Ἴων

Anapests 1

Ἴων

82ἅρματα μὲν τάδε λαμπρὰ τεθρίππων

83Ἥλιος ἤδη λάμπει κατὰ γῆν,

84ἄστρα δὲ φεύγει πυρὶ τῷδʼ αἰθέρος

85ἐς νύχθʼ ἱεράν·

86Παρνησιάδες δʼ ἄβατοι κορυφαὶ

87καταλαμπόμεναι τὴν ἡμερίαν

88ἁψῖδα βροτοῖσι δέχονται.

89σμύρνης δʼ ἀνύδρου καπνὸς εἰς ὀρόφους

90Φοίβου πέταται.

91θάσσει δὲ γυνὴ τρίποδα ζάθεον

92Δελφίς, ἀείδουσʼ Ἕλλησι βοάς,

93ἃς ἂν Ἀπόλλων κελαδήσῃ.

94ἀλλʼ, ὦ Φοίβου Δελφοὶ θέραπες,

95τὰς Κασταλίας ἀργυροειδεῖς

96βαίνετε δίνας, καθαραῖς δὲ δρόσοις

97ἀφυδρανάμενοι στείχετε ναούς·

98στόμα τʼ εὔφημον φρουρεῖν ἀγαθόν,

99φήμας τʼ ἀγαθὰς

100τοῖς ἐθέλουσιν μαντεύεσθαι

101γλώσσης ἰδίας ἀποφαίνειν.

102ἡμεῖς δέ, πόνους οὓς ἐκ παιδὸς

103μοχθοῦμεν ἀεί, πτόρθοισι δάφνης

104στέφεσίν θʼ ἱεροῖς ἐσόδους Φοίβου

105καθαρὰς θήσομεν, ὑγραῖς τε πέδον

106ῥανίσιν νοτερόν· πτηνῶν τʼ ἀγέλας,

107αἳ βλάπτουσιν σέμνʼ ἀναθήματα,

108τόξοισιν ἐμοῖς φυγάδας θήσομεν·

109ὡς γὰρ ἀμήτωρ ἀπάτωρ τε γεγὼς

110τοὺς θρέψαντας

111Φοίβου ναοὺς θεραπεύω.

Strophe 1

Ἴων

112ἄγʼ, ὦ νεηθαλὲς ὦ

113καλλίστας προπόλευμα δά-

114φνας, ἃ τὰν Φοίβου θυμέλαν

115σαίρεις ὑπὸ ναοῖς,

116κήπων ἐξ ἀθανάτων,

117ἵνα δρόσοι τέγγουσʼ ἱεραί,

118ῥοὰν ἀέναον

119παγᾶν ἐκπροϊεῖσαι,

120μυρσίνας ἱερὰν φόβαν·

121ᾇ σαίρω δάπεδον θεοῦ

122παναμέριος ἅμʼ ἁλίου

123πτέρυγι θοᾷ

124λατρεύων τὸ κατʼ ἦμαρ.

125ὦ Παιὰν ὦ Παιάν,

126εὐαίων εὐαίων

127εἴης, ὦ Λατοῦς παῖ.

Antistrophe 1

Ἴων

128καλόν γε τὸν πόνον, ὦ

129Φοῖβε, σοὶ πρὸ δόμων λατρεύ-

130ω τιμῶν μαντεῖον ἕδραν·

131κλεινὸς δʼ ὁ πόνος μοι

132θεοῖσιν δούλαν χέρʼ ἔχειν

133οὐ θνατοῖς, ἀλλʼ ἀθανάτοις·

134εὐφάμους δὲ πόνους

135μοχθεῖν οὐκ ἀποκάμνω.

136Φοῖβός μοι γενέτωρ πατήρ·

137τὸν βόσκοντα γὰρ εὐλογῶ,

138τὸ δʼ ὠφέλιμον ἐμοὶ πατέρος

139ὄνομα λέγω

140Φοίβου τοῦ κατὰ ναόν.

141ὦ Παιὰν ὦ Παιάν,

142εὐαίων εὐαίων

143εἴης, ὦ Λατοῦς παῖ.

Anapests 4

Ἴων

144ἀλλʼ ἐκπαύσω γὰρ μόχθους

145δάφνας ὁλκοῖς,

146χρυσέων δʼ ἐκ τευχέων ῥίψω

147Γαίας παγάν,

148ἃν ἀποχεύονται

149Κασταλίας δῖναι,

149aνοτερὸν ὕδωρ βάλλων,

150ὅσιος ἀπʼ εὐνᾶς ὤν.

151εἴθʼ οὕτως αἰεὶ Φοίβῳ

152λατρεύων μὴ παυσαίμαν,

153ἢ παυσαίμαν ἀγαθᾷ μοίρᾳ.

154ἔα ἔα·

154aφοιτῶσʼ ἤδη λείπουσίν τε

155πτανοὶ Παρνασοῦ κοίτας·

156αὐδῶ μὴ χρίμπτειν θριγκοῖς

157μηδʼ ἐς χρυσήρεις οἴκους —

158μάρψω σʼ αὖ τόξοις, ὦ Ζηνὸς

159κῆρυξ, ὀρνίθων γαμφηλαῖς

160ἰσχὺν νικῶν.

161ὅδε πρὸς θυμέλας ἄλλος ἐρέσσει

162κύκνος. οὐκ ἄλλᾳ

163φοινικοφαῆ πόδα κινήσεις;

164οὐδέν σʼ ἁ φόρμιγξ ἁ Φοίβου

165σύμμολπος τόξων ῥύσαιτʼ ἄν.

166πάραγε πτέρυγας·

167λίμνας ἐπίβα τᾶς Δηλιάδος·

168αἱμάξεις, εἰ μὴ πείσῃ,

169τὰς καλλιφθόγγους ᾠδάς.

170ἔα ἔα·

170aτίς ὅδʼ ὀρνίθων καινὸς προσέβα;

171μῶν ὑπὸ θριγκοὺς εὐναίας

172καρφυρὰς θήσων τέκνοις;

173ψαλμοί σʼ εἴρξουσιν τόξων.

174οὐ πείσῃ; χωρῶν δίναις

175ταῖς Ἀλφειοῦ παιδούργει,

176ἢ νάπος Ἴσθμιον,

177ὡς ἀναθήματα μὴ βλάπτηται

178ναοί θʼ οἱ Φοίβου

179κτείνειν δʼ ὑμᾶς αἰδοῦμαι

180τοὺς θεῶν ἀγγέλλοντας φήμας

181θνατοῖς· οἷς δʼ ἔγκειμαι μόχθοις,

182Φοίβῳ δουλεύσω, κοὐ λήξω

183τοὺς βόσκοντας θεραπεύων.

Strophe 1

Χορός

184— οὐκ ἐν ταῖς ζαθέαις Ἀθά-

185ναις εὐκίονες ἦσαν αὐ-

186λαὶ θεῶν μόνον, οὐδʼ ἀγυι-

186aάτιδες θεραπεῖαι·

187ἀλλὰ καὶ παρὰ Λοξίᾳ

188τῷ Λατοῦς διδύμων προσώ-

189πων καλλιβλέφαρον φῶς.

190— ἰδοὺ τάνδʼ, ἄθρησον,

191Λερναῖον ὕδραν ἐναίρει

192χρυσέαις ἅρπαις ὁ Διὸς παῖς·

193φίλα, πρόσιδʼ ὄσσοις.

Antistrophe 1

Χορός

194— ὁρῶ. καὶ πέλας ἄλλος αὐ-

195τοῦ πανὸν πυρίφλεκτον αἴ-

196ρει τις — ἆρʼ ὃς ἐμαῖσι μυ-

197θεύεται παρὰ πήναις,

198ἀσπιστὰς Ἰόλαος, ὃς

199κοινοὺς αἰρόμενος πόνους

200Δίῳ παιδὶ συναντλεῖ;

201— καὶ μὰν τόνδʼ ἄθρησον

202πτεροῦντος ἔφεδρον ἵππου·

203τὰν πῦρ πνέουσαν ἐναίρει

204τρισώματον ἀλκάν.

Strophe 2

Χορός

205— πάντᾳ τοι βλέφαρον διώ-

206κω. σκέψαι κλόνον ἐν τείχεσ-

207σι λαΐνοισι Γιγάντων.

208— ὦ φίλαι, ὧδε δερκόμεσθα.

209— λεύσσεις οὖν ἐπʼ Ἐγκελάδῳ

210γοργωπὸν πάλλουσαν ἴτυν —

211— λεύσσω Παλλάδʼ, ἐμὰν θεόν.

212— τί γάρ; κεραυνὸν ἀμφίπυρον

213ὄβριμον ἐν Διὸς

214ἑκηβόλοισι χερσίν;

215— ὁρῶ· τὸν δάϊον

216Μίμαντα πυρὶ καταιθαλοῖ.

217— καὶ Βρόμιος ἄλλον ἀπολέμοι-

217aσι κισσίνοισι βάκτροις

218ἐναίρει Γᾶς τέκνων ὁ Βακχεύς.

Antistrophe 2

Χορός

219σέ τοι, τὸν παρὰ ναὸν αὐ-

220δῶ· θέμις γυάλων ὑπερ-

221βῆναι, λευκῷ ποδί γʼ — ;

Ἴων

222οὐ θέμις, ὦ ξέναι.

Χορός

222aοὐδʼ ἂν

223ἐκ σέθεν ἂν πυθοίμεθʼ αὐδάν;

Ἴων

223aτίνα τήνδε θέλεις;

Χορός

223bἆρʼ ὄντως μέσον ὀμφαλὸν

224γᾶς Φοίβου κατέχει δόμος;

Ἴων

224aστέμμασί γʼ ἐνδυτόν, ἀμφὶ δὲ Γοργόνες.

Χορός

225οὕτω καὶ φάτις αὐδᾷ.

Ἴων

226εἰ μὲν ἐθύσατε πέλανον πρὸ δόμων

227καί τι πυθέσθαι χρῄζετε Φοίβου,

228πάριτʼ ἐς θυμέλας· ἐπὶ δʼ ἀσφάκτοις

229μήλοισι δόμων μὴ πάριτʼ ἐς μυχόν.

Χορός

230ἔχω μαθοῦσα· θεοῦ δὲ νόμον

231οὐ παραβαίνομεν,

232ἃ δʼ ἐκτός, ὄμμα τέρψει.

Ἴων

233πάντα θεᾶσθʼ, ὅ τι καὶ θέμις, ὄμμασι.

Χορός

233aμεθεῖσαν δεσπόται

234με θεοῦ γύαλα τάδʼ εἰσιδεῖν.

Ἴων

234aδμῳαὶ δὲ τίνων κλῄζεσθε δόμων;

Χορός

235Παλλάδι σύνοικα τρόφιμα μέλα-

235aθρα τῶν ἐμῶν τυράννων·

236παρούσας δʼ ἀμφὶ τᾶσδʼ ἐρωτᾷς.

Strophe 1

Χορός

452σὲ τὰν ὠδίνων λοχιᾶν

453ἀνειλείθυιαν, ἐμὰν

454Ἀθάναν, ἱκετεύω,

455Προμηθεῖ Τιτᾶνι λοχευ-

456θεῖσαν κατʼ ἀκροτάτας

457κορυφᾶς Διός, ὦ μάκαιρα Νίκα,

458μόλε Πύθιον οἶκον,

459Ὀλύμπου χρυσέων θαλάμων

460πταμένα πρὸς ἀγυιάς,

461Φοιβήιος ἔνθα γᾶς

462μεσσόμφαλος ἑστία

463παρὰ χορευομένῳ τρίποδι

464μαντεύματα κραίνει,

465σὺ καὶ παῖς ἁ Λατογενής,

466δύο θεαὶ δύο παρθένοι,

467κασίγνηται σεμναὶ Φοίβου.

468ἱκετεύσατε δʼ, ὦ κόραι,

469τὸ παλαιὸν Ἐρεχθέως

470γένος εὐτεκνίας χρονίου καθαροῖς

471μαντεύμασι κῦρσαι.

Antistrophe 1

Χορός

472ὑπερβαλλούσας γὰρ ἔχει

473θνατοῖς εὐδαιμονίας

474ἀκίνητον ἀφορμάν,

475τέκνων οἷς ἂν καρποτρόφοι

476λάμπωσιν ἐν θαλάμοις

477πατρίοισι νεάνιδες ἧβαι,

478διαδέκτορα πλοῦτον

479ὡς ἕξοντες ἐκ πατέρων

480ἑτέροις ἐπὶ τέκνοις.

481ἀλκά τε γὰρ ἐν κακοῖς

482σύν τʼ εὐτυχίαις φίλον,

483δορί τε γᾷ πατρίᾳ φέρει

484σωτήριον ἀλκάν.

485ἐμοὶ μὲν πλούτου τε πάρος

486βασιλικῶν τʼ εἶεν θαλάμων

487τροφαὶ κήδειοι κεδνῶν γε τέκνων.

488τὸν ἄπαιδα δʼ ἀποστυγῶ

489βίον, ᾧ τε δοκεῖ ψέγω·

490μετὰ δὲ κτεάνων μετρίων βιοτᾶς

491εὔπαιδος ἐχοίμαν.

Epode 3

Χορός

492ὦ Πανὸς θακήματα καὶ

493παραυλίζουσα πέτρα

494μυχώδεσι Μακραῖς,

495ἵνα χοροὺς στείβουσι ποδοῖν

496Ἀγλαύρου κόραι τρίγονοι

497στάδια χλοερὰ πρὸ Παλλάδος

498ναῶν, συρίγγων

499ὑπʼ αἰόλας ἰαχᾶς

500ὕμνων, ὅτʼ ἀναλίοις

501συρίζεις, ὦ Πάν,

502τοῖς σοῖσιν ἐν ἄντροις,

503ἵνα τεκοῦσά τις Φοίβῳ

504παρθένος, ὦ μελέα, βρέφος,

504aπτανοῖς ἐξόρισεν θοίναν

505θηρσί τε φοινίαν δαῖτα, πικρῶν γάμων

506ὕβριν· οὔτʼ ἐπὶ κερκίσιν οὔτε λόγοις

507φάτιν ἄιον εὐτυχίας μετέχειν

508θεόθεν τέκνα θνατοῖς.

Trochees 1

Ἴων

510πρόσπολοι γυναῖκες, αἳ τῶνδʼ ἀμφὶ κρηπῖδας δόμων

511θυοδόκων φρούρημʼ ἔχουσαι δεσπότιν φυλάσσετε,

512ἐκλέλοιπʼ ἤδη τὸν ἱερὸν τρίποδα καὶ χρηστήριον

513Ξοῦθος, ἢ μίμνει κατʼ οἶκον ἱστορῶν ἀπαιδίαν;

Χορός

514ἐν δόμοις ἔστʼ, ὦ ξένʼ· οὔπω δῶμʼ ὑπερβαίνει τόδε.

515ὡς δʼ ἐπʼ ἐξόδοισιν ὄντος, τῶνδʼ ἀκούομεν πυλῶν

516δοῦπον, ἐξιόντα τʼ ἤδη δεσπότην ὁρᾶν πάρα.

Ξοῦθος

517ὦ τέκνον, χαῖρʼ· ἡ γὰρ ἀρχὴ τοῦ λόγου πρέπουσά μοι.

Ἴων

518χαίρομεν· σὺ δʼ εὖ φρόνει γε, καὶ δύʼ ὄντʼ εὖ πράξομεν.

Ξοῦθος

519δὸς χερὸς φίλημά μοι σῆς σώματός τʼ ἀμφιπτυχάς.

Ἴων

520εὖ φρονεῖς μέν; ἤ σʼ ἔμηνε θεοῦ τις, ὦ ξένε, βλάβη;

Ξοῦθος

521σωφρονῶ· τὰ φίλταθʼ εὑρὼν οὐ φυγεῖν ἐφίεμαι.

Ἴων

522παῦε, μὴ ψαύσας τὰ τοῦ θεοῦ στέμματα ῥήξῃς χερί.

Ξοῦθος

523ἅψομαι· κοὐ ῥυσιάζω, τἀμὰ δʼ εὑρίσκω φίλα.

Ἴων

524οὐκ ἀπαλλάξῃ, πρὶν εἴσω τόξα πλευμόνων λαβεῖν;

Ξοῦθος

525ὡς τί δὴ φεύγεις με; σαυτοῦ γνωρίσας τὰ φίλτατα —

Ἴων

526οὐ φιλῶ φρενοῦν ἀμούσους καὶ μεμηνότας ξένους.

Ξοῦθος

527κτεῖνε καὶ πίμπρη· πατρὸς γάρ, ἢν κτάνῃς, ἔσῃ φονεύς.

Ἴων

528ποῦ δέ μοι πατὴρ σύ; ταῦτʼ οὖν οὐ γέλως κλύειν ἐμοῦ;

Ξοῦθος

529οὔ· τρέχων ὁ μῦθος ἄν σοι τἀμὰ σημήνειεν ἄν.

Ἴων

530καὶ τί μοι λέξεις;

Ξοῦθος

530bπατὴρ σός εἰμι καὶ σὺ παῖς ἐμός.

Ἴων

531τίς λέγει τάδε;

Ξοῦθος

531bὅς σʼ ἔθρεψεν ὄντα Λοξίας ἐμόν.

Ἴων

532μαρτυρεῖς σαυτῷ.

Ξοῦθος

532bτὰ τοῦ θεοῦ γʼ ἐκμαθὼν χρηστήρια.

Ἴων

533ἐσφάλης αἴνιγμʼ ἀκούσας.

Ξοῦθος

533bοὐκ ἄρʼ ὄρθʼ ἀκούομεν.

Ἴων

534ὁ δὲ λόγος τίς ἐστι Φοίβου;

Ξοῦθος

534bτὸν συναντήσαντά μοι —

Ἴων

535τίνα συνάντησιν;

Ξοῦθος

535bδόμων τῶνδʼ ἐξιόντι τοῦ θεοῦ

Ἴων

536συμφορᾶς τίνος κυρῆσαι;

Ξοῦθος

536bπαῖδʼ ἐμὸν πεφυκέναι.

Ἴων

537σὸν γεγῶτʼ, ἢ δῶρον ἄλλως;

Ξοῦθος

537bδῶρον, ὄντα δʼ ἐξ ἐμοῦ.

Ἴων

538πρῶτα δῆτʼ ἐμοὶ ξυνάπτεις πόδα σόν;

Ξοῦθος

538bοὐκ ἄλλῳ, τέκνον.

Ἴων

539ἡ τύχη πόθεν ποθʼ ἥκει;

Ξοῦθος

539bδύο μίαν θαυμάζομεν.

Ἴων

540ἔα. τίνος δέ σοι πέφυκα μητρός;

Ξοῦθος

540bοὐκ ἔχω φράσαι.

Ἴων

541οὐδὲ Φοῖβος εἶπε;

Ξοῦθος

541bτερφθεὶς τοῦτο, κεῖνʼ οὐκ ἠρόμην.

Ἴων

542γῆς ἄρʼ ἐκπέφυκα μητρός.

Ξοῦθος

542bοὐ πέδον τίκτει τέκνα.

Ἴων

543πῶς ἂν οὖν εἴην σός;

Ξοῦθος

543bοὐκ οἶδʼ, ἀναφέρω δʼ ἐς τὸν θεόν.

Ἴων

544φέρε λόγων ἁψώμεθʼ ἄλλων.

Ξοῦθος

544bταῦτʼ ἀμείνονʼ, ὦ τέκνον.

Ἴων

545ἦλθες ἐς νόθον τι λέκτρον;

Ξοῦθος

545bμωρίᾳ γε τοῦ νέου.

Ἴων

546πρὶν κόρην λαβεῖν Ἐρεχθέως;

Ξοῦθος

546bοὐ γὰρ ὕστερόν γέ πω.

Ἴων

547ἆρα δῆτʼ ἐκεῖ μʼ ἔφυσας;

Ξοῦθος

547bτῷ χρόνῳ γε συντρέχει.

Ἴων

548κᾆτα πῶς ἀφικόμεσθα δεῦρο —

Ξοῦθος

548bταῦτʼ ἀμηχανῶ.

Ἴων

549διὰ μακρᾶς ἐλθὼν κελεύθου;

Ξοῦθος

549bτοῦτο κἄμʼ ἀπαιολεῖ.

Ἴων

550Πυθίαν δʼ ἦλθες πέτραν πρίν;

Ξοῦθος

550bἐς φανάς γε Βακχίου.

Ἴων

551προξένων δʼ ἔν του κατέσχες;

Ξοῦθος

551bὅς με Δελφίσιν κόραις

Ἴων

552ἐθιάσευσʼ, ἢ πῶς τάδʼ αὐδᾷς;

Ξοῦθος

552bΜαινάσιν γε Βακχίου.

Ἴων

553ἔμφρονʼ ἢ κάτοινον ὄντα;

Ξοῦθος

553bΒακχίου πρὸς ἡδοναῖς.

Ἴων

554τοῦτʼ ἐκεῖνʼ ἵνʼ ἐσπάρημεν.

Ξοῦθος

554bὁ πότμος ἐξηῦρεν, τέκνον.

Ἴων

555πῶς δʼ ἀφικόμεσθα ναούς;

Ξοῦθος

555bἔκβολον κόρης ἴσως.

Ἴων

556ἐκπεφεύγαμεν τὸ δοῦλον.

Ξοῦθος

556bπατέρα νυν δέχου, τέκνον.

Ἴων

557τῷ θεῷ γοῦν οὐκ ἀπιστεῖν εἰκός.

Ξοῦθος

557bεὖ φρονεῖς ἄρα.

Ἴων

558καὶ τί βουλόμεσθά γʼ ἄλλο —

Ξοῦθος

558bνῦν ὁρᾷς ἃ χρή σʼ ὁρᾶν.

Ἴων

559ἢ Διὸς παιδὸς γενέσθαι παῖς;

Ξοῦθος

559bὃ σοί γε γίγνεται.

Ἴων

560ἦ θίγω δῆθʼ οἵ μʼ ἔφυσαν;

Ξοῦθος

560bπιθόμενός γε τῷ θεῷ.

Ἴων

561χαῖρέ μοι, πάτερ —

Ξοῦθος

561bφίλον γε φθέγμʼ ἐδεξάμην τόδε.

Ἴων

562ἡμέρα θʼ ἡ νῦν παροῦσα.

Ξοῦθος

562bμακάριόν γʼ ἔθηκέ με.

Ἴων

563ὦ φίλη μῆτερ, πότʼ ἆρα καὶ σὸν ὄψομαι δέμας;

564νῦν ποθῶ σε μᾶλλον ἢ πρίν, ἥτις εἶ ποτʼ, εἰσιδεῖν.

565ἀλλʼ ἴσως τέθνηκας, ἡμεῖς δʼ οὐδὲν ἂν δυναίμεθα.

Iambic 2

Χορός

566κοιναὶ μὲν ἡμῖν δωμάτων εὐπραξίαι·

567ὅμως δὲ καὶ δέσποιναν ἐς τέκνʼ εὐτυχεῖν

568ἐβουλόμην ἂν τούς τʼ Ἐρεχθέως δόμους.

Ξοῦθος

569ὦ τέκνον, ἐς μὲν σὴν ἀνεύρεσιν θεὸς

570ὀρθῶς ἔκρανε, καὶ συνῆψʼ ἐμοί τε σέ,

571σύ τʼ αὖ τὰ φίλταθʼ ηὗρες οὐκ εἰδὼς πάρος.

572ὃ δʼ ᾖξας ὀρθῶς, τοῦτο κἄμʼ ἔχει πόθος,

573ὅπως σύ τʼ, ὦ παῖ, μητέρʼ εὑρήσεις σέθεν,

574ἐγώ θʼ ὁποίας μοι γυναικὸς ἐξέφυς.

575χρόνῳ δὲ δόντες ταῦτʼ ἴσως εὕροιμεν ἄν.

576ἀλλʼ ἐκλιπὼν θεοῦ δάπεδʼ ἀλητείαν τε σὴν

577ἐς τὰς Ἀθήνας στεῖχε κοινόφρων πατρί,

578οὗ σʼ ὄλβιον μὲν σκῆπτρον ἀναμένει πατρός,

579πολὺς δὲ πλοῦτος· οὐδὲ θάτερον νοσῶν

580δυοῖν κεκλήσῃ δυσγενὴς πένης θʼ ἅμα,

581ἀλλʼ εὐγενής τε καὶ πολυκτήμων βίου.

582σιγᾷς; τί πρὸς γῆν ὄμμα σὸν βαλὼν ἔχεις;

583ἐς φροντίδας δʼ ἀπῆλθες, ἐκ δὲ χαρμονῆς

584πάλιν μεταστὰς δεῖμα προσβάλλεις πατρί.

Ἴων

585οὐ ταὐτὸν εἶδος φαίνεται τῶν πραγμάτων

586πρόσωθεν ὄντων ἐγγύθεν θʼ ὁρωμένων.

587ἐγὼ δὲ τὴν μὲν συμφορὰν ἀσπάζομαι,

588πατέρα σʼ ἀνευρών· ὧν δὲ γιγνώσκω, πάτερ,

589ἄκουσον. εἶναί φασι τὰς αὐτόχθονας

590κλεινὰς Ἀθήνας οὐκ ἐπείσακτον γένος,

591ἵνʼ ἐσπεσοῦμαι δύο νόσω κεκτημένος,

592πατρός τʼ ἐπακτοῦ καὐτὸς ὢν νοθαγενής.

593καὶ τοῦτʼ ἔχων τοὔνειδος, ἀσθενὴς μὲν ὤν —

594μηδὲν καὶ οὐδὲν ὢν κεκλήσομαι·

595ἢν δʼ ἐς τὸ πρῶτον πόλεος ὁρμηθεὶς ζυγὸν

596ζητῶ τις εἶναι, τῶν μὲν ἀδυνάτων ὕπο

597μισησόμεσθα· λυπρὰ γὰρ τὰ κρείσσονα·

598ὅσοι δέ, χρηστοὶ δυνάμενοί τʼ εἶναι σοφοί,

599σιγῶσι κοὐ σπεύδουσιν ἐς τὰ πράγματα,

600γέλωτʼ ἐν αὐτοῖς μωρίαν τε λήψομαι

601οὐχ ἡσυχάζων ἐν πόλει φόβου πλέᾳ.

602τῶν δʼ αὖ λογίων τε χρωμένων τε τῇ πόλει

603ἐς ἀξίωμα βὰς πλέον φρουρήσομαι

604ψήφοισιν. οὕτω γὰρ τάδʼ, ὦ πάτερ, φιλεῖ·

605οἳ τὰς πόλεις ἔχουσι κἀξιώματα,

606τοῖς ἀνθαμίλλοις εἰσὶ πολεμιώτατοι.

607ἐλθὼν δʼ ἐς οἶκον ἀλλότριον ἔπηλυς ὢν

608γυναῖκά θʼ ὡς ἄτεκνον, ἣ κοινουμένη

609τὰς συμφοράς σοι πρόσθεν, ἀπολαχοῦσα νῦν

610αὐτὴ καθʼ αὑτὴν τὴν τύχην οἴσει πικρῶς,

611πῶς οὐχ ὑπʼ αὐτῆς εἰκότως μισήσομαι,

612ὅταν παραστῶ σοὶ μὲν ἐγγύθεν ποδός,

613ἣ δʼ οὖσʼ ἄτεκνος τὰ σὰ φίλʼ εἰσορᾷ πικρῶς,

614κᾆτʼ ἢ προδοὺς σύ μʼ ἐς δάμαρτα σὴν βλέπῃς

615ἢ τἀμὰ τιμῶν δῶμα συγχέας ἔχῃς;

616ὅσας σφαγὰς δὴ φαρμάκων τε θανασίμων

617γυναῖκες ηὗρον ἀνδράσιν διαφθοράς.

618ἄλλως τε τὴν σὴν ἄλοχον οἰκτίρω, πάτερ,

619ἄπαιδα γηράσκουσαν· οὐ γὰρ ἀξία

620πατέρων ἀπʼ ἐσθλῶν οὖσʼ ἀπαιδίᾳ νοσεῖν.

621τυραννίδος δὲ τῆς μάτην αἰνουμένης

622τὸ μὲν πρόσωπον ἡδύ, τἀν δόμοισι δὲ

623λυπηρά· τίς γὰρ μακάριος, τίς εὐτυχής,

624ὅστις δεδοικὼς καὶ παραβλέπων βίον

625αἰῶνα τείνει; δημότης ἂν εὐτυχὴς

626ζῆν ἂν θέλοιμι μᾶλλον ἢ τύραννος ὤν,

627ᾧ τοὺς πονηροὺς ἡδονὴ φίλους ἔχειν,

628ἐσθλοὺς δὲ μισεῖ κατθανεῖν φοβούμενος.

629εἴποις ἂν ὡς ὁ χρυσὸς ἐκνικᾷ τάδε,

630πλουτεῖν τε τερπνόν; οὐ φιλῶ ψόφους κλύειν

631ἐν χερσὶ σῴζων ὄλβον οὐδʼ ἔχειν πόνους·

632εἴη γʼ ἐμοὶ μὲν μέτρια μὴ λυπουμένῳ.

633ἃ δʼ ἐνθάδʼ εἶχον ἀγάθʼ ἄκουσόν μου, πάτερ·

634τὴν φιλτάτην μὲν πρῶτον ἀνθρώπῳ σχολὴν

635ὄχλον τε μέτριον, οὐδέ μʼ ἐξέπληξʼ ὁδοῦ

636πονηρὸς οὐδείς· κεῖνο δʼ οὐκ ἀνασχετόν,

637εἴκειν ὁδοῦ χαλῶντα τοῖς κακίοσιν.

638θεῶν δʼ ἐν εὐχαῖς ἢ γόοισιν ἦ βροτῶν,

639ὑπηρετῶν χαίρουσιν, οὐ γοωμένοις.

640καὶ τοὺς μὲν ἐξέπεμπον, οἳ δʼ ἧκον ξένοι,

641ὥσθʼ ἡδὺς αἰεὶ καινὸς ἐν καινοῖσιν ἦ.

642ὃ δʼ εὐκτὸν ἀνθρώποισι, κἂν ἄκουσιν ᾖ,

643δίκαιον εἶναί μʼ ὁ νόμος ἡ φύσις θʼ ἅμα

644παρεῖχε τῷ θεῷ. ταῦτα συννοούμενος

645κρείσσω νομίζω τἀνθάδʼ ἢ τἀκεῖ, πάτερ.

646ἔα δʼ ἔμʼ αὐτοῦ ζῆν· ἴση γὰρ ἡ χάρις,

647μεγάλοισι χαίρειν σμικρά θʼ ἡδέως ἔχειν.

Χορός

648καλῶς ἔλεξας, εἴπερ οὓς ἐγὼ φιλῶ

649ἐν τοῖσι σοῖσιν εὐτυχήσουσιν φίλοις.

Ξοῦθος

650παῦσαι λόγων τῶνδʼ, εὐτυχεῖν δʼ ἐπίστασο·

651θέλω γὰρ οὗπέρ σʼ ηὗρον ἄρξασθαι, τέκνον,

652κοινῆς τραπέζης, δαῖτα πρὸς κοινὴν πεσών,

653θῦσαί θʼ ἅ σου πρὶν γενέθλιʼ οὐκ ἐθύσαμεν.

654καὶ νῦν μὲν ὡς δὴ ξένον ἄγων σʼ ἐφέστιον

655δείπνοισι τέρψω, τῆς δʼ Ἀθηναίων χθονὸς

656ἄξω θεατὴν δῆθεν, ὡς οὐκ ὄντʼ ἐμόν.

657καὶ γὰρ γυναῖκα τὴν ἐμὴν οὐ βούλομαι

658λυπεῖν ἄτεκνον οὖσαν αὐτὸς εὐτυχῶν.

659χρόνῳ δὲ καιρὸν λαμβάνων προσάξομαι

660δάμαρτʼ ἐᾶν σε σκῆπτρα τἄμʼ ἔχειν χθονός.

661Ἴωνα δʼ ὀνομάζω σε τῇ τύχῃ πρέπον,

662ὁθούνεκʼ ἀδύτων ἐξιόντι μοι θεοῦ

663ἴχνος συνῆψας πρῶτος. ἀλλὰ τῶν φίλων

664πλήρωμʼ ἀθροίσας βουθύτῳ σὺν ἡδονῇ

665πρόσειπε, μέλλων Δελφίδʼ ἐκλιπεῖν πόλιν.

666ὑμῖν δὲ σιγᾶν, δμωΐδες, λέγω τάδε,

667ἢ θάνατον εἰπούσαισι πρὸς δάμαρτʼ ἐμήν.

Ἴων

668στείχοιμʼ ἄν. ἓν δὲ τῆς τύχης ἄπεστί μοι·

669εἰ μὴ γὰρ ἥτις μʼ ἔτεκεν εὑρήσω, πάτερ,

670ἀβίωτον ἡμῖν. εἰ δʼ ἐπεύξασθαι χρεών,

671ἐκ τῶν Ἀθηνῶν μʼ ἡ τεκοῦσʼ εἴη γυνή,

672ὥς μοι γένηται μητρόθεν παρρησία.

673καθαρὰν γὰρ ἤν τις ἐς πόλιν πέσῃ ξένος,

674κἂν τοῖς λόγοισιν ἀστὸς ᾖ, τό γε στόμα

675δοῦλον πέπαται κοὐκ ἔχει παρρησίαν.

Strophe 1

Χορός

676ὁρῶ δάκρυα καὶ πενθίμους

677ἀλαλαγὰς στεναγμάτων τʼ ἐσβολάς,

678ὅταν ἐμὰ τύραννος εὐπαιδίαν

679πόσιν ἔχοντʼ εἰδῇ,

680αὐτὴ δʼ ἄπαις ᾖ καὶ λελειμμένη τέκνων.

681τίνʼ, ὦ παῖ πρόμαντι Λατοῦς, ἔχρη-

682σας ὑμνῳδίαν;

683πόθεν ὁ παῖς ὅδʼ ἀμφὶ ναοὺς σέθεν

684τρόφιμος ἐξέβα; γυναικῶν τίνος;

685οὐ γάρ με σαίνει θέσφατα μή τινʼ ἔχῃ δόλον.

688δειμαίνω συμφοράν,

689ἐφʼ ὅ ποτε βάσεται.

690ἄτοπος ἄτοπα γὰρ δίδωσί μοι,

691τὸ δʼ ἔτʼ εὔφημʼ ἔχει,

692δόλον τύχαν θʼ, ὁ παῖς

693ἄλλων τραφεὶς ἐξ αἱμάτων.

694τίς οὐ τάδε ξυνοίσεται;

Antistrophe 1

Χορός

695— φίλαι, πότερʼ ἐμᾷ δεσποίνᾳ

696τάδε τορῶς ἐς οὖς γεγωνήσομεν;

697πόσιν, ἐν ᾧ τὰ πάντʼ ἔχουσʼ ἐλπίδων

698μέτοχος ἦν, τλάμων,

699— νῦν δʼ ἣ μὲν ἔρρει συμφοραῖς, ὃ δʼ εὐτυχεῖ.

700— πολιὸν ἐσπεσοῦσα γῆρας, πόσις δʼ

701— ἀτίετος φίλων.

702— μέλεος, ὃς θυραῖος ἐλθὼν δόμους,

703μέγαν ἐς ὄλβον, οὐκ ἴσωσεν τύχης

704(— ὄλοιτʼ, ὄλοιτο) πότνιαν ἐξαπαφὼν ἐμάν.

705— καὶ θεοῖσιν μὴ τύχοι

706καλλίφλογα πέλανον ἐπὶ

707πυρὶ καθαγνίσας· τὸ δʼ ἐμὸν εἴσεται,

708ὅσον ἀμᾶς ἔφυν

710τυραννίδος φίλα.

711— ἦ δὴ πέλας δείπνων κυρεῖ

713παῖς καὶ πατὴρ νέος νέων.

Epode 3

Χορός

714ἰὼ δειράδες Παρνασοῦ πέτρας

715ἔχουσαι σκόπελον οὐράνιόν θʼ ἕδραν,

716ἵνα Βάκχιος ἀμφιπύρους ἀνέχων πεύκας

717λαιψηρὰ πηδᾷ νυκτιπόλοις ἅμα σὺν Βάκχαις,

719μή ποτʼ εἰς ἐμὰν πόλιν ἵκοιθʼ ὁ παῖς,

720νέαν δʼ ἁμέραν ἀπολιπὼν θάνοι.

721στενομένα γὰρ ἂν πόλις ἔχοι σκῆψιν

722ξενικὸν ἐσβολὰν

723ἁλίσας ὁ πάρος ἀρχαγὸς ὢν

724Ἐρεχθεὺς ἄναξ.

Lyric 1

Κρέουσα

762aὤμοι, θάνοιμι.

Πρεσβύτης

763θύγατερ.

Κρέουσα

763bὦ τάλαινʼ

764ἐγὼ συμφορᾶς, ἔλαβον ἔπαθον ἄχος

764aἀβίοτον, φίλαι.

764bδιοιχόμεσθα.

Πρεσβύτης

765τέκνον.

Κρέουσα

765bαἰαῖ αἰαῖ·

767διανταῖος ἔτυπεν ὀδύνα με πλευ-

768μόνων τῶνδʼ ἔσω.

Πρεσβύτης

769μήπω στενάξῃς

Κρέουσα

769bἀλλὰ πάρεισι γόοι.

Πρεσβύτης

770πρὶν ἂν μάθωμεν

Κρέουσα

770bἀγγελίαν τίνα μοι;

Iambic 2

Πρεσβύτης

771εἰ ταὐτὰ πράσσων δεσπότης τῆς συμφορᾶς

772κοινωνός ἐστιν, ἢ μόνη σὺ δυστυχεῖς.

Χορός

774κείνῳ μέν, ὦ γεραιέ, παῖδα Λοξίας

775ἔδωκεν, ἰδίᾳ δʼ εὐτυχεῖ ταύτης δίχα.

Κρέουσα

776τόδʼ ἐπὶ τῷδε κακὸν ἄκρον ἔλακες

777ἄχος ἐμοὶ στένειν.

Πρεσβύτης

778πότερα δὲ φῦναι δεῖ γυναικὸς ἔκ τινος

779τὸν παῖδʼ ὃν εἶπας, ἢ γεγῶτʼ ἐθέσπισεν;

Χορός

780ἤδη πεφυκότʼ ἐκτελῆ νεανίαν

781δίδωσιν αὐτῷ Λοξίας· παρῆ δʼ ἐγώ.

Κρέουσα

782πῶς φῄς; ἄφατον ἄφατον ἀναύδητον

783λόγον ἐμοὶ θροεῖς.

Πρεσβύτης

785κἄμοιγε. πῶς δʼ ὁ χρησμὸς ἐκπεραίνεται,

786σαφέστερόν μοι φράζε, χὥστις ἔσθʼ ὁ παῖς.

Χορός

787ὅτῳ ξυναντήσειεν ἐκ θεοῦ συθεὶς

788πρώτῳ πόσις σός, παῖδʼ ἔδωκʼ αὐτῷ θεός.

Κρέουσα

789ὀττοτοττοτοῖ· τὸν δʼ ἐμὸν ἄτεκνον ἄτεκνον ἔλακεν

790ἄρα βίοτον; ἐρημίᾳ δʼ ὀρφανοὺς

791δόμους οἰκήσω.

Πρεσβύτης

792τίς οὖν ἐχρήσθη; τῷ συνῆψʼ ἴχνος ποδὸς

793πόσις ταλαίνης; πῶς δὲ ποῦ νιν εἰσιδών;

Χορός

794οἶσθʼ, ὦ φίλη δέσποινα, τὸν νεανίαν

795ὃς τόνδʼ ἔσαιρε ναόν; οὗτος ἔσθʼ ὁ παῖς.

Κρέουσα

796ἀνʼ ὑγρὸν ἀμπταίην αἰθέρα πόρσω γαί-

797ας Ἑλλανίας, ἀστέρας ἑσπέρους,

799οἷον οἷον ἄλγος ἔπαθον, φίλαι.

Πρεσβύτης

800ὄνομα δὲ ποῖον αὐτὸν ὀνομάζει πατήρ;

801οἶσθʼ, ἢ σιωπῇ τοῦτʼ ἀκύρωτον μένει;

Χορός

802Ἴωνʼ, ἐπείπερ πρῶτος ἤντησεν πατρί.

Πρεσβύτης

803μητρὸς δʼ ὁποίας ἐστὶν —

Χορός

803bοὐκ ἔχω φράσαι.

804φροῦδος δʼ — ἵνʼ εἰδῇς πάντα τἀπʼ ἐμοῦ, γέρον —

805παιδὸς προθύσων ξένια καὶ γενέθλια

806σκηνὰς ἐς ἱερὰς τῆσδε λαθραίως πόσις,

807κοινὴν ξυνάψων δαῖτα παιδὶ τῷ νέῳ.

Πρεσβύτης

808δέσποινα, προδεδόμεσθα — σὺν γάρ σοι νοσῶ —

809τοῦ σοῦ πρὸς ἀνδρός, καὶ μεμηχανημένως

810ὑβριζόμεσθα δωμάτων τʼ Ἐρεχθέως

811ἐκβαλλόμεσθα. καὶ σὸν οὐ στυγῶν πόσιν

812λέγω, σὲ μέντοι μᾶλλον ἢ κεῖνον φιλῶν·

813ὅστις σε γήμας ξένος ἐπεισελθὼν πόλιν

814καὶ δῶμα καὶ σὴν παραλαβὼν παγκληρίαν,

815ἄλλης γυναικὸς παῖδας ἐκκαρπούμενος

816λάθρα πέφηνεν· ὡς λάθρα δʼ, ἐγὼ φράσω.

817ἐπεί σʼ ἄτεκνον ᾔσθετʼ, οὐκ ἔστεργέ σοι

818ὅμοιος εἶναι τῆς τύχης τʼ ἴσον φέρειν,

819λαβὼν δὲ δοῦλα λέκτρα νυμφεύσας λάθρα

820τὸν παῖδʼ ἔφυσεν, ἐξενωμένον δέ τῳ

821Δελφῶν δίδωσιν ἐκτρέφειν. ὃ δʼ ἐν θεοῦ

822δόμοισιν ἄφετος, ὡς λάθοι, παιδεύεται.

823νεανίαν δʼ ὡς ᾔσθετʼ ἐκτεθραμμένον,

824ἐλθεῖν σʼ ἔπεισε δεῦρʼ ἀπαιδίας χάριν.

825κᾆθʼ ὁ θεὸς οὐκ ἐψεύσαθʼ, ὅδε δʼ ἐψεύσατο

826πάλαι τρέφων τὸν παῖδα, κἄπλεκεν πλοκὰς

827τοιάσδʼ· ἁλοὺς μὲν ἀνέφερʼ ἐς τὸν δαίμονα,

828ἐλθὼν δὲ καὶ τὸν χρόνον ἀμύνεσθαι θέλων

829τυραννίδʼ αὐτῷ περιβαλεῖν ἔμελλε γῆς.

830καινὸν δὲ τοὔνομʼ ἀνὰ χρόνον πεπλασμένον

831Ἴων, ἰόντι δῆθεν ὅτι συνήντετο.

Χορός

832οἴμοι, κακούργους ἄνδρας ὡς αἰεὶ στυγῶ,

833οἳ συντιθέντες τἄδικʼ εἶτα μηχαναῖς

834κοσμοῦσι. φαῦλον χρηστὸν ἂν λαβεῖν φίλον

835θέλοιμι μᾶλλον ἢ κακὸν σοφώτερον.

Πρεσβύτης

836καὶ τῶνδʼ ἁπάντων ἔσχατον πείσῃ κακόν·

837ἀμήτορʼ, ἀναρίθμητον, ἐκ δούλης τινὸς

838γυναικός, ἐς σὸν δῶμα δεσπότην ἄγειν.

839ἁπλοῦν ἂν ἦν γὰρ τὸ κακόν, εἰ παρʼ εὐγενοῦς

840μητρός, πιθών σε, σὴν λέγων ἀπαιδίαν,

841ἐσῴκισʼ οἴκους· εἰ δὲ σοὶ τόδʼ ἦν πικρόν,

842τῶν Αἰόλου νιν χρῆν ὀρεχθῆναι γάμων.

843ἐκ τῶνδε δεῖ σε δὴ γυναικεῖόν τι δρᾶν·

844ἢ γὰρ ξίφος λαβοῦσαν ἢ δόλῳ τινὶ

845ἢ φαρμάκοισι σὸν κατακτεῖναι πόσιν

846καὶ παῖδα, πρὶν σοὶ θάνατον ἐκ κείνων μολεῖν.

847εἰ γάρ γʼ ὑφήσεις τοῦδʼ, ἀπαλλάξῃ βίου.

848δυοῖν γὰρ ἐχθροῖν εἰς ἓν ἐλθόντοιν στέγος,

849ἢ θάτερον δεῖ δυστυχεῖν ἢ θάτερον.

850ἐγὼ μὲν οὖν σοι καὶ συνεκπονεῖν θέλω,

851καὶ συμφονεύειν παῖδʼ ἐπεισελθὼν δόμους

852οὗ δαῖθʼ ὁπλίζει, καὶ τροφεῖα δεσπόταις

853ἀποδοὺς θανεῖν τε ζῶν τε φέγγος εἰσορᾶν.

854ἓν γάρ τι τοῖς δούλοισιν αἰσχύνην φέρει,

855τοὔνομα· τὰ δʼ ἄλλα πάντα τῶν ἐλευθέρων

856οὐδὲν κακίων δοῦλος, ὅστις ἐσθλὸς ᾖ.

Χορός

857κἀγώ, φίλη δέσποινα, συμφορὰν θέλω

858κοινουμένη τήνδʼ ἢ θανεῖν ἢ ζῆν καλῶς.

Lyric 3

Κρέουσα

859ὦ ψυχά, πῶς σιγάσω;

860πῶς δὲ σκοτίας ἀναφήνω

861εὐνάς, αἰδοῦς δʼ ἀπολειφθῶ;

862τί γὰρ ἐμπόδιον κώλυμʼ ἔτι μοι;

863πρὸς τίνʼ ἀγῶνας τιθέμεσθʼ ἀρετῆς;

864οὐ πόσις ἡμῶν προδότης γέγονεν,

865στέρομαι δʼ οἴκων, στέρομαι παίδων,

866φροῦδαι δʼ ἐλπίδες, ἃς διαθέσθαι

867χρῄζουσα καλῶς οὐκ ἐδυνήθην,

868σιγῶσα γάμους,

869σιγῶσα τόκους πολυκλαύτους;

870ἀλλʼ οὐ τὸ Διὸς πολύαστρον ἕδος

871καὶ τὴν ἐπʼ ἐμοῖς σκοπέλοισι θεὰν

872λίμνης τʼ ἐνύδρου Τριτωνιάδος

873πότνιαν ἀκτάν,

874οὐκέτι κρύψω λέχος, ὡς στέρνων

875ἀπονησαμένη ῥᾴων ἔσομαι.

876στάζουσι κόραι δακρύοισιν ἐμαί,

877ψυχὴ δʼ ἀλγεῖ κακοβουλευθεῖσʼ

878ἔκ τʼ ἀνθρώπων ἔκ τʼ ἀθανάτων,

879οὓς ἀποδείξω

880λέκτρων προδότας ἀχαρίστους.

881ὦ τᾶς ἑπταφθόγγου μέλπων

882κιθάρας ἐνοπάν, ἅτʼ ἀγραύλοις

883κέρασιν ἐν ἀψύχοις ἀχεῖ

884μουσᾶν ὕμνους εὐαχήτους,

885σοὶ μομφάν, ὦ Λατοῦς παῖ,

886πρὸς τάνδʼ αὐγὰν αὐδάσω.

887ἦλθές μοι χρυσῷ χαίταν

888μαρμαίρων, εὖτʼ ἐς κόλπους

889κρόκεα πέταλα φάρεσιν ἔδρεπον,

890ἀνθίζειν χρυσανταυγῆ·

891λευκοῖς δʼ ἐμφὺς καρποῖσιν

892χειρῶν εἰς ἄντρου κοίτας

893κραυγὰν Ὦ μᾶτέρ μʼ αὐδῶσαν

894θεὸς ὁμευνέτας

895ἆγες ἀναιδείᾳ

896Κύπριδι χάριν πράσσων.

897τίκτω δʼ ἁ δύστανός σοι

898κοῦρον, τὸν φρίκᾳ ματρὸς

899εἰς εὐνὰν βάλλω τὰν σάν,

900ἵνα με λέχεσι μελέαν μελέοις

901ἐζεύξω τὰν δύστανον.

902οἴμοι μοι· καὶ νῦν ἔρρει

903πτανοῖς ἁρπασθεὶς θοίνα

904παῖς μοι καὶ σός, τλάμων·

905σὺ δὲ κιθάρᾳ κλάζεις

906παιᾶνας μέλπων.

907ὠή,

907aτὸν Λατοῦς αὐδῶ σʼ,

908ὅστʼ ὀμφὰν κληροῖς

909πρὸς χρυσέους θάκους

910καὶ γαίας μεσσήρεις ἕδρας,

911εἰς οὖς αὐδὰν καρύξω·

912Ἰὼ κακὸς εὐνάτωρ,

913ὃς τῷ μὲν ἐμῷ νυμφεύτᾳ

914χάριν οὐ προλαβὼν

915παῖδʼ εἰς οἴκους οἰκίζεις·

916ὁ δʼ ἐμὸς γενέτας καὶ σός γʼ, ἀμαθής,

917οἰωνοῖς ἔρρει συλαθείς,

918σπάργανα ματέρος ἐξαλλάξας.

919μισεῖ σʼ ἁ Δᾶλος καὶ δάφνας

920ἔρνεα φοίνικα παρʼ ἁβροκόμαν,

921ἔνθα λοχεύματα σέμνʼ ἐλοχεύσατο

922Λατὼ Δίοισί σε καρποῖς.

Χορός

923οἴμοι, μέγας θησαυρὸς ὡς ἀνοίγνυται

924κακῶν, ἐφʼ οἷσι πᾶς ἂν ἐκβάλοι δάκρυ.

Πρεσβύτης

925ὦ θύγατερ, οὔτοι σὸν βλέπων ἐμπίμπλαμαι

926πρόσωπον, ἔξω δʼ ἐγενόμην γνώμης ἐμῆς.

927κακῶν γὰρ ἄρτι κῦμʼ ὑπεξαντλῶν φρενί,

928πρύμνηθεν αἴρει μʼ ἄλλο σῶν λόγων ὕπο,

929οὓς ἐκβαλοῦσα τῶν παρεστώτων κακῶν

930μετῆλθες ἄλλων πημάτων κακὰς ὁδούς.

931τί φῄς; τίνα λόγον Λοξίου κατηγορεῖς;

932ποῖον τεκεῖν φῂς παῖδα; ποῦ θεῖναι πόλεως

933θηρσὶν φίλον τύμβευμʼ; ἄνελθέ μοι πάλιν.

Κρέουσα

934αἰσχύνομαι μέν σʼ, ὦ γέρον, λέξω δʼ ὅμως.

Πρεσβύτης

935ὡς συστενάζειν γʼ οἶδα γενναίως φίλοις.

Κρέουσα

936ἄκουε τοίνυν· οἶσθα Κεκροπίας πέτρας

937πρόσβορρον ἄντρον, ἃς Μακρὰς κικλήσκομεν;

Πρεσβύτης

938οἶδʼ, ἔνθα Πανὸς ἄδυτα καὶ βωμοὶ πέλας.

Κρέουσα

939ἐνταῦθʼ ἀγῶνα δεινὸν ἠγωνίσμεθα.

Πρεσβύτης

940τίνʼ; ὡς ἀπαντᾷ δάκρυά μοι τοῖς σοῖς λόγοις.

Κρέουσα

941Φοίβῳ ξυνῆψʼ ἄκουσα δύστηνον γάμον.

Πρεσβύτης

942ὦ θύγατερ, ἆρʼ ἦν ταῦθʼ ἅ γʼ ᾐσθόμην ἐγώ;

Κρέουσα

943οὐκ οἶδʼ· ἀληθῆ δʼ εἰ λέγεις φαίημεν ἄν.

Πρεσβύτης

944νόσον κρυφαίαν ἡνίκʼ ἔστενες λάθρα;

Κρέουσα

945τότʼ ἦν ἃ νῦν σοι φανερὰ σημαίνω κακά.

Πρεσβύτης

946κᾆτʼ ἐξέκλεψας πῶς Ἀπόλλωνος γάμους;

Κρέουσα

947ἔτεκον — ἀνάσχου ταῦτʼ ἐμοῦ κλύων, γέρον.

Πρεσβύτης

948ποῦ; τίς λοχεύει σʼ; ἢ μόνη μοχθεῖς τάδε;

Κρέουσα

949μόνη κατʼ ἄντρον οὗπερ ἐζεύχθην γάμοις.

Πρεσβύτης

950ὁ παῖς δὲ ποῦ ʼστιν; ἵνα σὺ μηκέτʼ ᾖς ἄπαις.

Κρέουσα

951τέθνηκεν, ὦ γεραιέ, θηρσὶν ἐκτεθείς.

Πρεσβύτης

952τέθνηκʼ; Ἀπόλλων δʼ ὁ κακὸς οὐδὲν ἤρκεσεν;

Κρέουσα

953οὐκ ἤρκεσʼ· Ἅιδου δʼ ἐν δόμοις παιδεύεται.

Πρεσβύτης

954τίς γάρ νιν ἐξέθηκεν; οὐ γὰρ δὴ σύ γε.

Κρέουσα

955ἡμεῖς, ἐν ὄρφνῃ σπαργανώσαντες πέπλοις.

Πρεσβύτης

956οὐδὲ ξυνῄδει σοί τις ἔκθεσιν τέκνου;

Κρέουσα

957αἱ ξυμφοραί γε καὶ τὸ λανθάνειν μόνον.

Πρεσβύτης

958καὶ πῶς ἐν ἄντρῳ παῖδα σὸν λιπεῖν ἔτλης;

Κρέουσα

959πῶς δʼ οἰκτρὰ πολλὰ στόματος ἐκβαλοῦσʼ ἔπη —

Πρεσβύτης

960φεῦ·

960aτλήμων σὺ τόλμης, ὁ δὲ θεὸς μᾶλλον σέθεν.

Κρέουσα

961εἰ παῖδά γʼ εἶδες χεῖρας ἐκτείνοντά μοι.

Πρεσβύτης

962μαστὸν διώκοντʼ ἦ πρὸς ἀγκάλαις πεσεῖν;

Κρέουσα

963ἐνταῦθʼ, ἵνʼ οὐκ ὢν ἄδικʼ ἔπασχεν ἐξ ἐμοῦ.

Πρεσβύτης

964σοὶ δʼ ἐς τί δόξʼ ἐσῆλθεν ἐκβαλεῖν τέκνον;

Κρέουσα

965ὡς τὸν θεὸν σῴζοντα τόν γʼ αὑτοῦ γόνον.

Πρεσβύτης

966οἴμοι, δόμων σῶν ὄλβος ὡς χειμάζεται.

Κρέουσα

967τί κρᾶτα κρύψας, ὦ γέρον, δακρυρροεῖς;

Πρεσβύτης

968σὲ καὶ πατέρα σὸν δυστυχοῦντας εἰσορῶ.

Κρέουσα

969τὰ θνητὰ τοιαῦτʼ· οὐδὲν ἐν ταὐτῷ μένει.

Πρεσβύτης

970μή νυν ἔτʼ…

Κρέουσα