Fragmenta Antiopes

Desunt versus triginta

[ ]σας ἥδομαι κα[κ]ῶν ἑκά[ς.

{(Λύκ.)} οὐκ ἀσφαλὲς τόδ' εἶπας, ἄνθρωπε, στέγος.{Ἄνθρ.} δρᾶν δεῖ τι· κείνους δ' οἶδ' ἐγὼ τεθνηκό[τας.

{(Λύκ.)} καλῶς ἄρ', εἴπερ οἶσθα, ταξώμεσθα νῦν.

{(Ἄνθρ.)} [ ]ἄλλην ἢ δόμων στείχειν [ἔ]σω

[ ]καὶ πρὶν οἰκοῦμεν[

{(Λύκ.)} [ ]τοὺς ξένους ἐῶν μ[

{(Ἄνθρ.)} [ ]δορυφόρου[ς] ἔξω θύρ[ας.

{(Λύκ.)} [ πά]νθ' ἵν' αἴ[ρω]σιν φό[βον.

{(Ἄνθρ.)} [ ἡμ]εῖς καὶ σὺ θήσομεν καλῶς.

{(Λύκ.)} [ πλ]ῆθός εἰσιν οἱ ξένοι;

{(Ἄνθρ.)} [ ]δ' οὐκ ἔχουσιν ἐν χεροῖν.

{(Λύκ.)} [ φ]ρουρεῖτε περίβολον πέτρας

[ ]ντες, κἄν τις ἐκπίπτηι δόμων,

[ ]δὲ παῖδα Νυκ?τέως? ἐμῆι

[ ]σαι χειρὶ καὶ τάχ' εἴσεται

[ ]ντας ὡς μάτην λόγωι

[ συ]μμάχους ἀνωφελεῖς.

{(Χορ.)} [ ]ις, ἂν θεὸς θέληι,

[ ]τήνδ' ἀνὰ στέγην τάχα.

[ μακα]ρίων σθένος βρόχοισι κατα-

[δεῖ ]βροτῶν δ' αὖ τέχναις

[]ι[ θε]όν; {(Λύκ.)} ἰώ μοί μοι.

{(Χορ.)} ἔ]α ἔα

καὶ δὴ [πρὸς ἔργω]ι τῶν νεανιῶν χέρες.

{(Λύκ.)} ὦ] πρόσπ[ολοι δραμό]ντες οὐκ ἀρήξετε;

{(Χορ.)} ἀλαλάζετα[ι στέ]γα· βοᾶι!!![!!]!!ον μέλος.

{Λύκ.} ὦ] γαῖα Κάδ[μου κ]αὶ πόλ[ισ]μ' Ἀσωπικόν.

{(Χορ.)} κλύεις; ὁρᾶι〈ς〉; π[αρα]καλεῖ πόλιν φοβερὸς

αἵματος· δίκ[α τοι δί]κα χρόνιος, ἀλλ' ὅμως

ἔλαβεν, ὅταν ἴ[δ]η[ι τ]ιν' ἀσεβῆ βροτῶν.

{Λύκ.} οἴμοι θανοῦμαι πρὸς δυοῖν ἀσύμμαχος.

{Ἀμφ.} τὴν δ' ἐν νεκροῖσιν οὐ στένεις δάμαρτα σήν;

{Λύκ.} ἦ γὰρ τέθνηκεν; καινὸν αὖ λέγεις κακόν.

{Ἀμφ.} ὁλκοῖς γε ταυρείοισι διαφορουμένη.

{Λύκ.} πρὸς τοῦ; πρὸς ὑμῶν; τοῦτο γὰρ θέλω μαθεῖν.

{Ἀμφ.} ἐκμανθάνοις ἂν ὡς ὄλωλ' ἡμῶν ὕπο.

{Λύκ.} ἀλλ' ἦ τιν[ων π]εφύκαθ' ὧν οὐκ οἶδ' ἐγώ;

{(Ἀμφ.)} τί τοῦτ' ἐρευν[ᾶ]ις; ἐν νεκροῖς πεύσει θανών.

{(ΕΡΜΗΣ)} παῦσαι κελ]εύω [φόν]ιον ἐξορμ[ωμ]ένους

ὁρμήν, ἄνα]ξ Ἀμφῖον· [ἐ]ντολὰς δὲ σοὶ

Ἑρμῆς ὁ Μ]αίας τ[ ]ενωι

[ Διὸ]ς κήρυγ[μ' ἀφικόμη]ν φέρων·

καὶ πρ[ῶ]τα μέν σφ[ιν μητρὸ]ς ἐξερῶ πέ?ρι?

ὡς Ζεὺς ἐμείχθη κ[οὐκ ἀ]παρνεῖται τάδε·

τί δῆτ' ἂν ει !!!![!!!!]αλλο !!!ετο

Ζηνὸς μολοῦσα λέ[κτρ!!!!]μασα[

ἐπεὶ δ' ὁρίζει καὶ δ[!!!!!!!!!κ]ακά,

αὐτή τε δεινῆς [συμφορᾶς ἀπη]λλάγη

παῖδάς τε τούσδ' [ἀνηῦρε]ν ὄντας ἐκ Διός.

ὧν χρή ς' ἀκούειν [καὶ χθ]ονὸς μοναρχίαν

ἑκόντα δοῦνα[ι ]ε Καδμείας, ἄναξ.

ὅταν δὲ θάπτηις ἄλοχον εἰς πυρὰν τιθεὶς

σαρκῶν ἀθροίσας τῆς ταλαιπώρου φύσιν

ὀστᾶ πυρώσας Ἄρεος εἰς κρήνην βαλεῖν,

ὡς ἂν τὸ Δίρκης ὄνομ' ἐπώνυμον λάβηι

κρήνης [ἀπό]ρρους ὃς δίεισιν ἄστεως

πεδία τ[ὰ Θήβ]ης ὕδασιν ἐξάρδων ἀεί.

ὑμεῖς δ', [ἐπε]ιδὰν ὅσιος ἦι Κάδμου πόλις,

χωρεῖτε, [παῖδε]ς, ἄστυ δ' Ἰσμηνὸν πάρα

ἑπτάσ[τομ]ον πύλαισιν ἐξαρτύετε.

σὺ μεν![!!!!]ντο πνεῦμα πολεμίων λαβὼν. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Ζήθωι [τάδ' εἶ]πον· δεύτερον δ' Ἀμφίονα

λύραν ἄ[νωγ]α διὰ χερῶν ὡπλισμένον

μέλπειν θεοὺ[ς ὠι]δαῖσιν· ἕψονται δέ σοι

πέτραι τ' [ἐ]ρυμναὶ μουσικῆι κηλούμεναι

δένδρη τε μητρὸς ἐκλιπόνθ' ἑδώλια,

ὥστ' εὐμ[ά]ρειαν τεκτόνων θήσει χερί.

Ζεὺς τήνδε τιμὴν σὺν δ' ἐγὼ δίδωμί σοι,

οὗπερ τόδ' εὕρημ' ἔσχες, Ἀμφίων ἄναξ.

λευκὼ δὲ πώλω τὼ Διὸς κεκλημένοι

τιμὰς μεγίστας ἕξετ' ἐν Κάδμου πόλει.

καὶ λέκτρ' ὁ μὲν Θηβαῖα λ[ήψ]εται γάμων,

ὁ δ' ἐκ Φρυγῶν κάλλιστον ε[ὐ]ναστήριον,

τὴν Ταντάλου παῖδ'· ἀλλ' ὅσον τάχιστα χρὴ

σπεύδειν θεοῦ πέμψαντος οἷα βούλεται.

{Λύκ.} ὦ πόλλ' ἄελπτα, Ζεῦ, τιθεὶς καθ' ἡμέραν

ἔδειξας [εἰς φῶς] τάσδ' ἀβουλίας ἐμὰς

εσσφρα[!!!!] δοκοῦντας οὐκ εἶναι Διός.

πάρεστε καὶ ζῆθ'· ηὗρε μηνυτὴς χρόνος

ψευδεῖς μὲν ἡμᾶς, σφῶιν δὲ μητέρ' εὐτυχῆ.

ἴτε νυν, κρατύνετ' ἀντ' ἐμοῦ τῆσδε χθονὸς

λαβόντε Κάδμου σκῆπτρα· τὴν γὰρ ἀξίαν

σφῶιν προστίθησιν Ζεὺς ἐγώ τε σὺν Διί.

Ἑρμῆ[ι!!]!![!!]!!! Ἄ?ρ?εο?ς εἰς κρήνην [β]αλῶ

γυναῖκα θάψας, τῆς [δ' ὅπως] θανοῦσα γῆς

νασμοῖσι τέγγηι πεδία Θηβαίας χθονός,

Δίρκη παρ' ἀνδρῶν ὑστέρων κεκλημένη.

λύω δὲ νείκη καὶ τὰ πρὶν πεπραγμένα.

ὄλβιος ὅστις τῆς ἱστορίας

ἔσχε μάθησιν,

μήτε πολιτῶν ἐπὶ πημοσύνην

μήτ' εἰς ἀδίκους πράξεις ὁρμῶν,

ἀλλ' ἀθανάτου καθορῶν φύσεως

κόσμον ἀγήρων, πῆι τε συνέστη

χὤθεν χὤπως·

τοῖς δὲ τοιούτοις οὐδέποτ' αἰσχρῶν

ἔργων μελέδημα προσίζει.

Χρύσεαι δή μοι πτέρυγες περὶ νώτωι

καὶ τὰ Σειρήνων πτερόεντα πέδιλ' ἁρμόζεται·

βάσομαι δ' εἰς αἰθέρα πουλὺν ἀερθεὶς

Ζηνὶ προσμείξων