Iphigenia Aulidensis
- Authority group
- Euripides (catalogue association; authorship remains anonymous)
- Edition reference
- Iphigenia Aulidensis, ed. Diggle, op. cit., vol. 3, 359–421.
- CTS identifier
urn:cts:greekLit:tlg0006.tlg051.local001- Rights
- Document TEI P5 local en UTF-8.
- Corpus release
- 2.2.0 · 2026-08-29
- Bibliographic authority
- View bibliographic record ↗
88
ἥμεσθ' ἀπλοίαι χρώμενοι κατ' Αὐλίδα.
89
Κάλχας δ' ὁ μάντις ἀπορίαι κεχρημένοις
90
ἀνεῖλεν Ἰφιγένειαν ἣν ἔσπειρ' ἐγὼ
91
Ἀρτέμιδι θῦσαι τῆι τόδ' οἰκούσηι πέδον,
92
καὶ πλοῦν τ' ἔσεσθαι καὶ κατασκαφὰς Φρυγῶν
93
θύσασι, μὴ θύσασι δ' οὐκ εἶναι τάδε.
94
κλυὼν δ' ἐγὼ ταῦτ', ὀρθίωι κηρύγματι
95
Ταλθύβιον εἶπον πάντ' ἀφιέναι στρατόν,
96
ὡς οὔποτ' ἂν τλὰς θυγατέρα κτανεῖν ἐμήν.
97
οὗ δή μ' ἀδελφὸς πάντα προσφέρων λόγον
98
ἔπεισε τλῆναι δεινά. κἀν δέλτου πτυχαῖς
99
γράψας ἔπεμψα πρὸς δάμαρτα τὴν ἐμὴν
100
πέμπειν Ἀχιλλεῖ θυγατέρ' ὡς γαμουμένην,
101
τό τ' ἀξίωμα τἀνδρὸς ἐκγαυρούμενος,
102
συμπλεῖν τ' Ἀχαιοῖς οὕνεκ' οὐ θέλοι λέγων,
103
εἰ μὴ παρ' ἡμῶν εἶσιν ἐς Φθίαν λέχος·
104
πειθὼ γὰρ εἶχον τήνδε πρὸς δάμαρτ' ἐμήν,
105
ψευδῆ συνάψας †ἀντὶ παρθένου† γάμον.
106
μόνοι δ' Ἀχαιῶν ἴσμεν ὡς ἔχει τάδε
107
Κάλχας Ὀδυσσεὺς Μενέλεώς θ'. ἃ δ' οὐ καλῶς
108
ἔγνων τότ', αὖθις μεταγράφω καλῶς πάλιν
109
ἐς τήνδε δέλτον, ἣν κατ' εὐφρόνης 〈⏑–〉
110
λύοντα καὶ συνδοῦντά μ' εἰσεῖδες, γέρον.
111
ἀλλ' εἷα χώρει τάσδ' ἐπιστολὰς λαβὼν
112
πρὸς Ἄργος. ἃ δὲ κέκευθε δέλτος ἐν πτυχαῖς,
113
λόγωι φράσω σοι πάντα τἀγγεγραμμένα·
114
πιστὸς γὰρ ἀλόχωι τοῖς τ' ἐμοῖς δόμοισιν εἶ.
117
{Πρ.} λέγε καὶ σήμαιν', ἵνα καὶ γλώσσηι
118
σύντονα τοῖς σοῖς γράμμασιν αὐδῶ.
115
{Αγ.} πέμπω σοι πρὸς ταῖς πρόσθεν
116
δέλτους, ὦ Λήδας ἔρνος,
119
μὴ στέλλειν τὰν σὰν ἶνιν πρὸς
120
τὰν κολπώδη πτέρυγ' Εὐβοίας
121
Αὖλιν ἀκλύσταν.
122
εἰς ἄλλας ὥρας γὰρ δὴ
123
παιδὸς δαίσομεν ὑμεναίους.
124
{Πρ.} καὶ πῶς Ἀχιλεὺς λέκτρων ἀπλακὼν
125
οὐ μέγα φυσῶν θυμὸν ἐπαρεῖ
126
σοὶ σῆι τ' ἀλόχωι; τόδε καὶ δεινόν.
127
σήμαιν' ὅτι φήις.
128
{Αγ.} ὄνομ', οὐκ ἔργον, παρέχων Ἀχιλεὺς
129
οὐκ οἶδε γάμους, οὐδ' ὅτι πράσσομεν,
130
οὐδ' ὅτι κείνωι παῖδ' ἐπεφήμισα
131
νυμφείους εἰς ἀγκώνων
132
εὐνὰς ἐκδώσειν λέκτροις.
133
{Πρ.} δεινά γ' ἐτόλμας, Ἀγάμεμνον ἄναξ,
134
ὃς τῶι τῆς θεᾶς σὴν παῖδ' ἄλοχον
135
φατίσας ἦγες σφάγιον Δαναοῖς.
136
{Αγ.} οἴμοι, γνώμας ἐξέσταν,
137
αἰαῖ, πίπτω δ' εἰς ἄταν.
138
ἀλλ' ἴθ' ἐρέσσων σὸν πόδα, γήραι
140
μηδὲν ὑπείκων. {Πρ.} σπεύδω, βασιλεῦ.
141
{Αγ.} μή νυν μήτ' ἀλσώδεις ἵζου
142
κρήνας μήθ' ὕπνωι θελχθῆις.
143
{Πρ.} εὔφημα θρόει.
144
{Αγ.} πάντηι δὲ πόρον σχιστὸν ἀμείβων
145
λεῦσσε, φυλάσσων μή τίς σε λάθηι
146
τροχαλοῖσιν ὄχοις παραμειψαμένη
147
παῖδα κομίζους' ἐνθάδ' ἀπήνη
148
Δαναῶν πρὸς ναῦς.
149
{Πρ.} ἔσται. {Αγ.} κλήιθρων δ' †ἐξόρμα
150
ἤν νιν πομπαῖς ἀντήσηις,
151
πάλιν ἐξορμάσεις χαλινούς,†
152
ἐπὶ Κυκλώπων ἱεὶς θυμέλας.
153
{Πρ.} πιστὸς δὲ φράσας τάδε πῶς ἔσομαι,
154
λέγε, παιδὶ σέθεν τῆι σῆι τ' ἀλόχωι;
155
{Αγ.} σφραγῖδα φύλασς' ἣν ἐπὶ δέλτωι
156
τῆιδε κομίζεις. ἴθι· λευκαίνει
157
τόδε φῶς ἤδη λάμπους' ἠὼς
159
πῦρ τε τεθρίππων τῶν Ἀελίου.
160-161
σύλλαβε μόχθων. θνητῶν δ' ὄλβιος
162
ἐς τέλος οὐδεὶς οὐδ' εὐδαίμων·
163
οὔπω γὰρ ἔφυ τις ἄλυπος.
164
{ΧΟΡΟΣ} ἔμολον ἀμφὶ παρακτίαν
165
ψάμαθον Αὐλίδος ἐναλίας,
166
Εὐρίπου διὰ χευμάτων
167
κέλσασα στενοπόρθμων,
168
Χαλκίδα πόλιν ἐμὰν προλιποῦς',
169
ἀγχιάλων ὑδάτων τροφὸν
170
τᾶς κλεινᾶς Ἀρεθούσας,
171
Ἀχαιῶν στρατιὰν ὡς ἐσιδοίμαν
172
Ἀχαιῶν τε πλάτας ναυσιπόρους ἡ-
173
μιθέων, οὓς ἐπὶ Τροίαν
174
ἐλάταις χιλιόναυσιν
175
τὸν ξανθὸν Μενέλαόν 〈θ'〉
176
ἁμέτεροι πόσεις
177
ἐνέπους' Ἀγαμέμνονά τ' εὐπατρίδαν στέλλειν
178
ἐπὶ τὰν Ἑλέναν, ἀπ' Εὐ-
179
ρώτα δονακοτρόφου
180
Πάρις ὁ βουκόλος ἃν ἔλαβε
181
δῶρον τᾶς Ἀφροδίτας,
182
ὅτ' ἐπὶ κρηναίαισι δρόσοις
183
Ἥραι Παλλάδι τ' ἔριν ἔριν
184
μορφᾶς ἁ Κύπρις ἔσχεν.
185
πολύθυτον δὲ δι' ἄλσος Ἀρ-
186
τέμιδος ἤλυθον ὀρομένα,
187
φοινίσσουσα παρῆιδ' ἐμὰν
188
αἰσχύναι νεοθαλεῖ,
189
ἀσπίδος ἔρυμα καὶ κλισίας
190
ὁπλοφόρους Δαναῶν θέλους'
191
ἵππων τ' ὄχλον ἰδέσθαι.
192
κατεῖδον δὲ δύ' Αἴαντε συνέδρω,
193
τὸν Οἰλέως Τελαμῶνός τε γόνον, τὸν
194
Σαλαμῖνος στέφανον, Πρω-
195
τεσίλαόν τ' ἐπὶ θάκοις
196
πεσσῶν ἡδομένους μορ-
197
φαῖσι πολυπλόκοις
198
Παλαμήδεά θ', ὃν τέκε παῖς ὁ Ποσειδᾶνος,
199
Διομήδεά θ' ἡδοναῖς
200
δίσκου κεχαρημένον,
201
παρὰ δὲ Μηριόνην, Ἄρεος
202
ὄζον, θαῦμα βροτοῖσιν,
203
τὸν ἀπὸ νησαίων τ' ὀρέων
204
Λαέρτα τόκον, ἅμα δὲ Νι-
205
ρέα, κάλλιστον Ἀχαιῶν.
206
τὸν ἰσάνεμόν τε ποδοῖν
207
λαιψηροδρόμον Ἀχιλλέα,
208
τὸν ἁ Θέτις τέκε καὶ
209
Χείρων ἐξεπόνησεν,
210-211
ἴδον αἰγιαλοῖς παρά τε κροκάλαις
212
δρόμον ἔχοντα σὺν ὅπλοις·
213
ἅμιλλαν δ' ἐπόνει ποδοῖν
214
πρὸς ἅρμα τέτρωρον
215
ἑλίσσων περὶ νίκας·
216
ὁ δὲ διφρηλάτας ἐβοᾶτ'
217
Εὔμηλος Φερητιάδας,
218
οὗ καλλίστους ἰδόμαν
219
χρυσοδαιδάλτοις στομίοις
220
πώλους κέντρωι θεινομένους,
221
τοὺς μὲν μέσους ζυγίους
222
λευκοστίκτωι τριχὶ βαλιούς,
223
τοὺς δ' ἔξω σειροφόρους
224
ἀντήρεις καμπαῖσι δρόμων
225-226
πυρσότριχας, μονόχαλα δ' ὑπὸ σφυρὰ
227-228
ποικιλοδέρμονας· οἷς παρεπάλλετο
229
Πηλεΐδας σὺν ὅπλοισι παρ' ἄντυγα
230
καὶ σύριγγας ἁρματείους.
231
ναῶν δ' εἰς ἀριθμὸν ἤλυθον
232
καὶ θέαν ἀθέσφατον,
233
τὰν γυναικεῖον ὄψιν ὀμμάτων
234
ὡς πλήσαιμι †μείλινον† ἁδονάν.
235
καὶ κέρας μὲν ἦν
236
δεξιὸν πλάτας ἔχων
237
Φθιωτίδας ὁ Μυρμιδὼν Ἄρης
238
πεντήκοντα ναυσὶ θουρίαις·
239
χρυσέαις δ' εἰκόσιν κατ' ἄκρα Νη-
240
ρῆιδες ἕστασαν θεαί,
241
πρύμναις σῆμ' Ἀχιλλείου στρατοῦ.
242
Ἀργείων δὲ ταῖσδ' ἰσήρετμοι
243
νᾶες ἕστασαν πέλας,
244
ὧν ὁ Μηκιστέως στρατηλάτας
245
παῖς ἦν, Ταλαὸς ὃν τρέφει πατήρ,
246
Καπανέως τε παῖς
247
Σθένελος. Ἀτθίδας δ' ἄγων
248
ἑξήκοντα ναῦς ὁ Θησέως
249
παῖς ἑξῆς ἐναυλόχει, θεὰν
250
Παλλάδ' ἐν μωνύχοις ἔχων πτερω-
251
τοῖσιν ἅρμασιν θετόν,
252
εὔσημόν γε φάσμα ναυβάταις.
253
Βοιωτῶν δ' ὅπλισμα πόντιον
254
πεντήκοντα νῆας εἰδόμαν
255
σημείοισιν ἐστολισμένας·
256
τοῖς δὲ Κάδμος ἦν
257
χρύσεον δράκοντ' ἔχων
258
ἀμφὶ ναῶν κόρυμβα·
259
Λήϊτος δ' ὁ γηγενὴς
260
ἆρχε ναΐου στρατοῦ.
261
Φωκίδος δ' ἀπὸ χθονὸς
post 261
〈×–⏑–×–⏑– 〉
262
Λοκρὰς δὲ ταῖσδ' ἴσας ἄγων
263
ναῦς 〈ἦν〉 Οἰλέως τόκος κλυτὰν
264
Θρονιάδ' ἐκλιπὼν πόλιν.
265
ἐκ Μυκήνας δὲ τᾶς Κυκλωπίας
266
παῖς Ἀτρέως ἔπεμπε ναυβάτας
267
ναῶν ἑκατὸν ἠθροϊσμένους·
268
σὺν δ' ἀδελφὸς ἦν
269
ταγός, ὡς φίλος φίλωι,
270
τᾶς φυγούσας μέλαθρα
271
βαρβάρων χάριν γάμων
272
πρᾶξιν Ἑλλὰς ὡς λάβοι.
273
ἐκ Πύλου δὲ Νέστορος
274
Γερηνίου κατειδόμαν
post 274
〈×–⏑–×–⏑–〉
275
πρύμνας σῆμα ταυρόπουν ὁρᾶν,
276
τὸν πάροικον Ἀλφεόν.
277
Αἰνιάνων δὲ δωδεκάστολοι
278
νᾶες ἦσαν, ὧν ἄναξ
279
Γουνεὺς ἆρχε· τῶνδε δ' αὖ πέλας
280
Ἤλιδος δυνάστορες,
281
οὓς Ἐπειοὺς ὠνόμαζε πᾶς λεώς·
282
Εὔρυτος δ' ἄνασσε τῶνδε·
283
λευκήρετμον δ' Ἄρη
284
Τάφιον †ἦγεν ὧν Μέγης ἄνασσε†,
285
Φυλέως λόχευμα,
286
τὰς Ἐχίνας λιπὼν
287
νήσους ναυβάταις ἀπροσφόρους.
288
Αἴας δ' ὁ Σαλαμῖνος ἔντροφος
289
†δεξιὸν κέρας
290
πρὸς τὸ λαιὸν ξύναγε
291
τῶν ἆσσον ὥρμει πλάταισιν†
292
ἐσχάταισι συμπλέκων
293
δώδεκ' εὐστροφωτάταισι ναυσίν. ὡς
294
ἄιον καὶ ναυβάταν
295
εἰδόμαν λεών·
296
ὧι τις εἰ προσαρμόσει
297
βαρβάρους βάριδας,
298
νόστον οὐκ ἀποίσεται,
299
ἐνθάδ' οἷον εἰδόμαν
300
νάϊον πόρευμα,
301
τὰ δὲ κατ' οἴκους κλύουσα συγκλήτου
302
μνήμην σώιζομαι στρατεύματος.
303
{Πρ.} Μενέλαε, τολμᾶις δείν', ἅ ς' οὐ τολμᾶν χρεών.
304
{ΜΕΝΕΛΑΟΣ} ἄπελθε· λίαν δεσπόταισι πιστὸς εἶ.
305
{Πρ.} καλόν γέ μοι τοὔνειδος ἐξωνείδισας.
306
{Με.} κλαίοις ἄν, εἰ πράσσοις ἃ μὴ πράσσειν σε δεῖ.
307
{Πρ.} οὐ χρῆν σε λῦσαι δέλτον, ἣν ἐγὼ 'φερον.
308
{Με.} οὐδέ γε φέρειν σὲ πᾶσιν Ἕλλησιν κακά.
309
{Πρ.} ἄλλοις ἁμιλλῶ ταῦτ'· ἄφες δὲ τήνδ' ἐμοί.
310
{Με.} οὐκ ἂν μεθείμην. {Πρ.} οὐδ' ἔγωγ' ἀφήσομαι.
311
{Με.} σκήπτρωι τάχ' ἆρα σὸν καθαιμάξω κάρα.
312
{Πρ.} ἀλλ' εὐκλεές τοι δεσποτῶν θνήισκειν ὕπερ.
313
{Με.} μέθες· μακροὺς δὲ δοῦλος ὢν λέγεις λόγους.
314
{Πρ.} ὦ δέσποτ', ἀδικούμεσθα· σὰς δ' ἐπιστολὰς
315
ἐξαρπάσας ὅδ' ἐκ χερῶν ἐμῶν βίαι,
316
Ἀγάμεμνον, οὐδὲν τῆι δίκηι χρῆσθαι θέλει.
317
{Αγ.} ἔα· τίς ποτ' ἐν πύλαισι θόρυβος καὶ λόγων ἀκοσμία;
318
{Με.} οὑμὸς οὐχ ὁ τοῦδε μῦθος κυριώτερος λέγειν.
319
{Αγ.} σὺ δὲ τί τῶιδ' ἐς ἔριν ἀφῖξαι, Μενέλεως, βίαι τ' ἄγεις;
320
{Με.} βλέψον εἰς ἡμᾶς, ἵν' ἀρχὰς τῶν λόγων ταύτας λάβω.
321
{Αγ.} μῶν τρέσας οὐκ ἀνακαλύψω βλέφαρον, Ἀτρέως γεγώς;
322
{Με.} τήνδ' ὁρᾶις δέλτον, κακίστων γραμμάτων ὑπηρέτιν;
323
{Αγ.} εἰσορῶ· καὶ πρῶτα ταύτην σῶν ἀπάλλαξον χερῶν.
324
{Με.} οὔ, πρὶν ἂν δείξω γε Δαναοῖς πᾶσι τἀγγεγραμμένα.
325
{Αγ.} ἦ γὰρ οἶσθ' ἃ μή σε καιρὸς εἰδέναι, σήμαντρ' ἀνείς;
326
{Με.} ὥστε ς' ἀλγῦναί γ', ἀνοίξας ἃ σὺ κάκ' ἠργάσω λάθραι.
327
{Αγ.} ποῦ δὲ κἄλαβές νιν; ὦ θεοί, σῆς ἀναισχύντου φρενός.
328
{Με.} προσδοκῶν σὴν παῖδ' ἀπ' Ἄργους εἰ στράτευμ' ἀφίξεται.
329
{Αγ.} τί δέ σε τἀμὰ δεῖ φυλάσσειν; οὐκ ἀναισχύντου τόδε;
330
{Με.} ὅτι τὸ βούλεσθαί μ' ἔκνιζε· σὸς δὲ δοῦλος οὐκ ἔφυν.
331
{Αγ.} οὐχὶ δεινά; τὸν ἐμὸν οἰκεῖν οἶκον οὐκ ἐάσομαι;
332
{Με.} πλάγια γὰρ φρονεῖς, τὰ μὲν νῦν, τὰ δὲ πάλαι, τὰ δ' αὐτίκα.
333
{Αγ.} εὖ κεκόμψευσαι πονηρά· γλῶσς' ἐπίφθονον σοφή.
334
{Με.} νοῦς δέ γ' οὐ βέβαιος ἄδικον κτῆμα κοὐ σαφὲς φίλοις.
335
βούλομαι δέ ς' ἐξελέγξαι, καὶ σὺ μήτ' ὀργῆς ὕπο
336
ἀποτρέπου τἀληθὲς οὔτ' αὖ κατατενῶ λίαν ἐγώ.
337
οἶσθ', ὅτ' ἐσπούδαζες ἄρχειν Δαναΐδαις πρὸς Ἴλιον,
338
τῶι δοκεῖν μὲν οὐχὶ χρήιζων, τῶι δὲ βούλεσθαι θέλων,
339
ὡς ταπεινὸς ἦσθα, πάσης δεξιᾶς προσθιγγάνων
340
καὶ θύρας ἔχων ἀκλήιστους τῶι θέλοντι δημοτῶν
341
καὶ διδοὺς πρόσρησιν ἑξῆς πᾶσι, κεἰ μή τις θέλοι,
342
τοῖς τρόποις ζητῶν πρίασθαι τὸ φιλότιμον ἐκ μέσου,
343
κἆιτ', ἐπεὶ κατέσχες ἀρχάς, μεταβαλὼν ἄλλους τρόπους
344
τοῖς φίλοισιν οὐκέτ' ἦσθα τοῖς πρὶν ὡς πρόσθεν φίλος,
345
δυσπρόσιτος ἔσω τε κλήιθρων σπάνιος; ἄνδρα δ' οὐ χρεὼν
346
τὸν ἀγαθὸν πράσσοντα μεγάλα τοὺς τρόπους μεθιστάναι,
347
ἀλλὰ καὶ βέβαιον εἶναι τότε μάλιστα τοῖς φίλοις,
348
ἡνίκ' ὠφελεῖν μάλιστα δυνατός ἐστιν εὐτυχῶν.
349
ταῦτα μέν σε πρῶτ' ἐπῆλθον, ἵνα σε πρῶθ' ηὗρον κακόν.
350
ὡς δ' ἐς Αὖλιν ἦλθες αὖθις χὠ Πανελλήνων στρατός,
351
οὐδὲν ἦσθ', ἀλλ' ἐξεπλήσσου τῆι τύχηι τῆι τῶν θεῶν,
352
οὐρίας πομπῆς σπανίζων· Δαναΐδαι δ' ἀφιέναι
353
ναῦς διήγγελλον, μάτην δὲ μὴ πονεῖν ἐν Αὐλίδι.
354
ὡς 〈δ'〉 ἄνολβον εἶχες ὄμμα σύγχυσίν τ', εἰ μὴ νεῶν
355
χιλίων ἄρχων τὸ Πριάμου πεδίον ἐμπλήσεις δορός.
356
κἀμὲ παρεκάλεις· Τί δράσω; τίνα 〈δὲ〉 πόρον εὕρω πόθεν;
357
ὥστε μὴ στερέντα ς' ἀρχῆς ἀπολέσαι καλὸν κλέος.
358
κἆιτ', ἐπεὶ Κάλχας ἐν ἱεροῖς εἶπε σὴν θῦσαι κόρην
359
Ἀρτέμιδι, καὶ πλοῦν ἔσεσθαι Δαναΐδαις, ἡσθεὶς φρένας
360
ἄσμενος θύσειν ὑπέστης παῖδα· καὶ πέμπεις ἑκών,
361
οὐ βίαι—μὴ τοῦτο λέξηις—σῆι δάμαρτι παῖδα σὴν
362
δεῦρ' ἀποστέλλειν, Ἀχιλλεῖ πρόφασιν ὡς γαμουμένην.
363
κἆιθ' ὑποστρέψας λέληψαι μεταβαλὼν ἄλλας γραφάς,
364
ὡς φονεὺς οὐκέτι θυγατρὸς σῆς ἔσηι; μάλιστά γε.
365
οὗτος αὑτός ἐστιν αἰθὴρ ὃς τάδ' ἤκουσεν σέθεν.
366
μυρίοι δέ τοι πεπόνθας' αὐτό· πρὸς τὰ πράγματα
367
ἐκπονοῦς' ἔχοντες, εἶτα δ' ἐξεχώρησαν κακῶς,
368
τὰ μὲν ὑπὸ γνώμης πολιτῶν ἀσυνέτου, τὰ δ' ἐνδίκως
369
ἀδύνατοι γεγῶτες αὐτοὶ διαφυλάξασθαι πόλιν.
370
Ἑλλάδος μάλιστ' ἔγωγε τῆς ταλαιπώρου στένω,
371
ἥ, θέλουσα δρᾶν τι κεδνόν, βαρβάρους τοὺς οὐδένας
372
καταγελῶντας ἐξανήσει διὰ σὲ καὶ τὴν σὴν κόρην.
373
μηδέν' ἀνδρείας ἕκατι προστάτην θείμην χθονὸς
374
μηδ' ὅπλων ἄρχοντα· νοῦν χρὴ τὸν στρατηλάτην ἔχειν
375
πόλεος· ὡς ἀρκῶν ἀνὴρ πᾶς, ξύνεσιν ἢν ἔχων τύχηι.
376
{Χο.} δεινὸν κασιγνήτοισι γίγνεσθαι ψόγους
377
μάχας θ', ὅταν ποτ' ἐμπέσωσιν εἰς ἔριν.
378
{Αγ.} βούλομαί ς' εἰπεῖν κακῶς αὖ βραχέα, μὴ λίαν ἄνω
379
βλέφαρα πρὸς τἀναιδὲς ἀγαγών, ἀλλὰ σωφρονεστέρως,
380
ὡς ἀδελφὸν ὄντ'· ἀνὴρ γὰρ χρηστὸς αἰδεῖσθαι φιλεῖ.
381
εἰπέ μοι, τί δεινὰ φυσᾶις αἱματηρὸν ὄμμ' ἔχων;
382
τίς ἀδικεῖ σε; τοῦ κέχρησαι; χρηστὰ λέκτρ' ἐρᾶις λαβεῖν;
383
οὐκ ἔχοιμ' ἄν σοι παρασχεῖν· ὧν γὰρ ἐκτήσω, κακῶς
384
ἦρχες. εἶτ' ἐγὼ δίκην δῶ σῶν κακῶν, ὁ μὴ σφαλείς;
385
οὐ δάκνει σε τὸ φιλότιμον τοὐμόν, ἀλλ' ἐν ἀγκάλαις
386
εὐπρεπῆ γυναῖκα χρήιζεις, τὸ λελογισμένον παρεὶς
387
καὶ τὸ καλόν, ἔχειν. πονηροῦ φωτὸς ἡδοναὶ κακαί.
388
εἰ δ' ἐγώ, γνοὺς πρόσθεν οὐκ εὖ, μετεθέμην εὐβουλίαν,
389
μαίνομαι; σὺ μᾶλλον, ὅστις ἀπολέσας κακὸν λέχος
390
ἀναλαβεῖν θέλεις, θεοῦ σοι τὴν τύχην διδόντος εὖ.
391
ὤμοσαν τὸν Τυνδάρειον ὅρκον οἱ κακόφρονες
392
φιλόγαμοι μνηστῆρες—ἡ δέ γ' ἐλπίς, οἶμαι μέν, θεός,
393
κἀξέπραξεν αὐτὸ μᾶλλον ἢ σὺ καὶ τὸ σὸν σθένος—
394
οὓς λαβὼν στράτευ'· ἕτοιμοι δ' εἰσὶ μωρίαι φρενῶν.
394a
οὐ γὰρ ἀσύνετον τὸ θεῖον, ἀλλ' ἔχει συνιέναι
395
τοὺς κακῶς παγέντας ὅρκους καὶ κατηναγκασμένους.
396
τἀμὰ δ' οὐκ ἀποκτενῶ 'γὼ τέκνα· κοὐ τὸ σὸν μὲν εὖ
397
παρὰ δίκην ἔσται κακίστης εὔνιδος τιμωρίαι,
398
ἐμὲ δὲ συντήξουσι νύκτες ἡμέραι τε δακρύοις,
399
ἄνομα δρῶντα κοὐ δίκαια παῖδας οὓς ἐγεινάμην.
400
ταῦτά σοι βραχέα λέλεκται καὶ σαφῆ καὶ ῥάιδια·
401
εἰ δὲ μὴ βούληι φρονεῖν εὖ, τἄμ' ἐγὼ θήσω καλῶς.
402
{Χο.} οἵδ' αὖ διάφοροι τῶν πάρος λελεγμένων
403
μύθων, καλῶς δ' ἔχουσι, φείδεσθαι τέκνων.
404
{Με.} αἰαῖ, φίλους ἄρ' οὐκ ἐκεκτήμην τάλας.
405
{Αγ.} εἰ τοὺς φίλους γε μὴ θέλεις ἀπολλύναι.
406
{Με.} δείξεις δὲ ποῦ μοι πατρὸς ἐκ ταὐτοῦ γεγώς;
407
{Αγ.} συσσωφρονεῖν σοι βούλομ', ἀλλ' οὐ συννοσεῖν.
408
{Με.} ἐς κοινὸν ἀλγεῖν τοῖς φίλοισι χρὴ φίλους.
409
{Αγ.} εὖ δρῶν παρακάλει μ', ἀλλὰ μὴ λυπῶν ἐμέ.
410
{Με.} οὐκ ἄρα δοκεῖ σοι τάδε πονεῖν σὺν Ἑλλάδι;
411
{Αγ.} Ἑλλὰς δὲ σὺν σοὶ κατὰ θεὸν νοσεῖ τινα.
412
{Με.} σκήπτρωι νυν αὔχει, σὸν κασίγνητον προδούς.
413
ἐγὼ δ' ἐπ' ἄλλας εἶμι μηχανάς τινας φίλους τ' ἐπ' ἄλλους.
414
{ΑΓΓΕΛΟΣ} ὦ Πανελλήνων ἄναξ,
415
Ἀγάμεμνον, ἥκω παῖδά σοι τὴν σὴν ἄγων,
416
ἣν Ἰφιγένειαν ὠνόμαζες ἐν δόμοις.
417
μήτηρ δ' ὁμαρτεῖ, σῆς Κλυταιμήστρας δέμας,
418
καὶ παῖς Ὀρέστης, ὥς σφε τερφθείης ἰδών,
419
χρόνον παλαιὸν δωμάτων ἔκδημος ὤν.
420
ἀλλ' ὡς μακρὰν ἔτεινον, εὔρυτον παρὰ
421
κρήνην ἀναψύχουσι θηλύπουν βάσιν
422
αὐταί τε πῶλοί τ'· ἐς δὲ λειμώνων χλόην
423
καθεῖμεν αὐτάς, ὡς βορᾶς γευσαίατο.
424
ἐγὼ δὲ πρόδρομος σῆς παρασκευῆς χάριν
425
ἥκω· πέπυσται γὰρ στρατός—ταχεῖα γὰρ
426
διῆιξε φήμη—παῖδα σὴν ἀφιγμένην.
427
πᾶς δ' ἐς θέαν ὅμιλος ἔρχεται δρόμωι,
428
σὴν παῖδ' ὅπως ἴδωσιν· οἱ δ' εὐδαίμονες
429
ἐν πᾶσι κλεινοὶ καὶ περίβλεπτοι βροτοῖς.
430
λέγουσι δ'· Ὑμέναιός τις ἢ τί πράσσεται;
431
ἢ πόθον ἔχων θυγατρὸς Ἀγαμέμνων ἄναξ
432
ἐκόμισε παῖδα; τῶν δ' ἂν ἤκουσας τάδε·
433
Ἀρτέμιδι προτελίζουσι τὴν νεάνιδα,
434
Αὐλίδος ἀνάσσηι· τίς νιν ἄξεταί ποτε;
435
ἀλλ' εἷα τἀπὶ τοισίδ' ἐξάρχου κανᾶ,
436
στεφανοῦσθε κρᾶτα, καὶ σύ, Μενέλεως ἄναξ,
437
ὑμέναιον εὐτρέπιζε, καὶ κατὰ στέγας
438
λωτὸς βοάσθω καὶ ποδῶν ἔστω κτύπος·
439
φῶς γὰρ τόδ' ἥκει μακάριον τῆι παρθένωι.
440
{Αγ.} ἐπήινες', ἀλλὰ στεῖχε δωμάτων ἔσω·
441
τὰ δ' ἄλλ' ἰούσης τῆς τύχης ἔσται καλῶς.
442
οἴμοι, τί φῶ δύστηνος; ἄρξωμαι πόθεν;
443
ἐς οἷ' ἀνάγκης ζεύγματ' ἐμπεπτώκαμεν.
444
ὑπῆλθε δαίμων, ὥστε τῶν σοφισμάτων
445
πολλῶι γενέσθαι τῶν ἐμῶν σοφώτερος.
446
ἡ δυσγένεια δ' ὡς ἔχει τι χρήσιμον·
447
καὶ γὰρ δακρῦσαι ῥαιδίως αὐτοῖς ἔχει
448
ἅπαντά τ' εἰπεῖν· τῶι δὲ γενναίωι φύσιν
449
ἄνολβα πάντα· προστάτην δὲ τοῦ βίου
450
τὸν ὄγκον ἔχομεν τῶι τ' ὄχλωι δουλεύομεν.
451
ἐγὼ γὰρ ἐκβαλεῖν μὲν αἰδοῦμαι δάκρυ,
452
τὸ μὴ δακρῦσαι δ' αὖθις αἰδοῦμαι τάλας,
453
ἐς τὰς μεγίστας συμφορὰς ἀφιγμένος.
454
εἶἑν· τί φήσω πρὸς δάμαρτα τὴν ἐμήν;
455
πῶς δέξομαί νιν; ποῖον ὄμμα συμβαλῶ;
456
καὶ γάρ μ' ἀπώλες' ἐπὶ κακοῖς ἅ μοι πάρα
457
ἐλθοῦς' ἄκλητος. εἰκότως δ' ἅμ' ἕσπετο
458
θυγατρὶ νυμφεύσουσα καὶ τὰ φίλτατα
459
δώσους', ἵν' ἡμᾶς ὄντας εὑρήσει κακούς.
460
τὴν δ' αὖ τάλαιναν παρθένον—τί παρθένον;
461
Ἅιδης νιν, ὡς ἔοικε, νυμφεύσει τάχα—
462
ὡς ὤικτις'· οἶμαι γάρ νιν ἱκετεύσειν τάδε·
463
Ὦ πάτερ, ἀποκτενεῖς με; τοιούτους γάμους
464
γήμειας αὐτὸς χὤστις ἐστί σοι φίλος.
465
παρὼν δ' Ὀρέστης ἐγγὺς ἀναβοήσεται
466
οὐ συνετὰ συνετῶς· ἔτι γάρ ἐστι νήπιος.
467
αἰαῖ, τὸν Ἑλένης ὥς μ' ἀπώλεσεν γάμον
468
γήμας ὁ Πριάμου Πάρις, ὃς εἴργασται τάδε.
469
{Χο.} κἀγὼ κατώικτιρ', ὡς γυναῖκα δεῖ ξένην
470
ὑπὲρ τυράννων συμφορᾶς καταστένειν.
471
{Με.} ἀδελφέ, δός μοι δεξιᾶς τῆς σῆς θιγεῖν.
472
{Αγ.} δίδωμι· σὸν γὰρ τὸ κράτος, ἄθλιος δ' ἐγώ.
473
{Με.} Πέλοπα κατόμνυμ', ὃς πατὴρ τοὐμοῦ πατρὸς
474
τοῦ σοῦ τ' ἐκλήθη, τὸν τεκόντα τ' Ἀτρέα,
475
ἦ μὴν ἐρεῖν σοι τἀπὸ καρδίας σαφῶς
476
καὶ μὴ 'πίτηδες μηδέν, ἀλλ' ὅσον φρονῶ.
477
ἐγώ ς' ἀπ' ὄσσων ἐκβαλόντ' ἰδὼν δάκρυ
478
ὤικτιρα καὐτὸς ἀνταφῆκά σοι πάλιν
479
καὶ τῶν παλαιῶν ἐξαφίσταμαι λόγων,
480
οὐκ ἐς σὲ δεινός, εἰμὶ δ' οὗπερ εἶ σὺ νῦν.
481
καί σοι παραινῶ μήτ' ἀποκτείνειν τέκνον
482
μήτ' ἀνθελέσθαι τοὐμόν· οὐ γὰρ ἔνδικον
483
σὲ μὲν στενάζειν, τἀμὰ δ' ἡδέως ἔχειν,
484
θνήισκειν τε τοὺς σούς, τοὺς δ' ἐμοὺς ὁρᾶν φάος.
485
τί βούλομαι γάρ; οὐ γάμους ἐξαιρέτους
486
ἄλλους λάβοιμ' ἄν, εἰ γάμων ἱμείρομαι;
487
ἀλλ' ἀπολέσας ἀδελφόν, ὅν μ' ἥκιστ' ἐχρῆν,
488
Ἑλένην ἕλωμαι, τὸ κακὸν ἀντὶ τἀγαθοῦ;
489
ἄφρων νέος τ' ἦ, πρὶν τὰ πράγματ' ἐγγύθεν
490
σκοπῶν ἐσεῖδον οἷον ἦν κτείνειν τέκνα.
491
ἄλλως τέ μ' ἔλεος τῆς ταλαιπώρου κόρης
492
ἐσῆλθε, συγγένειαν ἐννοουμένωι,
493
ἣ τῶν ἐμῶν ἕκατι θύεσθαι γάμων
494
μέλλει. τί δ' Ἑλένης παρθένωι τῆι σῆι μέτα;
495
ἴτω στρατεία διαλυθεῖς' ἐξ Αὐλίδος,
496
σὺ δ' ὄμμα παῦσαι δακρύοις τέγγων τὸ σόν,
497
ἀδελφέ, κἀμὲ παρακαλῶν ἐς δάκρυα.
498
εἰ δέ τι κόρης σῆς θεσφάτων μέτεστι σοί,
499
μὴ 'μοὶ μετέστω· σοὶ νέμω τοὐμὸν μέρος.
500
ἀλλ' ἐς μεταβολὰς ἦλθον ἀπὸ δεινῶν λόγων;
501
εἰκὸς πέπονθα· τὸν ὁμόθεν πεφυκότα
502
στέργων μετέπεσον. ἀνδρὸς οὐ κακοῦ τρόποι
503
τοιοίδε, χρῆσθαι τοῖσι βελτίστοις ἀεί.
504
{Χο.} γενναῖ' ἔλεξας Ταντάλωι τε τῶι Διὸς
505
πρέποντα· προγόνους οὐ καταισχύνεις σέθεν.
506
{Αγ.} αἰνῶ σε, Μενέλα', ὅτι παρὰ γνώμην ἐμὴν
507
ὑπέθηκας ὀρθῶς τοὺς λόγους σοῦ τ' ἀξίως.
508
ταραχὴ δ' ἀδελφῶν διά τ' ἔρωτα γίγνεται
509
πλεονεξίαν τε δωμάτων· ἀπέπτυσα
510
τοιάνδε συγγένειαν ἀλλήλοιν πικράν.
511
ἀλλ' ἥκομεν γὰρ εἰς ἀναγκαίας τύχας,
512
θυγατρὸς αἱματηρὸν ἐκπρᾶξαι φόνον.
513
{Με.} πῶς; τίς δ' ἀναγκάσει σε τήν γε σὴν κτανεῖν;
514
{Αγ.} ἅπας Ἀχαιῶν σύλλογος στρατεύματος.
515
{Με.} οὔκ, ἤν νιν εἰς Ἄργος 〈γ'〉 ἀποστείληις πάλιν.
516
{Αγ.} λάθοιμι τοῦτ' ἄν, ἀλλ' ἐκεῖν' οὐ λήσομεν.
517
{Με.} τὸ ποῖον; οὔτοι χρὴ λίαν ταρβεῖν ὄχλον.
518
{Αγ.} Κάλχας ἐρεῖ μαντεύματ' Ἀργείων στρατῶι.
519
{Με.} οὔκ, ἢν θάνηι γε πρόσθε· τοῦτο δ' εὐμαρές.
520
{Αγ.} τὸ μαντικὸν πᾶν σπέρμα φιλότιμον κακόν.
521
{Με.} †κοὐδέν γ' ἄχρηστον οὐδὲ χρήσιμον παρόν.†
522
{Αγ.} ἐκεῖνο δ' οὐ δέδοικας οὕμ' ἐσέρχεται;
523
{Με.} ὃν μὴ σὺ φράζεις πῶς ὑπολάβοιμ' ἂν λόγον;
524
{Αγ.} τὸ Σισύφειον σπέρμα πάντ' οἶδεν τάδε.
525
{Με.} οὐκ ἔστ' Ὀδυσσεὺς ὅτι σὲ κἀμὲ πημανεῖ.
526
{Αγ.} ποικίλος ἀεὶ πέφυκε τοῦ τ' ὄχλου μέτα.
527
{Με.} φιλοτιμίαι μὲν ἐνέχεται, δεινῶι κακῶι.
528
{Αγ.} οὔκουν δοκεῖς νιν στάντ' ἐν Ἀργείοις μέσοις
529
λέξειν ἃ Κάλχας θέσφατ' ἐξηγήσατο,
530
κἄμ' ὡς ὑπέστην θῦμα, κἆιτ' ἐψευδόμην
531
Ἀρτέμιδι θύσειν; οὐ ξυναρπάσας στρατόν,
532
σὲ κἄμ' ἀποκτείναντας Ἀργείους κόρην
533
σφάξαι κελεύσει; κἂν πρὸς Ἄργος ἐκφύγω,
534
ἐλθόντες αὐτοῖς τείχεσιν Κυκλωπίοις
535
ἀναρπάσουσι καὶ κατασκάψουσι γῆν.
536
τοιαῦτα τἀμὰ πήματ'· ὦ τάλας ἐγώ,
537
ὡς ἠπόρημαι πρὸς θεῶν τὰ νῦν τάδε.
538
ἕν μοι φύλαξον, Μενέλεως, ἀνὰ στρατὸν
539
ἐλθών, ὅπως ἂν μὴ Κλυταιμήστρα τάδε
540
μάθηι, πρὶν Ἅιδηι παῖδ' ἐμὴν προσθῶ λαβών,
541
ὡς ἐπ' ἐλαχίστοις δακρύοις πράσσω κακῶς.
542
ὑμεῖς δὲ σιγήν, ὦ ξέναι, φυλάσσετε.
543
{Χο.} μάκαρες οἳ μετρίας θεοῦ
544
μετά τε σωφροσύνας μετέ-
545
σχον λέκτρων Ἀφροδίτας,
546
γαλανείαι χρησάμενοι
547
μαινομένων οἴστρων, ὅθι δὴ
548
δίδυμ' ὁ χρυσοκόμας Ἔρως
549
τόξ' ἐντείνεται χαρίτων,
550
τὸ μὲν ἐπ' εὐαίωνι πότμωι,
551
τὸ δ' ἐπὶ συγχύσει βιοτᾶς.
552
ἀπενέπω νιν ἁμετέρων,
553
ὦ Κύπρι καλλίστα, θαλάμων.
554
εἴη δέ μοι μετρία
555
μὲν χάρις, πόθοι δ' ὅσιοι,
556
καὶ μετέχοιμι τᾶς Ἀφροδί-
557
τας, πολλὰν δ' ἀποθείμαν.
558
διάφοροι δὲ φύσεις βροτῶν,
559
διάφοροι δὲ τρόποι· τὸ δ' ὀρ-
560
θῶς ἐσθλὸν σαφὲς αἰεί·
561
τροφαί θ' αἱ παιδευόμεναι
562
μέγα φέρους' ἐς τὰν ἀρετάν·
563
τό τε γὰρ αἰδεῖσθαι σοφία,
564
†τάν τ' ἐξαλλάσσουσαν ἔχει
565
χάριν ὑπὸ γνώμας ἐσορᾶν†
566
τὸ δέον, ἔνθα δόξα φέρει
567
κλέος ἀγήρατον βιοτᾶι.
568
μέγα τι θηρεύειν ἀρετάν,
569
γυναιξὶ μὲν κατὰ Κύ-
570
πριν κρυπτάν, ἐν ἀνδράσι δ' αὖ
571
†κόσμος ἔνδον ὁ μυριοπλη-
572
θὴς† μείζω πόλιν αὔξει.
573
†ἔμολες, ὦ Πάρις, ἧιτε σύ γε†
574
βουκόλος ἀργενναῖς ἐτράφης
575
Ἰδαίαις παρὰ μόσχοις,
576
βάρβαρα συρίζων, Φρυγίων
577
αὐλῶν Οὐλύμπου καλάμοις
578
μιμήματα †πνέων†.
579
εὔθηλοι δὲ τρέφοντο βόες,
580
†ὅτι σε κρίσις ἔμενε† θεᾶν,
581
ἅ ς' ἐς Ἑλλάδα πέμπει·
582
ἐλεφαντοδέτων πάροι-
583
θεν θρόνων ὃς στὰς Ἑλένας
584
ἐν ἀντωποῖς βλεφάροις
585
ἔρωτά τ' ἔδωκας ἔρωτί τ'
586
αὐτὸς ἐπτοήθης.
587
ὅθεν ἔριν ἔριν
588
Ἑλλάδα σὺν δορὶ ναυσί τ' ἄγεις
589
†ἐς Τροίας πέργαμα†.
590
ἰὼ ἰώ· μεγάλαι μεγάλων
591
εὐδαιμονίαι· τὴν τοῦ βασιλέως
592
ἴδετ' Ἰφιγένειαν, ἄνασσαν ἐμήν,
593
τὴν Τυνδάρεω τε Κλυταιμήστραν,
594
ὡς ἐκ μεγάλων ἐβλαστήκας'
595
ἐπί τ' εὐμήκεις ἥκουσι τύχας.
596
θεοί γ' οἱ κρείσσους οἵ τ' ὀλβοφόροι
597
τοῖς οὐκ εὐδαίμοσι θνητῶν.
598
στῶμεν, Χαλκίδος ἔκγονα θρέμματα,
599
τὴν βασίλειαν δεξώμεθ' ὄχων
600
ἄπο μὴ σφαλερῶς ἐπὶ γαῖαν,
601
ἀγανῶς δὲ χεροῖν, μαλακῆι γνώμηι,
602
μὴ ταρβήσηι νεωστί μοι μολὸν
603
κλεινὸν τέκνον Ἀγαμέμνονος,
604
μηδὲ θόρυβον μηδ' ἔκπληξιν
605
ταῖς Ἀργείαις
606
ξεῖναι ξείναις παρέχωμεν.
607
{ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ} ὄρνιθα μὲν τόνδ' αἴσιον ποιούμεθα,
608
τὸ σόν τε χρηστὸν καὶ λόγων εὐφημίαν·
609
ἐλπίδα δ' ἔχω τιν' ὡς ἐπ' ἐσθλοῖσιν γάμοις
610
πάρειμι νυμφαγωγός. ἀλλ' ὀχημάτων
611
ἔξω πορεύεθ' ἃς φέρω φερνὰς κόρηι
612
καὶ πέμπετ' ἐς μέλαθρον εὐλαβούμενοι.
613
σὺ δ', ὦ τέκνον μοι, λεῖπε πωλικοὺς ὄχους,
614
ἁβρὸν τιθεῖσα κῶλον ἀσθενές θ' ἅμα.
615
ὑμεῖς δὲ νεάνιδές νιν ἀγκάλαις ἔπι
616
δέξασθε καὶ πορεύσατ' ἐξ ὀχημάτων.
617
κἀμοὶ χερός τις ἐνδότω στηρίγματα,
618
θάκους ἀπήνης ὡς ἂν ἐκλίπω καλῶς.
619
αἱ δ' ἐς τὸ πρόσθεν στῆτε πωλικῶν ζυγῶν·
620
φοβερὸν γὰρ ἀπαράμυθον ὄμμα πωλικόν.
621
καὶ παῖδα τόνδε, τὸν Ἀγαμέμνονος γόνον,
622
λάζυσθ', Ὀρέστην· ἔτι γάρ ἐστι νήπιος.
623
τέκνον, καθεύδεις, πωλικῶι δαμεὶς ὄχωι;
624
ἔγειρ' ἀδελφῆς ἐφ' ὑμέναιον εὐτυχῶς·
625
ἀνδρὸς γὰρ ἀγαθοῦ κῆδος αὐτὸς ἐσθλὸς ὢν
626
λήψηι, κόρης Νηρῆιδος ἰσοθέου γένους.
627
ἑξῆς κάθησο δεῦρό μου ποδός, τέκνον·
628
πρὸς μητέρ', Ἰφιγένεια, μακαρίαν δέ με
629
ξέναισι ταῖσδε πλησία σταθεῖσα δός,
630
καὶ δεῦρο δὴ πατέρα πρόσειπε σὸν φίλον.
633
ὦ σέβας ἐμοὶ μέγιστον, Ἀγαμέμνων ἄναξ,
634
ἥκομεν, ἐφετμαῖς οὐκ ἀπιστοῦσαι σέθεν.
631
{ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ} ὦ μῆτερ, ὑποδραμοῦσά ς'—ὀργισθῆις δὲ μή—
632
πρὸς στέρνα πατρὸς στέρνα τἀμὰ προσβαλῶ.
635
ἐγὼ δὲ βούλομαι τὰ σὰ στέρν', ὦ πάτερ,
636
ὑποδραμοῦσα προσβαλεῖν διὰ χρόνου·
637
ποθῶ γὰρ ὄμμα 〈δὴ〉 σόν· ὀργισθῆις δὲ μή.
638
{Κλ.} ἀλλ', ὦ τέκνον, χρή· φιλοπάτωρ δ' ἀεί ποτ' εἶ
639
μάλιστα παίδων τῶιδ' ὅσους ἐγὼ 'τεκον.
640
{Ιφ.} ὦ πάτερ, ἐσεῖδόν ς' ἀσμένη πολλῶι χρόνωι.
641
{Αγ.} καὶ γὰρ πατὴρ σέ· τόδ' ἴσον ὑπὲρ ἀμφοῖν λέγεις.
642
{Ιφ.} χαῖρ'· εὖ δέ μ' ἀγαγὼν πρὸς ς' ἐποίησας, πάτερ.
643
{Αγ.} οὐκ οἶδ' ὅπως φῶ τοῦτο καὶ μὴ φῶ, τέκνον.
644
{Ιφ.} ἔα· ὡς οὐ βλέπεις εὔκηλον ἄσμενός μ' ἰδών.
645
{Αγ.} πόλλ' ἀνδρὶ βασιλεῖ καὶ στρατηλάτηι μέλει.
646
{Ιφ.} παρ' ἐμοὶ γενοῦ νῦν, μὴ 'πὶ φροντίδας τρέπου.
647
{Αγ.} ἀλλ' εἰμὶ παρὰ σοὶ νῦν ἅπας κοὐκ ἄλλοθι.
648
{Ιφ.} μέθες νυν ὀφρὺν ὄμμα τ' ἔκτεινον φίλον.
649
{Αγ.} ἰδού, γέγηθά ς' ὡς γέγηθ' ὁρῶν, τέκνον.
650
{Ιφ.} κἄπειτα λείβεις δάκρυ' ἀπ' ὀμμάτων σέθεν;
651
{Αγ.} μακρὰ γὰρ ἡμῖν ἡ 'πιοῦς' ἀπουσία.
652
{Ιφ.} οὐκ οἶδ' ὅτι φήις, οὐκ οἶδα, φίλτατ' ἐμοὶ πάτερ.
662
ποῦ τοὺς Φρύγας λέγουσιν ὠικίσθαι, πάτερ;
663
{Αγ.} οὗ μήποτ' οἰκεῖν ὤφελ' ὁ Πριάμου Πάρις.
664
{Ιφ.} μακρὰν ἀπαίρεις, ὦ πάτερ, λιπὼν ἐμέ.
665
{Αγ.} ἐς ταὐτόν, ὦ θύγατερ, ἥξεις σῶι πατρί.
653
συνετὰ λέγουσα μᾶλλον εἰς οἶκτόν μ' ἄγεις.
654
{Ιφ.} ἀσύνετά νυν ἐροῦμεν, εἰ σέ γ' εὐφρανῶ.
655
{Αγ.} παπαῖ· τὸ σιγᾶν οὐ σθένω, σὲ δ' ἤινεσα.
656
{Ιφ.} μέν', ὦ πάτερ, κατ' οἶκον ἐπὶ τέκνοις σέθεν.
657
{Αγ.} θέλω γε, τὸ †θέλειν† δ' οὐκ ἔχων ἀλγύνομαι.
658
{Ιφ.} ὄλοιντο λόγχαι καὶ τὰ Μενέλεω κακά.
659
{Αγ.} ἄλλους ὀλεῖ πρόσθ' ἁμὲ διολέσαντ' ἔχει.
660
{Ιφ.} ὡς πολὺν ἀπῆσθα χρόνον ἐν Αὐλίδος μυχοῖς.
661
{Αγ.} καὶ νῦν γέ μ' ἴσχει δή τι μὴ στέλλειν στρατόν.
666
{Ιφ.} φεῦ· εἴθ' ἦν καλόν †μοι σοί τ' ἄγειν σύμπλουν ἐμέ†.
667
{Αγ.} ἔτ' ἔστι καὶ σοὶ πλοῦς, ἵνα †μνήση† πατρός.
668
{Ιφ.} σὺν μητρὶ πλεύσας' ἢ μόνη πορεύσομαι;
669
{Αγ.} μόνη, μονωθεῖς' ἀπὸ πατρὸς καὶ μητέρος.
670
{Ιφ.} οὔ πού μ' ἐς ἄλλα δώματ' οἰκίζεις, πάτερ;
671
{Αγ.} ἐατέ'· οὐ χρὴ τοιάδ' εἰδέναι κόρας.
672
{Ιφ.} σπεῦδ' ἐκ Φρυγῶν μοι, θέμενος εὖ τἀκεῖ, πάτερ.
673
{Αγ.} θῦσαί με θυσίαν πρῶτα δεῖ τιν' ἐνθάδε.
674
{Ιφ.} ἀλλὰ ξὺν ἱεροῖς χρὴ τό γ' εὐσεβὲς σκοπεῖν.
675
{Αγ.} εἴσηι σύ· χερνίβων γὰρ ἑστήξεις πέλας.
676
{Ιφ.} στήσομεν ἄρ' ἀμφὶ βωμόν, ὦ πάτερ, χορούς;
677
{Αγ.} ζηλῶ σὲ μᾶλλον ἢ 'μὲ τοῦ μηδὲν φρονεῖν.
678
χώρει δὲ μελάθρων ἐντός—ὀφθῆναι κόραις
679
πικρόν—φίλημα δοῦσα δεξιάν τέ μοι,
680
μέλλουσα δαρὸν πατρὸς ἀποικήσειν χρόνον.
681
ὦ στέρνα καὶ παρῆιδες, ὦ ξανθαὶ κόμαι,
682
ὡς ἄχθος ἡμῖν ἐγένεθ' ἡ Φρυγῶν πόλις
683
Ἑλένη τε. παύω τοὺς λόγους· ταχεῖα γὰρ
684
νοτὶς διώκει μ' ὀμμάτων ψαύσαντά σου.
685
ἴθ' ἐς μέλαθρα. σὲ δὲ παραιτοῦμαι τάδε,
686
Λήδας γένεθλον, εἰ κατωικτίσθην ἄγαν,
687
μέλλων Ἀχιλλεῖ θυγατέρ' ἐκδώσειν ἐμήν.
688
ἀποστολαὶ γὰρ μακάριαι μέν, ἀλλ' ὅμως
689
δάκνουσι τοὺς τεκόντας, ὅταν ἄλλοις δόμοις
690
παῖδας παραδιδῶι πολλὰ μοχθήσας πατήρ.
691
{Κλ.} οὐχ ὧδ' ἀσύνετός εἰμι, πείσεσθαι δέ με
692
καὐτὴν δόκει τάδ', ὥστε μή σε νουθετεῖν,
693
ὅταν σὺν ὑμεναίοισιν ἐξάγω κόρην·
694
ἀλλ' ὁ νόμος αὐτὰ τῶι χρόνωι συνισχνανεῖ.
695
τοὔνομα μὲν οὖν παῖδ' οἶδ' ὅτωι κατήινεσας,
696
γένους δὲ ποίου χὠπόθεν μαθεῖν θέλω.
697
{Αγ.} Αἴγινα θυγάτηρ ἐγένετ' Ἀσωποῦ πατρός.
698
{Κλ.} ταύτην δὲ θνητῶν ἢ θεῶν ἔζευξε τίς;
699
{Αγ.} Ζεύς· Αἰακὸν δ' ἔφυσεν, Οἰνώνης πρόμον.
700
{Κλ.} τοῦ δ' Αἰακοῦ παῖς τίς κατέσχε δώματα;
701
{Αγ.} Πηλεύς· ὁ Πηλεὺς δ' ἔσχε Νηρέως κόρην.
702
{Κλ.} θεοῦ διδόντος ἢ βίαι θεῶν λαβών;
703
{Αγ.} Ζεὺς ἠγγύησε καὶ δίδως' δίδως ὁ κύριος.
704
{Κλ.} γαμεῖ δὲ ποῦ νιν; ἦ κατ' οἶδμα πόντιον;
705
{Αγ.} Χείρων ἵν' οἰκεῖ σεμνὰ Πηλίου βάθρα.
706
{Κλ.} οὗ φασι Κενταύρειον ὠικίσθαι γένος;
707
{Αγ.} ἐνταῦθ' ἔδαισαν Πηλέως γάμους θεοί.
708
{Κλ.} Θέτις δ' ἔθρεψεν ἢ πατὴρ Ἀχιλλέα;
709
{Αγ.} Χείρων, ἵν' ἤθη μὴ μάθοι κακῶν βροτῶν.
710
{Κλ.} φεῦ· σοφός γ' ὁ θρέψας χὠ διδοὺς σοφωτέροις.
711
{Αγ.} τοιόσδε παιδὸς σῆς ἀνὴρ ἔσται πόσις.
712
{Κλ.} οὐ μεμπτός· οἰκεῖ δ' ἄστυ ποῖον Ἑλλάδος;
713
{Αγ.} Ἀπιδανὸν ἀμφὶ ποταμὸν ἐν Φθίας ὅροις.
714
{Κλ.} ἐκεῖς' ἀπάξει σὴν ἐμήν τε παρθένον;
715
{Αγ.} κείνωι μελήσει ταῦτα τῶι κεκτημένωι.
716
{Κλ.} ἀλλ' εὐτυχοίτην. τίνι δ' ἐν ἡμέραι γαμεῖ;
717
{Αγ.} ὅταν σελήνης ἐντελὴς ἔλθηι κύκλος.
718
{Κλ.} προτέλεια δ' ἤδη παιδὸς ἔσφαξας θεᾶι;
719
{Αγ.} μέλλω· 'πὶ ταύτηι καὶ καθέσταμεν τύχηι.
720
{Κλ.} κἄπειτα δαίσεις τοὺς γάμους ἐς ὕστερον;
721
{Αγ.} θύσας γε θύμαθ' ἁμὲ χρὴ θῦσαι θεοῖς.
722
{Κλ.} ἡμεῖς δὲ θοίνην ποῦ γυναιξὶ θήσομεν;
723
{Αγ.} ἐνθάδε παρ' εὐπρύμνοισιν Ἀργείων πλάταις.
724
{Κλ.} καλῶς ἀναγκαίως τε· συνενέγκαι δ' ὅμως.
725
{Αγ.} οἶσθ' οὖν ὃ δρᾶσον, ὦ γύναι· πιθοῦ δέ μοι.
726
{Κλ.} τί χρῆμα; πείθεσθαι γὰρ εἴθισμαι σέθεν.
727
{Αγ.} ἡμεῖς μὲν ἐνθάδ', οὗπέρ ἐσθ' ὁ νυμφίος ...
728
{Κλ.} μητρὸς τί χωρὶς δράσεθ' ἁμὲ δρᾶν χρεών;
729
{Αγ.} ἐκδώσομεν σὴν παῖδα Δαναΐδων μέτα.
730
{Κλ.} ἡμᾶς δὲ ποῦ χρὴ τηνικαῦτα τυγχάνειν;
731
{Αγ.} χώρει πρὸς Ἄργος παρθένους τε τημέλει.
732
{Κλ.} λιποῦσα παῖδα; τίς δ' ἀνασχήσει φλόγα;
733
{Αγ.} ἐγὼ παρέξω φῶς ὃ νυμφίοις πρέπει.
734
{Κλ.} οὐχ ὁ νόμος οὗτος οὐδὲ φαῦλ' ἡγητέα.
735
{Αγ.} οὐ καλὸν ἐν ὄχλωι ς' ἐξομιλεῖσθαι στρατοῦ.
736
{Κλ.} καλὸν τεκοῦσαν τἀμά μ' ἐκδοῦναι τέκνα.
737
{Αγ.} καὶ τάς γ' ἐν οἴκωι μὴ μόνας εἶναι κόρας.
738
{Κλ.} ὀχυροῖσι παρθενῶσι φρουροῦνται καλῶς.
739
{Αγ.} πιθοῦ. {Κλ.} μὰ τὴν ἄνασσαν Ἀργείαν θεάν.
740
ἐλθὼν δὲ τἄξω πρᾶσσε, τἀν δόμοις δ' ἐγώ,
741
ἃ χρὴ παρεῖναι νυμφίοισι παρθένοις.
742
{Αγ.} οἴμοι· μάτην ἦιξ', ἐλπίδος δ' ἀπεσφάλην,
743
ἐξ ὀμμάτων δάμαρτ' ἀποστεῖλαι θέλων.
744
σοφίζομαι δὲ κἀπὶ τοῖσι φιλτάτοις
745
τέχνας πορίζω, πανταχῆι νικώμενος.
746
ὅμως δὲ σὺν Κάλχαντι τῶι θυηπόλωι
747
κοινῆι τὸ τῆι θεῶι φίλον, ἐμοὶ δ' οὐκ εὐτυχές,
748
ἐξευπορήσων εἶμι, μόχθον Ἑλλάδος.
749
χρὴ δ' ἐν δόμοισιν ἄνδρα τὸν σοφὸν τρέφειν
750
γυναῖκα χρηστὴν κἀγαθήν, ἢ μὴ τρέφειν.
751
{Χο.} ἥξει δὴ Σιμόεντα καὶ
752
δίνας ἀργυροειδεῖς
753
ἄγυρις Ἑλλάνων στρατιᾶς
754
ἀνά τε ναυσὶν καὶ σὺν ὅπλοις
755
Ἴλιον ἐς τὸ Τροίας
756
Φοιβήιον δάπεδον,
757
τὰν Κασσάνδραν ἵν' ἀκού-
758
ω ῥίπτειν ξανθοὺς πλοκάμους
759
χλωροκόμωι στεφάνωι δάφνας
760
κοσμηθεῖσαν, ὅταν θεοῦ
761
μαντόσυνοι πνεύσως' ἀνάγκαι.
762
στάσονται δ' ἐπὶ περγάμων
763
Τροίας ἀμφί τε τείχη
764
Τρῶες, ὅταν χάλκασπις Ἄρης
765
πόντιος εὐπρώιροιο πλάτας
766
εἰρεσίαι πελάζηι
767
Σιμουντίοις ὀχετοῖς,
768
τὰν τῶν ἐν αἰθέρι δισ-
769
σῶν Διοσκούρων Ἑλέναν
770
ἐκ Πριάμου κομίσαι θέλων
771
ἐς γᾶν Ἑλλάδα δοριπόνων
772
ἀσπίσι καὶ λόγχαις Ἀχαιῶν.
773
Πέργαμον δὲ Φρυγῶν πόλιν
774
λαΐνους περὶ πύργους
775
κυκλώσας Ἄρει φονίωι
776
λαιμοτόμους κεφαλὰς †σπάσας
777
πόλισμα Τροίας†
778
πέρσας κατ' ἄκρας πόλιν,
779
θήσει κόρας πολυκλαύ-
780
τους δάμαρτά τε Πριάμου.
781
ἁ δὲ Διὸς Ἑλένα κόρα
782
πολύκλαυτος ἐσεῖται
783
πόσιν προλιποῦσα.
784-785
μήτ' ἐμοὶ μήτ' ἐμοῖσι τέκνων τέκνοις
786
ἐλπὶς ἅδε ποτ' ἔλθοι,
787
οἵαν αἱ πολύχρυσοι
788
Λυδαὶ καὶ Φρυγῶν ἄλοχοι
789
σχήσουσι, παρ' ἱστοῖς
790
μυθεῦσαι τάδ' ἐς ἀλλήλας·
791
Τίς ἄρα μ' εὐπλοκάμους κόμας
792
†ἔρυμα δακρυόεν τανύσας†
793
πατρίδος ὀλομένας ἀπολωτιεῖ;
794
διὰ σέ, τὰν κύκνου δολιχαύχενος γόνον,
795
εἰ δὴ φάτις ἔτυμος ὡς
796
†ἔτυχε Λήδα† ὄρνιθι πταμένωι,
797
Διὸς ὅτ' ἀλλάχθη δέμας, εἴτ'
798
ἐν δέλτοις Πιερίσιν
799
μῦθοι τάδ' ἐς ἀνθρώπους
800
ἤνεγκαν παρὰ καιρὸν ἄλλως.
801
{ΑΧΙΛΛΕΥΣ} ποῦ τῶν Ἀχαιῶν ἐνθάδ' ὁ στρατηλάτης;
802
τίς ἂν φράσειε προσπόλων τὸν Πηλέως
803
ζητοῦντά νιν παῖδ' ἐν πύλαις Ἀχιλλέα;
804
οὐκ ἐξ ἴσου γὰρ μένομεν Εὐρίπου πέλας·
805
οἱ μὲν γὰρ ἡμῶν, ὄντες ἄζυγες γάμων,
806
οἴκους ἐρήμους ἐκλιπόντες ἐνθάδε
807
θάσσους' ἐπ' ἀκταῖς, οἱ δ' ἔχοντες εὔνιδας
808
καὶ παῖδας· οὕτω δεινὸς ἐμπέπτωκ' ἔρως
809
τῆσδε στρατείας Ἑλλάδ' οὐκ ἄνευ θεῶν.
810
τοὐμὸν μὲν οὖν δίκαιον ἐμὲ λέγειν χρέος,
811
ἄλλος δ' ὁ χρήιζων αὐτὸς ὑπὲρ αὑτοῦ φράσει.
812
γῆν γὰρ λιπὼν Φάρσαλον ἠδὲ Πηλέα
813
μένω 'πὶ λεπταῖς ταισίδ' Εὐρίπου ῥοαῖς,
814
Μυρμιδόνας ἴσχων· οἱ δ' ἀεὶ προσκείμενοι
815
λέγους'· Ἀχιλλεῦ, τί μένομεν; πόσον χρόνον
816
ἔτ' ἐκμετρῆσαι χρὴ πρὸς Ἰλίου στολόν;
817
δρᾶ 〈δ'〉, εἴ τι δράσεις, ἢ ἄπαγ' οἴκαδε στρατόν,
818
τὰ τῶν Ἀτρειδῶν μὴ μένων μελλήματα.
819
{Κλ.} ὦ παῖ θεᾶς Νηρῆιδος, ἔνδοθεν λόγων
820
τῶν σῶν ἀκούσας' ἐξέβην πρὸ δωμάτων.
821
{Αχ.} ὦ πότνι' αἰδώς, τήνδε τίνα λεύσσω ποτὲ
822
γυναῖκα, μορφὴν εὐπρεπῆ κεκτημένην;
823
{Κλ.} οὐ θαῦμά ς' ἡμᾶς ἀγνοεῖν, οἷς μὴ πάρος
824
προσῆκες· αἰνῶ δ' ὅτι σέβεις τὸ σωφρονεῖν.
825
{Αχ.} τίς δ' εἶ; τί δ' ἦλθες Δαναΐδων ἐς σύλλογον,
826
γυνὴ πρὸς ἄνδρας ἀσπίσιν πεφαργμένους;
827
{Κλ.} Λήδας μέν εἰμι παῖς, Κλυταιμήστρα δέ μοι
828
ὄνομα, πόσις δέ μοὐστὶν Ἀγαμέμνων ἄναξ.
829
{Αχ.} καλῶς ἔλεξας ἐν βραχεῖ τὰ καίρια·
830
αἰσχρὸν δέ μοι γυναιξὶ συμβάλλειν λόγους.
831
{Κλ.} μεῖνον—τί φεύγεις; —δεξιάν τ' ἐμῆι χερὶ
832
σύναψον, ἀρχὴν μακαρίων νυμφευμάτων.
833
{Αχ.} τί φήις; ἐγώ σοι δεξιάν; αἰδοίμεθ' ἂν
834
Ἀγαμέμνον', εἰ ψαύοιμεν ὧν μή μοι θέμις.
835
{Κλ.} θέμις μάλιστα, τὴν ἐμὴν ἐπεὶ γαμεῖς
836
παῖδ', ὦ θεᾶς παῖ ποντίας Νηρηίδος.
837
{Αχ.} ποίους γάμους φήις; ἀφασία μ' ἔχει, γύναι,
838
εἰ μή τι παρανοοῦσα καινουργεῖς λόγον.
839
{Κλ.} πᾶσιν τόδ' ἐμπέφυκεν, αἰδεῖσθαι φίλους
840
καινοὺς ὁρῶσι καὶ γάμων μεμνημένους.
841
{Αχ.} οὐπώποτ' ἐμνήστευσα παῖδα σήν, γύναι,
842
οὐδ' ἐξ Ἀτρειδῶν ἦλθέ μοι λόγος γάμων.
843
{Κλ.} τί δῆτ' ἂν εἴη; σὺ πάλιν αὖ λόγοις ἐμοῖς
844
εἴκαζ'· ἐμοὶ γὰρ θαύματ' ἐστὶ τὰ παρὰ σοῦ.
845
{Αχ.} θαύμαζε· κοινὸν 〈δ'〉 ἐστὶν εἰκάζειν τάδε·
846
ἄμφω γὰρ ἐψευδόμεθα τοῖς λόγοις ἴσως.
847
{Κλ.} ἀλλ' ἦ πέπονθα δεινά; μαστεύω γάμους
848
οὐκ ὄντας, ὡς εἴξασιν· αἰδοῦμαι τάδε.
849
{Αχ.} ἴσως ἐκερτόμησε κἀμὲ καὶ σέ τις·
850
ἀλλ' ἀμελίαι δὸς αὐτὰ καὶ φαύλως φέρε.
851
{Κλ.} χαῖρ'· οὐ γὰρ ὀρθοῖς ὄμμασίν 〈ς'〉 ἔτ' εἰσορῶ,
852
ψευδὴς γενομένη καὶ παθοῦς' ἀνάξια.
853
{Αχ.} καὶ σοὶ τόδ' ἐστὶν ἐξ ἐμοῦ· πόσιν δὲ σὸν
854
στείχω ματεύσων τῶνδε δωμάτων ἔσω.
855
{Πρ.} ὦ ξέν', Αἰακοῦ γένεθλον, μεῖνον· ὦ, σέ τοι λέγω,
856
τὸν θεᾶς γεγῶτα παῖδα, καὶ σέ, τὴν Λήδας κόρην.
857
{Αχ.} τίς ὁ καλῶν, πύλας παροίξας; ὡς τεταρβηκὸς καλεῖ.
858
{Πρ.} δοῦλος, οὐχ ἁβρύνομαι τῶιδ'· ἡ τύχη γὰρ οὐκ ἐᾶι.
859
{Αχ.} τίνος; ἐμὸς μὲν οὐχί· χωρὶς τἀμὰ κἀγαμέμνονος.
860
{Πρ.} τῆσδε τῆς πάροιθεν οἴκων, Τυνδάρεω δόντος πατρός.
861
{Αχ.} ἕσταμεν· φράζ', εἴ τι χρήιζεις, ὧν μ' ἐπέσχες οὕνεκα.
862
{Πρ.} ἦ μόνω παρόντε δῆτα ταῖσδ' ἐφέστατον πύλαις;
863
{Αχ.} ὡς μόνοιν λέγοις ἄν, ἔξω δ' ἐλθὲ βασιλείων δόμων.
864
{Πρ.} ὦ Τύχη πρόνοιά θ' ἡμή, σώσαθ' οὓς ἐγὼ θέλω.
865
{Αχ.} ὁ λόγος ἐς μέλλοντ' †ἂν ὤσηι† χρόνον· ἔχει δ' ὄκνον τινά.
866
{Κλ.} δεξιᾶς ἕκατι μὴ μέλλ', εἴ τί μοι χρήιζεις λέγειν.
867
{Πρ.} οἶσθα δῆτά μ', ὅστις ὤν σοι καὶ τέκνοις εὔνους ἔφυν;
868
{Κλ.} οἶδά ς' ὄντ' ἐγὼ παλαιὸν δωμάτων ἐμῶν λάτριν.
869
{Πρ.} χὤτι μ' ἐν ταῖς σαῖσι φερναῖς ἔλαβεν Ἀγαμέμνων ἄναξ;
870
{Κλ.} ἦλθες εἰς Ἄργος μεθ' ἡμῶν κἀμὸς ἦσθ' ἀεί ποτε.
871
{Πρ.} ὧδ' ἔχει· καὶ σοὶ μὲν εὔνους εἰμί, σῶι δ' ἧσσον πόσει.
872
{Κλ.} ἐκκάλυπτε νῦν ποθ' ἡμῖν οὕστινας στέγεις λόγους.
873
{Πρ.} παῖδα σὴν πατὴρ ὁ φύσας αὐτόχειρ μέλλει κτανεῖν.
874
{Κλ.} πῶς; ἀπέπτυς', ὦ γεραιέ, μῦθον· οὐ γὰρ εὖ φρονεῖς.
875
{Πρ.} φασγάνωι λευκὴν φονεύων τῆς ταλαιπώρου δέρην.
876
{Κλ.} ὦ τάλαιν' ἐγώ· μεμηνὼς ἆρα τυγχάνει πόσις;
877
{Πρ.} ἀρτίφρων, πλὴν ἐς σὲ καὶ σὴν παῖδα· τοῦτο δ' οὐ φρονεῖ.
878
{Κλ.} ἐκ τίνος λόγου; τίς αὐτὸν οὑπάγων ἀλαστόρων;
879
{Πρ.} θέσφαθ', ὥς γέ φησι Κάλχας, ἵνα πορεύηται στρατός.
880
{Κλ.} ποῖ; τάλαιν' ἐγώ, τάλαινα δ' ἣν πατὴρ μέλλει κτανεῖν.
881
{Πρ.} Δαρδάνου πρὸς δώμαθ', Ἑλένην Μενέλεως ὅπως λάβηι.
882
{Κλ.} εἰς ἄρ' Ἰφιγένειαν Ἑλένης νόστος ἦν πεπρωμένος;
883
{Πρ.} πάντ' ἔχεις· Ἀρτέμιδι θύσειν παῖδα σὴν μέλλει πατήρ.
884
{Κλ.} ὁ δὲ γάμος τίν' εἶχε πρόφασιν, ὧι μ' ἐκόμισεν ἐκ δόμων;
885
{Πρ.} ἵν' ἀγάγοις χαίρους' Ἀχιλλεῖ παῖδα νυμφεύσουσα σήν.
886
{Κλ.} ὦ θύγατερ, ἥκεις ἐπ' ὀλέθρωι καὶ σὺ καὶ μήτηρ σέθεν.
887
{Πρ.} οἰκτρὰ πάσχετον δύ' οὖσαι· δεινὰ δ' Ἀγαμέμνων ἔτλη.
888
{Κλ.} οἴχομαι τάλαινα· δακρύων νάματ' οὐκέτι στέγω.
889
{Πρ.} εἴπερ ἀλγεινὸν τὸ τέκνων στερόμενον, δακρυρρόει.
890
{Κλ.} σὺ δὲ τάδ', ὦ γέρον, πόθεν φὴις εἰδέναι πεπυσμένος;
891
{Πρ.} δέλτον ὠιχόμην φέρων σοι πρὸς τὰ πρὶν γεγραμμένα.
892
{Κλ.} οὐκ ἐῶν ἢ ξυγκελεύων παῖδ' ἄγειν θανουμένην;
893
{Πρ.} μὴ μὲν οὖν ἄγειν· φρονῶν γὰρ ἔτυχε σὸς πόσις τότ' εὖ.
894
{Κλ.} κἆιτα πῶς φέρων γε δέλτον οὐκ ἐμοὶ δίδως λαβεῖν;
895
{Πρ.} Μενέλεως ἀφείλεθ' ἡμᾶς, ὃς κακῶν τῶνδ' αἴτιος.
896
{Κλ.} ὦ τέκνον Νηρῆιδος, ὦ παῖ Πηλέως, κλύεις τάδε;
897
{Αχ.} ἔκλυον οὖσαν ἀθλίαν σε, τὸ δ' ἐμὸν οὐ φαύλως φέρω.
898
{Κλ.} παῖδά μου κατακτενοῦσι σοῖς δολώσαντες γάμοις.
899
{Αχ.} μέμφομαι κἀγὼ πόσει σῶι, κοὐχ ἁπλῶς οὕτω φέρω.
900
{Κλ.} οὐκ ἐπαιδεσθήσομαι 'γὼ προσπεσεῖν τὸ σὸν γόνυ
901
θνητὸς ἐκ θεᾶς γεγῶτος· τί γὰρ ἐγὼ σεμνύνομαι;
902
ἦ τινος σπουδαστέον μοι μᾶλλον ἢ τέκνου πέρι;
903
ἀλλ' ἄμυνον, ὦ θεᾶς παῖ, τῆι τ' ἐμῆι δυσπραξίαι
904
τῆι τε λεχθείσηι δάμαρτι σῆι μάτην μέν, ἀλλ' ὅμως.
905
σοὶ καταστέψας' ἐγώ νιν ἦγον ὡς γαμουμένην,
906
νῦν δ' ἐπὶ σφαγὰς κομίζω· σοὶ δ' ὄνειδος ἵξεται,
907
ὅστις οὐκ ἤμυνας· εἰ γὰρ μὴ γάμοισιν ἐζύγης,
908
ἀλλ' ἐκλήθης γοῦν ταλαίνης παρθένου φίλος πόσις.
909
πρὸς γενειάδος 〈σε〉, πρός σε δεξιᾶς, πρὸς μητέρος—
910
ὄνομα γὰρ τὸ σόν μ' ἀπώλες', ὧι ς' ἀμυναθεῖν χρεών—
911
οὐκ ἔχω βωμὸν καταφυγεῖν ἄλλον ἢ τὸ σὸν γόνυ,
912
οὐδὲ φίλος οὐδεὶς πέλας μοι· τὰ δ' Ἀγαμέμνονος κλύεις
913
ὠμὰ καὶ πάντολμ'· ἀφῖγμαι δ', ὥσπερ εἰσορᾶις, γυνὴ
914
ναυτικὸν στράτευμ' ἄναρχον κἀπὶ τοῖς κακοῖς θρασύ,
915
χρήσιμον δ', ὅταν θέλωσιν. ἢν δὲ τολμήσηις σύ μου
916
χεῖρ' ὑπερτεῖναι, σεσώμεθ'· εἰ δὲ μή, οὐ σεσώμεθα.
917
{Χο.} δεινὸν τὸ τίκτειν καὶ φέρει φίλτρον μέγα,
918
πᾶσίν τε κοινόν ἐσθ' ὑπερκάμνειν τέκνων.
919
{Αχ.} ὑψηλόφρων μοι θυμὸς αἴρεται πρόσω·
920
ἐπίσταμαι δὲ τοῖς κακοῖσί τ' ἀσχαλᾶν
921
μετρίως τε χαίρειν τοῖσιν ἐξωγκωμένοις.
922
λελογισμένοι γὰρ οἱ τοιοίδ' εἰσὶν βροτῶν
923
ὀρθῶς διαζῆν τὸν βίον γνώμης μέτα.
924
ἔστιν μὲν οὖν ἵν' ἡδὺ μὴ λίαν φρονεῖν,
925
ἔστιν δὲ χὤπου χρήσιμον γνώμην ἔχειν.
926
ἐγὼ δ', ἐν ἀνδρὸς εὐσεβεστάτου τραφεὶς
927
Χείρωνος, ἔμαθον τοὺς τρόπους ἁπλοῦς ἔχειν.
928
καὶ τοῖς Ἀτρείδαις, ἢν μὲν ἡγῶνται καλῶς,
929
πεισόμεθ', ὅταν δὲ μὴ καλῶς, οὐ πείσομαι.
930
ἀλλ' ἐνθάδ' ἐν Τροίαι τ' ἐλευθέραν φύσιν
931
παρέχων, Ἄρη τὸ κατ' ἐμὲ κοσμήσω δορί.
932
σὲ δ', ὦ σχέτλια παθοῦσα πρὸς τῶν φιλτάτων,
933
ἃ δὴ κατ' ἄνδρα γίγνεται νεανίαν,
934
τοσοῦτον οἶκτον περιβαλὼν καταστελῶ,
935
κοὔποτε κόρη σὴ πρὸς πατρὸς σφαγήσεται,
936
ἐμὴ φατισθεῖς'· οὐ γὰρ ἐμπλέκειν πλοκὰς
937
ἐγὼ παρέξω σῶι πόσει τοὐμὸν δέμας.
938
τοὔνομα γάρ, εἰ καὶ μὴ σίδηρον ἤρατο,
939
τοὐμὸν φονεύσει παῖδα σήν. τὸ δ' αἴτιον
940
πόσις σός. ἁγνὸν δ' οὐκέτ' ἐστὶ σῶμ' ἐμόν,
941
εἰ δι' ἔμ' ὀλεῖται διά τε τοὺς ἐμοὺς γάμους
942
ἡ δεινὰ τλᾶσα κοὐκ ἀνεκτὰ παρθένος,
943
θαυμαστὰ δ' ὡς ἀνάξι' ἠτιμασμένη.
944
ἐγὼ κάκιστος ἦν ἄρ' Ἀργείων ἀνήρ,
945
ἐγὼ τὸ μηδέν, Μενέλεως δ' ἐν ἀνδράσιν,
946
ὡς οὐχὶ Πηλέως ἀλλ' ἀλάστορος γεγώς,
947
εἴπερ φονεύει τοὐμὸν ὄνομα σῶι πόσει.
948
μὰ τὸν δι' ὑγρῶν κυμάτων τεθραμμένον
949
Νηρέα, φυτουργὸν Θέτιδος ἥ μ' ἐγείνατο,
950
οὐχ ἅψεται σῆς θυγατρὸς Ἀγαμέμνων ἄναξ,
951
οὐδ' εἰς ἄκραν χεῖρ', ὥστε προσβαλεῖν πέπλοις·
952
ἢ Σίπυλος ἔσται πολύς, ἔρεισμα βαρβάρων,
953
ὅθεν πεφύκας' οἱ στρατηλάται γένος,
954
Φθίας δὲ τοὔνομ' οὐδαμοῦ κεκλήσεται.
955
πικροὺς δὲ προχύτας χέρνιβάς τ' ἐνάρξεται
956
Κάλχας ὁ μάντις. τίς δὲ μάντις ἔστ' ἀνήρ,
957
ὃς ὀλίγ' ἀληθῆ, πολλὰ δὲ ψευδῆ λέγει
958
τυχών, ὅταν δὲ μὴ τύχηι διοίχεται;
959
οὐ τῶν γάμων ἕκατι—μυρίαι κόραι
960
θηρῶσι λέκτρον τοὐμόν—εἴρηται τόδε·
961
ἀλλ' ὕβριν ἐς ἡμᾶς ὕβρις' Ἀγαμέμνων ἄναξ.
962
χρῆν δ' αὐτὸν αἰτεῖν τοὐμὸν ὄνομ' ἐμοῦ πάρα,
963
θήραμα παιδός· ἡ Κλυταιμήστρα δ' ἐμοὶ
964
μάλιστ' ἐπείσθη θυγατέρ' ἐκδοῦναι πόσει.
965
ἔδωκά τἂν Ἕλλησιν, εἰ πρὸς Ἴλιον
966
ἐν τῶιδ' ἔκαμνε νόστος· οὐκ ἠρνούμεθ' ἂν
967
τὸ κοινὸν αὔξειν ὧν μέτ' ἐστρατευόμην.
968
νῦν δ' οὐδέν εἰμι, παρὰ δὲ τοῖς στρατηλάταις
969
ἐν εὐμαρεῖ με δρᾶν τε καὶ μὴ δρᾶν κακῶς.
970
τάχ' εἴσεται σίδηρος, ὃν πρὶν ἐς Φρύγας
971
ἐλθεῖν φόνου κηλῖσιν †αἵματι† χρανῶ,
972
εἴ τίς με τὴν σὴν θυγατέρ' ἐξαιρήσεται.
973
ἀλλ' ἡσύχαζε· θεὸς ἐγὼ πέφηνά σοι
974
μέγιστος, οὐκ ὤν· ἀλλ' ὅμως γενήσομαι.
975
{Χο.} ἔλεξας, ὦ παῖ Πηλέως, σοῦ τ' ἄξια
976
καὶ τῆς ἐναλίας δαίμονος, σεμνῆς θεοῦ.
977
{Κλ.} φεῦ· πῶς ἄν ς' ἐπαινέσαιμι μὴ λίαν λόγοις
978
μηδ' ἐνδεὴς τοῦδ' ἀπολέσαιμι τὴν χάριν;
979
αἰνούμενοι γὰρ ἁγαθοὶ τρόπον τινὰ
980
μισοῦσι τοὺς αἰνοῦντας, ἢν αἰνῶς' ἄγαν.
981
αἰσχύνομαι δὲ παραφέρους' οἰκτροὺς λόγους,
982
ἰδίαι νοσοῦσα· σὺ δ' ἄνοσος κακῶν γ' ἐμῶν.
983
ἀλλ' οὖν ἔχει τι σχῆμα, κἂν ἄπωθεν ἦι
984
ἀνὴρ ὁ χρηστός, δυστυχοῦντας ὠφελεῖν.
985
οἴκτιρε δ' ἡμᾶς· οἰκτρὰ γὰρ πεπόνθαμεν.
986
ἣ πρῶτα μέν σε γαμβρὸν οἰηθεῖς' ἔχειν
987
κενὴν κατέσχον ἐλπίδ'· εἶτά σοι τάχα
988
ὄρνις γένοιτ' ἂν τοῖσι μέλλουσιν γάμοις
989
θανοῦς' ἐμὴ παῖς, ὅ σε φυλάξασθαι χρεών.
990
ἀλλ' εὖ μὲν ἀρχὰς εἶπας, εὖ δὲ καὶ τέλη·
991
σοῦ γὰρ θέλοντος παῖς ἐμὴ σωθήσεται.
992
βούληι νιν ἱκέτιν σὸν περιπτύξαι γόνυ;
993
ἀπαρθένευτα μὲν τάδ'· εἰ δέ σοι δοκεῖ,
994
ἔξεισιν, αἰδοῦς ὄμμ' ἔχους' ἐλεύθερον.
995
εἰ δ' οὐ παρούσης ταὐτὰ τεύξομαι σέθεν,
996
μενέτω κατ' οἴκους· σεμνὰ γὰρ σεμνύνεται.
997
ὅμως δ' ὅσον γε δυνατὸν αἰτεῖσθαι χρεών.
998
{Αχ.} σὺ μήτε σὴν παῖδ' ἔξαγ' ὄψιν εἰς ἐμὴν
999
μήτ' εἰς ὄνειδος ἀμαθὲς ἔλθωμεν, γύναι·
1000
στρατὸς γὰρ ἀθρόος, ἀργὸς ὢν τῶν οἴκοθεν,
1001
λέσχας πονηρὰς καὶ κακοστόμους φιλεῖ.
1002
πάντως δέ μ' ἱκετεύοντέ θ' ἥξετ' εἰς ἴσον
1003
ἐπ' ἀνικετεύτοις θ'· εἷς ἐμοὶ γάρ ἐστ' ἀγὼν
1004
μέγιστος, ὑμᾶς ἐξαπαλλάξαι κακῶν.
1005
ὡς ἕν γ' ἀκούσας' ἴσθι, μὴ ψευδῶς μ' ἐρεῖν·
1006
ψευδῆ λέγων δὲ καὶ μάτην ἐγκερτομῶν,
1007
θάνοιμι· μὴ θάνοιμι δ', ἢν σώσω κόρην.
1008
{Κλ.} ὄναιο συνεχῶς δυστυχοῦντας ὠφελῶν.
1009
{Αχ.} ἄκουε δή νυν, ἵνα τὸ πρᾶγμ' ἔχηι καλῶς.
1010
{Κλ.} τί τοῦτ' ἔλεξας; ὡς ἀκουστέον γέ σου.
1011
{Αχ.} πείθωμεν αὖθις πατέρα βέλτιον φρονεῖν.
1012
{Κλ.} κακός τίς ἐστι καὶ λίαν ταρβεῖ στρατόν.
1013
{Αχ.} ἀλλ' οἱ λόγοι…
1014
…
The complete text is available when the reading interface loads.