Ὀρέστης

Strophe 1

Χορός

140σῖγα σῖγα, λεπτὸν ἴχνος ἀρβύλης

141τίθετε, μὴ κτυπεῖτʼ.

Ἠλέκτρα

142ἀποπρὸ βᾶτʼ ἐκεῖσʼ, ἀποπρό μοι κοίτας.

Χορός

143ἰδού, πείθομαι.

Ἠλέκτρα

145ἆ ἆ σύριγγος ὅπως πνοὰ

146λεπτοῦ δόνακος, ὦ φίλα, φώνει μοι.

Χορός

147ἴδʼ, ἀτρεμαῖον ὡς ὑπόροφον φέρω

148βοάν.

Ἠλέκτρα

148bναί, οὕτως·

149κάταγε κάταγε, πρόσιθʼ ἀτρέμας, ἀτρέμας ἴθι·

150λόγον ἀπόδος ἐφʼ ὅ τι χρέος ἐμόλετέ ποτε.

151χρόνια γὰρ πεσὼν ὅδʼ εὐνάζεται.

Antistrophe 1

Χορός

153πῶς ἔχει; λόγου μετάδος, ὦ φίλα·

154τίνα τύχαν εἴπω; τίνα δὲ συμφοράν;

Ἠλέκτρα

155ἔτι μὲν ἐμπνέει, βραχὺ δʼ ἀναστένει.

Χορός

156τί φῄς; ὦ τάλας.

Ἠλέκτρα

158ὀλεῖς, εἰ βλέφαρα κινήσεις

159ὕπνου γλυκυτάταν φερομένῳ χάριν.

Χορός

160μέλεος ἐχθίστων θεόθεν ἐργμάτων,

161τάλας.

Ἠλέκτρα

162φεῦ μόχθων.

163ἄδικος ἄδικα τότʼ ἄρʼ ἔλακεν ἔλακεν, ἀπό-

164φονον ὅτʼ ἐπὶ τρίποδι Θέμιδος ἄρʼ ἐδίκασε

165φόνον ὁ Λοξίας ἐμᾶς ματέρος.

Strophe 2

Χορός

166ὁρᾷς; ἐν πέπλοισι κινεῖ δέμας.

Ἠλέκτρα

167σὺ γάρ νιν, ὦ τάλαινα,

168θωΰξασʼ ἔβαλες ἐξ ὕπνου.

Χορός

169εὕδειν μὲν οὖν ἔδοξα.

Ἠλέκτρα

170οὐκ ἀφʼ ἡμῶν, οὐκ ἀπʼ οἴκων

171πάλιν ἀνὰ πόδα σὸν εἱλίξεις

172μεθεμένα κτύπου;

Χορός

173ὑπνώσσει.

Ἠλέκτρα

173bλέγεις εὖ.

174πότνια, πότνια νύξ,

175ὑπνοδότειρα τῶν πολυπόνων βροτῶν,

178ἐρεβόθεν ἴθι, μόλε μόλε κατάπτερος

179τὸν Ἀγαμεμνόνιον ἐπὶ δόμον.

180ὑπὸ γὰρ ἀλγέων ὑπό τε συμφορᾶς

181διοιχόμεθʼ, οἰχόμεθα. κτύπον ἠγάγετʼ· οὐχὶ σῖγα

182σῖγα φυλασσομένα στόματος

185ἄνα κέλαδον ἀπὸ λέχεος ἥ-

186συχον ὕπνου χάριν παρέξεις, φίλα;

Antistrophe 2

Χορός

187θρόει τίς κακῶν τελευτὰ μένει.

Ἠλέκτρα

188θανεῖν θανεῖν, τί δʼ ἄλλο;

189οὐδὲ γὰρ πόθον ἔχει βορᾶς.

Χορός

190πρόδηλος ἆρʼ ὁ πότμος.

Ἠλέκτρα

191ἐξέθυσʼ ὁ Φοῖβος ἡμᾶς

192μέλεον ἀπόφονον αἷμα δοὺς

193πατροφόνου ματρός.

Χορός

194δίκᾳ μέν.

Ἠλέκτρα

194bκαλῶς δʼ οὔ.

195ἔκανες ἔθανες, ὦ

196τεκομένα με μᾶτερ, ἀπὸ δʼ ὤλεσας

197πατέρα τέκνα τε τάδε σέθεν ἀφʼ αἵματος·

200ὀλόμεθʼ ἰσονέκυες, ὀλόμεθα.

201σύ τε γὰρ ἐν νεκροῖς, τό τʼ ἐμὸν οἴχεται

204βίου τὸ πλέον μέρος ἐν στοναχαῖσί τε καὶ γόοισι

205δάκρυσί τʼ ἐννυχίοις, ἄγαμος

206ἐπὶ δʼ ἄτεκνος ἅτε βίοτον ἁ

207μέλεος ἐς τὸν αἰὲν ἕλκω χρόνον.

Strophe 1

Χορός

316αἰαῖ,

317δρομάδες ὦ πτεροφόροι

318ποτνιάδες θεαί,

319ἀβάκχευτον αἳ θίασον ἐλάχετʼ ἐν

320δάκρυσι καὶ γόοις,

321μελάγχρωτες εὐμενίδες, αἵτε τὸν

322ταναὸν αἰθέρʼ ἀμπάλλεσθʼ, αἵματος

323τινύμεναι δίκαν, τινύμεναι φόνον,

324καθικετεύομαι καθικετεύομαι,

325τὸν Ἀγαμέμνονος

326γόνον ἐάσατʼ ἐκλαθέσθαι λύσσας

327μανιάδος φοιταλέου. φεῦ μόχθων,

328οἵων, ὦ τάλας, ὀρεχθεὶς ἔρρεις,

329τρίποδος ἄπο φάτιν, ἃν ὁ Φοῖβος ἔλακε, δε-

330ξάμενος ἀνὰ δάπεδον,

331ἵνα μεσόμφαλοι λέγονται μυχοί.

Antistrophe 1

Χορός

332ἰὼ Ζεῦ,

333τίς ἔλεος, τίς ὅδʼ ἀγὼν

334φόνιος ἔρχεται,

335θοάζων σε τὸν μέλεον, ᾧ δάκρυα

336δάκρυσι συμβάλλει

337πορεύων τις ἐς δόμον ἀλαστόρων

338ματέρος αἷμα σᾶς, ὅ σʼ ἀναβακχεύει;

340ὁ μέγας ὄλβος οὐ μόνιμος ἐν βροτοῖς·

339κατολοφύρομαι κατολοφύρομαι.

341ἀνὰ δὲ λαῖφος ὥς

342τις ἀκάτου θοᾶς τινάξας δαίμων

343κατέκλυσεν δεινῶν πόνων ὡς πόντου

344λάβροις ὀλεθρίοισιν ἐν κύμασιν.

345τίνα γὰρ ἔτι πάρος οἶκον ἕτερον ἢ τὸν ἀπὸ

346θεογόνων γάμων,

347τὸν ἀπὸ Ταντάλου, σέβεσθαί με χρή;

Anapests 1

Χορός

348καὶ μὴν βασιλεὺς ὅδε δὴ στείχει,

349Μενέλαος ἄναξ, πολλῇ ἁβροσύνῃ

350δῆλος ὁρᾶσθαι

351τῶν Τανταλιδῶν ἐξ αἵματος ὤν.

352ὦ χιλιόναυν στρατὸν ὁρμήσας

353ἐς γῆν Ἀσίαν,

354χαῖρʼ, εὐτυχίᾳ δʼ αὐτὸς ὁμιλεῖς,

355θεόθεν πράξας ἅπερ ηὔχου.

Iambic 2

Μενέλαος

356ὦ δῶμα, τῇ μέν σʼ ἡδέως προσδέρκομαι

357Τροίαθεν ἐλθών, τῇ δʼ ἰδὼν καταστένω·

358κύκλῳ γὰρ εἱλιχθεῖσαν ἀθλίως κακοῖς

359οὐπώποτʼ ἄλλην μᾶλλον εἶδον ἑστίαν.

360Ἀγαμέμνονος μὲν γὰρ τύχας ἠπιστάμην

361καὶ θάνατον, οἵῳ πρὸς δάμαρτος ὤλετο,

362Μαλέᾳ προσίσχων πρῷραν· ἐκ δὲ κυμάτων

363ὁ ναυτίλοισι μάντις ἐξήγγειλέ μοι

364Νηρέως προφήτης Γλαῦκος, ἀψευδὴς θεός,

365ὅς μοι τόδʼ εἶπεν ἐμφανῶς κατασταθείς·

366Μενέλαε, κεῖται σὸς κασίγνητος θανών,

367λουτροῖσιν ἀλόχου περιπεσὼν πανυστάτοις.

368δακρύων δʼ ἔπλησεν ἐμέ τε καὶ ναύτας ἐμοὺς

369πολλῶν. ἐπεὶ δὲ Ναυπλίας ψαύω χθονός,

370ἤδη δάμαρτος ἐνθάδʼ ἐξορμωμένης,

371δοκῶν Ὀρέστην παῖδα τὸν Ἀγαμέμνονος

372φίλαισι χερσὶ περιβαλεῖν καὶ μητέρα,

373ὡς εὐτυχοῦντας, ἔκλυον ἁλιτύπων τινὸς

374τῆς Τυνδαρείας παιδὸς ἀνόσιον φόνον.

375καὶ νῦν ὅπου ʼστὶν εἴπατʼ, ὦ νεάνιδες,

376Ἀγαμέμνονος παῖς, ὃς τὰ δείνʼ ἔτλη κακά.

377βρέφος γὰρ ἦν τότʼ ἐν Κλυταιμήστρας χεροῖν,

378ὅτʼ ἐξέλειπον μέλαθρον ἐς Τροίαν ἰών,

379ὥστʼ οὐκ ἂν αὐτὸν γνωρίσαιμʼ ἂν εἰσιδών.

Ὀρέστης

380ὅδʼ εἴμʼ Ὀρέστης, Μενέλεως, ὃν ἱστορεῖς.

381ἑκὼν ἐγώ σοι τἀμὰ μηνύσω κακά.

382τῶν σῶν δὲ γονάτων πρωτόλεια θιγγάνω

383ἱκέτης, ἀφύλλου στόματος ἐξάπτων λιτάς·

384σῷσόν μʼ· ἀφῖξαι δʼ αὐτὸς ἐς καιρὸν κακῶν.

Μενέλαος

385ὦ θεοί, τί λεύσσω; τίνα δέδορκα νερτέρων;

Ὀρέστης

386εὖ γʼ εἶπας· οὐ γὰρ ζῶ κακοῖς, φάος δʼ ὁρῶ.

Μενέλαος

387ὡς ἠγρίωσαι πλόκαμον αὐχμηρόν, τάλας.

Ὀρέστης

388οὐχ ἡ πρόσοψίς μʼ, ἀλλὰ τἄργʼ αἰκίζεται.

Μενέλαος

389δεινὸν δὲ λεύσσεις ὀμμάτων ξηραῖς κόραις.

Ὀρέστης

390τὸ σῶμα φροῦδον· τὸ δʼ ὄνομʼ οὐ λέλοιπέ μοι.

Μενέλαος

391ὦ παρὰ λόγον μοι σὴ φανεῖσʼ ἀμορφία.

Ὀρέστης

392ὅδʼ εἰμὶ μητρὸς τῆς ταλαιπώρου φονεύς.

Μενέλαος

393ἤκουσα, φείδου δʼ· ὀλιγάκις λέγειν κακά.

Ὀρέστης

394φειδόμεθʼ· ὁ δαίμων δʼ ἐς ἐμὲ πλούσιος κακῶν.

Μενέλαος

395τί χρῆμα πάσχεις; τίς σʼ ἀπόλλυσιν νόσος;

Ὀρέστης

396ἡ σύνεσις, ὅτι σύνοιδα δείνʼ εἰργασμένος.

Μενέλαος

397πῶς φῄς; σοφόν τοι τὸ σαφές, οὐ τὸ μὴ σαφές.

Ὀρέστης

398λύπη μάλιστά γʼ ἡ διαφθείρουσά με —

Μενέλαος

399δεινὴ γὰρ ἡ θεός, ἀλλʼ ὅμως ἰάσιμος.

Ὀρέστης

400μανίαι τε, μητρὸς αἵματος τιμωρίαι.

Μενέλαος

401ἤρξω δὲ λύσσης πότε; τίς ἡμέρα τότʼ ἦν;

Ὀρέστης

402ἐν ᾗ τάλαιναν μητέρʼ ἐξώγκουν τάφῳ.

Μενέλαος

403πότερα κατʼ οἴκους ἢ προσεδρεύων πυρᾷ;

Ὀρέστης

404νυκτὸς φυλάσσων ὀστέων ἀναίρεσιν.

Μενέλαος

405παρῆν τις ἄλλος, ὃς σὸν ὤρθευεν δέμας;

Ὀρέστης

406Πυλάδης, ὁ συνδρῶν αἷμα καὶ μητρὸς φόνον.

Μενέλαος

407ἐκ φασμάτων δὲ τάδε νοσεῖς· ποίων ὕπο;

Ὀρέστης

408ἔδοξʼ ἰδεῖν τρεῖς νυκτὶ προσφερεῖς κόρας.

Μενέλαος

409οἶδʼ ἃς ἔλεξας, ὀνομάσαι δʼ οὐ βούλομαι.

Ὀρέστης

410σεμναὶ γάρ· εὐπαίδευτα δʼ ἀπετρέπου λέγειν.

Μενέλαος

411αὗταί σε βακχεύουσι συγγενῆ φόνον;

Ὀρέστης

412οἴμοι διωγμῶν, οἷς ἐλαύνομαι τάλας.

Μενέλαος

413οὐ δεινὰ πάσχειν δεινὰ τοὺς εἰργασμένους.

Ὀρέστης

414ἀλλʼ ἔστιν ἡμῖν ἀναφορὰ τῆς συμφορᾶς.

Μενέλαος

415μὴ θάνατον εἴπῃς· τοῦτο μὲν γὰρ οὐ σοφόν.

Ὀρέστης

416Φοῖβος, κελεύσας μητρὸς ἐκπρᾶξαι φόνον.

Μενέλαος

417ἀμαθέστερός γʼ ὢν τοῦ καλοῦ καὶ τῆς δίκης.

Ὀρέστης

418δουλεύομεν θεοῖς, ὅ τι ποτʼ εἰσὶν οἱ θεοί.

Μενέλαος

419κᾆτʼ οὐκ ἀμύνει Λοξίας τοῖς σοῖς κακοῖς;

Ὀρέστης

420μέλλει· τὸ θεῖον δʼ ἐστὶ τοιοῦτον φύσει.

Μενέλαος

421πόσον χρόνον δὲ μητρὸς οἴχονται πνοαί;

Ὀρέστης

422ἕκτον τόδʼ ἦμαρ· ἔτι πυρὰ θερμὴ τάφου.

Μενέλαος

423ὡς ταχὺ μετῆλθόν σʼ αἷμα μητέρος θεαί.

Ὀρέστης

424οὐ σοφός, ἀληθὴς δʼ ἐς φίλους ἔφυν φίλος.

Μενέλαος

425πατρὸς δὲ δή τι σʼ ὠφελεῖ τιμωρία;

Ὀρέστης

426οὔπω· τὸ μέλλον δʼ ἴσον ἀπραξίᾳ λέγω.

Μενέλαος

427τὰ πρὸς πόλιν δὲ πῶς ἔχεις δράσας τάδε;

Ὀρέστης

428μισούμεθʼ οὕτως ὥστε μὴ προσεννέπειν.

Μενέλαος

429οὐδʼ ἥγνισαι σὸν αἷμα κατὰ νόμον χεροῖν;

Ὀρέστης

430ἐκκλῄομαι γὰρ δωμάτων ὅποι μόλω.

Μενέλαος

431τίνες πολιτῶν ἐξαμιλλῶνταί σε γῆς;

Ὀρέστης

432Οἴαξ, τὸ Τροίας μῖσος ἀναφέρων πατρί.

Μενέλαος

433συνῆκα· Παλαμήδους σε τιμωρεῖ φόνου.

Ὀρέστης

434οὗ γʼ οὐ μετῆν μοι· διὰ τριῶν δʼ ἀπόλλυμαι.

Μενέλαος

435τίς δʼ ἄλλος; ἦ που τῶν ἀπʼ Αἰγίσθου φίλων;

Ὀρέστης

436οὗτοί μʼ ὑβρίζουσʼ, ὧν πόλις τὰ νῦν κλύει.

Μενέλαος

437Ἀγαμέμνονος δὲ σκῆπτρʼ ἐᾷ σʼ ἔχειν πόλις;

Ὀρέστης

438πῶς, οἵτινες ζῆν οὐκ ἐῶσʼ ἡμᾶς ἔτι;

Μενέλαος

439τί δρῶντες ὅ τι καὶ σαφὲς ἔχεις εἰπεῖν ἐμοί;

Ὀρέστης

440ψῆφος καθʼ ἡμῶν οἴσεται τῇδʼ ἡμέρᾳ.

Μενέλαος

441φεύγειν πόλιν τήνδʼ; ἢ θανεῖν ἢ μὴ θανεῖν;

Ὀρέστης

442θανεῖν ὑπʼ ἀστῶν λευσίμῳ πετρώματι.

Μενέλαος

443κᾆτʼ οὐχὶ φεύγεις γῆς ὑπερβαλὼν ὅρους;

Ὀρέστης

444κύκλῳ γὰρ εἱλισσόμεθα παγχάλκοις ὅπλοις.

Μενέλαος

445ἰδίᾳ πρὸς ἐχθρῶν ἢ πρὸς Ἀργείας χερός;

Ὀρέστης

446πάντων πρὸς ἀστῶν, ὡς θάνω· βραχὺς λόγος.

Μενέλαος

447ὦ μέλεος, ἥκεις συμφορᾶς ἐς τοὔσχατον.

Ὀρέστης

448ἐς σὲ ἐλπὶς ἡμὴ καταφυγὰς ἔχει κακῶν.

449ἀλλʼ ἀθλίως πράσσουσιν εὐτυχὴς μολὼν

450μετάδος φίλοισι σοῖσι σῆς εὐπραξίας,

451καὶ μὴ μόνος τὸ χρηστὸν ἀπολαβὼν ἔχε,

452ἀλλʼ ἀντιλάζου καὶ πόνων ἐν τῷ μέρει,

453χάριτας πατρῴας ἐκτίνων ἐς οὕς σε δεῖ.

454ὄνομα γάρ, ἔργον δʼ οὐκ ἔχουσιν οἱ φίλοι

455οἱ μὴ ʼπὶ ταῖσι συμφοραῖς ὄντες φίλοι.

Χορός

456καὶ μὴν γέροντι δεῦρʼ ἁμιλλᾶται ποδὶ

457ὁ Σπαρτιάτης Τυνδάρεως, μελάμπεπλος

458κουρᾷ τε θυγατρὸς πενθίμῳ κεκαρμένος.

Ὀρέστης

459ἀπωλόμην, Μενέλαε· Τυνδάρεως ὅδε

460στείχει πρὸς ἡμᾶς, οὗ μάλιστʼ αἰδώς μʼ ἔχει

461ἐς ὄμματʼ ἐλθεῖν τοῖσιν ἐξειργασμένοις.

462καὶ γάρ μʼ ἔθρεψε σμικρὸν ὄντα, πολλὰ δὲ

463φιλήματʼ ἐξέπλησε, τὸν Ἀγαμέμνονος

464παῖδʼ ἀγκάλαισι περιφέρων, Λήδα θʼ ἅμα,

465τιμῶντέ μʼ οὐδὲν ἧσσον ἢ Διοσκόρω·

466οἷς, ὦ τάλαινα καρδία ψυχή τʼ ἐμή,

467ἀπέδωκʼ ἀμοιβὰς οὐ καλάς. τίνα σκότον

468λάβω προσώπῳ; ποῖον ἐπίπροσθεν νέφος

469θῶμαι, γέροντος ὀμμάτων φεύγων κόρας;

Τυνδάρεως

470ποῦ ποῦ θυγατρὸς τῆς ἐμῆς ἴδω πόσιν,

471Μενέλαον; ἐπὶ γὰρ τῷ Κλυταιμήστρας τάφῳ

472χοὰς χεόμενος ἔκλυον ὡς ἐς Ναυπλίαν

473ἥκοι σὺν ἀλόχῳ πολυετὴς σεσῳσμένος.

474ἄγετέ με· πρὸς γὰρ δεξιὰν αὐτοῦ θέλω

475στὰς ἀσπάσασθαι, χρόνιος εἰσιδὼν φίλον.

Μενέλαος

476ὦ πρέσβυ, χαῖρε, Ζηνὸς ὁμόλεκτρον κάρα.

Τυνδάρεως

477ὦ χαῖρε καὶ σύ, Μενέλεως, κήδευμʼ ἐμόν.

478ἔα· τὸ μέλλον ὡς κακὸν τὸ μὴ εἰδέναι.

479ὁ μητροφόντης ὅδε πρὸ δωμάτων δράκων

480στίλβει νοσώδεις ἀστραπάς, στύγημʼ ἐμόν.

481Μενέλαε, προσφθέγγῃ νιν, ἀνόσιον κάρα;

Μενέλαος

482τί γάρ; φίλου μοι πατρός ἐστιν ἔκγονος.

Τυνδάρεως

483κείνου γὰρ ὅδε πέφυκε, τοιοῦτος γεγώς;

Μενέλαος

484πέφυκεν· εἰ δὲ δυστυχεῖ, τιμητέος.

Τυνδάρεως

485βεβαρβάρωσαι, χρόνιος ὢν ἐν βαρβάροις.

Μενέλαος

486Ἑλληνικόν τοι τὸν ὁμόθεν τιμᾶν ἀεί.

Τυνδάρεως

487καὶ τῶν νόμων γε μὴ πρότερον εἶναι θέλειν.

Μενέλαος

488πᾶν τοὐξ ἀνάγκης δοῦλόν ἐστʼ ἐν τοῖς σοφοῖς.

Τυνδάρεως

489κέκτησό νυν σὺ τοῦτʼ, ἐγὼ δʼ οὐ κτήσομαι.

Μενέλαος

490ὀργὴ γὰρ ἅμα σου καὶ τὸ γῆρας οὐ σοφόν.

Τυνδάρεως

491πρὸς τόνδʼ ἀγὼν τίς ἀσοφίας ἥκει πέρι;

492εἰ τὰ καλὰ πᾶσι φανερὰ καὶ τὰ μὴ καλά,

493τούτου τίς ἀνδρῶν ἐγένετʼ ἀσυνετώτερος,

494ὅστις τὸ μὲν δίκαιον οὐκ ἐσκέψατο

495οὐδʼ ἦλθεν ἐπὶ τὸν κοινὸν Ἑλλήνων νόμον;

496ἐπεὶ γὰρ ἐξέπνευσεν Ἀγαμέμνων βίον

497πληγεὶς θυγατρὸς τῆς ἐμῆς ὑπὲρ κάρα,

499αἴσχιστον ἔργον — οὐ γὰρ αἰνέσω ποτέ —

500χρῆν αὐτὸν ἐπιθεῖναι μὲν αἵματος δίκην,

501ὁσίαν διώκοντʼ, ἐκβαλεῖν τε δωμάτων

502μητέρα· τὸ σῶφρόν τʼ ἔλαβεν ἀντὶ συμφορᾶς

503καὶ τοῦ νόμου τʼ ἂν εἴχετʼ εὐσεβής τʼ ἂν ἦν.

504νῦν δʼ ἐς τὸν αὐτὸν δαίμονʼ ἦλθε μητέρι.

505κακὴν γὰρ αὐτὴν ἐνδίκως ἡγούμενος,

506αὐτὸς κακίων μητέρʼ ἐγένετο κτανών.

507ἐρήσομαι δέ, Μενέλεως, τοσόνδε σε·

508εἰ τόνδʼ ἀποκτείνειεν ὁμόλεκτρος γυνή,

509χὡ τοῦδε παῖς αὖ μητέρʼ ἀνταποκτενεῖ,

510κἄπειθʼ ὁ κείνου γενόμενος φόνῳ φόνον

511λύσει, πέρας δὴ ποῖ κακῶν προβήσεται;

512καλῶς ἔθεντο ταῦτα πατέρες οἱ πάλαι·

513ἐς ὀμμάτων μὲν ὄψιν οὐκ εἴων περᾶν

514οὐδʼ εἰς ἀπάντημʼ, ὅστις αἷμʼ ἔχων κυροῖ,

515φυγαῖσι δʼ ὁσιοῦν, ἀνταποκτείνειν δὲ μή.

516αἰεὶ γὰρ εἷς ἔμελλʼ ἐνέξεσθαι φόνῳ,

517τὸ λοίσθιον μίασμα λαμβάνων χεροῖν.

518ἐγὼ δὲ μισῶ μὲν γυναῖκας ἀνοσίους,

519πρώτην δὲ θυγατέρʼ, ἣ πόσιν κατέκτανεν·

520Ἑλένην τε, τὴν σὴν ἄλοχον, οὔποτʼ αἰνέσω

521οὐδʼ ἂν προσείποιμʼ· οὐδὲ σὲ ζηλῶ, κακῆς

522γυναικὸς ἐλθόνθʼ οὕνεκʼ ἐς Τροίας πέδον.

523ἀμυνῶ δʼ, ὅσονπερ δυνατός εἰμι, τῷ νόμῳ,

524τὸ θηριῶδες τοῦτο καὶ μιαιφόνον

525παύων, ὃ καὶ γῆν καὶ πόλεις ὄλλυσʼ ἀεί.

526ἐπεὶ τίνʼ εἶχες, ὦ τάλας, ψυχὴν τότε,

527ὅτʼ ἐξέβαλλε μαστὸν ἱκετεύουσά σε

528μήτηρ; ἐγὼ μὲν οὐκ ἰδὼν τἀκεῖ κακά,

529δακρύοις γέροντʼ ὀφθαλμὸν ἐκτήκω τάλας.

530ἓν δʼ οὖν λόγοισι τοῖς ἐμοῖς ὁμορροθεῖ·

531μισῇ γε πρὸς θεῶν καὶ τίνεις μητρὸς δίκας,

532μανίαις ἀλαίνων καὶ φόβοις. τί μαρτύρων

533ἄλλων ἀκούειν δεῖ μʼ, ἅ γʼ εἰσορᾶν πάρα;

534ὡς οὖν ἂν εἰδῇς, Μενέλεως, τοῖσιν θεοῖς

535μὴ πρᾶσσʼ ἐναντίʼ, ὠφελεῖν τοῦτον θέλων,

536ἔα δʼ ὑπʼ ἀστῶν καταφονευθῆναι πέτροις,

537ἢ μὴ ʼπίβαινε Σπαρτιάτιδος χθονός.

538θυγάτηρ δʼ ἐμὴ θανοῦσʼ ἔπραξεν ἔνδικα·

539ἀλλʼ οὐχὶ πρὸς τοῦτʼ εἰκὸς ἦν αὐτὴν θανεῖν.

540ἐγὼ δὲ τἄλλα μακάριος πέφυκʼ ἀνήρ,

541πλὴν ἐς θυγατέρας· τοῦτο δʼ οὐκ εὐδαιμονῶ.

Χορός

542ζηλωτὸς ὅστις εὐτύχησεν ἐς τέκνα

543καὶ μὴ ʼπισήμους συμφορὰς ἐκτήσατο.

Ὀρέστης

544ὦ γέρον, ἐγώ τοι πρὸς σὲ δειμαίνω λέγειν,

545ὅπου σὲ μέλλω σήν τε λυπήσειν φρένα.

546ἐγᾦδʼ, ἀνόσιός εἰμι μητέρα κτανών,

547ὅσιος δέ γʼ ἕτερον ὄνομα, τιμωρῶν πατρί.

548ἀπελθέτω δὴ τοῖς λόγοισιν ἐκποδὼν

549τὸ γῆρας ἡμῖν τὸ σόν, ὅ μʼ ἐκπλήσσει λόγου,

550καὶ καθʼ ὁδὸν εἶμι· νῦν δὲ σὴν ταρβῶ τρίχα.

551τί χρῆν με δρᾶσαι; δύο γὰρ ἀντίθες δυοῖν·

552πατὴρ μὲν ἐφύτευσέν με, σὴ δʼ ἔτικτε παῖς,

553τὸ σπέρμʼ ἄρουρα παραλαβοῦσʼ ἄλλου πάρα·

554ἄνευ δὲ πατρὸς τέκνον οὐκ εἴη ποτʼ ἄν.

555ἐλογισάμην οὖν τῷ γένους ἀρχηγέτῃ

556μᾶλλόν με φῦναι τῆς ὑποστάσης τροφάς.

557ἡ σὴ δὲ θυγάτηρ — μητέρʼ αἰδοῦμαι λέγειν —

558ἰδίοισιν ὑμεναίοισι κοὐχὶ σώφροσιν

559ἐς ἀνδρὸς ᾔει λέκτρʼ· ἐμαυτόν, ἢν λέγω

560κακῶς ἐκείνην, ἐξερῶ· λέξω δʼ ὅμως.

561Αἴγισθος ἦν ὁ κρυπτὸς ἐν δόμοις πόσις.

562τοῦτον κατέκτεινʼ, ἐπὶ δʼ ἔθυσα μητέρα,

563ἀνόσια μὲν δρῶν, ἀλλὰ τιμωρῶν πατρί.

564ἐφʼ οἷς δʼ ἀπειλεῖς ὡς πετρωθῆναί με χρή,

565ἄκουσον ὡς ἅπασαν Ἑλλάδʼ ὠφελῶ.

566εἰ γὰρ γυναῖκες ἐς τόδʼ ἥξουσιν θράσους,

567ἄνδρας φονεύειν, καταφυγὰς ποιούμεναι

568ἐς τέκνα, μαστοῖς τὸν ἔλεον θηρώμεναι,

569παρʼ οὐδὲν αὐταῖς ἦν ἂν ὀλλύναι πόσεις

570ἐπίκλημʼ ἐχούσαις ὅ τι τύχοι. δράσας δʼ ἐγὼ

571δείνʼ, ὡς σὺ κομπεῖς, τόνδʼ ἔπαυσα τὸν νόμον.

572μισῶν δὲ μητέρʼ ἐνδίκως ἀπώλεσα,

573ἥτις μεθʼ ὅπλων ἄνδρʼ ἀπόντʼ ἐκ δωμάτων

574πάσης ὑπὲρ γῆς Ἑλλάδος στρατηλάτην

575προύδωκε κοὐκ ἔσῳσʼ ἀκήρατον λέχος·

576ἐπεὶ δʼ ἁμαρτοῦσʼ ᾔσθετʼ, οὐχ αὑτῇ δίκην

577ἐπέθηκεν, ἀλλʼ, ὡς μὴ δίκην δοίη πόσει,

578ἐζημίωσε πατέρα κἀπέκτεινʼ ἐμόν.

579πρὸς θεῶν — ἐν οὐ καλῷ μὲν ἐμνήσθην θεῶν,

580φόνον δικάζων· εἰ δὲ δὴ τὰ μητέρος

581σιγῶν ἐπῄνουν, τί μʼ ἂν ἔδρασʼ ὁ κατθανών;

582οὐκ ἄν με μισῶν ἀνεχόρευʼ Ἐρινύσιν;

583ἢ μητρὶ μὲν πάρεισι σύμμαχοι θεαί,

584τῷ δʼ οὐ πάρεισι, μᾶλλον ἠδικημένῳ;

585σύ τοι φυτεύσας θυγατέρʼ, ὦ γέρον, κακὴν

586ἀπώλεσάς με· διὰ τὸ γὰρ κείνης θράσος

587πατρὸς στερηθεὶς ἐγενόμην μητροκτόνος.

588ὁρᾷς, Ὀδυσσέως ἄλοχον οὐ κατέκτανε

589Τηλέμαχος· οὐ γὰρ ἐπεγάμει πόσει πόσιν,

590μένει δʼ ἐν οἴκοις ὑγιὲς εὐνατήριον.

591ὁρᾷς δʼ Ἀπόλλωνʼ, ὃς μεσομφάλους ἕδρας

592ναίων βροτοῖσι στόμα νέμει σαφέστατον,

593ᾧ πειθόμεσθα πάνθʼ ὅσʼ ἂν κεῖνος λέγῃ·

594τούτῳ πιθόμενος τὴν τεκοῦσαν ἔκτανον.

595ἐκεῖνον ἡγεῖσθʼ ἀνόσιον καὶ κτείνετε·

596ἐκεῖνος ἥμαρτʼ, οὐκ ἐγώ. τί χρῆν με δρᾶν;

597ἢ οὐκ ἀξιόχρεως ὁ θεὸς ἀναφέροντί μοι

598μίασμα λῦσαι; ποῖ τις οὖν ἔτʼ ἂν φύγοι,

599εἰ μὴ ὁ κελεύσας ῥύσεταί με μὴ θανεῖν;

600ἀλλʼ ὡς μὲν οὐκ εὖ μὴ λέγʼ εἴργασται τάδε,

601ἡμῖν δὲ τοῖς δράσασιν οὐκ εὐδαιμόνως.

602γάμοι δʼ ὅσοις μὲν εὖ καθεστᾶσιν βροτῶν,

603μακάριος αἰών· οἷς δὲ μὴ πίπτουσιν εὖ,

604τά τʼ ἔνδον εἰσὶ τά τε θύραζε δυστυχεῖς.

Χορός

605αἰεὶ γυναῖκες ἐμποδὼν ταῖς συμφοραῖς

606ἔφυσαν ἀνδρῶν πρὸς τὸ δυστυχέστερον.

Τυνδάρεως

607ἐπεὶ θρασύνῃ κοὐχ ὑποστέλλῃ λόγῳ,

608οὕτω δʼ ἀμείβῃ μʼ ὥστε μʼ ἀλγῆσαι φρένα,

609μᾶλλόν μʼ ἀνάξεις ἐπὶ σὸν ἐξελθεῖν φόνον·

610καλὸν πάρεργον δʼ αὐτὸ θήσομαι πόνων

611ὧν εἵνεκʼ ἦλθον θυγατρὶ κοσμήσων τάφον.

612μολὼν γὰρ εἰς ἔκκλητον Ἀργείων ὄχλον

613ἑκοῦσαν οὐχ ἑκοῦσαν ἐπισείσω πόλιν

614σοὶ σῇ τʼ ἀδελφῇ, λεύσιμον δοῦναι δίκην.

615μᾶλλον δʼ ἐκείνη σοῦ θανεῖν ἐστʼ ἀξία,

616ἣ τῇ τεκούσῃ σʼ ἠγρίωσʼ, ἐς οὖς ἀεὶ

617πέμπουσα μύθους ἐπὶ τὸ δυσμενέστερον,

618ὀνείρατʼ ἀγγέλλουσα τὰ Ἀγαμέμνονος,

619καὶ τοῦθʼ — ὃ μισήσειαν — Αἰγίσθου λέχος —

620οἱ νέρτεροι θεοί· καὶ γὰρ ἐνθάδʼ ἦν πικρόν·

621ἕως ὑφῆψε δῶμʼ ἀνηφαίστῳ πυρί.

622Μενέλαε, σοὶ δὲ τάδε λέγω δράσω τε πρός·

623εἰ τοὐμὸν ἔχθος ἐναριθμῇ κῆδός τʼ ἐμόν,

624μὴ τῷδʼ ἀμύνειν φόνον ἐναντίον θεοῖς·

625ἔα δʼ ὑπʼ ἀστῶν καταφονευθῆναι πέτροις,

626ἢ μὴ ʼπίβαινε Σπαρτιάτιδος χθονός.

627τοσαῦτʼ ἀκούσας ἴσθι, μηδὲ δυσσεβεῖς

628ἕλῃ, παρώσας εὐσεβεστέρους φίλους·

629ἡμᾶς δʼ ἀπʼ οἴκων ἄγετε τῶνδε, πρόσπολοι.

Ὀρέστης

630στεῖχʼ, ὡς ἀθορύβως οὑπιὼν ἡμῖν λόγος

631πρὸς τόνδʼ ἵκηται, γῆρας ἀποφυγὼν τὸ σόν.

632Μενέλαε, ποῖ σὸν πόδʼ ἐπὶ συννοίᾳ κυκλεῖς,

633διπλῆς μερίμνης διπτύχους ἰὼν ὁδούς;

Μενέλαος

634ἔασον· ἐν ἐμαυτῷ τι συννοούμενος

635ὅποι τράπωμαι τῆς τύχης ἀμηχανῶ.

Ὀρέστης

636μή νυν πέραινε τὴν δόκησιν, ἀλλʼ ἐμοὺς

637λόγους ἀκούσας πρόσθε, βουλεύου τότε.

Μενέλαος

638λέγʼ· εὖ γὰρ εἶπας· ἔστι δʼ οὗ σιγὴ λόγου

639κρείσσων γένοιτʼ ἄν. ἔστι δʼ οὗ σιγῆς λόγος.

Ὀρέστης

640λέγοιμʼ ἂν ἤδη. τὰ μακρὰ τῶν σμικρῶν λόγων

641ἐπίπροσθέν ἐστι καὶ σαφῆ μᾶλλον κλύειν.

642ἐμοὶ σὺ τῶν σῶν, Μενέλεως, μηδὲν δίδου,

643ἃ δʼ ἔλαβες ἀπόδος πατρὸς ἐμοῦ λαβὼν πάρα.

644— οὐ χρήματʼ εἶπον· χρήματʼ, ἢν ψυχὴν ἐμὴν

645σῴσῃς, ἅπερ μοι φίλτατʼ ἐστὶ τῶν ἐμῶν. —

646ἀδικῶ· λαβεῖν χρή μʼ ἀντὶ τοῦδε τοῦ κακοῦ

647ἄδικόν τι παρὰ σοῦ· καὶ γὰρ Ἀγαμέμνων πατὴρ

648ἀδίκως ἀθροίσας Ἑλλάδʼ ἦλθʼ ὑπʼ Ἴλιον,

649οὐκ ἐξαμαρτὼν αὐτός, ἀλλʼ ἁμαρτίαν

650τῆς σῆς γυναικὸς ἀδικίαν τʼ ἰώμενος.

651ἓν μὲν τόδʼ ἡμῖν ἀνθʼ ἑνὸς δοῦναί σε χρή.

652ἀπέδοτο δʼ, ὡς χρὴ τοῖς φίλοισι τοὺς φίλους,

653τὸ σῶμʼ ἀληθῶς, σοὶ παρʼ ἀσπίδʼ ἐκπονῶν,

654ὅπως σὺ τὴν σὴν ἀπολάβοις ξυνάορον.

655ἀπότεισον οὖν μοι ταὐτὸ τοῦτʼ ἐκεῖ λαβών,

656μίαν πονήσας ἡμέραν, ἡμῶν ὕπερ

657σωτήριος στάς, μὴ δέκʼ ἐκπλήσας ἔτη.

658ἃ δʼ Αὐλὶς ἔλαβε σφάγιʼ ἐμῆς ὁμοσπόρου,

659ἐῶ σʼ ἔχειν ταῦθʼ· Ἑρμιόνην μὴ κτεῖνε σύ.

660δεῖ γὰρ σʼ ἐμοῦ πράσσοντος ὡς πράσσω τὰ νῦν

661πλέον φέρεσθαι, κἀμὲ συγγνώμην ἔχειν.

662ψυχὴν δʼ ἐμὴν δὸς τῷ ταλαιπώρῳ πατρὶ

663κἀμῆς ἀδελφῆς, παρθένου μακρὸν χρόνον·

664θανὼν γὰρ οἶκον ὀρφανὸν λείψω πατρός.

665ἐρεῖς· ἀδύνατον. αὐτὸ τοῦτο· τοὺς φίλους

666ἐν τοῖς κακοῖς χρὴ τοῖς φίλοισιν ὠφελεῖν·

667ὅταν δʼ ὁ δαίμων εὖ διδῷ, τί δεῖ φίλων;

668ἀρκεῖ γὰρ αὐτὸς ὁ θεὸς ὠφελεῖν θέλων.

669φιλεῖν δάμαρτα πᾶσιν Ἕλλησιν δοκεῖς·

670κοὐχ ὑποτρέχων σε τοῦτο θωπείᾳ λέγω·

671ταύτης ἱκνοῦμαί σʼ — ὦ μέλεος ἐμῶν κακῶν,

672ἐς οἷον ἥκω. τί δέ; ταλαιπωρεῖν με δεῖ·

673ὑπὲρ γὰρ οἴκου παντὸς ἱκετεύω τάδε.

674ὦ πατρὸς ὅμαιμε θεῖε, τὸν κατὰ χθονὸς

675θανόντʼ ἀκούειν τάδε δόκει, ποτωμένην

676ψυχὴν ὑπὲρ σοῦ, καὶ λέγειν ἃ ἐγὼ λέγω,

677ταὔτʼ ἔς τε δάκρυα καὶ γόους καὶ συμφοράς.

678εἴρηκα κἀπῄτηκα τὴν σωτηρίαν,

679θηρῶν ὃ πάντες κοὐκ ἐγὼ ζητῶ μόνος.

Χορός

680κἀγώ σʼ ἱκνοῦμαι καὶ γυνή περ οὖσʼ ὅμως

681τοῖς δεομένοισιν ὠφελεῖν· οἷός τε δʼ εἶ.

Μενέλαος

682Ὀρέστʼ, ἐγώ τοι σὸν καταιδοῦμαι κάρα

683καὶ ξυμπονῆσαι σοῖς κακοῖσι βούλομαι·

684καὶ χρὴ γὰρ οὕτω τῶν ὁμαιμόνων κακὰ

685ξυνεκκομίζειν, δύναμιν ἢν διδῷ θεός,

686θνῄσκοντα καὶ κτείνοντα τοὺς ἐναντίους·

687τὸ δʼ αὖ δύνασθαι πρὸς θεῶν χρῄζω τυχεῖν.

688ἥκω γὰρ ἀνδρῶν συμμάχων κενὸν δόρυ

689ἔχων, πόνοισι μυρίοις ἀλώμενος,

690σμικρᾷ σὺν ἀλκῇ τῶν λελειμμένων φίλων.

691μάχῃ μὲν οὖν ἂν οὐχ ὑπερβαλοίμεθα

692Πελασγὸν Ἄργος· εἰ δὲ μαλθακοῖς λόγοις

693δυναίμεθʼ, ἐνταῦθʼ ἐλπίδος προσήκομεν.

694σμικροῖσι μὲν γὰρ μεγάλα πῶς ἕλοι τις ἄν;

695πόνοισιν; ἀμαθὲς καὶ τὸ βούλεσθαι τάδε.

696ὅταν γὰρ ἡβᾷ δῆμος εἰς ὀργὴν πεσών,

697ὅμοιον ὥστε πῦρ κατασβέσαι λάβρον·

698εἰ δʼ ἡσύχως τις αὑτὸν ἐντείνοντι μὲν

699χαλῶν ὑπείκοι καιρὸν εὐλαβούμενος,

700ἴσως ἂν ἐκπνεύσειεν· ἢν δʼ ἀνῇ πνοάς,

701τύχοις ἂν αὐτοῦ ῥᾳδίως ὅσον θέλεις.

702ἔνεστι δʼ οἶκτος, ἔνι δὲ καὶ θυμὸς μέγας,

703καραδοκοῦντι κτῆμα τιμιώτατον.

704ἐλθὼν δὲ Τυνδάρεών τέ σοι πειράσομαι

705πόλιν τε πεῖσαι τῷ λίαν χρῆσθαι καλῶς.

706καὶ ναῦς γὰρ ἐνταθεῖσα πρὸς βίαν ποδὶ

707ἔβαψεν, ἔστη δʼ αὖθις, ἢν χαλᾷ πόδα.

708μισεῖ γὰρ ὁ θεὸς τὰς ἄγαν προθυμίας,

709μισοῦσι δʼ ἀστοί· δεῖ δέ μʼ — οὐκ ἄλλως λέγω —

710σῴζειν σε σοφίᾳ, μὴ βίᾳ τῶν κρεισσόνων.

711ἀλκῇ δέ σʼ οὐκ ἄν, ᾗ σὺ δοξάζεις ἴσως,

712σῴσαιμʼ ἄν· οὐ γὰρ ῥᾴδιον λόγχῃ μιᾷ

713στῆσαι τροπαῖα τῶν κακῶν ἅ σοι πάρα.

714οὐ γάρ ποτʼ Ἄργους γαῖαν ἐς τὸ μαλθακὸν

715προσηγόμεσθα· νῦν δʼ ἀναγκαίως ἔχει.

716δούλοισιν εἶναι τοῖς σοφοῖσι τῆς τύχης

Ὀρέστης

717ὦ πλὴν γυναικὸς οὕνεκα στρατηλατεῖν

718τἄλλʼ οὐδέν, ὦ κάκιστε τιμωρεῖν φίλοις,

720φεύγεις ἀποστραφείς με, τὰ δʼ Ἀγαμέμνονος

721φροῦδʼ; ἄφιλος ἦσθʼ ἄρʼ, ὦ πάτερ, πράσσων κακῶς.

722οἴμοι, προδέδομαι, κοὐκέτʼ εἰσὶν ἐλπίδες,

723ὅποι τραπόμενος θάνατον Ἀργείων φύγω·

724οὗτος γὰρ ἦν μοι καταφυγὴ σωτηρίας.

725ἀλλʼ εἰσορῶ γὰρ τόνδε φίλτατον βροτῶν

726Πυλάδην δρόμῳ στείχοντα Φωκέων ἄπο,

727ἡδεῖαν ὄψιν· πιστὸς ἐν κακοῖς ἀνὴρ

728κρείσσων γαλήνης ναυτίλοισιν εἰσορᾶν.

Trochees 3

Πυλάδης

729θᾶσσον ᾗ με χρῆν προβαίνων ἱκόμην διʼ ἄστεως,

730σύλλογον πόλεως ἀκούσας, τὸν δʼ ἰδὼν αὐτὸς σαφῶς,

731ἐπὶ σὲ σύγγονόν τε τὴν σήν, ὡς κτενοῦντας αὐτίκα.

732τί τάδε; πῶς ἔχεις; τί πράσσεις, φίλταθʼ ἡλίκων ἐμοὶ

733καὶ φίλων καὶ συγγενείας; πάντα γὰρ τάδʼ εἶ σύ μοι.

Ὀρέστης

734οἰχόμεσθʼ, ὡς ἐν βραχεῖ σοι τἀμὰ δηλώσω κακά.

Πυλάδης

735συγκατασκάπτοις ἂν ἡμᾶς· κοινὰ γὰρ τὰ τῶν φίλων.

Ὀρέστης

736Μενέλεως κάκιστος ἐς ἐμὲ καὶ κασιγνήτην ἐμήν.

Πυλάδης

737εἰκότως, κακῆς γυναικὸς ἄνδρα γίγνεσθαι κακόν.

Ὀρέστης

738ὥσπερ οὐκ ἐλθὼν ἔμοιγε ταὐτὸν ἀπέδωκεν μολών.

Πυλάδης

739ἦ γάρ ἐστιν ὡς ἀληθῶς τήνδʼ ἀφιγμένος χθόνα;

Ὀρέστης

740χρόνιος· ἀλλʼ ὅμως τάχιστα κακὸς ἐφωράθη φίλοις.

Πυλάδης

741καὶ δάμαρτα τὴν κακίστην ναυστολῶν ἐλήλυθεν;

Ὀρέστης

742οὐκ ἐκεῖνος, ἀλλʼ ἐκείνη κεῖνον ἐνθάδʼ ἤγαγεν.

Πυλάδης

743ποῦ ʼστιν ἣ πλείστους Ἀχαιῶν ὤλεσεν γυνὴ μία;

Ὀρέστης

744ἐν δόμοις ἐμοῖσιν, εἰ δὴ τούσδʼ ἐμοὺς καλεῖν χρεών.

Πυλάδης

745σὺ δὲ τίνας λόγους ἔλεξας σοῦ κασιγνήτῳ πατρός;

Ὀρέστης

746μή μʼ ἰδεῖν θανόνθʼ ὑπʼ ἀστῶν καὶ κασιγνήτην ἐμήν.

Πυλάδης

747πρὸς θεῶν, τί πρὸς τάδʼ εἶπε; τόδε γὰρ εἰδέναι θέλω.

Ὀρέστης

748εὐλαβεῖθʼ, ὃ τοῖς φίλοισι δρῶσιν οἱ κακοὶ φίλοι.

Πυλάδης

749σκῆψιν ἐς ποίαν προβαίνων; τοῦτο πάντʼ ἔχω μαθών.

Ὀρέστης

750οὗτος ἦλθʼ, ὁ τὰς ἀρίστας θυγατέρας σπείρας πατήρ.

Πυλάδης

751Τυνδάρεων λέγεις· ἴσως σοι θυγατέρος θυμούμενος;

Ὀρέστης

752αἰσθάνῃ. τὸ τοῦδε κῆδος μᾶλλον εἵλετʼ ἢ πατρός.

Πυλάδης

753κοὐκ ἐτόλμησεν πόνων σῶν ἀντιλάζυσθαι παρών;

Ὀρέστης

754οὐ γὰρ αἰχμητὴς πέφυκεν, ἐν γυναιξὶ δʼ ἄλκιμος.

Πυλάδης

755ἐν κακοῖς ἄρʼ εἶ μεγίστοις· καί σʼ ἀναγκαῖον θανεῖν;

Ὀρέστης

756ψῆφον ἀμφʼ ἡμῶν πολίτας ἐπὶ φόνῳ θέσθαι χρεών.

Πυλάδης

757ἣ κρινεῖ τί χρῆμα; λέξον· διὰ φόβου γὰρ ἔρχομαι.

Ὀρέστης

758ἢ θανεῖν ἢ ζῆν· ὁ μῦθος οὐ μακρὸς μακρῶν πέρι.

Πυλάδης

759φεῦγέ νυν λιπὼν μέλαθρα σὺν κασιγνήτῃ σέθεν.

Ὀρέστης

760οὐχ ὁρᾷς; φυλασσόμεσθα φρουρίοισι πανταχῇ.

Πυλάδης

761εἶδον ἄστεως ἀγυιὰς τεύχεσιν πεφραγμένας.

Ὀρέστης

762ὡσπερεὶ πόλις πρὸς ἐχθρῶν σῶμα πυργηρούμεθα.

Πυλάδης

763κἀμὲ νῦν ἐροῦ τί πάσχω· καὶ γὰρ αὐτὸς οἴχομαι.

Ὀρέστης

764πρὸς τίνος; τοῦτʼ ἂν προσείη τοῖς ἐμοῖς κακοῖς κακόν.

Πυλάδης

765Στρόφιος ἤλασέν μʼ ἀπʼ οἴκων φυγάδα θυμωθεὶς πατήρ.

Ὀρέστης

766ἴδιον ἢ κοινὸν πολίταις ἐπιφέρων ἔγκλημά τι;

Πυλάδης

767ὅτι συνηράμην φόνον σοι μητρός, ἀνόσιον λέγων.

Ὀρέστης

768ὦ τάλας, ἔοικε καὶ σὲ τἀμὰ λυπήσειν κακά.

Πυλάδης

769οὐχὶ Μενέλεω τρόποισι χρώμεθʼ· οἰστέον τάδε.

Ὀρέστης

770οὐ φοβῇ μή σʼ Ἄργος ὥσπερ κἄμʼ ἀποκτεῖναι θέλῃ;

Πυλάδης

771οὐ προσήκομεν κολάζειν τοῖσδε, Φωκέων δὲ γῇ.

Ὀρέστης

772δεινὸν οἱ πολλοί, κακούργους ὅταν ἔχωσι προστάτας.

Πυλάδης

773ἀλλʼ ὅταν χρηστοὺς λάβωσι, χρηστὰ βουλεύουσʼ ἀεί.

Ὀρέστης

774εἶἑν. ἐς κοινὸν λέγειν χρή.

Πυλάδης

774bτίνος ἀναγκαίου πέρι;

Ὀρέστης

775εἰ λέγοιμʼ ἀστοῖσιν ἐλθὼν —

Πυλάδης

775bὡς ἔδρασας ἔνδικα;

Ὀρέστης

776πατρὶ τιμωρῶν ἐμαυτοῦ;

Πυλάδης

776bμὴ λάβωσί σʼ ἄσμενοι.

Ὀρέστης

777ἀλλʼ ὑποπτήξας σιωπῇ κατθάνω;

Πυλάδης

777bδειλὸν τόδε.

Ὀρέστης

778πῶς ἂν οὖν δρῴην;

Πυλάδης

778bἔχεις τινʼ, ἢν μένῃς, σωτηρίαν;

Ὀρέστης

779οὐκ ἔχω.

Πυλάδης

779bμολόντι δʼ ἐλπίς ἐστι σωθῆναι κακῶν;

Ὀρέστης

780εἰ τύχοι, γένοιτʼ ἄν.

Πυλάδης

780bοὐκοῦν τοῦτο κρεῖσσον ἢ μένειν.

Ὀρέστης

781ἀλλὰ δῆτʼ ἔλθω.

Πυλάδης

781bθανὼν γοῦν ὧδε κάλλιον θανῇ.

Ὀρέστης

783εὖ λέγεις· φεύγω τὸ δειλὸν τῇδε.

Πυλάδης

783bμᾶλλον ἢ μένων.

Ὀρέστης

782καὶ τὸ πρᾶγμά γʼ ἔνδικόν μοι.

Πυλάδης

782bτῷ Δοκεῖν εὔχου μόνον.

Ὀρέστης

784καί τις ἄν γέ μʼ οἰκτίσειε

Πυλάδης

784bμέγα γὰρ ἡ εὐγένειά σου.

Ὀρέστης

785θάνατον ἀσχάλλων πατρῷον.

Πυλάδης

785bπάντα ταῦτʼ ἐν ὄμμασιν.

Ὀρέστης

786ἰτέον, ὡς ἄνανδρον ἀκλεῶς κατθανεῖν.

Πυλάδης

786bαἰνῶ τάδε.

Ὀρέστης

787ἦ λέγωμεν οὖν ἀδελφῇ ταῦτʼ ἐμῇ;

Πυλάδης

787bμὴ πρὸς θεῶν.

Ὀρέστης

788δάκρυα γοῦν γένοιτʼ ἄν.

Πυλάδης

788bοὐκοῦν οὗτος οἰωνὸς μέγας.

Ὀρέστης

789δηλαδὴ σιγᾶν ἄμεινον.

Πυλάδης

789bτῷ χρόνῳ δὲ κερδανεῖς.

Ὀρέστης

790κεῖνό μοι μόνον πρόσαντες.

Πυλάδης

790bτί τόδε καινὸν αὖ λέγεις;

Ὀρέστης

791μὴ θεαί μʼ οἴστρῳ κατάσχωσι.

Πυλάδης

791bἀλλὰ κηδεύσω σʼ ἐγώ.

Ὀρέστης

792δυσχερὲς ψαύειν νοσοῦντος ἀνδρός.

Πυλάδης

792bοὐκ ἔμοιγε σοῦ.

Ὀρέστης

793εὐλαβοῦ λύσσης μετασχεῖν τῆς ἐμῆς.

Πυλάδης

793bτόδʼ οὖν ἴτω.

Ὀρέστης

794οὐκ ἄρʼ ὀκνήσεις;

Πυλάδης

794bὄκνος γὰρ τοῖς φίλοις κακὸν μέγα.

Ὀρέστης

795ἕρπε νυν οἴαξ ποδός μοι.

Πυλάδης

795bφίλα γʼ ἔχων κηδεύματα.

Ὀρέστης

796καί με πρὸς τύμβον πόρευσον πατρός.

Πυλάδης

796bὡς τί δὴ τόδε;

Ὀρέστης

797ὥς νιν ἱκετεύσω με σῶσαι.

Πυλάδης

797bτό γε δίκαιον ὧδʼ ἔχει.

Ὀρέστης

798μητέρος δὲ μηδʼ ἴδοιμι μνῆμα.

Πυλάδης

798bπολεμία γὰρ ἦν.

799ἀλλʼ ἔπειγʼ, ὡς μή σε πρόσθε ψῆφος Ἀργείων ἕλῃ,

800περιβαλὼν πλευροῖς ἐμοῖσι πλευρὰ νωχελῆ νόσῳ·

801ὡς ἐγὼ διʼ ἄστεώς σε, σμικρὰ φροντίζων ὄχλου,

802οὐδὲν αἰσχυνθεὶς ὀχήσω. ποῦ γὰρ ὢν δείξω φίλος,

803εἴ σε μὴ ʼν δειναῖσιν ὄντα συμφοραῖς ἐπαρκέσω;

Ὀρέστης

804τοῦτʼ ἐκεῖνο, κτᾶσθʼ ἑταίρους, μὴ τὸ συγγενὲς μόνον·

805ὡς ἀνὴρ ὅστις τρόποισι συντακῇ, θυραῖος ὢν

806μυρίων κρείσσων ὁμαίμων ἀνδρὶ κεκτῆσθαι φίλος.

Strophe 1

Χορός

807ὁ μέγας ὄλβος ἅ τʼ ἀρετὰ

808μέγα φρονοῦσʼ ἀνʼ Ἑλλάδα καὶ

809παρὰ Σιμουντίοις ὀχετοῖς

810πάλιν ἀνῆλθʼ ἐξ εὐτυχίας Ἀτρείδαις

811πάλαι παλαιᾶς ἀπὸ συμφορᾶς δόμων,

812ὁπότε χρυσείας ἔρις ἀρνὸς

813ἤλυθε Τανταλίδαις,

814οἰκτρότατα θοινάματα καὶ

815σφάγια γενναίων τεκέων·

816ὅθεν φόνῳ φόνος ἐξαμεί-

817βων διʼ αἵματος οὐ προλεί-

818πει δισσοῖσιν Ἀτρείδαις.

Antistrophe 1

Χορός

819τὸ καλὸν οὐ καλόν, τοκέων

820πυριγενεῖ τεμεῖν παλάμᾳ

821χρόα μελάνδετον δὲ φόνῳ

822ξίφος ἐς αὐγὰς ἀελίοιο δεῖξαι·

823τὸ δʼ εὖ κακουργεῖν ἀσέβεια ποικίλα

824κακοφρόνων τʼ ἀνδρῶν παράνοια.

825θανάτου γὰρ ἀμφὶ φόβῳ

826Τυνδαρὶς ἰάχησε τάλαι-

827να· Τέκνον, οὐ τολμᾷς ὅσια

828κτείνων σὰν ματέρα· μὴ πατρῴ-

829αν τιμῶν χάριν ἐξανά-

830ψῃ δύσκλειαν ἐς αἰεί.

Epode 3

Χορός

831τίς νόσος ἢ τίνα δάκρυα καὶ

832τίς ἔλεος μείζων κατὰ γᾶν

833ἢ ματροκτόνον αἷμα χειρὶ θέσθαι;

834οἷον ἔργον τελέσας

835βεβάκχευται μανίαις,

836Εὐμενίσι θήραμα, φόνον

837δρομάσι δινεύων βλεφάροις,

838Ἀγαμεμνόνιος παῖς.

839ὦ μέλεος, ματρὸς ὅτε

840χρυσεοπηνήτων φαρέων

841μαστὸν ὑπερτέλλοντʼ ἐσιδὼν

842σφάγιον ἔθετο ματέρα, πατρῴ-

843ων παθέων ἀμοιβάν.