Orestes
- Authority group
- Euripides (catalogue association; authorship remains anonymous)
- Edition reference
- Orestes, ed. Diggle, op. cit., vol. 3, 191–286.
- CTS identifier
urn:cts:greekLit:tlg0006.tlg049.local001- Rights
- Document TEI P5 local en UTF-8.
- Corpus release
- 2.2.0 · 2026-08-29
- Bibliographic authority
- View bibliographic record ↗
85
θάσσω· τὰ τούτου δ' οὐκ ὀνειδίζω κακά.
86
σὺ δ' ἡ μακαρία μακάριός θ' ὁ σὸς πόσις
87
ἥκετον ἐφ' ἡμᾶς ἀθλίως πεπραγότας.
88
{Ελ.} πόσον χρόνον δὲ δεμνίοις πέπτωχ' ὅδε;
89
{Ηλ.} ἐξ οὗπερ αἷμα γενέθλιον κατήνυσεν.
90
{Ελ.} ὦ μέλεος, ἡ τεκοῦσά θ' ὡς διώλετο.
91
{Ηλ.} οὕτως ἔχει τάδ' ὥστ' ἀπείρηκεν κακοῖς.
92
{Ελ.} πρὸς θεῶν, πίθοι' ἂν δῆτά μοί τι, παρθένε;
93
{Ηλ.} ὅς' ἄσχολός γε συγγόνου προσεδρίαι.
94
{Ελ.} βούληι τάφον μοι πρὸς κασιγνήτης μολεῖν ...
95
{Ηλ.} μητρὸς κελεύεις τῆς ἐμῆς; τίνος χάριν;
96
{Ελ.} κόμης ἀπαρχὰς καὶ χοὰς φέρους' ἐμάς;
97
{Ηλ.} σοὶ δ' οὐχὶ θεμιτὸν πρὸς φίλων στείχειν τάφον;
98
{Ελ.} δεῖξαι γὰρ Ἀργείοισι σῶμ' αἰσχύνομαι.
99
{Ηλ.} ὀψέ γε φρονεῖς εὖ, τότε λιποῦς' αἰσχρῶς δόμους.
100
{Ελ.} ὀρθῶς ἔλεξας, οὐ φίλως δέ μοι λέγεις.
101
{Ηλ.} αἰδὼς δὲ δὴ τίς ς' ἐς Μυκηναίους ἔχει;
102
{Ελ.} δέδοικα πατέρας τῶν ὑπ' Ἰλίωι νεκρῶν.
103
{Ηλ.} δεινὸν γὰρ Ἄργει γ' ἀναβοᾶι διὰ στόμα.
104
{Ελ.} σύ νυν χάριν μοι τὸν φόβον λύσασα δός.
105
{Ηλ.} οὐκ ἂν δυναίμην μητρὸς ἐσβλέψαι τάφον.
106
{Ελ.} αἰσχρόν γε μέντοι προσπόλους φέρειν τάδε.
107
{Ηλ.} τί δ' οὐχὶ θυγατρὸς Ἑρμιόνης πέμπεις δέμας;
108
{Ελ.} ἐς ὄχλον ἕρπειν παρθένοισιν οὐ καλόν.
109
{Ηλ.} καὶ μὴν τίνοι γ' ἂν τῆι τεθνηκυίαι τροφάς.
110
{Ελ.} [ὀρθῶς ἔλεξας, πείθομαί τέ σοι, κόρη·]
111
ναί, πέμψομέν γε θυγατέρ'· εὖ γάρ τοι λέγεις.
112
ὦ τέκνον, ἔξελθ', Ἑρμιόνη, δόμων πάρος
113
καὶ λαβὲ χοὰς τάσδ' ἐν χεροῖν κόμας τ' ἐμάς,
114
ἐλθοῦσα δ' ἀμφὶ τὸν Κλυταιμήστρας τάφον
115
μελίκρατ' ἄφες γάλακτος οἰνωπόν τ' ἄχνην,
116
καὶ στᾶς' ἐπ' ἄκρου χώματος λέξον τάδε·
117
Ἑλένη ς' ἀδελφὴ ταῖσδε δωρεῖται χοαῖς,
118
φόβωι προσελθεῖν μνῆμα σόν, ταρβοῦσά γε
119
Ἀργεῖον ὄχλον. πρευμενῆ δ' ἄνωγέ νιν
120
ἐμοί τε καὶ σοὶ καὶ πόσει γνώμην ἔχειν
121
τοῖν τ' ἀθλίοιν τοῖνδ', οὓς ἀπώλεσεν θεός.
122
ἃ δ' εἰς ἀδελφὴν καιρὸς ἐκπονεῖν ἐμέ,
123
ἅπανθ' ὑπισχνοῦ νερτέρων δωρήματα.
124
ἴθ' ὦ τέκνον μοι σπεῦδε καὶ χοὰς τάφωι
125
δοῦς' ὡς τάχιστα τῆς πάλιν μέμνης' ὁδοῦ.
126
{Ηλ.} ὦ φύσις, ἐν ἀνθρώποισιν ὡς μέγ' εἶ κακόν
127
[σωτήριόν τε τοῖς καλῶς κεκτημένοις].
128
ἴδετε γὰρ ἄκρας ὡς ἀπέθρισεν τρίχας,
129
σώιζουσα κάλλος· ἔστι δ' ἡ πάλαι γυνή.
130
θεοί σε μισήσειαν, ὥς μ' ἀπώλεσας
131
καὶ τόνδε πᾶσάν θ' Ἑλλάδ'. ὦ τάλαιν' ἐγώ·
132
αἵδ' αὖ πάρεισι τοῖς ἐμοῖς θρηνήμασιν
133
φίλαι ξυνωιδοί· τάχα μεταστήσους' ὕπνου
134
τόνδ' ἡσυχάζοντ', ὄμμα δ' ἐκτήξους' ἐμὸν
135
δακρύοις, ἀδελφὸν ὅταν ὁρῶ μεμηνότα.
136
ὦ φίλταται γυναῖκες, ἡσύχωι ποδὶ
137
χωρεῖτε, μὴ ψοφεῖτε, μηδ' ἔστω κτύπος·
138
φιλία γὰρ ἡ σὴ πρευμενὴς μὲν ἀλλ' ὅμως
139
[τόνδ' ἐξεγεῖραι συμφορὰ γενήσεται].
140
{ΧΟΡΟΣ} σῖγα σῖγα, λεπτὸν ἴχνος ἀρβύλας
141
τίθει, μὴ κτύπει [μηδ' ἔστω κτύπος].
142-143
{Ηλ.} ἀποπρὸ βᾶτ' ἐκεῖς' ἀποπρό μοι κοίτας.
144
{Χο.} ἰδοὺ πείθομαι.
145
{Ηλ.} ἆ ἆ σύριγγος ὅπως πνοὰ
146
λεπτοῦ δόνακος, ὦ φίλα, φώνει μοι.
147
{Χο.} ἴδ' ἀτρεμαῖον ὡς ὑπόροφον φέρω
148
βοάν. {Ηλ.} ναί, οὕτως·
149
κάταγε κάταγε, πρόσιθ' ἀτρέμας, ἀτρέμας ἴθι·
150-151
λόγον ἀπόδος ἐφ' ὅτι χρέος ἐμόλετέ ποτε.
152
χρόνια γὰρ πεσὼν ὅδ' εὐνάζεται.
153
{Χο.} πῶς ἔχει; λόγου μετάδος, ὦ φίλα·
154
τίνα τύχαν εἴπω; [τίνα δὲ συμφοράν;]
155-156
{Ηλ.} ἔτι μὲν ἐμπνέει, βραχὺ δ' ἀνασθμαίνει.
157
{Χο.} τί φήις; ὦ τάλας.
158
{Ηλ.} ὀλεῖς, εἰ βλέφαρα κινήσεις
159
ὕπνου γλυκυτάταν φερομένωι χάριν.
160
{Χο.} μέλεος ἐχθίστων θεόθεν ἐργμάτων,
161
τάλας. {Ηλ.} φεῦ μόχθων.
162
ἄδικος ἄδικα τότ' ἄρ' ἔλακεν ἔλακεν, ἀπό-
163-164
φονον ὅτ' ἐπὶ τρίποδι Θέμιδος ἄρ' ἐδίκασε
165
φόνον ὁ Λοξίας ἐμᾶς ματέρος.
166
{Χο.} ὁρᾶις; ἐν πέπλοισι κινεῖ δέμας.
167
{Ηλ.} σὺ γάρ νιν, ὦ τάλαινα,
168
θωύξας' ἔλασας ἐξ ὕπνου.
169
{Χο.} εὕδειν μὲν οὖν ἔδοξα.
170
{Ηλ.} οὐκ ἀφ' ἡμῶν, οὐκ ἀπ' οἴκων
171
πάλιν ἀνὰ πόδα σὸν εἱλίξεις
172
μεθεμένα κτύπου;
173
{Χο.} ὑπνώσσει. {Ηλ.} λέγεις εὖ.
174
πότνια πότνια Νύξ,
175-176
ὑπνοδότειρα τῶν πολυπόνων βροτῶν,
177
Ἐρεβόθεν ἴθι, μόλε μόλε κατάπτερος
179
τὸν Ἀγαμεμνόνιον ἐπὶ δόμον.
180-181
ὑπὸ γὰρ ἀλγέων ὑπό τε συμφορᾶς
182
διοιχόμεθ' οἰχόμεθ'. ἆ,
183
κτύπον ἀγάγετ'· οὐχὶ σῖγα
184
σῖγα φυλασσομένα
185
στόμα τὸ σὸν ἀκέλαδον ἀποπρὸ λέχεος ἥ-
186
συχον ὕπνου χάριν παρέξεις, φίλα;
187
{Χο.} θρόει τίς κακῶν τελευτὰ μένει.
188
{Ηλ.} θανεῖν 〈θανεῖν〉, τί δ' ἄλλο;
189
οὐδὲ γὰρ πόθον ἔχει βορᾶς.
190
{Χο.} πρόδηλος ἆρ' ὁ πότμος.
191
{Ηλ.} ἐξέθυς' ὁ Φοῖβος ἡμᾶς
192
μέλεον ἀπόφονον αἶμα δοὺς
193
πατροφόνου ματρός.
194
{Χο.} δίκαι μέν. {Ηλ.} καλῶς δ' οὔ.
195
ἔκανες ἔθανες, ὦ
196-197
τεκομένα με μᾶτερ, ἀπὸ δ' ὤλεσας
198-199
πατέρα τέκνα τε τάδε σέθεν ἀφ' αἵματος·
200
ὀλόμεθ' ἰσονέκυες ὀλόμεθα.
201-202
ὅδε γὰρ ἐν νεκροῖς τό τ' ἐμὸν οἴχεται
203
βίου τὸ πλέον μέρος ἐν
204
στοναχαῖσί τε καὶ γόοισι
205
δάκρυσί τ' ἐννυχίοις
206
ἄγαμος †ἐπὶ δ' ἄτεκνος ἅτε βίοτον† ἁ
207
μέλεος ἐς τὸν αἰὲν ἕλκω χρόνον.
208
{Χο.} ὅρα παροῦσα, παρθέν' Ἠλέκτρα, πέλας,
209
μὴ κατθανών σε σύγγονος λέληθ' ὅδε·
210
οὐ γάρ μ' ἀρέσκει τῶι λίαν παρειμένωι.
211
{ΟΡΕΣΤΗΣ} ὦ φίλον ὕπνου θέλγητρον, ἐπίκουρον νόσου,
212
ὡς ἡδύ μοι προσῆλθες ἐν δέοντί τε.
213
ὦ πότνια Λήθη τῶν κακῶν, ὡς εἶ σοφὴ
214
καὶ τοῖσι δυστυχοῦσιν εὐκταία θεός.
215
πόθεν ποτ' ἦλθον δεῦρο; πῶς δ' ἀφικόμην;
216
ἀμνημονῶ γάρ, τῶν πρὶν ἀπολειφθεὶς φρενῶν.
217
{Ηλ.} ὦ φίλταθ', ὥς μ' ηὔφρανας εἰς ὕπνον πεσών.
218
βούληι θίγω σου κἀνακουφίσω δέμας;
219
{Ορ.} λαβοῦ λαβοῦ δῆτ', ἐκ δ' ὄμορξον ἀθλίου
220
στόματος ἀφρώδη πελανὸν ὀμμάτων τ' ἐμῶν.
221
{Ηλ.} ἰδού· τὸ δούλευμ' ἡδύ, κοὐκ ἀναίνομαι
222
ἀδέλφ' ἀδελφῆι χειρὶ θεραπεύειν μέλη.
223
{Ορ.} ὑπόβαλε πλευροῖς πλευρὰ καὐχμώδη κόμην
224
ἄφελε προσώπου· λεπτὰ γὰρ λεύσσω κόραις.
225
{Ηλ.} ὦ βοστρύχων πινῶδες ἀθλίων κάρα,
226
ὡς ἠγρίωσαι διὰ μακρᾶς ἀλουσίας.
227
{Ορ.} κλῖνόν μ' ἐς εὐνὴν αὖθις· ὅταν ἀνῆι νόσος
228
μανιάς, ἄναρθρός εἰμι κἀσθενῶ μέλη.
229
{Ηλ.} ἰδού· φίλον τοι τῶι νοσοῦντι δεμνίων
230
ἀνιαρὸν ὂν τὸ κτῆμ', ἀναγκαῖον δ' ὅμως.
231
{Ορ.} αὖθίς μ' ἐς ὀρθὸν στῆσον, ἀνακύκλει δέμας·
232
δυσάρεστον οἱ νοσοῦντες ἀπορίας ὕπο.
233
{Ηλ.} ἦ κἀπὶ γαίας ἁρμόσαι πόδας θέλεις,
234
χρόνιον ἴχνος θείς; μεταβολὴ πάντων γλυκύ.
235
{Ορ.} μάλιστα· δόξαν γὰρ τόδ' ὑγιείας ἔχει·
236
κρεῖσσον δὲ τὸ δοκεῖν, κἂν ἀληθείας ἀπῆι.
237
{Ηλ.} ἄκουε δή νυν, ὦ κασίγνητον κάρα,
238
ἕως ς' ἐῶσιν εὖ φρονεῖν Ἐρινύες.
239
{Ορ.} λέξεις τι καινόν· κεἰ μὲν εὖ, χάριν φέρεις·
240
εἰ δ' ἐς βλάβην τιν', ἅλις ἔχω τοῦ δυστυχεῖν.
241
{Ηλ.} Μενέλαος ἥκει, σοῦ κασίγνητος πατρός,
242
ἐν Ναυπλίαι δὲ σέλμαθ' ὥρμισται νεώς.
243
{Ορ.} πῶς εἶπας; ἥκει φῶς ἐμοῖς καὶ σοῖς κακοῖς
244
ἀνὴρ ὁμογενὴς καὶ χάριτας ἔχων πατρός;
245
{Ηλ.} ἥκει (τὸ πιστὸν τόδε λόγων ἐμῶν δέχου)
246
Ἑλένην ἀγόμενος Τρωϊκῶν ἐκ τειχέων.
247
{Ορ.} εἰ μόνος ἐσώθη, μᾶλλον ἂν ζηλωτὸς ἦν·
248
εἰ δ' ἄλοχον ἄγεται, κακὸν ἔχων ἥκει μέγα.
249
{Ηλ.} ἐπίσημον ἔτεκε Τυνδάρεως †εἰς τὸν ψόγον†
250
γένος θυγατέρων δυσκλεές τ' ἀν' Ἑλλάδα.
251
{Ορ.} σύ νυν διάφερε τῶν κακῶν, ἔξεστι γάρ,
252
καὶ μὴ μόνον λέγ' ἀλλὰ καὶ φρόνει τάδε.
253
{Ηλ.} οἴμοι, κασίγνητ', ὄμμα σὸν ταράσσεται,
254
ταχὺς δὲ μετέθου λύσσαν, ἄρτι σωφρονῶν.
255
{Ορ.} ὦ μῆτερ, ἱκετεύω σε, μὴ 'πίσειέ μοι
256
τὰς αἱματωποὺς καὶ δρακοντώδεις κόρας·
257
αὗται γὰρ αὗται πλησίον θρώισκους' ἐμοῦ.
258
{Ηλ.} μέν', ὧ ταλαίπωρ', ἀτρέμα σοῖς ἐν δεμνίοις·
259
ὁρᾶις γὰρ οὐδὲν ὧν δοκεῖς σάφ' εἰδέναι.
260
{Ορ.} ὦ Φοῖβ', ἀποκτενοῦσί μ' αἱ κυνώπιδες
261
γοργῶπες, ἐνέρων ἱέρεαι, δειναὶ θεαί.
262
{Ηλ.} οὔτοι μεθήσω· χεῖρα δ' ἐμπλέξας' ἐμὴν
263
σχήσω σε πηδᾶν δυστυχῆ πηδήματα.
264
{Ορ.} μέθες· μί' οὖσα τῶν ἐμῶν Ἐρινύων
265
μέσον μ' ὀχμάζεις, ὡς βάληις ἐς Τάρταρον.
266
{Ηλ.} οἲ 'γὼ τάλαινα, τίν' ἐπικουρίαν λάβω,
267
ἐπεὶ τὸ θεῖον δυσμενὲς κεκτήμεθα;
268
{Ορ.} δὸς τόξα μοι κερουλκά, δῶρα Λοξίου,
269
οἷς μ' εἶπ' Ἀπόλλων ἐξαμύνεσθαι θεάς,
270
εἴ μ' ἐκφοβοῖεν μανιάσιν λυσσήμασιν.
271
βεβλήσεταί τις θεῶν βροτησίαι χερί,
272
εἰ μὴ 'ξαμείψει χωρὶς ὀμμάτων ἐμῶν.
273
οὐκ εἰσακούετ'; οὐχ ὁρᾶθ' ἑκηβόλων
274
τόξων πτερωτὰς γλυφίδας ἐξορμωμένας;
275
ἆ ἆ· τί δῆτα μέλλετ'; ἐξακρίζετ' αἰθέρα
276
πτεροῖς, τὰ Φοίβου δ' αἰτιᾶσθε θέσφατα.
277
ἔα· τί χρῆμ'; ἀλύω, πνεῦμ' ἀνεὶς ἐκ πλευμόνων.
278
ποῖ ποῖ ποθ' ἡλάμεσθα δεμνίων ἄπο;
279
ἐκ κυμάτων γὰρ αὖθις αὖ γαλήν' ὁρῶ.
280
σύγγονε, τί κλαίεις κρᾶτα θεῖς' ἔσω πέπλων;
281
αἰσχύνομαί σοι μεταδιδοὺς πόνων ἐμῶν
282
ὄχλον τε παρέχων παρθένωι νόσοις ἐμαῖς.
283
μὴ τῶν ἐμῶν ἕκατι συντήκου κακῶν·
284
σὺ μὲν γὰρ ἐπένευσας τάδ', εἴργασται δ' ἐμοὶ
285
μητρῶιον αἷμα· Λοξίαι δὲ μέμφομαι,
286
ὅστις μ' ἐπάρας †ἔργον ἀνοσιώτατον†
287
τοῖς μὲν λόγοις ηὔφρανε τοῖς δ' ἔργοισιν οὔ.
288
οἶμαι δὲ πατέρα τὸν ἐμόν, εἰ κατ' ὄμματα
289
ἐξιστόρουν νιν μητέρ' εἰ κτεῖναί με χρή,
290
πολλὰς γενείου τοῦδ' ἂν ἐκτεῖναι λιτὰς
291
μήποτε τεκούσης ἐς σφαγὰς ὦσαι ξίφος,
292
εἰ μήτ' ἐκεῖνος ἀναλαβεῖν ἔμελλε φῶς
293
ἐγώ θ' ὁ τλήμων τοιάδ' ἐκπλήσειν κακά.
294
καὶ νῦν ἀνακάλυπτ', ὦ κασιγνήτη, κάρα
295
ἐκ δακρύων τ' ἄπελθε, κεἰ μάλ' ἀθλίως
296
ἔχομεν. ὅταν δὲ τἄμ' ἀθυμήσαντ' ἴδηις,
297
σύ μου τὸ δεινὸν καὶ διαφθαρὲν φρενῶν
298
ἴσχναινε παραμυθοῦ θ'· ὅταν δὲ σὺ στένηις,
299
ἡμᾶς παρόντας χρή σε νουθετεῖν φίλα·
300
ἐπικουρίαι γὰρ αἵδε τοῖς φίλοις καλαί.
301
ἀλλ', ὦ τάλαινα, βᾶσα δωμάτων ἔσω
302
ὕπνωι τ' ἄυπνον βλέφαρον ἐκταθεῖσα δὸς
303
σίτων τ' ὄρεξαι λουτρά τ' ἐπιβαλοῦ χροΐ.
304
εἰ γὰρ προλείψεις ἢ προσεδρίαι νόσον
305
κτήσηι τιν', οἰχόμεσθα· σὲ γὰρ ἔχω μόνην
306
ἐπίκουρον, ἄλλων, ὡς ὁρᾶις, ἔρημος ὤν.
307
{Ηλ.} οὐκ ἔστι· σὺν σοὶ καὶ θανεῖν αἱρήσομαι
308
καὶ ζῆν· ἔχει γὰρ ταὐτόν· ἢν σὺ κατθάνηις,
309
γυνὴ τί δράσω; πῶς μόνη σωθήσομαι,
310
ἀνάδελφος ἀπάτωρ ἄφιλος; εἰ δὲ σοὶ δοκεῖ,
311
δρᾶν χρὴ τάδ'. ἀλλὰ κλῖνον εἰς εὐνὴν δέμας,
312
καὶ μὴ τὸ ταρβοῦν κἀκφοβοῦν ς' ἐκ δεμνίων
313
ἄγαν ἀποδέχου, μένε δ' ἐπὶ στρωτοῦ λέχους.
314
κἂν μὴ νοσῆι γὰρ ἀλλὰ δοξάζηι νοσεῖν,
315
κάματος βροτοῖσιν ἀπορία τε γίγνεται.
316
{Χο.} αἰαῖ,
317
δρομάδες ὦ πτεροφόροι
318
ποτνιάδες θεαί,
319
ἀβάκχευτον αἳ θίασον ἐλάχετ' ἐν
320
δάκρυσι καὶ γόοις,
321
μελάγχρωτες Εὐμενίδες, αἵτε τὸν
322
ταναὸν αἰθέρ' ἀμπάλλεσθ', αἵματος
323
τινύμεναι δίκαν, τινύμεναι φόνου,
324
καθικετεύομαι καθικετεύομαι,
325
τὸν Ἀγαμέμνονος γόνον ἐάσατ' ἐκ-
326
λαθέσθαι λύσσας μανιάδος φοιτα-
327
λέου. φεῦ μόχθων οἵων, ὦ τάλας,
328
ὀρεχθεὶς ἔρρεις,
329
τρίποδος ἄπο φάτιν ἃν ὁ Φοῖ-
330
βος ἔλακεν ἔλακε δεξάμενος ἀνὰ δάπεδον
331
ἵνα μεσόμφαλοι λέγονται μυχοί.
332
ὦ Ζεῦ,
333
τίς ἔλεος, τίς ὅδ' ἀγὼν
334
φόνιος ἔρχεται
335
θοάζων σε τὸν μέλεον; ὧι δάκρυα
336
δάκρυσι συμβάλλει
337
χορεύων τις ἐς δόμον ἀλαστόρων,
338
ματέρος αἷμα σᾶς ὅς ς' ἀναβακχεύει.
339
κατολοφύρομαι κατολοφύρομαι.
340
ὁ μέγας ὄλβος οὐ μόνιμος ἐν βροτοῖς·
341
ἀνὰ δὲ λαῖφος ὥς τις ἀκάτου θοᾶς
342
τινάξας δαίμων κατέκλυσεν δεινῶν
343
πόνων ὡς πόντου λάβροις ὀλεθρίοι-
344
σιν ἐν κύμασιν.
345
τίνα γὰρ ἔτι πάρος οἶκον ἄλ-
346
λον ἕτερον ἢ τὸν ἀπὸ θεογόνων γάμων,
347
τὸν ἀπὸ Ταντάλου σέβεσθαί με χρή;
348
καὶ μὴν βασιλεὺς ὅδε δὴ στείχει
349
Μενέλαος ἄναξ, πολὺς ἁβροσύνηι,
350
δῆλος ὁρᾶσθαι τοῦ Τανταλιδῶν
351
ἐξ αἵματος ὤν. ὦ χιλιόναυν
352-353
στρατὸν ὁρμήσας ἐς γῆν Ἀσίαν,
354
χαῖρ'· εὐτυχίαι δ' αὐτὸς ὁμιλεῖς,
355
θεόθεν πράξας ἅπερ ηὔχου.
356
{ΜΕΝΕΛΑΟΣ} ὦ δῶμα, τῆι μέν ς' ἡδέως προσδέρκομαι
357
Τροίαθεν ἐλθών, τῆι δ' ἰδὼν καταστένω·
358
κύκλωι γὰρ εἱλιχθεῖσαν ἀθλίοις κακοῖς
359
οὐπώποτ' ἄλλην μᾶλλον εἶδον ἑστίαν.
360
Ἀγαμέμνονος μὲν γὰρ τύχας ἠπιστάμην
361
[καὶ θάνατον οἵωι πρὸς δάμαρτος ὤλετο],
362
Μαλέαι προσίσχων πρῶιραν· ἐκ δὲ κυμάτων
363
ὁ ναυτίλοισι μάντις ἐξήγγειλέ μοι
364
Νηρέως προφήτης Γλαῦκος, ἀψευδὴς θεός,
365
ὅς μοι τόδ' εἶπεν ἐμφανῶς κατασταθείς·
366
Μενέλαε, κεῖται σὸς κασίγνητος θανών,
367
λουτροῖσιν ἀλόχου περιπεσὼν πανυστάτοις.
368
δακρύων δ' ἔπλησεν ἐμέ τε καὶ ναύτας ἐμοὺς
369
πολλῶν. ἐπεὶ δὲ Ναυπλίας ψαύω χθονός
370
[ἤδη δάμαρτος ἐνθάδ' ἐξορμωμένης],
371
δοκῶν Ὀρέστην παῖδα τὸν Ἀγαμέμνονος
372
φίλαισι χερσὶ περιβαλεῖν καὶ μητέρα,
373
ὡς εὐτυχοῦντας, ἔκλυον ἁλιτύπων τινὸς
374
τῆς Τυνδαρείας παιδὸς ἀνόσιον φόνον.
375
καὶ νῦν ὅπου 'στὶν εἴπατ', ὦ νεάνιδες,
376
Ἀγαμέμνονος παῖς, ὃς τὰ δείν' ἔτλη κακά.
377
βρέφος γὰρ ἦν τότ' ἐν Κλυταιμήστρας χεροῖν
378
ὅτ' ἐξέλειπον μέλαθρον ἐς Τροίαν ἰών,
379
ὥστ' οὐκ ἂν αὐτὸν γνωρίσαιμ' ἂν εἰσιδών.
380
{Ορ.} ὅδ' εἴμ' Ὀρέστης, Μενέλεως, ὃν ἱστορεῖς.
381
ἑκὼν ἐγώ σοι τἀμὰ μηνύσω κακά·
382
τῶν σῶν δὲ γονάτων πρωτόλεια θιγγάνω
383
ἱκέτης, ἀφύλλους στόματος ἐξάπτων λιτάς·
384
σῶσόν μ' (ἀφῖξαι δ' αὐτὸν ἐς καιρόν) κακῶν.
385
{Με.} ὦ θεοί, τί λεύσσω; τίνα δέδορκα νερτέρων;
386
{Ορ.} εὖ γ' εἶπας· οὐ γὰρ ζῶ κακοῖς, φάος δ' ὁρῶ.
387
{Με.} ὡς ἠγρίωσαι πλόκαμον αὐχμηρόν, τάλας.
388
{Ορ.} οὐχ ἡ πρόσοψίς μ' ἀλλὰ τἄργ' ἀικίζεται.
389
{Με.} δεινὸν δὲ λεύσσεις ὀμμάτων ξηραῖς κόραις.
390
{Ορ.} τὸ σῶμα φροῦδον, τὸ δ' ὄνομ' οὐ λέλοιπέ με.
391
{Με.} ὦ παρὰ λόγον μοι σὴ φανεῖς' ἀμορφία.
392
{Ορ.} ὅδ' εἰμί, μητρὸς τῆς ταλαιπώρου φονεύς.
393
{Με.} ἤκουσα· φείδου δ', ὀλιγάκις λέγων κακά.
394
{Ορ.} φειδόμεθ'· ὁ δαίμων δ' ἐς ἐμὲ πλούσιος κακῶν.
395
{Με.} τί χρῆμα πάσχεις; τίς ς' ἀπόλλυσιν νόσος;
396
{Ορ.} ἡ σύνεσις, ὅτι σύνοιδα δείν' εἰργασμένος.
397
{Με.} πῶς φήις; σοφόν τοι τὸ σαφές, οὐ τὸ μὴ σαφές.
398
{Ορ.} λύπη μάλιστά γ' ἡ διαφθείρουσά με ...
399
{Με.} δεινὴ γὰρ ἡ θεός, ἀλλ' ὅμως ἰάσιμος.
400
{Ορ.} μανίαι τε, μητρὸς αἵματος τιμωρίαν.
401
{Με.} ἤρξω δὲ λύσσης πότε; τίς ἡμέρα τότ' ἦν;
402
{Ορ.} ἐν ἧι τάλαιναν μητέρ' ἐξώγκουν τάφωι.
403
{Με.} πότερα κατ' οἴκους ἢ προσεδρεύων πυρᾶι;
404
{Ορ.} ἐκτός, φυλάσσων ὀστέων ἀναίρεσιν.
405
{Με.} παρῆν τις ἄλλος, ὃς σὸν ὤρθευεν δέμας;
406
{Ορ.} Πυλάδης γ', ὁ συνδρῶν αἷμα καὶ μητρὸς φόνον.
407
{Με.} φαντασμάτων δὲ τάδε νοσεῖς ποίων ὕπο;
408
{Ορ.} ἔδοξ' ἰδεῖν τρεῖς νυκτὶ προσφερεῖς κόρας.
409
{Με.} οἶδ' ἃς ἔλεξας, ὀνομάσαι δ' οὐ βούλομαι.
410
{Ορ.} σεμναὶ γάρ· εὐπαίδευτα δ' ἀπετράπου λέγειν.
411
{Με.} αὑταί σε βακχεύουσι συγγενῆ φόνον.
412
{Με.} οἴμοι διωγμῶν οἷς ἐλαύνομαι τάλας.
413
{Με.} οὐ δεινὰ πάσχειν δεινὰ τοὺς εἰργασμένους.
414
{Ορ.} ἀλλ' ἔστιν ἡμῖν ἀναφορὰ τῆς ξυμφορᾶς ...
415
{Με.} μὴ θάνατον εἴπηις· τοῦτο μὲν γὰρ οὐ σοφόν.
416
{Ορ.} Φοῖβος, κελεύσας μητρὸς ἐκπρᾶξαι φόνον.
417
{Με.} ἀμαθέστερός γ' ὢν τοῦ καλοῦ καὶ τῆς δίκης.
418
{Ορ.} δουλεύομεν θεοῖς, ὅτι ποτ' εἰσὶν οἱ θεοί.
419
{Με.} κἆιτ' οὐκ ἀμύνει Λοξίας τοῖς σοῖς κακοῖς;
420
{Ορ.} μέλλει· τὸ θεῖον δ' ἐστὶ τοιοῦτον φύσει.
421
{Με.} πόσον χρόνον δὲ μητρὸς οἴχονται πνοαί;
422
{Ορ.} ἕκτον τόδ' ἦμαρ· ἔτι πυρὰ θερμὴ τάφου.
423
{Με.} ὡς ταχὺ μετῆλθόν ς' αἷμα μητέρος θεαί.
424
{Ορ.} †οὐ σοφός, ἀληθὴς δ' ἐς φίλους ἔφυς κακός.†
425
{Με.} πατρὸς δὲ δή τί ς' ὠφελεῖ τιμωρία;
426
{Ορ.} οὔπω· τὸ μέλλον δ' ἴσον ἀπραξίαι λέγω.
427
{Με.} τὰ πρὸς πόλιν δὲ πῶς ἔχεις δράσας τάδε;
428
{Ορ.} μισούμεθ' οὕτως ὥστε μὴ προσεννέπειν.
429
{Με.} οὐδ' ἥγνισαι σὸν αἷμα κατὰ νόμον χεροῖν;
430
{Ορ.} ἐκκλήιομαι γὰρ δωμάτων ὅποι μόλω.
431
{Με.} τίνες πολιτῶν ἐξαμιλλῶνταί σε γῆς;
432
{Ορ.} Οἴαξ, τὸ Τροίας μῖσος ἀναφέρων πατρί.
433
{Με.} συνῆκα· Παλαμήδους σε τιμωρεῖ φόνου.
434
{Ορ.} οὖ γ' οὐ μετῆν μοι· διὰ τριῶν δ' ἀπόλλυμαι.
435
{Με.} τίς δ' ἄλλος; ἦ που †τῶν ἀπ'† Αἰγίσθου φίλων;
436
{Ορ.} οὗτοί μ' ὑβρίζους'· ὧν πόλις τὰ νῦν κλύει.
437
{Με.} Ἀγαμέμνονος δὲ σκῆπτρ' ἐᾶι ς' ἔχειν πόλις;
438
{Ορ.} πῶς, οἵτινες ζῆν οὐκ ἐῶς' ἡμᾶς ἔτι;
439
{Με.} τί δρῶντες; ἦ καὶ σαφὲς ἔχεις εἰπεῖν τί μοι;
440
{Ορ.} ψῆφος καθ' ἡμῶν οἴσεται τῆιδ' ἡμέραι.
441
[{Με.} φεύγειν πόλιν τήνδ'; ἢ θανεῖν ἢ μὴ θανεῖν;
442
{Ορ.} θανεῖν ὑπ' ἀστῶν λευσίμωι πετρώματι.]
443
{Με.} κἆιτ' οὐχὶ φεύγεις γῆς ὑπερβάλλων ὅρους;
444
{Ορ.} κύκλωι γὰρ εἱλισσόμεθα παγχάλκοις ὅπλοις.
445
{Με.} ἰδίαι πρὸς ἐχθρῶν ἢ πρὸς Ἀργείας χερός;
446
{Ορ.} πάντων πρὸς ἀστῶν, ὡς θάνω· βραχὺς λόγος.
447
{Με.} ὦ μέλεος, ἥκεις συμφορᾶς ἐς τοὔσχατον.
448
{Ορ.} ἐς ς' ἐλπὶς ἡμὴ καταφυγὰς ἔχει κακῶν.
449
ἀλλ' ἀθλίως πράσσουσιν εὐτυχὴς μολὼν
450
μετάδος φίλοισι σοῖσι σῆς εὐπραξίας,
451
καὶ μὴ μόνος τὸ χρηστὸν ἀπολαβὼν ἔχε,
452
ἀλλ' ἀντιλάζου καὶ πόνων ἐν τῶι μέρει,
453
χάριτας πατρώιας ἐκτίνων ἐς οὕς σε δεῖ.
454
ὄνομα γάρ, ἔργον δ' οὐκ ἔχουσιν οἱ φίλοι
455
οἱ μὴ 'πὶ ταῖσι συμφοραῖς ὄντες φίλοι.
456
{Χο.} καὶ μὴν γέροντι δεῦρ' ἁμιλλᾶται ποδὶ
457
ὁ Σπαρτιάτης Τυνδάρεως, μελάμπεπλος
458
κουρᾶι τε θυγατρὸς πενθίμωι κεκαρμένος.
459
{Ορ.} ἀπωλόμην, Μενέλαε· Τυνδάρεως ὅδε
460
στείχει πρὸς ἡμᾶς, οὗ μάλιστ' αἰδώς μ' ἔχει
461
ἐς ὄμματ' ἐλθεῖν τοῖσιν ἐξειργασμένοις.
462
καὶ γάρ μ' ἔθρεψε σμικρὸν ὄντα, πολλὰ δὲ
463
φιλήματ' ἐξέπλησε, τὸν Ἀγαμέμνονος
464
παῖδ' ἀγκάλαισι περιφέρων, Λήδα θ' ἅμα,
465
τιμῶντέ μ' οὐδὲν ἧσσον ἢ Διοσκόρω·
466
οἷς, ὦ τάλαινα καρδία ψυχή τ' ἐμή,
467
ἀπέδωκ' ἀμοιβὰς οὐ καλάς. τίνα σκότον
468
λάβω προσώπωι; ποῖον ἐπίπροσθεν νέφος
469
θῶμαι, γέροντος ὀμμάτων φεύγων κόρας;
470
{ΤΥΝΔΑΡΕΩΣ} ποῦ ποῦ θυγατρὸς τῆς ἐμῆς ἴδω πόσιν,
471
Μενέλαον; ἐπὶ γὰρ τῶι Κλυταιμήστρας τάφωι
472
χοὰς χεόμενος ἔκλυον ὡς ἐς Ναυπλίαν
473
ἥκοι σὺν ἀλόχωι πολυετὴς σεσωμένος.
474
ἄγετέ με· πρὸς γὰρ δεξιὰν αὐτοῦ θέλω
475
στὰς ἀσπάσασθαι, χρόνιος εἰσιδὼν φίλον.
476
{Με.} ὦ πρέσβυ, χαῖρε, Ζηνὸς ὁμόλεκτρον κάρα.
477
{Τυ.} ὦ χαῖρε καὶ σύ, Μενέλεως, κήδευμ' ἐμόν.
478
ἔα· [τὸ μέλλον ὡς κακὸν τὸ μὴ εἰδέναι.]
479
ὁ μητροφόντης ὅδε πρὸ δωμάτων δράκων
480
στίλβει νοσώδεις ἀστραπάς, στύγημ' ἐμόν.
481
Μενέλαε, προσφθέγγηι νιν, ἀνόσιον κάρα;
482
{Με.} τί γάρ; φίλου μοι πατρός ἐστιν ἔκγονος.
483
{Τυ.} κείνου γὰρ ὅδε πέφυκε, τοιοῦτος γεγώς;
484
{Με.} πέφυκεν· εἰ δὲ δυστυχεῖ, τιμητέος.
485
{Τυ.} βεβαρβάρωσαι, χρόνιος ὢν ἐν βαρβάροις.
486
{Με.} Ἑλληνικόν τοι τὸν ὁμόθεν τιμᾶν ἀεί.
487
{Τυ.} καὶ τῶν νόμων γε μὴ πρότερον εἶναι θέλειν.
488
{Με.} πᾶν τοὐξ ἀνάγκης δοῦλόν ἐστ' ἐν τοῖς σοφοῖς.
489
{Τυ.} κέκτησό νυν σὺ τοῦτ', ἐγὼ δ' οὐ κτήσομαι.
490
{Με.} ὀργὴ γὰρ ἅμα σου καὶ τὸ γῆρας οὐ σοφόν.
491
{Τυ.} †πρὸς τόνδ' ἀγών τις σοφίας ἥκει πέρι.†
492
εἰ τὰ καλὰ πᾶσι φανερὰ καὶ τὰ μὴ καλά,
493
τούτου τίς ἀνδρῶν ἐγένετ' ἀσυνετώτερος;
494
ὅστις τὸ μὲν δίκαιον οὐκ ἐσκέψατο
495
οὐδ' ἦλθεν ἐπὶ τὸν κοινὸν Ἑλλήνων νόμον.
496
ἐπεὶ γὰρ ἐξέπνευσεν Ἀγαμέμνων βίον,
497
κάρα θυγατρὸς τῆς ἐμῆς πληγεὶς ὕπο,
498
αἴσχιστον ἔργον (οὐ γὰρ αἰνέσω ποτέ),
500
χρῆν αὐτὸν ἐπιθεῖναι μὲν αἵματος δίκην
501
ὁσίαν διώκοντ', ἐκβαλεῖν τε δωμάτων
502
μητέρα· τὸ σῶφρόν τ' ἔλαβ' ἂν ἀντὶ συμφορᾶς
503
καὶ τοῦ νόμου τ' ἂν εἴχετ' εὐσεβής τ' ἂν ἦν.
504
νῦν δ' ἐς τὸν αὐτὸν δαίμον' ἦλθε μητέρι·
505
κακὴν γὰρ αὐτὴν ἐνδίκως ἡγούμενος,
506
αὐτὸς κακίων μητέρ' ἐγένετο κτανών.
507
ἐρήσομαι δέ, Μενέλεως, τοσόνδε σε·
508
εἰ τόνδ' ἀποκτείνειεν ὁμόλεκτρος γυνή,
509
χὠ τοῦδε παῖς αὖ μητέρ' ἀνταποκτενεῖ,
510
κἄπειθ' ὁ κείνου γενόμενος φόνωι φόνον
511
λύσει, πέρας δὴ ποῖ κακῶν προβήσεται;
512
καλῶς ἔθεντο ταῦτα πατέρες οἱ πάλαι·
513
ἐς ὀμμάτων μὲν ὄψιν οὐκ εἴων περᾶν
514
οὐδ' εἰς ἀπάντημ' ὅστις αἷμ' ἔχων κυροῖ,
515
φυγαῖσι δ' ὁσιοῦν, ἀνταποκτείνειν δὲ μή.
516
ἀεὶ γὰρ εἷς ἔμελλ' ἐνέξεσθαι φόνωι,
517
τὸ λοίσθιον μίασμα λαμβάνων χεροῖν.
518
ἐγὼ δὲ μισῶ μὲν γυναῖκας ἀνοσίους,
519
πρώτην δὲ θυγατέρ', ἣ πόσιν κατέκτανεν·
520
Ἑλένην τε, τὴν σὴν ἄλοχον, οὔποτ' αἰνέσω
521
οὐδ' ἂν προσείποιμ'· οὐδὲ σὲ ζηλῶ κακῆς
522
γυναικὸς ἐλθόνθ' οὕνεκ' ἐς Τροίας πέδον.
523
ἀμυνῶ δ' ὅσονπερ δυνατός εἰμι τῶι νόμωι,
524
τὸ θηριῶδες τοῦτο καὶ μιαιφόνον
525
παύων, ὃ καὶ γῆν καὶ πόλεις ὄλλυς' ἀεί.
526
ἐπεὶ τίν' εἶχες, ὦ τάλας, ψυχὴν τότε,
527
ὅτ' ἐξέβαλλε μαστὸν ἱκετεύουσά σε
528
μήτηρ; ἐγὼ μὲν οὐκ ἰδὼν τἀκεῖ κακὰ
529
δακρύοις γέροντ' ὀφθαλμὸν ἐκτήκω τάλας.
530
ἓν γοῦν λόγοισι τοῖς ἐμοῖς ὁμορροθεῖ·
531
μισῆι γε πρὸς θεῶν καὶ τίνεις μητρὸς δίκας,
532
μανίαις ἀλαίνων καὶ φόβοις. τί μαρτύρων
533
ἄλλων ἀκούειν δεῖ μ', ἅ γ' εἰσορᾶν πάρα;
534
ὡς οὖν ἂν εἰδῆις, Μενέλεως, τοῖσιν θεοῖς
535
μὴ πρᾶσς' ἐναντί', ὠφελεῖν τοῦτον θέλων,
536
ἔα δ' ὑπ' ἀστῶν καταφονευθῆναι πέτροις
537
[ἢ μὴ 'πίβαινε Σπαρτιάτιδος χθονός].
538
θυγάτηρ δ' ἐμὴ θανοῦς' ἔπραξεν ἔνδικα·
539
ἀλλ' οὐχὶ πρὸς τοῦδ' εἰκὸς ἦν αὐτὴν θανεῖν.
540
ἐγὼ δὲ τἄλλα μακάριος πέφυκ' ἀνὴρ
541
πλὴν ἐς θυγατέρας· τοῦτο δ' οὐκ εὐδαιμονῶ.
542
{Χο.} ζηλωτὸς ὅστις ηὐτύχησεν ἐς τέκνα
543
καὶ μὴ 'πισήμους συμφορὰς ἐκτήσατο.
544
{Ορ.} ὦ γέρον, ἐγώ τοι πρὸς σὲ δειμαίνω λέγειν
545
[ὅπου σε μέλλω σήν τε λυπήσειν φρένα]·
548
ἀπελθέτω δὲ τοῖς λόγοισιν ἐκποδὼν
549
τὸ γῆρας ἡμῖν τὸ σόν, ὅ μ' ἐκπλήσσει λόγου,
550
καὶ καθ' ὁδὸν εἶμι· νῦν δὲ σὴν ταρβῶ τρίχα.
551
τί χρῆν με δρᾶσαι; δύο γὰρ ἀντίθες δυοῖν·
552
πατὴρ μὲν ἐφύτευσέν με, σὴ δ' ἔτικτε παῖς,
553
τὸ σπέρμ' ἄρουρα παραλαβοῦς' ἄλλου πάρα.
554
[ἄνευ δὲ πατρὸς τέκνον οὐκ εἴη ποτ' ἄν.
555
ἐλογισάμην οὖν τῶι γένους ἀρχηγέτηι
556
μᾶλλόν μ' ἀμῦναι τῆς ὑποστάσης τροφάς.]
546
ἐγὼ δ' ἀνόσιός εἰμι μητέρα κτανών,
547
ὅσιος δέ γ' ἕτερον ὄνομα, τιμωρῶν πατρί.
557
ἡ σὴ δὲ θυγάτηρ (μητέρ' αἰδοῦμαι λέγειν)
558
ἰδίοισιν ὑμεναίοισι κοὐχὶ σώφροσιν
559
ἐς ἀνδρὸς ἤιει λέκτρ'· ἐμαυτόν, ἢν λέγω
560
κακῶς ἐκείνην, ἐξερῶ, λέξω δ' ὅμως·
561
[Αἴγισθος ἦν ὁ κρυπτὸς ἐν δόμοις πόσις·]
562
τοῦτον κατέκτειν', ἐπὶ δ' ἔθυσα μητέρα,
563
ἀνόσια μὲν δρῶν, ἀλλὰ τιμωρῶν πατρί.
564
ἐφ' οἷς δ' ἀπειλεῖς ὡς πετρωθῆναί με χρή,
565
ἄκουσον ὡς ἅπασαν Ἑλλάδ' ὠφελῶ.
566
εἰ γὰρ γυναῖκες ἐς τόδ' ἥξουσιν θράσους,
567
ἄνδρας φονεύειν, καταφυγὰς ποιούμεναι
568
ἐς τέκνα, μαστοῖς τὸν ἔλεον θηρώμεναι,
569
παρ' οὐδὲν αὐταῖς ἦν ἂν ὀλλύναι πόσεις,
570
ἐπίκλημ' ἐχούσαις ὅτι τύχοι. δράσας δ' ἐγὼ
571
δείν', ὡς σὺ κομπεῖς, τόνδ' ἔπαυσα τὸν νόμον.
572
μισῶν δὲ μητέρ' ἐνδίκως ἀπώλεσα,
573
ἥτις μεθ' ὅπλων ἄνδρ' ἀπόντ' ἐκ δωμάτων
574
πάσης ὑπὲρ γῆς Ἑλλάδος στρατηλάτην
575
προύδωκε κοὐκ ἔσως' ἀκήρατον λέχος·
576
ἐπεὶ δ' ἁμαρτοῦς' ἤισθετ', οὐχ αὑτῆι δίκην
577
ἐπέθηκεν, ἀλλ', ὡς μὴ δίκην δοίη πόσει,
578
ἐζημίωσε πατέρα κἀπέκτειν' ἐμόν.
585
σύ τοι φυτεύσας θυγατέρ', ὦ γέρον, κακὴν
586
ἀπώλεσάς με· διὰ τὸ κείνης γὰρ θράσος
587
πατρὸς στερηθεὶς ἐγενόμην μητροκτόνος.
579
πρὸς θεῶν—ἐν οὐ καλῶι μὲν ἐμνήσθην θεῶν,
580
φόνου δικαστῶν· εἰ δὲ δὴ τὰ μητέρος
581
σιγῶν ἐπήινουν, τί μ' ἂν ἔδρας' ὁ κατθανών;
582
οὐκ ἄν με μισῶν ἀνεχόρευ' Ἐρινύσιν;
583
ἢ μητρὶ μὲν πάρεισι σύμμαχοι θεαί,
584
τῶι δ' οὐ πάρεισι, μᾶλλον ἠδικημένωι;
588
[ὁρᾶις; Ὀδυσσέως ἄλοχον οὐ κατέκτανεν
589
Τηλέμαχος· οὐ γὰρ ἐπεγάμει πόσει πόσιν,
590
μένει δ' ἐν οἴκοις ὑγιὲς εὐνατήριον.]
591
ὁρᾶις Ἀπόλλων', ὃς μεσομφάλους ἕδρας
592
ναίων βροτοῖσι στόμα νέμει σαφέστατον;
593
[ὧι πειθόμεσθα πάνθ' ὅς' ἂν κεῖνος λέγηι.]
594
τούτωι πιθόμενος τὴν τεκοῦσαν ἔκτανον.
595
ἐκεῖνον ἡγεῖσθ' ἀνόσιον καὶ κτείνετε·
596
ἐκεῖνος ἥμαρτ', οὐκ ἐγώ. τί χρῆν με δρᾶν;
597
ἢ οὐκ ἀξιόχρεως ὁ θεὸς ἀναφέροντί μοι
598
μίασμα λῦσαι; ποῖ τις οὖν ἔτ' ἂν φύγοι,
599
εἰ μὴ κελεύσας ῥύσεταί με μὴ θανεῖν;
600
ἀλλ' ὡς μὲν οὐκ εὖ μὴ λέγ' εἴργασται τάδε,
601
ἡμῖν δὲ τοῖς δράσασιν οὐκ εὐδαιμόνως.
602
[γάμοι δ' ὅσοις μὲν εὖ καθεστᾶσιν βροτῶν,
603
μακάριος αἰών· οἷς δὲ μὴ πίπτουσιν εὖ,
604
τά τ' ἔνδον εἰσὶ τά τε θύραζε δυστυχεῖς.]
605
{Χο.} ἀεὶ γυναῖκες ἐμποδὼν ταῖς συμφοραῖς
606
ἔφυσαν ἀνδρῶν πρὸς τὸ δυσχερέστερον.
607
{Τυ.} ἐπεὶ θρασύνηι κοὐχ ὑποστέλληι λόγωι,
608
οὕτω δ' ἀμείβηι μ' ὥστε μ' ἀλγῆσαι φρένα,
609
μᾶλλόν μ' ἀνάψεις ἐπὶ σὸν ἐξελθεῖν φόνον·
610
καλὸν πάρεργον δ' αὐτὸ θήσομαι πόνων
611
ὧν οὕνεκ' ἦλθον θυγατρὶ κοσμήσων τάφον.
612
μολὼν γὰρ εἰς ἔκκλητον Ἀργείων ὄχλον
613
ἑκοῦσαν οὐχ ἑκοῦσαν ἐπισείσω πόλιν
614
σοὶ σῆι τ' ἀδελφῆι, λεύσιμον δοῦναι δίκην.
615
μᾶλλον δ' ἐκείνη σοῦ θανεῖν ἐστ' ἀξία,
616
ἣ τῆι τεκούσηι ς' ἠγρίως', ἐς οὖς ἀεὶ
617
πέμπουσα μύθους ἐπὶ τὸ δυσμενέστερον,
618
ὄνειδος ἀγγέλλουσα τἀγαμέμνονος
619
καὶ τοῦθ' ὃ μισήσειαν Αἰγίσθου λέχος
620
οἱ νέρτεροι θεοί (καὶ γὰρ ἐνθάδ' ἦν πικρόν),
621
ἕως ὑφῆψε δῶμ' ἀνηφαίστωι πυρί.
622
Μενέλαε, σοὶ δὲ τάδε λέγω δράσω τε πρός·
623
εἰ τοὐμὸν ἔχθος ἐναριθμῆι κῆδός τ' ἐμόν,
624
μὴ τῶιδ' ἀμύνειν φόνον, ἐναντίον θεοῖς,
625
[ἔα δ' ὑπ' ἀστῶν καταφονευθῆναι πέτροις,]
626
ἢ μὴ 'πίβαινε Σπαρτιάτιδος χθονός.
627
τοσαῦτ' ἀκούσας ἴσθι, μηδὲ δυσσεβεῖς
628
ἕληι, παρώσας εὐσεβεστέρους φίλους·
629
ἡμᾶς δ' ἀπ' οἴκων ἄγετε τῶνδε, πρόσπολοι.
630
{Ορ.} στεῖχ', ὡς ἀθορύβως οὑπιὼν ἡμῖν λόγος
631
πρὸς τόνδ' ἵκηται, γῆρας ἀποφυγὼν τὸ σόν.
632
Μενέλαε, ποῖ σὸν πόδ' ἐπὶ συννοίαι κυκλεῖς,
633
διπλῆς μερίμνης διπτύχους ἰὼν ὁδούς;
634
{Με.} ἔασον· ἐν ἐμαυτῶι τι συννοούμενος
635
ὅπηι τράπωμαι τῆς τύχης ἀμηχανῶ.
636
{Ορ.} μή νυν πέραινε τὴν δόκησιν, ἀλλ' ἐμοὺς
637
λόγους ἀκούσας πρόσθε βουλεύου τότε.
638
{Με.} λέγ'· εὖ γὰρ εἶπας· ἔστι δ' οὗ σιγὴ λόγου
639
κρείσσων γένοιτ' ἄν, ἔστι δ' οὗ σιγῆς λόγος.
640
{Ορ.} λέγοιμ' ἂν ἤδη· τὰ μακρὰ τῶν σμικρῶν λόγων
641
ἐπίπροσθέν ἐστι καὶ σαφῆ μᾶλλον κλυεῖν.
642
ἐμοὶ σὺ τῶν σῶν, Μενέλεως, μηδὲν δίδου,
643
ἃ δ' ἔλαβες ἀπόδος πατρὸς ἐμοῦ λαβὼν πάρα.
644
[οὐ χρήματ' εἶπον, χρήματ', ἢν ψυχὴν ἐμὴν
645
σώσηις, ἅπερ μοι φίλτατ' ἐστὶ τῶν ἐμῶν.]
646
ἀδικῶ· λαβεῖν χρή μ' ἀντὶ τοῦδε τοῦ κακοῦ
647
ἄδικόν τι παρὰ σοῦ· καὶ γὰρ Ἀγαμέμνων πατὴρ
648
ἀδίκως ἀθροίσας Ἑλλάδ' ἦλθ' ὑπ' Ἴλιον,
649
οὐκ ἐξαμαρτὼν αὐτὸς ἀλλ' ἁμαρτίαν
650
τῆς σῆς γυναικὸς ἀδικίαν τ' ἰώμενος·
652
ἀπέδοτο δ', ὡς χρὴ τοῖς φίλοισι τοὺς φίλους,
653
τὸ σῶμ' ἀληθῶς, σοὶ παρ' ἀσπίδ' ἐκπονῶν,
654
ὅπως σὺ τὴν σὴν ἀπολάβοις ξυνάορον.
655
ἀπότεισον οὖν μοι ταὐτὸ τοῦτ' ἐκεῖ λαβών,
656
μίαν πονήσας ἡμέραν, ἡμῶν ὕπερ
657
σωτήριος στάς, μὴ δέκ' ἐκπλήσας ἔτη.
651
ἓν μὲν τόδ' ἡμῖν ἀνθ' ἑνὸς δοῦναί σε χρή·
658
ἃ δ' Αὐλὶς ἔλαβε σφάγι' ἐμῆς ὁμοσπόρου,
659
ἐῶ ς' ἔχεν ταῦθ'· Ἑρμιόνην μὴ κτεῖνε σύ·
660
δεῖ γάρ ς' ἐμοῦ πράσσοντος ὡς πράσσω τὰ νῦν
661
πλέον φέρεσθαι κἀμὲ συγγνώμην ἔχειν.
662
ψυχὴν δ' ἐμὴν δὸς τῶι ταλαιπώρωι πατρί
663
[κἀμῆς ἀδελφῆς, παρθένου μακρὸν χρόνον]·
664
θανὼν γὰρ οἶκον ὀρφανὸν λείψω πατρός.
665
ἐρεῖς· Ἀδύνατον. αὐτὸ τοῦτο· τοὺς φίλους
666
ἐν τοῖς κακοῖς χρὴ τοῖς φίλοισιν ὠφελεῖν·
667
ὅταν δ' ὁ δαίμων εὖ διδῶι, τί δεῖ φίλων;
668
ἀρκεῖ γὰρ αὐτὸς ὁ θεὸς ὠφελεῖν θέλων.
669
φιλεῖν δάμαρτα πᾶσιν Ἕλλησιν δοκεῖς·
670
κοὐχ ὑποτρέχων σε τοῦτο θωπείαι λέγω·
671
ταύτης ἱκνοῦμαί ς'—ὦ μέλεος ἐγώ, κακὸν
672
ἐς οἷον ἥκω. τί δέ; ταλαιπωρεῖν με δεῖ·
673
ὑπὲρ γὰρ οἴκου παντὸς ἱκετεύω τάδε.
674
ὦ πατρὸς ὅμαιμε θεῖε, τὸν κατὰ χθονὸς
675
θανόντ' ἀκούειν τάδε δόκει, ποτωμένην
676
ψυχὴν ὑπὲρ σοῦ, καὶ λέγειν ἁγὼ λέγω.
677
[ταῦτ' εἴς τε δάκρυα καὶ γόους καὶ συμφορὰς]
678
εἴρηκα κἀπήιτηκα, τὴν σωτηρίαν
679
θηρῶν, ὃ πάντες κοὐκ ἐγὼ ζητῶ μόνος.
680
{Χο.} κἀγώ ς' ἱκνοῦμαι καὶ γυνή περ οὖς' ὅμως
681
τοῖς δεομένοισιν ὠφελεῖν· οἷός τε δ' εἶ.
682
{Με.} Ὀρέστ', ἐγώ τοι σὸν καταιδοῦμαι κάρα
683
καὶ ξυμπονῆσαι σοῖς κακοῖσι βούλομαι·
684
καὶ χρὴ γὰρ οὕτω τῶν ὁμαιμόνων κακὰ
685
συνεκκομίζειν, δύναμιν ἢν διδῶι θεός,
686
θνήισκοντα καὶ κτείνοντα τοὺς ἐναντίους.
687
τοῦ δ' αὖ δύνασθαι πρὸς θεῶν χρήιζω τυχεῖν·
688
ἥκω γὰρ ἀνδρῶν συμμάχων κενὸν δόρυ
689
ἔχων, πόνοισι μυρίοις ἀλώμενος,
690
σμικρᾶι σὺν ἀλκῆι τῶν λελειμμένων φίλων.
691
μάχηι μὲν οὖν ἂν οὐχ ὑπερβαλοίμεθα
692
Πελασγὸν Ἄργος· εἰ δὲ μαλθακοῖς λόγοις
693
δυναίμεθ', ἐνταῦθ' ἐλπίδος προήκομεν.
694
[σμικροῖσι †μὲν γὰρ τὰ† μεγάλα πῶς ἕλοι τις ἂν
695
πόνοισιν; ἀμαθὲς καὶ τὸ βούλεσθαι τάδε.]
696
ὅταν γὰρ ἡβᾶι δῆμος εἰς ὀργὴν πεσών,
697
ὅμοιον ὥστε πῦρ κατασβέσαι λάβρον·
698
εἰ δ' ἡσύχως τις αὑτὸν ἐντείνοντι μὲν
699
χαλῶν ὑπείκοι καιρὸν εὐλαβούμενος,
700
ἴσως ἂν ἐκπνεύσειεν· ἢν δ' ἀνῆι πνοάς,
701
τύχοις ἂν αὐτοῦ ῥαιδίως ὅσον θέλεις.
702
[ἔνεστι δ' οἶκτος, ἔνι δὲ καὶ θυμὸς μέγας,
703
καραδοκοῦντι κτῆμα τιμιώτατον.]
704
ἐλθὼν δ' ἐγώ σοι Τυνδάρεων πειράσομαι
705
πόλιν τε πεῖσαι τῶι λίαν χρῆσθαι καλῶς.
706
[καὶ ναῦς γὰρ ἐνταθεῖσα πρὸς βίαν ποδὶ
707
ἔβαψεν, ἔστη δ' αὖθις ἢν χαλᾶι πόδα.]
708
μισεῖ γὰρ ὁ θεὸς τὰς ἄγαν προθυμίας,
709
μισοῦσι δ' ἀστοί· δεῖ δέ μ' (οὐκ ἄλλως λέγω)
710
σώιζειν σε σοφίαι, μὴ βίαι τῶν κρεισσόνων.
711
ἀλκῆι δέ ς' οὐκ ἄν, ἧι σὺ δοξάζεις ἴσως,
712
σώσαιμ' ἄν· οὐ γὰρ ῥάιδιον λόγχηι μιᾶι
713
στῆσαι τροπαῖα τῶν κακῶν ἅ σοι πάρα.
714
[οὐ γάρ ποτ' Ἄργους γαῖαν εἰς τὸ μαλθακὸν
715
προσηγόμεσθα· νῦν δ' ἀναγκαίως ἔχει
716
δούλοισιν εἶναι τοῖς σοφοῖσι τῆς τύχης.]
717
{Ορ.} ὦ πλὴν γυναικὸς οὕνεκα στρατηλατεῖν
718
τἄλλ' οὐδέν, ὦ κάκιστε, τιμωρεῖν φίλοις,
720
φεύγεις ἀποστραφείς με, τὰ δ' Ἀγαμέμνονος
721
φροῦδ'; ἄφιλος ἦσθ' ἄρ', ὦ πάτερ, πράσσων κακῶς.
722
οἴμοι, προδέδομαι, κοὐκέτ' εἰσὶν ἐλπίδες
723
ὅπηι τραπόμενος θάνατον Ἀργείων φύγω·
724
οὗτος γὰρ ἦν μοι καταφυγὴ σωτηρίας.
725
ἀλλ' εἰσορῶ γὰρ τόνδε φίλτατον βροτῶν
726
Πυλάδην δρόμωι στείχοντα Φωκέων ἄπο,
727
ἡδεῖαν ὄψιν· πιστὸς ἐν κακοῖς ἀνὴρ
728
κρείσσων γαλήνης ναυτίλοισιν εἰσορᾶν.
729
{ΠΥΛΑΔΗΣ} θᾶσσον ἤ μ' ἐχρῆν προβαίνων ἱκόμην δι' ἄστεως,
730
σύλλογον πόλεως ἀκούσας ὄντ', ἰδὼν δ' αὐτὸς σαφῶς
731
[ἐπὶ σὲ σύγγονόν τε τὴν σήν, ὡς κτενοῦντας αὐτίκα].
732
τί τάδε; πῶς ἔχεις; τί πράσσεις, φίλταθ' ἡλίκων ἐμοὶ
733
καὶ φίλων καὶ συγγενείας; πάντα γὰρ τάδ' εἶ σύ μοι.
734
{Ορ.} οἰχόμεσθ', ὡς ἐν βραχεῖ σοι τἀμὰ δηλώσω κακά.
735
{Πυ.} συγκατασκάπτοις ἂν ἡμᾶς· κοινὰ γὰρ τὰ τῶν φίλων.
736
{Ορ.} Μενέλεως κάκιστος ἐς ἐμὲ καὶ κασιγνήτην ἐμήν ...
737
{Πυ.} εἰκότως, κακῆς γυναικὸς ἄνδρα γίγνεσθαι κακόν.
738
{Ορ.} ὥσπερ οὐκ ἐλθὼν ἔμοιγε ταὐτὸν ἀπέδωκεν μολών.
739
{Πυ.} ἦ γάρ ἐστιν ὡς ἀληθῶς τήνδ' ἀφιγμένος χθόνα;
740
{Ορ.} χρόνιος· ἀλλ' ὅμως τάχιστα κακὸς ἐφωράθη φίλοις.
741
{Πυ.} καὶ δάμαρτα τὴν κακίστην ναυστολῶν ἐλήλυθεν;
742
{Ορ.} οὐκ ἐκεῖνος ἀλλ' ἐκείνη κεῖνον ἐνθάδ' ἤγαγεν.
743
{Πυ.} ποῦ 'στὶν ἣ πλείστους Ἀχαιῶν ὤλεσεν γυνὴ μία;
744
{Ορ.} ἐν δόμοις ἐμοῖσιν, εἰ δὴ τούσδ' ἐμοὺς καλεῖν χρεών.
745
{Πυ.} σὺ δὲ τίνας λόγους ἔλεξας σοῦ κασιγνήτωι πατρός;
746
{Ορ.} μή μ' ἰδεῖν θανόνθ' ὑπ' ἀστῶν καὶ κασιγνήτην ἐμήν.
747
{Πυ.} πρὸς θεῶν, τί πρὸς τάδ' εἶπε; τόδε γὰρ εἰδέναι θέλω.
748
{Ορ.} ηὐλαβεῖθ', ὃ τοῖς φίλοισι δρῶσιν οἱ κακοὶ φίλοι.
749
{Πυ.} σκῆψιν ἐς ποίαν προβαίνων; τοῦτο πάντ' ἔχω μαθών.
750
{Ορ.} οὖτος ἦλθ', ὁ τὰς ἀρίστας θυγατέρας σπείρας πατήρ.
751
{Πυ.} Τυνδάρεων λέγεις· ἴσως σοι θυγατέρος θυμούμενος.
752
{Ορ.} αἰσθάνηι· τὸ τοῦδε κῆδος μᾶλλον εἵλετ' ἢ πατρός.
753
{Πυ.} κοὐκ ἐτόλμησεν πόνων σῶν ἀντιλάζυσθαι παρών;
754
{Ορ.} οὐ γὰρ αἰχμητὴς πέφυκεν, ἐν γυναιξὶ δ' ἄλκιμος.
755
{Πυ.} ἐν κακοῖς ἄρ' εἶ μεγίστοις· καί ς' ἀναγκαῖον θανεῖν;
756
{Ορ.} ψῆφον ἀμφ' ἡμῶν πολίτας ἐπὶ φόνωι θέσθαι χρεών.
757
{Πυ.} ἣ κρινεῖ τί χρῆμα; λέξον· διὰ φόβου γὰρ ἔρχομαι.
758
{Ορ.} ἢ θανεῖν ἢ ζῆν· ὁ μῦθος οὐ μακρὸς μακρῶν πέρι.
759
{Πυ.} φεῦγέ νυν λιπὼν μέλαθρα σὺν κασιγνήτηι σέθεν.
760
{Ορ.} οὐχ ὁρᾶις; φυλασσόμεσθα φρουρίοισι πανταχῆι.
761
{Πυ.} εἶδον ἄστεως ἀγυιὰς τεύχεσιν πεφαργμένας.
762
{Ορ.} ὡσπερεὶ πόλις πρὸς ἐχθρῶν σῶμα πυργηρούμεθα.
763
{Πυ.} κἀμὲ νῦν ὅρα τί πάσχω· καὶ γὰρ αὐτὸς οἴχομαι.
764
{Ορ.} πρὸς τίνος; τοῦτ' ἂν προσείη τοῖς ἐμοῖς κακοῖς κακόν.
765
{Πυ.} Στρόφιος ἤλασέν μ' ἀπ' οἴκων φυγάδα θυμωθεὶς πατήρ.
766
{Ορ.} ἴδιον ἢ κοινὸν πολίταις ἐπιφέρων ἔγκλημά τι;
767
{Πυ.} ὅτι συνηράμην φόνον σοι μητρός, ἀνόσιον λέγων.
768
{Ορ.} ὦ τάλας, ἔοικε καὶ σὲ τἀμὰ λυπήσειν κακά.
769
{Πυ.} οὐχὶ Μενέλεω τρόποισι χρώμεθ'· οἰστέον τάδε.
770
{Ορ.} οὐ φοβῆι μή ς' Ἄργος ὥσπερ κἄμ' ἀποκτεῖναι θέληι;
771
{Πυ.} οὐ προσήκομεν κολάζειν τοῖσδε, Φωκέων δὲ γῆι.
772
{Ορ.} δεινὸν οἱ πολλοί, κακούργους ὅταν ἔχωσι προστάτας.
773
{Πυ.} ἀλλ' ὅταν χρηστοὺς λάβωσι, χρηστὰ βουλεύους' ἀεί.
774
{Ορ.} εἶἑν· ἐς κοινὸν λέγειν χρή. {Πυ.} τίνος ἀναγκαίου πέρι;
775
{Ορ.} εἰ λέγοιμ' ἀστοῖσιν ἐλθών ... {Πυ.} ὡς ἔδρασας ἔνδικα;
776
{Ορ.} πατρὶ τιμωρῶν ἐμαυτοῦ; {Πυ.} μὴ λάβωσί ς' ἄσμενοι.
777
{Ορ.} ἀλλ' ὑποπτήξας σιωπῆι κατθάνω; {Πυ.} δειλὸν τόδε.
778
{Ορ.} πῶς ἂν οὖν δρώιην; {Πυ.} ἔχεις τιν', ἢν μένηις, σωτηρίαν;
779
{Ορ.} οὐκ ἔχω. {Πυ.} μολόντι δ' ἐλπίς ἐστι σωθῆναι κακῶν;
780
{Ορ.} εἰ τύχοι, γένοιτ' ἄν. {Πυ.} οὔκουν τοῦτο κρεῖσσον ἢ μένειν;
781
{Ορ.} ἀλλὰ δῆτ' ἔλθω; {Πυ.} θανὼν γοῦν ὧδε κάλλιον θανῆι.
783
{Ορ.} εὖ λέγεις· φεύγω τὸ δειλὸν τῆιδε. {Πυ.} μᾶλλον ἢ μένων.
782
{Ορ.} καὶ τὸ πρᾶγμά γ' ἔνδικόν μοι. {Πυ.} τοῦ δοκεῖν ἔχου μόνον.
784
{Ορ.} καί τις ἄν γέ μ' οἰκτίσειε ... {Πυ.} μέγα γὰρ ηὑγένειά σου.
785
{Ορ.} θάνατον ἀσχάλλων πατρῶιον. {Πυ.} πάντα ταῦτ' ἐν ὄμμασιν.
786
{Ορ.} ἰτέον, ὡς ἄνανδρον ἀκλεῶς κατθανεῖν. {Πυ.} αἰνῶ τάδε.
787
{Ορ.} ἦ λέγωμεν οὖν ἀδελφῆι ταῦτ' ἐμῆι; {Πυ.} μὴ πρὸς θεῶν.
788
{Ορ.} δάκρυα γοῦν γένοιτ' ἄν. {Πυ.} οὔκουν οὗτος οἰωνὸς μέγας;
789
{Ορ.} δηλαδὴ σιγᾶν ἄμεινον. {Πυ.} τῶι χρόνωι γε κερδανεῖς.
790
{Ορ.} κεῖνό μοι μόνον πρόσαντες ... {Πυ.} τί τόδε καινὸν αὖ λέγεις;
791
{Ορ.} μὴ θεαί μ' οἴστρωι κατάσχως'. {Πυ.} ἀλλὰ κηδεύσω ς' ἐγώ.
792
{Ορ.} δυσχερὲς ψαύειν νοσοῦντος ἀνδρός. {Πυ.} οὐκ ἔμοιγε σοῦ.
793
{Ορ.} εὐλαβοῦ λύσσης μετασχεῖν τῆς ἐμῆς. {Πυ.} τὸ δ' οὖν ἴτω.
794
{Ορ.} οὐκ ἄρ' ὀκνήσεις; {Πυ.} ὄκνος γὰρ τοῖς φίλοις κακὸν μέγα.
795
{Ορ.} ἕρπε νυν οἴαξ ποδός μοι ... {Πυ.} φίλα γ' ἔχων κηδεύματα.
796
{Ορ.} καί με πρὸς τύμβον πόρευσον πατρός. {Πυ.} ὡς τί δὴ τόδε;
797
{Ορ.} ὥς νιν ἱκετεύσω με σῶσαι. {Πυ.} τό γε δίκαιον ὧδ' ἔχει.
798
{Ορ.} μητέρος δὲ μὴ 'σίδοιμι μνῆμα. {Πυ.} πολεμία γὰρ ἦν.
799
ἀλλ' ἔπειγ', ὡς μή σε πρόσθε ψῆφος Ἀργείων ἕληι,
800
περιβαλὼν πλευροῖς ἐμοῖσι πλευρὰ νωχελῆ νόσωι·
801
ὡς ἐγὼ δι' ἄστεώς σε, σμικρὰ φροντίζων ὄχλου,
802
οὐδὲν αἰσχυνθεὶς ὀχήσω. ποῦ γὰρ ὢν δείξω φίλος,
803
εἴ †σε μὴ 'ν δειναῖσιν ὄντα† συμφοραῖς ἐπαρκέσω;
804
{Ορ.} τοῦτ' ἐκεῖνο· κτᾶσθ' ἑταίρους, μὴ τὸ συγγενὲς μόνον·
805
ὡς ἀνὴρ ὅστις τρόποισι συντακῆι, θυραῖος ὤν,
806
μυρίων κρείσσων ὁμαίμων ἀνδρὶ κεκτῆσθαι φίλος.
807
{Χο.} ὁ μέγας ὄλβος ἅ τ' ἀρετὰ
808
μέγα φρονοῦς' ἀν' Ἑλλάδα καὶ
809
παρὰ Σιμουντίοις ὀχετοῖς
810
πάλιν ἀνῆλθ' ἐξ εὐτυχίας Ἀτρείδαις
811
πάλιν παλαιᾶς ἀπὸ συμφορᾶς δόμων,
812
ὁπότε χρυσέας ἔρις ἀρ-
813
νὸς †ἤλυθε† Τανταλίδαις
814
οἰκτρότατα θοινάματα καὶ
815
σφάγια γενναίων τεκέων·
816
ὅθεν πόνωι πόνος ἐξαμεί-
817
βων δι' αἵματος οὐ προλεί-
818
πει δισσοῖσιν Ἀτρείδαις.
819
τὸ καλὸν οὐ καλόν, τοκέων
820
πυριγενεῖ τεμεῖν παλάμαι
821
χρόα, μελάνδετον δὲ φόνωι
822
ξίφος ἐς αὐγὰς ἀελίοιο δεῖξαι·
823
τὸ δ' εὖ κακουργεῖν ἀσέβεια ποικίλα
824
κακοφρόνων τ' ἀνδρῶν παράνοι-
825
α. θανάτου γὰρ ἀμφὶ φόβωι
826
Τυνδαρὶς ἰάχησε τάλαι-
827
να· Τέκνον, οὐ τολμᾶις ὅσια
828
κτείνων σὰν ματέρα· μὴ πατρώι-
829
αν τιμῶν χάριν ἐξανά-
830
ψηι δύσκλειαν ἐς αἰεί.
831
τίς νόσος ἢ τίνα δάκρυα καὶ
832
τίς ἔλεος μείζων κατὰ γᾶν
833
ἢ ματροκτόνον αἷμα χειρὶ θέσθαι;
834
οἷον ἔργον τελέσας
835
βεβάκχευται μανίαις,
836
Εὐμενίσι θήραμα, φόβον
837
δρομάσι δινεύων βλεφάροις,
838
Ἀγαμεμνόνιος παῖς.
839
ὦ μέλεος, ματρὸς ὅτ' ἐκ
840
χρυσεοπηνήτων φαρέων
841
μαστὸν ὑπερτέλλοντ' ἐσιδὼν
842
σφάγιον ἔθετο ματέρα, πατρώι-
843
ων παθέων ἀμοιβάν.
844
{Ηλ.} γυναῖκες, ἦ που τῶνδ' ἀφώρμηται δόμων
845
τλήμων Ὀρέστης θεομανεῖ λύσσηι δαμείς;
846
{Χο.} ἥκιστα· πρὸς δ' Ἀργεῖον οἴχεται λεών
847
[ψυχῆς ἀγῶνα τὸν προκείμενον πέρι
848
δώσων, ἐν ὧι ζῆν ἢ θανεῖν ὑμᾶς χρεών].
849
{Ηλ.} οἴμοι· τί χρῆμ' ἔδρασε; τίς δ' ἔπεισέ νιν;
850
{Χο.} Πυλάδης· ἔοικε δ' οὐ μακρὰν ὅδ' ἄγγελος
851
λέξειν τὰ κεῖθεν σοῦ κασιγνήτου πέρι.
852
{ΑΓΓΕΛΟΣ} [ὦ τλῆμον, ὦ δύστηνε τοῦ στρατηλάτου]
853
Ἀγαμέμνονος παῖ, πότνι' Ἠλέκτρα, λόγους
854
ἄκουσον οὕς σοι δυστυχεῖς ἥκω φέρων.
855
{Ηλ.} αἰαῖ, διοιχόμεσθα· δῆλος εἶ λόγωι.
856
[κακῶν γὰρ ἥκεις, ὡς ἔοικεν, ἄγγελος.]
857
{Αγ.} ψήφωι Πελασγῶν σὸν κασίγνητον θανεῖν
858
καὶ ς', ὦ τάλαιν', ἔδοξε τῆιδ' ἐν ἡμέραι.
859
{Ηλ.} οἴμοι· προσῆλθεν ἐλπίς, ἣν φοβουμένη
860
πάλαι τὸ μέλλον ἐξετηκόμην γόοις.
861
ἀτὰρ τίς ἁγών, τίνες ἐν Ἀργείοις λόγοι
862
καθεῖλον ἡμᾶς κἀπεκύρωσαν θανεῖν;
863
λέγ', ὦ γεραιέ· πότερα λευσίμωι χερὶ
864
ἢ διὰ σιδήρου πνεῦμ' ἀπορρῆξαί με δεῖ,
865
κοινὰς ἀδελφῶι συμφορὰς κεκτημένην;
866
{Αγ.} ἐτύγχανον μὲν ἀγρόθεν πυλῶν ἔσω
867
βαίνων, πυθέσθαι δεόμενος τά τ' ἀμφὶ σοῦ
868
τά τ' ἀμφ' Ὀρέστου· σῶι γὰρ εὔνοιαν πατρὶ
869
ἀεί ποτ' εἶχον, καί μ' ἔφερβε σὸς δόμος
870
πένητα μέν, χρῆσθαι δὲ γενναῖον φίλοις.
871
ὁρῶ δ' ὄχλον στείχοντα καὶ θάσσοντ' ἄκραν,
872
οὗ φασι πρῶτον Δαναὸν Αἰγύπτωι δίκας
873
διδόντ' ἀθροῖσαι λαὸν ἐς κοινὰς ἕδρας.
874
ἀστῶν δὲ δή τιν' ἠρόμην ἄθροισμ' ἰδών·
875
Τί καινὸν Ἄργει; μῶν τι πολεμίων πάρα
876
ἄγγελμ' ἀνεπτέρωκε Δαναϊδῶν πόλιν;
877
ὁ δ' εἶπ'· Ὀρέστην κεῖνον οὐχ ὁρᾶις πέλας
878
στείχοντ', ἀγῶνα θανάσιμον δραμούμενον;
879
ὁρῶ δ' ἄελπτον φάσμ', ὃ μήποτ' ὤφελον,
880
Πυλάδην τε καὶ σὸν σύγγονον στείχονθ' ὁμοῦ,
881
τὸν μὲν κατηφῆ καὶ παρειμένον νόσωι,
882
τὸν δ' ὥστ' ἀδελφὸν ἴσα φίλωι λυπούμενον,
883
νόσημα κηδεύοντα παιδαγωγίαι.
884
ἐπεὶ δὲ πλήρης ἐγένετ' Ἀργείων ὄχλος,
885
κῆρυξ ἀναστὰς εἶπε· Τίς χρήιζει λέγειν,
886
πότερον Ὀρέστην κατθανεῖν ἢ μὴ χρεών,
887
μητροκτονοῦντα; κἀπὶ τῶιδ' ἀνίσταται
888
Ταλθύβιος, ὃς σῶι πατρὶ συνεπόρθει Φρύγας·
889
ἔλεξε δ', ὑπὸ τοῖς δυναμένοισιν ὢν ἀεί,
890
διχόμυθα, πατέρα μὲν σὸν ἐκπαγλούμενος,
891
σὸν δ' οὐκ ἐπαινῶν σύγγονον, καλοὺς κακοὺς
892
λόγους ἑλίσσων, ὅτι καθισταίη νόμους
893
ἐς τοὺς τεκόντας οὐ καλούς· τὸ δ' ὄμμ' ἀεὶ
894
φαιδρωπὸν ἐδίδου τοῖσιν Αἰγίσθου φίλοις.
895
[τὸ γὰρ γένος τοιοῦτον· ἐπὶ τὸν εὐτυχῆ
896
πηδῶς' ἀεὶ κήρυκες· ὅδε δ' αὐτοῖς φίλος,
897
ὃς ἂν δύνηται πόλεος ἔν τ' ἀρχαῖσιν ἦι.]
898
ἐπὶ τῶιδε δ' ἠγόρευε Διομήδης ἄναξ·
899
οὗτος κτανεῖν μὲν οὔτε ς' οὔτε σύγγονον
900
εἴα, φυγῆι δὲ ζημιοῦντας εὐσεβεῖν.
901
ἐπερρόθησαν δ' οἱ μὲν ὡς καλῶς λέγοι,
902
οἱ δ' οὐκ ἐπήινουν. κἀπὶ τῶιδ' ἀνίσταται
903
ἀνήρ τις ἀθυρόγλωσσος, ἰσχύων θράσει·
904
[Ἀργεῖος οὐκ Ἀργεῖος, ἠναγκασμένος,
905
θορύβωι τε πίσυνος κἀμαθεῖ παρρησίαι,
906
πιθανὸς ἔτ' αὐτοὺς περιβαλεῖν κακῶι τινι.
907
ὅταν γὰρ ἡδύς τις λόγοις φρονῶν κακῶς
908
πείθηι τὸ πλῆθος, τῆι πόλει κακὸν μέγα·
909
ὅσοι δὲ σὺν νῶι χρηστὰ βουλεύους' ἀεί,
910
κἂν μὴ παραυτίκ', αὖθίς εἰσι χρήσιμοι
911
πόλει. θεᾶσθαι δ' ὧδε χρὴ τὸν προστάτην
912
ἰδόνθ'· ὅμοιον γὰρ τὸ χρῆμα γίγνεται
913
τῶι τοὺς λόγους λέγοντι καὶ τιμωμένωι.]
914
ὃς εἶπ' Ὀρέστην καὶ ς' ἀποκτεῖναι πέτροις
915
βάλλοντας, ὑπὸ δ' ἔτεινε Τυνδάρεως λόγους
916
[τῶι σφὼ κατακτείνοντι τοιούτους λέγειν].
917
ἄλλος δ' ἀναστὰς ἔλεγε τῶιδ' ἐναντία,
918
μορφῆι μὲν οὐκ εὐωπός, ἀνδρεῖος δ' ἀνήρ,
919
ὀλιγάκις ἄστυ κἀγορᾶς χραίνων κύκλον,
920
αὐτουργός, οἵπερ καὶ μόνοι σώιζουσι γῆν,
921
ξυνετὸς δέ, χωρεῖν ὁμόσε τοῖς λόγοις θέλων,
922
ἀκέραιον ἀνεπίπληκτον ἠσκηκὼς βίον·
923
ὃς εἶπ' Ὀρέστην παῖδα τὸν Ἀγαμέμνονος
924
στεφανοῦν, ὃς ἠθέλησε τιμωρεῖν πατρί,
925
κακὴν γυναῖκα κἄθεον κατακτανών,
926
ἣ κεῖν' ἀφήιρει, μήθ' ὁπλίζεσθαι χέρα
927
μήτε στρατεύειν ἐκλιπόντα δώματα,
928
εἰ τἄνδον οἰκουρήμαθ' οἱ λελειμμένοι
929
φθεροῦσιν, ἀνδρῶν εὔνιδας λωβώμενοι.
930
καὶ τοῖς γε χρηστοῖς εὖ λέγειν ἐφαίνετο.
931
κοὐδεὶς ἔτ' εἶπε· σὸς δ' ἐπῆλθε σύγγονος,
932
ἔλεξε δ'· Ὦ γῆν Ἰνάχου κεκτημένοι
933
[πάλαι Πελασγοί, Δαναΐδαι δεύτερον],
934
ὑμῖν ἀμύνων οὐδὲν ἧσσον ἢ πατρὶ
935
ἔκτεινα μητέρ'· εἰ γὰρ ἀρσένων φόνος
936
ἔσται γυναιξὶν ὅσιος, οὐ φθάνοιτ' ἔτ' ἂν
937
θνήισκοντες, ἢ γυναιξὶ δουλεύειν χρεών.
938
[τοὐναντίον δὲ δράσετ' ἢ δρᾶσαι χρεών·
939
νῦν μὲν γὰρ ἡ προδοῦσα λέκτρ' ἐμοῦ πατρὸς
940
τέθνηκεν· εἰ δὲ δὴ κατακτενεῖτ' ἐμέ,
941
ὁ νόμος ἀνεῖται, κοὐ φθάνοι θνήισκων τις ἄν·
942
ὡς τῆς γε τόλμης οὐ σπάνις γενήσεται.]
943
ἀλλ' οὐκ ἔπειθ' ὅμιλον, εὖ δοκῶν λέγειν·
944
νικᾶι δ' ἐκεῖνος ὁ κακὸς ἐν πλήθει χερῶν,
945
ὃς ἠγόρευσε σύγγονον σέ τε κτανεῖν.
946
μόλις δ' ἔπεισε μὴ πετρούμενος θανεῖν
947
τλήμων Ὀρέστης· αὐτόχειρι δὲ σφαγῆι
948
ὑπέσχετ' ἐν τῆιδ' ἡμέραι λείψειν βίον
949
σὺν σοί. πορεύει δ' αὐτὸν ἐκκλήτων ἄπο
950
Πυλάδης δακρύων, σὺν δ' ὁμαρτοῦσιν φίλοι
951
κλαίοντες, οἰκτίροντες· ἔρχεται δέ σοι
952
πικρὸν θέαμα καὶ πρόσοψις ἀθλία.
953
ἀλλ' εὐτρέπιζε φάσγαν' ἢ βρόχον δέρηι,
954
ὡς δεῖ λιπεῖν σε φέγγος· ηὑγένεια δὲ
955
οὐδέν ς' ἐπωφέλησεν, οὐδ' ὁ Πύθιον
956
τρίποδα καθίζων Φοῖβος, ἀλλ' ἀπώλεσεν.
957
[{Χο.} ὦ δυστάλαινα παρθέν', ὡς ξυνηρεφὲς
958
πρόσωπον ἐς γῆν σὸν βαλοῦς' ἄφθογγος εἶ,
959
ὡς ἐς στεναγμοὺς καὶ γόους δραμουμένη.]
960
{Χο.} κατάρχομαι στεναγμόν, ὦ Πελασγία,
961
τιθεῖσα λευκὸν ὄνυχα διὰ παρηΐδων,
962
αἱματηρὸν ἄταν,
963
κτύπον τε κρατός, ὃν ἔλαχ' ἁ κατὰ χθονὸς
964
νερτέρων †Περσέφασσα καλλίπαις θεά†.
965
ἰαχείτω δὲ γᾶ
966a
Κυκλωπία, σίδαρον ἐπὶ
966b
κάρα τιθεῖσα κούριμον,
967
πήματ' οἴκων.
968
ἔλεος ἔλεος ὅδ' ἔρχεται
969
τῶν θανουμένων ὕπερ,
970
στρατηλατᾶν Ἑλλάδος ποτ' ὄντων.
The complete text is available when the reading interface loads.