Alcestis
- Authority group
- Euripides (catalogue association; authorship remains anonymous)
- Edition reference
- Alcestis, ed. Diggle, op. cit., vol. 1, 37–83.
- CTS identifier
urn:cts:greekLit:tlg0006.tlg035.local001- Rights
- Document TEI P5 local en UTF-8.
- Corpus release
- 2.2.0 · 2026-08-29
- Bibliographic authority
- View bibliographic record ↗
50
{Απ.} οὔκ, ἀλλὰ τοῖς μέλλουσι θάνατον ἀμβαλεῖν.
51
{Θα.} ἔχω λόγον δὴ καὶ προθυμίαν σέθεν.
52
{Απ.} ἔστ' οὖν ὅπως Ἄλκηστις ἐς γῆρας μόλοι;
53
{Θα.} οὐκ ἔστι· τιμαῖς κἀμὲ τέρπεσθαι δόκει.
54
{Απ.} οὔτοι πλέον γ' ἂν ἢ μίαν ψυχὴν λάβοις.
55
{Θα.} νέων φθινόντων μεῖζον ἄρνυμαι γέρας.
56
{Απ.} κἂν γραῦς ὄληται, πλουσίως ταφήσεται.
57
{Θα.} πρὸς τῶν ἐχόντων, Φοῖβε, τὸν νόμον τίθης.
58
{Απ.} πῶς εἶπας; ἀλλ' ἦ καὶ σοφὸς λέληθας ὤν;
59
{Θα.} ὠνοῖντ' ἂν οἷς πάρεστι γηραιοὶ θανεῖν.
60
{Απ.} οὔκουν δοκεῖ σοι τήνδε μοι δοῦναι χάριν;
61
{Θα.} οὐ δῆτ'· ἐπίστασαι δὲ τοὺς ἐμοὺς τρόπους.
62
{Απ.} ἐχθρούς γε θνητοῖς καὶ θεοῖς στυγουμένους.
63
{Θα.} οὐκ ἂν δύναιο πάντ' ἔχειν ἃ μή σε δεῖ.
64
{Απ.} ἦ μὴν σὺ πείσηι καίπερ ὠμὸς ὢν ἄγαν·
65
τοῖος Φέρητος εἶσι πρὸς δόμους ἀνὴρ
66
Εὐρυσθέως πέμψαντος ἵππειον μετὰ
67
ὄχημα Θρήικης ἐκ τόπων δυσχειμέρων,
68
ὃς δὴ ξενωθεὶς τοῖσδ' ἐν Ἀδμήτου δόμοις
69
βίαι γυναῖκα τήνδε ς' ἐξαιρήσεται.
70
κοὔθ' ἡ παρ' ἡμῶν σοι γενήσεται χάρις
71
δράσεις θ' ὁμοίως ταῦτ' ἀπεχθήσηι τ' ἐμοί.
72
{Θα.} πόλλ' ἂν σὺ λέξας οὐδὲν ἂν πλέον λάβοις·
73
ἡ δ' οὖν γυνὴ κάτεισιν εἰς Ἅιδου δόμους.
74
στείχω δ' ἐπ' αὐτήν, ὡς κατάρξωμαι ξίφει·
75
ἱερὸς γὰρ οὗτος τῶν κατὰ χθονὸς θεῶν
76
ὅτου τόδ' ἔγχος κρατὸς ἁγνίσηι τρίχα.
77
{ΧΟΡΟΣ} τί ποθ' ἡσυχία πρόσθεν μελάθρων;
78
τί σεσίγηται δόμος Ἀδμήτου;
79
—ἀλλ' οὐδὲ φίλων πέλας 〈ἔστ'〉 οὐδείς,
80
ὅστις ἂν εἴποι πότερον φθιμένην
81
χρὴ βασίλειαν πενθεῖν ἢ ζῶς'
82
ἔτι φῶς λεύσσει Πελίου τόδε παῖς
83
Ἄλκηστις, ἐμοὶ πᾶσί τ' ἀρίστη
84
δόξασα γυνὴ
85
πόσιν εἰς αὑτῆς γεγενῆσθαι.
86
—κλύει τις ἢ στεναγμὸν ἢ
87
χειρῶν κτύπον κατὰ στέγας
88
ἢ γόον ὡς πεπραγμένων;
89
—οὐ μὰν οὐδέ τις ἀμφιπόλων
90
στατίζεται ἀμφὶ πύλας.
91
εἰ γὰρ μετακοίμιος ἄτας,
92
ὦ Παιάν, φανείης.
93
—οὔ τἂν φθιμένας γ' ἐσιώπων.
94
—†οὐ γὰρ δὴ φροῦδός γ' ἐξ οἴκων νέκυς ἤδη.†
95
—πόθεν; οὐκ αὐχῶ. τί σε θαρσύνει;
96
—πῶς ἂν ἔρημον τάφον Ἄδμητος
97
κεδνῆς ἂν ἔπραξε γυναικός;
98
—πυλῶν πάροιθε δ' οὐχ ὁρῶ
99
πηγαῖον ὡς νομίζεται
100
χέρνιβ' ἐπὶ φθιτῶν πύλαις.
101
—χαίτα τ' οὔτις ἐπὶ προθύροις
102
τομαῖος, †ἃ δὴ νεκύων
103
πένθει πίτνει, οὐδὲ νεολαία†
104
δουπεῖ χεὶρ γυναικῶν.
105
—καὶ μὴν τόδε κύριον ἦμαρ
106
—†τί τόδ' αὐδᾶις;†
107
—ὧι χρή σφε μολεῖν κατὰ γαίας.
108
—ἔθιγες ψυχᾶς, ἔθιγες δὲ φρενῶν.
109
—χρὴ τῶν ἀγαθῶν διακναιομένων
110
πενθεῖν ὅστις
111
χρηστὸς ἀπ' ἀρχῆς νενόμισται.
112
ἀλλ' οὐδὲ ναυκληρίαν
113
ἔσθ' ὅποι τις αἴας
114
στείλας, ἢ Λυκίαν
115
εἴτ' ἐπὶ τὰς ἀνύδρους
116
†Ἀμμωνιάδας ἕδρας†,
117
δυστάνου παραλύσαι
118
ψυχάν· μόρος γὰρ ἀπότομος
119
πλάθει. θεῶν δ' ἐπ' ἐσχάραν
120
οὐκέτ' ἔχω τίνα μηλοθύταν πορευθῶ.
122
μόνα δ' ἄν, εἰ φῶς τόδ' ἦν
123
ὄμμασιν δεδορκὼς
124
Φοίβου παῖς, προλιποῦς'
125
ἦλθ' ἂν ἕδρας σκοτίους
126
Ἅιδα τε πύλας·
127
δμαθέντας γὰρ ἀνίστη,
128
πρὶν αὐτὸν εἷλε διόβολον
129
πλῆκτρον πυρὸς κεραυνίου.
130-131
νῦν δὲ βίου τίν' ἔτ' ἐλπίδα προσδέχωμαι;
132
[πάντα γὰρ ἤδη †τετέλεσται βασιλεῦσιν†,
133
πάντων δὲ θεῶν ἐπὶ βωμοῖς
134
αἱμόρραντοι θυσίαι πλήρεις,
135
οὐδ' ἔστι κακῶν ἄκος οὐδέν.]
136
—ἀλλ' ἥδ' ὀπαδῶν ἐκ δόμων τις ἔρχεται
137
δακρυρροοῦσα· τίνα τύχην ἀκούσομαι;
138
πενθεῖν μέν, εἴ τι δεσπόταισι τυγχάνει,
139
συγγνωστόν· εἰ δ' ἔτ' ἐστὶν ἔμψυχος γυνὴ
140
εἴτ' οὖν ὄλωλεν εἰδέναι βουλοίμεθ' ἄν.
141
{ΘΕΡΑΠΑΙΝΑ} καὶ ζῶσαν εἰπεῖν καὶ θανοῦσαν ἔστι σοι.
142
{Χο.} καὶ πῶς ἂν αὑτὸς κατθάνοι τε καὶ βλέποι;
143
{Θε.} ἤδη προνωπής ἐστι καὶ ψυχορραγεῖ.
146
{Χο.} ἐλπὶς μὲν οὐκέτ' ἐστὶ σώιζεσθαι βίον;
147
{Θε.} πεπρωμένη γὰρ ἡμέρα βιάζεται.
148
{Χο.} οὔκουν ἐπ' αὐτῆι πράσσεται τὰ πρόσφορα;
149
{Θε.} κόσμος γ' ἕτοιμος, ὧι σφε συνθάψει πόσις.
144
{Χο.} ὦ τλῆμον, οἵας οἷος ὢν ἁμαρτάνεις.
145
{Θε.} οὔπω τόδ' οἶδε δεσπότης, πρὶν ἂν πάθηι.
150
{Χο.} ἴστω νυν εὐκλεής γε κατθανουμένη
151
γυνή τ' ἀρίστη τῶν ὑφ' ἡλίωι μακρῶι.
152
{Θε.} πῶς δ' οὐκ ἀρίστη; τίς δ' ἐναντιώσεται;
153
τί χρὴ λέγεσθαι τὴν ὑπερβεβλημένην
154
γυναῖκα; πῶς δ' ἂν μᾶλλον ἐνδείξαιτό τις
155
πόσιν προτιμῶς' ἢ θέλους' ὑπερθανεῖν;
156
καὶ ταῦτα μὲν δὴ πᾶς' ἐπίσταται πόλις·
157
ἃ δ' ἐν δόμοις ἔδρασε θαυμάσηι κλύων.
158
ἐπεὶ γὰρ ἤισθεθ' ἡμέραν τὴν κυρίαν
159
ἥκουσαν, ὕδασι ποταμίοις λευκὸν χρόα
160
ἐλούσατ', ἐκ δ' ἑλοῦσα κεδρίνων δόμων
161
ἐσθῆτα κόσμον τ' εὐπρεπῶς ἠσκήσατο,
162
καὶ στᾶσα πρόσθεν Ἑστίας κατηύξατο·
163
Δέσποιν', ἐγὼ γὰρ ἔρχομαι κατὰ χθονός,
164
πανύστατόν σε προσπίτνους' αἰτήσομαι
165
τέκν' ὀρφανεῦσαι τἀμά· καὶ τῶι μὲν φίλην
166
σύζευξον ἄλοχον, τῆι δὲ γενναῖον πόσιν·
167
μηδ' ὥσπερ αὐτῶν ἡ τεκοῦς' ἀπόλλυμαι
168
θανεῖν ἀώρους παῖδας, ἀλλ' εὐδαίμονας
169
ἐν γῆι πατρώιαι τερπνὸν ἐκπλῆσαι βίον.
170
πάντας δὲ βωμούς, οἳ κατ' Ἀδμήτου δόμους,
171
προσῆλθε κἀξέστεψε καὶ προσηύξατο,
172
πτόρθων ἀποσχίζουσα μυρσίνης φόβην,
173
ἄκλαυτος ἀστένακτος, οὐδὲ τοὐπιὸν
174
κακὸν μεθίστη χρωτὸς εὐειδῆ φύσιν.
175
κἄπειτα θάλαμον ἐσπεσοῦσα καὶ λέχος
176
ἐνταῦθα δὴ 'δάκρυσε καὶ λέγει τάδε·
177
Ὦ λέκτρον, ἔνθα παρθένει' ἔλυς' ἐγὼ
178
κορεύματ' ἐκ τοῦδ' ἀνδρός, οὗ θνήισκω πάρος,
179
χαῖρ'· οὐ γὰρ ἐχθαίρω ς'· ἀπώλεσας δέ με
180
μόνον· προδοῦναι γάρ ς' ὀκνοῦσα καὶ πόσιν
181
θνήισκω. σὲ δ' ἄλλη τις γυνὴ κεκτήσεται,
182
σώφρων μὲν οὐκ ἂν μᾶλλον, εὐτυχὴς δ' ἴσως.
183
κυνεῖ δὲ προσπίτνουσα, πᾶν δὲ δέμνιον
184
ὀφθαλμοτέγκτωι δεύεται πλημμυρίδι.
185
ἐπεὶ δὲ πολλῶν δακρύων εἶχεν κόρον,
186
στείχει προνωπὴς ἐκπεσοῦσα δεμνίων,
187
καὶ πολλὰ θαλάμων ἐξιοῦς' ἐπεστράφη
188
κἄρριψεν αὑτὴν αὖθις ἐς κοίτην πάλιν.
189
παῖδες δὲ πέπλων μητρὸς ἐξηρτημένοι
190
ἔκλαιον· ἡ δὲ λαμβάνους' ἐς ἀγκάλας
191
ἠσπάζετ' ἄλλοτ' ἄλλον ὡς θανουμένη.
192
πάντες δ' ἔκλαιον οἰκέται κατὰ στέγας
193
δέσποιναν οἰκτίροντες· ἡ δὲ δεξιὰν
194
προύτειν' ἑκάστωι κοὔτις ἦν οὕτω κακὸς
195
ὃν οὐ προσεῖπε καὶ προσερρήθη πάλιν.
196
τοιαῦτ' ἐν οἴκοις ἐστὶν Ἀδμήτου κακά.
197
καὶ κατθανών τἂν ὤιχετ', ἐκφυγὼν δ' ἔχει
198
τοσοῦτον ἄλγος, οὔποθ' οὗ λελήσεται.
199
{Χο.} ἦ που στενάζει τοισίδ' Ἄδμητος κακοῖς,
200
ἐσθλῆς γυναικὸς εἰ στερηθῆναί σφε χρή;
201
{Θε.} κλαίει γ' ἄκοιτιν ἐν χεροῖν φίλην ἔχων
202
καὶ μὴ προδοῦναι λίσσεται, τἀμήχανα
203
ζητῶν· φθίνει γὰρ καὶ μαραίνεται νόσωι.
204
παρειμένη δέ, χειρὸς ἄθλιον βάρος,
205
ὅμως δέ, καίπερ σμικρόν, ἐμπνέους' ἔτι,
206
βλέψαι πρὸς αὐγὰς βούλεται τὰς ἡλίου
207
[ὡς οὔποτ' αὖθις ἀλλὰ νῦν πανύστατον
208
ἀκτῖνα κύκλον θ' ἡλίου προσόψεται].
209
ἀλλ' εἶμι καὶ σὴν ἀγγελῶ παρουσίαν·
210
οὐ γάρ τι πάντες εὖ φρονοῦσι κοιράνοις,
211
ὥστ' ἐν κακοῖσιν εὐμενεῖς παρεστάναι·
212
σὺ δ' εἶ παλαιὸς δεσπόταις ἐμοῖς φίλος.
213
{Χο.} —ἰὼ Ζεῦ, τίς ἂν πᾶι πόρος κακῶν
214
γένοιτο καὶ λύσις τύχας ἃ πάρεστι κοιράνοις;
215
—〈αἰαῖ〉· †ἔξεισί τις† ἢ τέμω τρίχα
216
καὶ μέλανα στολμὸν πέπλων
217
ἀμφιβαλώμεθ' ἤδη;
218
—δεινὰ μέν, φίλοι, δεινά γ', ἀλλ' ὅμως
219
θεοῖσιν εὐξόμεσθα·
220
θεῶν γὰρ δύναμις μεγίστα. —ὦναξ Παιάν,
221
ἔξευρε μηχανάν τιν' Ἀδμήτωι κακῶν.
222
—πόριζε δὴ πόριζε· καὶ πάρος γὰρ
223
†τοῦδ' ἐφεῦρες† καὶ νῦν
224
λυτήριος ἐκ θανάτου γενοῦ,
225
φόνιον δ' ἀπόπαυσον Ἅιδαν.
226
—παπαῖ 〈 〉 ὦ παῖ Φέρητος, οἷ' ἔπρα-
227
ξας δάμαρτος σᾶς στερείς.
228
—αἰαῖ· ἄξια καὶ σφαγᾶς τάδε
229
καὶ πλέον ἢ βρόχωι δέραν οὐρανίωι πελάσσαι.
230
—τὰν γὰρ οὐ φίλαν ἀλλὰ φιλτάταν
231
γυναῖκα κατθανοῦσαν
232
ἐν ἄματι τῶιδ' ἐπόψηι.
233
—ἰδοὺ ἰδού· ἥδ' ἐκ δόμων δὴ καὶ πόσις πορεύεται.
234
—βόασον ὦ στέναξον ὦ Φεραία
235
χθὼν τὰν ἀρίσταν
236
γυναῖκα μαραινομέναν νόσωι
237
κατὰ γᾶς χθόνιον παρ' Ἅιδαν.
238
οὔποτε φήσω γάμον εὐφραίνειν
239
πλέον ἢ λυπεῖν, τοῖς τε πάροιθεν
240
τεκμαιρόμενος καὶ τάσδε τύχας
241
λεύσσων βασιλέως, ὅστις ἀρίστης
242
ἀπλακὼν ἀλόχου τῆσδ' ἀβίωτον
243
τὸν ἔπειτα χρόνον βιοτεύσει.
244
{ΑΛΚΗΣΤΙΣ} Ἅλιε καὶ φάος ἁμέρας
245
οὐράνιαί τε δῖ- ναι νεφέλας δρομαίου.
246
{ΑΔΜΗΤΟΣ} ὁρᾶι σε κἀμέ, δύο κακῶς πεπραγότας,
247
οὐδὲν θεοὺς δράσαντας ἀνθ' ὅτου θανῆι.
248
{Αλ.} γαῖά τε καὶ μελάθρων στέγαι
249
νυμφίδιοί τε κοῖ- ται πατρίας Ἰωλκοῦ.
250
{Αδ.} ἔπαιρε σαυτήν, ὦ τάλαινα, μὴ προδῶις·
251
λίσσου δὲ τοὺς κρατοῦντας οἰκτῖραι θεούς.
252
{Αλ.} ὁρῶ δίκωπον ὁρῶ σκάφος ἐν
253
λίμναι· νεκύων δὲ πορθμεὺς
254
ἔχων χέρ' ἐπὶ κοντῶι Χάρων
255
μ' ἤδη καλεῖ· Τί μέλλεις;
256
ἐπείγου· σὺ κατείργεις. τάδε τοί με σπερχόμενος ταχύνει.
257
{Αδ.} οἴμοι· πικράν γε τήνδε μοι ναυκληρίαν
258
ἔλεξας. ὦ δύσδαιμον, οἷα πάσχομεν.
259
{Αλ.} ἄγει μ' ἄγει τις, ἄγει μέ τις (οὐχ
260
ὁρᾶις;) νεκύων ἐς αὐλάν,
261
ὑπ' ὀφρύσι κυαναυγέσι
262
βλέπων πτερωτὸς Ἅιδας.
263
τί ῥέξεις; ἄφες. οἵαν ὁδὸν ἁ δει- λαιοτάτα προβαίνω.
264
{Αδ.} οἰκτρὰν φίλοισιν, ἐκ δὲ τῶν μάλιστ' ἐμοὶ
265
καὶ παισίν, οἷς δὴ πένθος ἐν κοινῶι τόδε.
266
{Αλ.} μέθετε μέθετέ μ' ἤδη·
267
κλίνατ', οὐ σθένω ποσίν.
268
πλησίον Ἅιδας, σκοτία
269
δ' ἐπ' ὄσσοισι νὺξ ἐφέρπει.
270
τέκνα τέκν', οὐκέτι δὴ
271
οὐκέτι μάτηρ σφῶιν ἔστιν.
272
χαίροντες, ὦ τέκνα, τόδε φάος ὁρῶιτον.
273
{Αδ.} οἴμοι· τόδ' ἔπος λυπρὸν ἀκούειν
274
καὶ παντὸς ἐμοὶ θανάτου μεῖζον.
275
μὴ πρός 〈σε〉 θεῶν τλῆις με προδοῦναι,
276
μὴ πρὸς παίδων οὓς ὀρφανιεῖς, ἀλλ' ἄνα, τόλμα.
277
σοῦ γὰρ φθιμένης οὐκέτ' ἂν εἴην,
278
ἐν σοὶ δ' ἐσμὲν καὶ ζῆν καὶ μή·
279
σὴν γὰρ φιλίαν σεβόμεσθα.
280
{Αλ.} Ἄδμηθ', ὁρᾶις γὰρ τἀμὰ πράγμαθ' ὡς ἔχει,
281
λέξαι θέλω σοι πρὶν θανεῖν ἃ βούλομαι.
282
ἐγώ σε πρεσβεύουσα κἀντὶ τῆς ἐμῆς
283
ψυχῆς καταστήσασα φῶς τόδ' εἰσορᾶν
284
θνήισκω, παρόν μοι μὴ θανεῖν, ὑπὲρ σέθεν,
285
ἀλλ' ἄνδρα τε σχεῖν Θεσσαλῶν ὃν ἤθελον
286
καὶ δῶμα ναίειν ὄλβιον τυραννίδι.
287
οὐκ ἠθέλησα ζῆν ἀποσπασθεῖσα σοῦ
288
σὺν παισὶν ὀρφανοῖσιν, οὐδ' ἐφεισάμην
289
ἥβης, ἔχους' ἐν οἷς ἐτερπόμην ἐγώ.
290
καίτοι ς' ὁ φύσας χἠ τεκοῦσα προύδοσαν,
291
καλῶς μὲν αὐτοῖς κατθανεῖν ἧκον βίου,
292
καλῶς δὲ σῶσαι παῖδα κεὐκλεῶς θανεῖν.
293
μόνος γὰρ αὐτοῖς ἦσθα, κοὔτις ἐλπὶς ἦν
294
σοῦ κατθανόντος ἄλλα φιτύσειν τέκνα.
295
κἀγώ τ' ἂν ἔζων καὶ σὺ τὸν λοιπὸν χρόνον,
296
κοὐκ ἂν μονωθεὶς σῆς δάμαρτος ἔστενες
297
καὶ παῖδας ὠρφάνευες. ἀλλὰ ταῦτα μὲν
298
θεῶν τις ἐξέπραξεν ὥσθ' οὕτως ἔχειν.
299
εἶἑν· σύ νύν μοι τῶνδ' ἀπόμνησαι χάριν·
300
αἰτήσομαι γάρ ς' ἀξίαν μὲν οὔποτε
301
(ψυχῆς γὰρ οὐδέν ἐστι τιμιώτερον),
302
δίκαια δ', ὡς φήσεις σύ· τούσδε γὰρ φιλεῖς
303
οὐχ ἧσσον ἢ 'γὼ παῖδας, εἴπερ εὖ φρονεῖς.
304
τούτους ἀνάσχου δεσπότας ἐμῶν δόμων
305
καὶ μὴ 'πιγήμηις τοῖσδε μητρυιὰν τέκνοις,
306
ἥτις κακίων οὖς' ἐμοῦ γυνὴ φθόνωι
307
τοῖς σοῖσι κἀμοῖς παισὶ χεῖρα προσβαλεῖ.
308
μὴ δῆτα δράσηις ταῦτά γ', αἰτοῦμαί ς' ἐγώ·
309
ἐχθρὰ γὰρ ἡ 'πιοῦσα μητρυιὰ τέκνοις
310
τοῖς πρόσθ', ἐχίδνης οὐδὲν ἠπιωτέρα.
311
καὶ παῖς μὲν ἄρσην πατέρ' ἔχει πύργον μέγαν
312
[ὃν καὶ προσεῖπε καὶ προσερρήθη πάλιν]·
313
σὺ δ', ὦ τέκνον μοι, πῶς κορευθήσηι καλῶς;
314
ποίας τυχοῦσα συζύγου τῶι σῶι πατρί;
315
μή σοί τιν' αἰσχρὰν προσβαλοῦσα κληδόνα
316
ἥβης ἐν ἀκμῆι σοὺς διαφθείρηι γάμους.
317
οὐ γάρ σε μήτηρ οὔτε νυμφεύσει ποτὲ
318
οὔτ' ἐν τόκοισι σοῖσι θαρσυνεῖ, τέκνον,
319
παροῦς', ἵν' οὐδὲν μητρὸς εὐμενέστερον.
320
δεῖ γὰρ θανεῖν με· καὶ τόδ' οὐκ ἐς αὔριον
321
οὐδ' ἐς τρίτην μοι †μηνὸς† ἔρχεται κακόν,
322
ἀλλ' αὐτίκ' ἐν τοῖς οὐκέτ' οὖσι λέξομαι.
323
χαίροντες εὐφραίνοισθε· καὶ σοὶ μέν, πόσι,
324
γυναῖκ' ἀρίστην ἔστι κομπάσαι λαβεῖν,
325
ὑμῖν δέ, παῖδες, μητρὸς ἐκπεφυκέναι.
326
{Χο.} θάρσει· πρὸ τούτου γὰρ λέγειν οὐχ ἅζομαι·
327
δράσει τάδ', εἴπερ μὴ φρενῶν ἁμαρτάνει.
328
{Αδ.} ἔσται τάδ', ἔσται, μὴ τρέσηις· ἐπεί ς' ἐγὼ
329
καὶ ζῶσαν εἶχον καὶ θανοῦς' ἐμὴ γυνὴ
330
μόνη κεκλήσηι, κοὔτις ἀντὶ σοῦ ποτε
331
τόνδ' ἄνδρα νύμφη Θεσσαλὶς προσφθέγξεται.
332
οὐκ ἔστιν οὕτως οὔτε πατρὸς εὐγενοῦς
333
οὔτ' εἶδος ἄλλως ἐκπρεπεστάτη γυνή.
334
ἅλις δὲ παίδων· τῶνδ' ὄνησιν εὔχομαι
335
θεοῖς γενέσθαι· σοῦ γὰρ οὐκ ὠνήμεθα.
336
οἴσω δὲ πένθος οὐκ ἐτήσιον τὸ σὸν
337
ἀλλ' ἔστ' ἂν αἰὼν οὑμὸς ἀντέχηι, γύναι,
338
στυγῶν μὲν ἥ μ' ἔτικτεν, ἐχθαίρων δ' ἐμὸν
339
πατέρα· λόγωι γὰρ ἦσαν οὐκ ἔργωι φίλοι.
340
σὺ δ' ἀντιδοῦσα τῆς ἐμῆς τὰ φίλτατα
341
ψυχῆς ἔσωσας. ἆρά μοι στένειν πάρα
342
τοιᾶσδ' ἁμαρτάνοντι συζύγου σέθεν;
343
παύσω δὲ κώμους συμποτῶν θ' ὁμιλίας
344
στεφάνους τε μοῦσάν θ' ἣ κατεῖχ' ἐμοὺς δόμους.
345
οὐ γάρ ποτ' οὔτ' ἂν βαρβίτου θίγοιμ' ἔτι
346
οὔτ' ἂν φρέν' ἐξάραιμι πρὸς Λίβυν λακεῖν
347
αὐλόν· σὺ γάρ μου τέρψιν ἐξείλου βίου.
348
σοφῆι δὲ χειρὶ τεκτόνων δέμας τὸ σὸν
349
εἰκασθὲν ἐν λέκτροισιν ἐκταθήσεται,
350
ὧι προσπεσοῦμαι καὶ περιπτύσσων χέρας
351
ὄνομα καλῶν σὸν τὴν φίλην ἐν ἀγκάλαις
352
δόξω γυναῖκα καίπερ οὐκ ἔχων ἔχειν·
353
ψυχρὰν μέν, οἶμαι, τέρψιν, ἀλλ' ὅμως βάρος
354
ψυχῆς ἀπαντλοίην ἄν. ἐν δ' ὀνείρασιν
355
φοιτῶσά μ' εὐφραίνοις ἄν· ἡδὺ γὰρ φίλους
356
κἀν νυκτὶ λεύσσειν, ὅντιν' ἂν παρῆι χρόνον.
357
εἰ δ' Ὀρφέως μοι γλῶσσα καὶ μέλος παρῆν,
358
ὥστ' ἢ κόρην Δήμητρος ἢ κείνης πόσιν
359
ὕμνοισι κηλήσαντά ς' ἐξ Ἅιδου λαβεῖν,
360
κατῆλθον ἄν, καί μ' οὔθ' ὁ Πλούτωνος κύων
361
οὔθ' οὑπὶ κώπηι ψυχοπομπὸς ἂν Χάρων
362
ἔσχ' ἄν, πρὶν ἐς φῶς σὸν καταστῆσαι βίον.
363
ἀλλ' οὖν ἐκεῖσε προσδόκα μ', ὅταν θάνω,
364
καὶ δῶμ' ἑτοίμαζ', ὡς συνοικήσουσά μοι.
365
ἐν ταῖσιν αὐταῖς γάρ μ' ἐπισκήψω κέδροις
366
σοὶ τούσδε θεῖναι πλευρά τ' ἐκτεῖναι πέλας
367
πλευροῖσι τοῖς σοῖς· μηδὲ γὰρ θανών ποτε
368
σοῦ χωρὶς εἴην τῆς μόνης πιστῆς ἐμοί.
369
{Χο.} καὶ μὴν ἐγώ σοι πένθος ὡς φίλος φίλωι
370
λυπρὸν συνοίσω τῆσδε· καὶ γὰρ ἀξία.
371
{Αλ.} ὦ παῖδες, αὐτοὶ δὴ τάδ' εἰσηκούσατε
372
πατρὸς λέγοντος μὴ γαμεῖν ἄλλην ποτὲ
373
γυναῖκ' ἐφ' ὑμῖν μηδ' ἀτιμάσειν ἐμέ.
374
{Αδ.} καὶ νῦν γέ φημι καὶ τελευτήσω τάδε.
375
{Αλ.} ἐπὶ τοῖσδε παῖδας χειρὸς ἐξ ἐμῆς δέχου.
376
{Αδ.} δέχομαι, φίλον γε δῶρον ἐκ φίλης χερός.
377
{Αλ.} σύ νυν γενοῦ τοῖσδ' ἀντ' ἐμοῦ μήτηρ τέκνοις.
378
{Αδ.} πολλή μ' ἀνάγκη, σοῦ γ' ἀπεστερημένοις.
379
{Αλ.} ὦ τέκν', ὅτε ζῆν χρῆν μ', ἀπέρχομαι κάτω.
380
{Αδ.} οἴμοι, τί δράσω δῆτα σοῦ μονούμενος;
381
{Αλ.} χρόνος μαλάξει ς'· οὐδέν ἐσθ' ὁ κατθανών.
382
{Αδ.} ἄγου με σὺν σοί, πρὸς θεῶν, ἄγου κάτω.
383
{Αλ.} ἀρκοῦμεν ἡμεῖς οἱ προθνήισκοντες σέθεν.
384
{Αδ.} ὦ δαῖμον, οἵας συζύγου μ' ἀποστερεῖς.
385
{Αλ.} καὶ μὴν σκοτεινὸν ὄμμα μου βαρύνεται.
386
{Αδ.} ἀπωλόμην ἄρ', εἴ με δὴ λείψεις, γύναι.
387
{Αλ.} ὡς οὐκέτ' οὖσαν οὐδὲν ἂν λέγοις ἐμέ.
388
{Αδ.} ὄρθου πρόσωπον, μὴ λίπηις παῖδας σέθεν.
389
{Αλ.} οὐ δῆθ' ἑκοῦσά γ'· ἀλλὰ χαίρετ', ὦ τέκνα.
390
{Αδ.} βλέψον πρὸς αὐτούς, βλέψον. {Αλ.} οὐδέν εἰμ' ἔτι.
391
{Αδ.} τί δρᾶις; προλείπεις; {Αλ.} χαῖρ'. {Αδ.} ἀπωλόμην τάλας.
392
{Χο.} βέβηκεν, οὐκέτ' ἔστιν Ἀδμήτου γυνή.
393
{ΠΑΙΣ} ἰώ μοι τύχας. μαῖα δὴ κάτω
394
βέβακεν, οὐκέτ' ἔστιν, ὦ
395
πάτερ, ὑφ' ἁλίωι,
396-397
προλιποῦσα δ' ἐμὸν βίον ὠρφάνισεν τλάμων.
398
†ἴδε γὰρ ἴδε βλέφαρον καὶ†
399
παρατόνους χέρας.
400
ὑπάκουσον ἄκουσον, ὦ μᾶτερ, ἀντιάζω.
401
ἐγώ ς' ἐγώ, μᾶτερ,
402
†καλοῦμαι ὁ σὸς ποτὶ σοῖσι πίτ-
403
νων† στόμασιν νεοσσός.
404
{Αδ.} τὴν οὐ κλύουσαν οὐδ' ὁρῶσαν· ὥστ' ἐγὼ
405
καὶ σφὼ βαρείαι συμφορᾶι πεπλήγμεθα.
406
{Πα.} νέος ἐγώ, πάτερ, λείπομαι φίλας
407
μονόστολός τε ματρός· ὦ
408
σχέτλια δὴ παθὼν
409-410
ἐγὼ ἔργ', ἃ σὺ σύγκασί μοι συνέτλας κούρα.
post 410
〈
411
〉 ὦ πάτερ,
412
ἀνόνατ' ἀνόνατ' ἐνύμφευσας οὐδὲ γήρως
413
ἔβας τέλος σὺν τᾶιδ'·
414
ἔφθιτο γὰρ πάρος· οἰχομένας δὲ σοῦ,
415
μᾶτερ, ὄλωλεν οἶκος.
416
{Χο.} Ἄδμητ', ἀνάγκη τάσδε συμφορὰς φέρειν·
417
οὐ γάρ τι πρῶτος οὐδὲ λοίσθιος βροτῶν
418
γυναικὸς ἐσθλῆς ἤμπλακες· γίγνωσκε δὲ
419
ὡς πᾶσιν ἡμῖν κατθανεῖν ὀφείλεται.
420
{Αδ.} ἐπίσταμαί τοι, κοὐκ ἄφνω κακὸν τόδε
421
προσέπτατ'· εἰδὼς δ' αὔτ' ἐτειρόμην πάλαι.
422
ἀλλ', ἐκφορὰν γὰρ τοῦδε θήσομαι νεκροῦ,
423
πάρεστε καὶ μένοντες ἀντηχήσατε
424
παιᾶνα τῶι κάτωθεν ἄσπονδον θεῶι.
425
πᾶσιν δὲ Θεσσαλοῖσιν ὧν ἐγὼ κρατῶ
426
πένθους γυναικὸς τῆσδε κοινοῦσθαι λέγω
427
κουρᾶι ξυρήκει καὶ μελαμπέπλωι στολῆι·
428
τέθριππά θ' οἳ ζεύγνυσθε καὶ μονάμπυκας
429
πώλους, σιδήρωι τέμνετ' αὐχένων φόβην.
430
αὐλῶν δὲ μὴ κατ' ἄστυ, μὴ λύρας κτύπος
431
ἔστω σελήνας δώδεκ' ἐκπληρουμένας.
432
οὐ γάρ τιν' ἄλλον φίλτερον θάψω νεκρὸν
433
τοῦδ' οὐδ' ἀμείνον' εἰς ἔμ'· ἀξία δέ μοι
434
τιμῆς, ἐπεὶ τέθνηκεν ἀντ' ἐμοῦ μόνη.
435
{Χο.} ὦ Πελίου θύγατερ,
436
χαίρουσά μοι εἰν Ἀίδα δόμοισιν
437
τὸν ἀνάλιον οἶκον οἰκετεύοις.
438
ἴστω δ' Ἀίδας ὁ μελαγχαί-
439
τας θεὸς ὅς τ' ἐπὶ κώπαι
440
πηδαλίωι τε γέρων
441
νεκροπομπὸς ἵζει
442
πολὺ δὴ πολὺ δὴ γυναῖκ' ἀρίσταν
443
λίμναν Ἀχεροντίαν πορεύ-
444
σας ἐλάται δικώπωι.
445
πολλά σε μουσοπόλοι
446
μέλψουσι καθ' ἑπτάτονόν τ' ὀρείαν
447
χέλυν ἔν τ' ἀλύροις κλέοντες ὕμνοις,
448
Σπάρται κυκλὰς ἁνίκα Καρνεί-
449
ου περινίσεται ὥρα
450
μηνός, ἀειρομένας
451
παννύχου σελάνας,
452
λιπαραῖσί τ' ἐν ὀλβίαις Ἀθάναις.
453
τοίαν ἔλιπες θανοῦσα μολ-
454
πὰν μελέων ἀοιδοῖς.
455
εἴθ' ἐπ' ἐμοὶ μὲν εἴη,
456
δυναίμαν δέ σε πέμψαι
457
φάος ἐξ Ἀίδα τεράμνων
458
καὶ Κωκυτοῖο ῥεέθρων
459
ποταμίαι νερτέραι τε κώπαι.
460
σὺ γάρ, ὦ μόνα ὦ φίλα γυναικῶν,
461
σὺ τὸν αὑτᾶς ἔτλας 〈ἔτλας〉 πόσιν ἀντὶ σᾶς ἀμεῖψαι
462
ψυχᾶς ἐξ Ἅιδα. κούφα σοι
463
χθὼν ἐπάνωθε πέσοι, γύναι. εἰ δέ τι
464
καινὸν ἕλοιτο πόσις λέχος, ἦ μάλ' ἂν
465
ἔμοιγ' ἂν εἴη στυγη- θεὶς τέκνοις τε τοῖς σοῖς.
466
ματέρος οὐ θελούσας
467
πρὸ παιδὸς χθονὶ κρύψαι
468
δέμας οὐδὲ πατρὸς γεραιοῦ
post 468
〈 〉
post 469
ὃν ἔτεκον δ', οὐκ ἔτλαν ῥύεσθαι,
post 46:
σχετλίω, πολιὰν ἔχοντε χαίταν.
post 46;
σὺ δ' ἐν ἥβαι
471
νέαι νέου προθανοῦσα φωτὸς οἴχηι.
472
τοιαύτας εἴη μοι κῦρσαι
473
συνδυάδος φιλίας ἀλόχου· τὸ γὰρ
474
ἐν βιότωι σπάνιον μέρος· ἦ γὰρ ἂν
475
ἔμοιγ' ἄλυπος δι' αἰ- ῶνος ἂν ξυνείη.
476
{ΗΡΑΚΛΗΣ} ξένοι, Φεραίας τῆσδε κωμῆται χθονός,
477
Ἄδμητον ἐν δόμοισιν ἆρα κιγχάνω;
478
{Χο.} ἔστ' ἐν δόμοισι παῖς Φέρητος, Ἡράκλεις.
479
ἀλλ' εἰπὲ χρεία τίς σε Θεσσαλῶν χθόνα
480
πέμπει, Φεραῖον ἄστυ προσβῆναι τόδε.
481
{Ηρ.} Τιρυνθίωι πράσσω τιν' Εὐρυσθεῖ πόνον.
482
{Χο.} καὶ ποῖ πορεύηι; τῶι συνέζευξαι πλάνωι;
483
{Ηρ.} Θρηικὸς τέτρωρον ἅρμα Διομήδους μέτα.
484
{Χο.} πῶς οὖν δυνήσηι; μῶν ἄπειρος εἶ ξένου;
485
{Ηρ.} ἄπειρος· οὔπω Βιστόνων ἦλθον χθόνα.
486
{Χο.} οὐκ ἔστιν ἵππων δεσπόσαι ς' ἄνευ μάχης.
487
{Ηρ.} ἀλλ' οὐδ' ἀπειπεῖν μὴν πόνους οἷόν τ' ἐμοί.
488
{Χο.} κτανὼν ἄρ' ἥξεις ἢ θανὼν αὐτοῦ μενεῖς.
489
{Ηρ.} οὐ τόνδ' ἀγῶνα πρῶτον ἂν δράμοιμ' ἐγώ.
490
{Χο.} τί δ' ἂν κρατήσας δεσπότην πλέον λάβοις;
491
{Ηρ.} πώλους ἀπάξω κοιράνωι Τιρυνθίωι.
492
{Χο.} οὐκ εὐμαρὲς χαλινὸν ἐμβαλεῖν γνάθοις.
493
{Ηρ.} εἰ μή γε πῦρ πνέουσι μυκτήρων ἄπο.
494
{Χο.} ἀλλ' ἄνδρας ἀρταμοῦσι λαιψηραῖς γνάθοις.
495
{Ηρ.} θηρῶν ὀρείων χόρτον, οὐχ ἵππων, λέγεις.
496
{Χο.} φάτνας ἴδοις ἂν αἵμασιν πεφυρμένας.
497
{Ηρ.} τίνος δ' ὁ θρέψας παῖς πατρὸς κομπάζεται;
498
{Χο.} Ἄρεος, ζαχρύσου Θρηικίας πέλτης ἄναξ.
499
{Ηρ.} καὶ τόνδε τοὐμοῦ δαίμονος πόνον λέγεις
500
(σκληρὸς γὰρ αἰεὶ καὶ πρὸς αἶπος ἔρχεται),
501
εἰ χρή με παισὶν οἷς Ἄρης ἐγείνατο
502
μάχην συνάψαι, πρῶτα μὲν Λυκάονι
503
αὖθις δὲ Κύκνωι, τόνδε δ' ἔρχομαι τρίτον
504
ἀγῶνα πώλοις δεσπότηι τε συμβαλῶν.
505
ἀλλ' οὔτις ἔστιν ὃς τὸν Ἀλκμήνης γόνον
506
τρέσαντα χεῖρα πολεμίαν ποτ' ὄψεται.
507
{Χο.} καὶ μὴν ὅδ' αὐτὸς τῆσδε κοίρανος χθονὸς
508
Ἄδμητος ἔξω δωμάτων πορεύεται.
509
{Αδ.} χαῖρ', ὦ Διὸς παῖ Περσέως τ' ἀφ' αἵματος.
510
{Ηρ.} Ἄδμητε, καὶ σὺ χαῖρε, Θεσσαλῶν ἄναξ.
511
{Αδ.} θέλοιμ' ἄν· εὔνουν δ' ὄντα ς' ἐξεπίσταμαι.
512
{Ηρ.} τί χρῆμα κουρᾶι τῆιδε πενθίμωι πρέπεις;
513
{Αδ.} θάπτειν τιν' ἐν τῆιδ' ἡμέραι μέλλω νεκρόν.
514
{Ηρ.} ἀπ' οὖν τέκνων σῶν πημονὴν εἴργοι θεός.
515
{Αδ.} ζῶσιν κατ' οἴκους παῖδες οὓς ἔφυς' ἐγώ.
516
{Ηρ.} πατήρ γε μὴν ὡραῖος, εἴπερ οἴχεται.
517
{Αδ.} κἀκεῖνος ἔστι χἠ τεκοῦσά μ', Ἡράκλεις.
518
{Ηρ.} οὐ μὴν γυνή γ' ὄλωλεν Ἄλκηστις σέθεν;
519
{Αδ.} διπλοῦς ἐπ' αὐτῆι μῦθος ἔστι μοι λέγειν.
520
{Ηρ.} πότερα θανούσης εἶπας ἢ ζώσης ἔτι;
521
{Αδ.} ἔστιν τε κοὐκέτ' ἔστιν, ἀλγύνει δέ με.
522
{Ηρ.} οὐδέν τι μᾶλλον οἶδ'· ἄσημα γὰρ λέγεις.
523
{Αδ.} οὐκ οἶσθα μοίρας ἧς τυχεῖν αὐτὴν χρεών;
524
{Ηρ.} οἶδ', ἀντὶ σοῦ γε κατθανεῖν ὑφειμένην.
525
{Αδ.} πῶς οὖν ἔτ' ἔστιν, εἴπερ ἤινεσεν τάδε;
526
{Ηρ.} ἆ, μὴ πρόκλαι' ἄκοιτιν, ἐς τότ' ἀμβαλοῦ.
527
{Αδ.} τέθνηχ' ὁ μέλλων κἀνθάδ' ὢν οὐκ ἔστ' ἔτι.
528
{Ηρ.} χωρὶς τό τ' εἶναι καὶ τὸ μὴ νομίζεται.
529
{Αδ.} σὺ τῆιδε κρίνεις, Ἡράκλεις, κείνηι δ' ἐγώ.
530
{Ηρ.} τί δῆτα κλαίεις; τίς φίλων ὁ κατθανών;
531
{Αδ.} γυνή· γυναικὸς ἀρτίως μεμνήμεθα.
532
{Ηρ.} ὀθνεῖος ἢ σοὶ συγγενὴς γεγῶσά τις;
533
{Αδ.} ὀθνεῖος, ἄλλως δ' ἦν ἀναγκαία δόμοις.
534
{Ηρ.} πῶς οὖν ἐν οἴκοις σοῖσιν ὤλεσεν βίον;
535
{Αδ.} πατρὸς θανόντος ἐνθάδ' ὠρφανεύετο.
536
{Ηρ.} φεῦ. εἴθ' ηὕρομέν ς', Ἄδμητε, μὴ λυπούμενον.
537
{Αδ.} ὡς δὴ τί δράσων τόνδ' ὑπορράπτεις λόγον;
538
{Ηρ.} ξένων πρὸς ἄλλων ἑστίαν πορεύσομαι.
539
{Αδ.} οὐκ ἔστιν, ὦναξ· μὴ τοσόνδ' ἔλθοι κακόν.
540
{Ηρ.} λυπουμένοις ὀχληρός, εἰ μόλοι, ξένος.
541
{Αδ.} τεθνᾶσιν οἱ θανόντες· ἀλλ' ἴθ' ἐς δόμους.
542
{Ηρ.} αἰσχρόν 〈γε〉 παρὰ κλαίουσι θοινᾶσθαι ξένους.
543
{Αδ.} χωρὶς ξενῶνές εἰσιν οἷ ς' ἐσάξομεν.
544
{Ηρ.} μέθες με καί σοι μυρίαν ἕξω χάριν.
545
{Αδ.} οὐκ ἔστιν ἄλλου ς' ἀνδρὸς ἑστίαν μολεῖν.
546
ἡγοῦ σὺ τῶιδε δωμάτων ἐξωπίους
547
ξενῶνας οἴξας τοῖς τ' ἐφεστῶσιν φράσον
548
σίτων παρεῖναι πλῆθος, εὖ δὲ κλήισατε
549
θύρας μεταύλους· οὐ πρέπει θοινωμένους
550
κλύειν στεναγμῶν οὐδὲ λυπεῖσθαι ξένους.
551
{Χο.} τί δρᾶις; τοσαύτης συμφορᾶς προσκειμένης,
552
Ἄδμητε, τολμᾶις ξενοδοκεῖν; τί μῶρος εἶ;
553
{Αδ.} ἀλλ' εἰ δόμων σφε καὶ πόλεως ἀπήλασα
554
ξένον μολόντα, μᾶλλον ἄν μ' ἐπήινεσας;
555
οὐ δῆτ', ἐπεί μοι συμφορὰ μὲν οὐδὲν ἂν
556
μείων ἐγίγνετ', ἀξενώτερος δ' ἐγώ.
557
καὶ πρὸς κακοῖσιν ἄλλο τοῦτ' ἂν ἦν κακόν,
558
δόμους καλεῖσθαι τοὺς ἐμοὺς ἐχθροξένους.
559
αὐτὸς δ' ἀρίστου τοῦδε τυγχάνω ξένου,
560
ὅταν ποτ' Ἄργους διψίαν ἔλθω χθόνα.
561
{Χο.} πῶς οὖν ἔκρυπτες τὸν παρόντα δαίμονα,
562
φίλου μολόντος ἀνδρὸς ὡς αὐτὸς λέγεις;
563
{Αδ.} οὐκ ἄν ποτ' ἠθέλησεν εἰσελθεῖν δόμους,
564
εἰ τῶν ἐμῶν τι πημάτων ἐγνώρισεν.
565
καὶ τῶι μέν, οἶμαι, δρῶν τάδ' οὐ φρονεῖν δοκῶ
566
οὐδ' αἰνέσει με· τἀμὰ δ' οὐκ ἐπίσταται
567
μέλαθρ' ἀπωθεῖν οὐδ' ἀτιμάζειν ξένους.
568
{Χο.} ὦ πολύξεινος καὶ ἐλευθέρου ἀνδρὸς ἀεί ποτ'
569
οἶκος,
570
σέ τοι καὶ ὁ Πύθιος εὐλύρας Ἀπόλλων
571
ἠξίωσε ναίειν,
573
ἔτλα δὲ σοῖσι μηλονόμας
574
ἐν νομοῖς γενέσθαι,
575
δοχμιᾶν διὰ κλειτύων
576
βοσκήμασι σοῖσι συρίζων
577
ποιμνίτας ὑμεναίους.
578
σὺν δ' ἐποιμαίνοντο χαρᾶι μελέων βαλιαί τε
579
λύγκες,
580
ἔβα δὲ λιποῦς' Ὄθρυος νάπαν λεόντων
581
ἁ δαφοινὸς ἴλα·
583
χόρευσε δ' ἀμφὶ σὰν κιθάραν,
584
Φοῖβε, ποικιλόθριξ
585
νεβρὸς ὑψικόμων πέραν
586
βαίνους' ἐλατᾶν σφυρῶι κούφωι,
587
χαίρους' εὔφρονι μολπᾶι.
588
τοιγὰρ πολυμηλοτάταν
589
ἑστίαν οἰκεῖ παρὰ καλλίναον
590
Βοιβίαν λίμναν. ἀρότοις δὲ γυᾶν
591
καὶ πεδίων δαπέδοις ὅρον ἀμφὶ μὲν
592
ἀελίου κνεφαίαν
593
ἱππόστασιν †αἰθέρα τὰν† Μολοσ-
594
σῶν 〈 〉 τίθεται,
595
πόντιον δ' Αἰγαῖον ἐπ' ἀκτὰν
596
ἀλίμενον Πηλίου κρατύνει.
597
καὶ νῦν δόμον ἀμπετάσας
598
δέξατο ξεῖνον νοτερῶι βλεφάρωι,
599
τᾶς φίλας κλαίων ἀλόχου νέκυν ἐν
600
δώμασιν ἀρτιθανῆ· τὸ γὰρ εὐγενὲς
601
ἐκφέρεται πρὸς αἰδῶ.
602
ἐν τοῖς ἀγαθοῖσι δὲ πάντ' ἔνε-
603
στιν· σοφίας ἄγαμαι.
604
πρὸς δ' ἐμᾶι ψυχᾶι θράσος ἧσται
605
θεοσεβῆ φῶτα κεδνὰ πράξειν.
606
{Αδ.} ἀνδρῶν Φεραίων εὐμενὴς παρουσία,
607
νέκυν μὲν ἤδη πάντ' ἔχοντα πρόσπολοι
608
φέρουσιν ἄρδην πρὸς τάφον τε καὶ πυράν·
609
ὑμεῖς δὲ τὴν θανοῦσαν, ὡς νομίζεται,
610
προσείπατ' ἐξιοῦσαν ὑστάτην ὁδόν.
611
{Χο.} καὶ μὴν ὁρῶ σὸν πατέρα γηραιῶι ποδὶ
612
στείχοντ', ὀπαδούς τ' ἐν χεροῖν δάμαρτι σῆι
613
κόσμον φέροντας, νερτέρων ἀγάλματα.
614
{ΦΕΡΗΣ} ἥκω κακοῖσι σοῖσι συγκάμνων, τέκνον·
615
ἐσθλῆς γάρ, οὐδεὶς ἀντερεῖ, καὶ σώφρονος
616
γυναικὸς ἡμάρτηκας. ἀλλὰ ταῦτα μὲν
617
φέρειν ἀνάγκη καίπερ ὄντα δύσφορα.
618
δέχου δὲ κόσμον τόνδε καὶ κατὰ χθονὸς
619
ἴτω. τὸ ταύτης σῶμα τιμᾶσθαι χρεών,
620
ἥτις γε τῆς σῆς προύθανε ψυχῆς, τέκνον,
621
καί μ' οὐκ ἄπαιδ' ἔθηκεν οὐδ' εἴασε σοῦ
622
στερέντα γήραι πενθίμωι καταφθίνειν,
623
πάσαις δ' ἔθηκεν εὐκλεέστερον βίον
624
γυναιξίν, ἔργον τλᾶσα γενναῖον τόδε.
625
ὦ τόνδε μὲν σώσας', ἀναστήσασα δὲ
626
ἡμᾶς πίτνοντας, χαῖρε, κἀν Ἅιδου δόμοις
627
εὖ σοι γένοιτο. φημὶ τοιούτους γάμους
628
λύειν βροτοῖσιν, ἢ γαμεῖν οὐκ ἄξιον.
629
{Αδ.} οὔτ' ἦλθες ἐς τόνδ' ἐξ ἐμοῦ κληθεὶς τάφον
630
οὔτ' ἐν φίλοισι σὴν παρουσίαν λέγω.
631
κόσμον δὲ τὸν σὸν οὔποθ' ἥδ' ἐνδύσεται·
632
οὐ γάρ τι τῶν σῶν ἐνδεὴς ταφήσεται.
633
τότε ξυναλγεῖν χρῆν ς' ὅτ' ὠλλύμην ἐγώ·
634
σὺ δ' ἐκποδὼν στὰς καὶ παρεὶς ἄλλωι θανεῖν
635
νέωι γέρων ὢν τόνδ' ἀποιμώξηι νεκρόν;
636
οὐκ ἦσθ' ἄρ' ὀρθῶς τοῦδε σώματος πατήρ,
637
οὐδ' ἡ τεκεῖν φάσκουσα καὶ κεκλημένη
638
μήτηρ μ' ἔτικτε, δουλίου δ' ἀφ' αἵματος
639
μαστῶι γυναικὸς σῆς ὑπεβλήθην λάθραι.
640
ἔδειξας εἰς ἔλεγχον ἐξελθὼν ὃς εἶ,
641
καί μ' οὐ νομίζω παῖδα σὸν πεφυκέναι.
642
ἦ τἄρα πάντων διαπρέπεις ἀψυχίαι,
643
ὃς τηλικόσδ' ὢν κἀπὶ τέρμ' ἥκων βίου
644
οὐκ ἠθέλησας οὐδ' ἐτόλμησας θανεῖν
645
τοῦ σοῦ πρὸ παιδός, ἀλλὰ τήνδ' εἰάσατε
646
γυναῖκ' ὀθνείαν, ἣν ἐγὼ καὶ μητέρα
647
καὶ πατέρ' ἂν ἐνδίκως ἂν ἡγοίμην μόνην.
648
καίτοι καλόν γ' ἂν τόνδ' ἀγῶν' ἠγωνίσω
649
τοῦ σοῦ πρὸ παιδὸς κατθανών, βραχὺς δέ σοι
650
πάντως ὁ λοιπὸς ἦν βιώσιμος χρόνος.
651
[κἀγώ τ' ἂν ἔζων χἤδε τὸν λοιπὸν χρόνον,
652
κοὐκ ἂν μονωθεὶς ἔστενον κακοῖς ἐμοῖς.]
653
καὶ μὴν ὅς' ἄνδρα χρὴ παθεῖν εὐδαίμονα
654
πέπονθας· ἥβησας μὲν ἐν τυραννίδι,
655
παῖς δ' ἦν ἐγώ σοι τῶνδε διάδοχος δόμων,
656
ὥστ' οὐκ ἄτεκνος κατθανὼν ἄλλοις δόμον
657
λείψειν ἔμελλες ὀρφανὸν διαρπάσαι.
658
οὐ μὴν ἐρεῖς γέ μ' ὡς ἀτιμάζοντα σὸν
659
γῆρας θανεῖν προύδωκας, ὅστις αἰδόφρων
660
πρὸς ς' ἦ μάλιστα· κἀντὶ τῶνδέ μοι χάριν
661
τοιάνδε καὶ σὺ χἠ τεκοῦς' ἠλλαξάτην.
662
τοιγὰρ φυτεύων παῖδας οὐκέτ' ἂν φθάνοις,
663
οἳ γηροβοσκήσουσι καὶ θανόντα σε
664
περιστελοῦσι καὶ προθήσονται νεκρόν.
665
οὐ γάρ ς' ἔγωγε τῆιδ' ἐμῆι θάψω χερί·
666
τέθνηκα γὰρ δὴ τοὐπὶ ς'. εἰ δ' ἄλλου τυχὼν
667
σωτῆρος αὐγὰς εἰσορῶ, κείνου λέγω
668
καὶ παῖδά μ' εἶναι καὶ φίλον γηροτρόφον.
669
μάτην ἄρ' οἱ γέροντες εὔχονται θανεῖν,
670
γῆρας ψέγοντες καὶ μακρὸν χρόνον βίου·
671
ἢν δ' ἐγγὺς ἔλθηι θάνατος, οὐδεὶς βούλεται
672
θνήισκειν, τὸ γῆρας δ' οὐκέτ' ἔστ' αὐτοῖς βαρύ.
673
{Χο.} παύσασθ', ἅλις γὰρ ἡ παροῦσα συμφορά·
674
ὦ παῖ, πατρὸς δὲ μὴ παροξύνηις φρένας.
675
{Φε.} ὦ παῖ, τίν' αὐχεῖς, πότερα Λυδὸν ἢ Φρύγα
676
κακοῖς ἐλαύνειν ἀργυρώνητον σέθεν;
677
οὐκ οἶσθα Θεσσαλόν με κἀπὸ Θεσσαλοῦ
678
πατρὸς γεγῶτα γνησίως ἐλεύθερον;
679
ἄγαν ὑβρίζεις καὶ νεανίας λόγους
680
ῥίπτων ἐς ἡμᾶς οὐ βαλὼν οὕτως ἄπει.
681
ἐγὼ δέ ς' οἴκων δεσπότην ἐγεινάμην
682
κἄθρεψ', ὀφείλω δ' οὐχ ὑπερθνήισκειν σέθεν·
683
οὐ γὰρ πατρῶιον τόνδ' ἐδεξάμην νόμον,
684
παίδων προθνήισκειν πατέρας, οὐδ' Ἑλληνικόν.
685
σαυτῶι γὰρ εἴτε δυστυχὴς εἴτ' εὐτυχὴς
686
ἔφυς· ἃ δ' ἡμῶν χρῆν σε τυγχάνειν ἔχεις.
687
πολλῶν μὲν ἄρχεις, πολυπλέθρους δέ σοι γύας
688
λείψω· πατρὸς γὰρ ταὔτ' ἐδεξάμην πάρα.
689
τί δῆτά ς' ἠδίκηκα; τοῦ ς' ἀποστερῶ;
690
μὴ θνῆισχ' ὑπὲρ τοῦδ' ἀνδρός, οὐδ' ἐγὼ πρὸ σοῦ.
691
χαίρεις ὁρῶν φῶς· πατέρα δ' οὐ χαίρειν δοκεῖς;
692
ἦ μὴν πολύν γε τὸν κάτω λογίζομαι
693
χρόνον, τὸ δὲ ζῆν σμικρὸν ἀλλ' ὅμως γλυκύ.
694
σὺ γοῦν ἀναιδῶς διεμάχου τὸ μὴ θανεῖν
695
καὶ ζῆις παρελθὼν τὴν πεπρωμένην τύχην,
696
ταύτην κατακτάς· εἶτ' ἐμὴν ἀψυχίαν
697
λέγεις, γυναικός, ὦ κάκισθ', ἡσσημένος,
698
ἣ τοῦ καλοῦ σοῦ προύθανεν νεανίου;
699
σοφῶς δ' ἐφηῦρες ὥστε μὴ θανεῖν ποτε,
700
εἰ τὴν παροῦσαν κατθανεῖν πείσεις ἀεὶ
701
γυναῖχ' ὑπὲρ σοῦ· κἆιτ' ὀνειδίζεις φίλοις
702
τοῖς μὴ θέλουσι δρᾶν τάδ', αὐτὸς ὢν κακός;
703
σίγα· νόμιζε δ', εἰ σὺ τὴν σαυτοῦ φιλεῖς
704
ψυχήν, φιλεῖν ἅπαντας· εἰ δ' ἡμᾶς κακῶς
705
ἐρεῖς, ἀκούσηι πολλὰ κοὐ ψευδῆ κακά.
706
{Χο.} πλείω λέλεκται νῦν τε καὶ τὸ πρὶν κακά·
707
παῦσαι δέ, πρέσβυ, παῖδα σὸν κακορροθῶν.
708
{Αδ.} λέγ', ὡς ἐμοῦ λέξαντος· εἰ δ' ἀλγεῖς κλύων
709
τἀληθές, οὐ χρῆν ς' εἰς ἔμ' ἐξαμαρτάνειν.
710
{Φε.} σοῦ δ' ἂν προθνήισκων μᾶλλον ἐξημάρτανον.
711
{Αδ.} ταὐτὸν γὰρ ἡβῶντ' ἄνδρα καὶ πρέσβυν θανεῖν;
712
{Φε.} ψυχῆι μιᾶι ζῆν, οὐ δυοῖν, ὀφείλομεν.
713
{Αδ.} καὶ μὴν Διός γε μείζονα ζώηις χρόνον.
714
{Φε.} ἀρᾶι γονεῦσιν οὐδὲν ἔκδικον παθών;
715
{Αδ.} μακροῦ βίου γὰρ ἠισθόμην ἐρῶντά σε.
716
{Φε.} ἀλλ' οὐ σὺ νεκρὸν ἀντὶ σοῦ τόνδ' ἐκφέρεις;
717
{Αδ.} σημεῖα τῆς σῆς γ', ὦ κάκιστ', ἀψυχίας.
718
{Φε.} οὔτοι πρὸς ἡμῶν γ' ὤλετ'· οὐκ ἐρεῖς τόδε.
719
{Αδ.} φεῦ· εἴθ' ἀνδρὸς ἔλθοις τοῦδέ γ' ἐς χρείαν ποτέ.
720
{Φε.} μνήστευε πολλάς, ὡς θάνωσι πλείονες.
721
{Αδ.} σοὶ τοῦτ' ὄνειδος· οὐ γὰρ ἤθελες θανεῖν.
722
{Φε.} φίλον τὸ φέγγος τοῦτο τοῦ θεοῦ, φίλον.
723
{Αδ.} κακὸν τὸ λῆμα κοὐκ ἐν ἀνδράσιν τὸ σόν.
724
{Φε.} οὐκ ἐγγελᾶις γέροντα βαστάζων νεκρόν.
725
{Αδ.} θανῆι γε μέντοι δυσκλεής, ὅταν θάνηις.
726
{Φε.} κακῶς ἀκούειν οὐ μέλει θανόντι μοι.
727
{Αδ.} φεῦ φεῦ· τὸ γῆρας ὡς ἀναιδείας πλέων.
728
{Φε.} ἥδ' οὐκ ἀναιδής· τήνδ' ἐφηῦρες ἄφρονα.
729
{Αδ.} ἄπελθε κἀμὲ τόνδ' ἔα θάψαι νεκρόν.
730
{Φε.} ἄπειμι· θάψεις δ' αὐτὸς ὢν αὐτῆς φονεύς,
731
δίκας δὲ δώσεις σοῖσι κηδεσταῖς ἔτι·
732
ἦ τἄρ' Ἄκαστος οὐκέτ' ἔστ' ἐν ἀνδράσιν,
733
εἰ μή ς' ἀδελφῆς αἷμα τιμωρήσεται.
734
{Αδ.} ἔρρων νυν αὐτὸς χἠ ξυνοικήσασά σοι,
735
ἄπαιδε παιδὸς ὄντος, ὥσπερ ἄξιοι,
736
γηράσκετ'· οὐ γὰρ τῶιδ' ἔτ' ἐς ταὐτὸν στέγος
737
νεῖσθ'· εἰ δ' ἀπειπεῖν χρῆν με κηρύκων ὕπο
738
τὴν σὴν πατρώιαν ἑστίαν, ἀπεῖπον ἄν.
739
ἡμεῖς δέ, τοὐν ποσὶν γὰρ οἰστέον κακόν.
740
στείχωμεν, ὡς ἂν ἐν πυρᾶι θῶμεν νεκρόν.
741
{Χο.} ἰὼ ἰώ. σχετλία τόλμης,
742
ὦ γενναία καὶ μέγ' ἀρίστη,
743
χαῖρε· πρόφρων σε χθόνιός θ' Ἑρμῆς
744
Ἅιδης τε δέχοιτ'. εἰ δέ τι κἀκεῖ
745
πλέον ἔστ' ἀγαθοῖς, τούτων μετέχους'
746
Ἅιδου νύμφηι παρεδρεύοις.
747
{ΘΕΡΑΠΩΝ} πολλοὺς μὲν ἤδη κἀπὸ παντοίας χθονὸς
748
ξένους μολόντας οἶδ' ἐς Ἀδμήτου δόμους,
749
οἷς δεῖπνα προύθηκ'· ἀλλὰ τοῦδ' οὔπω ξένου
750
κακίον' ἐς τήνδ' ἑστίαν ἐδεξάμην.
751
ὃς πρῶτα μὲν πενθοῦντα δεσπότην ὁρῶν
752
ἐσῆλθε κἀτόλμης' ἀμείψασθαι πύλας.
753
ἔπειτα δ' οὔτι σωφρόνως ἐδέξατο
754
τὰ προστυχόντα ξένια, συμφορὰν μαθών,
755
ἀλλ', εἴ τι μὴ φέροιμεν, ὤτρυνεν φέρειν.
756
ποτῆρα δ' †ἐν χείρεσσι† κίσσινον λαβὼν
757
πίνει μελαίνης μητρὸς εὔζωρον μέθυ,
758
ἕως ἐθέρμην' αὐτὸν ἀμφιβᾶσα φλὸξ
759
οἴνου. στέφει δὲ κρᾶτα μυρσίνης κλάδοις,
760
ἄμους' ὑλακτῶν· δισσὰ δ' ἦν μέλη κλύειν·
761
ὁ μὲν γὰρ ἦιδε, τῶν ἐν Ἀδμήτου κακῶν
762
οὐδὲν προτιμῶν, οἰκέται δ' ἐκλαίομεν
763
δέσποιναν, ὄμμα δ' οὐκ ἐδείκνυμεν ξένωι
764
τέγγοντες· Ἄδμητος γὰρ ὧδ' ἐφίετο.
765
καὶ νῦν ἐγὼ μὲν ἐν δόμοισιν ἑστιῶ
766
ξένον, πανοῦργον κλῶπα καὶ ληιστήν τινα,
767
ἡ δ' ἐκ δόμων βέβηκεν, οὐδ' ἐφεσπόμην
768
οὐδ' ἐξέτεινα χεῖρ' ἀποιμώζων ἐμὴν
769
δέσποιναν, ἣ 'μοὶ πᾶσί τ' οἰκέταισιν ἦν
770
μήτηρ· κακῶν γὰρ μυρίων ἐρρύετο,
771
ὀργὰς μαλάσσους' ἀνδρός. ἆρα τὸν ξένον
772
στυγῶ δικαίως, ἐν κακοῖς ἀφιγμένον;
773
{Ηρ.} οὗτος, τί σεμνὸν καὶ πεφροντικὸς βλέπεις;
774
οὐ χρὴ σκυθρωπὸν τοῖς ξένοις τὸν πρόσπολον
775
εἶναι, δέχεσθαι δ' εὐπροσηγόρωι φρενί.
776
σὺ δ' ἄνδρ' ἑταῖρον δεσπότου παρόνθ' ὁρῶν
777
στυγνῶι προσώπωι καὶ συνωφρυωμένωι
778
δέχηι, θυραίου πήματος σπουδὴν ἔχων.
779
δεῦρ' ἔλθ', ὅπως ἂν καὶ σοφώτερος γένηι.
780
τὰ θνητὰ πράγματ' †οἶδας† ἣν ἔχει φύσιν;
781
οἶμαι μὲν οὔ· πόθεν γάρ; ἀλλ' ἄκουέ μου.
782
βροτοῖς ἅπασι κατθανεῖν ὀφείλεται,
783
κοὐκ ἔστι θνητῶν ὅστις ἐξεπίσταται
784
τὴν αὔριον μέλλουσαν εἰ βιώσεται·
785
τὸ τῆς τύχης γὰρ ἀφανὲς οἷ προβήσεται,
786
κἄστ' οὐ διδακτὸν οὐδ' ἁλίσκεται τέχνηι.
787
ταῦτ' οὖν ἀκούσας καὶ μαθὼν ἐμοῦ πάρα
788
εὔφραινε σαυτόν, πῖνε, τὸν καθ' ἡμέραν
789
βίον λογίζου σόν, τὰ δ' ἄλλα τῆς τύχης.
790
τίμα δὲ καὶ τὴν πλεῖστον ἡδίστην θεῶν
791
Κύπριν βροτοῖσιν· εὐμενὴς γὰρ ἡ θεός.
792
τὰ δ' ἄλλ' ἔασον πάντα καὶ πιθοῦ λόγοις
793
ἐμοῖσιν, εἴπερ ὀρθά σοι δοκῶ λέγειν.
794
οἶμαι μέν. οὔκουν τὴν ἄγαν λύπην ἀφεὶς
795
πίηι μεθ' ἡμῶν [τάσδ' ὑπερβαλὼν τύχας,
796
στεφάνοις πυκασθείς]; καὶ σάφ' οἶδ' ὁθούνεκα
797
τοῦ νῦν σκυθρωποῦ καὶ ξυνεστῶτος φρενῶν
798
μεθορμιεῖ σε πίτυλος ἐμπεσὼν σκύφου.
799
ὄντας δὲ θνητοὺς θνητὰ καὶ φρονεῖν χρεών·
800
ὡς τοῖς γε σεμνοῖς καὶ συνωφρυωμένοις
801
ἅπασίν ἐστιν, ὥς γ' ἐμοὶ χρῆσθαι κριτῆι,
802
οὐ βίος ἀληθῶς ὁ βίος ἀλλὰ συμφορά.
803
{Θε.} ἐπιστάμεσθα ταῦτα· νῦν δὲ πράσσομεν
804
οὐχ οἷα κώμου καὶ γέλωτος ἄξια.
805
{Ηρ.} γυνὴ θυραῖος ἡ θανοῦσα· μὴ λίαν
806
πένθει· δόμων γὰρ ζῶσι τῶνδε δεσπόται.
807
{Θε.} τί ζῶσιν; οὐ κάτοισθα τἀν δόμοις κακά;
808
{Ηρ.} εἰ μή τι σός με δεσπότης ἐψεύσατο.
809
{Θε.} ἄγαν ἐκεῖνός ἐστ' ἄγαν φιλόξενος.
810
{Ηρ.} οὐ χρῆν μ' ὀθνείου γ' οὕνεκ' εὖ πάσχειν νεκροῦ;
811
{Θε.} ἦ κάρτα μέντοι καὶ λίαν ὀθνεῖος ἦν.
812
{Ηρ.} μῶν ξυμφοράν τιν' οὖσαν οὐκ ἔφραζέ μοι;
813
{Θε.} χαίρων ἴθ'· ἡμῖν δεσποτῶν μέλει κακά.
814
{Ηρ.} ὅδ' οὐ θυραίων πημάτων ἄρχει λόγος.
815
{Θε.} οὐ γάρ τι κωμάζοντ' ἂν ἠχθόμην ς' ὁρῶν.
816
{Ηρ.} ἀλλ' ἦ πέπονθα δείν' ὑπὸ ξένων ἐμῶν;
817
{Θε.} οὐκ ἦλθες ἐν δέοντι δέξασθαι δόμοις.
818
[πένθος γὰρ ἡμῖν ἐστι· καὶ κουρὰν βλέπεις
819
μελαμπέπλους στολμούς τε. {Ηρ.} τίς δ' ὁ κατθανών;]
820
{〈Ηρ.〉} μῶν ἢ τέκνων τι φροῦδον ἢ γέρων πατήρ;
821
{Θε.} γυνὴ μὲν οὖν ὄλωλεν Ἀδμήτου, ξένε.
822
{Ηρ.} τί φήις; ἔπειτα δῆτά μ' ἐξενίζετε;
823
{Θε.} ἠιδεῖτο γάρ σε τῶνδ' ἀπώσασθαι δόμων.
824
{Ηρ.} ὦ σχέτλι', οἵας ἤμπλακες ξυναόρου.
825
{Θε.} ἀπωλόμεσθα πάντες, οὐ κείνη μόνη.
826
{Ηρ.} ἀλλ' ἠισθόμην μὲν ὄμμ' ἰδὼν δακρυρροοῦν
827
κουράν τε καὶ πρόσωπον· ἀλλ' ἔπειθέ με
828
λέγων θυραῖον κῆδος ἐς τάφον φέρειν.
829
βίαι δὲ θυμοῦ τάσδ' ὑπερβαλὼν πύλας
830
ἔπινον ἀνδρὸς ἐν φιλοξένου δόμοις,
831
πράσσοντος οὕτω. κἆιτα κωμάζω κάρα
832
στεφάνοις πυκασθείς; ἀλλὰ σοῦ τὸ μὴ φράσαι,
833
κακοῦ τοσούτου δώμασιν προσκειμένου.
834
ποῦ καί σφε θάπτει; ποῖ νιν εὑρήσω μολών;
835
{Θε.} ὀρθὴν παρ' οἶμον ἣ 'πὶ Λαρίσαν φέρει
836
τύμβον κατόψηι ξεστὸν ἐκ προαστίου.
837
{Ηρ.} ὦ πολλὰ τλᾶσα καρδία καὶ χεὶρ ἐμή,
838
νῦν δεῖξον οἷον παῖδά ς' ἡ Τιρυνθία
839
ἐγείνατ' Ἠλεκτρύωνος Ἀλκμήνη Διί.
840
δεῖ γάρ με σῶσαι τὴν θανοῦσαν ἀρτίως
841
γυναῖκα κἀς τόνδ' αὖθις ἱδρῦσαι δόμον
842
Ἄλκηστιν Ἀδμήτωι θ' ὑπουργῆσαι χάριν.
843
ἐλθὼν δ' ἄνακτα τὸν μελάμπτερον νεκρῶν
844
Θάνατον φυλάξω, καί νιν εὑρήσειν δοκῶ
845
πίνοντα τύμβου πλησίον προσφαγμάτων.
846
κἄνπερ λοχαίας αὐτὸν ἐξ ἕδρας συθεὶς
847
μάρψω, κύκλον γε περιβαλὼν χεροῖν ἐμαῖν,
848
οὐκ ἔστιν ὅστις αὐτὸν ἐξαιρήσεται
849
μογοῦντα πλευρά, πρὶν γυναῖκ' ἐμοὶ μεθῆι.
850
ἢν δ' οὖν ἁμάρτω τῆσδ' ἄγρας καὶ μὴ μόληι
851
πρὸς αἱματηρὸν πελανόν, εἶμι τῶν κάτω
852
Κόρης ἄνακτός τ' εἰς ἀνηλίους δόμους,
853
αἰτήσομαί τε καὶ πέποιθ' ἄξειν ἄνω
854
Ἄλκηστιν, ὥστε χερσὶν ἐνθεῖναι ξένου,
855
ὅς μ' ἐς δόμους ἐδέξατ' οὐδ' ἀπήλασεν,
856
καίπερ βαρείαι συμφορᾶι πεπληγμένος,
857
ἔκρυπτε δ' ὢν γενναῖος, αἰδεσθεὶς ἐμέ.
858
τίς τοῦδε μᾶλλον Θεσσαλῶν φιλόξενος,
859
τίς Ἑλλάδ' οἰκῶν; τοιγὰρ οὐκ ἐρεῖ κακὸν
860
εὐεργετῆσαι φῶτα γενναῖος γεγώς.
861
{Αδ.} ἰώ, στυγναὶ πρόσοδοι, στυγναὶ δ' ὄψεις χήρων μελάθρων.
862
ἰώ μοί μοι, αἰαῖ 〈αἰαῖ〉.
863
ποῖ βῶ; ποῖ στῶ; τί λέγω; τί δὲ μή;
864
πῶς ἂν ὀλοίμην;
865
ἦ βαρυδαίμονα μήτηρ μ' ἔτεκεν.
866
ζηλῶ φθιμένους, κείνων ἔραμαι,
867
κεῖν' ἐπιθυμῶ δώματα ναίειν.
868
οὔτε γὰρ αὐγὰς χαίρω προσορῶν
869
οὔτ' ἐπὶ γαίας πόδα πεζεύων·
870
τοῖον ὅμηρόν μ' ἀποσυλήσας
871
Ἅιδηι Θάνατος παρέδωκεν.
872
{Χο.} πρόβα πρόβα, βᾶθι κεῦθος οἴκων.{Αδ.} αἰαῖ.
873
{Χο.} πέπονθας ἄξι' αἰαγμάτων.{Αδ.} ἒ ἔ.
874
{Χο.} δι' ὀδύνας ἔβας, σάφ' οἶδα.{Αδ.} φεῦ φεῦ.
875
{Χο.} τὰν νέρθε δ' οὐδὲν ὠφελεῖς ...{Αδ.} ἰώ μοί μοι.
876
{Χο.} τὸ μήποτ' εἰσιδεῖν φιλίας ἀλόχου
877
πρόσωπόν ς' ἔσαντα λυπρόν.
878
{Αδ.} ἔμνησας ὅ μου φρένας ἥλκωσεν·
879
τί γὰρ ἀνδρὶ κακὸν μεῖζον ἁμαρτεῖν
880
πιστῆς ἀλόχου; μήποτε γήμας
881
ὤφελον οἰκεῖν μετὰ τῆσδε δόμους.
882
ζηλῶ δ' ἀγάμους ἀτέκνους τε βροτῶν·
883
μία γὰρ ψυχή, τῆς ὑπεραλγεῖν
884
μέτριον ἄχθος.
885
παίδων δὲ νόσους καὶ νυμφιδίους
886
εὐνὰς θανάτοις κεραϊζομένας
887
οὐ τλητὸν ὁρᾶν, ἐξὸν ἀτέκνους
888
ἀγάμους τ' εἶναι διὰ παντός.
889
{Χο.} τύχα τύχα δυσπάλαιστος ἥκει.{Αδ.} αἰαῖ.
890
{Χο.} πέρας δέ γ' οὐδὲν ἀλγέων τίθης.{Αδ.} ἒ ἔ.
891
{Χο.} βαρέα μὲν φέρειν, ὅμως δὲ ...{Αδ.} φεῦ φεῦ.
892
{Χο.} τλᾶθ'· οὐ σὺ πρῶτος ὤλεσας ...{Αδ.} ἰώ μοί μοι.
893
{Χο.} γυναῖκα· συμφορὰ δ' ἑτέρους ἑτέρα
894
πιέζει φανεῖσα θνατῶν.
895
{Αδ.} ὦ μακρὰ πένθη λῦπαί τε φίλων
896
τῶν ὑπὸ γαίας.
897
τί μ' ἐκώλυσας ῥῖψαι τύμβου
898
τάφρον ἐς κοίλην καὶ μετ' ἐκείνης
899
τῆς μέγ' ἀρίστης κεῖσθαι φθίμενον;
900
δύο δ' ἀντὶ μιᾶς Ἅιδης ψυχὰς
901
τὰς πιστοτάτας σὺν ἂν ἔσχεν, ὁμοῦ
902
χθονίαν λίμνην διαβάντε.
903
{Χο.} ἐμοί τις ἦν
904
ἐν γένει, ὧι κόρος ἀξιόθρη-
905
νος ὤλετ' ἐν δόμοισιν
906
μονόπαις· ἀλλ' ἔμπας
907
ἔφερε κακὸν ἅλις, ἄτεκνος ὤν,
909
πολιὰς ἐπὶ χαίτας
910
ἤδη προπετὴς ὢν
911
βιότου τε πόρσω.
912
{Αδ.} ὦ σχῆμα δόμων, πῶς εἰσέλθω,
913
πῶς δ' οἰκήσω, μεταπίπτοντος
914
δαίμονος; οἴμοι. πολὺ γὰρ τὸ μέσον·
915
τότε μὲν πεύκαις σὺν Πηλιάσιν
916
σύν θ' ὑμεναίοις ἔστειχον ἔσω
917
φιλίας ἀλόχου χέρα βαστάζων,
918
πολυάχητος δ' εἵπετο κῶμος
919
τήν τε θανοῦσαν κἄμ' ὀλβίζων
920
ὡς εὐπατρίδαι κἀπ' ἀμφοτέρων
921
ὄντες ἀριστέων σύζυγες εἶμεν·
922
νῦν δ' ὑμεναίων γόος ἀντίπαλος
923
λευκῶν τε πέπλων μέλανες στολμοὶ
924
πέμπουσί μ' ἔσω
925
λέκτρων κοίτας ἐς ἐρήμους.
926
{Χο.} παρ' εὐτυχῆ
927
σοι πότμον ἦλθεν ἀπειροκάκωι
928
τόδ' ἄλγος· ἀλλ' ἔσωσας
929
βίοτον καὶ ψυχάν.
930
ἔθανε δάμαρ, ἔλιπε φιλίαν·
932
τί νέον τόδε; πολλοὺς
933
ἤδη παρέλυσεν
934
θάνατος δάμαρτος.
935
{Αδ.} φίλοι, γυναικὸς δαίμον' εὐτυχέστερον
936
τοὐμοῦ νομίζω, καίπερ οὐ δοκοῦνθ' ὅμως.
937
τῆς μὲν γὰρ οὐδὲν ἄλγος ἅψεταί ποτε,
938
πολλῶν δὲ μόχθων εὐκλεὴς ἐπαύσατο.
939
ἐγὼ δ', ὃν οὐ χρῆν ζῆν, παρεὶς τὸ μόρσιμον
940
λυπρὸν διάξω βίοτον· ἄρτι μανθάνω.
941
πῶς γὰρ δόμων τῶνδ' εἰσόδους ἀνέξομαι;
942
τίν' ἂν προσειπών, τοῦ δὲ προσρηθεὶς ὕπο
943
τερπνῆς τύχοιμ' ἂν εἰσόδου; ποῖ τρέψομαι;
944
ἡ μὲν γὰρ ἔνδον ἐξελᾶι μ' ἐρημία,
945
γυναικὸς εὐνὰς εὖτ' ἂν εἰσίδω κενὰς
946
θρόνους τ' ἐν οἷσιν ἷζε καὶ κατὰ στέγας
947
αὐχμηρὸν οὖδας, τέκνα δ' ἀμφὶ γούνασιν
948
πίπτοντα κλαίηι μητέρ', οἱ δὲ δεσπότιν
949
στένωσιν οἵαν ἐκ δόμων ἀπώλεσαν.
950
τὰ μὲν κατ' οἴκους τοιάδ'· ἔξωθεν δέ με
951
γάμοι τ' ἐλῶσι Θεσσαλῶν καὶ ξύλλογοι
952
γυναικοπληθεῖς· οὐ γὰρ ἐξανέξομαι
953
λεύσσων δάμαρτος τῆς ἐμῆς ὁμήλικας.
954
ἐρεῖ δέ μ' ὅστις ἐχθρὸς ὢν κυρεῖ τάδε·
955
Ἰδοῦ τὸν αἰσχρῶς ζῶνθ', ὃς οὐκ ἔτλη θανεῖν
956
ἀλλ' ἣν ἔγημεν ἀντιδοὺς ἀψυχίαι
957
πέφευγεν Ἅιδην· κἆιτ' ἀνὴρ εἶναι δοκεῖ;
958
στυγεῖ δὲ τοὺς τεκόντας, αὐτὸς οὐ θέλων
959
θανεῖν. τοιάνδε πρὸς κακοῖσι κληδόνα
960
ἕξω. τί μοι ζῆν δῆτα κύδιον, φίλοι,
961
κακῶς κλύοντι καὶ κακῶς πεπραγότι;
962
{Χο.} ἐγὼ καὶ διὰ μούσας
963
καὶ μετάρσιος ἦιξα, καὶ
964
πλείστων ἁψάμενος λόγων
965
κρεῖσσον οὐδὲν Ἀνάγκας
966
ηὗρον οὐδέ τι φάρμακον
967
Θρήισσαις ἐν σανίσιν, τὰς
968
Ὀρφεία κατέγραψεν
969
γῆρυς, οὐδ' ὅσα Φοῖβος Ἀ-
970
σκληπιάδαις ἔδωκε
971
φάρμακα πολυπόνοις
972
ἀντιτεμὼν βροτοῖσιν.
973
μόνας δ' οὔτ' ἐπὶ βωμοὺς
974
ἐλθεῖν οὔτε βρέτας θεᾶς
975
ἔστιν, οὐ σφαγίων κλύει.
976
μή μοι, πότνια, μείζων
977
ἔλθοις ἢ τὸ πρὶν ἐν βίωι.
978
καὶ γὰρ Ζεὺς ὅτι νεύσηι
979
σὺν σοὶ τοῦτο τελευτᾶι.
980
καὶ τὸν ἐν Χαλύβοις δαμά-
981
ζεις σὺ βίαι σίδαρον,
982
οὐδέ τις ἀποτόμου
983
λήματός ἐστιν αἰδώς.
984
καί ς' ἐν ἀφύκτοισι χερῶν εἷλε θεὰ δεσμοῖς.
986
τόλμα δ'· οὐ γὰρ ἀνάξεις ποτ' ἔνερθεν
988
κλαίων τοὺς φθιμένους ἄνω.
989
καὶ θεῶν σκότιοι φθίνου-
990
σι παῖδες ἐν θανάτωι.
991
φίλα μὲν ὅτ' ἦν μεθ' ἡμῶν,
992
φίλα δὲ θανοῦς' ἔτ' ἔσται,
993
γενναιοτάταν δὲ πασᾶν
994
ἐζεύξω κλισίαις ἄκοιτιν.
995
μηδὲ νεκρῶν ὡς φθιμένων χῶμα νομιζέσθω
997
τύμβος σᾶς ἀλόχου, θεοῖσι δ' ὁμοίως
998
τιμάσθω, σέβας ἐμπόρων.
1000
καί τις δοχμίαν κέλευ-
1001
θον ἐμβαίνων τόδ' ἐρεῖ·
1002
Αὕτα ποτὲ προύθαν' ἀνδρός,
1003
νῦν δ' ἔστι μάκαιρα δαίμων·
1004
χαῖρ', ὦ πότνι', εὖ δὲ δοίης.
1005
τοῖαί νιν προσεροῦσι φῆμαι.
1006
—καὶ μὴν ὅδ', ὡς ἔοικεν, Ἀλκμήνης γόνος,
1007
Ἄδμητε, πρὸς σὴν ἑστίαν πορεύεται.
1008
{Ηρ.} φίλον πρὸς ἄνδρα χρὴ λέγειν ἐλευθέρως,
1009
Ἄδμητε, μομφὰς δ' οὐχ ὑπὸ σπλάγχνοις ἔχειν
1010
σιγῶντ'. ἐγὼ δὲ σοῖς κακοῖσιν ἠξίουν
1011
ἐγγὺς παρεστὼς ἐξετάζεσθαι φίλος·
1012
σὺ δ' οὐκ ἔφραζες σῆς προκείμενον νέκυν
1013
γυναικός, ἀλλά μ' ἐξένιζες ἐν δόμοις,
1014
ὡς δὴ θυραίου πήματος σπουδὴν ἔχων.
1015
κἄστεψα κρᾶτα καὶ θεοῖς ἐλειψάμην
1016
σπονδὰς ἐν οἴκοις δυστυχοῦσι τοῖσι σοῖς.
1017
καὶ μέμφομαι μέν, μέμφομαι, παθὼν τάδε·
1018
οὐ μήν σε λυπεῖν ἐν κακοῖσι βούλομαι.
1019
ὧν δ' οὕνεχ' ἥκω δεῦρ' ὑποστρέψας πάλιν
1020
λέξω· γυναῖκα τήνδε μοι σῶσον λαβών,
1021
ἕως ἂν ἵππους δεῦρο Θρηικίας ἄγων
1022
ἔλθω, τύραννον Βιστόνων κατακτανών.
1023
πράξας δ' ὃ μὴ τύχοιμι (νοστήσαιμι γάρ)
1024
δίδωμι τήνδε σοῖσι προσπολεῖν δόμοις.
1025
πολλῶι δὲ μόχθωι χεῖρας ἦλθεν εἰς ἐμάς·
1026
ἀγῶνα γὰρ πάνδημον εὑρίσκω τινὰς
1027
τιθέντας, ἀθληταῖσιν ἄξιον πόνον,
1028
ὅθεν κομίζω τήνδε νικητήρια
1029
λαβών. τὰ…
1030
…
The complete text is available when the reading interface loads.