Supplices
- Authority group
- Euripides (catalogue association; authorship remains anonymous)
- Edition reference
- Supplices, ed. Diggle, op. cit., vol. 2 (1981) 3–53.
- CTS identifier
urn:cts:greekLit:tlg0006.tlg041.local001- Rights
- Document TEI P5 local en UTF-8.
- Corpus release
- 2.2.0 · 2026-08-29
- Bibliographic authority
- View bibliographic record ↗
139
{Θη.} τί δ' εἶπ' Ἀπόλλων παρθένοις κραίνων γάμον;
140
{Αδ.} κάπρωι με δοῦναι καὶ λέοντι παῖδ' ἐμώ.
141
{Θη.} σὺ δ' ἐξελίσσεις πῶς θεοῦ θεσπίσματα;
142
{Αδ.} ἐλθόντε φυγάδε νυκτὸς εἰς ἐμὰς πύλας
143
{Θη.} τίς καὶ τίς; εἰπέ· δύο γὰρ ἐξαυδᾶις ἅμα.
144
{Αδ.} Τυδεὺς μάχην συνῆψε Πολυνείκης θ' ἅμα.
145
{Θη.} ἦ τοῖσδ' ἔδωκας θηρσὶν ὣς κόρας σέθεν;
146
{Αδ.} μάχην γε δισσοῖν κνωδάλοιν ἀπεικάσας.
147
{Θη.} ἦλθον δὲ δὴ πῶς πατρίδος ἐκλιπόνθ' ὅρους;
148
{Αδ.} Τυδεὺς μὲν αἷμα συγγενὲς φεύγων χθονός.
149
{Θη.} ὁ δ' Οἰδίπου 〈παῖς〉 τίνι τρόπωι Θήβας λιπών;
150
{Αδ.} ἀραῖς πατρώιαις, μὴ κασίγνητον κτάνοι.
151
{Θη.} σοφήν γ' ἔλεξας τήνδ' ἑκούσιον φυγήν.
152
{Αδ.} ἀλλ' οἱ μένοντες τοὺς ἀπόντας ἠδίκουν.
153
{Θη.} οὔ πού σφ' ἀδελφὸς χρημάτων νοσφίζεται;
154
{Αδ.} ταύτηι δικάζων ἦλθον· εἶτ' ἀπωλόμην.
155
{Θη.} μάντεις δ' ἐπῆλθες ἐμπύρων τ' εἶδες φλόγα;
156
{Αδ.} οἴμοι· διώκεις μ' ἧι μάλιστ' ἐγὼ 'σφάλην.
157
{Θη.} οὐκ ἦλθες, ὡς ἔοικεν, εὐνοίαι θεῶν.
158
{Αδ.} τὸ δὲ πλέον, ἦλθον Ἀμφιάρεώ γε πρὸς βίαν.
159
{Θη.} οὕτω τὸ θεῖον ῥαιδίως ἀπεστράφης;
160
{Αδ.} νέων γὰρ ἀνδρῶν θόρυβος ἐξέπλησσέ με.
161
{Θη.} εὐψυχίαν ἔσπευσας ἀντ' εὐβουλίας.
162
{Αδ.} [ὃ δή γε πολλοὺς ὤλεσε στρατηλάτας.]
163
ἀλλ', ὦ καθ' Ἑλλάδ' ἀλκιμώτατον κάρα,
164
ἄναξ Ἀθηνῶν, ἐν μὲν αἰσχύναις ἔχω
165
πίτνων πρὸς οὖδας γόνυ σὸν ἀμπίσχειν χερί,
166
πολιὸς ἀνὴρ τύραννος εὐδαίμων πάρος·
167
ὅμως δ' ἀνάγκη συμφοραῖς εἴκειν ἐμαῖς.
168
σῶσον νεκρούς μοι τἀμά τ' οἰκτίρας κακὰ
169
καὶ τῶν θανόντων τάσδε μητέρας τέκνων,
170
αἷς γῆρας ἥκει πολιὸν εἰς ἀπαιδίαν,
171
ἐλθεῖν δ' ἔτλησαν δεῦρο καὶ ξένον πόδα
172
θεῖναι μόλις γεραιὰ κινοῦσαι μέλη,
173
πρεσβεύματ' οὐ Δήμητρος ἐς μυστήρια
174
ἀλλ' ὡς νεκροὺς θάψωσιν, ἃς αὐτὰς ἐχρῆν
175
κείνων ταφείσας χερσὶν ὡραίων τυχεῖν.
176
σοφὸν δὲ πενίαν τ' εἰσορᾶν τὸν ὄλβιον
177
πένητά τ' ἐς τοὺς πλουσίους ἀποβλέπειν
178
ζηλοῦνθ', ἵν' αὐτὸν χρημάτων ἔρως ἔχηι,
179
τά τ' οἰκτρὰ τοὺς μὴ δυστυχεῖς δεδορκέναι
post 179
〈 〉
post 17:
τόν θ' ὑμνοποιὸν αὐτὸς ἃν τίκτηι μέλη
post 17;
χαίροντα τίκτειν· ἢν δὲ μὴ πάσχηι τόδε,
post 17<
οὔτοι δύναιτ' ἂν οἴκοθέν γ' ἀτώμενος
post 17=
τέρπειν ἂν ἄλλους· οὐδὲ γὰρ δίκην ἔχει.
post 17>
τάχ' οὖν ἂν εἴποις· Πελοπίαν παρεὶς χθόνα
post 17?
πῶς ταῖς Ἀθήναις τόνδε προστάσσεις πόνον;
post 17@
ἐγὼ δίκαιός εἰμ' ἀφηγεῖσθαι τάδε.
post 17A
Σπάρτη μὲν ὠμὴ καὶ πεποίκιλται τρόπους,
post 17B
τὰ δ' ἄλλα μικρὰ κἀσθενῆ· πόλις δὲ σὴ
post 17C
μόνη δύναιτ' ἂν τόνδ' ὑποστῆναι πόνον·
post 17D
τά τ' οἰκτρὰ γὰρ δέδορκε καὶ νεανίαν
post 17E
ἔχει σε ποιμέν' ἐσθλόν· οὗ χρείαι πόλεις
post 17F
πολλαὶ διώλοντ', ἐνδεεῖς στρατηλάτου.
post 17G
{Χο.} κἀγὼ τὸν αὐτὸν τῶιδέ σοι λόγον λέγω,
post 17H
Θησεῦ, δι' οἴκτου τὰς ἐμὰς λαβεῖν τύχας.
post 17I
{Θη.} ἄλλοισι δὴ 'πόνης' ἁμιλληθεὶς λόγωι
post 17J
τοιῶιδ'· ἔλεξε γάρ τις ὡς τὰ χείρονα
post 17K
πλείω βροτοῖσίν ἐστι τῶν ἀμεινόνων.
post 17L
ἐγὼ δὲ τούτοις ἀντίαν γνώμην ἔχω,
post 17M
πλείω τὰ χρηστὰ τῶν κακῶν εἶναι βροτοῖς.
post 17N
εἰ μὴ γὰρ ἦν τόδ', οὐκ ἂν ἦμεν ἐν φάει.
post 17O
αἰνῶ δ' ὃς ἡμῖν βίοτον ἐκ πεφυρμένου
post 17P
καὶ θηριώδους θεῶν διεσταθμήσατο,
post 17Q
πρῶτον μὲν ἐνθεὶς σύνεσιν, εἶτα δ' ἄγγελον
post 17R
γλῶσσαν λόγων δούς, ὥστε γιγνώσκειν ὄπα,
post 17S
τροφήν τε καρποῦ τῆι τροφῆι τ' ἀπ' οὐρανοῦ
post 17T
σταγόνας ὑδρηλὰς ὡς τά τ' ἐκ γαίας τρέφηι
post 17U
ἄρδηι τε νηδύν· πρὸς δὲ τοῖσι χείματος
post 17V
προβλήματ' αἶθόν 〈τ'〉 ἐξαμύνασθαι θεοῦ,
post 17W
πόντου τε ναυστολήμαθ' ὡς διαλλαγὰς
post 17X
ἔχοιμεν ἀλλήλοισιν ὧν πένοιτο γῆ.
post 17Y
ἃ δ' ἔστ' ἄσημα κοὐ σαφῶς γιγνώσκομεν,
post 17Z
ἐς πῦρ βλέποντες καὶ κατὰ σπλάγχνων πτυχὰς
post 17[
μάντεις προσημαίνουσιν οἰωνῶν τ' ἄπο.
post 17\
ἆρ' οὐ τρυφῶμεν, θεοῦ κατασκευὴν βίωι
post 17]
δόντος τοιαύτην, οἷσιν οὐκ ἀρκεῖ τάδε;
post 17^
ἀλλ' ἡ φρόνησις τοῦ θεοῦ μεῖζον σθένειν
post 17_
ζητεῖ, τὸ γαῦρον δ' ἐν φρεσὶν κεκτημένοι
post 17`
δοκοῦμεν εἶναι δαιμόνων σοφώτεροι.
post 17a
ἧς καὶ σὺ φαίνηι δεκάδος, οὐ σοφὸς γεγώς,
post 17b
ὅστις κόρας μὲν θεσφάτοις Φοίβου ζυγεὶς
post 17c
ξένοισιν ὧδ' ἔδωκας ὡς δόντων θεῶν,
post 17d
λαμπρὸν δὲ θολερῶι δῶμα συμμείξας τὸ σὸν
post 17e
ἥλκωσας οἴκους· χρὴ γὰρ οὔτε σώματα
post 17f
ἄδικα δικαίοις τὸν σοφὸν συμμειγνύναι
post 17g
εὐδαιμονοῦντάς τ' ἐς δόμους κτᾶσθαι φίλους.
post 17h
κοινὰς γὰρ ὁ θεὸς τὰς τύχας ἡγούμενος
post 17i
τοῖς τοῦ νοσοῦντος πήμασιν διώλεσεν
post 17j
τὸν οὐ νοσοῦντα κοὐδὲν ἠδικηκότα.
post 17k
ἐς δὲ στρατείαν πάντας Ἀργείους ἄγων,
post 17l
μάντεων λεγόντων θέσφατ' εἶτ' ἀτιμάσας,
post 17m
βίαι παρελθὼν θεοὺς ἀπώλεσας πόλιν,
post 17n
νέοις παραχθεὶς οἵτινες τιμώμενοι
post 17o
χαίρουσι πολέμους τ' αὐξάνους' ἄνευ δίκης,
post 17p
φθείροντες ἀστούς, ὁ μὲν ὅπως στρατηλατῆι,
post 17q
ὁ δ' ὡς ὑβρίζηι δύναμιν ἐς χεῖρας λαβών,
post 17r
ἄλλος δὲ κέρδους οὕνεκ', οὐκ ἀποσκοπῶν
post 17s
τὸ πλῆθος εἴ τι βλάπτεται πάσχον τάδε.
post 17t
τρεῖς γὰρ πολιτῶν μερίδες· οἱ μὲν ὄλβιοι
post 17u
ἀνωφελεῖς τε πλειόνων τ' ἐρῶς' ἀεί·
post 17v
οἱ δ' οὐκ ἔχοντες καὶ σπανίζοντες βίου
post 17w
δεινοί, νέμοντες τῶι φθόνωι πλέον μέρος,
post 17x
ἐς τούς 〈τ'〉 ἔχοντας κέντρ' ἀφιᾶσιν κακά,
post 17y
γλώσσαις πονηρῶν προστατῶν φηλούμενοι·
post 17z
τριῶν δὲ μοιρῶν ἡ 'ν μέσωι σώιζει πόλεις,
post 17{
κόσμον φυλάσσους' ὅντιν' ἂν τάξηι πόλις.
κἄπειτ' ἐγώ σοι σύμμαχος γενήσομαι;
post 17}
τί πρὸς πολίτας τοὺς ἐμοὺς λέγων καλόν;
post 17~
χαίρων ἴθ'· εἰ γὰρ μὴ βεβούλευσαι καλῶς
post 17byte-7F
†αὐτὸς πιέζειν τὴν τύχην ἡμᾶς λίαν†.
post 17byte-80
{Χο.} ἥμαρτεν· ἐν νέοισι δ' ἀνθρώπων τόδε
post 17byte-81
ἔνεστι· συγγνώμην δὲ τῶιδ' ἔχειν χρεών.
post 17byte-82
[ἀλλ' ὡς ἰατρὸν τῶνδ', ἄναξ, ἀφίγμεθα.]
post 17byte-83
{Αδ.} οὔτοι δικαστήν 〈ς'〉 εἱλόμην ἐμῶν κακῶν
post 17byte-84
οὐδ', εἴ τι πράξας μὴ καλῶς εὑρίσκομαι,
post 17byte-85
τούτων κολαστὴν κἀπιτιμητήν, ἄναξ,
post 17byte-86
ἀλλ' ὡς ὀναίμην. εἰ δὲ μὴ βούληι τάδε,
post 17byte-87
στέργειν ἀνάγκη τοῖσι σοῖς· τί γὰρ πάθω;
post 17byte-88
ἄγ', ὦ γεραιαί, στείχετε, γλαυκὴν χλόην
post 17byte-89
αὐτοῦ λιποῦσαι φυλλάδος καταστεφῆ,
post 17byte-8A
θεούς τε καὶ γῆν τήν τε πυρφόρον θεὰν
post 17byte-8B
Δήμητρα θέμεναι μάρτυρ' ἡλίου τε φῶς
post 17byte-8C
ὡς οὐδὲν ἡμῖν ἤρκεσαν λιταὶ θεῶν.
post 262
{〈Χο.} 〉
post 263
ὃς Πέλοπος ἦν παῖς, Πελοπίας δ' ἡμεῖς χθονὸς
post 264
ταὐτὸν πατρῶιον αἷμα σοὶ κεκτήμεθα.
post 265
τί δρᾶις; προδώσεις ταῦτα κἀκβαλεῖς χθονὸς
post 266
γραῦς οὐ τυχούσας οὐδὲν ὧν αὐτὰς ἐχρῆν;
post 267
μὴ δῆτ'· ἔχει γὰρ καταφυγὴν θὴρ μὲν πέτραν,
post 268
δοῦλος δὲ βωμοὺς θεῶν, πόλις δὲ πρὸς πόλιν
post 269
ἔπτηξε χειμασθεῖσα· τῶν γὰρ ἐν βροτοῖς
post 26:
οὐκ ἔστιν οὐδὲν διὰ τέλους εὐδαιμονοῦν.
post 26;
βᾶθι, τάλαιν', ἱερῶν δαπέδων ἄπο Περσεφονείας,
post 26<
βᾶθι καὶ ἀντίασον γονάτων ἔπι χεῖρα βαλοῦσα,
post 26=
τέκνων τεθνεώτων κομίσαι δέμας, ὦ μελέα 'γώ,
post 26>
οὓς ὑπὸ Καδμείοισιν ἀπώλεσα τείχεσι κούρους.
post 26?
[ἰώ μοι· λάβετε φέρετε πέμπετε †κρίνετε†
post 26@
ταλαίνας χέρας γεραιάς.]
post 26A
πρός 〈σε〉 γενειάδος, ὦ φίλος, ὦ δοκιμώτατος Ἑλλάδι,
278-279
ἄντομαι ἀμφιπίτνουσα τὸ σὸν γόνυ καὶ χέρα δειλαία·
280
οἴκτισαι ἀμφὶ τέκνων †μ' ἱκέταν ἤ τιν' ἀλάταν†
281
οἰκτρὸν ἰήλεμον οἰκτρὸν ἱεῖσαν.
282
μηδ' ἀτάφους, τέκνον, ἐν Κάδμου χθονὶ χάρματα θηρῶν
283
παῖδας ἐν ἡλικίαι τᾶι σᾶι κατίδηις, ἱκετεύω.
284
βλέψον ἐμῶν βλεφάρων ἔπι δάκρυον, ἃ περὶ σοῖσιν
285
γούνασιν ὧδε πίτνω τέκνοις τάφον ἐξανύσασθαι.
286
{Θη.} μῆτερ, τί κλαίεις λέπτ' ἐπ' ὀμμάτων φάρη
287
βαλοῦσα τῶν σῶν; ἆρα δυστήνους γόους
288
κλύουσα τῶνδε; κἀμὲ γὰρ διῆλθέ τι.
289
ἔπαιρε λευκὸν κρᾶτα, μὴ δακρυρρόει
290
σεμναῖσι Δηοῦς ἐσχάραις παρημένη.
291
{Αι.} αἰαῖ. {Θη.} τὰ τούτων οὐχὶ σοὶ στενακτέον.
292
{Αι.} ὦ τλήμονες γυναῖκες. {Θη.} οὐ σὺ τῶνδ' ἔφυς.
293
{Αι.} εἴπω τι, τέκνον, σοί τε καὶ πόλει καλόν;
294
{Θη.} ὡς πολλά γ' ἐστὶ κἀπὸ θηλειῶν σοφά.
295
{Αι.} ἀλλ' εἰς ὄκνον μοι μῦθος ὃν κεύθω φέρει.
296
{Θη.} αἰσχρόν γ' ἔλεξας, χρήστ' ἔπη κρύπτειν φίλους.
297
{Αι.} οὔτοι σιωπῶς' εἶτα μέμψομαί ποτε
298
τὴν νῦν σιωπὴν ὡς ἐσιγήθη κακῶς,
299
οὐδ' ὡς ἀχρεῖον τὰς γυναῖκας εὖ λέγειν
300
δείσας' ἀφήσω τῶι φόβωι τοὐμὸν καλόν.
301
ἐγὼ δέ ς', ὦ παῖ, πρῶτα μὲν τὰ τῶν θεῶν
302
σκοπεῖν κελεύω μὴ σφαλῆις ἀτιμάσας·
303
[σφαλῆς γὰρ ἐν τούτωι μόνωι τἄλλ' εὖ φρονῶν.]
304
πρὸς τοῖσδε δ', εἰ μὲν μὴ ἀδικουμένοις ἐχρῆν
305
τολμηρὸν εἶναι, κάρτ' ἂν εἶχον ἡσύχως.
306
νῦν δ' ἴσθι σοί τε τοῦθ' ὅσην τιμὴν φέρει
307
κἀμοὶ παραινεῖν οὐ φόβον φέρει, τέκνον,
308
ἄνδρας βιαίους καὶ κατείργοντας νεκροὺς
309
τάφου τε μοῖραν καὶ κτερισμάτων λαχεῖν
310
ἐς τήνδ' ἀνάγκην σῆι καταστῆσαι χερὶ
311
νόμιμά τε πάσης συγχέοντας Ἑλλάδος
312
παῦσαι· τὸ γάρ τοι συνέχον ἀνθρώπων πόλεις
313
τοῦθ' ἔσθ', ὅταν τις τοὺς νόμους σώιζηι καλῶς.
314
ἐρεῖ δὲ δή τις ὡς ἀνανδρίαι χερῶν,
315
πόλει παρόν σοι στέφανον εὐκλείας λαβεῖν,
316
δείσας ἀπέστης, καὶ συὸς μὲν ἀγρίου
317
ἀγῶνος ἥψω φαῦλον ἀθλήσας πόνον,
318
οὗ δ' ἐς κράνος βλέψαντα καὶ λόγχης ἀκμὴν
319
χρῆν ἐκπονῆσαι δειλὸς ὢν ἐφηυρέθης.
320
μὴ δῆτ' ἐμός γ' ὤν, ὦ τέκνον, δράσηις τάδε.
321
ὁρᾶις ἄβουλος ὡς κεκερτομημένη
322
τοῖς κερτομοῦσι γοργὸν ὄμμ' ἀναβλέπει
323
σὴ πατρίς; ἐν γὰρ τοῖς πόνοισιν αὔξεται·
324
αἱ δ' ἥσυχοι σκοτεινὰ πράσσουσαι πόλεις
325
σκοτεινὰ καὶ βλέπουσιν εὐλαβούμεναι.
326
οὐκ εἶ νεκροῖσι καὶ γυναιξὶν ἀθλίαις
327
προσωφελήσων, ὦ τέκνον, κεχρημέναις;
328
ὡς οὔτε ταρβῶ σὺν δίκηι ς' ὁρμώμενον
329
Κάδμου θ' ὁρῶσα λαὸν εὖ πεπραγότα
330
ἔτ' αὐτὸν ἄλλα βλήματ' ἐν κύβοις βαλεῖν
331
πέποιθ'· ὁ γὰρ θεὸς πάντ' ἀναστρέφει πάλιν.
332
{Χο.} ὦ φιλτάτη μοι, τῶιδέ τ' εἴρηκας καλῶς
333
κἀμοί· διπλοῦν δὲ χάρμα γίγνεται τόδε.
334
{Θη.} ἐμοὶ λόγοι μέν, μῆτερ, οἱ λελεγμένοι
335
ὀρθῶς ἔχους' ἐς τόνδε κἀπεφηνάμην
336
γνώμην ὑφ' οἵων ἐσφάλη βουλευμάτων.
337
ὁρῶ δὲ κἀγὼ ταῦθ' ἅπερ με νουθετεῖς,
338
ὡς τοῖς ἐμοῖσιν οὐχὶ πρόσφορον τρόποις
339
φεύγειν τὰ δεινά. πολλὰ γὰρ δράσας καλὰ
340
ἔθος τόδ' εἰς Ἕλληνας ἐξεδειξάμην,
341
ἀεὶ κολαστὴς τῶν κακῶν καθεστάναι.
342
οὔκουν ἀπαυδᾶν δυνατόν ἐστί μοι πόνους.
343
τί γάρ μ' ἐροῦσιν οἵ γε δυσμενεῖς βροτῶν,
344
ὅθ' ἡ τεκοῦσα χὐπερορρωδοῦς' ἐμοῦ
345
πρώτη κελεύεις τόνδ' ὑποστῆναι πόνον;
346
δράσω τάδ'· εἶμι καὶ νεκροὺς ἐκλύσομαι
347
λόγοισι πείθων· εἰ δὲ μή, βίαι δορὸς
348
ἤδη τότ' ἔσται κοὐχὶ σὺν φθόνωι θεῶν.
349
δόξαι δὲ χρήιζω καὶ πόλει πάσηι τόδε,
350
δόξει δ' ἐμοῦ θέλοντος· ἀλλὰ τοῦ λόγου
351
προσδοὺς ἔχοιμ' ἂν δῆμον εὐμενέστερον.
352
καὶ γὰρ κατέστης' αὐτὸν ἐς μοναρχίαν
353
ἐλευθερώσας τήνδ' ἰσόψηφον πόλιν.
354
λαβὼν δ' Ἄδραστον δεῖγμα τῶν ἐμῶν λόγων
355
ἐς πλῆθος ἀστῶν εἶμι· καὶ πείσας τάδε,
356
λεκτοὺς ἀθροίσας δεῦρ' Ἀθηναίων κόρους
357
ἥξω· παρ' ὅπλοις θ' ἥμενος πέμψω λόγους
358
Κρέοντι νεκρῶν σώματ' ἐξαιτούμενος.
359
ἀλλ', ὦ γεραιαί, σέμν' ἀφαιρεῖτε στέφη
360
μητρός, πρὸς οἴκους ὥς νιν Αἰγέως ἄγω
361
φίλην προσάψας χεῖρα· τοῖς τεκοῦσι γὰρ
362
δύστηνος ὅστις μὴ ἀντιδουλεύει τέκνων,
363
κάλλιστον ἔρανον· δοὺς γὰρ ἀντιλάζυται
364
παίδων παρ' αὑτοῦ τοιάδ' ἃν τοκεῦσι δῶι.
365
{Χο.} ἱππόβοτον Ἄργος, ὦ πάτριον ἐμὸν πέδον,
366
〈τάδ'〉 ἐκλύετε, τάδ' ἐκλύετε
367
ἄνακτος ὅσια περὶ θεοὺς
368
καὶ μεγάλα Πελασγίαι
369
καὶ κατ' Ἄργος;
370
εἰ γὰρ ἐπὶ τέρμα καὶ τὸ πλέον ἐμῶν κακῶν ἱκόμενος ἔτι ματέρος
371
ἄμυγμα φόνιον ἐξέλοι,
372
γᾶν δὲ φίλιον Ἰνάχου
373
θεῖτ' ὀνήσας. καλὸν 〈δ'〉 ἄγαλμα πόλεσιν εὐσεβὴς πόνος
374
χάριν τ' ἔχει τὰν ἐς αἰεί. τί μοι
375
πόλις κρανεῖ ποτ'; ἆρα φίλιά μοι τεμεῖ
376
καὶ τέκνοις ταφὰς ληψόμεσθα;
377
ἄμυνε ματρί, πόλις, ἄμυνε, Παλλάδος,
378
νόμους βροτῶν μὴ μιαίνειν. σύ τοι
379
σέβεις δίκαν, τὸ δ' ἧσσον ἀδικίαι νέμεις
380
δυστυχῆ τ' ἀεὶ πάντα ῥύηι.
381
{Θη.} τέχνην μὲν αἰεὶ τήνδ' ἔχων ὑπηρετεῖς
382
πόλει τε κἀμοὶ διαφέρων κηρύγματα.
383
ἐλθὼν δ' ὑπέρ τ' Ἀσωπὸν Ἰσμηνοῦ θ' ὕδωρ
384
σεμνῶι τυράννωι φράζε Καδμείων τάδε·
385
Θησεύς ς' ἀπαιτεῖ πρὸς χάριν θάψαι νεκρούς,
386
συγγείτον' οἰκῶν γαῖαν, ἀξιῶν τυχεῖν,
387
φίλον τε θέσθαι πάντ' Ἐρεχθειδῶν λεών.
388
κἂν μὲν θέλωσιν, αἰνέσας παλίσσυτος
389
στεῖχ'· ἢν δ' ἀπιστῶς', οἵδε δεύτεροι λόγοι·
390
Κῶμον δέχεσθαι τὸν ἐμὸν ἀσπιδηφόρον.
391
στρατὸς δὲ θάσσει κἀξετάζεται παρὼν
392
Καλλίχορον ἀμφὶ σεμνὸν εὐτρεπὴς ὅδε.
393
καὶ μὴν ἑκοῦσά γ' ἀσμένη τ' ἐδέξατο
394
πόλις πόνον τόνδ' ὡς θέλοντά μ' ἤισθετο.
395
ἔα· λόγων τίς ἐμποδὼν ὅδ' ἔρχεται;
396
Καδμεῖος, ὡς ἔοικεν οὐ σάφ' εἰδότι,
397
κῆρυξ. ἐπίσχες, ἤν ς' ἀπαλλάξηι πόνου
398
μολὼν ὕπαντα τοῖς ἐμοῖς βουλεύμασιν.
399
{ΚΗΡΥΞ} τίς γῆς τύραννος; πρὸς τίν' ἀγγεῖλαί με χρὴ
400
λόγους Κρέοντος, ὃς κρατεῖ Κάδμου χθονὸς
401
Ἐτεοκλέους θανόντος ἀμφ' ἑπταστόμους
402
πύλας ἀδελφῆι χειρὶ Πολυνείκους ὕπο;
403
{Θη.} πρῶτον μὲν ἤρξω τοῦ λόγου ψευδῶς, ξένε,
404
ζητῶν τύραννον ἐνθάδ'· οὐ γὰρ ἄρχεται
405
ἑνὸς πρὸς ἀνδρὸς ἀλλ' ἐλευθέρα πόλις.
406
δῆμος δ' ἀνάσσει διαδοχαῖσιν ἐν μέρει
407
ἐνιαυσίαισιν, οὐχὶ τῶι πλούτωι διδοὺς
408
τὸ πλεῖστον ἀλλὰ χὠ πένης ἔχων ἴσον.
409
{Κη.} ἓν μὲν τόδ' ἡμῖν ὥσπερ ἐν πεσσοῖς δίδως
410
κρεῖσσον· πόλις γὰρ ἧς ἐγὼ πάρειμ' ἄπο
411
ἑνὸς πρὸς ἀνδρὸς οὐκ ὄχλωι κρατύνεται·
412
οὐδ' ἔστιν αὐτὴν ὅστις ἐκχαυνῶν λόγοις
413
πρὸς κέρδος ἴδιον ἄλλοτ' ἄλλοσε στρέφει,
414
τὸ δ' αὐτίχ' ἡδὺς καὶ διδοὺς πολλὴν χάριν
415
ἐσαῦθις ἔβλαψ', εἶτα διαβολαῖς νέαις
416
κλέψας τὰ πρόσθε σφάλματ' ἐξέδυ δίκης.
417
ἄλλως τε πῶς ἂν μὴ διορθεύων λόγους
418
ὀρθῶς δύναιτ' ἂν δῆμος εὐθύνειν πόλιν;
419
ὁ γὰρ χρόνος μάθησιν ἀντὶ τοῦ τάχους
420
κρείσσω δίδωσι. γαπόνος δ' ἀνὴρ πένης,
421
εἰ καὶ γένοιτο μὴ ἀμαθής, ἔργων ὕπο
422
οὐκ ἂν δύναιτο πρὸς τὰ κοίν' ἀποβλέπειν.
423
ἦ δὴ νοσῶδες τοῦτο τοῖς ἀμείνοσιν,
424
ὅταν πονηρὸς ἀξίωμ' ἀνὴρ ἔχηι
425
γλώσσηι κατασχὼν δῆμον, οὐδὲν ὢν τὸ πρίν.
426
{Θη.} κομψός γ' ὁ κῆρυξ καὶ παρεργάτης λόγων.
427
ἐπεὶ δ' ἀγῶνα καὶ σὺ τόνδ' ἠγωνίσω,
428
ἄκου'· ἅμιλλαν γὰρ σὺ προύθηκας λόγων.
429
οὐδὲν τυράννου δυσμενέστερον πόλει,
430
ὅπου τὸ μὲν πρώτιστον οὐκ εἰσὶν νόμοι
431
κοινοί, κρατεῖ δ' εἷς τὸν νόμον κεκτημένος
432
αὐτὸς παρ' αὑτῶι· καὶ τόδ' οὐκέτ' ἔστ' ἴσον.
433
γεγραμμένων δὲ τῶν νόμων ὅ τ' ἀσθενὴς
434
ὁ πλούσιός τε τὴν δίκην ἴσην ἔχει,
435
ἔστιν δ' ἐνισπεῖν τοῖσιν ἀσθενεστέροις
436
τὸν εὐτυχοῦντα ταὔθ' ὅταν κλύηι κακῶς,
437
νικᾶι δ' ὁ μείων τὸν μέγαν δίκαι' ἔχων.
438
τοὐλεύθερον δ' ἐκεῖνο· Τίς θέλει πόλει
439
χρηστόν τι βούλευμ' ἐς μέσον φέρειν ἔχων;
440
καὶ ταῦθ' ὁ χρήιζων λαμπρός ἐσθ', ὁ μὴ θέλων
441
σιγᾶι. τί τούτων ἔστ' ἰσαίτερον πόλει;
442
καὶ μὴν ὅπου γε δῆμος εὐθυντὴς χθονὸς
443
ὑποῦσιν ἀστοῖς ἥδεται νεανίαις·
444
ἀνὴρ δὲ βασιλεὺς ἐχθρὸν ἡγεῖται τόδε,
445
καὶ τοὺς ἀρίστους οὕς 〈τ'〉 ἂν ἡγῆται φρονεῖν
446
κτείνει, δεδοικὼς τῆς τυραννίδος πέρι.
447
πῶς οὖν ἔτ' ἂν γένοιτ' ἂν ἰσχυρὰ πόλις
448
ὅταν τις ὡς λειμῶνος ἠρινοῦ στάχυν
449
τομαῖς ἀφαιρῆι κἀπολωτίζηι νέους;
450
κτᾶσθαι δὲ πλοῦτον καὶ βίον τί δεῖ τέκνοις
451
ὡς τῶι τυράννωι πλείον' ἐκμοχθῆι βίον;
452
ἢ παρθενεύειν παῖδας ἐν δόμοις καλῶς,
453
τερπνὰς τυράννοις ἡδονὰς ὅταν θέληι,
454
δάκρυα δ' ἑτοιμάζουσι; μὴ ζώιην ἔτι
455
εἰ τἀμὰ τέκνα πρὸς βίαν νυμφεύσεται.
456
καὶ ταῦτα μὲν δὴ πρὸς τὰ ς' ἐξηκόντισα.
457
ἥκεις δὲ δὴ τί τῆσδε γῆς κεχρημένος;
458
κλαίων γ' ἂν ἦλθες, εἴ σε μὴ 'πεμψεν πόλις,
459
περισσὰ φωνῶν· τὸν γὰρ ἄγγελον χρεὼν
460
λέξανθ' ὅς' ἂν τάξηι τις ὡς τάχος πάλιν
461
χωρεῖν. τὸ λοιπὸν δ' εἰς ἐμὴν πόλιν Κρέων
462
ἧσσον λάλον σου πεμπέτω τιν' ἄγγελον.
463
{Χο.} φεῦ φεῦ· κακοῖσιν ὡς ὅταν δαίμων διδῶι
464
καλῶς, ὑβρίζους' ὡς ἀεὶ πράξοντες εὖ.
465
{Κη} λέγοιμ' ἂν ἤδη. τῶν μὲν ἠγωνισμένων
466
σοὶ μὲν δοκείτω ταῦτ', ἐμοὶ δὲ τἀντία.
467
ἐγὼ δ' ἀπαυδῶ πᾶς τε Καδμεῖος λεὼς
468
Ἄδραστον ἐς γῆν τήνδε μὴ παριέναι·
469
εἰ δ' ἔστιν ἐν γῆι, πρὶν θεοῦ δῦναι σέλας
470
λύσαντα σεμνὰ στεμμάτων μυστήρια
471
τῆσδ' ἐξελαύνειν, μηδ' ἀναιρεῖσθαι νεκροὺς
472
βίαι, προσήκοντ' οὐδὲν Ἀργείων πόλει.
473
κἂν μὲν πίθηι μοι, κυμάτων ἄτερ πόλιν
474
σὴν ναυστολήσεις· εἰ δὲ μή, πολὺς κλύδων
475
ἡμῖν τε καὶ σοὶ συμμάχοις τ' ἔσται δορός.
476
σκέψαι δὲ καὶ μὴ τοῖς ἐμοῖς θυμούμενος
477
λόγοισιν, ὡς δὴ πόλιν ἐλευθέραν ἔχων,
478
σφριγῶντ' ἀμείψηι μῦθον ἐκ βραχιόνων.
479
ἐλπὶς γάρ ἐστ' ἄπιστον, ἣ πολλὰς πόλεις
480
συνῆψ' ἄγουσα θυμὸν εἰς ὑπερβολάς.
481
ὅταν γὰρ ἔλθηι πόλεμος ἐς ψῆφον λεώ,
482
οὐδεὶς ἔθ' αὑτοῦ θάνατον ἐκλογίζεται,
483
τὸ δυστυχὲς δὲ τοῦτ' ἐς ἄλλον ἐκτρέπει.
484
εἰ δ' ἦν παρ' ὄμμα θάνατος ἐν ψήφου φορᾶι,
485
οὐκ ἄν ποθ' Ἑλλὰς δοριμανὴς ἀπώλλυτο.
486
καίτοι δυοῖν γε πάντες ἄνθρωποι λόγοιν
487
τὸν κρείσσον' ἴσμεν καὶ τὰ χρηστὰ καὶ κακὰ
488
ὅσωι τε πολέμου κρεῖσσον εἰρήνη βροτοῖς·
489
ἣ πρῶτα μὲν Μούσαισι προσφιλεστάτη
490
Ποιναῖσι δ' ἐχθρά, τέρπεταί τ' εὐπαιδίαι
491
χαίρει δὲ πλούτωι. ταῦτ' ἀφέντες οἱ κακοὶ
492
πολέμους ἀναιρούμεσθα καὶ τὸν ἥσσονα
493
δουλούμεθ', ἄνδρες ἄνδρα καὶ πόλις πόλιν.
494
σὺ δ' ἄνδρας ἐχθροὺς καὶ θανόντας ὠφελεῖς,
495
θάπτων κομίζων θ' ὕβρις οὓς ἀπώλεσεν;
496
οὔ τἄρ' ἔτ' ὀρθῶς Καπανέως κεραύνιον
497
δέμας καπνοῦται, κλιμάκων ὀρθοστάτας
498
ὃς προσβαλὼν πύλαισιν ὤμοσεν πόλιν
499
πέρσειν θεοῦ θέλοντος ἤν τε μὴ θέληι,
500
οὐδ' ἥρπασεν χάρυβδις οἰωνοσκόπον
501
τέθριππον ἅρμα περιβαλοῦσα χάσματι,
502
ἄλλοι τε κεῖνται πρὸς πύλαις λοχαγέται
503
πέτροις καταξανθέντες ὀστέων ῥαφάς.
504
ἤ νυν φρονεῖν ἄμεινον ἐξαύχει Διὸς
505
ἢ θεοὺς δικαίως τοὺς κακοὺς ἀπολλύναι.
506
φιλεῖν μὲν οὖν χρὴ τοὺς σοφοὺς πρῶτον τέκνα,
507
ἔπειτα τοκέας πατρίδα θ', ἣν αὔξειν χρεὼν
508
καὶ μὴ κατᾶξαι. σφαλερὸν ἡγεμὼν θρασὺς
509
νεώς τε ναύτης· ἥσυχος καιρῶι, σοφός.
510
καὶ τοῦτό τοι τἀνδρεῖον, ἡ προμηθία.
511
{Χο.} ἐξαρκέσας ἦν Ζεὺς ὁ τιμωρούμενος,
512
ὑμᾶς δ' ὑβρίζειν οὐκ ἐχρῆν τοιάνδ' ὕβριν.
513
{Αδ.} ὦ παγκάκιστε {Θη.} σῖγ', Ἄδραστ', ἔχε στόμα
514
καὶ μὴ 'πίπροσθεν τῶν ἐμῶν τοὺς σοὺς λόγους
515
θῆις. οὐ γὰρ ἥκει πρὸς σὲ κηρύσσων ὅδε
516
ἀλλ' ὡς ἔμ'· ἡμᾶς κἀποκρίνασθαι χρεών.
517
καὶ πρῶτα μέν σε πρὸς τὰ πρῶτ' ἀμείψομαι.
518
οὐκ οἶδ' ἐγὼ Κρέοντα δεσπόζοντ' ἐμοῦ
519
οὐδὲ σθένοντα μεῖζον, ὥστ' ἀναγκάσαι
520
δρᾶν τὰς Ἀθήνας ταῦτ'· ἄνω γὰρ ἂν ῥέοι
521
τὰ πράγμαθ', οὕτως εἰ 'πιταξόμεσθα δή.
522
πόλεμον δὲ τοῦτον οὐκ ἐγὼ καθίσταμαι,
523
ὃς οὐδὲ σὺν τοῖσδ' ἦλθον ἐς Κάδμου χθόνα·
524
νεκροὺς δὲ τοὺς θανόντας, οὐ βλάπτων πόλιν
525
οὐδ' ἀνδροκμῆτας προσφέρων ἀγωνίας,
526
θάψαι δικαιῶ, τὸν Πανελλήνων νόμον
527
σώιζων. τί τούτων ἐστὶν οὐ καλῶς ἔχον;
528
εἰ γάρ τι καὶ πεπόνθατ' Ἀργείων ὕπο,
529
τεθνᾶσιν, ἠμύνασθε πολεμίους καλῶς,
530
αἰσχρῶς δ' ἐκείνοις, χἠ δίκη διοίχεται.
531
ἐάσατ' ἤδη γῆι καλυφθῆναι νεκρούς,
532
ὅθεν δ' ἕκαστον ἐς τὸ φῶς ἀφίκετο
533
ἐνταῦθ' ἀπελθεῖν, πνεῦμα μὲν πρὸς αἰθέρα,
534
τὸ σῶμα δ' ἐς γῆν· οὔτι γὰρ κεκτήμεθα
535
ἡμέτερον αὐτὸ πλὴν ἐνοικῆσαι βίον,
536
κἄπειτα τὴν θρέψασαν αὐτὸ δεῖ λαβεῖν.
537
δοκεῖς κακουργεῖν Ἄργος οὐ θάπτων νεκρούς;
538
ἥκιστα· πάσης Ἑλλάδος κοινὸν τόδε,
539
εἰ τοὺς θανόντας νοσφίσας ὧν χρῆν λαχεῖν
540
ἀτάφους τις ἕξει· δειλίαν γὰρ ἐσφέρει
541
τοῖς ἀλκίμοισιν οὗτος ἢν τεθῆι νόμος.
542
κἀμοὶ μὲν ἦλθες δείν' ἀπειλήσων ἔπη,
543
νεκροὺς δὲ ταρβεῖτ' εἰ κρυφήσονται χθονί;
544
τί μὴ γένηται; μὴ κατασκάψωσι γῆν
545
ταφέντες ὑμῶν; ἢ τέκν' ἐν μυχοῖς χθονὸς
546
φύσωσιν, ἐξ ὧν εἶσί τις τιμωρία;
547
σκαιόν γε τἀνάλωμα τῆς γλώσσης τόδε,
548
φόβους πονηροὺς καὶ κενοὺς δεδοικέναι.
549
ἀλλ', ὦ μάταιοι, γνῶτε τἀνθρώπων κακά·
550
παλαίσμαθ' ἡμῶν ὁ βίος· εὐτυχοῦσι δὲ
551
οἱ μὲν τάχ', οἱ δ' ἐσαῦθις, οἱ δ' ἤδη βροτῶν·
552
τρυφᾶι δ' ὁ δαίμων· πρός τε γὰρ τοῦ δυστυχοῦς,
553
ὡς εὐτυχήσηι, τίμιος γεραίρεται,
554
ὅ τ' ὄλβιός νιν πνεῦμα δειμαίνων λιπεῖν
555
ὑψηλὸν αἴρει. γνόντας οὖν χρεὼν τάδε
556
ἀδικουμένους τε μέτρια μὴ θυμῶι φέρειν
557
ἀδικεῖν τε τοιαῦθ' οἷα μὴ βλάψει πάλιν.
558
πῶς οὖν ἂν εἴη; τοὺς ὀλωλότας νεκροὺς
559
θάψαι δόθ' ἡμῖν τοῖς θέλουσιν εὐσεβεῖν.
560
ἢ δῆλα τἀνθένδ'· εἶμι καὶ θάψω βίαι.
561
οὐ γάρ ποτ' εἰς Ἕλληνας ἐξοισθήσεται
562
ὡς εἰς ἔμ' ἐλθὼν καὶ πόλιν Πανδίονος
563
νόμος παλαιὸς δαιμόνων διεφθάρη.
564
{Χο.} θάρσει· τὸ γάρ τοι τῆς Δίκης σώιζων φάος
565
πολλοὺς ὑπεκφύγοις ἂν ἀνθρώπων ψόγους.
566
{Κη.} βούληι συνάψω μῦθον ἐν βραχεῖ τιθείς;
567
{Θη.} λέγ' εἴ τι βούληι· καὶ γὰρ οὐ σιγηλὸς εἶ.
568
{Κη.} οὐκ ἄν ποτ' ἐκ γῆς παῖδας Ἀργείων λάβοις.
569
{Θη.} κἀμοῦ νυν ἀντάκουσον, εἰ βούληι, πάλιν.
570
{Κη.} κλύοιμ' ἄν· οὐ γὰρ ἀλλὰ δεῖ δοῦναι μέρος.
571
{Θη.} θάψω νεκροὺς γῆς ἐξελὼν Ἀσωπίας.
572
{Κη.} ἐν ἀσπίσιν σοι πρῶτα κινδυνευτέον.
573
{Θη.} πολλοὺς ἔτλην δὴ χἀτέροις ἄλλους πόνους.
574
{Κη.} ἦ πᾶσιν οὖν 〈ς'〉 ἔφυσεν ἐξαρκεῖν πατήρ;
575
{Θη.} ὅσοι γ' ὑβρισταί· χρηστὰ δ' οὐ κολάζομεν.
576
{Κη.} πράσσειν σὺ πόλλ' εἴωθας ἥ τε σὴ πόλις.
577
{Θη.} τοιγὰρ πονοῦσα πολλὰ πόλλ' εὐδαιμονεῖ.
578
{Κη.} ἔλθ', ὥς σε λόγχη σπαρτὸς ἐν κόνει βάληι.
579
{Θη.} τίς δ' ἐκ δράκοντος θοῦρος ἂν γένοιτ' Ἄρης;
580
{Κη.} γνώσηι σὺ πάσχων· νῦν δ' ἔτ' εἶ νεανίας.
581
{Θη.} οὔτοι μ' ἐπαρεῖς ὥστε θυμοῦσθαι φρένας
582
τοῖς σοῖσι κόμποις· ἀλλ' ἀποστέλλου χθονὸς
583
λόγους ματαίους οὕσπερ ἠνέγκω λαβών·
584
περαίνομεν γὰρ οὐδέν. ὁρμᾶσθαι χρεὼν
585
πάντ' ἄνδρ' ὁπλίτην ἁρμάτων τ' ἐπεμβάτην
586
μοναμπύκων τε φάλαρα κινεῖσθαι †στόμα†
587
ἀφρῶι καταστάζοντα Καδμείων χθόνα.
588
χωρήσομαι γὰρ ἑπτὰ πρὸς Κάδμου πύλας
590
αὐτὸς σίδηρον ὀξὺν ἐν χεροῖν ἔχων
589
αὐτός τε κῆρυξ. σοὶ δὲ προστάσσω μένειν,
591
Ἄδραστε, κἀμοὶ μὴ ἀναμείγνυσθαι τύχας
592
τὰς σάς. ἐγὼ γὰρ δαίμονος τοὐμοῦ μέτα
593
στρατηλατήσω καινὸς ἐν καινῶι δορί.
594
ἓν δεῖ μόνον μοι· τοὺς θεοὺς ἔχειν ὅσοι
595
δίκην σέβονται. ταῦτα γὰρ ξυνόνθ' ὁμοῦ
596
νίκην δίδωσιν· ἁρετὴ δ' οὐδὲν φέρει
597
βροτοῖσιν ἢν μὴ τὸν θεὸν χρήιζοντ' ἔχηι.
598
{Χο.} ὦ μέλεαι μελέων ματέρες λοχαγῶν,
599
ὥς μοι ὑφ' ἥπατι †χλωρὸν δεῖμα ταράσσει†
600
{—} τίν' αὐδὰν τάνδε προσφέρεις νέαν;
601
{—} στράτευμα πᾶι Παλλάδος κριθήσεται.
602
{—} διὰ δορὸς εἶπας ἢ λόγων ξυναλλαγαῖς;
603
{—} γένοιτ' ἂν κέρδος· εἰ δ' ἀρείφατοι
604
φόνοι μάχαι στερνοτυπεῖς τ' ἀνὰ πτόλιν
605
κτύποι φανήσονται, τάλαινα τίνα λόγον,
606
τίν' ἂν τῶνδ' αἰτίαν λάβοιμι;
608
{—} ἀλλὰ τὸν εὐτυχίαι λαμπρὸν ἄν τις αἱροῖ
609
μοῖρα πάλιν· τόδε μοι θράσος ἀμφιβαίνει.
610
{—} δικαίους δαίμονας σύ γ' ἐννέπεις.
611
{—} τίνες γὰρ ἄλλοι νέμουσι συμφοράς;
612
{—} διάφορα πολλὰ θεῶν βροτοῖσιν εἰσορῶ.
613
{—} φόβωι γὰρ τῶι πάρος διόλλυσαι.
614
δίκα δίκαν δ' ἐκάλεσε καὶ φόνος φόνον·
615
κακῶν δ' ἀναψυχὰς θεοὶ βροτοῖς νέμου-
617
σι, πάντων τέρμ' ἔχοντες αὐτοί.
618
{—} τὰ καλλίπυργα πεδία πῶς ἱκοίμεθ' ἄν,
619
Καλλίχορον θεᾶς ὕδωρ λιποῦσαι;
620
{—} ποτανὰν εἴ σέ τις θεῶν κτίσαι,
621
διπόταμον ἵνα πόλιν μόλοις,
622
εἰδείης ἂν φίλων εἰδείης ἂν τύχας.
623
{—} τίς ποτ' αἶσα, τίς ἄρα πότμος
624
ἐπιμένει τὸν ἄλκιμον
625
τᾶσδε γᾶς ἄνακτα;
626
{—} κεκλημένους μὲν ἀνακαλούμεθ' αὖ θεούς·
627
ἀλλὰ φόβων πίστις ἅδε πρώτα.
628
{—} ἰὼ Ζεῦ, τᾶς παλαιομάτορος
629
παιδογόνε πόριος Ἰνάχου,
630
πόλει μοι ξύμμαχος
631
γενοῦ τᾶιδ' εὐμενής.
632
{—} τὸ σὸν ἄγαλμα, τὸ σὸν ἵδρυμα πόλεος ἐκκόμιζέ μοι
633
πρὸς πυρὰν ὑβρισθέν.
634
{ΑΓΓΕΛΟΣ} γυναῖκες, ἥκω πόλλ' ἔχων λέγειν φίλα,
635
αὐτός τε σωθείς (ἡιρέθην γὰρ ἐν μάχηι
636
ἣν οἱ θανόντες ἑπτὰ δεσπόται λόχων
637
ἠγωνίσαντο ῥεῦμα Διρκαῖον πάρα)
638
νίκην τε Θησέως ἀγγελῶν. λόγου δέ σε
639
μακροῦ ἀπολύσω· Καπανέως γὰρ ἦ λάτρις,
640
ὃν Ζεὺς κεραυνῶι πυρπόλωι καταιθαλοῖ.
641
{Χο.} ὦ φίλτατ', εὖ μὲν νόστον ἀγγέλλεις σέθεν
642
τήν τ' ἀμφὶ Θησέως βάξιν· εἰ δὲ καὶ στρατὸς
643
σῶς ἐστ' Ἀθηνῶν, πάντ' ἂν ἀγγέλλοις φίλα.
644
{Αγ.} σῶς καὶ πέπραγεν ὡς Ἄδραστος ὤφελεν
645
πρᾶξαι ξὺν Ἀργείοισιν οὓς ἀπ' Ἰνάχου
646
στείλας ἐπεστράτευσε Καδμείων πόλιν.
647
{Χο.} πῶς γὰρ τροπαῖα Ζηνὸς Αἰγέως τόκος
648
ἔστησεν οἵ τε συμμετασχόντες δορός;
649
λέξον· παρὼν γὰρ οὐ παρόντας εὐφρανεῖς.
650
{Αγ.} λαμπρὰ μὲν ἀκτὶς ἡλίου, κανὼν σαφής,
651
ἔβαλλε γαῖαν· ἀμφὶ δ' Ἠλέκτρας πύλας
652
ἔστην θεατὴς πύργον εὐαγῆ λαβών.
653
ὁρῶ δὲ φῦλα τρία τριῶν στρατευμάτων·
654
τευχεσφόρον μὲν λαὸν ἐκτείνοντ' ἄνω
655
Ἰσμήνιον πρὸς ὄχθον, ὡς μὲν ἦν λόγος,
656
αὐτόν τ' ἄνακτα, παῖδα κλεινὸν Αἰγέως,
657
καὶ τοὺς σὺν αὐτῶι δεξιὸν τεταγμένους
658
κέρας, παλαιᾶς Κεκροπίας οἰκήτορας,
659
†αὐτὸν† δὲ Πάραλον ἐστολισμένον δορὶ
660
κρήνην παρ' αὐτὴν Ἄρεος· ἱππότην 〈δ'〉 ὄχλον
661
πρὸς κρασπέδοισι στρατοπέδου τεταγμένον,
662
ἴσους ἀριθμόν· ἁρμάτων δ' ὀχήματα
663
ἔνερθε σεμνῶν μνημάτων Ἀμφίονος.
664
Κάδμου δὲ λαὸς ἧστο πρόσθε τειχέων
665
νεκροὺς ὄπισθε θέμενος, ὧν ἔκειτ' ἀγών.
666
ἱππεῦσι δ' ἱππῆς ἦσαν ἀνθωπλισμένοι
667
τετραόροισί τ' ἀντί' ἅρμαθ' ἅρμασιν.
668
κῆρυξ δὲ Θησέως εἶπεν ἐς πάντας τάδε·
669
Σιγᾶτε, λαοί, σῖγα, Καδμείων στίχες,
670
ἀκούσαθ'· ἡμεῖς ἥκομεν νεκροὺς μέτα,
671
θάψαι θέλοντες, τὸν Πανελλήνων νόμον
672
σώιζοντες, οὐδὲν δεόμενοι τεῖναι φόνον.
673
κοὐδὲν Κρέων τοῖσδ' ἀντεκήρυξεν λόγοις,
674
ἀλλ' ἧστ' ἐφ' ὅπλοις σῖγα. ποιμένες δ' ὄχων
675
τετραόρων κατῆρχον ἐντεῦθεν μάχης·
676
πέραν δὲ διελάσαντες ἀλλήλων ὄχους
677
παραιβάτας ἔστησαν ἐς τάξιν δορός.
678
χοἰ μὲν σιδήρωι διεμάχονθ', οἱ δ' ἔστρεφον
679
πώλους ἐς ἀλκὴν αὖθις ἐς παραιβάτας.
680
ἰδὼν δὲ Φόρβας, ὃς μοναμπύκων ἄναξ
681
ἦν τοῖς Ἐρεχθείδαισιν, ἁρμάτων ὄχλον
682
οἵ τ' αὖ τὸ Κάδμου διεφύλασσον ἱππικὸν
683
συνῆψαν ἀλκὴν κἀκράτουν ἡσσῶντό τε.
684
λεύσσων δὲ ταῦτα κοὐ κλύων (ἐκεῖ γὰρ ἦ
685
ἔνθ' ἅρματ' ἠγωνίζεθ' οἵ τ' ἐπεμβάται)
686
τἀκεῖ παρόντα πολλὰ πήματ' οὐκ ἔχω
687
τί πρῶτον εἴπω, πότερα τὴν ἐς οὐρανὸν
688
κόνιν προσαντέλλουσαν, ὡς πολλὴ παρῆν,
689
ἢ τοὺς ἄνω τε καὶ κάτω φορουμένους
690
ἱμᾶσιν, αἵματός τε φοινίου ῥοὰς
691
τῶν μὲν πιτνόντων, τῶν δὲ θραυσθέντων δίφρων
692
ἐς κρᾶτα πρὸς γῆν ἐκκυβιστώντων βίαι
693
πρὸς ἁρμάτων τ' ἀγαῖσι λειπόντων βίον.
694
νικῶντα δ' ἵπποις ὡς ὑπείδετο στρατὸν
695
Κρέων τὸν ἐνθένδ', ἰτέαν λαβὼν χερὶ
696
χωρεῖ πρὶν ἐλθεῖν ξυμμάχοις δυσθυμίαν.
697
καὶ μὴν τὰ Θησέως γ' οὐκ ὄκνωι διεφθάρη,
698
ἀλλ' ἵετ' εὐθὺς λάμπρ' ἀναρπάσας ὅπλα.
699
κἀς μέσον ἅπαντα συμπατάξαντες στρατὸν
700
ἔκτεινον ἐκτείνοντο καὶ παρηγγύων
701
κελευσμὸν ἀλλήλοισι σὺν πολλῆι βοῆι·
702
Θεῖν'· Ἀντέρειδε τοῖς Ἐρεχθείδαις δόρυ.
703
λόχος δ' ὀδόντων ὄφεος ἐξηνδρωμένος
704
δεινὸς παλαιστὴς ἦν· ἔκλινε γὰρ κέρας
705
τὸ λαιὸν ἡμῶν· δεξιοῦ δ' ἡσσώμενον
706
φεύγει τὸ κείνων· ἦν δ' ἀγὼν ἰσόρροπος.
707
κἀν τῶιδε τὸν στρατηγὸν αἰνέσαι παρῆν·
708
οὐ γὰρ τὸ νικῶν τοῦτ' ἐκέρδαινεν μόνον
709
ἀλλ' ὤιχετ' ἐς τὸ κάμνον οἰκείου στρατοῦ.
710
ἔρρηξε δ' αὐδὴν ὥσθ' ὑπηχῆσαι χθόνα·
711
Ὦ παῖδες, εἰ μὴ σχήσετε στερρὸν δόρυ
712
σπαρτῶν τόδ' ἀνδρῶν, οἴχεται τὰ Παλλάδος.
713
θάρσος δ' ἐνῶρσε παντὶ Κραναϊδῶν στρατῶι.
714
αὐτός θ' ὅπλισμα τοὐπιδαύριον λαβὼν
715
δεινῆς κορύνης διαφέρων ἐσφενδόνα
716
ὁμοῦ τραχήλους κἀπικειμένας κάραι
717
κυνέας θερίζων κἀποκαυλίζων ξύλωι.
718
μόλις δέ πως ἔτρεψαν ἐς φυγὴν πόδα.
719
ἐγὼ δ' ἀνηλάλαξα κἀνωρχησάμην
720
κἄκρουσα χεῖρας. οἱ δ' ἔτεινον ἐς πύλας.
721
βοὴ δὲ καὶ κωκυτὸς ἦν ἀνὰ πτόλιν
722
νέων γερόντων ἱερά τ' ἐξεπίμπλασαν
723
φόβωι. παρὸν δὲ τειχέων ἔσω μολεῖν
724
Θησεὺς ἐπέσχεν· οὐ γὰρ ὡς πέρσων πόλιν
725
μολεῖν ἔφασκεν ἀλλ' ἀπαιτήσων νεκρούς.
726
τοιόνδε τοι στρατηγὸν αἱρεῖσθαι χρεών,
727
ὃς ἔν τε τοῖς δεινοῖσίν ἐστιν ἄλκιμος
728
μισεῖ θ' ὑβριστὴν λαόν, ὃς πράσσων καλῶς
729
ἐς ἄκρα βῆναι κλιμάκων ἐνήλατα
730
ζητῶν ἀπώλες' ὄλβον ὧι χρῆσθαι παρῆν.
731
{Χο.} νῦν τήνδ' ἄελπτον ἡμέραν ἰδοῦς' ἐγὼ
732
θεοὺς νομίζω καὶ δοκῶ τὰς συμφορὰς
733
ἔχειν ἐλάσσους τῶνδε τεισάντων δίκην.
734
{Αδ.} ὦ Ζεῦ, τί δῆτα τοὺς ταλαιπώρους βροτοὺς
735
φρονεῖν λέγουσι; σοῦ γὰρ ἐξηρτήμεθα
736
δρῶμέν τε τοιαῦθ' ἃν σὺ τυγχάνηις θέλων.
737
ἡμῖν γὰρ ἦν τό τ' Ἄργος οὐχ ὑποστατὸν
738
αὐτοί τε πολλοὶ καὶ νέοι βραχίοσιν.
739
Ἐτεοκλέους δὲ σύμβασιν ποιουμένου,
740
μέτρια θέλοντος, οὐκ ἐχρήιζομεν λαβεῖν,
741
κἄπειτ' ἀπωλόμεσθ'· ὁ δ' αὖ τότ' εὐτυχής,
742
λαβὼν πένης ὣς ἀρτίπλουτα χρήματα,
743
ὕβριζ', ὑβρίζων τ' αὖθις ἀνταπώλετο
744
Κάδμου κακόφρων λαός. ὦ κενοὶ βροτῶν,
745
†οἳ τόξον ἐντείνοντες τοῦ καιροῦ πέρα†
746
καὶ πρὸς δίκης γε πολλὰ πάσχοντες κακὰ
747
φίλοις μὲν οὐ πείθεσθε, τοῖς δὲ πράγμασιν·
748
πόλεις τ', ἔχουσαι διὰ λόγου κάμψαι κακά,
749
φόνωι καθαιρεῖσθ' οὐ λόγωι τὰ πράγματα.
750
ἀτὰρ τί ταῦτα; κεῖνο βούλομαι μαθεῖν,
751
πῶς ἐξεσώθης· εἶτα τἄλλ' ἐρήσομαι.
752
{Αγ.} ἐπεὶ ταραγμὸς πόλιν ἐκίνησεν δορός,
753
πύλας διῆλθον ἧιπερ εἰσήιει στρατός.
754
{Αδ.} ὧν δ' οὕνεχ' ἁγὼν ἦν νεκροὺς κομίζετε;
755
{Αγ.} ὅσοι γε κλεινοῖς ἕπτ' ἐφέστασαν λόχοις.
756
{Αδ.} πῶς φήις; ὁ δ' ἄλλος ποῦ κεκμηκότων ὄχλος;
757
{Αγ.} τάφωι δέδονται πρὸς Κιθαιρῶνος πτυχαῖς.
758
{Αδ.} τοὐκεῖθεν ἢ τοὐνθένδε; τίς δ' ἔθαψέ νιν;
759
{Αγ.} Θησεύς, σκιώδης ἔνθ' Ἐλευθερὶς πέτρα.
760
{Αδ.} οὓς δ' οὐκ ἔθαψε ποῦ νεκροὺς ἥκεις λιπών;
761
{Αγ.} ἐγγύς· πέλας γὰρ πᾶν ὅτι σπουδάζεται.
762
{Αδ.} ἦ που πικρῶς νιν θέραπες ἦγον ἐκ φόνου;
763
{Αγ.} οὐδεὶς ἐπέστη τῶιδε δοῦλος ὢν πόνωι.
post 763
{〈Αδ. 〉}
post 764
{Αγ.} φαίης ἂν εἰ παρῆσθ' ὅτ' ἠγάπα νεκρούς.
post 765
{Αδ.} ἔνιψεν αὐτὸς τῶν ταλαιπώρων σφαγάς;
post 766
{Αγ.} κἄστρωσέ γ' εὐνὰς κἀκάλυψε σώματα.
post 767
{Αδ.} δεινὸν μὲν ἦν βάσταγμα κἀισχύνην ἔχον.
post 768
{Αγ.} τί δ' αἰσχρὸν ἀνθρώποισι τἀλλήλων κακά;
post 769
{Αδ.} οἴμοι· πόσωι σφιν συνθανεῖν ἂν ἤθελον.
post 76:
{Αγ.} ἄκραντ' ὀδύρηι ταῖσδέ τ' ἐξάγεις δάκρυ.
post 76;
{Αδ.} δοκῶ μέν, αὐταί γ' εἰσὶν αἱ διδάσκαλοι.
post 76<
ἀλλ' εἶμ' ἵν' αἴρω χεῖρ' ἀπαντήσας νεκροῖς
post 76=
Ἅιδου τε μολπὰς ἐκχέω δακρυρρόους,
post 76>
φίλους προσαυδῶν ὧν λελειμμένος τάλας
post 76?
ἔρημα κλαίω. τοῦτο γὰρ μόνον βροτοῖς
post 76@
οὐκ ἔστι τἀνάλωμ' ἀναλωθὲν λαβεῖν,
post 76A
ψυχὴν βροτείαν· χρημάτων δ' εἰσὶν πόροι.
post 76B
{Χο.} τὰ μὲν εὖ, τὰ δὲ δυστυχῆ.
post 76C
πόλει μὲν εὐδοξία
post 76D
καὶ στρατηλάταις δορὸς
post 76E
διπλάζεται τιμά·
post 76F
ἐμοὶ δὲ παίδων μὲν εἰσιδεῖν μέλη
post 76G
πικρόν, καλὸν θέαμα δ' εἴπερ ὄψομαι,
post 76H
τὰν ἄελπτον ἁμέραν
post 76I
ἰδοῦσα, πάντων μέγιστον ἄλγος.
post 76J
ἄγαμόν μ' ἔτι δεῦρ' ἀεὶ
post 76K
Χρόνος παλαιὸς πατὴρ
post 76L
ὤφελ' ἁμερᾶν κτίσαι.
post 76M
τί γάρ μ' ἔδει παίδων;
post 76N
τί μὲν γὰρ ἤλπιζον ἂν πεπονθέναι
post 76O
πάθος περισσὸν εἰ γάμων ἀπεζύγην;
post 76P
νῦν δ' ὁρῶ σαφέστατον
post 76Q
κακόν, τέκνων φιλτάτων στερεῖσα.
post 76R
ἀλλὰ τάδ' ἤδη σώματα λεύσσω
post 76S
τῶν οἰχομένων παίδων· μελέα
post 76T
πῶς ἂν ὀλοίμην σὺν τοῖσδε τέκνοις
post 76U
κοινὸν ἐς Ἅιδην καταβᾶσα;
post 76V
{Αδ.} στεναγμόν, ὦ ματέρες,
post 76W
τῶν κατὰ χθονὸς νεκρῶν
post 76X
ἀπύσατ' ἀπύσατ' ἀντίφων' ἐμῶν
post 76Y
στεναγμάτων κλύουσαι.
post 76Z
{Χο.} ὦ παῖδες, ὦ πικρὸν φίλων
post 76[
προσηγόρημα ματέρων,
post 76\
προσαυδῶ σε τὸν θανόντα.
post 76]
{Αδ.} ἰὼ ἰώ. {〈Χο.〉} τῶν γ' ἐμῶν κακῶν ἐγώ.
post 76^
{〈Αδ.〉} αἰαῖ. {〈Χο.} 〉
post 76_
{Αδ.} ἐπάθομεν ὤ {〈Χο.〉} τὰ κύντατ' ἄλγη κακῶν.
post 76`
{Αδ.} ὦ πόλις Ἀργεία, τὸν ἐμὸν πότμον οὐκ ἐσορᾶτε;
809
{Χο.} ὁρῶσι κἀμὲ τὰν τάλαι-
810
ναν τέκνων ἄπαιδα.
811
{〈Αδ.〉} προσάγετ' 〈ἄγετε〉 δυσπότμων
812
σώμαθ' αἱματοσταγῆ,
813
σφαγέντας οὐκ ἄξι' οὐδ' ὑπ' ἀξίων,
814
ἐν οἷς ἀγὼν ἐκράνθη.
815
{Χο.} δόθ' ὡς περιπτυχαῖσι δὴ
816
χέρας προσαρμόσας' ἐμοῖς
817
ἐν ἀγκῶσι τέκνα θῶμαι.
818
{Αδ.} ἔχεις ἔχεις {Χο.} πημάτων γ' ἅλις βάρος.
819
{Αδ.} αἰαῖ. {〈Χο.〉} τοῖς τεκοῦσι δ' οὐ λέγεις;
820
{Αδ.} ἀίετέ μου. {Χο.} στένεις ἐπ' ἀμφοῖν ἄχη.
821
{Αδ.} εἴθε με Καδμείων ἔναρον στίχες ἐν κονίαισιν.
822
{Χο.} ἐμὸν δὲ μήποτ' ἐζύγη
823
δέμας ἐς ἀνδρὸς εὐνάν.
824
{Αδ.} ἴδετε κακῶν πέλαγος, ὦ ματέρες
825
τάλαιναι τέκνων.
826
{Χο.} κατὰ μὲν ὄνυξιν ἠλοκίσμεθ', ἀμφὶ δὲ
827
σποδὸν κάραι κεχύμεθα.
828
{Αδ.} ἰὼ ἰώ μοί μοι·
829
κατά με πέδον γᾶς ἕλοι,
830
διὰ δὲ θύελλα σπάσαι,
831
πυρός τε φλογμὸς ὁ Διὸς ἐν κάραι πέσοι.
832
{Χο.} πικροὺς ἐσεῖδες γάμους,
833
πικρὰν δὲ Φοίβου φάτιν·
835
ἐς ἡμᾶς ἁ πολύστονος λιποῦς'
836
Οἰδιπόδα δώματ' ἦλθ' Ἐρινύς.
838
{Θη.} μέλλων ς' ἐρωτᾶν †ἡνίκ' ἐξήντλεις στρατῶι
839
γόους ἀφήσω† τοὺς ἐκεῖ μὲν ἐκλιπὼν
840
εἴασα μύθους, νῦν δ', Ἄδραστ', ἀνιστορῶ·
841
πόθεν ποθ' οἵδε διαπρεπεῖς εὐψυχίαι
842
θνητῶν ἔφυσαν; εἰπὲ δ' ὡς σοφώτερος
843
νέοισιν ἀστῶν τῶνδ'· ἐπιστήμων γὰρ εἶ.
844
εἶδον γὰρ αὐτῶν κρείσσον' ἢ λέξαι λόγωι
845
τολμήμαθ' οἷς ἤλπιζον αἱρήσειν πόλιν.
846
ἓν δ' οὐκ ἐρήσομαί σε, μὴ γέλωτ' ὄφλω,
847
ὅτωι ξυνέστη τῶνδ' ἕκαστος ἐν μάχηι
848
ἢ τραῦμα λόγχης πολεμίων ἐδέξατο.
849
κενοὶ γὰρ οὗτοι τῶν τ' ἀκουόντων λόγοι
850
καὶ τοῦ λέγοντος, ὅστις ἐν μάχηι βεβὼς
851
λόγχης ἰούσης πρόσθεν ὀμμάτων πυκνῆς
852
σαφῶς ἀπήγγειλ' ὅστις ἐστὶν ἁγαθός.
853
οὐκ ἂν δυναίμην οὔτ' ἐρωτῆσαι τάδε
854
οὔτ' αὖ πιθέσθαι τοῖσι τολμῶσιν λέγειν·
855
μόλις γὰρ ἄν τις αὐτὰ τἀναγκαῖ' ὁρᾶν
856
δύναιτ' ἂν ἑστὼς πολεμίοις ἐναντίος.
857
{Αδ.} ἄκουε δή νυν· καὶ γὰρ οὐκ ἄκοντί μοι
858
δίδως ἔπαινον ὧν ἔγωγε βούλομαι
859
φίλων ἀληθῆ καὶ δίκαι' εἰπεῖν πέρι.
860
ὁρᾶις τὸ λάβρον οὗ βέλος διέπτατο;
861
Καπανεὺς ὅδ' ἐστίν· ὧι βίος μὲν ἦν πολύς,
862
ἥκιστα δ' ὄλβωι γαῦρος ἦν· φρόνημα δὲ
863
οὐδέν τι μεῖζον εἶχεν ἢ πένης ἀνήρ,
864
φεύγων τραπέζαις ὅστις ἐξογκοῖτ' ἄγαν
865
τἀρκοῦντ' ἀτίζων· οὐ γὰρ ἐν γαστρὸς βορᾶι
866
τὸ χρηστὸν εἶναι, μέτρια δ' ἐξαρκεῖν ἔφη.
867
φίλοις τ' ἀληθὴς ἦν φίλος παροῦσί τε
868
καὶ μὴ παροῦσιν· ὧν ἀριθμὸς οὐ πολύς.
869
ἀψευδὲς ἦθος, εὐπροσήγορον στόμα,
870
ἄκρατον οὐδὲν οὔτ' ἐς οἰκέτας ἔχων
871
οὔτ' ἐς πολίτας. τὸν δὲ δεύτερον λέγω
872
Ἐτέοκλον, ἄλλην χρηστότητ' ἠσκηκότα.
873
νεανίας ἦν τῶι βίωι μὲν ἐνδεής,
874
πλείστας δὲ τιμὰς ἔσχ' ἐν Ἀργείαι χθονί.
875
φίλων δὲ χρυσὸν πολλάκις δωρουμένων
876
οὐκ εἰσεδέξατ' οἶκον ὥστε τοὺς τρόπους
877
δούλους παρασχεῖν χρημάτων ζευχθεὶς ὕπο.
878
τοὺς δ' ἐξαμαρτάνοντας οὐχὶ τὴν πόλιν
879
ἤχθαιρ'· ἐπεί τοι κοὐδὲν αἰτία πόλις
880
κακῶς κλύουσα διὰ κυβερνήτην κακόν.
881
ὁ δ' αὖ τρίτος τῶνδ' Ἱππομέδων τοιόσδ' ἔφυ·
882
παῖς ὢν ἐτόλμης' εὐθὺς οὐ πρὸς ἡδονὰς
883
Μουσῶν τραπέσθαι πρὸς τὸ μαλθακὸν βίου,
884
ἀγροὺς δὲ ναίων σκληρὰ τῆι φύσει διδοὺς
885
ἔχαιρε πρὸς τἀνδρεῖον, ἔς τ' ἄγρας ἰὼν
886
ἵπποις τε χαίρων τόξα τ' ἐντείνων χεροῖν,
887
πόλει παρασχεῖν σῶμα χρήσιμον θέλων.
888
ὁ τῆς κυναγοῦ δ' ἄλλος Ἀταλάντης γόνος
889
παῖς Παρθενοπαῖος, εἶδος ἐξοχώτατος,
890
Ἀρκὰς μὲν ἦν, ἐλθὼν δ' ἐπ' Ἰνάχου ῥοὰς
891
παιδεύεται κατ' Ἄργος. ἐκτραφεὶς δ' ἐκεῖ
892
πρῶτον μέν, ὡς χρὴ τοὺς μετοικοῦντας ξένους,
893
λυπηρὸς οὐκ ἦν οὐδ' ἐπίφθονος πόλει
894
οὐδ' ἐξεριστὴς τῶν λόγων, ὅθεν βαρὺς
895
μάλιστ' ἂν εἴη δημότης τε καὶ ξένος.
896
λόχοις δ' ἐνεστὼς ὥσπερ Ἀργεῖος γεγὼς
897
ἤμυνε χώραι, χὠπότ' εὖ πράσσοι πόλις
898
ἔχαιρε, λυπρῶς δ' ἔφερεν εἴ τι δυστυχοῖ.
899
πολλοὺς δ' ἐραστὰς κἀπὸ θηλειῶν †ὅσας†
900
ἔχων ἐφρούρει μηδὲν ἐξαμαρτάνειν.
901
Τυδέως δ' ἔπαινον ἐν βραχεῖ θήσω μέγαν·
902
[οὐκ ἐν λόγοις ἦν λαμπρὸς ἀλλ' ἐν ἀσπίδι
903
δεινὸς σοφιστὴς πολλά τ' ἐξευρεῖν σοφά.
904
γνώμηι δ' ἀδελφοῦ Μελεάγρου λελειμμένος
905
ἴσον παρέσχεν ὄνομα διὰ τέχνης δορός,
906
εὑρὼν ἀκριβῆ μουσικὴν ἐν ἀσπίδι.]
907
φιλότιμον ἦθος πλούσιον, φρόνημα δὲ
908
ἐν τοῖσιν ἔργοις οὐχὶ τοῖς λόγοις ἴσον.
909
ἐκ τῶνδε μὴ θαύμαζε τῶν εἰρημένων,
910
Θησεῦ, πρὸ πύργων τούσδε τολμῆσαι θανεῖν.
911
τὸ γὰρ τραφῆναι μὴ κακῶς αἰδῶ φέρει·
912
αἰσχύνεται δὲ τἀγάθ' ἀσκήσας ἀνὴρ
913
κακὸς γενέσθαι πᾶς τις. ἡ δ' εὐανδρία
914
διδακτόν, εἴπερ καὶ βρέφος διδάσκεται
915
λέγειν ἀκούειν θ' ὧν μάθησιν οὐκ ἔχει.
916
ἃ δ' ἂν μάθηι τις, ταῦτα σώιζεσθαι φιλεῖ
917
πρὸς γῆρας. οὕτω παῖδας εὖ παιδεύετε.
918
{Χο.} ἰὼ τέκνον, δυστυχῆ
919
ς' ἔτρεφον ἔφερον ὑφ' ἥπατος
920
πόνους ἐνεγκοῦς' ἐν ὠδῖσι· καὶ
921
νῦν τὸν ἐμὸν Ἀίδας
922
ἔχει μόχθον ἀθλίας,
923
ἐγὼ δὲ γηροβοσκὸν οὐκ ἔχω, τεκοῦς'
924
ἁ τάλαινα παῖδα.
925
{Θη.} καὶ μὴν τὸν Οἰκλέους γε γενναῖον τόκον
926
θεοὶ ζῶντ' ἀναρπάσαντες ἐς μυχοὺς χθονὸς
927
αὐτοῖς τεθρίπποις εὐλογοῦσιν ἐμφανῶς.
928
τὸν Οἰδίπου δὲ παῖδα, Πολυνείκη λέγω,
929
ἡμεῖς ἐπαινέσαντες οὐ ψευδοίμεθ' ἄν.
930
ξένος γὰρ ἦν μοι πρὶν λιπὼν Κάδμου πόλιν
931
φυγῆι πρὸς Ἄργος διαβαλεῖν αὐθαιρέτωι.
932
ἀλλ' οἶσθ' ὃ δρᾶν σε βούλομαι τούτων πέρι;
933
{Αδ.} οὐκ οἶδα πλὴν ἕν, σοῖσι πείθεσθαι λόγοις.
934
{Θη.} τὸν μὲν Διὸς πληγέντα Καπανέα πυρὶ
935
{Αδ.} ἦ χωρὶς ἱερὸν ὡς νεκρὸν θάψαι θέλεις;
936
{Θη.} ναί· τοὺς δέ γ' ἄλλους πάντας ἐν μιᾶι πυρᾶι.
937
{Αδ.} ποῦ δῆτα θήσεις μνῆμα τῶιδε χωρίσας;
938
{Θη.} αὐτοῦ παρ' οἴκους τούσδε συμπήξας τάφον.
939
{Αδ.} οὗτος μὲν ἤδη δμωσὶν ἂν μέλοι πόνος.
940
{Θη.} ἡμῖν δέ γ' οἵδε· στειχέτω δ' ἄχθη νεκρῶν.
941
{Αδ.} ἴτ', ὦ τάλαιναι μητέρες, τέκνων πέλας.
942
{Θη.} ἥκιστ', Ἄδραστε, τοῦτο πρόσφορον λέγεις.
943
{Αδ.} πῶς; τὰς τεκούσας οὐ χρεὼν ψαῦσαι τέκνων;
944
{Θη.} ὄλοιντ' ἰδοῦσαι τούσδ' ἂν ἠλλοιωμένους.
945
{Αδ.} πικρὰ γὰρ ὄψις αἷμα κὠτειλαὶ νεκρῶν.
946
{Θη.} τί δῆτα λύπην ταῖσδε προσθεῖναι θέλεις;
947
{Αδ.} νικᾶις. μένειν χρὴ τλημόνως· λέγει γὰρ εὖ
948
Θησεύς. ὅταν δὲ τούσδε προσθῶμεν πυρί,
949
ὀστᾶ προσάξεσθ'. ὦ ταλαίπωροι βροτῶν,
950
τί κτᾶσθε λόγχας καὶ κατ' ἀλλήλων φόνους
951
τίθεσθε; παύσασθ', ἀλλὰ λήξαντες πόνων
952
ἄστη φυλάσσεθ' ἥσυχοι μεθ' ἡσύχων.
953
σμικρὸν τὸ χρῆμα τοῦ βίου· τοῦτον δὲ χρὴ
954
ὡς ῥᾶιστα καὶ μὴ σὺν πόνοις διεκπερᾶν.
955
{Χο.} οὐκέτ' εὔτεκνος, οὐκέτ' εὔ-
956
παις, οὐδ' εὐτυχίας μέτε-
957
στίν μοι κουροτόκοις ἐν Ἀργείαις·
958
οὐδ' Ἄρτεμις λοχία
959
προσφθέγξαιτ' ἂν τὰς ἀτέκνους.
960
δυσαίων δ' ὁ βίος,
961
πλαγκτὰ δ' ὡσεί τις νεφέλα
962
πνευμάτων ὕπο δυσχίμων ἀίσσω.
963
ἑπτὰ ματέρες ἑπτὰ κού-
964
ρους ἐγεινάμεθ' αἱ ταλαί-
965
πωροι κλεινοτάτους ἐν Ἀργείοις·
966
καὶ νῦν ἄπαις ἄτεκνος
967
γηράσκω δυστανοτάτως,
968
†οὔτ' ἐν φθιμένοισιν
969
οὔτ' ἐν ζωοῖσιν ἀριθμουμένη†,
970
χωρὶς δή τινα τῶνδ' ἔχουσα μοῖραν.
971
ὑπολελειμμένα μοι δάκρυα·
972
μέλεα παιδὸς ἐν οἴκοις
973
κεῖται μνήματα, πένθιμοι
974
κουραὶ κἀστέφανοι κόμαι
974b
〈λοιβαί τε νεκύων φθιμένων〉
975
ἀοιδαί θ' ἃς χρυσοκόμας
976
Ἀπόλλων οὐκ ἐνδέχεται·
977
γόοισι δ' ὀρθρευομένα
978
δάκρυσι νοτερὸν ἀεὶ πέπλων
979
πρὸς στέρνωι πτύχα τέγξω.
980
καὶ μὴν θαλάμας τάσδ' ἐσορῶ δὴ
981
Καπανέως ἤδη τύμβον θ' ἱερὸν
982
μελάθρων τ' ἐκτὸς
983
Θησέως ἀναθήματα νεκροῖς,
984
κλεινήν τ' ἄλοχον τοῦ καπφθιμένου
985
τοῦδε κεραυνῶι πέλας Εὐάδνην,
986
ἣν Ἶφις ἄναξ παῖδα φυτεύει.
987
τί ποτ' αἰθερίαν ἕστηκε πέτραν
988
ἣ τῶνδε δόμων ὑπερακρίζει,
989
τήνδ' ἐμβαίνουσα κέλευθον;
990
{ΕΥΑΔΝΗ} τί φέγγος, τίν' αἴγλαν
991
ἐδίφρευε τόθ' ἅλιος
992
σελάνα τε κατ' αἰθέρα
993
†λαμπάδ' ἵν' ὠκυθόαι νύμφαι
994
ἱππεύουσι δι' ὀρφναίας†,
995
ἁνίκα 〈 〉 γάμων
996
τῶν ἐμῶν πόλις Ἄργους
997
ἀοιδαῖς εὐδαιμονίας
998
ἐπύργωσε καὶ γαμέτα
999
χαλκεοτευχέος Καπανέως;
1000
πρὸς δ' ἔβαν δρομὰς ἐξ ἐμῶν
1001
οἴκων ἐκβακχευσαμένα
1002
πυρᾶς φῶς τάφον τε
1003
ματεύουσα τὸν αὐτόν,
1004
ἔμμοχθον καταλύσους' ἐς Ἅιδαν
1005
βίοτον αἰῶνός τε πόνους·
1006
ἥδιστος γάρ τοι θάνατος
1007
συνθνήισκειν θνήισκουσι φίλοις,
1008
εἰ δαίμων τάδε κραίνοι.
1009
{Χο.} καὶ μὴν ὁρᾶις τήνδ' ἧς ἐφέστηκας πέλας
1010
πυράν, Διὸς θησαυρόν, ἔνθ' ἔνεστι σὸς
1011
πόσις, δαμασθεὶς λαμπάσιν κεραυνίοις.
1012
{Ευ.} ὁρῶ δὴ τελευτὰν
1013
ἵν' ἕστακα· τύχα δέ μοι
1014
ξυνάπτοι ποδὸς ἅλματι
1015
†εὐκλείας χάριν ἔνθεν ὁρ-
1016
μάσω τᾶσδ' ἀπὸ πέτρας
1018
πηδήσασα πυρὸς ἔσω†
1019
σῶμά τ' αἴθοπι φλογμῶι
1020
πόσει συμμείξασα φίλωι,
1021
χρῶτα χροῒ πέλας θεμένα,
1022
Φερσεφόνας ἥξω θαλάμους,
1023
σὲ τὸν θανόντ' οὔποτ' ἐμᾶι
1024
προδοῦσα ψυχᾶι κατὰ γᾶς.
1025
ἴτω φῶς γάμοι τε·
1026
†εἴθε τινὲς εὐναὶ†
1027
δικαίων ὑμεναίων
1028
ἐν Ἄργει †φανῶσι τέκνοισιν ὁ σὸς δ'† εὐναῖος γαμέτας
1029
συντηχθεὶς αὔραις ἀδόλοις
1030
γενναίας ἀλόχοιο.
1031
{Χο.} καὶ μὴν ὅδ' αὐτὸς σὸς πατὴρ βαίνει πέλας
1032
γεραιὸς Ἶφις ἐς νεωτέρους λόγους,
1033
οὓς οὐ κατειδὼς πρόσθεν ἀλγήσει κλύων.
1034
{ΙΦΙΣ} ὦ δυστάλαιναι, δυστάλας δ' ἐγὼ γέρων,
1035
ἥκω διπλοῦν πένθημ' ὁμαιμόνων ἔχων,
1036
τὸν μὲν θανόντα παῖδα Καδμείων δορὶ
1037
Ἐτέοκλον ἐς γῆν πατρίδα ναυσθλώσων νεκρὸν
1038
ζητῶν τ' ἐμὴν παῖδ', ἣ δόμων ἐξώπιος
1039
βέβηκε πηδήσασα Καπανέως δάμαρ,
1040
θανεῖν ἐρῶσα σὺν πόσει. χρόνον μὲν οὖν
1041
τὸν πρόσθ' ἐφρουρεῖτ' ἐν δόμοις· ἐπεὶ δ' ἐγὼ
1042
φυλακὰς ἀνῆκα τοῖς παρεστῶσιν κακοῖς,
1043
βέβηκεν. ἀλλὰ τῆιδέ νιν δοξάζομεν
1044
μάλιστ' ἂν εἶναι. φράζετ' εἰ κατείδετε.
1045
{Ευ.} τί τάσδ' ἐρωτᾶις; ἥδ' ἐγὼ πέτρας ἔπι
1046
ὄρνις τις ὡσεὶ Καπανέως ὑπὲρ πυρᾶς
1047
δύστηνον αἰώρημα κουφίζω, πάτερ.
1048
{Ιφ.} τέκνον, τίς αὔρα; τίς στόλος; τίνος χάριν
1049
δόμων ὑπεκβᾶς' ἦλθες ἐς τήνδε χθόνα;
1050
{Ευ.} ὀργὴν λάβοις ἂν τῶν ἐμῶν βουλευμάτων
1051
κλύων· ἀκοῦσαι δ' οὔ σε βούλομαι, πάτερ.
1052
{Ιφ.} τί δ'; οὐ δίκαιον πατέρα τὸν σὸν εἰδέναι;
1053
{Ευ.} κριτὴς ἂν εἴης οὐ σοφὸς γνώμης ἐμῆς.
1054
{Ιφ.} σκευῆι δὲ τῆιδε τοῦ χάριν κοσμεῖς δέμας;
1055
{Ευ.} θέλει τι κλεινὸν οὗτος ὁ στολμός, πάτερ.
1056
{Ιφ.} ὡς οὐκ ἐπ' ἀνδρὶ πένθιμος πρέπεις ὁρᾶν.
1057
{Ευ.} ἐς γάρ τι πρᾶγμα νεοχμὸν ἐσκευάσμεθα.
1058
{Ιφ.} κἄπειτα τύμβωι καὶ πυρᾶι φαίνηι πέλας;
1059
{Ευ.} ἐνταῦθα γὰρ δὴ καλλίνικος ἔρχομαι.
1060
{Ιφ.} νικῶσα νίκην τίνα; μαθεῖν χρήιζω σέθεν.
1061
{Ευ.} πάσας γυναῖκας ἃς δέδορκεν ἥλιος.
1062
{Ιφ.} ἔργοις Ἀθάνας ἢ φρενῶν εὐβουλίαι;
1063
{Ευ.} ἀρετῆι· πόσει γὰρ συνθανοῦσα κείσομαι.
1064
{Ιφ.} τί φήις; τί τοῦτ' αἴνιγμα σημαίνει σαθρόν;
1065
{Ευ.} ἄισσω θανόντος Καπανέως τήνδ' ἐς πυράν.
1066
{Ιφ.} ὦ θύγατερ, οὐ μὴ μῦθον ἐς πολλοὺς ἐρεῖς;
1067
{Ευ.} τοῦτ' αὐτὸ χρήιζω, πάντας Ἀργείους μαθεῖν.
1068
{Ιφ.} ἀλλ' οὐδέ τοι σοὶ πείσομαι δρώσηι τάδε.
1069
{Ευ.} ὅμοιον· οὐ γὰρ μὴ κίχηις μ' ἑλὼν χερί.
1070
καὶ δὴ παρεῖται σῶμα, σοὶ μὲν οὐ φίλον,
1071
ἡμῖν δὲ καὶ τῶι συμπυρουμένωι πόσει.
1072
{Χο.} ἰώ, γύναι, δεινὸν ἔργον ἐξειργάσω.
1073
{Ιφ.} ἀπωλόμην δύστηνος, Ἀργείων κόραι.
1074
{Χο.} ἒ ἔ, σχέτλια τάδε παθών,
1075
…
The complete text is available when the reading interface loads.