Νεφέλαι

Anapests 1

Στρεψιάδης

261bμὰ τὸν Δίʼ οὐ ψεύσει γέ με·

262καταπαττόμενος γὰρ παιπάλη γενήσομαι.

Anapests 2

Σωκράτης

263εὐφημεῖν χρὴ τὸν πρεσβύτην καὶ τῆς εὐχῆς ἐπακούειν.

264ὦ δέσποτʼ ἄναξ ἀμέτρητʼ Ἀήρ, ὃς ἔχεις τὴν γῆν μετέωρον,

265λαμπρός τʼ Αἰθὴρ σεμναί τε θεαὶ Νεφέλαι βροντησικέραυνοι,

266ἄρθητε φάνητʼ ὦ δέσποιναι τῷ φροντιστῇ μετέωροι.

Στρεψιάδης

267μήπω μήπω γε πρὶν ἂν τουτὶ πτύξωμαι, μὴ καταβρεχθῶ.

268τὸ δὲ μηδὲ κυνῆν οἴκοθεν ἐλθεῖν ἐμὲ τὸν κακοδαίμονʼ ἔχοντα.

Σωκράτης

269ἔλθετε δῆτʼ ὦ πολυτίμητοι Νεφέλαι τῷδʼ εἰς ἐπίδειξιν·

270εἴτʼ ἐπʼ Ὀλύμπου κορυφαῖς ἱεραῖς χιονοβλήτοισι κάθησθε,

271εἴτʼ Ὠκεανοῦ πατρὸς ἐν κήποις ἱερὸν χορὸν ἵστατε Νύμφαις,

272εἴτʼ ἄρα Νείλου προχοαῖς ὑδάτων χρυσέαις ἀρύτεσθε πρόχοισιν,

273ἢ Μαιῶτιν λίμνην ἔχετʼ ἢ σκόπελον νιφόεντα Μίμαντος·

274ὑπακούσατε δεξάμεναι θυσίαν καὶ τοῖς ἱεροῖσι χαρεῖσαι.

Strophe 1

Χορός

275ἀέναοι Νεφέλαι

276ἀρθῶμεν φανεραὶ δροσερὰν φύσιν εὐάγητον,

277πατρὸς ἀπʼ Ὠκεανοῦ βαρυαχέος

278ὑψηλῶν ὀρέων κορυφὰς ἐπὶ

280δενδροκόμους, ἵνα

281τηλεφανεῖς σκοπιὰς ἀφορώμεθα,

282καρπούς τʼ ἀρδομέναν ἱερὰν χθόνα,

283καὶ ποταμῶν ζαθέων κελαδήματα,

284καὶ πόντον κελάδοντα βαρύβρομον·

285ὄμμα γὰρ αἰθέρος ἀκάματον σελαγεῖται

286μαρμαρέαις ἐν αὐγαῖς.

287ἀλλʼ ἀποσεισάμεναι νέφος ὄμβριον

288ἀθανάτας ἰδέας ἐπιδώμεθα

290τηλεσκόπῳ ὄμματι γαῖαν.

Anapests 4

Σωκράτης

291ὦ μέγα σεμναὶ Νεφέλαι φανερῶς ἠκούσατέ μου καλέσαντος.

292ᾔσθου φωνῆς ἅμα καὶ βροντῆς μυκησαμένης θεοσέπτου;

Στρεψιάδης

293καὶ σέβομαί γʼ ὦ πολυτίμητοι καὶ βούλομαι ἀνταποπαρδεῖν

294πρὸς τὰς βροντάς· οὕτως αὐτὰς τετρεμαίνω καὶ πεφόβημαι·

295κεἰ θέμις ἐστίν, νυνί γʼ ἤδη, κεἰ μὴ θέμις ἐστί, χεσείω.

Anapests 5

Σωκράτης

296οὐ μὴ σκώψει μηδὲ ποιήσεις ἅπερ οἱ τρυγοδαίμονες οὗτοι,

297ἀλλʼ εὐφήμει· μέγα γάρ τι θεῶν κινεῖται σμῆνος ἀοιδαῖς.

Antistrophe 1

Χορός

298παρθένοι ὀμβροφόροι

300ἔλθωμεν λιπαρὰν χθόνα Παλλάδος, εὔανδρον γᾶν

301Κέκροπος ὀψόμεναι πολυήρατον·

302οὗ σέβας ἀρρήτων ἱερῶν, ἵνα

303μυστοδόκος δόμος

304ἐν τελεταῖς ἁγίαις ἀναδείκνυται,

305οὐρανίοις τε θεοῖς δωρήματα,

306ναοί θʼ ὑψερεφεῖς καὶ ἀγάλματα,

307καὶ πρόσοδοι μακάρων ἱερώταται,

308εὐστέφανοί τε θεῶν θυσίαι θαλίαι τε,

310παντοδαπαῖς ἐν ὥραις,

311ἦρί τʼ ἐπερχομένῳ Βρομία χάρις,

312εὐκελάδων τε χορῶν ἐρεθίσματα,

313καὶ μοῦσα βαρύβρομος αὐλῶν.

Anapests 7

Στρεψιάδης

314πρὸς τοῦ Διὸς ἀντιβολῶ σε φράσον, τίνες εἴσʼ ὦ Σώκρατες αὗται

315αἱ φθεγξάμεναι τοῦτο τὸ σεμνόν; μῶν ἡρῷναί τινές εἰσιν;

Σωκράτης

316ἥκιστʼ ἀλλʼ οὐράνιαι Νεφέλαι μεγάλαι θεαὶ ἀνδράσιν ἀργοῖς·

317αἵπερ γνώμην καὶ διάλεξιν καὶ νοῦν ἡμῖν παρέχουσιν

318καὶ τερατείαν καὶ περίλεξιν καὶ κροῦσιν καὶ κατάληψιν.

Στρεψιάδης

319ταῦτʼ ἄρʼ ἀκούσασʼ αὐτῶν τὸ φθέγμʼ ἡ ψυχή μου πεπότηται,

320καὶ λεπτολογεῖν ἤδη ζητεῖ καὶ περὶ καπνοῦ στενολεσχεῖν,

321καὶ γνωμιδίῳ γνώμην νύξασʼ ἑτέρῳ λόγῳ ἀντιλογῆσαι·

322ὥστʼ εἴ πως ἔστιν ἰδεῖν αὐτὰς ἤδη φανερῶς ἐπιθυμῶ.

Σωκράτης

323βλέπε νυν δευρὶ πρὸς τὴν Πάρνηθʼ· ἤδη γὰρ ὁρῶ κατιούσας

324ἡσυχῇ αὐτάς.

Στρεψιάδης

324bφέρε ποῦ; δεῖξον.

Σωκράτης

324cχωροῦσʼ αὗται πάνυ πολλαὶ

325διὰ τῶν κοίλων καὶ τῶν δασέων, αὗται πλάγιαι.

Στρεψιάδης

325bτί τὸ χρῆμα;

326ὡς οὐ καθορῶ.

Σωκράτης

326bπαρὰ τὴν εἴσοδον.

Στρεψιάδης

326cἤδη νυνὶ μόλις οὕτως.

Σωκράτης

327νῦν γέ τοι ἤδη καθορᾷς αὐτάς, εἰ μὴ λημᾷς κολοκύνταις.

Στρεψιάδης

328νὴ Δίʼ ἔγωγʼ, ὦ πολυτίμητοι· πάντα γὰρ ἤδη κατέχουσιν.

Σωκράτης

329ταύτας μέντοι σὺ θεὰς οὔσας οὐκ ᾔδησθʼ οὐδʼ ἐνόμιζες;

Στρεψιάδης

330μὰ Δίʼ ἀλλʼ ὁμίχλην καὶ δρόσον αὐτὰς ἡγούμην καὶ καπνὸν εἶναι.

Σωκράτης

331οὐ γὰρ μὰ Δίʼ οἶσθʼ ὁτιὴ πλείστους αὗται βόσκουσι σοφιστάς,

332Θουριομάντεις ἰατροτέχνας σφραγιδονυχαργοκομήτας,

333κυκλίων τε χορῶν ᾀσματοκάμπτας ἄνδρας μετεωροφένακας,

334οὐδὲν δρῶντας βόσκουσʼ ἀργούς, ὅτι ταύτας μουσοποιοῦσιν.

Στρεψιάδης

335ταῦτʼ ἄρʼ ἐποίουν ὑγρᾶν Νεφελᾶν στρεπταιγλᾶν δάιον ὁρμάν,

336πλοκάμους θʼ ἑκατογκεφάλα Τυφῶ πρημαινούσας τε θυέλλας,

337εἶτʼ ἀερίας διεράς, γαμψοὺς οἰωνοὺς ἀερονηχεῖς,

338ὄμβρους θʼ ὑδάτων δροσερᾶν Νεφελᾶν· εἶτʼ ἀντʼ αὐτῶν κατέπινον

339κεστρᾶν τεμάχη μεγαλᾶν ἀγαθᾶν κρέα τʼ ὀρνίθεια κιχηλᾶν.

Σωκράτης

340διὰ μέντοι τάσδʼ οὐχὶ δικαίως;

Στρεψιάδης

340bλέξον δή μοι, τί παθοῦσαι,

341εἴπερ νεφέλαι γʼ εἰσὶν ἀληθῶς, θνηταῖς εἴξασι γυναιξίν;

342οὐ γὰρ ἐκεῖναί γʼ εἰσὶ τοιαῦται.

Σωκράτης

342bφέρε ποῖαι γάρ τινές εἰσιν;

Στρεψιάδης

343οὐκ οἶδα σαφῶς· εἴξασιν γοῦν ἐρίοισιν πεπταμένοισιν,

344κοὐχὶ γυναιξὶν μὰ Δίʼ οὐδʼ ὁτιοῦν· αὗται δὲ ῥῖνας ἔχουσιν.

Σωκράτης

345ἀπόκριναί νυν ἅττʼ ἂν ἔρωμαι.

Στρεψιάδης

345bλέγε νυν ταχέως ὅ τι βούλει.

Σωκράτης

346ἤδη ποτʼ ἀναβλέψας εἶδες νεφέλην κενταύρῳ ὁμοίαν,

347ἢ παρδάλει ἢ λύκῳ ἢ ταύρῳ;

Στρεψιάδης

347bνὴ Δίʼ ἔγωγʼ. εἶτα τί τοῦτο;

Σωκράτης

348γίγνονται πάνθʼ ὅ τι βούλονται· κᾆτʼ ἢν μὲν ἴδωσι κομήτην

349ἄγριόν τινα τῶν λασίων τούτων, οἷόνπερ τὸν Ξενοφάντου,

350σκώπτουσαι τὴν μανίαν αὐτοῦ κενταύροις ᾔκασαν αὑτάς.

Στρεψιάδης

351τί γὰρ ἢν ἅρπαγα τῶν δημοσίων κατίδωσι Σίμωνα, τί δρῶσιν;

Σωκράτης

352ἀποφαίνουσαι τὴν φύσιν αὐτοῦ λύκοι ἐξαίφνης ἐγένοντο.

Στρεψιάδης

353ταῦτʼ ἄρα ταῦτα Κλεώνυμον αὗται τὸν ῥίψασπιν χθὲς ἰδοῦσαι,

354ὅτι δειλότατον τοῦτον ἑώρων, ἔλαφοι διὰ τοῦτʼ ἐγένοντο.

Σωκράτης

355καὶ νῦν γʼ ὅτι Κλεισθένη εἶδον, ὁρᾷς, διὰ τοῦτʼ ἐγένοντο γυναῖκες.

Anapests 1

Στρεψιάδης

356χαίρετε τοίνυν ὦ δέσποιναι· καὶ νῦν, εἴπερ τινὶ κἄλλῳ,

357οὐρανομήκη ῥήξατε κἀμοὶ φωνήν, ὦ παμβασίλειαι.

Χορός

358χαῖρʼ ὦ πρεσβῦτα παλαιογενὲς θηρατὰ λόγων φιλομούσων,

359σύ τε λεπτοτάτων λήρων ἱερεῦ, φράζε πρὸς ἡμᾶς ὅ τι χρῄζεις·

360οὐ γὰρ ἂν ἄλλῳ γʼ ὑπακούσαιμεν τῶν νῦν μετεωροσοφιστῶν

361πλὴν ἢ Προδίκῳ, τῷ μὲν σοφίας καὶ γνώμης οὕνεκα, σοὶ δέ,

362ὅτι βρενθύει τʼ ἐν ταῖσιν ὁδοῖς καὶ τὠφθαλμὼ παραβάλλεις,

363κἀνυπόδητος κακὰ πόλλʼ ἀνέχει κἀφʼ ἡμῖν σεμνοπροσωπεῖς.

Στρεψιάδης

364ὦ γῆ τοῦ φθέγματος, ὡς ἱερὸν καὶ σεμνὸν καὶ τερατῶδες.

Σωκράτης

365αὗται γάρ τοι μόναι εἰσὶ θεαί, τἄλλα δὲ πάντʼ ἐστὶ φλύαρος.

Στρεψιάδης

366ὁ Ζεὺς δʼ ἡμῖν, φέρε πρὸς τῆς γῆς, οὑλύμπιος οὐ θεός ἐστιν;

Σωκράτης

367ποῖος Ζεύς; οὐ μὴ ληρήσεις· οὐδʼ ἔστι Ζεύς.

Στρεψιάδης

367bτί λέγεις σύ;

368ἀλλὰ τίς ὕει; τουτὶ γὰρ ἔμοιγʼ ἀπόφηναι πρῶτον ἁπάντων.

Σωκράτης

369αὗται δήπου· μεγάλοις δέ σʼ ἐγὼ σημείοις αὐτὸ διδάξω.

370φέρε ποῦ γὰρ πώποτʼ ἄνευ Νεφελῶν ὕοντʼ ἤδη τεθέασαι;

371καίτοι χρῆν αἰθρίας ὕειν αὐτόν, ταύτας δʼ ἀποδημεῖν.

Στρεψιάδης

372νὴ τὸν Ἀπόλλω τοῦτό γέ τοι δὴ τῷ νῦν λόγῳ εὖ προσέφυσας·

373καίτοι πρότερον τὸν Δίʼ ἀληθῶς ᾤμην διὰ κοσκίνου οὐρεῖν.

374ἀλλʼ ὅστις ὁ βροντῶν ἐστι φράσον· τοῦτό με ποιεῖ τετρεμαίνειν.

Σωκράτης

375αὗται βροντῶσι κυλινδόμεναι.

Στρεψιάδης

375bτῷ τρόπῳ ὦ πάντα σὺ τολμῶν;

Σωκράτης

376ὅταν ἐμπλησθῶσʼ ὕδατος πολλοῦ κἀναγκασθῶσι φέρεσθαι,

377κατακρημνάμεναι πλήρεις ὄμβρου διʼ ἀνάγκην, εἶτα βαρεῖαι

378εἰς ἀλλήλας ἐμπίπτουσαι ῥήγνυνται καὶ παταγοῦσιν.

Στρεψιάδης

379ὁ δʼ ἀναγκάζων ἐστὶ τίς αὐτάς, οὐχ ὁ Ζεύς, ὥστε φέρεσθαι;

Σωκράτης

380ἥκιστʼ ἀλλʼ αἰθέριος Δῖνος.

Στρεψιάδης

380bΔῖνος; τουτί μʼ ἐλελήθειν,

381ὁ Ζεὺς οὐκ ὤν, ἀλλʼ ἀντʼ αὐτοῦ Δῖνος νυνὶ βασιλεύων.

382ἀτὰρ οὐδέν πω περὶ τοῦ πατάγου καὶ τῆς βροντῆς μʼ ἐδίδαξας.

Σωκράτης

383οὐκ ἤκουσάς μου τὰς Νεφέλας ὕδατος μεστὰς ὅτι φημὶ

384ἐμπιπτούσας εἰς ἀλλήλας παταγεῖν διὰ τὴν πυκνότητα;

Στρεψιάδης

385φέρε τουτὶ τῷ χρὴ πιστεύειν;

Σωκράτης

385bἀπὸ σαυτοῦ ʼγώ σε διδάξω.

386ἤδη ζωμοῦ Παναθηναίοις ἐμπλησθεὶς εἶτʼ ἐταράχθης

387τὴν γαστέρα, καὶ κλόνος ἐξαίφνης αὐτὴν διεκορκορύγησεν;

Στρεψιάδης

388νὴ τὸν Ἀπόλλω καὶ δεινὰ ποιεῖ γʼ εὐθύς μοι, καὶ τετάρακται

389χὤσπερ βροντὴ τὸ ζωμίδιον παταγεῖ καὶ δεινὰ κέκραγεν·

390ἀτρέμας πρῶτον παππὰξ παππάξ, κἄπειτʼ ἐπάγει παπαπαππάξ,

391χὤταν χέζω, κομιδῇ βροντᾷ παπαπαππὰξ ὥσπερ ἐκεῖναι.

Σωκράτης

392σκέψαι τοίνυν ἀπὸ γαστριδίου τυννουτουὶ οἷα πέπορδας·

393τὸν δʼ Ἀέρα τόνδʼ ὄντʼ ἀπέραντον πῶς οὐκ εἰκὸς μέγα βροντᾶν;

Στρεψιάδης

394ταῦτʼ ἄρα καὶ τὠνόματʼ ἀλλήλοιν βροντὴ καὶ πορδὴ ὁμοίω.

395ἀλλʼ ὁ κεραυνὸς πόθεν αὖ φέρεται λάμπων πυρί, τοῦτο δίδαξον,

396καὶ καταφρύγει βάλλων ἡμᾶς, τοὺς δὲ ζῶντας περιφλύει;

397τοῦτον γὰρ δὴ φανερῶς ὁ Ζεὺς ἵησʼ ἐπὶ τοὺς ἐπιόρκους.

Σωκράτης

398καὶ πῶς ὦ μῶρε σὺ καὶ Κρονίων ὄζων καὶ βεκκεσέληνε,

399εἴπερ βάλλει τοὺς ἐπιόρκους, δῆτʼ οὐχὶ Σίμωνʼ ἐνέπρησεν

400οὐδὲ Κλεώνυμον οὐδὲ Θέωρον; καίτοι σφόδρα γʼ εἴσʼ ἐπίορκοι·

401ἀλλὰ τὸν αὑτοῦ γε νεὼν βάλλει καὶ Σούνιον ἄκρον Ἀθηνέων

402καὶ τὰς δρῦς τὰς μεγάλας· τί μαθών; οὐ γὰρ δὴ δρῦς γʼ ἐπιορκεῖ.

Στρεψιάδης

403οὐκ οἶδʼ· ἀτὰρ εὖ σὺ λέγειν φαίνει. τί γάρ ἐστιν δῆθʼ ὁ κεραυνός;

Σωκράτης

404ὅταν ἐς ταύτας ἄνεμος ξηρὸς μετεωρισθεὶς κατακλῃσθῇ,

405ἔνδοθεν αὐτὰς ὥσπερ κύστιν φυσᾷ, κἄπειθʼ ὑπʼ ἀνάγκης

406ῥήξας αὐτὰς ἔξω φέρεται σοβαρὸς διὰ τὴν πυκνότητα,

407ὑπὸ τοῦ ῥοίβδου καὶ τῆς ῥύμης αὐτὸς ἑαυτὸν κατακάων.

Στρεψιάδης

408νὴ Δίʼ ἐγὼ γοῦν ἀτεχνῶς ἔπαθον τουτί ποτε Διασίοισιν

409ὀπτῶν γαστέρα τοῖς συγγενέσιν, κᾆτʼ οὐκ ἔσχων ἀμελήσας·

410ἡ δʼ ἄρʼ ἐφυσᾶτʼ, εἶτʼ ἐξαίφνης διαλακήσασα πρὸς αὐτὼ

411τὠφθαλμώ μου προσετίλησεν καὶ κατέκαυσεν τὸ πρόσωπον.

Χορός

412ὦ τῆς μεγάλης ἐπιθυμήσας σοφίας ἄνθρωπε παρʼ ἡμῶν,

413ὡς εὐδαίμων ἐν Ἀθηναίοις καὶ τοῖς Ἕλλησι γενήσει,

414εἰ μνήμων εἶ καὶ φροντιστὴς καὶ τὸ ταλαίπωρον ἔνεστιν

415ἐν τῇ ψυχῇ, καὶ μὴ κάμνεις μήθʼ ἑστὼς μήτε βαδίζων,

416μήτε ῥιγῶν ἄχθει λίαν μήτʼ ἀριστᾶν ἐπιθυμεῖς,

417οἴνου τʼ ἀπέχει καὶ γυμνασίων καὶ τῶν ἄλλων ἀνοήτων,

418καὶ βέλτιστον τοῦτο νομίζεις, ὅπερ εἰκὸς δεξιὸν ἄνδρα,

419νικᾶν πράττων καὶ βουλεύων καὶ τῇ γλώττῃ πολεμίζων.

Στρεψιάδης

420ἀλλʼ οὕνεκά γε ψυχῆς στερρᾶς δυσκολοκοίτου τε μερίμνης

421καὶ φειδωλοῦ καὶ τρυσιβίου γαστρὸς καὶ θυμβρεπιδείπνου,

422ἀμέλει θαρρῶν οὕνεκα τούτων ἐπιχαλκεύειν παρέχοιμʼ ἄν.

Σωκράτης

423ἄλλο τι δῆτʼ οὖν νομιεῖς ἤδη θεὸν οὐδένα πλὴν ἅπερ ἡμεῖς,

424τὸ Χάος τουτὶ καὶ τὰς Νεφέλας καὶ τὴν γλῶτταν, τρία ταυτί;

Στρεψιάδης

425οὐδʼ ἂν διαλεχθείην γʼ ἀτεχνῶς τοῖς ἄλλοις οὐδʼ ἂν ἀπαντῶν·

426οὐδʼ ἂν θύσαιμʼ, οὐδʼ ἂν σπείσαιμʼ, οὐδʼ ἐπιθείην λιβανωτόν.

Χορός

427λέγε νυν ἡμῖν ὅ τι σοι δρῶμεν θαρρῶν, ὡς οὐκ ἀτυχήσεις

428ἡμᾶς τιμῶν καὶ θαυμάζων καὶ ζητῶν δεξιὸς εἶναι.

Στρεψιάδης

429ὦ δέσποιναι δέομαι τοίνυν ὑμῶν τουτὶ πάνυ μικρόν,

430τῶν Ἑλλήνων εἶναί με λέγειν ἑκατὸν σταδίοισιν ἄριστον.

Χορός

431ἀλλʼ ἔσται σοι τοῦτο παρʼ ἡμῶν· ὥστε τὸ λοιπόν γʼ ἀπὸ τουδὶ

432ἐν τῷ δήμῳ γνώμας οὐδεὶς νικήσει πλείονας ἢ σύ.

Στρεψιάδης

433μὴ ʼμοί γε λέγειν γνώμας μεγάλας· οὐ γὰρ τούτων ἐπιθυμῶ,

434ἀλλʼ ὅσʼ ἐμαυτῷ στρεψοδικῆσαι καὶ τοὺς χρήστας διολισθεῖν.

Χορός

435τεύξει τοίνυν ὧν ἱμείρεις· οὐ γὰρ μεγάλων ἐπιθυμεῖς.

436ἀλλὰ σεαυτὸν θαρρῶν παράδος τοῖς ἡμετέροις προπόλοισιν.

Στρεψιάδης

437δράσω ταῦθʼ ὑμῖν πιστεύσας· ἡ γὰρ ἀνάγκη με πιέζει

438διὰ τοὺς ἵππους τοὺς κοππατίας καὶ τὸν γάμον ὅς μʼ ἐπέτριψεν.

439νῦν οὖν ἀτεχνῶς ὅ τι βούλονται

440τουτὶ τοὐμὸν σῶμʼ αὐτοῖσιν

441παρέχω, τύπτειν πεινῆν διψῆν

442αὐχμεῖν ῥιγῶν ἀσκὸν δείρειν,

443εἴπερ τὰ χρέα διαφευξοῦμαι,

444τοῖς τʼ ἀνθρώποις εἶναι δόξω

445θρασὺς εὔγλωττος τολμηρὸς ἴτης

446βδελυρὸς ψευδῶν συγκολλητὴς

447εὑρησιεπὴς περίτριμμα δικῶν

448κύρβις κρόταλον κίναδος τρύμη

449μάσθλης εἴρων γλοιὸς ἀλαζὼν

450κέντρων μιαρὸς στρόφις ἀργαλέος

451ματιολοιχός·

452ταῦτʼ εἴ με καλοῦσʼ ἁπαντῶντες,

453δρώντων ἀτεχνῶς ὅ τι χρῄζουσιν,

454κεἰ βούλονται

455νὴ τὴν Δήμητρʼ ἔκ μου χορδὴν

456τοῖς φροντισταῖς παραθέντων.

Lyric 2

Χορός

457λῆμα μὲν πάρεστι τῷδέ γʼ

458οὐκ ἄτολμον ἀλλʼ ἕτοιμον. ἴσθι δʼ ὡς

459ταῦτα μαθὼν παρʼ ἐμοῦ κλέος οὐρανόμηκες

460ἐν βροτοῖσιν ἕξεις.

Στρεψιάδης

461τί πείσομαι;

Χορός

462τὸν πάντα χρόνον μετʼ ἐμοῦ

463ζηλωτότατον βίον ἀνθρώπων διάξεις.

Στρεψιάδης

465ἆρά γε τοῦτʼ ἄρʼ ἐγώ ποτʼ

467ὄψομαι;

Χορός

467bὥστε γέ σου πολλοὺς ἐπὶ ταῖσι θύραις ἀεὶ καθῆσθαι,

470βουλομένους ἀνακοινοῦσθαί τε καὶ ἐς λόγον ἐλθεῖν

471πράγματα κἀντιγραφὰς πολλῶν ταλάντων,

475ἄξια σῇ φρενὶ συμβουλευσομένους μετὰ σοῦ.

Anapests 3

Χορός

476ἀλλʼ ἐγχείρει τὸν πρεσβύτην ὅ τι περ μέλλεις προδιδάσκειν,

477καὶ διακίνει τὸν νοῦν αὐτοῦ καὶ τῆς γνώμης ἀποπειρῶ.

Prelude 1

Χορός

510ἀλλʼ ἴθι χαίρων τῆς ἀνδρείας

511οὕνεκα ταύτης.

512εὐτυχία γένοιτο τἀνθρώπῳ,

513ὅτι προήκων

514ἐς βαθὺ τῆς ἡλικίας

515νεωτέροις τὴν φύσιν αὑτοῦ

516πράγμασιν χρωτίζεται

517καὶ σοφίαν ἐπασκεῖ.

Parabasis 2

Χορός

518ὦ θεώμενοι κατερῶ πρὸς ὑμᾶς ἐλευθέρως

519τἀληθῆ νὴ τὸν Διόνυσον τὸν ἐκθρέψαντά με.

520οὕτω νικήσαιμί τʼ ἐγὼ καὶ νομιζοίμην σοφός,

521ὡς ὑμᾶς ἡγούμενος εἶναι θεατὰς δεξιοὺς

522καὶ ταύτην σοφώτατʼ ἔχειν τῶν ἐμῶν κωμῳδιῶν,

523πρώτους ἠξίωσʼ ἀναγεῦσʼ ὑμᾶς, ἣ παρέσχε μοι

524ἔργον πλεῖστον· εἶτʼ ἀνεχώρουν ὑπʼ ἀνδρῶν φορτικῶν

525ἡττηθεὶς οὐκ ἄξιος ὤν· ταῦτʼ οὖν ὑμῖν μέμφομαι

526τοῖς σοφοῖς, ὧν οὕνεκʼ ἐγὼ ταῦτʼ ἐπραγματευόμην.

527ἀλλʼ οὐδʼ ὣς ὑμῶν ποθʼ ἑκὼν προδώσω τοὺς δεξιούς.

528ἐξ ὅτου γὰρ ἐνθάδʼ ὑπʼ ἀνδρῶν, οἷς ἡδὺ καὶ λέγειν,

529ὁ σώφρων τε χὠ καταπύγων ἄριστʼ ἠκουσάτην,

530κἀγώ, παρθένος γὰρ ἔτʼ ἦν, κοὐκ ἐξῆν πώ μοι τεκεῖν,

531ἐξέθηκα, παῖς δʼ ἑτέρα τις λαβοῦσʼ ἀνείλετο,

532ὑμεῖς δʼ ἐξεθρέψατε γενναίως κἀπαιδεύσατε·

533ἐκ τούτου μοι πιστὰ παρʼ ὑμῖν γνώμης ἔσθʼ ὅρκια.

534νῦν οὖν Ἠλέκτραν κατʼ ἐκείνην ἥδʼ ἡ κωμῳδία

535ζητοῦσʼ ἦλθʼ, ἤν που ʼπιτύχῃ θεαταῖς οὕτω σοφοῖς·

536γνώσεται γάρ, ἤνπερ ἴδῃ, τἀδελφοῦ τὸν βόστρυχον.

537ὡς δὲ σώφρων ἐστὶ φύσει σκέψασθʼ· ἥτις πρῶτα μὲν

538οὐδὲν ἦλθε ῥαψαμένη σκυτίον καθειμένον

539ἐρυθρὸν ἐξ ἄκρου παχύ, τοῖς παιδίοις ἵνʼ ᾖ γέλως·

540οὐδʼ ἔσκωψε τοὺς φαλακρούς, οὐδὲ κόρδαχʼ εἵλκυσεν,

541οὐδὲ πρεσβύτης ὁ λέγων τἄπη τῇ βακτηρίᾳ

542τύπτει τὸν παρόντʼ ἀφανίζων πονηρὰ σκώμματα,

543οὐδʼ εἰσῇξε δᾷδας ἔχουσʼ, οὐδʼ ἰοὺ ἰοὺ βοᾷ,

544ἀλλʼ αὑτῇ καὶ τοῖς ἔπεσιν πιστεύουσʼ ἐλήλυθεν.

545κἀγὼ μὲν τοιοῦτος ἀνὴρ ὢν ποιητὴς οὐ κομῶ,

546οὐδʼ ὑμᾶς ζητῶ ʼξαπατᾶν δὶς καὶ τρὶς ταὔτʼ εἰσάγων,

547ἀλλʼ ἀεὶ καινὰς ἰδέας ἐσφέρων σοφίζομαι,

548οὐδὲν ἀλλήλαισιν ὁμοίας καὶ πάσας δεξιάς·

549ὃς μέγιστον ὄντα Κλέωνʼ ἔπαισʼ ἐς τὴν γαστέρα,

550κοὐκ ἐτόλμησʼ αὖθις ἐπεμπηδῆσʼ αὐτῷ κειμένῳ.

551οὗτοι δʼ, ὡς ἅπαξ παρέδωκεν λαβὴν Ὑπέρβολος,

552τοῦτον δείλαιον κολετρῶσʼ ἀεὶ καὶ τὴν μητέρα.

553Εὔπολις μὲν τὸν Μαρικᾶν πρώτιστον παρείλκυσεν

554ἐκστρέψας τοὺς ἡμετέρους Ἱππέας κακὸς κακῶς,

555προσθεὶς αὐτῷ γραῦν μεθύσην τοῦ κόρδακος οὕνεχʼ, ἣν

556Φρύνιχος πάλαι πεποίηχʼ, ἣν τὸ κῆτος ἤσθιεν.

557εἶθʼ Ἕρμιππος αὖθις ἐποίησεν εἰς Ὑπέρβολον,

558ἄλλοι τʼ ἤδη πάντες ἐρείδουσιν εἰς Ὑπέρβολον,

559τὰς εἰκοὺς τῶν ἐγχέλεων τὰς ἐμὰς μιμούμενοι.

560ὅστις οὖν τούτοισι γελᾷ, τοῖς ἐμοῖς μὴ χαιρέτω·

561ἢν δʼ ἐμοὶ καὶ τοῖσιν ἐμοῖς εὐφραίνησθʼ εὑρήμασιν,

562ἐς τὰς ὥρας τὰς ἑτέρας εὖ φρονεῖν δοκήσετε.

Strophe 3

Χορός

563ὑψιμέδοντα μὲν θεῶν

564Ζῆνα τύραννον ἐς χορὸν

565πρῶτα μέγαν κικλήσκω·

566τόν τε μεγασθενῆ τριαίνης ταμίαν,

567γῆς τε καὶ ἁλμυρᾶς θαλάσσης ἄγριον μοχλευτήν·

568καὶ μεγαλώνυμον ἡμέτερον πατέρʼ

570Αἰθέρα σεμνότατον βιοθρέμμονα πάντων·

571τόν θʼ ἱππονώμαν, ὃς ὑπερλάμπροις

572ἀκτῖσιν κατέχει

573γῆς πέδον μέγας ἐν θεοῖς

574ἐν θνητοῖσί τε δαίμων.

Epirrheme 4

Χορός

575ὦ σοφώτατοι θεαταὶ δεῦρο τὸν νοῦν προσέχετε.

576ἠδικημέναι γὰρ ὑμῖν μεμφόμεσθʼ ἐναντίον·

577πλεῖστα γὰρ θεῶν ἁπάντων ὠφελούσαις τὴν πόλιν,

578δαιμόνων ἡμῖν μόναις οὐ θύετʼ οὐδὲ σπένδετε,

579αἵτινες τηροῦμεν ὑμᾶς. ἢν γὰρ ᾖ τις ἔξοδος

580μηδενὶ ξὺν νῷ, τότʼ ἢ βροντῶμεν ἢ ψακάζομεν.

581εἶτα τὸν θεοῖσιν ἐχθρὸν βυρσοδέψην Παφλαγόνα

582ἡνίχʼ ᾑρεῖσθε στρατηγόν, τὰς ὀφρῦς συνήγομεν

583κἀποιοῦμεν δεινά, βροντὴ δʼ ἐρράγη διʼ ἀστραπῆς·

584ἡ σελήνη δʼ ἐξέλειπε τὰς ὁδούς, ὁ δʼ ἥλιος

585τὴν θρυαλλίδʼ εἰς ἑαυτὸν εὐθέως ξυνελκύσας

586οὐ φανεῖν ἔφασκεν ὑμῖν, εἰ στρατηγήσει Κλέων.

587ἀλλʼ ὅμως εἵλεσθε τοῦτον. φασὶ γὰρ δυσβουλίαν

588τῇδε τῇ πόλει προσεῖναι, ταῦτα μέντοι τοὺς θεοὺς

589ἅττʼ ἂν ὑμεῖς ἐξαμάρτητʼ ἐπὶ τὸ βέλτιον τρέπειν.

590ὡς δὲ καὶ τοῦτο ξυνοίσει ῥᾳδίως διδάξομεν·

591ἢν Κλέωνα τὸν λάρον δώρων ἑλόντες καὶ κλοπῆς

592εἶτα φιμώσητε τούτου τῷ ξύλῳ τὸν αὐχένα,

593αὖθις ἐς τἀρχαῖον ὑμῖν, εἴ τι κἀξημάρτετε,

594ἐπὶ τὸ βέλτιον τὸ πρᾶγμα τῇ πόλει συνοίσεται.

Antistrophe 5

Χορός

595ἀμφί μοι αὖτε Φοῖβʼ ἄναξ

596Δήλιε Κυνθίαν ἔχων

597ὑψικέρατα πέτραν,

598ἥ τʼ Ἐφέσου μάκαιρα πάγχρυσον ἔχεις

600οἶκον ἐν ᾧ κόραι σε Λυδῶν μεγάλως σέβουσιν,

601ἥ τʼ ἐπιχώριος ἡμετέρα θεὸς

602αἰγίδος ἡνίοχος πολιοῦχος Ἀθάνα,

603Παρνασσίαν θʼ ὃς κατέχων

604πέτραν σὺν πεύκαις σελαγεῖ

605Βάκχαις Δελφίσιν ἐμπρέπων,

606κωμαστὴς Διόνυσος.

Antepirrheme 6

Χορός

607ἡνίχʼ ἡμεῖς δεῦρʼ ἀφορμᾶσθαι παρεσκευάσμεθα,

608ἡ σελήνη συντυχοῦσʼ ἡμῖν ἐπέστειλεν φράσαι,

609πρῶτα μὲν χαίρειν Ἀθηναίοισι καὶ τοῖς ξυμμάχοις·

610εἶτα θυμαίνειν ἔφασκε· δεινὰ γὰρ πεπονθέναι

611ὠφελοῦσʼ ὑμᾶς ἅπαντας οὐ λόγοις ἀλλʼ ἐμφανῶς.

612πρῶτα μὲν τοῦ μηνὸς ἐς δᾷδʼ οὐκ ἔλαττον ἢ δραχμήν,

613ὥστε καὶ λέγειν ἅπαντας ἐξιόντας ἑσπέρας,

614μὴ πρίῃ παῖ δᾷδʼ, ἐπειδὴ φῶς σεληναίας καλόν.

615ἄλλα τʼ εὖ δρᾶν φησιν, ὑμᾶς δʼ οὐκ ἄγειν τὰς ἡμέρας

616οὐδὲν ὀρθῶς, ἀλλʼ ἄνω τε καὶ κάτω κυδοιδοπᾶν·

617ὥστʼ ἀπειλεῖν φησιν αὐτῇ τοὺς θεοὺς ἑκάστοτε

618ἡνίκʼ ἂν ψευσθῶσι δείπνου κἀπίωσιν οἴκαδε,

619τῆς ἑορτῆς μὴ τυχόντες κατὰ λόγον τῶν ἡμερῶν.

620κᾆθʼ ὅταν θύειν δέῃ, στρεβλοῦτε καὶ δικάζετε·

621πολλάκις δʼ ἡμῶν ἀγόντων τῶν θεῶν ἀπαστίαν,

622ἡνίκʼ ἂν πενθῶμεν ἢ τὸν Μέμνονʼ ἢ Σαρπηδόνα,

623σπένδεθʼ ὑμεῖς καὶ γελᾶτʼ· ἀνθʼ ὧν λαχὼν Ὑπέρβολος

624τῆτες ἱερομνημονεῖν, κἄπειθʼ ὑφʼ ἡμῶν τῶν θεῶν

625τὸν στέφανον ἀφῃρέθη· μᾶλλον γὰρ οὕτως εἴσεται

626κατὰ σελήνην ὡς ἄγειν χρὴ τοῦ βίου τὰς ἡμέρας.

Strophe 1

Χορός

700φρόντιζε δὴ καὶ διάθρει πάντα τρόπον τε σαυτὸν

701στρόβει πυκνώσας.

702ταχὺς δʼ, ὅταν εἰς ἄπορον πέσῃς,

703ἐπʼ ἄλλο πήδα

705νόημα φρενός· ὕπνος δʼ ἀπέστω γλυκύθυμος ὀμμάτων.

Iambics 2

Στρεψιάδης

707ἀτταταῖ ἀτταταῖ.

Χορός

708τί πάσχεις; τί κάμνεις;

Στρεψιάδης

709ἀπόλλυμαι δείλαιος· ἐκ τοῦ σκίμποδος

710δάκνουσί μʼ ἐξέρποντες οἱ Κορίνθιοι,

711καὶ τὰς πλευρὰς δαρδάπτουσιν

712καὶ τὴν ψυχὴν ἐκπίνουσιν

713καὶ τοὺς ὄρχεις ἐξέλκουσιν

714καὶ τὸν πρωκτὸν διορύττουσιν,

715καί μʼ ἀπολοῦσιν.

Χορός

716μή νυν βαρέως ἄλγει λίαν.

Στρεψιάδης

717καὶ πῶς; ὅτε μου

718φροῦδα τὰ χρήματα, φρούδη χροιά,

719φρούδη ψυχή, φρούδη δʼ ἐμβάς·

720καὶ πρὸς τούτοις ἔτι τοῖσι κακοῖς

721φρουρᾶς ᾄδων

722ὀλίγου φροῦδος γεγένημαι.

Σωκράτης

723οὗτος τί ποιεῖς; οὐχὶ φροντίζεις;

Στρεψιάδης

723bἐγώ;

724νὴ τὸν Ποσειδῶ.

Σωκράτης

724bκαὶ τί δῆτʼ ἐφρόντισας;

Στρεψιάδης

725ὑπὸ τῶν κόρεων εἴ μού τι περιλειφθήσεται.

Σωκράτης

726ἀπολεῖ κάκιστʼ.

Στρεψιάδης

726bἀλλʼ ὦγάθʼ ἀπόλωλʼ ἀρτίως.

Σωκράτης

727οὐ μαλθακιστέʼ ἀλλὰ περικαλυπτέα.

728ἐξευρετέος γὰρ νοῦς ἀποστερητικὸς

729κἀπαιόλημʼ.

Στρεψιάδης

729bοἴμοι τίς ἂν δῆτʼ ἐπιβάλοι

730ἐξ ἀρνακίδων γνώμην ἀποστερητρίδα;

Σωκράτης

731φέρε νυν ἀθρήσω πρῶτον ὅ τι δρᾷ τουτονί.

732οὗτος καθεύδεις;

Στρεψιάδης

732bμὰ τὸν Ἀπόλλω ʼγὼ μὲν οὔ.

Σωκράτης

733ἔχεις τι;

Στρεψιάδης

733bμὰ Δίʼ οὐ δῆτʼ ἔγωγʼ.

Σωκράτης

733cοὐδὲν πάνυ;

Στρεψιάδης

734οὐδέν γε πλὴν ἢ τὸ πέος ἐν τῇ δεξιᾷ.

Σωκράτης

735οὐκ ἐγκαλυψάμενος ταχέως τι φροντιεῖς;

Στρεψιάδης

736περὶ τοῦ; σὺ γάρ μοι τοῦτο φράσον ὦ Σώκρατες.

Σωκράτης

737αὐτὸς ὅ τι βούλει πρῶτος ἐξευρὼν λέγε.

Στρεψιάδης

738ἀκήκοας μυριάκις ἁγὼ βούλομαι,

739περὶ τῶν τόκων, ὅπως ἂν ἀποδῶ μηδενί.

Σωκράτης

740ἴθι νῦν καλύπτου καὶ σχάσας τὴν φροντίδα

741λεπτὴν κατὰ μικρὸν περιφρόνει τὰ πράγματα,

742ὀρθῶς διαιρῶν καὶ σκοπῶν.

Στρεψιάδης

742bοἴμοι τάλας.

Σωκράτης

743ἔχʼ ἀτρέμα· κἂν ἀπορῇς τι τῶν νοημάτων,

744ἀφεὶς ἄπελθε, καὶ κατὰ τὴν γνώμην πάλιν

745κίνησον αὖθις αὐτὸ καὶ ζυγώθρισον.

Στρεψιάδης

746ὦ Σωκρατίδιον φίλτατον.

Σωκράτης

746bτί ὦ γέρον;

Στρεψιάδης

747ἔχω τόκου γνώμην ἀποστερητικήν.

Σωκράτης

748ἐπίδειξον αὐτήν.

Στρεψιάδης

748bεἰπὲ δή νύν μοι —

Σωκράτης

748cτὸ τί;

Στρεψιάδης

749γυναῖκα φαρμακίδʼ εἰ πριάμενος Θετταλὴν

750καθέλοιμι νύκτωρ τὴν σελήνην, εἶτα δὴ

751αὐτὴν καθείρξαιμʼ ἐς λοφεῖον στρογγύλον,

752ὥσπερ κάτοπτρον, κᾆτα τηροίην ἔχων —

Σωκράτης

753τί δῆτα τοῦτʼ ἂν ὠφελήσειέν σʼ;

Στρεψιάδης

753bὅ τι;

754εἰ μηκέτʼ ἀνατέλλοι σελήνη μηδαμοῦ,

755οὐκ ἂν ἀποδοίην τοὺς τόκους.

Σωκράτης

755bὁτιὴ τί δή;

Στρεψιάδης

756ὁτιὴ κατὰ μῆνα τἀγύριον δανείζεται.

Σωκράτης

757εὖ γʼ· ἀλλʼ ἕτερον αὖ σοι προβαλῶ τι δεξιόν.

758εἴ σοι γράφοιτο πεντετάλαντός τις δίκη,

760ὅπως ἂν αὐτὴν ἀφανίσειας εἰπέ μοι.

Στρεψιάδης

761ὅπως; ὅπως; οὐκ οἶδʼ· ἀτὰρ ζητητέον.

Σωκράτης

762μή νυν περὶ σαυτὸν εἶλλε τὴν γνώμην ἀεί,

763ἀλλʼ ἀποχάλα τὴν φροντίδʼ ἐς τὸν ἀέρα

764λινόδετον ὥσπερ μηλολόνθην τοῦ ποδός.

Στρεψιάδης

765ηὕρηκʼ ἀφάνισιν τῆς δίκης σοφωτάτην,

766ὥστʼ αὐτὸν ὁμολογεῖν σʼ ἐμοί.

Σωκράτης

766bποίαν τινά;

Στρεψιάδης

767ἤδη παρὰ τοῖσι φαρμακοπώλαις τὴν λίθον

768ταύτην ἑόρακας τὴν καλήν, τὴν διαφανῆ,

769ἀφʼ ἧς τὸ πῦρ ἅπτουσι;

Σωκράτης

769bτὴν ὕαλον λέγεις;

Στρεψιάδης

770ἔγωγε. φέρε τί δῆτʼ ἄν, εἰ ταύτην λαβών,

770aὁπότε γράφοιτο τὴν δίκην ὁ γραμματεύς,

771ἀπωτέρω στὰς ὧδε πρὸς τὸν ἥλιον

772τὰ γράμματʼ ἐκτήξαιμι τῆς ἐμῆς δίκης;

Σωκράτης

773σοφῶς γε νὴ τὰς Χάριτας.

Στρεψιάδης

773bοἴμʼ ὡς ἥδομαι

774ὅτι πεντετάλαντος διαγέγραπταί μοι δίκη.

Σωκράτης

775ἄγε δὴ ταχέως τουτὶ ξυνάρπασον.

Στρεψιάδης

775bτὸ τί;

Σωκράτης

776ὅπως ἀποστρέψαιʼ ἂν ἀντιδικῶν δίκην

777μέλλων ὀφλήσειν μὴ παρόντων μαρτύρων.

Στρεψιάδης

778φαυλότατα καὶ ῥᾷστʼ.

Σωκράτης

778bεἰπὲ δή.

Στρεψιάδης

778cκαὶ δὴ λέγω.

779εἰ πρόσθεν ἔτι μιᾶς ἐνεστώσης δίκης,

780πρὶν τὴν ἐμὴν καλεῖσθʼ, ἀπαγξαίμην τρέχων.

Σωκράτης

781οὐδὲν λέγεις.

Στρεψιάδης

781bνὴ τοὺς θεοὺς ἔγωγʼ, ἐπεὶ

782οὐδεὶς κατʼ ἐμοῦ τεθνεῶτος εἰσάξει δίκην.

Σωκράτης

783ὑθλεῖς· ἄπερρʼ, οὐκ ἂν διδάξαιμʼ ἄν σʼ ἔτι.

Στρεψιάδης

784ὁτιὴ τί; ναὶ πρὸς τῶν θεῶν ὦ Σώκρατες.

Σωκράτης

785ἀλλʼ…

786ἐπε…