Hecuba
- Authority group
- Euripides (catalogue association; authorship remains anonymous)
- Edition reference
- Hecuba, ed. Diggle, op. cit., vol. 1, 339–398.
- CTS identifier
urn:cts:greekLit:tlg0006.tlg040.local001- Rights
- Document TEI P5 local en UTF-8.
- Corpus release
- 2.2.0 · 2026-08-29
- Bibliographic authority
- View bibliographic record ↗
11
πατήρ, ἵν', εἴ ποτ' Ἰλίου τείχη πέσοι,
12
τοῖς ζῶσιν εἴη παισὶ μὴ σπάνις βίου.
13
νεώτατος δ' ἦ Πριαμιδῶν, ὃ καί με γῆς
14
ὑπεξέπεμψεν· οὔτε γὰρ φέρειν ὅπλα
15
οὔτ' ἔγχος οἷός τ' ἦ νέωι βραχίονι.
16
ἕως μὲν οὖν γῆς ὄρθ' ἔκειθ' ὁρίσματα
17
πύργοι τ' ἄθραυστοι Τρωϊκῆς ἦσαν χθονὸς
18
Ἕκτωρ τ' ἀδελφὸς οὑμὸς εὐτύχει δορί,
19
καλῶς παρ' ἀνδρὶ Θρηικὶ πατρώιωι ξένωι
20
τροφαῖσιν ὥς τις πτόρθος ηὐξόμην τάλας·
21
ἐπεὶ δὲ Τροία θ' Ἕκτορός τ' ἀπόλλυται
22
ψυχὴ πατρώια θ' ἑστία κατεσκάφη
23
αὐτός τε βωμῶι πρὸς θεοδμήτωι πίτνει
24
σφαγεὶς Ἀχιλλέως παιδὸς ἐκ μιαιφόνου,
25
κτείνει με χρυσοῦ τὸν ταλαίπωρον χάριν
26
ξένος πατρῶιος καὶ κτανὼν ἐς οἶδμ' ἁλὸς
27
μεθῆχ', ἵν' αὐτὸς χρυσὸν ἐν δόμοις ἔχηι.
28
κεῖμαι δ' ἐπ' ἀκταῖς, ἄλλοτ' ἐν πόντου σάλωι,
29
πολλοῖς διαύλοις κυμάτων φορούμενος,
30
ἄκλαυτος ἄταφος· νῦν δ' ὑπὲρ μητρὸς φίλης
31
Ἑκάβης ἀίσσω, σῶμ' ἐρημώσας ἐμόν,
32
τριταῖον ἤδη φέγγος αἰωρούμενος,
33
ὅσονπερ ἐν γῆι τῆιδε Χερσονησίαι
34
μήτηρ ἐμὴ δύστηνος ἐκ Τροίας πάρα.
35
πάντες δ' Ἀχαιοὶ ναῦς ἔχοντες ἥσυχοι
36
θάσσους' ἐπ' ἀκταῖς τῆσδε Θρηικίας χθονός.
37
ὁ Πηλέως γὰρ παῖς ὑπὲρ τύμβου φανεὶς
38
κατέσχ' Ἀχιλλεὺς πᾶν στράτευμ' Ἑλληνικόν,
39
πρὸς οἶκον εὐθύνοντας ἐναλίαν πλάτην·
40
αἰτεῖ δ' ἀδελφὴν τὴν ἐμὴν Πολυξένην
41
τύμβωι φίλον πρόσφαγμα καὶ γέρας λαβεῖν.
42
καὶ τεύξεται τοῦδ' οὐδ' ἀδώρητος φίλων
43
ἔσται πρὸς ἀνδρῶν· ἡ πεπρωμένη δ' ἄγει
44
θανεῖν ἀδελφὴν τῶιδ' ἐμὴν ἐν ἤματι.
45
δυοῖν δὲ παίδοιν δύο νεκρὼ κατόψεται
46
μήτηρ, ἐμοῦ τε τῆς τε δυστήνου κόρης.
47
φανήσομαι γάρ, ὡς τάφου τλήμων τύχω,
48
δούλης ποδῶν πάροιθεν ἐν κλυδωνίωι.
49
τοὺς γὰρ κάτω σθένοντας ἐξηιτησάμην
50
τύμβου κυρῆσαι κἀς χέρας μητρὸς πεσεῖν.
51
τοὐμὸν μὲν οὖν ὅσονπερ ἤθελον τυχεῖν
52
ἔσται· γεραιᾶι δ' ἐκποδὼν χωρήσομαι
53
Ἑκάβηι· περᾶι γὰρ ἥδ' ὑπὸ σκηνῆς πόδα
54
Ἀγαμέμνονος, φάντασμα δειμαίνους' ἐμόν.
55
φεῦ· ὦ μῆτερ, ἥτις ἐκ τυραννικῶν δόμων
56
δούλειον ἦμαρ εἶδες, ὡς πράσσεις κακῶς
57
ὅσονπερ εὖ ποτ'· ἀντισηκώσας δέ σε
58
φθείρει θεῶν τις τῆς πάροιθ' εὐπραξίας.
59
{ΕΚΑΒΗ} ἄγετ', ὦ παῖδες, τὴν γραῦν πρὸ δόμων,
60
ἄγετ' ὀρθοῦσαι τὴν ὁμόδουλον,
61
Τρωιάδες, ὑμῖν, πρόσθε δ' ἄνασσαν,
62-63
[λάβετε φέρετε πέμπετ' ἀείρετέ μου]
64
γεραιᾶς χειρὸς προσλαζύμεναι·
65
κἀγὼ σκολιῶι σκίπωνι χερὸς
66
διερειδομένη σπεύσω βραδύπουν
67
ἤλυσιν ἄρθρων προτιθεῖσα.
68
ὦ στεροπὰ Διός, ὦ σκοτία νύξ,
69
τί ποτ' αἴρομαι ἔννυχος οὕτω
70
δείμασι φάσμασιν; ὦ πότνια Χθών,
71
μελανοπτερύγων μᾶτερ ὀνείρων,
72
ἀποπέμπομαι ἔννυχον ὄψιν
73-74
[ἣν περὶ παιδὸς ἐμοῦ τοῦ σωιζομένου κατὰ Θρήικην
75
ἀμφὶ Πολυξείνης τε φίλης θυγατρὸς δι' ὀνείρων
77
†εἶδον γὰρ φοβερὰν ὄψιν ἔμαθον ἐδάην†].
78
ὦ χθόνιοι θεοί, σώσατε παῖδ' ἐμόν,
80
ὃς μόνος οἴκων ἄγκυρ' ἔτ' ἐμῶν
81
τὴν χιονώδη Θρήικην κατέχει
82
ξείνου πατρίου φυλακαῖσιν.
83
ἔσται τι νέον·
84
ἥξει τι μέλος γοερὸν γοεραῖς.
85
οὔποτ' ἐμὰ φρὴν ὧδ' ἀλίαστον
86
φρίσσει ταρβεῖ.
87
ποῦ ποτε θείαν Ἑλένου ψυχὰν
88
καὶ Κασσάνδραν ἐσίδω, Τρωιάδες,
89
ὥς μοι κρίνωσιν ὀνείρους;
90
[εἶδον γὰρ βαλιὰν ἔλαφον λύκου αἵμονι χαλᾶι
91
σφαζομέναν, ἀπ' ἐμῶν γονάτων σπασθεῖσαν ἀνοίκτως.
92
καὶ τόδε δεῖμά μοι·
93
ἧλθ' ὑπὲρ ἄκρας τύμβου κορυφᾶς
94
φάντασμ' Ἀχιλέως· ἤιτει δὲ γέρας
95
τῶν πολυμόχθων τινὰ Τρωϊάδων.
96
ἀπ' ἐμᾶς οὖν ἀπ' ἐμᾶς τόδε παιδὸς
97
πέμψατε, δαίμονες, ἱκετεύω.]
98
{ΧΟΡΟΣ} Ἑκάβη, σπουδῆι πρὸς ς' ἐλιάσθην
99
τὰς δεσποσύνους σκηνὰς προλιποῦς',
100
ἵν' ἐκληρώθην καὶ προσετάχθην
101
δούλη, πόλεως ἀπελαυνομένη
102
τῆς Ἰλιάδος, λόγχης αἰχμῆι
103
δοριθήρατος πρὸς Ἀχαιῶν,
104
οὐδὲν παθέων ἀποκουφίζους'
105
ἀλλ' ἀγγελίας βάρος ἀραμένη
106
μέγα σοί τε, γύναι, κῆρυξ ἀχέων.
107
ἐν γὰρ Ἀχαιῶν πλήρει ξυνόδωι
108
λέγεται δόξαι σὴν παῖδ' Ἀχιλεῖ
109
σφάγιον θέσθαι. τύμβου δ' ἐπιβὰς
110
οἶσθ' ὅτε χρυσέοις ἐφάνη σὺν ὅπλοις,
111
τὰς ποντοπόρους δ' ἔσχε σχεδίας
112
λαίφη προτόνοις ἐπερειδομένας,
113
τάδε θωύσσων· Ποῖ δή, Δαναοί,
114
τὸν ἐμὸν τύμβον
115
στέλλεσθ' ἀγέραστον ἀφέντες;
116
πολλῆς δ' ἔριδος συνέπαισε κλύδων,
117
δόξα δ' ἐχώρει δίχ' ἀν' Ἑλλήνων
118
στρατὸν αἰχμητήν, τοῖς μὲν διδόναι
119
τύμβωι σφάγιον, τοῖς δ' οὐχὶ δοκοῦν.
120
ἦν δὲ τὸ μὲν σὸν σπεύδων ἀγαθὸν
121
τῆς μαντιπόλου Βάκχης ἀνέχων
122
λέκτρ' Ἀγαμέμνων· τὼ Θησείδα δ',
123
ὄζω Ἀθηνῶν, δισσῶν μύθων
124
ῥήτορες ἦσαν, γνώμηι δὲ μιᾶι
125
συνεχωρείτην τὸν Ἀχίλλειον
126
τύμβον στεφανοῦν αἵματι χλωρῶι,
127
τὰ δὲ Κασσάνδρας λέκτρ' οὐκ ἐφάτην
128
τῆς Ἀχιλείας
129
πρόσθεν θήσειν ποτὲ λόγχης.
130
σπουδαὶ δὲ λόγων κατατεινομένων
131
ἦσαν ἴσαι πως, πρὶν ὁ ποικιλόφρων
132
κόπις ἡδυλόγος δημοχαριστὴς
133
Λαερτιάδης πείθει στρατιὰν
134
μὴ τὸν ἄριστον Δαναῶν πάντων
135
δούλων σφαγίων οὕνεκ' ἀπωθεῖν,
136
μηδέ τιν' εἰπεῖν παρὰ Φερσεφόνηι
137
στάντα φθιμένων ὡς ἀχάριστοι
138
Δαναοὶ Δαναοῖς τοῖς οἰχομένοις
139
ὑπὲρ Ἑλλήνων
140
Τροίας πεδίων ἀπέβησαν.
141
ἥξει δ' Ὀδυσεὺς ὅσον οὐκ ἤδη
142
πῶλον ἀφέλξων σῶν ἀπὸ μαστῶν
143
ἔκ τε γεραιᾶς χερὸς ὁρμήσων.
144
ἀλλ' ἴθι ναούς, ἴθι πρὸς βωμούς,
145
[ἵζ' Ἀγαμέμνονος ἱκέτις γονάτων,]
146
κήρυσσε θεοὺς τούς τ' οὐρανίδας
147
τούς θ' ὑπὸ γαίας. ἢ γάρ σε λιταὶ
148
διακωλύσους' ὀρφανὸν εἶναι
149
παιδὸς μελέας ἢ δεῖ ς' ἐπιδεῖν
150
τύμβωι προπετῆ φοινισσομένην
151
αἵματι παρθένον ἐκ χρυσοφόρου
152
δειρῆς νασμῶι μελαναυγεῖ.
154
{Εκ.} οἲ ἐγὼ μελέα, τί ποτ' ἀπύσω;
155
ποίαν ἀχώ, ποῖον ὀδυρμόν,
156
δειλαία δειλαίου γήρως
157
〈καὶ〉 δουλείας τᾶς οὐ τλατᾶς,
158
τᾶς οὐ φερτᾶς; ὤμοι μοι.
159
τίς ἀμύνει μοι; ποία γενεά,
160
ποία δὲ πόλις; φροῦδος πρέσβυς,
161
φροῦδοι παῖδες.
162
ποίαν ἢ ταύταν ἢ κείναν
163
στείχω; ποῖ δὴ σωθῶ; ποῦ τις
164
θεῶν ἢ δαίμων ἐπαρωγός;
165
ὦ κάκ' ἐνεγκοῦσαι
166
Τρωιάδες, ὦ κάκ' ἐνεγκοῦσαι
167-168
πήματ', ἀπωλέσατ' ὠλέσατ'· οὐκέτι μοι βίος
169
ἀγαστὸς ἐν φάει.
170
ὦ τλάμων ἅγησαί μοι πούς,
171
ἅγησαι τᾶι γηραιᾶι
172
πρὸς τάνδ' αὐλάν. ὦ τέκνον, ὦ παῖ
173
†δυστανοτάτας ματέρος, ἔξελθ'
174
ἔξελθ' οἴκων, ἄιε ματέρος αὐδάν.†
175
ἰὼ τέκνον [ὡς εἰδῆις οἵαν οἵαν
176
ἀίω φάμαν περὶ σᾶς ψυχᾶς].
177
{ΠΟΛΥΞΕΝΗ} μᾶτερ μᾶτερ, τί βοᾶις; τί νέον
178
καρύξας' οἴκων μ' ὥστ' ὄρνιν
179
θάμβει τῶιδ' ἐξέπταξας;
180
{Εκ.} οἴμοι τέκνον.
181
{Πο.} τί με δυσφημεῖς; φροίμιά μοι κακά.
182
{Εκ.} αἰαῖ σᾶς ψυχᾶς.
183
{Πο.} ἐξαύδα· μὴ κρύψηις δαρόν.
184
δειμαίνω δειμαίνω, μᾶτερ,
185
τί ποτ' ἀναστένεις.
186
{Εκ.} τέκνον τέκνον μελέας ματρός ...
187
{Πο.} τί τόδ' ἀγγέλλεις;
188
{Εκ.} σφάξαι ς' Ἀργείων κοινὰ
189
συντείνει πρὸς τύμβον γνώμα
190
Πηλείαι γένναι.
191
{Πο.} οἴμοι, μᾶτερ, πῶς φθέγγηι;
192
ἀμέγαρτα κακῶν μάνυσόν μοι,
193
μάνυσον, μᾶτερ.
194
{Εκ.} αὐδῶ, παῖ, δυσφήμους φήμας,
195
ἀγγέλλους' Ἀργείων δόξαι
196
ψήφωι τᾶς σᾶς περὶ μοίρας.
197
{Πο.} ὦ δεινὰ παθοῦς', ὦ παντλάμων,
198
ὦ δυστάνου, μᾶτερ, βιοτᾶς,
199
οἵαν οἵαν αὖ σοι λώβαν
200
†ἐχθίσταν ἀρρήταν τ'
201
ὦρσέν τις δαίμων†.
202
οὐκέτι σοι παῖς ἅδ' οὐκέτι δὴ
203
γήραι δειλαία δειλαίωι
204
συνδουλεύσω.
205
σκύμνον γάρ μ' ὥστ' οὐριθρέπταν
206
μόσχον δειλαία δειλαίαν 〈 〉 ἐσόψηι
207
χειρὸς ἀναρπαστὰν
208
σᾶς ἄπο λαιμότομόν θ' Ἅιδαι
209
γᾶς ὑποπεμπομέναν σκότον, ἔνθα νεκρῶν μέτα
210
τάλαινα κείσομαι.
211
[καὶ σοῦ μέν, μᾶτερ, δυστάνου
212
κλαίω πανδύρτοις θρήνοις,
213
τὸν ἐμὸν δὲ βίον λώβαν λύμαν τ'
214
οὐ μετακλαίομαι, ἀλλὰ θανεῖν μοι
215
ξυντυχία κρείσσων ἐκύρησεν.]
216
{Χο.} καὶ μὴν Ὀδυσσεὺς ἔρχεται σπουδῆι ποδός,
217
Ἑκάβη, νέον τι πρὸς σὲ σημανῶν ἔπος.
218
{ΟΔΥΣΣΕΥΣ} γύναι, δοκῶ μέν ς' εἰδέναι γνώμην στρατοῦ
219
ψῆφόν τε τὴν κρανθεῖσαν· ἀλλ' ὅμως φράσω.
220
ἔδοξ' Ἀχαιοῖς παῖδα σὴν Πολυξένην
221
σφάξαι πρὸς ὀρθὸν χῶμ' Ἀχιλλείου τάφου.
222
ἡμᾶς δὲ πομποὺς καὶ κομιστῆρας κόρης
223
τάσσουσιν εἶναι· θύματος δ' ἐπιστάτης
224
ἱερεύς τ' ἐπέσται τοῦδε παῖς Ἀχιλλέως.
225
οἶσθ' οὖν ὃ δρᾶσον· μήτ' ἀποσπασθῆις βίαι
226
μήτ' ἐς χερῶν ἅμιλλαν ἐξέλθηις ἐμοί,
227
γίγνωσκε δ' ἀλκὴν καὶ παρουσίαν κακῶν
228
τῶν σῶν· σοφόν τοι κἀν κακοῖς ἃ δεῖ φρονεῖν.
229
{Εκ.} αἰαῖ· παρέστηχ', ὡς ἔοικ', ἀγὼν μέγας,
230
πλήρης στεναγμῶν οὐδὲ δακρύων κενός.
231
κἄγωγ' ἄρ' οὐκ ἔθνηισκον οὗ μ' ἐχρῆν θανεῖν,
232
οὐδ' ὤλεσέν με Ζεύς, τρέφει δ' ὅπως ὁρῶ
233
κακῶν κάκ' ἄλλα μείζον' ἡ τάλαιν' ἐγώ.
234
εἰ δ' ἔστι τοῖς δούλοισι τοὺς ἐλευθέρους
235
μὴ λυπρὰ μηδὲ καρδίας δηκτήρια
236
ἐξιστορῆσαι, †σοὶ μὲν εἰρῆσθαι† χρεών,
237
ἡμᾶς δ' ἀκοῦσαι τοὺς ἐρωτῶντας τάδε.
238
{Οδ.} ἔξεστ', ἐρώτα· τοῦ χρόνου γὰρ οὐ φθονῶ.
239
{Εκ.} οἶσθ' ἡνίκ' ἦλθες Ἰλίου κατάσκοπος
240
δυσχλαινίαι τ' ἄμορφος ὀμμάτων τ' ἄπο
241
φόνου σταλαγμοὶ σὴν κατέσταζον γένυν;
242
{Οδ.} οἶδ'· οὐ γὰρ ἄκρας καρδίας ἔψαυσέ μου.
243
{Εκ.} ἔγνω δέ ς' Ἑλένη καὶ μόνηι κατεῖπ' ἐμοί;
244
{Οδ.} μεμνήμεθ' ἐς κίνδυνον ἐλθόντες μέγαν.
245
{Εκ.} ἥψω δὲ γονάτων τῶν ἐμῶν ταπεινὸς ὤν;
246
{Οδ.} ὥστ' ἐνθανεῖν γε σοῖς πέπλοισι χεῖρ' ἐμήν.
249
{Εκ.} τί δῆτ' ἔλεξας δοῦλος ὢν ἐμὸς τότε;
250
{Οδ.} πολλῶν λόγων εὑρήμαθ' ὥστε μὴ θανεῖν.
247
{Εκ.} ἔσωσα δῆτά ς' ἐξέπεμψά τε χθονός;
248
{Οδ.} ὥστ' εἰσορᾶν γε φέγγος ἡλίου τόδε.
251
{Εκ.} οὔκουν κακύνηι τοῖσδε τοῖς βουλεύμασιν,
252
ὃς ἐξ ἐμοῦ μὲν ἔπαθες οἶα φὴις παθεῖν,
253
δρᾶις δ' οὐδὲν ἡμᾶς εὖ, κακῶς δ' ὅσον δύναι;
254
ἀχάριστον ὑμῶν σπέρμ', ὅσοι δημηγόρους
255
ζηλοῦτε τιμάς· μηδὲ γιγνώσκοισθέ μοι,
256
οἳ τοὺς φίλους βλάπτοντες οὐ φροντίζετε,
257
ἢν τοῖσι πολλοῖς πρὸς χάριν λέγητέ τι.
258
ἀτὰρ τί δὴ σόφισμα τοῦθ' ἡγούμενοι
259
ἐς τήνδε παῖδα ψῆφον ὥρισαν φόνου;
260
πότερα τὸ χρή σφ' ἐπήγαγ' ἀνθρωποσφαγεῖν
261
πρὸς τύμβον, ἔνθα βουθυτεῖν μᾶλλον πρέπει;
262
ἢ τοὺς κτανόντας ἀνταποκτεῖναι θέλων
263
ἐς τήνδ' Ἀχιλλεὺς ἐνδίκως τείνει φόνον;
264
ἀλλ' οὐδὲν αὐτὸν ἥδε γ' εἴργασται κακόν.
265
Ἑλένην νιν αἰτεῖν χρῆν τάφωι προσφάγματα·
266
κείνη γὰρ ὤλεσέν νιν ἐς Τροίαν τ' ἄγει.
267
εἰ δ' αἰχμαλώτων χρή τιν' ἔκκριτον θανεῖν
268
κάλλει θ' ὑπερφέρουσαν, οὐχ ἡμῶν τόδε·
269
ἡ Τυνδαρὶς γὰρ εἶδος ἐκπρεπεστάτη,
270
ἀδικοῦσά θ' ἡμῶν οὐδὲν ἧσσον ηὑρέθη.
271
τῶι μὲν δικαίωι τόνδ' ἁμιλλῶμαι λόγον·
272
ἃ δ' ἀντιδοῦναι δεῖ ς' ἀπαιτούσης ἐμοῦ
273
ἄκουσον. ἥψω τῆς ἐμῆς, ὡς φήις, χερὸς
274
καὶ τῆσδε γραίας προσπίτνων παρηίδος·
275
ἀνθάπτομαί σου τῶνδε τῶν αὐτῶν ἐγὼ
276
χάριν τ' ἀπαιτῶ τὴν τόθ' ἱκετεύω τέ σε,
277
μή μου τὸ τέκνον ἐκ χερῶν ἀποσπάσηις
278
μηδὲ κτάνητε· τῶν τεθνηκότων ἅλις.
279
ταύτηι γέγηθα κἀπιλήθομαι κακῶν·
280
ἥδ' ἀντὶ πολλῶν ἐστί μοι παραψυχή,
281
πόλις, τιθήνη, βάκτρον, ἡγεμὼν ὁδοῦ.
282
οὐ τοὺς κρατοῦντας χρὴ κρατεῖν ἃ μὴ χρεὼν
283
οὐδ' εὐτυχοῦντας εὖ δοκεῖν πράξειν ἀεί·
284
κἀγὼ γὰρ ἦ ποτ' ἀλλὰ νῦν οὐκ εἴμ' ἔτι,
285
τὸν πάντα δ' ὄλβον ἦμαρ ἕν μ' ἀφείλετο.
286
ἀλλ', ὦ φίλον γένειον, αἰδέσθητί με,
287
οἴκτιρον· ἐλθὼν δ' εἰς Ἀχαιικὸν στρατὸν
288
παρηγόρησον ὡς ἀποκτείνειν φθόνος
289
γυναῖκας, ἃς τὸ πρῶτον οὐκ ἐκτείνατε
290
βωμῶν ἀποσπάσαντες ἀλλ' ὠικτίρατε.
291
νόμος δ' ἐν ὑμῖν τοῖς τ' ἐλευθέροις ἴσος
292
καὶ τοῖσι δούλοις αἵματος κεῖται πέρι.
293
τὸ δ' ἀξίωμα, κἂν κακῶς λέγηις, τὸ σὸν
294
πείσει· λόγος γὰρ ἔκ τ' ἀδοξούντων ἰὼν
295
κἀκ τῶν δοκούντων αὑτὸς οὐ ταὐτὸν σθένει.
296
{Χο.} οὐκ ἔστιν οὕτω στερρὸς ἀνθρώπου φύσις
297
ἥτις γόων σῶν καὶ μακρῶν ὀδυρμάτων
298
κλύουσα θρήνους οὐκ ἂν ἐκβάλοι δάκρυ.
299
{Οδ.} Ἑκάβη, διδάσκου, μηδὲ τῶι θυμουμένωι
300
τὸν εὖ λέγοντα δυσμενῆ ποιοῦ φρενός.
301
ἐγὼ τὸ μὲν σὸν σῶμ' ὑφ' οὗπερ εὐτύχουν
302
σώιζειν ἕτοιμός εἰμι κοὐκ ἄλλως λέγω·
303
ἃ δ' εἶπον εἰς ἅπαντας οὐκ ἀρνήσομαι,
304
Τροίας ἁλούσης ἀνδρὶ τῶι πρώτωι στρατοῦ
305
σὴν παῖδα δοῦναι σφάγιον ἐξαιτουμένωι.
306
ἐν τῶιδε γὰρ κάμνουσιν αἱ πολλαὶ πόλεις,
307
ὅταν τις ἐσθλὸς καὶ πρόθυμος ὢν ἀνὴρ
308
μηδὲν φέρηται τῶν κακιόνων πλέον.
309
ἡμῖν δ' Ἀχιλλεὺς ἄξιος τιμῆς, γύναι,
310
θανὼν ὑπὲρ γῆς Ἑλλάδος κάλλιστ' ἀνήρ.
311
οὔκουν τόδ' αἰσχρόν, εἰ βλέποντι μὲν φίλωι
312
χρώμεσθ', ἐπεὶ δ' ὄλωλε μὴ χρώμεσθ' ἔτι;
313
εἶἑν· τί δῆτ' ἐρεῖ τις, ἤν τις αὖ φανῆι
314
στρατοῦ τ' ἄθροισις πολεμίων τ' ἀγωνία;
315
πότερα μαχούμεθ' ἢ φιλοψυχήσομεν,
316
τὸν κατθανόνθ' ὁρῶντες οὐ τιμώμενον;
317
καὶ μὴν ἔμοιγε ζῶντι μὲν καθ' ἡμέραν
318
κεἰ σμίκρ' ἔχοιμι πάντ' ἂν ἀρκούντως ἔχοι·
319
τύμβον δὲ βουλοίμην ἂν ἀξιούμενον
320
τὸν ἐμὸν ὁρᾶσθαι· διὰ μακροῦ γὰρ ἡ χάρις.
321
εἰ δ' οἰκτρὰ πάσχειν φήις, τάδ' ἀντάκουέ μου·
322
εἰσὶν παρ' ἡμῖν οὐδὲν ἧσσον ἄθλιαι
323
γραῖαι γυναῖκες ἠδὲ πρεσβῦται σέθεν,
324
νύμφαι τ' ἀρίστων νυμφίων τητώμεναι,
325
ὧν ἥδε κεύθει σώματ' Ἰδαία κόνις.
326
τόλμα τάδ'. ἡμεῖς δ', εἰ κακῶς νομίζομεν
327
τιμᾶν τὸν ἐσθλόν, ἀμαθίαν ὀφλήσομεν·
328
οἱ βάρβαροι δὲ μήτε τοὺς φίλους φίλους
329
ἡγεῖσθε μήτε τοὺς καλῶς τεθνηκότας
330
θαυμάζεθ', ὡς ἂν ἡ μὲν Ἑλλὰς εὐτυχῆι,
331
ὑμεῖς δ' ἔχηθ' ὅμοια τοῖς βουλεύμασιν.
332
{Χο.} αἰαῖ· τὸ δοῦλον ὡς κακὸν πέφυκ' ἀεὶ
333
τολμᾶι θ' ἃ μὴ χρή, τῆι βίαι νικώμενον.
334
{Εκ.} ὦ θύγατερ, οὑμοὶ μὲν λόγοι πρὸς αἰθέρα
335
φροῦδοι μάτην ῥιφθέντες ἀμφὶ σοῦ φόνου·
336
σὺ δ', εἴ τι μείζω δύναμιν ἢ μήτηρ ἔχεις,
337
σπούδαζε πάσας ὥστ' ἀηδόνος στόμα
338
φθογγὰς ἱεῖσα, μὴ στερηθῆναι βίου.
339
πρόσπιπτε δ' οἰκτρῶς τοῦδ' Ὀδυσσέως γόνυ
340
καὶ πεῖθ' (ἔχεις δὲ πρόφασιν· ἔστι γὰρ τέκνα
341
καὶ τῶιδε) τὴν σὴν ὥστ' ἐποικτῖραι τύχην.
342
{Πο.} ὁρῶ ς', Ὀδυσσεῦ, δεξιὰν ὑφ' εἵματος
343
κρύπτοντα χεῖρα καὶ πρόσωπον ἔμπαλιν
344
στρέφοντα, μή σου προσθίγω γενειάδος.
345
θάρσει· πέφευγας τὸν ἐμὸν Ἱκέσιον Δία·
346
ὡς ἕψομαί γε τοῦ τ' ἀναγκαίου χάριν
347
θανεῖν τε χρήιζους'· εἰ δὲ μὴ βουλήσομαι,
348
κακὴ φανοῦμαι καὶ φιλόψυχος γυνή.
349
τί γάρ με δεῖ ζῆν; ἧι πατὴρ μὲν ἦν ἄναξ
350
Φρυγῶν ἁπάντων· τοῦτό μοι πρῶτον βίου.
351
ἔπειτ' ἐθρέφθην ἐλπίδων καλῶν ὕπο
352
βασιλεῦσι νύμφη, ζῆλον οὐ σμικρὸν γάμων
353
ἔχους', ὅτου δῶμ' ἑστίαν τ' ἀφίξομαι.
354
δέσποινα δ' ἡ δύστηνος Ἰδαίαισιν ἦ,
355
γυναιξὶ παρθένοις τ' ἀπόβλεπτος μέτα,
356
ἴση θεοῖσι πλὴν τὸ κατθανεῖν μόνον.
357
νῦν δ' εἰμὶ δούλη. πρῶτα μέν με τοὔνομα
358
θανεῖν ἐρᾶν τίθησιν οὐκ εἰωθὸς ὄν·
359
ἔπειτ' ἴσως ἂν δεσποτῶν ὠμῶν φρένας
360
τύχοιμ' ἄν, ὅστις ἀργύρου μ' ὠνήσεται,
361
τὴν Ἕκτορός τε χἀτέρων πολλῶν κάσιν,
362
προσθεὶς δ' ἀνάγκην σιτοποιὸν ἐν δόμοις
363
σαίρειν τε δῶμα κερκίσιν τ' ἐφεστάναι
364
λυπρὰν ἄγουσαν ἡμέραν μ' ἀναγκάσει·
365
λέχη δὲ τἀμὰ δοῦλος ὠνητός ποθεν
366
χρανεῖ, τυράννων πρόσθεν ἠξιωμένα.
367
οὐ δῆτ'· ἀφίημ' ὀμμάτων ἐλευθέρων
368
φέγγος τόδ', Ἅιδηι προστιθεῖς' ἐμὸν δέμας.
369
ἄγ' οὖν μ', Ὀδυσσεῦ, καὶ διέργασαί μ' ἄγων·
370
οὔτ' ἐλπίδος γὰρ οὔτε του δόξης ὁρῶ
371
θάρσος παρ' ἡμῖν ὥς ποτ' εὖ πρᾶξαί με χρή.
372
μῆτερ, σὺ δ' ἡμῖν μηδὲν ἐμποδὼν γένηι
373
λέγουσα μηδὲ δρῶσα, συμβούλου δέ μοι
374
θανεῖν πρὶν αἰσχρῶν μὴ κατ' ἀξίαν τυχεῖν.
375
ὅστις γὰρ οὐκ εἴωθε γεύεσθαι κακῶν
376
φέρει μέν, ἀλγεῖ δ' αὐχέν' ἐντιθεὶς ζυγῶι·
377
θανὼν δ' ἂν εἴη μᾶλλον εὐτυχέστερος
378
ἢ ζῶν· τὸ γὰρ ζῆν μὴ καλῶς μέγας πόνος.
379
{Χο.} δεινὸς χαρακτὴρ κἀπίσημος ἐν βροτοῖς
380
ἐσθλῶν γενέσθαι, κἀπὶ μεῖζον ἔρχεται
381
τῆς εὐγενείας ὄνομα τοῖσιν ἀξίοις.
382
{Εκ.} καλῶς μὲν εἶπας, θύγατερ, ἀλλὰ τῶι καλῶι
383
λύπη πρόσεστιν. εἰ δὲ δεῖ τῶι Πηλέως
384
χάριν γενέσθαι παιδὶ καὶ ψόγον φυγεῖν
385
ὑμᾶς, Ὀδυσσεῦ, τήνδε μὲν μὴ κτείνετε,
386
ἡμᾶς δ' ἄγοντες πρὸς πυρὰν Ἀχιλλέως
387
κεντεῖτε, μὴ φείδεσθ'· ἐγὼ 'τεκον πάριν,
388
ὃς παῖδα Θέτιδος ὤλεσεν τόξοις βαλών.
389
{Οδ.} οὐ ς', ὦ γεραιά, κατθανεῖν Ἀχιλλέως
390
φάντασμ' Ἀχαιοὺς ἀλλὰ τήνδ' ἠιτήσατο.
391
{Εκ.} ὑμεῖς δέ μ' ἀλλὰ θυγατρὶ συμφονεύσατε,
392
καὶ δὶς τόσον πῶμ' αἵματος γενήσεται
393
γαίαι νεκρῶι τε τῶι τάδ' ἐξαιτουμένωι.
394
{Οδ.} ἅλις κόρης σῆς θάνατος, οὐ προσοιστέος
395
ἄλλος πρὸς ἄλλωι· μηδὲ τόνδ' ὠφείλομεν.
396
{Εκ.} πολλή γ' ἀνάγκη θυγατρὶ συνθανεῖν ἐμέ.
397
{Οδ.} πῶς; οὐ γὰρ οἶδα δεσπότας κεκτημένος.
398
{Εκ.} ὅμοια· κισσὸς δρυὸς ὅπως τῆσδ' ἕξομαι.
399
{Οδ.} οὔκ, ἤν γε πείθηι τοῖσι σοῦ σοφωτέροις.
400
{Εκ.} ὡς τῆσδ' ἑκοῦσα παιδὸς οὐ μεθήσομαι.
401
{Οδ.} ἀλλ' οὐδ' ἐγὼ μὴν τήνδ' ἄπειμ' αὐτοῦ λιπών.
402
{Πο.} μῆτερ, πιθοῦ μοι· καὶ σύ, παῖ Λαερτίου,
403
χάλα τοκεῦσιν εἰκότως θυμουμένοις,
404
σύ τ', ὦ τάλαινα, τοῖς κρατοῦσι μὴ μάχου.
405
βούληι πεσεῖν πρὸς οὖδας ἑλκῶσαί τε σὸν
406
γέροντα χρῶτα πρὸς βίαν ὠθουμένη
407
ἀσχημονῆσαί τ' ἐκ νέου βραχίονος
408
σπασθεῖς', ἃ πείσηι; μὴ σύ γ'· οὐ γὰρ ἄξιον.
409
ἀλλ', ὦ φίλη μοι μῆτερ, ἡδίστην χέρα
410
δὸς καὶ παρειὰν προσβαλεῖν παρηίδι·
411
ὡς οὔποτ' αὖθις ἀλλὰ νῦν πανύστατον
412
ἀκτῖνα κύκλον θ' ἡλίου προσόψομαι.
413
τέλος δέχηι δὴ τῶν ἐμῶν προσφθεγμάτων·
414
ὦ μῆτερ ὦ τεκοῦς', ἄπειμι δὴ κάτω.
417
{Εκ.} οἰκτρὰ σύ, τέκνον, ἀθλία δ' ἐγὼ γυνή.
418
{Πο.} ἐκεῖ δ' ἐν Ἅιδου κείσομαι χωρὶς σέθεν.
419
{Εκ.} οἴμοι· τί δράσω; ποῖ τελευτήσω βίον;
420
{Πο.} δούλη θανοῦμαι, πατρὸς οὖς' ἐλευθέρου ...
415
{Εκ.} ὦ θύγατερ, ἡμεῖς δ' ἐν φάει δουλεύσομεν.
416
{Πο.} ἄνυμφος ἀνυμέναιος ὧν μ' ἐχρῆν τυχεῖν.
421
{Εκ.} ἡμεῖς δὲ πεντήκοντά γ' ἄμμοροι τέκνων.
422
{Πο.} τί σοι πρὸς Ἕκτορ' ἢ γέροντ' εἴπω πόσιν;
423
{Εκ.} ἄγγελλε πασῶν ἀθλιωτάτην ἐμέ.
424
{Πο.} ὦ στέρνα μαστοί θ', οἵ μ' ἐθρέψαθ' ἡδέως.
425
{Εκ.} ὦ τῆς ἀώρου θύγατερ ἀθλία τύχης.
426
{Πο.} χαῖρ', ὦ τεκοῦσα, χαῖρε Κασσάνδρα τέ μοι ...
427
{Εκ.} χαίρουσιν ἄλλοι, μητρὶ δ' οὐκ ἔστιν τόδε.
428
{Πο.} ὅ τ' ἐν φιλίπποις Θρηιξὶ Πολύδωρος κάσις.
429
{Εκ.} εἰ ζῆι γ'· ἀπιστῶ δ'· ὧδε πάντα δυστυχῶ.
430
{Πο.} ζῆι καὶ θανούσης ὄμμα συγκλήισει τὸ σόν.
431
{Εκ.} τέθνηκ' ἔγωγε πρὶν θανεῖν κακῶν ὕπο.
432
{Πο.} κόμιζ', Ὀδυσσεῦ, μ' ἀμφιθεὶς κάραι πέπλους,
433
ὡς πρὶν σφαγῆναί γ' ἐκτέτηκα καρδίαν
434
θρήνοισι μητρὸς τήνδε τ' ἐκτήκω γόοις.
435
ὦ φῶς· προσειπεῖν γὰρ σὸν ὄνομ' ἔξεστί μοι,
436
μέτεστι δ' οὐδὲν πλὴν ὅσον χρόνον ξίφους
437
βαίνω μεταξὺ καὶ πυρᾶς Ἀχιλλέως.
438
{Εκ.} οἲ 'γώ, προλείπω, λύεται δέ μου μέλη.
439
ὦ θύγατερ, ἅψαι μητρός, ἔκτεινον χέρα,
440
δός, μὴ λίπηις μ' ἄπαιδ'. ἀπωλόμην, φίλαι.
441
[ὣς τὴν Λάκαιναν σύγγονον Διοσκόροιν
442
Ἑλένην ἴδοιμι· διὰ καλῶν γὰρ ὀμμάτων
443
αἴσχιστα Τροίαν εἶλε τὴν εὐδαίμονα.]
444
{Χο.} αὔρα, ποντιὰς αὔρα,
445
ἅτε ποντοπόρους κομί-
446
ζεις θοὰς ἀκάτους ἐπ' οἶδμα λίμνας,
447
ποῖ με τὰν μελέαν πορεύ-
448
σεις; τῶι δουλόσυνος πρὸς οἶ-
449
κον κτηθεῖς' ἀφίξομαι; ἢ
450
Δωρίδος ὅρμον αἴας,
451
ἢ Φθιάδος ἔνθα τὸν
452
καλλίστων ὑδάτων πατέρα
453
φασὶν Ἀπιδανὸν πεδία λιπαίνειν,
455
ἢ νάσων, ἁλιήρει
456
κώπαι πεμπομέναν τάλαι-
457
ναν, οἰκτρὰν βιοτὰν ἔχουσαν οἴκοις,
458
ἔνθα πρωτόγονός τε φοῖ-
459
νιξ δάφνα θ' ἱεροὺς ἀνέ-
460
σχε πτόρθους Λατοῖ φίλον ὠ-
461
δῖνος ἄγαλμα Δίας;
462
σὺν Δηλιάσιν τε κού-
464
ραισιν Ἀρτέμιδος θεᾶς
465
χρυσέαν τ' ἄμπυκα τόξα τ' εὐλογήσω;
466
ἢ Παλλάδος ἐν πόλει
467
τὰς καλλιδίφρους Ἀθα-
468
ναίας ἐν κροκέωι πέπλωι
469
ζεύξομαι ἆρα πώ-
470
λους ἐν δαιδαλέαισι ποι-
471
κίλλους' ἀνθοκρόκοισι πή-
472
ναις ἢ Τιτάνων γενεάν,
473
τὰν Ζεὺς ἀμφιπύρωι κοιμί-
474
ζει φλογμῶι Κρονίδας;
475
ὤμοι τεκέων ἐμῶν,
476
ὤμοι πατέρων χθονός θ',
477
ἃ καπνῶι κατερείπεται
478
τυφομένα δορί-
479
κτητος Ἀργεΐων· ἐγὼ
480
δ' ἐν ξείναι χθονὶ δὴ κέκλη-
481
μαι δούλα, λιποῦς' Ἀσίαν,
482
Εὐρώπας θεραπνᾶν ἀλλά-
483
ξας' Ἅιδα θαλάμους.
484
{ΤΑΛΘΥΒΙΟΣ} ποῦ τὴν ἄνασσαν δή ποτ' οὖσαν Ἰλίου
485
Ἑκάβην ἂν ἐξεύροιμι, Τρωιάδες κόραι;
486
{Χο.} αὕτη πέλας σοῦ νῶτ' ἔχους' ἐπὶ χθονί,
487
Ταλθύβιε, κεῖται συγκεκληιμένη πέπλοις.
488
{Τα.} ὦ Ζεῦ, τί λέξω; πότερά ς' ἀνθρώπους ὁρᾶν
489
ἢ δόξαν ἄλλως τήνδε κεκτῆσθαι μάτην
490
[ψευδῆ, δοκοῦντας δαιμόνων εἶναι γένος],
491
τύχην δὲ πάντα τἀν βροτοῖς ἐπισκοπεῖν;
492
οὐχ ἥδ' ἄνασσα τῶν πολυχρύσων Φρυγῶν,
493
οὐχ ἥδε Πριάμου τοῦ μέγ' ὀλβίου δάμαρ;
494
καὶ νῦν πόλις μὲν πᾶς' ἀνέστηκεν δορί,
495
αὐτὴ δὲ δούλη γραῦς ἄπαις ἐπὶ χθονὶ
496
κεῖται, κόνει φύρουσα δύστηνον κάρα.
497
φεῦ φεῦ· γέρων μέν εἰμ', ὅμως δέ μοι θανεῖν
498
εἴη πρὶν αἰσχρᾶι περιπεσεῖν τύχηι τινί.
499
ἀνίστας', ὦ δύστηνε, καὶ μετάρσιον
500
πλευρὰν ἔπαιρε καὶ τὸ πάλλευκον κάρα.
501
{Εκ.} ἔα· τίς οὗτος σῶμα τοὐμὸν οὐκ ἐᾶι
502
κεῖσθαι; τί κινεῖς μ', ὅστις εἶ, λυπουμένην;
503
{Τα.} Ταλθύβιος ἥκω, Δαναϊδῶν ὑπηρέτης
504
[Ἀγαμέμνονος πέμψαντος, ὦ γύναι, μέτα].
505
{Εκ.} ὦ φίλτατ', ἆρα κἄμ' ἐπισφάξαι τάφωι
506
δοκοῦν Ἀχαιοῖς ἦλθες; ὡς φίλ' ἂν λέγοις.
507
σπεύδωμεν, ἐγκονῶμεν· ἡγοῦ μοι, γέρον.
508
{Τα.} σὴν παῖδα κατθανοῦσαν ὡς θάψηις, γύναι,
509
ἥκω μεταστείχων σε· πέμπουσιν δέ με
510
δισσοί τ' Ἀτρεῖδαι καὶ λεὼς Ἀχαιικός.
511
{Εκ.} οἴμοι, τί λέξεις; οὐκ ἄρ' ὡς θανουμένους
512
μετῆλθες ἡμᾶς ἀλλὰ σημανῶν κακά;
513
ὄλωλας, ὦ παῖ, μητρὸς ἁρπασθεῖς' ἄπο,
514
ἡμεῖς δ' ἄτεκνοι τοὐπὶ ς'· ὦ τάλαιν' ἐγώ.
515
πῶς καί νιν ἐξεπράξατ'; ἆρ' αἰδούμενοι;
516
ἢ πρὸς τὸ δεινὸν ἤλθεθ' ὡς ἐχθράν, γέρον,
517
κτείνοντες; εἰπέ, καίπερ οὐ λέξων φίλα.
518
{Τα.} διπλᾶ με χρήιζεις δάκρυα κερδᾶναι, γύναι,
519
σῆς παιδὸς οἴκτωι· νῦν τε γὰρ λέγων κακὰ
520
τέγξω τόδ' ὄμμα πρὸς τάφωι θ' ὅτ' ὤλλυτο.
521
παρῆν μὲν ὄχλος πᾶς Ἀχαιικοῦ στρατοῦ
522
πλήρης πρὸ τύμβου σῆς κόρης ἐπὶ σφαγάς,
523
λαβὼν δ' Ἀχιλλέως παῖς Πολυξένην χερὸς
524
ἔστης' ἐπ' ἄκρου χώματος, πέλας δ' ἐγώ·
525
λεκτοί τ' Ἀχαιῶν ἔκκριτοι νεανίαι,
526
σκίρτημα μόσχου σῆς καθέξοντες χεροῖν,
527
ἕσποντο. πλῆρες δ' ἐν χεροῖν λαβὼν δέπας
528
πάγχρυσον αἴρει χειρὶ παῖς Ἀχιλλέως
529
χοὰς θανόντι πατρί· σημαίνει δέ μοι
530
σιγὴν Ἀχαιῶν παντὶ κηρῦξαι στρατῶι.
531
κἀγὼ καταστὰς εἶπον ἐν μέσοις τάδε·
532
Σιγᾶτ', Ἀχαιοί, σῖγα πᾶς ἔστω λεώς,
533
σίγα σιώπα. νήνεμον δ' ἔστης' ὄχλον.
534
ὁ δ' εἶπεν· Ὦ παῖ Πηλέως, πατὴρ δ' ἐμός,
535
δέξαι χοάς μοι τάσδε κηλητηρίους,
536
νεκρῶν ἀρωγούς· ἐλθὲ δ', ὡς πίηις μέλαν
537
κόρης ἀκραιφνὲς αἶμ' ὅ σοι δωρούμεθα
538
στρατός τε κἀγώ· πρευμενὴς δ' ἡμῖν γενοῦ
539
λῦσαί τε πρύμνας καὶ χαλινωτήρια
540
νεῶν δὸς ἡμῖν †πρευμενοῦς† τ' ἀπ' Ἰλίου
541
νόστου τυχόντας πάντας ἐς πάτραν μολεῖν.
542
τοσαῦτ' ἔλεξε, πᾶς δ' ἐπηύξατο στρατός.
543
εἶτ' ἀμφίχρυσον φάσγανον κώπης λαβὼν
544
ἐξεῖλκε κολεοῦ, λογάσι δ' Ἀργείων στρατοῦ
545
νεανίαις ἔνευσε παρθένον λαβεῖν.
546
ἡ δ', ὡς ἐφράσθη, τόνδ' ἐσήμηνεν λόγον·
547
Ὦ τὴν ἐμὴν πέρσαντες Ἀργεῖοι πόλιν,
548
ἑκοῦσα θνήισκω· μή τις ἅψηται χροὸς
549
τοὐμοῦ· παρέξω γὰρ δέρην εὐκαρδίως.
550
ἐλευθέραν δέ μ', ὡς ἐλευθέρα θάνω,
551
πρὸς θεῶν, μεθέντες κτείνατ'· ἐν νεκροῖσι γὰρ
552
δούλη κεκλῆσθαι βασιλὶς οὖς' αἰσχύνομαι.
553
λαοὶ δ' ἐπερρόθησαν Ἀγαμέμνων τ' ἄναξ
554
εἶπεν μεθεῖναι παρθένον νεανίαις.
555
[οἱ δ', ὡς τάχιστ' ἤκουσαν ὑστάτην ὄπα,
556
μεθῆκαν, οὗπερ καὶ μέγιστον ἦν κράτος.]
557
κἀπεὶ τόδ' εἰσήκουσε δεσποτῶν ἔπος,
558
λαβοῦσα πέπλους ἐξ ἄκρας ἐπωμίδος
559
ἔρρηξε λαγόνας ἐς μέσας παρ' ὀμφαλὸν
560
μαστούς τ' ἔδειξε στέρνα θ' ὡς ἀγάλματος
561
κάλλιστα, καὶ καθεῖσα πρὸς γαῖαν γόνυ
562
ἔλεξε πάντων τλημονέστατον λόγον·
563
Ἰδού, τόδ', εἰ μὲν στέρνον, ὦ νεανία,
564
παίειν προθυμῆι, παῖσον, εἰ δ' ὑπ' αὐχένα
565
χρήιζεις πάρεστι λαιμὸς εὐτρεπὴς ὅδε.
566
ὁ δ' οὐ θέλων τε καὶ θέλων οἴκτωι κόρης
567
τέμνει σιδήρωι πνεύματος διαρροάς·
568
κρουνοὶ δ' ἐχώρουν. ἡ δὲ καὶ θνήισκους' ὅμως
569
πολλὴν πρόνοιαν εἶχεν εὐσχήμων πεσεῖν,
570
κρύπτους' ἃ κρύπτειν ὄμματ' ἀρσένων χρεών.
571
ἐπεὶ δ' ἀφῆκε πνεῦμα θανασίμωι σφαγῆι,
572
οὐδεὶς τὸν αὐτὸν εἶχεν Ἀργείων πόνον,
573
ἀλλ' οἱ μὲν αὐτῶν τὴν θανοῦσαν ἐκ χερῶν
574
φύλλοις ἔβαλλον, οἱ δὲ πληροῦσιν πυρὰν
575
κορμοὺς φέροντες πευκίνους, ὁ δ' οὐ φέρων
576
πρὸς τοῦ φέροντος τοιάδ' ἤκουεν κακά·
577
Ἕστηκας, ὦ κάκιστε, τῆι νεάνιδι
578
οὐ πέπλον οὐδὲ κόσμον ἐν χεροῖν ἔχων;
579
οὐκ εἶ τι δώσων τῆι περίσς' εὐκαρδίωι
580
ψυχήν τ' ἀρίστηι; τοιάδ' ἀμφὶ σῆς λέγων
581
παιδὸς θανούσης εὐτεκνωτάτην τέ σε
582
πασῶν γυναικῶν δυστυχεστάτην θ' ὁρῶ.
583
{Χο.} δεινόν τι πῆμα Πριαμίδαις ἐπέζεσεν
584
πόλει τε τἠμῆι θεῶν ἀνάγκαισιν τόδε.
585
{Εκ.} ὦ θύγατερ, οὐκ οἶδ' εἰς ὅτι βλέψω κακῶν,
586
πολλῶν παρόντων· ἢν γὰρ ἅψωμαί τινος,
587
τόδ' οὐκ ἐᾶι με, παρακαλεῖ δ' ἐκεῖθεν αὖ
588
λύπη τις ἄλλη διάδοχος κακῶν κακοῖς.
589
καὶ νῦν τὸ μὲν σὸν ὥστε μὴ στένειν πάθος
590
οὐκ ἂν δυναίμην ἐξαλείψασθαι φρενός·
591
τὸ δ' αὖ λίαν παρεῖλες ἀγγελθεῖσά μοι
592
γενναῖος. οὔκουν δεινόν, εἰ γῆ μὲν κακὴ
593
τυχοῦσα καιροῦ θεόθεν εὖ στάχυν φέρει,
594
χρηστὴ δ' ἁμαρτοῦς' ὧν χρεὼν αὐτὴν τυχεῖν
595
κακὸν δίδωσι καρπόν, ἄνθρωποι δ' ἀεὶ
596
ὁ μὲν πονηρὸς οὐδὲν ἄλλο πλὴν κακός,
597
ὁ δ' ἐσθλὸς ἐσθλὸς οὐδὲ συμφορᾶς ὕπο
598
φύσιν διέφθειρ' ἀλλὰ χρηστός ἐστ' ἀεί;
599
[ἆρ' οἱ τεκόντες διαφέρουσιν ἢ τροφαί;
600
ἔχει γε μέντοι καὶ τὸ θρεφθῆναι καλῶς
601
δίδαξιν ἐσθλοῦ· τοῦτο δ' ἤν τις εὖ μάθηι,
602
οἶδεν τό γ' αἰσχρὸν κανόνι τοῦ καλοῦ μαθών.]
603
καὶ ταῦτα μὲν δὴ νοῦς ἐτόξευσεν μάτην·
604
σὺ δ' ἐλθὲ καὶ σήμηνον Ἀργείοις τάδε,
605
μὴ θιγγάνειν μοι μηδέν' ἀλλ' εἴργειν ὄχλον
606
τῆς παιδός. ἔν τοι μυρίωι στρατεύματι
607
ἀκόλαστος ὄχλος ναυτική τ' ἀναρχία
608
κρείσσων πυρός, κακὸς δ' ὁ μή τι δρῶν κακόν.
609
σὺ δ' αὖ λαβοῦσα τεῦχος, ἀρχαία λάτρι,
610
βάψας' ἔνεγκε δεῦρο ποντίας ἁλός,
611
ὡς παῖδα λουτροῖς τοῖς πανυστάτοις ἐμήν,
612
νύμφην τ' ἄνυμφον παρθένον τ' ἀπάρθενον,
613
λούσω προθῶμαί θ'—ὡς μὲν ἀξία, πόθεν;
614
οὐκ ἂν δυναίμην· ὡς δ' ἔχω (τί γὰρ πάθω;),
615
κόσμον γ' ἀγείρας' αἰχμαλωτίδων πάρα,
616
αἵ μοι πάρεδροι τῶνδ' ἔσω σκηνωμάτων
617
ναίουσιν, εἴ τις τοὺς νεωστὶ δεσπότας
618
λαθοῦς' ἔχει τι κλέμμα τῶν αὑτῆς δόμων.
619
ὦ σχήματ' οἴκων, ὦ ποτ' εὐτυχεῖς δόμοι,
620
ὦ πλεῖστ' ἔχων μάλιστά τ' εὐτεκνώτατε
621
Πρίαμε, γεραιά θ' ἥδ' ἐγὼ μήτηρ τέκνων,
622
ὡς ἐς τὸ μηδὲν ἥκομεν, φρονήματος
623
τοῦ πρὶν στερέντες. εἶτα δῆτ' ὀγκούμεθα,
624
ὁ μέν τις ἡμῶν πλουσίοισι δώμασιν,
625
ὁ δ' ἐν πολίταις τίμιος κεκλημένος;
626
τὰ δ' οὐδέν, ἄλλως φροντίδων βουλεύματα
627
γλώσσης τε κόμποι. κεῖνος ὀλβιώτατος
628
ὅτωι κατ' ἦμαρ τυγχάνει μηδὲν κακόν.
629
{Χο.} ἐμοὶ χρῆν συμφοράν,
630
ἐμοὶ χρῆν πημονὰν γενέσθαι,
631
Ἰδαίαν ὅτε πρῶτον ὕλαν
632
Ἀλέξανδρος εἰλατίναν
633
ἐτάμεθ', ἅλιον ἐπ' οἶδμα ναυστολήσων
635
Ἑλένας ἐπὶ λέκτρα, τὰν
636
καλλίσταν ὁ χρυσοφαὴς
637
Ἅλιος αὐγάζει.
638
πόνοι γὰρ καὶ πόνων
639
ἀνάγκαι κρείσσονες κυκλοῦνται·
640
κοινὸν δ' ἐξ ἰδίας ἀνοίας
641
κακὸν τᾶι Σιμουντίδι γᾶι
643
ὀλέθριον ἔμολε συμφορᾶι τ' ἔπ' ἄλλων,
644
ἐκρίθη δ' ἔρις, ἃν ἐν Ἴ-
645
δαι κρίνει τρισσὰς μακάρων
646
παῖδας ἀνὴρ βούτας,
647
ἐπὶ δορὶ καὶ φόνωι καὶ ἐμῶν μελάθρων λώβαι·
650
στένει δὲ καί τις ἀμφὶ τὸν εὔροον Εὐρώταν
651
Λάκαινα πολυδάκρυτος ἐν δόμοις κόρα,
654
πολιόν τ' ἐπὶ κρᾶτα μάτηρ τέκνων θανόντων
655
τίθεται χέρα δρύπτεταί τε 〈 〉 παρειάν,
656
δίαιμον ὄνυχα τιθεμένα σπαραγμοῖς.
657
{ΘΕΡΑΠΑΙΝΑ} γυναῖκες, Ἑκάβη ποῦ ποθ' ἡ παναθλία,
658
ἡ πάντα νικῶς' ἄνδρα καὶ θῆλυν σπορὰν
660
κακοῖσιν; οὐδεὶς στέφανον ἀνθαιρήσεται.
661
{Χο.} τί δ', ὦ τάλαινα σῆς κακογλώσσου βοῆς;
662
ὡς οὔποθ' εὕδει λυπρά μοι κηρύγματα.
663
{Θε.} Ἑκάβηι φέρω τόδ' ἄλγος· ἐν κακοῖσι δὲ
664
οὐ ῥάιδιον βροτοῖσιν εὐφημεῖν στόμα.
665
{Χο.} καὶ μὴν περῶσα τυγχάνει δόμων ὕπο
666
ἥδ', ἐς δὲ καιρὸν σοῖσι φαίνεται λόγοις.
667
{Θε.} ὦ παντάλαινα κἄτι μᾶλλον ἢ λέγω,
668
δέσποιν', ὄλωλας κοὐκέτ' εἶ, βλέπουσα φῶς,
669
ἄπαις ἄνανδρος ἄπολις ἐξεφθαρμένη.
670
{Εκ.} οὐ καινὸν εἶπας, εἰδόσιν δ' ὠνείδισας.
671
ἀτὰρ τί νεκρὸν τόνδε μοι Πολυξένης
672
ἥκεις κομίζους', ἧς ἀπηγγέλθη τάφος
673
πάντων Ἀχαιῶν διὰ χερὸς σπουδὴν ἔχειν;
674
{Θε.} ἥδ' οὐδὲν οἶδεν, ἀλλά μοι Πολυξένην
675
θρηνεῖ, νέων δὲ πημάτων οὐχ ἅπτεται.
676
{Εκ.} οἲ 'γὼ τάλαινα· μῶν τὸ βακχεῖον κάρα
677
τῆς θεσπιωιδοῦ δεῦρο Κασσάνδρας φέρεις;
678
{Θε.} ζῶσαν λέλακας, τὸν θανόντα δ' οὐ στένεις
679
τόνδ'· ἀλλ' ἄθρησον σῶμα γυμνωθὲν νεκροῦ,
680
εἴ σοι φανεῖται θαῦμα καὶ παρ' ἐλπίδας.
681
{Εκ.} οἴμοι, βλέπω δὴ παῖδ' ἐμὸν τεθνηκότα,
682
Πολύδωρον, ὅν μοι Θρὴιξ ἔσωιζ' οἴκοις ἀνήρ.
683
ἀπωλόμην δύστηνος, οὐκέτ' εἰμὶ δή.
684
ὦ τέκνον τέκνον,
685
αἰαῖ, κατάρχομαι νόμον
686
βακχεῖον, ἐξ ἀλάστορος
687
ἀρτιμαθὴς κακῶν.
688
{Χο.} ἔγνως γὰρ ἄτην παιδός, ὦ δύστηνε σύ;
689
{Εκ.} ἄπιστ' ἄπιστα, καινὰ καινὰ δέρκομαι.
690
ἕτερα δ' ἀφ' ἑτέρων κακὰ κακῶν κυρεῖ,
691
οὐδέ ποτ' ἀστένακτος ἀδάκρυτος ἁ-
692
μέρα 'πισχήσει.
693
{Χο.} δείν', ὦ τάλαινα, δεινὰ πάσχομεν κακά.
694
{Εκ.} ὦ τέκνον τέκνον ταλαίνας ματρός,
695
τίνι μόρωι θνήισκεις, τίνι πότμωι κεῖσαι,
697
πρὸς τίνος ἀνθρώπων;
698
{Θε.} οὐκ οἶδ'· ἐπ' ἀκταῖς νιν κυρῶ θαλασσίαις.
699
{Εκ.} ἔκβλητον ἢ πέσημα φοινίου δορὸς
700
ἐν ψαμάθωι λευρᾶι;
701
{Θε.} πόντου νιν ἐξήνεγκε πελάγιος κλύδων.
702
{Εκ.} ὤμοι αἰαῖ,
703
ἔμαθον ἐνύπνιον ὀμμάτων
704
ἐμῶν ὄψιν (οὔ με παρέβα φάντα-
705
σμα μελανόπτερον),
706
ἃν ἐσεῖδον ἀμφὶ σοῦ,
707
ὦ τέκνον, οὐκέτ' ὄντος Διὸς ἐν φάει.
708
{Χο.} τίς γάρ νιν ἔκτειν'; οἶσθ' ὀνειρόφρων φράσαι;
709-710
{Εκ.} ἐμὸς ἐμὸς ξένος, Θρήικιος ἱππότας,
711
ἵν' ὁ γέρων πατὴρ ἔθετό νιν κρύψας.
713
{Χο.} οἴμοι, τί λέξεις; χρυσὸν ὡς ἔχοι κτανών;
714
{Εκ.} ἄρρητ' ἀνωνόμαστα, θαυμάτων πέρα,
715
οὐχ ὅσι' οὐδ' ἀνεκτά. ποῦ δίκα ξένων;
716
ὦ κατάρατ' ἀνδρῶν, ὡς διεμοιράσω
718
χρόα, σιδαρέωι τεμὼν φασγάνωι
720
μέλεα τοῦδε παιδὸς οὐδ' ὤικτισας.
721
{Χο.} ὦ τλῆμον, ὥς σε πολυπονωτάτην βροτῶν
722
δαίμων ἔθηκεν ὅστις ἐστί σοι βαρύς.
724
ἀλλ' εἰσορῶ γὰρ τοῦδε δεσπότου δέμας
725
Ἀγαμέμνονος, τοὐνθένδε σιγῶμεν, φίλαι.
726
{ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ} Ἑκάβη, τί μέλλεις παῖδα σὴν κρύπτειν τάφωι
727
ἐλθοῦς' ἐφ' οἷσπερ Ταλθύβιος ἤγγειλέ μοι
728
μὴ θιγγάνειν σῆς μηδέν' Ἀργείων κόρης;
729
ἡμεῖς μὲν οὖν εἰῶμεν οὐδ' ἐψαύομεν·
730
σὺ δὲ σχολάζεις, ὥστε θαυμάζειν ἐμέ.
731
ἥκω δ' ἀποστελῶν σε· τἀκεῖθεν γὰρ εὖ
732
πεπραγμέν' ἐστίν, εἴ τι τῶνδ' ἐστὶν καλῶς.
733
ἔα· τίν' ἄνδρα τόνδ' ἐπὶ σκηναῖς ὁρῶ
734
θανόντα Τρώων; οὐ γὰρ Ἀργεῖον πέπλοι
735
δέμας περιπτύσσοντες ἀγγέλλουσί μοι.
736
{Εκ.} δύστην', ἐμαυτὴν γὰρ λέγω λέγουσα σέ,
737
Ἑκάβη, τί δράσω; πότερα προσπέσω γόνυ
738
Ἀγαμέμνονος τοῦδ' ἢ φέρω σιγῆι κακά;
739
{Αγ.} τί μοι προσώπωι νῶτον ἐγκλίνασα σὸν
740
δύρηι, τὸ πραχθὲν δ' οὐ λέγεις; τίς ἔσθ' ὅδε;
741
{Εκ.} ἀλλ' εἴ με δούλην πολεμίαν θ' ἡγούμενος
742
γονάτων ἀπώσαιτ', ἄλγος ἂν προσθείμεθ' ἄν.
743
{Αγ.} οὔτοι πέφυκα μάντις, ὥστε μὴ κλύων
744
ἐξιστορῆσαι σῶν ὁδὸν βουλευμάτων.
745
{Εκ.} ἆρ' ἐκλογίζομαί γε πρὸς τὸ δυσμενὲς
746
μᾶλλον φρένας τοῦδ', ὄντος οὐχὶ δυσμενοῦς
747
{Αγ.} εἴ τοί με βούληι τῶνδε μηδὲν εἰδέναι,
748
ἐς ταὐτὸν ἥκεις· καὶ γὰρ οὐδ' ἐγὼ κλύειν.
749
{Εκ.} οὐκ ἂν δυναίμην τοῦδε τιμωρεῖν ἄτερ
750
τέκνοισι τοῖς ἐμοῖσι. τί στρέφω τάδε;
751
τολμᾶν ἀνάγκη, κἂν τύχω κἂν μὴ τύχω.
752
Ἀγάμεμνον, ἱκετεύω σε τῶνδε γουνάτων
753
καὶ σοῦ γενείου δεξιᾶς τ' εὐδαίμονος.
754
{Αγ.} τί χρῆμα μαστεύουσα; μῶν ἐλεύθερον
755
αἰῶνα θέσθαι; ῥάιδιον γάρ ἐστί σοι.
756
[{Εκ.} οὐ δῆτα· τοὺς κακοὺς δὲ τιμωρουμένη
757
αἰῶνα τὸν σύμπαντα δουλεύειν θέλω.]
759
{Εκ.} οὐδέν τι τούτων ὧν σὺ δοξάζεις, ἄναξ.
758
{Αγ.} καὶ δὴ τίν' ἡμᾶς εἰς ἐπάρκεσιν καλεῖς;
760
{Εκ.} ὁρᾶις νεκρὸν τόνδ' οὗ καταστάζω δάκρυ;
761
{Αγ.} ὁρῶ· τὸ μέντοι μέλλον οὐκ ἔχω μαθεῖν.
762
{Εκ.} τοῦτόν ποτ' ἔτεκον κἄφερον ζώνης ὕπο.
763
{Αγ.} ἔστιν δὲ τίς σῶν οὗτος, ὦ τλῆμον, τέκνων;
764
{Εκ.} οὐ τῶν θανόντων Πριαμιδῶν ὑπ' Ἰλίωι.
765
{Αγ.} ἦ γάρ τιν' ἄλλον ἔτεκες ἢ κείνους, γύναι;
766
{Εκ.} ἀνόνητά γ', ὡς ἔοικε, τόνδ' ὃν εἰσορᾶις.
767
{Αγ.} ποῦ δ' ὢν ἐτύγχαν', ἡνίκ' ὤλλυτο πτόλις;
768
{Εκ.} πατήρ νιν ἐξέπεμψεν ὀρρωδῶν θανεῖν.
769
{Αγ.} ποῖ τῶν τότ' ὄντων χωρίσας τέκνων μόνον;
770
{Εκ.} ἐς τήνδε χώραν, οὗπερ ηὑρέθη θανών.
771
{Αγ.} πρὸς ἄνδρ' ὃς ἄρχει τῆσδε Πολυμήστωρ χθονός;
772
{Εκ.} ἐνταῦθ' ἐπέμφθη πικροτάτου χρυσοῦ φύλαξ.
773
{Αγ.} θνήισκει δὲ πρὸς τοῦ καὶ τίνος πότμου τυχών;
774
{Εκ.} τίνος γ' ὑπ' ἄλλου; Θρήιξ νιν ὤλεσε ξένος.
775
{Αγ.} ὦ τλῆμον· ἦ που χρυσὸν ἠράσθη λαβεῖν;
776
{Εκ.} τοιαῦτ', ἐπειδὴ συμφορὰν ἔγνω Φρυγῶν.
777
{Αγ.} ηὗρες δὲ ποῦ νιν; ἢ τίς ἤνεγκεν νεκρόν;
778
{Εκ.} ἥδ', ἐντυχοῦσα ποντίας ἀκτῆς ἔπι.
779
{Αγ.} τοῦτον ματεύους' ἢ πονοῦς' ἄλλον πόνον;
780
{Εκ.} λούτρ' ὤιχετ' οἴσους' ἐξ ἁλὸς Πολυξένηι.
781
{Αγ.} κτανών νιν, ὡς ἔοικεν, ἐκβάλλει ξένος.
782
{Εκ.} θαλασσόπλαγκτόν γ', ὦδε διατεμὼν χρόα.
783
{Αγ.} ὦ σχετλία σὺ τῶν ἀμετρήτων πόνων.
784
{Εκ.} ὄλωλα κοὐδὲν λοιπόν, Ἀγάμεμνον, κακῶν.
785
{Αγ.} φεῦ φεῦ· τίς οὕτω δυστυχὴς ἔφυ γυνή;
786
{Εκ.} οὐκ ἔστιν, εἰ μὴ τὴν Τύχην αὐτὴν λέγοις.
787
ἀλλ' ὧνπερ οὕνεκ' ἀμφὶ σὸν πίπτω γόνυ
788
ἄκουσον. εἰ μὲν ὅσιά σοι παθεῖν δοκῶ,
789
στέργοιμ' ἄν· εἰ δὲ τοὔμπαλιν, σύ μοι γενοῦ
790
τιμωρὸς ἀνδρός, ἀνοσιωτάτου ξένου,
791
ὃς οὔτε τοὺς γῆς νέρθεν οὔτε τοὺς ἄνω
792
δείσας δέδρακεν ἔργον ἀνοσιώτατον
793
[κοινῆς τραπέζης πολλάκις τυχὼν ἐμοὶ
794
ξενίας τ' ἀριθμῶι πρῶτα τῶν ἐμῶν φίλων·
795
τυχὼν δ' ὅσων δεῖ καὶ λαβὼν προμηθίαν
796
ἔκτεινε· τύμβου δ', εἰ κτανεῖν ἐβούλετο,
797
οὐκ ἠξίωσεν ἀλλ' ἀφῆκε πόντιον].
798
ἡμεῖς μὲν οὖν δοῦλοί τε κἀσθενεῖς ἴσως·
799
ἀλλ' οἱ θεοὶ σθένουσι χὠ κείνων κρατῶν
800
νόμος· νόμωι γὰρ τοὺς θεοὺς ἡγούμεθα
801
καὶ ζῶμεν ἄδικα καὶ δίκαι' ὡρισμένοι·
802
ὃς ἐς ς' ἀνελθὼν εἰ διαφθαρήσεται
803
καὶ μὴ δίκην δώσουσιν οἵτινες ξένους
804
κτείνουσιν ἢ θεῶν ἱερὰ τολμῶσιν φέρειν,
805
οὐκ ἔστιν οὐδὲν τῶν ἐν ἀνθρώποισι σῶν.
806
ταῦτ' οὖν ἐν αἰσχρῶι θέμενος αἰδέσθητί με,
807
οἴκτιρον ἡμᾶς, ὡς γραφεύς τ' ἀποσταθεὶς
808
ἰδοῦ με κἀνάθρησον οἷ' ἔχω κακά.
809
τύραννος ἦ ποτ' ἀλλὰ νῦν δούλη σέθεν,
810
εὔπαις ποτ' οὖσα, νῦν δὲ γραῦς ἄπαις θ' ἅμα,
811
ἄπολις ἔρημος ἀθλιωτάτη βροτῶν.
812
οἴμοι τάλαινα, ποῖ μ' ὑπεξάγεις πόδα;
813
ἔοικα πράξειν οὐδέν· ὦ τάλαιν' ἐγώ.
814
τί δῆτα θνητοὶ τἄλλα μὲν μαθήματα
815
μοχθοῦμεν ὡς χρὴ πάντα καὶ ματεύομεν,
816
πειθὼ δὲ τὴν τύραννον ἀνθρώποις μόνην
817
οὐδέν τι μᾶλλον ἐς τέλος σπουδάζομεν
818
μισθοὺς διδόντες μανθάνειν, ἵν' ἦν ποτε
819
πείθειν ἅ τις βούλοιτο τυγχάνειν θ' ἅμα;
820
τί οὖν ἔτ' ἄν τις ἐλπίσαι πράξειν καλῶς;
821
οἱ μὲν γὰρ ὄντες παῖδες οὐκέτ' εἰσί μοι,
822
αὐτὴ δ' ἐπ' αἰσχροῖς αἰχμάλωτος οἴχομαι,
823
καπνὸν δὲ πόλεως τόνδ' ὑπερθρώισκονθ' ὁρῶ.
824
καὶ μήν (ἴσως μὲν τοῦ λόγου ξένον τόδε,
825
Κύπριν προβάλλειν, ἀλλ' ὅμως εἰρήσεται)
826
πρὸς σοῖσι πλευροῖς παῖς ἐμὴ κοιμίζεται
827
ἡ φοιβάς, ἣν καλοῦσι Κασσάνδραν Φρύγες.
828
ποῦ τὰς φίλας δῆτ' εὐφρόνας λέξεις, ἄναξ;
829
ἦ τῶν ἐν εὐνῆι φιλτάτων ἀσπασμάτων
830
χάριν τιν' ἕξει παῖς ἐμή, κείνης δ' ἐγώ;
831
[ἐκ τοῦ σκότου τε τῶν τε νυκτερησίων
832
φίλτρων μεγίστη γίγνεται βροτοῖς χάρις.]
833
ἄκουε δή νυν. τὸν θανόντα τόνδ' ὁρᾶις;
834
τοῦτον καλῶς δρῶν ὄντα κηδεστὴν σέθεν
835
δράσεις. ἑνός μοι μῦθος ἐνδεὴς ἔτι.
836
εἴ μοι γένοιτο φθόγγος ἐν βραχίοσιν
837
καὶ χερσὶ καὶ κόμαισι καὶ ποδῶν βάσει
838
ἢ Δαιδάλου τέχναισιν ἢ θεῶν τινος,
839
ὡς πάνθ' ἁμαρτῆι σῶν ἔχοιτο γουνάτων
840
κλαίοντ', ἐπισκήπτοντα παντοίους λόγους.
841
ὦ δέσποτ', ὦ μέγιστον Ἕλλησιν φάος,
842
πιθοῦ, παράσχες χεῖρα τῆι πρεσβύτιδι
843
τιμωρόν, εἰ καὶ μηδέν ἐστιν ἀλλ' ὅμως.
844
ἐσθλοῦ γὰρ ἀνδρὸς τῆι δίκηι θ' ὑπηρετεῖν
845
καὶ τοὺς κακοὺς δρᾶν πανταχοῦ κακῶς ἀεί.
846
{Χο.} δεινόν γε, θνητοῖς ὡς ἅπαντα συμπίτνει
847
καὶ τῆς ἀνάγκης οἱ νόμοι διώρισαν,
848
φίλους τιθέντες τούς γε πολεμιωτάτους
849
ἐχθρούς τε τοὺς πρὶν εὐμενεῖς ποιούμενοι.
850
{Αγ.} ἐγώ σε καὶ σὸν παῖδα καὶ τύχας σέθεν,
851
Ἑκάβη, δι' οἴκτου χεῖρά θ' ἱκεσίαν ἔχω,
852
καὶ βούλομαι θεῶν θ' οὕνεκ' ἀνόσιον ξένον
853
καὶ τοῦ δικαίου τήνδε σοι δοῦναι δίκην,
854
εἴ πως φανείη γ' ὥστε σοί τ' ἔχειν καλῶς
855
στρατῶι τε μὴ δόξαιμι Κασσάνδρας χάριν
856
Θρήικης ἄνακτι τόνδε βουλεῦσαι φόνον.
857
ἔστιν γὰρ ἧι ταραγμὸς ἐμπέπτωκέ μοι·
858
τὸν ἄνδρα τοῦτον φίλιον ἡγεῖται στρατός,
859
τὸν κατθανόντα δ' ἐχθρόν· εἰ δὲ σοὶ φίλος
860
ὅδ' ἐστί, χωρὶς τοῦτο κοὐ κοινὸν στρατῶι.
861
πρὸς ταῦτα φρόντιζ'· ὡς θέλοντα μέν μ' ἔχεις
862
σοὶ ξυμπονῆσαι καὶ ταχὺν προσαρκέσαι,
863
βραδὺν δ', Ἀχαιοῖς εἰ διαβληθήσομαι.
864
{Εκ.} φεῦ. οὐκ ἔστι θνητῶν ὅστις ἔστ' ἐλεύθερος·
865
ἢ χρημάτων γὰρ δοῦλός ἐστιν ἢ τύχης
866
ἢ πλῆθος αὐτὸν πόλεος ἢ νόμων γραφαὶ
867
εἴργουσι χρῆσθαι μὴ κατὰ γνώμην τρόποις.
868
ἐπεὶ δὲ ταρβεῖς τῶι τ' ὄχλωι πλέον νέμεις,
869
ἐγώ σε θήσω τοῦδ' ἐλεύθερον φόβου.
870
σύνισθι μὲν γάρ, ἤν τι βουλεύσω κακὸν
871
τῶι τόνδ' ἀποκτείναντι, συνδράσηις δὲ μή.
872
ἢν δ' ἐξ Ἀχαιῶν θόρυβος ἢ 'πικουρία
873
πάσχοντος ἀνδρὸς Θρηικὸς οἷα πείσεται
874
φανῆι τις, εἶργε μὴ δοκῶν ἐμὴν χάριν.
875
τὰ δ' ἄλλα—θάρσει—πάντ' ἐγὼ θήσω καλῶς.
876
{Αγ.} πῶς οὖν; τί δράσεις; πότερα φάσγανον χερὶ
877
λαβοῦσα γραίαι φῶτα βάρβαρον κτενεῖς
878
ἢ φαρμάκοισιν ἢ 'πικουρίαι τίνι;
879
τίς σοι ξυνέσται χείρ' πόθεν κτήσηι φίλους;
880
{Εκ.} στέγαι κεκεύθας' αἵδε Τρωιάδων ὄχλον.
881
{Αγ.} τὰς αἰχμαλώτους εἶπας, Ἑλλήνων ἄγραν;
882
{Εκ.} σὺν ταῖσδε τὸν ἐμῶν φονέα τιμωρήσομαι.
883
{Αγ.} καὶ πῶς γυναιξὶν ἀρσένων ἔσται κράτος;
884
{Εκ.} δεινὸν τὸ πλῆθος σὺν δόλωι τε δύσμαχον.
885
{Αγ.} δεινόν· τὸ μέντοι θῆλυ μέμφομαι σθένος.
886
{Εκ.} τί δ'; οὐ γυναῖκες εἷλον Αἰγύπτου τέκνα
887
καὶ Λῆμνον ἄρδην ἀρσένων ἐξώικισαν;
888
ἀλλ' ὣς γενέσθω· τόνδε μὲν μέθες λόγον,
889
πέμψον δέ μοι τήνδ' ἀσφαλῶς διὰ στρατοῦ
890
γυναῖκα. καὶ σὺ Θρηικὶ πλαθεῖσα ξένωι
891
λέξον· Καλεῖ ς' ἄνασσα δή ποτ' Ἰλίου
892
Ἑκάβη, σὸν οὐκ ἔλασσον ἢ κείνης χρέος,
893
καὶ παῖδας, ὡς δεῖ καὶ τέκν' εἰδέναι λόγους
894
τοὺς ἐξ ἐκείνης. τὸν δὲ τῆς νεοσφαγοῦς
895
Πολυξένης ἐπίσχες, Ἀγάμεμνον, τάφον,
896
ὡς τώδ' ἀδελφὼ πλησίον μιᾶι φλογί,
897
δισσὴ μέριμνα μητρί, κρυφθῆτον χθονί.
898
{Αγ.} ἔσται τάδ' οὕτω· καὶ γὰρ εἰ μὲν ἦν στρατῶι
899
πλοῦς, οὐκ ἂν εἶχον τήνδε σοι δοῦναι χάριν·
900
νῦν δ', οὐ γὰρ ἵης' οὐρίους πνοὰς θεός,
901
μένειν ἀνάγκη πλοῦν ὁρῶντας ἡσύχους.
902
γένοιτο δ' εὖ πως· πᾶσι γὰρ κοινὸν τόδε,
903
ἰδίαι θ' ἑκάστωι καὶ πόλει, τὸν μὲν κακὸν
904
κακόν τι πάσχειν, τὸν δὲ χρηστὸν εὐτυχεῖν.
905
{Χο.} σὺ μέν, ὦ πατρὶς Ἰλιάς,
906
τῶν ἀπορθήτων πόλις οὐκέτι λέξηι·
908
τοῖον Ἑλλάνων νέφος ἀμφί σε κρύπτει
909
δορὶ δὴ δορὶ πέρσαν.
910
ἀπὸ δὲ στεφάναν κέκαρ-
911
σαι πύργων, κατὰ δ' αἰθάλου
912
κηλῖδ' οἰκτροτάταν κέχρωσαι.
913
τάλαιν', οὐκέτι ς' ἐμβατεύσω.
914
μεσονύκτιος ὠλλύμαν,
915
ἦμος ἐκ δείπνων ὕπνος ἡδὺς ἐπ' ὄσσοις
917
σκίδναται, μολπᾶν δ' ἄπο καὶ χοροποιὸν
918
θυσίαν καταπαύσας
919
πόσις ἐν θαλάμοις ἔκει-
920
το, ξυστὸν δ' ἐπὶ πασσάλωι,
921
ναύταν οὐκέθ' ὁρῶν ὅμιλον
922
Τροίαν Ἰλιάδ' ἐμβεβῶτα.
923
ἐγὼ δὲ πλόκαμον ἀναδέτοις
924
μίτραισιν ἐρρυθμιζόμαν
925
χρυσέων ἐνόπτρων λεύσσους' ἀτέρμονας εἰς αὐγάς,
926
ἐπιδέμνιος ὡς πέσοιμ' ἐς εὐνάν.
927
ἀνὰ δὲ κέλαδος ἔμολε πόλιν·
928
κέλευσμα δ' ἦν κατ' ἄστυ Τροίας τόδ'· Ὦ
930
παῖδες Ἑλλάνων, πότε δὴ πότε τὰν
931
Ἰλιάδα σκοπιὰν
932
πέρσαντες ἥξετ' οἴκους;
933
λέχη δὲ φίλια μονόπεπλος
934
λιποῦσα, Δωρὶς ὡς κόρα,
935
σεμνὰν προσίζους' οὐκ ἤνυς' Ἄρτεμιν ἁ τλάμων·
937
ἄγομαι δὲ θανόντ' ἰδοῦς' ἀκοίταν
938
τὸν ἐμὸν ἅλιον ἐπὶ πέλαγος·
939
πόλιν τ' ἀποσκοποῦς', ἐπεὶ νόστιμον
940
ναῦς ἐκίνησεν πόδα καί μ' ἀπὸ γᾶς
941
ὥρισεν Ἰλιάδος,
942
τάλαιν' ἀπεῖπον ἄλγει,
943
τὰν τοῖν Διοσκούροιν Ἑλέναν κάσιν Ἰδαῖόν τε
944
βούταν
945
αἰνόπαριν κατάραι
946
διδοῦς', ἐπεί με γαίας
947
ἐκ πατρίας ἀπώλεσεν
948
ἐξώικισέν τ' οἴκων γάμος οὐ γάμος ἀλλ'
949
ἀλάστορός τις οἰζύς·
950
ἃν μήτε πέλαγος ἅλιον ἀπαγάγοι πάλιν
952
μήτε πατρῶιον ἵκοιτ' ἐς οἶκον.
953
{ΠΟΛΥΜΗΣΤΩΡ} ὦ φίλτατ' ἀνδρῶν Πρίαμε, φιλτάτη δὲ σύ,
954
Ἑκάβη, δακρύω ς' εἰσορῶν πόλιν τε σὴν
955
τήν τ' ἀρτίως θανοῦσαν ἔκγονον σέθεν.
956
φεῦ· οὐκ ἔστιν οὐδὲν πιστόν, οὔτ' εὐδοξία
957
οὔτ' αὖ καλῶς πράσσοντα μὴ πράξειν κακῶς.
958
φύρουσι δ' αὐτὰ θεοὶ πάλιν τε καὶ πρόσω
959
ταραγμὸν ἐντιθέντες, ὡς ἀγνωσίαι
960
σέβωμεν αὐτούς. ἀλλὰ ταῦτα μὲν τί δεῖ
961
θρηνεῖν, προκόπτοντ' οὐδὲν ἐς πρόσθεν κακῶν;
962
σὺ δ', εἴ τι μέμφηι τῆς ἐμῆς ἀπουσίας,
963
σχές· τυγχάνω γὰρ ἐν μέσοις Θρήικης ὅροις
964
ἀπών, ὅτ' ἦλθες δεῦρ'· ἐπεὶ δ' ἀφικόμην,
965
ἤδη πόδ' ἔξω δωμάτων αἴροντί μοι
966
ἐς ταὐτὸν ἥδε συμπίτνει δμωὶς σέθεν,
967
λέγουσα μύθους ὧν κλύων ἀφικόμην.
968
{Εκ.} αἰσχύνομαί σε προσβλέπειν ἐναντίον,
969
Πολυμῆστορ, ἐν τοιοῖσδε κειμένη κακοῖς.
970
ὅτωι γὰρ ὤφθην εὐτυχοῦς', αἰδώς μ' ἔχει
971
ἐν τῶιδε πότμωι τυγχάνους' ἵν' εἰμὶ νῦν,
972
κοὐκ ἂν δυναίμην προσβλέπειν ὀρθαῖς κόραις·
973
ἀλλ' αὐτὸ μὴ δύσνοιαν ἡγήσηι σέθεν
974
[Πολυμῆστορ· ἄλλως δ' αἴτιόν τι καὶ νόμος,
975
γυναῖκας ἀνδρῶν μὴ βλέπειν ἐναντίον].
976
{Πο.} καὶ θαῦμά γ' οὐδέν. ἀλλὰ τίς χρεία ς' ἐμοῦ;
977
τί χρῆμ' ἐπέμψω τὸν ἐμὸν ἐκ δόμων πόδα;
978
{Εκ.} ἴδιον ἐμαυτῆς δή τι πρὸς σὲ βούλομαι
979
καὶ παῖδας εἰπεῖν σούς· ὀπάονας δέ μοι
980
χωρὶς κέλευσον τῶνδ' ἀποστῆναι δόμων.
981
{Πο.} χωρεῖτ'· ἐν ἀσφαλεῖ γὰρ ἥδ' ἐρημία.
982
φίλη μὲν εἶ σύ, προσφιλὲς δέ μοι τόδε
983
στράτευμ' Ἀχαιῶν. ἀλλὰ σημαίνειν σε χρή·
984
τί χρὴ τὸν εὖ πράσσοντα μὴ πράσσουσιν εὖ
985
φίλοις ἐπαρκεῖν; ὡς ἕτοιμός εἰμ' ἐγώ.
986
{Εκ.} πρῶτον μὲν εἰπὲ παῖδ' ὃν ἐξ ἐμῆς χερὸς
987
Πολύδωρον ἔκ τε πατρὸς ἐν δόμοις ἔχεις,
988
εἰ ζῆι· τὰ δ' ἄλλα δεύτερόν ς' ἐρήσομαι.
989
{Πο.} μάλιστα· τοὐκείνου μὲν εὐτυχεῖς μέρος.
990
{Εκ.} ὦ φίλταθ', ὡς εὖ κἀξίως λέγεις σέθεν.
991
{Πο.} τί δῆτα βούληι δεύτερον μαθεῖν ἐμοῦ;
992
{Εκ.} εἰ τῆς τεκούσης τῆσδε μέμνηταί τί που.
993
{Πο.} καὶ δεῦρό γ' ὡς σὲ κρύφιος…
994
{Εκ.}…
995
…
The complete text is available when the reading interface loads.