Heraclidae
- Authority group
- Euripides (catalogue association; authorship remains anonymous)
- Edition reference
- Heraclidae, ed. Diggle, op. cit., vol. 1, 159– 197.
- CTS identifier
urn:cts:greekLit:tlg0006.tlg037.local001- Rights
- Document TEI P5 local en UTF-8.
- Corpus release
- 2.2.0 · 2026-08-29
- Bibliographic authority
- View bibliographic record ↗
120
{ΔΗΜΟΦΩΝ} ἐπείπερ ἔφθης πρέσβυς ὢν νεωτέρους
121
βοηδρομήσας τήνδ' ἐπ' ἐσχάραν Διός,
122
λέξον, τίς ὄχλον τόνδ' ἀθροίζεται τύχη;
123
{Χο.} ἱκέται κάθηνται παῖδες οἵδ' Ἡρακλέους
124
βωμὸν καταστέψαντες, ὡς ὁρᾶις, ἄναξ,
125
πατρός τε πιστὸς Ἰόλεως παραστάτης.
126
{Δη.} τί δῆτ' ἰυγμῶν ἥδ' ἐδεῖτο συμφορά;
127
{Χο.} βίαι νιν οὗτος τῆσδ' ἀπ' ἐσχάρας ἄγειν
128
ζητῶν βοὴν ἔστησε κἄσφηλεν γόνυ
129
γέροντος, ὥστε μ' ἐκβαλεῖν οἴκτωι δάκρυ.
130
{Δη.} καὶ μὴν στολήν γ' Ἕλληνα καὶ ῥυθμὸν πέπλων
131
ἔχει, τὰ δ' ἔργα βαρβάρου χερὸς τάδε.
132
σὸν δὴ τὸ φράζειν ἐστί, μὴ μέλλειν 〈δ'〉, ἐμοὶ
133
ποίας ἀφῖξαι δεῦρο γῆς ὅρους λιπών.
134
{Κη.} Ἀργεῖός εἰμι· τοῦτο γὰρ θέλεις μαθεῖν·
135
ἐφ' οἷσι δ' ἥκω καὶ παρ' οὗ λέγειν θέλω.
136
πέμπει Μυκηνῶν δεῦρό μ' Εὐρυσθεὺς ἄναξ
137
ἄξοντα τούσδε· πολλὰ δ' ἦλθον, ὦ ξένε,
138
δίκαι' ἁμαρτῆι δρᾶν τε καὶ λέγειν ἔχων.
139
Ἀργεῖος ὢν γὰρ αὐτὸς Ἀργείους ἄγω
140
ἐκ τῆς ἐμαυτοῦ τούσδε δραπέτας ἔχων,
141
νόμοισι τοῖς ἐκεῖθεν ἐψηφισμένους
142
θανεῖν· δίκαιοι δ' ἐσμὲν οἰκοῦντες πόλιν
143
αὐτοὶ καθ' αὑτῶν κυρίους κραίνειν δίκας.
144
πολλῶν δὲ κἄλλων ἑστίας ἀφιγμένοι
145
ἐν τοῖσιν αὐτοῖς τοισίδ' ἕσταμεν λόγοις,
146
κοὐδεὶς ἐτόλμης' ἴδια προσθέσθαι κακά.
147
ἀλλ' ἤ τιν' ἐς σὲ μωρίαν ἐσκεμμένοι
148
δεῦρ' ἦλθον ἢ κίνδυνον ἐξ ἀμηχάνων
149
ῥίπτοντες, εἴτ' οὖν εἴτε μὴ γενήσεται
post 149
〈 〉
post 14:
οὐ γὰρ φρενήρη γ' ὄντα ς' ἐλπίζουσί που
post 14;
μόνον τοσαύτης ἣν ἐπῆλθον Ἑλλάδος
post 14<
τὰς τῶνδ' ἀβούλως συμφορὰς κατοικτιεῖν.
post 14=
φέρ' ἀντίθες γάρ· τούσδε τ' ἐς γαῖαν παρεὶς
post 14>
ἡμᾶς τ' ἐάσας ἐξάγειν, τί κερδανεῖς;
post 14?
τὰ μὲν παρ' ἡμῶν τοιάδ' ἔστι σοι λαβεῖν·
post 14@
Ἄργους τοσήνδε χεῖρα τήν τ' Εὐρυσθέως
post 14A
ἰσχὺν ἅπασαν τῆιδε προσθέσθαι πόλει.
post 14B
ἢν δ' ἐς λόγους τε καὶ τὰ τῶνδ' οἰκτίσματα
post 14C
βλέψας πεπανθῆις, ἐς πάλην καθίσταται
post 14D
δορὸς τὸ πρᾶγμα· μὴ γὰρ ὡς μεθήσομεν
post 14E
δόξηις ἀγῶνος τούσδ' ἄτερ χαλυβδικοῦ.
post 14F
τί δῆτα φήσεις, ποῖα πεδί' ἀφαιρεθείς,
post 14G
τί ῥυσιασθείς, πόλεμον Ἀργείοις ἔχειν;
post 14H
ποίοις δ' ἀμύνων συμμάχοις, τίνος δ' ὕπερ
post 14I
θάψεις νεκροὺς πεσόντας; ἦ κακὸν λόγον
post 14J
κτήσηι πρὸς ἀστῶν, εἰ γέροντος οὕνεκα
post 14K
τύμβου, τὸ μηδὲν ὄντος, ὡς εἰπεῖν ἔπος,
post 14L
παίδων 〈τε〉 τῶνδ' ἐς ἄντλον ἐμβήσηι πόδα.
post 14M
†ἐρεῖς τὸ λῶιστον ἐλπίδ' εὑρήσειν μόνον†·
post 14N
καὶ τοῦτο πολλῶι τοῦ παρόντος ἐνδεές.
post 14O
κακῶς γὰρ Ἀργείοισιν οἵδ' ὡπλισμένοις
post 14P
μάχοιντ' ἂν ἡβήσαντες, εἴ 〈τι〉 τοῦτό σε
post 14Q
ψυχὴν ἐπαίρει· χοὐν μέσωι πολὺς χρόνος
post 14R
ἐν ὧι διεργασθεῖτ' ἄν. ἀλλ' ἐμοὶ πιθοῦ·
post 14S
δοὺς μηδὲν ἀλλὰ τἄμ' ἐῶν ἄγειν ἐμὲ
post 14T
κτῆσαι Μυκήνας, μηδ' ὅπερ φιλεῖτε δρᾶν
post 14U
πάθηις σὺ τοῦτο, τοὺς ἀμείνονας παρὸν
post 14V
φίλους ἑλέσθαι τοὺς κακίονας λαβεῖν.
post 14W
{Χο.} τίς ἂν δίκην κρίνειεν ἢ γνοίη λόγον,
post 14X
πρὶν ἂν παρ' ἀμφοῖν μῦθον ἐκμάθηι σαφῶς;
post 14Y
{Ιο.} ἄναξ, ὑπάρχει γὰρ τόδ' ἐν τῆι σῆι χθονί,
post 14Z
εἰπεῖν ἀκοῦσαί τ' ἐν μέρει πάρεστί μοι,
post 14[
κοὐδείς μ' ἀπώσει πρόσθεν ὥσπερ ἄλλοθεν.
post 14\
ἡμῖν δὲ καὶ τῶιδ' οὐδέν ἐστιν ἐν μέσωι·
post 14]
ἐπεὶ γὰρ Ἄργους οὐ μέτεσθ' ἡμῖν ἔτι,
post 14^
ψήφωι δοκῆσαν, ἀλλὰ φεύγομεν πάτραν,
post 14_
πῶς ἂν δικαίως ὡς Μυκηναίους ἄγοι
post 14`
ὅδ' ὄντας ἡμᾶς, οὓς ἀπήλασαν χθονός;
post 14a
ξένοι γάρ ἐσμεν. ἢ τὸν Ἑλλήνων ὅρον
post 14b
φεύγειν δικαιοῦθ' ὅστις ἂν τἄργος φύγηι;
post 14c
οὔκουν Ἀθήνας γ'· οὐ γὰρ Ἀργείων φόβωι
post 14d
τοὺς Ἡρακλείους παῖδας ἐξελῶσι γῆς.
post 14e
οὐ γάρ τι Τραχίς ἐστιν οὐδ' Ἀχαιικὸν
post 14f
πόλισμ' ὅθεν σὺ τούσδε, τῆι δίκηι μὲν οὔ,
post 14g
τὸ δ' Ἄργος ὀγκῶν, οἷάπερ καὶ νῦν λέγεις,
post 14h
ἤλαυνες ἱκέτας βωμίους καθημένους.
post 14i
εἰ γὰρ τόδ' ἔσται καὶ λόγους κρινοῦσι σούς,
post 14j
οὐκ οἶδ' Ἀθήνας τάσδ' ἐλευθέρας ἔτι.
post 14k
ἀλλ' οἶδ' ἐγὼ τὸ τῶνδε λῆμα καὶ φύσιν·
post 14l
θνήισκειν θελήσους'· ἡ γὰρ αἰσχύνη 〈πάρος〉
post 14m
τοῦ ζῆν παρ' ἐσθλοῖς ἀνδράσιν νομίζεται.
post 14n
πόλει μὲν ἀρκεῖ· καὶ γὰρ οὖν ἐπίφθονον
post 14o
λίαν ἐπαινεῖν ἐστι, πολλάκις δὲ δὴ
post 14p
καὐτὸς βαρυνθεὶς οἶδ' ἄγαν αἰνούμενος.
post 14q
σοὶ δ' ὡς ἀνάγκη τούσδε βούλομαι φράσαι
post 14r
σώιζειν, ἐπείπερ τῆσδε προστατεῖς χθονός.
post 14s
Πιτθεὺς μέν ἐστι Πέλοπος, ἐκ δὲ Πιτθέως
post 14t
Αἴθρα, πατὴρ δ' ἐκ τῆσδε γεννᾶται σέθεν
post 14u
Θησεύς. πάλιν δὲ τῶνδ' ἄνειμί σοι γένος·
post 14v
Ἡρακλέης ἦν Ζηνὸς Ἀλκμήνης τε παῖς,
post 14w
κείνη δὲ Πέλοπος θυγατρός· αὐτανεψίων
post 14x
πατὴρ ἂν εἴη σός τε χὠ τούτων γεγώς.
post 14y
γένους μὲν ἥκεις ὧδε τοῖσδε, Δημοφῶν·
post 14z
ἃ δ' ἐκτὸς ἤδη τοῦ προσήκοντός σε δεῖ
post 14{
τεῖσαι λέγω σοι παισί. φημὶ γάρ ποτε
σύμπλους γενέσθαι τῶνδ' ὑπασπίζων πατρὶ
post 14}
ζωστῆρα Θησεῖ τὸν πολυκτόνον μέτα
post 217
〈 〉 〈 〉
218
Ἅιδου τ' ἐρεμνῶν ἐξανήγαγεν μυχῶν
219
πατέρα σόν· Ἑλλὰς πᾶσα τοῦτο μαρτυρεῖ.
220
ὧν ἀντιδοῦναί ς' οἵδ' ἀπαιτοῦσιν χάριν,
221
μήτ' ἐκδοθῆναι μήτε πρὸς βίαν θεῶν
222
τῶν σῶν ἀποσπασθέντες ἐκπεσεῖν χθονός.
223
σοὶ γὰρ τόδ' αἰσχρὸν χωρὶς ἐν πόλει τ' ἴσον,
224
ἱκέτας ἀλήτας συγγενεῖς—οἴμοι κακῶν·
225
βλέψον πρὸς αὐτούς, βλέψον—ἕλκεσθαι βίαι.
226
ἀλλ' ἄντομαί σε καὶ καταστέφων χεροῖν
227
καὶ πρὸς γενείου, μηδαμῶς ἀτιμάσηις
228
τοὺς Ἡρακλείους παῖδας ἐς χέρας λαβεῖν·
229
γενοῦ δὲ τοῖσδε συγγενής, γενοῦ φίλος
230
πατὴρ ἀδελφὸς δεσπότης· ἅπαντα γὰρ
231
τἄλλ' ἐστὶ κρείσσω πλὴν ὑπ' Ἀργείοις πεσεῖν.
232
{Χο.} ὤικτιρ' ἀκούσας τούσδε συμφορᾶς, ἄναξ.
233
τὴν δ' εὐγένειαν τῆς τύχης νικωμένην
234
νῦν δὴ μάλιστ' ἐσεῖδον· οἵδε γὰρ πατρὸς
235
ἐσθλοῦ γεγῶτες δυστυχοῦς' ἀναξίως.
236
{Δη.} τρισσαί μ' ἀναγκάζουσι συννοίας ὁδοί,
237
Ἰόλαε, τοὺς σοὺς μὴ παρώσασθαι λόγους·
238
τὸ μὲν μέγιστον Ζεὺς ἐφ' οὗ σὺ βώμιος
239
θακεῖς νεοσσῶν τήνδ' ἔχων πανήγυριν,
240
τὸ συγγενές τε καὶ τὸ προυφείλειν καλῶς
241
πράσσειν παρ' ἡμῶν τούσδε πατρώιαν χάριν,
242
τό τ' αἰσχρόν, οὗπερ δεῖ μάλιστα φροντίσαι·
243
εἰ γὰρ παρήσω τόνδε συλᾶσθαι βίαι
244
ξένου πρὸς ἀνδρὸς βωμόν, οὐκ ἐλευθέραν
245
οἰκεῖν δοκήσω γαῖαν, Ἀργείων δ' ὄκνωι
246
ἱκέτας προδοῦναι· καὶ τάδ' ἀγχόνης πέλας.
247
ἀλλ' ὤφελες μὲν εὐτυχέστερος μολεῖν,
248
ὅμως δὲ καὶ νῦν μὴ τρέσηις ὅπως σέ τις
249
σὺν παισὶ βωμοῦ τοῦδ' ἀποσπάσει βίαι.
250
σὺ δ' Ἄργος ἐλθὼν ταῦτά τ' Εὐρυσθεῖ φράσον
251
πρὸς τοῖσδέ τ', εἴ τι τοισίδ' ἐγκαλεῖ ξένοις,
252
δίκης κυρήσειν· τούσδε δ' οὐκ ἄξεις ποτέ.
253
{Κη.} οὐκ ἢν δίκαιον ἦι τι καὶ νικῶ λόγωι;
254
{Δη.} καὶ πῶς δίκαιον τὸν ἱκέτην ἄγειν βίαι;
255
{Κη.} οὔκουν ἐμοὶ τόδ' αἰσχρὸν ἀλλ' οὐ σοὶ βλάβος;
256
{Δη.} ἐμοί γ', ἐάν σοι τούσδ' ἐφέλκεσθαι μεθῶ.
257
{Κη.} σὺ δ' ἐξόριζε κἆιτ' ἐκεῖθεν ἄξομεν.
258
{Δη.} σκαιὸς πέφυκας τοῦ θεοῦ πλείω φρονῶν.
259
{Κη.} δεῦρ', ὡς ἔοικε, τοῖς κακοῖσι φευκτέον.
260
{Δη.} ἅπασι κοινὸν ῥῦμα δαιμόνων ἕδρα.
261
{Κη.} ταῦτ' οὐ δοκήσει τοῖς Μυκηναίοις ἴσως.
262
{Δη.} οὔκουν ἐγὼ τῶν ἐνθάδ' εἰμὶ κύριος;
263
{Κη.} βλάπτων 〈γ'〉 ἐκείνους μηδέν, ἢν σὺ σωφρονῆις.
264
{Δη.} βλάπτεσθ', ἐμοῦ γε μὴ μιαίνοντος θεούς.
265
{Κη.} οὐ βούλομαί σε πόλεμον Ἀργείοις ἔχειν.
266
{Δη.} κἀγὼ τοιοῦτος· τῶνδε δ' οὐ μεθήσομαι.
267
{Κη.} ἄξω γε μέντοι τοὺς ἐμοὺς ἐγὼ λαβών.
268
{Δη.} οὐκ ἆρ' ἐς Ἄργος ῥαιδίως ἄπει πάλιν.
269
{Κη.} πειρώμενος δὴ τοῦτό γ' αὐτίκ' εἴσομαι.
270
{Δη.} κλαίων ἄρ' ἅψηι τῶνδε κοὐκ ἐς ἀμβολάς.
271
{Κη.} μὴ πρὸς θεῶν κήρυκα τολμήσηις θενεῖν.
272
{Δη.} εἰ μή γ' ὁ κῆρυξ σωφρονεῖν μαθήσεται.
273
{Χο.} ἄπελθε· καὶ σὺ τοῦδε μὴ θίγηις, ἄναξ.
274
{Κη.} στείχω· μιᾶς γὰρ χειρὸς ἀσθενὴς μάχη.
275
ἥξω δὲ πολλὴν Ἄρεος Ἀργείου λαβὼν
276
πάγχαλκον αἰχμὴν δεῦρο. μυρίοι δέ με
277
μένουσιν ἀσπιστῆρες Εὐρυσθεύς τ' ἄναξ
278
αὐτὸς στρατηγῶν· Ἀλκάθου δ' ἐπ' ἐσχάτοις
279
καραδοκῶν τἀνθένδε τέρμασιν μένει.
280
λαμπρὸς δ' ἀκούσας σὴν ὕβριν φανήσεται
281
σοὶ καὶ πολίταις γῆι τε τῆιδε καὶ φυτοῖς·
282
μάτην γὰρ ἥβην ὧδέ γ' ἂν κεκτήιμεθα
283
πολλὴν ἐν Ἄργει, μή σε τιμωρούμενοι.
284
{Δη.} φθείρου· τὸ σὸν γὰρ Ἄργος οὐ δέδοικ' ἐγώ.
285
ἐνθένδε δ' οὐκ ἔμελλες αἰσχύνας ἐμὲ
286
ἄξειν βίαι τούσδ'· οὐ γὰρ Ἀργείων πόλιν
287
ὑπήκοον τήνδ' ἀλλ' ἐλευθέραν ἔχω.
288
{Χο.} ὥρα προνοεῖν, πρὶν ὅροις πελάσαι
289
στρατὸν Ἀργείων·
290
μάλα δ' ὀξὺς Ἄρης ὁ Μυκηναίων,
291
ἐπὶ τοῖσι δὲ δὴ μᾶλλον ἔτ' ἢ πρίν.
292
πᾶσι γὰρ οὗτος κήρυξι νόμος,
293
δὶς τόσα πυργοῦν τῶν γιγνομένων.
294
πόσα νιν λέξειν βασιλεῦσι δοκεῖς,
295
ὡς δείν' ἔπαθεν καὶ παρὰ μικρὸν
296
ψυχὴν ἦλθεν διακναῖσαι;
297
{Ιο.} οὐκ ἔστι τοῦδε παισὶ κάλλιον γέρας
298
ἢ πατρὸς ἐσθλοῦ κἀγαθοῦ πεφυκέναι
299
[γαμεῖν τ' ἀπ' ἐσθλῶν· ὃς δὲ νικηθεὶς πόθωι
300
κακοῖς ἐκοινώνησεν οὐκ ἐπαινέσω,
301
τέκνοις ὄνειδος οὕνεχ' ἡδονῆς λιπεῖν]·
302
τὸ δυστυχὲς γὰρ ηὑγένει' ἀμύνεται
303
τῆς δυσγενείας μᾶλλον· ἡμεῖς γὰρ κακῶν
304
ἐς τοὔσχατον πεσόντες ηὕρομεν φίλους
305
καὶ ξυγγενεῖς τούσδ', οἳ τοσῆσδ' οἰκουμένης
306
Ἑλληνίδος γῆς τῶνδε προύστησαν μόνοι.
307
δότ', ὦ τέκν', αὐτοῖς χεῖρα δεξιάν, δότε,
308
ὑμεῖς τε παισί, καὶ πέλας προσέλθετε.
309
ὦ παῖδες, ἐς μὲν πεῖραν ἤλθομεν φίλων·
310
ἢν δ' οὖν ποθ' ὑμῖν νόστος ἐς πάτραν φανῆι
311
καὶ δώματ' οἰκήσητε καὶ τιμὰς πατρὸς
post 311
〈 〉
post 312
σωτῆρας αἰεὶ καὶ φίλους νομίζετε,
post 313
καὶ μήποτ' ἐς γῆν ἐχθρὸν αἴρεσθαι δόρυ
post 314
μέμνησθέ μοι τήνδ', ἀλλὰ φιλτάτην πόλιν
post 315
πασῶν νομίζετ'. ἄξιοι δ' ὑμῖν σέβειν
post 316
οἳ γῆν τοσήνδε καὶ Πελασγικὸν λεὼν
post 317
ἡμῶν ἀπηλλάξαντο πολεμίους ἔχειν,
post 318
πτωχοὺς ἀλήτας εἰσορῶντες ἀλλ' ὅμως
post 319
[οὐκ ἐξέδωκαν οὐδ' ἀπήλασαν χθονός].
post 31:
ἐγὼ δὲ καὶ ζῶν καὶ θανών, ὅταν θάνω,
post 31;
πολλῶι ς' ἐπαίνωι Θησέως, ὦ τᾶν, πέλας
post 31<
ὑψηλὸν ἀρῶ καὶ λέγων τάδ' εὐφρανῶ,
post 31=
ὡς εὖ τ' ἐδέξω καὶ τέκνοισιν ἤρκεσας
post 31>
τοῖς Ἡρακλείοις, εὐγενὴς δ' ἀν' Ἑλλάδα
post 31?
σώιζεις πατρώιαν δόξαν, ἐξ ἐσθλῶν δὲ φὺς
post 31@
οὐδὲν κακίων τυγχάνεις γεγὼς πατρός,
post 31A
παύρων μετ' ἄλλων· ἕνα γὰρ ἐν πολλοῖς ἴσως
post 31B
εὕροις ἂν ὅστις ἐστὶ μὴ χείρων πατρός.
post 31C
{Χο.} ἀεί ποθ' ἥδε γαῖα τοῖς ἀμηχάνοις
post 31D
σὺν τῶι δικαίωι βούλεται προσωφελεῖν.
post 31E
τοιγὰρ πόνους δὴ μυρίους ὑπὲρ φίλων
post 31F
ἤνεγκε καὶ νῦν τόνδ' ἀγῶν' ὁρῶ πέλας.
post 31G
{Δη.} σοί τ' εὖ λέλεκται καὶ τὰ τῶνδ' αὐχῶ, γέρον,
post 31H
τοιαῦτ' ἔσεσθαι· μνημονεύσεται χάρις.
post 31I
κἀγὼ μὲν ἀστῶν σύλλογον ποιήσομαι,
post 31J
τάξω δ' ὅπως ἂν τὸν Μυκηναίων στρατὸν
post 31K
πολλῆι δέχωμαι χειρί· πρῶτα μὲν σκοποὺς
post 31L
πέμψω πρὸς αὐτόν, μὴ λάθηι με προσπεσών·
post 31M
ταχὺς γὰρ Ἄργει πᾶς ἀνὴρ βοηδρόμος·
post 31N
μάντεις τ' ἀθροίσας θύσομαι. σὺ δ' ἐς δόμους
post 31O
σὺν παισὶ χώρει, Ζηνὸς ἐσχάραν λιπών.
post 31P
εἰσὶν γὰρ οἵ σου, κἂν ἐγὼ θυραῖος ὦ,
post 31Q
μέριμναν ἕξους'. ἀλλ' ἴθ' ἐς δόμους, γέρον.
post 31R
{Ιο.} οὐκ ἂν λίποιμι βωμόν, εὐξόμεσθα δὲ
post 31S
ἱκέται μένοντες ἐνθάδ' εὖ πρᾶξαι πόλιν.
post 31T
ὅταν δ' ἀγῶνος τοῦδ' ἀπαλλαχθῆις καλῶς,
post 31U
ἴμεν πρὸς οἴκους. θεοῖσι δ' οὐ κακίοσιν
post 31V
χρώμεσθα συμμάχοισιν Ἀργείων, ἄναξ·
post 31W
τῶν μὲν γὰρ Ἥρα προστατεῖ, Διὸς δάμαρ,
post 31X
ἡμῶν δ' Ἀθάνα. φημὶ δ' εἰς εὐπραξίαν
post 31Y
καὶ τοῦθ' ὑπάρχειν, θεῶν ἀμεινόνων τυχεῖν·
post 31Z
νικωμένη γὰρ Παλλὰς οὐκ ἀνέξεται.
post 31[
{Χο.} εἰ σὺ μέγ' αὐχεῖς, ἕτεροι
post 31\
σοῦ πλέον οὐ μέλονται,
post 31]
ξεῖν' 〈ἀπ'〉 Ἀργόθεν ἐλθών,
post 31^
μεγαληγορίαισι δ' ἐμὰς φρένας οὐ φοβήσεις.
post 31_
μήπω ταῖς μεγάλαισιν οὕ-
359
τω καὶ καλλιχόροις Ἀθά-
360
ναις εἴη. σὺ δ' ἄφρων ὅ τ' Ἄρ-
361
γει Σθενέλου τύραννος·
362
ὃς πόλιν ἐλθὼν ἑτέραν
363
οὐδὲν ἐλάσσον' Ἄργους
364
θεῶν ἱκτῆρας ἀλάτας
365
καὶ ἐμᾶς χθονὸς ἀντομένους ξένος ὢν βιαίως
366
ἕλκεις, οὐ βασιλεῦσιν εἴ-
367
ξας, οὐκ ἄλλο δίκαιον εἰ-
368
πών· ποῦ ταῦτα καλῶς ἂν εἴ-
370
η παρά γ' εὖ φρονοῦσιν;
371
εἰρήνα μὲν ἔμοιγ' ἀρέ-
372
σκει· σοὶ δ', ὦ κακόφρων ἄναξ,
373
λέγω, εἰ πόλιν ἥξεις,
374
οὐχ οὕτως ἃ δοκεῖς κυρή-
375
σεις· οὐ σοὶ μόνωι ἔγχος οὐδ'
376
ἰτέα κατάχαλκός ἐστιν.
377
ἀλλ', ὦ πολέμων ἐρα-
378
στά, μή μοι δορὶ συνταρά-
379
ξηις τὰν εὖ χαρίτων ἔχου-
380
σαν πόλιν, ἀλλ' ἀνάσχου.
381
{Ιο.} ὦ παῖ, τί μοι σύννοιαν ὄμμασιν φέρων
382
ἥκεις; νέον τι πολεμίων λέξεις πέρι;
383
μέλλουσιν ἢ πάρεισιν ἢ τί πυνθάνηι;
384
οὐ γάρ τι μὴ ψεύσηις γε κήρυκος λόγους·
385
ὁ γὰρ στρατηγὸς εὐτυχὴς τὰ πρόσθεν ὢν
386
εἶσιν, σάφ' οἶδα, καὶ μάλ' οὐ σμικρὸν φρονῶν
387
ἐς τὰς Ἀθήνας. ἀλλά τοι φρονημάτων
388
ὁ Ζεὺς κολαστὴς τῶν ἄγαν ὑπερφρόνων.
389
{Δη.} ἥκει στράτευμ' Ἀργεῖον Εὐρυσθεύς τ' ἄναξ·
390
ἐγώ νιν αὐτὸς εἶδον. ἄνδρα γὰρ χρεών,
391
ὅστις στρατηγεῖν φης' ἐπίστασθαι καλῶς,
392
οὐκ ἀγγέλοισι τοὺς ἐναντίους ὁρᾶν.
393
πεδία μὲν οὖν γῆς ἐς τάδ' οὐκ ἐφῆκέ πω
394
στρατόν, λεπαίαν δ' ὀφρύην καθήμενος
395
σκοπεῖ (δόκησιν δὴ τόδ' ἂν λέγοιμί σοι)
396
ποίαι προσάξει στρατόπεδον †τὰ νῦν δορὸς†
397
ἐν ἀσφαλεῖ τε τῆσδ' ἱδρύσεται χθονός.
398
καὶ τἀμὰ μέντοι πάντ' ἄραρ' ἤδη καλῶς·
399
πόλις τ' ἐν ὅπλοις σφάγιά θ' ἡτοιμασμένα
400
ἕστηκεν οἷς χρὴ ταῦτα τέμνεσθαι θεῶν,
401
θυηπολεῖται δ' ἄστυ μάντεων ὕπο.
403
χρησμῶν δ' ἀοιδοὺς πάντας εἰς ἓν ἁλίσας
404
ἤλεγξα καὶ βέβηλα καὶ κεκρυμμένα
405
[λόγια παλαιὰ τῆιδε γῆι σωτήρια]·
406
καὶ τῶν μὲν ἄλλων διάφορ' ἐστὶ θεσφάτοις
407
πόλλ'· ἓν δὲ πᾶσι γνῶμα ταὐτὸν ἐμπρέπει·
408
σφάξαι κελεύουσίν με παρθένον κόρηι
409
Δήμητρος, ἥτις ἐστὶ πατρὸς εὐγενοῦς,
402
τροπαῖά τ' ἐχθρῶν καὶ πόλει σωτηρίαν.
410
ἐγὼ δ' ἔχω μέν, ὡς ὁρᾶις, προθυμίαν
411
τοσήνδ' ἐς ὑμᾶς· παῖδα δ' οὔτ' ἐμὴν κτενῶ
412
οὔτ' ἄλλον ἀστῶν τῶν ἐμῶν ἀναγκάσω
413
ἄκονθ'· ἑκὼν δὲ τίς κακῶς οὕτω φρονεῖ,
414
ὅστις τὰ φίλτατ' ἐκ χερῶν δώσει τέκνα;
415
καὶ νῦν πυκνὰς ἂν συστάσεις ἂν εἰσίδοις,
416
τῶν μὲν λεγόντων ὡς δίκαιος ἦ ξένοις
417
ἱκέταις ἀρήγειν, τῶν δὲ μωρίαν ἐμοῦ
418
κατηγορούντων· εἰ δὲ μὴ δράσω τόδε,
419
οἰκεῖος ἤδη πόλεμος ἐξαρτύεται.
420
ταῦτ' οὖν ὅρα σὺ καὶ συνεξεύρισχ' ὅπως
421
αὐτοί τε σωθήσεσθε καὶ πέδον τόδε,
422
κἀγὼ πολίταις μὴ διαβληθήσομαι.
423
οὐ γὰρ τυραννίδ' ὥστε βαρβάρων ἔχω·
424
ἀλλ', ἢν δίκαια δρῶ, δίκαια πείσομαι.
425
{Χο.} ἀλλ' ἦ πρόθυμον οὖσαν οὐκ ἐᾶι θεὸς
426
ξένοις ἀρήγειν τήνδε χρήιζουσιν πόλιν;
427
{Ιο.} ὦ τέκν', ἔοιγμεν ναυτίλοισιν οἵτινες
428
χειμῶνος ἐκφυγόντες ἄγριον μένος
429
ἐς χεῖρα γῆι συνῆψαν, εἶτα χερσόθεν
430
πνοαῖσιν ἠλάθησαν ἐς πόντον πάλιν.
431
οὕτω δὲ χἠμεῖς τῆσδ' ἀπωθούμεσθα γῆς
432
ἤδη πρὸς ἀκταῖς ὄντες ὡς σεσωμένοι.
433
οἴμοι· τί δῆτ' ἔτερψας ὦ τάλαινά με
434
ἐλπὶς τότ', οὐ μέλλουσα διατελεῖν χάριν;
435
συγγνωστὰ γάρ τοι καὶ τὰ τοῦδ', εἰ μὴ θέλει
436
κτείνειν πολιτῶν παῖδας, αἰνέσαι δ' ἔχω
437
καὶ τἀνθάδ'· εἰ θεοῖσι δὴ δοκεῖ τάδε
438
πράσσειν ἔμ', οὔτοι σοί γ' ἀπόλλυται χάρις.
439
ὦ παῖδες, ὑμῖν δ' οὐκ ἔχω τί χρήσομαι.
440
ποῖ τρεψόμεσθα; τίς γὰρ ἄστεπτος θεῶν;
441
ποῖον δὲ γαίας ἕρκος οὐκ ἀφίγμεθα;
442
ὀλούμεθ', ὦ τέκν', ἐκδοθησόμεσθα δή.
443
κἀμοῦ μὲν οὐδὲν εἴ με χρὴ θανεῖν μέλει,
444
πλὴν εἴ τι τέρψω τοὺς ἐμοὺς ἐχθροὺς θανών·
445
ὑμᾶς δὲ κλαίω καὶ κατοικτίρω, τέκνα,
446
καὶ τὴν γεραιὰν μητέρ' Ἀλκμήνην πατρός.
447
ὦ δυστάλαινα τοῦ μακροῦ βίου σέθεν,
448
τλήμων δὲ κἀγὼ πολλὰ μοχθήσας μάτην.
449
χρῆν χρῆν ἄρ' ἡμᾶς ἀνδρὸς εἰς ἐχθροῦ χέρας
450
πεσόντας αἰσχρῶς καὶ κακῶς λιπεῖν βίον.
451
ἀλλ' οἶσθ' ὅ μοι σύμπραξον· οὐχ ἅπασα γὰρ
452
πέφευγεν ἐλπὶς τῶνδέ μοι σωτηρίας.
453
ἔμ' ἔκδος Ἀργείοισιν ἀντὶ τῶνδ', ἄναξ,
454
καὶ μήτε κινδύνευε σωθήτω τέ μοι
455
τέκν'· οὐ φιλεῖν δεῖ τὴν ἐμὴν ψυχήν· ἴτω.
456
μάλιστα δ' Εὐρυσθεύς με βούλοιτ' ἂν λαβὼν
457
τὸν Ἡράκλειον σύμμαχον καθυβρίσαι·
458
σκαιὸς γὰρ ἁνήρ. τοῖς σοφοῖς δ' εὐκτὸν σοφῶι
459
ἔχθραν συνάπτειν, μὴ ἀμαθεῖ φρονήματι·
460
πολλῆς γὰρ αἰδοῦς καὶ δίκης τις ἂν τύχοι.
461
{Χο.} ὦ πρέσβυ, μή νυν τήνδ' ἐπαιτιῶ πόλιν·
462
τάχ' ἂν γὰρ ἡμῖν ψευδὲς ἀλλ' ὅμως κακὸν
463
γένοιτ' ὄνειδος ὡς ξένους προυδώκαμεν.
464
{Δη.} γενναῖα μὲν τάδ' εἶπας ἀλλ' ἀμήχανα.
465
οὐ σοῦ χατίζων δεῦρ' ἄναξ στρατηλατεῖ·
466
τί γὰρ γέροντος ἀνδρὸς Εὐρυσθεῖ πλέον
467
θανόντος; ἀλλὰ τούσδε βούλεται κτανεῖν.
468
δεινὸν γὰρ ἐχθροῖς βλαστάνοντες εὐγενεῖς,
469
νεανίαι τε καὶ πατρὸς μεμνημένοι
470
λύμης· ἃ κεῖνον πάντα προσκοπεῖν χρεών.
471
ἀλλ' εἴ τιν' ἄλλην οἶσθα καιριωτέραν
472
βουλὴν ἑτοίμαζ', ὡς ἔγωγ' ἀμήχανος
473
χρησμῶν ἀκούσας εἰμὶ καὶ φόβου πλέως.
474
{ΠΑΡΘΕΝΟΣ} ξένοι, θράσος μοι μηδὲν ἐξόδοις ἐμαῖς
475
προσθῆτε· πρῶτον γὰρ τόδ' ἐξαιτήσομαι·
476
γυναικὶ γὰρ σιγή τε καὶ τὸ σωφρονεῖν
477
κάλλιστον εἴσω θ' ἥσυχον μένειν δόμων.
478
τῶν σῶν δ' ἀκούσας, Ἰόλεως, στεναγμάτων
479
ἐξῆλθον, οὐ ταχθεῖσα πρεσβεύειν γένους,
480
ἀλλ', εἰμὶ γάρ πως πρόσφορος, μέλει δέ μοι
481
μάλιστ' ἀδελφῶν τῶνδε κἀμαυτῆς πέρι,
482
θέλω πυθέσθαι μὴ 'πὶ τοῖς πάλαι κακοῖς
483
προσκείμενόν τι πῆμα σὴν δάκνει φρένα.
484
{Ιο.} ὦ παῖ, μάλιστα ς' οὐ νεωστὶ δὴ τέκνων
485
τῶν Ἡρακλείων ἐνδίκως αἰνεῖν ἔχω.
486
ἡμῖν δὲ δόξας εὖ προχωρῆσαι δρόμος
487
πάλιν μεθέστηκ' αὖθις ἐς τἀμήχανον·
488
χρησμῶν γὰρ ὠιδούς φησι σημαίνειν ὅδε
489
οὐ ταῦρον οὐδὲ μόσχον ἀλλὰ παρθένον
490
σφάξαι κόρηι Δήμητρος ἥτις εὐγενής,
491
εἰ χρὴ μὲν ἡμᾶς, χρὴ δὲ τήνδ' εἶναι πόλιν.
492
ταῦτ' οὖν ἀμηχανοῦμεν· οὔτε γὰρ τέκνα
493
σφάξειν ὅδ' αὑτοῦ φησιν οὔτ' ἄλλου τινός.
494
κἀμοὶ λέγει μὲν οὐ σαφῶς, λέγει δέ πως,
495
εἰ μή τι τούτων ἐξαμηχανήσομεν,
496
ἡμᾶς μὲν ἄλλην γαῖαν εὑρίσκειν τινά,
497
αὐτὸς δὲ σῶσαι τήνδε βούλεσθαι χθόνα.
498
{Πα.} ἐν τῶιδε κἀχόμεσθα σωθῆναι λόγωι;
499
{Ιο.} ἐν τῶιδε, τἄλλα γ' εὐτυχῶς πεπραγότες.
500
{Πα.} μή νυν τρέσηις ἔτ' ἐχθρὸν Ἀργείων δόρυ·
501
ἐγὼ γὰρ αὐτὴ πρὶν κελευσθῆναι, γέρον,
502
θνήισκειν ἑτοίμη καὶ παρίστασθαι σφαγῆι.
503
τί φήσομεν γάρ, εἰ πόλις μὲν ἀξιοῖ
504
κίνδυνον ἡμῶν οὕνεκ' αἴρεσθαι μέγαν,
505
αὐτοὶ δὲ προστιθέντες ἄλλοισιν πόνους,
506
παρόν σφε σῶσαι, φευξόμεσθα μὴ θανεῖν;
507
οὐ δῆτ', ἐπεί τοι καὶ γέλωτος ἄξια,
508
στένειν μὲν ἱκέτας δαιμόνων καθημένους,
509
πατρὸς δ' ἐκείνου φύντας οὗ πεφύκαμεν
510
κακοὺς ὁρᾶσθαι· ποῦ τάδ' ἐν χρηστοῖς πρέπει;
511
κάλλιον, οἶμαι, τῆσδ'—ὃ μὴ τύχοι ποτέ—
512
πόλεως ἁλούσης χεῖρας εἰς ἐχθρῶν πεσεῖν
513
κἄπειτ' ἄτιμα πατρὸς οὖσαν εὐγενοῦς
514
παθοῦσαν Ἅιδην μηδὲν ἧσσον εἰσιδεῖν.
515
ἀλλ' ἐκπεσοῦσα τῆσδ' ἀλητεύσω χθονός;
516
κοὐκ αἰσχυνοῦμαι δῆτ', ἐὰν δή τις λέγηι
517
Τί δεῦρ' ἀφίκεσθ' ἱκεσίοισι σὺν κλάδοις
518
αὐτοὶ φιλοψυχοῦντες; ἔξιτε χθονός·
519
κακοῖς γὰρ ἡμεῖς οὐ προσωφελήσομεν.
520
ἀλλ' οὐδὲ μέντοι, τῶνδε μὲν τεθνηκότων,
521
αὐτὴ δὲ σωθεῖς', ἐλπίδ' εὖ πράξειν ἔχω·
522
πολλοὶ γὰρ ἤδη τῆιδε προύδοσαν φίλους.
523
τίς γὰρ κόρην ἔρημον ἢ δάμαρτ' ἔχειν
524
ἢ παιδοποιεῖν ἐξ ἐμοῦ βουλήσεται;
525
οὔκουν θανεῖν ἄμεινον ἢ τούτων τυχεῖν
526
ἀναξίαν; ἄλληι δὲ κἂν πρέποι τινὶ
527
μᾶλλον τάδ', ἥτις μὴ 'πίσημος ὡς ἐγώ.
528
ἡγεῖσθ' ὅπου δεῖ σῶμα κατθανεῖν τόδε
529
καὶ στεμματοῦτε καὶ †κατάρχεσθ' εἰ δοκεῖ†·
530
νικᾶτε δ' ἐχθρούς· ἥδε γὰρ ψυχὴ πάρα
531
ἑκοῦσα κοὐκ ἄκουσα, κἀξαγγέλλομαι
532
θνήισκειν ἀδελφῶν τῶνδε κἀμαυτῆς ὕπερ.
533
εὕρημα γάρ τοι μὴ φιλοψυχοῦς' ἐγὼ
534
κάλλιστον ηὕρηκ', εὐκλεῶς λιπεῖν βίον.
535
{Χο.} φεῦ φεῦ, τί λέξω παρθένου μέγαν λόγον
536
κλύων, ἀδελφῶν ἣ πάρος θέλει θανεῖν;
537
τούτων τίς ἂν λέξειε γενναίους λόγους
538
μᾶλλον, τίς ἂν δράσειεν ἀνθρώπων ἔτι;
539
{Ιο.} ὦ τέκνον, οὐκ ἔστ' ἄλλοθεν τὸ σὸν κάρα
540
ἀλλ' ἐξ ἐκείνου· σπέρμα τῆς θείας φρενὸς
541
πέφυκας Ἡράκλειον· οὐδ' αἰσχύνομαι
542
τοῖς σοῖς λόγοισι, τῆι τύχηι δ' ἀλγύνομαι.
543
ἀλλ' ἧι γένοιτ' ἂν ἐνδικωτέρως φράσω·
544
πάσας ἀδελφὰς τῆσδε δεῦρο χρὴ καλεῖν,
545
κἆιθ' ἡ λαχοῦσα θνηισκέτω γένους ὕπερ·
546
σὲ δ' οὐ δίκαιον κατθανεῖν ἄνευ πάλου.
547
{Πα.} οὐκ ἂν θάνοιμι τῆι τύχηι λαχοῦς' ἐγώ·
548
χάρις γὰρ οὐ πρόσεστι· μὴ λέξηις, γέρον.
549
ἀλλ', εἰ μὲν ἐνδέχεσθε καὶ βούλεσθέ μοι
550
χρῆσθαι προθύμωι, τὴν ἐμὴν ψυχὴν ἐγὼ
551
δίδωμ' ἑκοῦσα τοῖσδ', ἀναγκασθεῖσα δ' οὔ.
552
{Ιο.} φεῦ·
553
ὅδ' αὖ λόγος σοι τοῦ πρὶν εὐγενέστερος,
554
κἀκεῖνος ἦν ἄριστος· ἀλλ' ὑπερφέρεις
555
τόλμηι τε τόλμαν καὶ λόγωι χρηστῶι λόγον.
556
οὐ μὴν κελεύω γ' οὐδ' ἀπεννέπω, τέκνον,
557
θνήισκειν ς'· ἀδελφοὺς 〈δ'〉 ὠφελεῖς θανοῦσα σούς.
558
{Πα.} σοφῶς †κελεύεις†· μὴ τρέσηις μιάσματος
559
τοὐμοῦ μετασχεῖν, ἀλλ' ἐλευθέρως θάνω,
562
ἐπεὶ σφαγῆς γε πρὸς τὸ δεινὸν εἶμ' ἐγώ,
563
εἴπερ πέφυκα πατρὸς οὗπερ εὔχομαι.
560
ἔπου δέ, πρέσβυ· σῆι γὰρ ἐνθανεῖν χερὶ
561
θέλω, πέπλοις δὲ σῶμ' ἐμὸν κρύψον παρών.
564
{Ιο.} οὐκ ἂν δυναίμην σῶι παρεστάναι μόρωι.
565
{Πα.} σὺ δ' ἀλλὰ τοῦδε χρῆιζε, μή μ' ἐν ἀρσένων
566
ἀλλ' ἐν γυναικῶν χερσὶν ἐκπνεῦσαι βίον.
567
{Δη.} ἔσται τάδ', ὦ τάλαινα παρθένων, ἐπεὶ
568
κἀμοὶ τόδ' αἰσχρόν, μή σε κοσμεῖσθαι καλῶς,
569
πολλῶν ἕκατι, τῆς τε σῆς εὐψυχίας
570
καὶ τοῦ δικαίου. τλημονεστάτην δέ σε
571
πασῶν γυναικῶν εἶδον ὀφθαλμοῖς ἐγώ.
572
ἀλλ', εἴ τι βούληι, τούσδε τὸν γέροντά τε
573
χώρει προσειποῦς' ὑστάτοις προσφθέγμασιν.
574
{Πα.} ὦ χαῖρε, πρέσβυ, χαῖρε καὶ δίδασκέ μοι
575
τοιούσδε τούσδε παῖδας, ἐς τὸ πᾶν σοφούς,
576
ὥσπερ σύ, μηδὲν μᾶλλον· ἀρκέσουσι γάρ.
577
πειρῶ δὲ σῶσαι μὴ θανεῖν, πρόθυμος ὤν·
578
σοὶ παῖδές ἐσμεν, σαῖν χεροῖν τεθράμμεθα·
579
ὁρᾶις δὲ κἀμὲ τὴν ἐμὴν ὥραν γάμου
580
διδοῦσαν, ἀντὶ τῶνδε κατθανουμένην.
581
ὑμεῖς τ', ἀδελφῶν ἡ παροῦς' ὁμιλία,
582
εὐδαιμονοῖτε καὶ γένοιθ' ὑμῖν ὅσων
583
ἡμὴ πάροιθε καρδία σφαλήσεται.
584
καὶ τὸν γέροντα τήν τ' ἔσω γραῖαν δόμων
585
τιμᾶτε πατρὸς μητέρ' Ἀλκμήνην ἐμοῦ
586
ξένους τε τούσδε. κἂν ἀπαλλαγὴ πόνων
587
καὶ νόστος ὑμῖν εὑρεθῆι ποτ' ἐκ θεῶν,
588
μέμνησθε τὴν σώτειραν ὡς θάψαι χρεών·
589
κάλλιστά τοι δίκαιον· οὐ γὰρ ἐνδεὴς
590
ὑμῖν παρέστην ἀλλὰ προύθανον γένους.
591
τάδ' ἀντὶ παίδων ἐστί μοι κειμήλια
592
καὶ παρθενείας, εἴ τι δὴ κατὰ χθονός.
593
εἴη γε μέντοι μηδέν· εἰ γὰρ ἕξομεν
594
κἀκεῖ μερίμνας οἱ θανούμενοι βροτῶν,
595
οὐκ οἶδ' ὅποι τις τρέψεται· τὸ γὰρ θανεῖν
596
κακῶν μέγιστον φάρμακον νομίζεται.
597
{Ιο.} ἀλλ', ὦ μέγιστον ἐκπρέπους' εὐψυχίαι,
598
πασῶν γυναικῶν, ἴσθι, τιμιωτάτη
599
καὶ ζῶς' ὑφ' ἡμῶν καὶ θανοῦς' ἔσηι πολύ.
600
καὶ χαῖρε· δυσφημεῖν γὰρ ἅζομαι θεὰν
601
ἧι σὸν κατῆρκται σῶμα, Δήμητρος κόρην.
602
ὦ παῖδες, οἰχόμεσθα· λύεται μέλη
603
λύπηι· λάβεσθε κἀς ἕδραν μ' ἐρείσατε
604
αὐτοῦ πέπλοισι τοῖσδε κρύψαντες, τέκνα.
605
ὡς οὔτε τούτοις ἥδομαι πεπραγμένοις
606
χρησμοῦ τε μὴ κρανθέντος οὐ βιώσιμον·
607
μείζων γὰρ ἄτη· συμφορὰ δὲ καὶ τάδε.
608
{Χο.} οὔτινά φημι θεῶν ἄτερ ὄλβιον, οὐ βαρύποτμον,
609
ἄνδρα γενέσθαι·
610
οὐδὲ τὸν αὐτὸν ἀεὶ 'μβεβάναι δόμον
611
εὐτυχίαι· παρὰ δ' ἄλλαν ἄλλα
612
μοῖρα διώκει.
613
τὸν μὲν ἀφ' ὑψηλῶν βραχὺν ὤικισε,
614
τὸν δ' †ἀλήταν† εὐδαίμονα τεύχει.
615
μόρσιμα δ' οὔτι φυγεῖν θέμις, οὐ σοφί-
616
αι τις ἀπώσεται, ἀλλὰ μάταν ὁ πρό-
617
θυμος ἀεὶ πόνον ἕξει.
618
ἀλλὰ σὺ μὴ προπεσὼν τὰ θεῶν φέρε μηδ'
619
ὑπεράλγει
620
φροντίδα λύπαι·
621
εὐδόκιμον γὰρ ἔχει θανάτου μέρος
622
ἁ μελέα πρό τ' ἀδελφῶν καὶ γᾶς,
623
οὐδ' ἀκλεής νιν
624
δόξα πρὸς ἀνθρώπων ὑποδέξεται·
625
ἁ δ' ἀρετὰ βαίνει διὰ μόχθων.
626
ἄξια μὲν πατρός, ἄξια δ' εὐγενί-
627
ας τάδε γίγνεται· εἰ δὲ σέβεις θανά-
628
τους ἀγαθῶν, μετέχω σοι.
630
{ΘΕΡΑΠΩΝ} ὦ τέκνα, χαίρετ'· Ἰόλεως δὲ ποῦ γέρων
631
μήτηρ τε πατρὸς τῆσδ' ἕδρας ἀποστατεῖ;
632
{Ιο.} πάρεσμεν, οἵα δή γ' ἐμοῦ παρουσία.
633
{Θε.} τί χρῆμα κεῖσαι καὶ κατηφὲς ὄμμ' ἔχεις;
634
{Ιο.} φροντίς τις ἦλθ' οἰκεῖος, ἧι συνειχόμην.
635
{Θε.} ἔπαιρέ νυν σεαυτόν, ὄρθωσον κάρα.
636
{Ιο.} γέροντές ἐσμεν κοὐδαμῶς ἐρρώμεθα.
637
{Θε.} ἥκω γε μέντοι χάρμα σοι φέρων μέγα.
638
{Ιο.} τίς δ' εἶ σύ; ποῦ σοι συντυχὼν ἀμνημονῶ;
639
{Θε.} Ὕλλου πενέστης· οὔ με γιγνώσκεις ὁρῶν;
640
{Ιο.} ὦ φίλταθ', ἥκεις ἆρα σωτὴρ νῶιν βλάβης;
641
{Θε.} μάλιστα· καὶ πρός γ' εὐτυχεῖς τὰ νῦν τάδε.
642
{Ιο.} ὦ μῆτερ ἐσθλοῦ παιδός, Ἀλκμήνην λέγω,
643
ἔξελθ', ἄκουσον τοῦδε φιλτάτους λόγους.
644
πάλαι γὰρ ὠδίνουσα τῶν ἀφιγμένων
645
ψυχὴν ἐτήκου νόστος εἰ γενήσεται.
646
{ΑΛΚΜΗΝΗ} τί χρῆμ' ἀυτῆς πᾶν τόδ' ἐπλήσθη στέγος,
647
Ἰόλαε; μῶν τίς ς' αὖ βιάζεται παρὼν
648
κῆρυξ ἀπ' Ἄργους; ἀσθενὴς μὲν ἥ γ' ἐμὴ
649
ῥώμη, τοσόνδε δ' εἰδέναι σε χρή, ξένε·
650
οὐκ ἔστ' ἄγειν σε τούσδ' ἐμοῦ ζώσης ποτέ.
651
ἦ τἄρ' ἐκείνου μὴ νομιζοίμην ἐγὼ
652
μήτηρ ἔτ'· εἰ δὲ τῶνδε προσθίξηι χερί,
653
δυοῖν γερόντοιν οὐ καλῶς ἀγωνιῆι.
654
{Ιο.} θάρσει, γεραιά, μὴ τρέσηις· οὐκ Ἀργόθεν
655
κῆρυξ ἀφῖκται πολεμίους λόγους ἔχων.
656
{Αλ.} τί γὰρ βοὴν ἔστησας ἄγγελον φόβου;
657
{Ιο.} σὺ πρόσθε ναοῦ τοῦδ' ὅπως βαίης πέλας.
658
{Αλ.} οὐκ ἴσμεν ἡμεῖς ταῦτα· τίς γάρ ἐσθ' ὅδε;
659
{Ιο.} ἥκοντα παῖδα παιδὸς ἀγγέλλει σέθεν.
660
{Αλ.} ὦ χαῖρε καὶ σὺ τοῖσδε τοῖς ἀγγέλμασιν.
661
ἀτὰρ τί χώραι τῆιδε προσβαλὼν πόδα
662
ποῦ νῦν ἄπεστι; τίς νιν εἶργε συμφορὰ
663
σὺν σοὶ φανέντα δεῦρ' ἐμὴν τέρψαι φρένα;
664
{Θε.} στρατὸν καθίζει τάσσεταί θ' ὃν ἦλθ' ἔχων.
665
{Αλ.} τοῦδ' οὐκέθ' ἡμῖν τοῦ λόγου μέτεστι δή.
666
{Ιο.} μέτεστιν· ἡμῶν δ' ἔργον ἱστορεῖν τάδε.
667
{Θε.} τί δῆτα βούληι τῶν πεπραγμένων μαθεῖν;
668
{Ιο.} πόσον τι πλῆθος συμμάχων πάρεστ' ἔχων;
669
{Θε.} πολλούς· ἀριθμὸν δ' ἄλλον οὐκ ἔχω φράσαι.
670
{Ιο.} ἴσασιν, οἶμαι, ταῦτ' Ἀθηναίων πρόμοι.
671
{Θε.} ἴσασι, καὶ δὴ λαιὸν ἕστηκεν κέρας.
672
{Ιο.} ἤδη γὰρ ὡς ἐς ἔργον ὥπλισται στρατός;
673
{Θε.} καὶ δὴ παρῆκται σφάγια τάξεων ἕκας.
674
{Ιο.} πόσον τι δ' ἔστ' ἄπωθεν Ἀργεῖον δόρυ;
675
{Θε.} ὥστ' ἐξορᾶσθαι τὸν στρατηγὸν ἐμφανῶς.
676
{Ιο.} τί δρῶντα; μῶν τάσσοντα πολεμίων στίχας;
677
{Θε.} ἠικάζομεν ταῦτ'· οὐ γὰρ ἐξηκούομεν.
678
ἀλλ' εἶμ'· ἐρήμους δεσπότας τοὐμὸν μέρος
679
οὐκ ἂν θέλοιμι πολεμίοισι συμβαλεῖν.
680
{Ιο.} κἄγωγε σὺν σοί· ταὐτὰ γὰρ φροντίζομεν,
681
φίλοις παρόντες, ὡς ἔοιγμεν, ὠφελεῖν.
682
{Θε.} ἥκιστα πρὸς σοῦ μῶρον ἦν εἰπεῖν ἔπος.
683
{Ιο.} καὶ μὴ μετασχεῖν γ' ἀλκίμου μάχης φίλοις.
688
{Θε.} οὐκ ἔστιν, ὦ τᾶν, ἥ ποτ' ἦν ῥώμη σέθεν.
689
{Ιο.} ἀλλ' οὖν μαχοῦμαί γ' ἀριθμὸν οὐκ ἐλάσσοσιν.
690
{Θε.} σμικρὸν τὸ σὸν σήκωμα προστίθης φίλοις.
687
{Ιο.} οὐδεὶς ἔμ' ἐχθρῶν προσβλέπων ἀνέξεται.
684
{Θε.} οὐκ ἔστ' ἐν ὄψει τραῦμα μὴ δρώσης χερός.
685
{Ιο.} τί δ'; οὐ θένοιμι κἂν ἐγὼ δι' ἀσπίδος;
686
{Θε.} θένοις ἄν, ἀλλὰ πρόσθεν αὐτὸς ἂν πέσοις.
691
{Ιο.} μή τοί μ' ἔρυκε δρᾶν παρεσκευασμένον.
692
{Θε.} δρᾶν μὲν σύ γ' οὐχ οἷός τε, βούλεσθαι δ' ἴσως.
693
{Ιο.} ὡς μὴ μενοῦντι τἄλλα σοι λέγειν πάρα.
694
{Θε.} πῶς οὖν ὁπλίτης τευχέων ἄτερ φανῆι;
695
{Ιο.} ἔστ' ἐν δόμοισιν ἔνδον αἰχμάλωθ' ὅπλα
696
τοῖσδ', οἷσι χρησόμεσθα· κἀποδώσομεν
697
ζῶντες, θανόντας δ' οὐκ ἀπαιτήσει θεός.
698
ἀλλ' εἴσιθ' εἴσω κἀπὸ πασσάλων ἑλὼν
699
ἔνεγχ' ὁπλίτην κόσμον ὡς τάχιστά μοι.
700
αἰσχρὸν γὰρ οἰκούρημα γίγνεται τόδε,
701
τοὺς μὲν μάχεσθαι, τοὺς δὲ δειλίαι μένειν.
702
{Χο.} λῆμα μὲν οὔπω στόρνυσι χρόνος
703
τὸ σόν, ἀλλ' ἡβᾶι, σῶμα δὲ φροῦδον.
704
τί πονεῖς ἄλλως ἃ σὲ μὲν βλάψει,
705
σμικρὰ δ' ὀνήσει πόλιν ἡμετέραν;
706
χρὴ γνωσιμαχεῖν σὴν ἡλικίαν,
707
τὰ δ' ἀμήχαν' ἐᾶν· οὐκ ἔστιν ὅπως
708
ἥβην κτήσηι πάλιν αὖθις.
709
{Αλ.} τί χρῆμα μέλλεις σῶν φρενῶν οὐκ ἔνδον ὢν
710
λιπεῖν μ' ἔρημον σὺν 〈τέκνου〉 τέκνοις ἐμοῖς;
711
{Ιο.} ἀνδρῶν γὰρ ἀλκή· σοὶ δὲ χρὴ τούτων μέλειν.
712
{Αλ.} τί δ'; ἢν θάνηις σύ, πῶς ἐγὼ σωθήσομαι;
713
{Ιο.} παιδὸς μελήσει παισὶ τοῖς λελειμμένοις.
714
{Αλ.} ἢν δ' οὖν, ὃ μὴ γένοιτο, χρήσωνται τύχηι;
715
{Ιο.} οἵδ' οὐ προδώσουσίν σε, μὴ τρέσηις, ξένοι.
716
{Αλ.} τοσόνδε γάρ τοι θάρσος, οὐδὲν ἄλλ' ἔχω.
717
{Ιο.} καὶ Ζηνὶ τῶν σῶν, οἶδ' ἐγώ, μέλει πόνων.
718
{Αλ.} φεῦ· Ζεὺς ἐξ ἐμοῦ μὲν οὐκ ἀκούσεται κακῶς·
719
εἰ δ' ἐστὶν ὅσιος αὐτὸς οἶδεν εἰς ἐμέ.
720
{Θε.} ὅπλων μὲν ἤδη τήνδ' ὁρᾶις παντευχίαν,
721
φθάνοις δ' ἂν οὐκ ἂν τοῖσδε σὸν κρύπτων δέμας·
722
ὡς ἐγγὺς ἁγὼν καὶ μάλιστ' Ἄρης στυγεῖ
723
μέλλοντας· εἰ δὲ τευχέων φοβῆι βάρος,
724
νῦν μὲν πορεύου γυμνός, ἐν δὲ τάξεσιν
725
κόσμωι πυκάζου τῶιδ'· ἐγὼ δ' οἴσω τέως.
726
{Ιο.} καλῶς ἔλεξας· ἀλλ' ἐμοὶ πρόχειρ' ἔχων
727
τεύχη κόμιζε, χειρὶ δ' ἔνθες ὀξύην,
728
λαιόν τ' ἔπαιρε πῆχυν, εὐθύνων πόδα.
729
{Θε.} ἦ παιδαγωγεῖν γὰρ τὸν ὁπλίτην χρεών;
730
{Ιο.} ὄρνιθος οὕνεκ' ἀσφαλῶς πορευτέον.
731
{Θε.} εἴθ' ἦσθα δυνατὸς δρᾶν ὅσον πρόθυμος εἶ.
732
{Ιο.} ἔπειγε· λειφθεὶς δεινὰ πείσομαι μάχης.
733
{Θε.} σύ τοι βραδύνεις, οὐκ ἐγώ, δοκῶν τι δρᾶν.
734
{Ιο.} οὔκουν ὁρᾶις μου κῶλον ὡς ἐπείγεται;
735
{Θε.} ὁρῶ δοκοῦντα μᾶλλον ἢ σπεύδοντά σε.
736
{Ιο.} οὐ ταῦτα λέξεις ἡνίκ' ἂν λεύσσηις μ' ἐκεῖ ...
737
{Θε.} τί δρῶντα; βουλοίμην δ' ἂν εὐτυχοῦντά γε.
738
{Ιο.} δι' ἀσπίδος θείνοντα πολεμίων τινά.
739
{Θε.} εἰ δή ποθ' ἥξομέν γε· τοῦτο γὰρ φόβος.
740
{Ιο.} φεῦ· εἴθ', ὦ βραχίων, οἷον ἡβήσαντά σε
741
μεμνήμεθ' ἡμεῖς, ἡνίκα ξὺν Ἡρακλεῖ
742
Σπάρτην ἐπόρθεις, σύμμαχος γένοιό μοι
743
τοιοῦτος· οἵαν ἂν τροπὴν Εὐρυσθέως
744
θείμην· ἐπεί τοι καὶ κακὸς μένειν δόρυ.
745
ἔστιν δ' ἐν ὄλβωι καὶ τόδ' οὐκ ὀρθῶς ἔχον,
746
εὐψυχίας δόκησις· οἰόμεσθα γὰρ
747
τὸν εὐτυχοῦντα πάντ' ἐπίστασθαι καλῶς.
748
{Χο.} Γᾶ καὶ παννύχιος σελά-
749
να καὶ λαμπρόταται θεοῦ
750
φαεσιμβρότου αὐγαί,
751
ἀγγελίαν μοι ἐνέγκαι,
752
ἰαχήσατε δ' οὐρανῶι
753
καὶ παρὰ θρόνον ἀρχέταν
754
γλαυκᾶς τ' ἐν Ἀθάνας·
755
μέλλω τᾶς πατριώτιδος
756
γᾶς, μέλλω καὶ ὑπὲρ δόμων
757
ἱκέτας ὑποδεχθεὶς
758
κίνδυνον πολιῶι τεμεῖν σιδάρωι.
759
δεινὸν μὲν πόλιν ὡς Μυκή-
760
νας εὐδαίμονα καὶ δορὸς
761
πολυαίνετον ἀλκᾶι
762
μῆνιν ἐμᾶι χθονὶ κεύθειν·
763
κακὸν δ', ὦ πόλις, εἰ ξένους
764
ἱκτῆρας παραδώσομεν
765
κελεύσμασιν Ἄργους.
766
Ζεύς μοι σύμμαχος, οὐ φοβοῦ-
767
μαι, Ζεύς μοι χάριν ἐνδίκως
768
ἔχει· οὔποτε θνατῶν
769
ἥσσους 〈δαίμονες〉 ἔκ γ' ἐμοῦ φανοῦνται.
770
ἀλλ', ὦ πότνια, σὸν γὰρ οὖ-
771
δας γᾶς καὶ πόλις, ἆς σὺ μά-
772
τηρ δέσποινά τε καὶ φύλαξ,
773
πόρευσον ἄλλαι τὸν οὐ δικαίως
774
τᾶιδ' ἐπάγοντα δορυσσοῦν
775
στρατὸν Ἀργόθεν· οὐ γὰρ ἐμᾶι γ' ἀρετᾶι
776
δίκαιός εἰμ' ἐκπεσεῖν μελάθρων.
777
ἐπεί σοι πολύθυτος ἀεὶ
778
τιμὰ κραίνεται οὐδὲ λά-
779
θει μηνῶν φθινὰς ἁμέρα
780
νέων τ' ἀοιδαὶ χορῶν τε μολπαί.
781
ἀνεμόεντι δ' ἐπ' ὄχθωι
782
ὀλολύγματα παννυχίοις ὑπὸ παρ-
783
θένων ἰαχεῖ ποδῶν κρότοισιν.
784
{ΑΓΓΕΛΟΣ} δέσποινα, μύθους σοί τε †συντομωτάτους
785
κλύειν ἐμοί τε τῶιδε καλλίστους φέρω†·
786
νικῶμεν ἐχθροὺς καὶ τροπαῖ' ἱδρύεται
787
παντευχίαν ἔχοντα πολεμίων σέθεν.
788
{Αλ.} ὦ φίλταθ', ἥδε ς' ἡμέρα †διήλασεν†·
789
ἠλευθέρωσαι τοῖσδε τοῖς ἀγγέλμασιν.
790
μιᾶς δ' ἔμ' οὔπω συμφορᾶς ἐλευθεροῖς·
791
φόβος γὰρ εἴ μοι ζῶσιν οὓς ἐγὼ θέλω.
792
{Αγ.} ζῶσιν, μέγιστόν γ' εὐκλεεῖς κατὰ στρατόν.
793
{Αλ.} ὁ μὲν γέρων †οὐκ ἔστιν Ἰόλεως ὅδε†;
794
{Αγ.} μάλιστα, πράξας γ' ἐκ θεῶν κάλλιστα δή.
795
{Αλ.} τί δ' ἔστι; μῶν τι κεδνὸν ἠγωνίζετο;
796
{Αγ.} νέος μεθέστηκ' ἐκ γέροντος αὖθις αὖ.
797
{Αλ.} θαυμάστ' ἔλεξας· ἀλλά ς' εὐτυχῆ φίλων
798
μάχης ἀγῶνα πρῶτον ἀγγεῖλαι θέλω.
799
{Αγ.} εἷς μου λόγος σοι πάντα σημανεῖ τάδε.
800
ἐπεὶ γὰρ ἀλλήλοισιν ὁπλίτην στρατὸν
801
κατὰ στόμ' ἐκτείνοντες ἀντετάξαμεν,
802
ἐκβὰς τεθρίππων Ὕλλος ἁρμάτων πόδα
803
ἔστη μέσοισιν ἐν μεταιχμίοις δορός.
804
κἄπειτ' ἔλεξεν· Ὦ στρατήγ' ὃς Ἀργόθεν
805
ἥκεις, τί τήνδε γαῖαν οὐκ εἰάσαμεν
post 805
〈 〉 〈 〉
806
καὶ τὰς Μυκήνας οὐδὲν ἐργάσηι κακὸν
807
ἀνδρὸς στερήσας· ἀλλ' ἐμοὶ μόνος μόνωι
808
μάχην συνάψας, ἢ κτανὼν ἄγου λαβὼν
809
τοὺς Ἡρακλείους παῖδας ἢ θανὼν ἐμοὶ
810
τιμὰς πατρώιους καὶ δόμους ἔχειν ἄφες.
811
στρατὸς δ' ἐπήινες' ἔς τ' ἀπαλλαγὰς πόνων
812
καλῶς λελέχθαι μῦθον ἔς τ' εὐψυχίαν.
813
ὁ δ' οὔτε τοὺς κλύοντας αἰδεσθεὶς λόγων
814
οὔτ' αὐτὸς αὑτοῦ δειλίαν στρατηγὸς ὢν
815
ἐλθεῖν ἐτόλμης' ἐγγὺς ἀλκίμου δορός,
816
ἀλλ' ἦν κάκιστος· εἶτα τοιοῦτος γεγὼς
817
τοὺς Ἡρακλείους ἦλθε δουλώσων γόνους;
818
Ὕλλος μὲν οὖν ἀπώιχετ' ἐς τάξιν πάλιν·
819
μάντεις δ', ἐπειδὴ μονομάχου δι' ἀσπίδος
820
διαλλαγὰς ἔγνωσαν οὐ τελουμένας,
821
ἔσφαζον, οὐκ ἔμελλον, ἀλλ' ἀφίεσαν
822
λαιμῶν βοείων εὐθὺς οὔριον φόνον.
823
οἱ δ' ἅρματ' εἰσέβαινον, οἱ δ' ὑπ' ἀσπίδων
824
πλευροῖς ἔχριμπτον πλεύρ'· Ἀθηναίων δ' ἄναξ
825
στρατῶι παρήγγειλ' οἷα χρὴ τὸν εὐγενῆ·
826
Ὦ ξυμπολῖται, τῆι τε βοσκούσηι χθονὶ
827
καὶ τῆι τεκούσηι νῦν τιν' ἀρκέσαι χρεών.
828
ὁ δ' αὖ τό τ' Ἄργος μὴ καταισχῦναι θέλειν
829
καὶ τὰς Μυκήνας συμμάχους ἐλίσσετο.
830
ἐπεὶ δ' ἐσήμην' ὄρθιον Τυρσηνικῆι
831
σάλπιγγι καὶ συνῆψαν ἀλλήλοις μάχην,
832
πόσον τιν' αὐχεῖς πάταγον ἀσπίδων βρέμειν,
833
πόσον τινὰ στεναγμὸν οἰμωγήν θ' ὁμοῦ;
834
τὰ πρῶτα μέν νυν πίτυλος Ἀργείου δορὸς
835
ἐρρήξαθ' ἡμᾶς, εἶτ' ἐχώρησαν πάλιν.
836
τὸ δεύτερον δὲ ποὺς ἐπαλλαχθεὶς ποδί,
837
ἀνὴρ δ' ἐπ' ἀνδρὶ στάς, ἐκαρτέρει μάχη·
838
πολλοὶ δ' ἔπιπτον. ἦν δὲ †τοῦ κελεύσματος†
839
Ὦ τὰς Ἀθήνας—Ὦ τὸν Ἀργείων γύην
840
σπείροντες—οὐκ ἀρήξετ' αἰσχύνην πόλει;
841
μόλις δὲ πάντα δρῶντες οὐκ ἄτερ πόνων
842
ἐτρεψάμεσθ' Ἀργεῖον ἐς φυγὴν δόρυ.
843
κἀνταῦθ' ὁ πρέσβυς Ὕλλον ἐξορμώμενον
844
ἰδών, ὀρέξας ἱκέτευσε δεξιὰν
845
Ἰόλαος ἐμβῆσαί νιν ἵππειον δίφρον.
846
λαβὼν δὲ χερσὶν ἡνίας Εὐρυσθέως
847
πώλοις ἐπεῖχε. τἀπὸ τοῦδ' ἤδη κλύων
848
λέγοιμ' ἂν ἄλλων, δεῦρό γ' αὐτὸς εἰσιδών.
849
Παλληνίδος γὰρ σεμνὸν ἐκπερῶν πάγον
850
δίας Ἀθάνας, ἅρμ' ἰδὼν Εὐρυσθέως,
851
ἠράσαθ' Ἥβηι Ζηνί θ' ἡμέραν μίαν
852
νέος γενέσθαι κἀποτείσασθαι δίκην
853
ἐχθρούς. κλύειν δὴ θαύματος πάρεστί σοι·
854
δισσὼ γὰρ ἀστέρ' ἱππικοῖς ἐπὶ ζυγοῖς
855
σταθέντ' ἔκρυψαν ἅρμα λυγαίωι νέφει·
856
σὸν δὴ λέγουσι παῖδά γ' οἱ σοφώτεροι
857
Ἥβην θ'· ὁ δ' ὄρφνης ἐκ δυσαιθρίου νέων
858
βραχιόνων ἔδειξεν ἡβητὴν τύπον.
859
αἱρεῖ δ' ὁ κλεινὸς Ἰόλεως Εὐρυσθέως
860
τέτρωρον ἅρμα πρὸς πέτραις Σκιρωνίσιν,
861
δεσμοῖς τε δήσας χεῖρας ἀκροθίνιον
862
κάλλιστον ἥκει τὸν στρατηλάτην ἄγων
863
τὸν ὄλβιον πάροιθε. τῆι δὲ νῦν τύχηι
864
βροτοῖς ἅπασι λαμπρὰ κηρύσσει μαθεῖν,
865
τὸν εὐτυχεῖν δοκοῦντα μὴ ζηλοῦν πρὶν ἂν
866
θανόντ' ἴδηι τις· ὡς ἐφήμεροι τύχαι.
867
{Χο.} ὦ Ζεῦ τροπαῖε, νῦν ἐμοὶ δεινοῦ φόβου
868
ἐλεύθερον πάρεστιν ἦμαρ εἰσιδεῖν.
869
{Αλ.} ὦ Ζεῦ, χρόνωι μὲν τἄμ' ἐπεσκέψω κακά,
870
χάριν δ' ὅμως σοι τῶν πεπραγμένων ἔχω·
871
καὶ παῖδα τὸν ἐμὸν πρόσθεν οὐ δοκοῦς' ἐγὼ
872
θεοῖς ὁμιλεῖν νῦν ἐπίσταμαι σαφῶς.
873
ὦ τέκνα, νῦν δὴ νῦν ἐλεύθεροι πόνων,
874
ἐλεύθεροι δὲ τοῦ κακῶς ὀλουμένου
875
Εὐρυσθέως ἔσεσθε καὶ πόλιν πατρὸς
876
ὄψεσθε, κλήρους δ' ἐμβατεύσετε χθονὸς
877
καὶ θεοῖς πατρώιοις θύσεθ', ὧν ἀπειργμένοι
878
ξένοι πλανήτην εἴχετ' ἄθλιον βίον.
879
ἀτὰρ τί κεύθων Ἰόλεως σοφόν ποτε
880
Εὐρυσθέως ἐφείσαθ' ὥστε μὴ κτανεῖν;
881
λέξον· παρ' ἡμῖν μὲν γὰρ οὐ σοφὸν τόδε,
882
ἐχθροὺς λαβόντα μὴ ἀποτείσασθαι δίκην.
883
{Αγ.} τὸ σὸν προτιμῶν, ὥς νιν ὀφθαλμοῖς ἴδοις
884
†κρατοῦντα† καὶ σῆι δεσποτούμενον χερί.
885
οὐ μὴν ἑκόντα γ' αὐτὸν ἀλλὰ πρὸς βίαν
886
ἔζευξ' ἀνάγκηι· καὶ γὰρ οὐκ ἐβούλετο
887
ζῶν ἐς σὸν ἐλθεῖν ὄμμα καὶ δοῦναι δίκην.
888
ἀλλ', ὦ γεραιά, χαῖρε καὶ μέμνησό μοι
889
ὃ πρῶτον εἶπας ἡνίκ' ἠρχόμην λόγου,
890
ἐλευθερώσειν μ'· ἐν δὲ τοῖς τοιοῖσδε χρὴ
891
ἀψευδὲς εἶναι τοῖσι γενναίοις στόμα.
892
{Χο.} ἐμοὶ χορὸς μὲν ἡδύς, εἰ λίγεια λω-
893
τοῦ χάρις †ἐνὶ δαΐ†·
894
ἡδεῖα δ' εὔχαρις Ἀφροδί-
895
τα· τερπνὸν δέ τι καὶ φίλων
896
ἆρ' εὐτυχίαν ἰδέσθαι
897
τῶν πάρος οὐ δοκούντων.
899
πολλὰ γὰρ τίκτει Μοῖρα τελεσσιδώ-
900
τειρ' Αἰών τε Χρόνου παῖς.
901
ἔχεις ὁδόν τιν', ὦ πόλις, δίκαιον· οὐ
902
χρή ποτε τοῦδ' ἀφέσθαι,
903
τιμᾶν θεούς· ὁ 〈δὲ〉 μή σε φά-
904
σκων ἐγγὺς μανιᾶν ἐλαύ-
905
νει, δεικνυμένων ἐλέγχων
906
τῶνδ'· ἐπίσημα γάρ τοι
907
θεὸς παραγγέλλει, τῶν ἀδίκων παραι-
909
ρῶν φρονήματος αἰεί.
910
ἔστιν ἐν οὐρανῶι βεβα-
911
κὼς ὁ σὸς γόνος, ὦ γεραι-
912
ά· φεύγω λόγον ὡς τὸν Ἅι-
913
δα δόμον κατέβα, πυρὸς
914
δεινᾶι φλογὶ σῶμα δαισθείς·
915
Ἥβας τ' ἐρατὸν χροΐ-
916
ζει λέχος χρυσέαν κατ' αὐλάν.
917
ὦ Ὑμέναιε, δισ-
918
σοὺς παῖδας Διὸς ἠξίωσας.
919
συμφέρεται τὰ πολλὰ πολ-
920
λοῖς· καὶ γὰρ πατρὶ τῶνδ' Ἀθά-
921
ναν λέγους' ἐπίκουρον εἶ-
922
ναι, καὶ τούσδε θεᾶς πόλις
923
καὶ λαὸς ἔσωσε κείνας·
924
ἔσχεν δ' ὕβριν ἀνδρὸς ὧι
925
θυμὸς ἦν πρὸ δίκας βίαιος.
926
μήποτ' ἐμοὶ φρόνη-
927
μα ψυχά τ' ἀκόρεστος εἴη.
928
{Θε.} δέσποιν', ὁρᾶις μὲν ἀλλ' ὅμως εἰρήσεται·
929
Εὐρυσθέα σοι τόνδ' ἄγοντες ἥκομεν,
930
ἄελπτον ὄψιν τῶιδέ τ' οὐχ ἧσσον τύχην·
931
οὐ γάρ ποτ' ηὔχει χεῖρας ἵξεσθαι σέθεν,
932
ὅτ' ἐκ Μυκηνῶν πολυπόνωι σὺν ἀσπίδι
933
ἔστειχε μείζω τῆς δίκης φρονῶν, πόλιν
934
πέρσων Ἀθάνας. ἀλλὰ τὴν ἐναντίαν
935
δαίμων ἔθηκε καὶ μετέστησεν τύχην.
936
Ὕλλος μὲν οὖν ὅ τ' ἐσθλὸς Ἰόλεως βρέτας
937
Διὸς τροπαίου καλλίνικον ἵστασαν·
938
ἐμοὶ δὲ πρὸς σὲ τόνδ' ἐπιστέλλους' ἄγειν,
939
τέρψαι θέλοντες σὴν φρέν'· ἐκ γὰρ εὐτυχοῦς
940
ἥδιστον ἐχθρὸν ἄνδρα δυστυχοῦνθ' ὁρᾶν.
941
{Αλ.} ὦ μῖσος, ἥκεις; εἶλέ ς' ἡ Δίκη χρόνωι;
942
πρῶτον μὲν οὖν μοι δεῦρ' ἐπίστρεψον κάρα
943
καὶ τλῆθι τοὺς σοὺς προσβλέπειν ἐναντίον
944
ἐχθρούς· κρατῆι γὰρ νῦν γε κοὐ κρατεῖς ἔτι.
945
ἐκεῖνος εἶ σύ, βούλομαι γὰρ εἰδέναι,
946
ὃς πολλὰ μὲν τὸν ὄνθ' ὅπου 'στὶ νῦν ἐμὸν
947
παῖδ' ἀξιώσας, ὦ πανοῦργ', ἐφυβρίσαι
950
ὕδρας λέοντάς τ' ἐξαπολλύναι λέγων
951
ἔπεμπες; ἄλλα δ' οἷ' ἐμηχανῶ κακὰ
952
σιγῶ· μακρὸς γὰρ μῦθος ἂν γένοιτό μοι.
948
τί γὰρ σὺ κεῖνον οὐκ ἔτλης καθυβρίσαι;
949
ὃς καὶ παρ' Ἅιδην ζῶντά νιν κατήγαγες.
953
κοὐκ ἤρκεσέν σοι ταῦτα τολμῆσαι μόνον,
954
ἀλλ' ἐξ ἁπάσης κἀμὲ καὶ τέκν' Ἑλλάδος
955
ἤλαυνες ἱκέτας δαιμόνων καθημένους,
956
τοὺς μὲν γέροντας, τοὺς δὲ νηπίους ἔτι.
957
ἀλλ' ηὗρες ἄνδρας καὶ πόλισμ' ἐλεύθερον,
958
οἵ ς' οὐκ ἔδεισαν. δεῖ σε κατθανεῖν κακῶς,
959
καὶ κερδανεῖς ἅπαντα· χρῆν γὰρ οὐχ ἅπαξ
960
θνήισκειν σε πολλὰ πήματ' ἐξειργασμένον.
961
{Θε.} οὐκ ἔστ' ἀνυστὸν τόνδε σοι κατακτανεῖν.
962
{Αλ.} ἄλλως ἄρ' αὐτὸν αἰχμάλωτον εἵλομεν.
963
εἴργει δὲ δὴ τίς τόνδε μὴ θνήισκειν νόμος;
964
{Θε.} τοῖς τῆσδε χώρας προστάταισιν οὐ δοκεῖ.
965
{Αλ.} τί δὴ τόδ'; ἐχθροὺς τοισίδ' οὐ καλὸν κτανεῖν;
966
{Θε.} οὐχ ὅντιν' ἄν γε ζῶνθ' ἕλωσιν ἐν μάχηι.
967
{Αλ.} καὶ ταῦτα δόξανθ' Ὕλλος ἐξηνέσχετο;
968
{Θε.} χρῆν αὐτόν, οἶμαι, τῆιδ' ἀπιστῆσαι χθονί.
969
{Αλ.} χρῆν τόνδε μὴ ζῆν μηδ' †ὁρᾶν φάος ἔτι†.
970
{Θε.} τότ' ἠδικήθη πρῶτον οὐ θανὼν ὅδε.
971
{Αλ.} οὔκουν ἔτ' ἐστὶν ἐν καλῶι δοῦναι δίκην;
972
{Θε.} οὐκ ἔστι τοῦτον ὅστις ἂν κατακτάνοι.
973
{Αλ.} ἔγωγε· καίτοι φημὶ κἄμ' εἶναί τινα.
974
{Θε.} πολλὴν ἄρ' ἕξεις μέμψιν, εἰ δράσεις τόδε.
975
{Αλ.} φιλῶ πόλιν τήνδ'· οὐδὲν ἀντιλεκτέον.
976
τοῦτον δ', ἐπείπερ χεῖρας ἦλθεν εἰς ἐμάς,
977
οὐκ ἔστι θνητῶν ὅστις ἐξαιρήσεται.
978
πρὸς ταῦτα τὴν θρασεῖαν ὅστις ἂν θέληι
979
καὶ τὴν φρονοῦσαν μεῖζον ἢ γυναῖκα χρὴ
980
λέξει· τὸ δ' ἔργον τοῦτ' ἐμοὶ πεπράξεται.
981
{Χο.} δεινόν τι καὶ συγγνωστόν, ὦ γύναι, ς' ἔχει
982
νεῖκος πρὸς ἄνδρα τόνδε, γιγνώσκω καλῶς.
983
{ΕΥΡΥΣΘΕΥΣ} γύναι, σάφ' ἴσθι μή με θωπεύσοντά σε
984
μηδ' ἄλλο μηδὲν τῆς ἐμῆς ψυχῆς πέρι
985
λέξονθ' ὅθεν χρὴ δειλίαν ὀφλεῖν τινα.
986
ἐγὼ δὲ νεῖκος οὐχ ἑκὼν τόδ' ἠράμην·
987
ἤιδη γε σοὶ μὲν αὐτανέψιος γεγώς,
988
τῶι σῶι δὲ παιδὶ συγγενὴς Ἡρακλέει.
989
ἀλλ' εἴτ' ἔχρηιζον εἴτε μή—θεὸς γὰρ ἦν—
990
Ἥρα με κάμνειν τήνδ' ἔθηκε τὴν νόσον.
991
ἐπεὶ δ' ἐκείνωι δυσμένειαν ἠράμην
992
κἄγνων ἀγῶνα τόνδ' ἀγωνιούμενος,
993
πολλῶν σοφιστὴς πημάτων ἐγιγνόμην
994
καὶ πόλλ' ἔτικτον νυκτὶ συνθακῶν ἀεί,
995
ὅπως διώσας καὶ κατακτείνας ἐμοὺς
996
ἐχθροὺς τὸ λοιπὸν μὴ συνοικοίην φόβωι,
997
εἰδὼς μὲν οὐκ ἀριθμὸν ἀλλ' ἐτητύμως
998
ἄνδρ' ὄντα τὸν σὸν παῖδα· καὶ γὰρ ἐχθρὸς ὢν
999
ἀκούσεταί †γ' ἐσθλὰ† χρηστὸς ὢν ἀνήρ.
1000
κείνου δ' ἀπαλλαχθέντος οὐκ ἐχρῆν μ' ἄρα,
1001
μισούμενον πρὸς τῶνδε καὶ ξυνειδότα
1002
ἔχθραν πατρώιαν, πάντα κινῆσαι πέτρον
1003
κτείνοντα κἀκβάλλοντα καὶ τεχνώμενον;
1004
τοιαῦτα δρῶντι τἄμ' ἐγίγνετ' ἀσφαλῆ.
1005
οὔκουν σύ γ' ἀναλαβοῦσα τὰς ἐμὰς τύχας
1006
ἐχθροῦ λέοντος δυσμενῆ βλαστήματα
1007
ἤλαυνες ἂν κακοῖσιν ἀλλὰ σωφρόνως
1008
εἴασας οἰκεῖν Ἄργος· οὔτιν' ἂν πίθοις.
1009
νῦν οὖν ἐπειδή μ' οὐ διώλεσαν τότε
1010
πρόθυμον ὄντα, τοῖσιν Ἑλλήνων νόμοις
1011
οὐχ ἁγνός εἰμι τῶι κτανόντι κατθανών·
1012
πόλις τ' ἀφῆκε σωφρονοῦσα, τὸν θεὸν
1013
μεῖζον τίουσα τῆς ἐμῆς ἔχθρας πολύ.
1014
προσεῖπας, ἀντήκουσας· ἐντεῦθεν δὲ χρὴ
1015
τὸν προστρόπαιον †τόν τε γενναῖον† καλεῖν.
1016
οὕτω γε μέντοι τἄμ' ἔχει· θανεῖν μὲν οὐ
1017
χρήιζω, λιπὼν δ' ἂν οὐδὲν ἀχθοίμην βίον.
1018
{Χο.} παραινέσαι σοι σμικρόν, Ἀλκμήνη, θέλω,
1019
τὸν ἄνδρ' ἀφεῖναι τόνδ', ἐπεὶ δοκεῖ πόλει.
1020
{Αλ.} τί δ' ἢν θάνηι τε καὶ πόλει πιθώμεθα;
1021
{Χο.} τὰ λῶιστ' ἂν εἴη· πῶς τάδ' οὖν γενήσεται;
1022
{Αλ.} ἐγὼ διδάξω ῥαιδίως· κτανοῦσα γὰρ
1023
τόνδ' εἶτα νεκρὸν τοῖς μετελθοῦσιν φίλων
1024
δώσω· τὸ γὰρ σῶμ' οὐκ ἀπιστήσω χθονί,
1025
οὗτος δὲ δώσει τὴν δίκην θανὼν ἐμοί.
1026
{Ευ.} κτεῖν', οὐ παραιτοῦμαί σε· τήνδε δὲ πτόλιν,
1027
ἐπεί μ' ἀφῆκε καὶ κατηιδέσθη κτανεῖν,
1028
χρησμῶι παλαιῶι Λοξίου δωρήσομαι,
1029
ὃς ὠφελήσει μείζον' ἢ δοκεῖ χρόνωι.
1030
θανόντα γάρ με θάψεθ' οὗ τὸ μόρσιμον,
1031
δίας πάροιθε παρθένου Παλληνίδος·
1032
καὶ σοὶ μὲν εὔνους καὶ πόλει σωτήριος
1033
μέτοικος αἰεὶ κείσομαι κατὰ χθονός,
1034
τοῖς τῶνδε δ' ἐκγόνοισι πολεμιώτατος,
1035
ὅταν μόλωσι δεῦρο σὺν πολλῆι χερὶ
1036
χάριν προδόντες τήνδε· τοιούτων ξένων
1037
προύστητε. πῶς οὖν ταῦτ' ἐγὼ πεπυσμένος
1038
δεῦρ' ἦλθον ἀλλ' οὐ χρησμὸν ἡζόμην θεοῦ;
1039
Ἥραν νομίζων θεσφάτων κρείσσω πολὺ
1040
κοὐκ ἂν προδοῦναί μ'. ἀλλὰ μήτε μοι χοὰς
1041
μήθ' αἷμ' ἐάσητ' εἰς ἐμὸν στάξαι τάφον.
1042
κακὸν γὰρ αὐτοῖς νόστον ἀντὶ τῶνδ' ἐγὼ
1043
δώσω· διπλοῦν δὲ κέρδος ἕξετ' ἐξ ἐμοῦ·
1044
ὑμᾶς τ' ὀνήσω τούσδε τε βλάψω θανών.
1045
{Αλ.} τί δῆτα μέλλετ', εἰ πόλει σωτηρίαν
1046
κατεργάσασθαι τοῖσί τ' ἐξ ὑμῶν χρεών,
1047
κτείνειν τὸν ἄνδρα τόνδ', ἀκούοντες τάδε;
1048
δείκνυσι γὰρ κέλευθον ἀσφαλεστάτην·
1049
ἐχθρὸς μὲν…
1050
κ…
The complete text is available when the reading interface loads.