Βάτραχοι

Trochees 1

Βάτραχοι

209βρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ,

210βρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ.

211λιμναῖα κρηνῶν τέκνα,

212ξύναυλον ὕμνων βοὰν

213φθεγξώμεθʼ, εὔγηρυν ἐμὰν ἀοιδάν,

214κοὰξ κοάξ,

215ἣν ἀμφὶ Νυσήιον

216Διὸς Διόνυσον ἐν

217Λίμναισιν ἰαχήσαμεν,

218ἡνίχʼ ὁ κραιπαλόκωμος

219τοῖς ἱεροῖσι Χύτροισι

220χωρεῖ κατʼ ἐμὸν τέμενος λαῶν ὄχλος.

221βρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ.

Διόνυσος

222ἐγὼ δέ γʼ ἀλγεῖν ἄρχομαι

223τὸν ὄρρον ὦ κοὰξ κοάξ·

224ὑμῖν δʼ ἴσως οὐδὲν μέλει.

Βάτραχοι

225βρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ.

Διόνυσος

226ἀλλʼ ἐξόλοισθʼ αὐτῷ κοάξ·

227οὐδὲν γάρ ἐστʼ ἀλλʼ ἢ κοάξ.

Βάτραχοι

228εἰκότως γʼ ὦ πολλὰ πράττων.

229ἐμὲ γὰρ ἔστερξαν εὔλυροί τε Μοῦσαι

230καὶ κεροβάτας Πὰν ὁ καλαμόφθογγα παίζων·

231προσεπιτέρπεται δʼ ὁ φορμικτὰς Ἀπόλλων,

232ἕνεκα δόνακος, ὃν ὑπολύριον

233ἔνυδρον ἐν λίμναις τρέφω.

235βρεκεκεκὲξ κοάξ κοάξ.

Διόνυσος

236ἐγὼ δὲ φλυκταίνας γʼ ἔχω,

237χὠ πρωκτὸς ἰδίει πάλαι,

238κᾆτʼ αὐτίκʼ ἐκκύψας ἐρεῖ—

Βάτραχοι

239βρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ.

Διόνυσος

240ἀλλʼ ὦ φιλῳδὸν γένος

241παύσασθε.

Βάτραχοι

241bμᾶλλον μὲν οὖν

242φθεγξόμεσθʼ, εἰ δή ποτʼ εὐηλίοις

243ἐν ἁμέραισιν

244ἡλάμεσθα διὰ κυπείρου

244aκαὶ φλέω, χαίροντες ᾠδῆς

245πολυκολύμβοισι μέλεσιν,

246ἢ Διὸς φεύγοντες ὄμβρον

247ἔνυδρον ἐν βυθῷ χορείαν

248αἰόλαν ἐφθεγξάμεσθα

249πομφολυγοπαφλάσμασιν.

Διόνυσος

251βρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ.

252τουτὶ παρʼ ὑμῶν λαμβάνω.

Βάτραχοι

253δεινά τἄρα πεισόμεσθα.

Διόνυσος

254δεινότερα δʼ ἔγωγʼ, ἐλαύνων

255εἰ διαρραγήσομαι.

Βάτραχοι

256βρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ.

Διόνυσος

257οἰμώζετʼ· οὐ γάρ μοι μέλει.

Βάτραχοι

258ἀλλὰ μὴν κεκραξόμεσθά γʼ

259ὁπόσον ἡ φάρυξ ἂν ἡμῶν

260χανδάνῃ διʼ ἡμέρας.

Διόνυσος

261βρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ.

262τούτῳ γὰρ οὐ νικήσετε.

Βάτραχοι

263οὐδὲ μὴν ἡμᾶς σὺ πάντως.

Διόνυσος

264οὐδὲ μὴν ὑμεῖς γʼ ἐμὲ

264aοὐδέποτε· κεκράξομαι γὰρ

265κἂν δέῃ διʼ ἡμέρας

265aβρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ,

266ἕως ἂν ὑμῶν ἐπικρατήσω τῷ κοάξ,

267βρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ.

Iambics 2

Διόνυσος

268ἔμελλον ἄρα παύσειν ποθʼ ὑμᾶς τοῦ κοάξ.

Χάρων

269ὢ παῦε παῦε, παραβαλοῦ τὼ κωπίω,

270ἔκβαινʼ, ἀπόδος τὸν ναῦλον.

Διόνυσος

270bἔχε δὴ τὠβολώ.

271ὁ Ξανθίας. ποῦ Ξανθίας; ἦ Ξανθία.

Ξανθίας

272ἰαῦ.

Διόνυσος

272bβάδιζε δεῦρο.

Ξανθίας

272cχαῖρʼ ὦ δέσποτα.

Διόνυσος

273τί ἔστι τἀνταυθοῖ;

Ξανθίας

273bσκότος καὶ βόρβορος.

Διόνυσος

274κατεῖδες οὖν που τοὺς πατραλοίας αὐτόθι

275καὶ τοὺς ἐπιόρκους, οὓς ἔλεγεν ἡμῖν;

Ξανθίας

275bσὺ δʼ οὔ;

Διόνυσος

276νὴ τὸν Ποσειδῶ ʼγωγε, καὶ νυνί γʼ ὁρῶ.

277ἄγε δὴ τί δρῶμεν;

Ξανθίας

277bπροϊέναι βέλτιστα νῷν,

278ὡς οὗτος ὁ τόπος ἐστὶν οὗ τὰ θηρία

279τὰ δείνʼ ἔφασκʼ ἐκεῖνος.

Διόνυσος

279bὡς οἰμώξεται.

280ἠλαζονεύεθʼ ἵνα φοβηθείην ἐγώ,

281εἰδώς με μάχιμον ὄντα φιλοτιμούμενος.

282οὐδὲν γὰρ οὕτω γαῦρόν ἐσθʼ ὡς Ἡρακλῆς.

283ἐγὼ δέ γʼ εὐξαίμην ἂν ἐντυχεῖν τινι

284λαβεῖν τʼ ἀγώνισμʼ ἄξιόν τι τῆς ὁδοῦ.

Ξανθίας

285νὴ τὸν Δία καὶ μὴν αἰσθάνομαι ψόφου τινός.

Διόνυσος

286ποῦ ποῦ ʼστιν;

Ξανθίας

286bἐξόπισθεν.

Διόνυσος

286cἐξόπισθʼ ἴθι.

Ξανθίας

287ἀλλʼ ἐστὶν ἐν τῷ πρόσθε.

Διόνυσος

287bπρόσθε νυν ἴθι.

Ξανθίας

288καὶ μὴν ὁρῶ νὴ τὸν Δία θηρίον μέγα.

Διόνυσος

289ποῖόν τι;

Ξανθίας

289bδεινόν· παντοδαπὸν γοῦν γίγνεται

290τοτὲ μέν γε βοῦς, νυνὶ δʼ ὀρεύς, τοτὲ δʼ αὖ γυνὴ

291ὡραιοτάτη τις.

Διόνυσος

291bποῦ ʼστι; φέρʼ ἐπʼ αὐτὴν ἴω.

Ξανθίας

292ἀλλʼ οὐκέτʼ αὖ γυνή ʼστιν, ἀλλʼ ἤδη κύων.

Διόνυσος

293Ἔμπουσα τοίνυν ἐστί.

Ξανθίας

293bπυρὶ γοῦν λάμπεται

294ἅπαν τὸ πρόσωπον.

Διόνυσος

294bκαὶ σκέλος χαλκοῦν ἔχει;

Ξανθίας

295νὴ τὸν Ποσειδῶ, καὶ βολίτινον θάτερον,

296σάφʼ ἴσθι.

Διόνυσος

296bποῖ δῆτʼ ἂν τραποίμην;

Ξανθίας

296cποῖ δʼ ἐγώ;

Διόνυσος

297ἱερεῦ διαφύλαξόν μʼ, ἵνʼ ὦ σοι ξυμπότης.

Ξανθίας

298ἀπολούμεθʼ ὦναξ Ἡράκλεις.

Διόνυσος

298bοὐ μὴ καλεῖς μʼ

299ὦνθρωφʼ, ἱκετεύω, μηδὲ κατερεῖς τοὔνομα.

Ξανθίας

300Διόνυσε τοίνυν.

Διόνυσος

300bτοῦτό γʼ ἧττον θατέρου.

301ἴθʼ ᾗπερ ἔρχει.

Ξανθίας

301bδεῦρο δεῦρʼ ὦ δέσποτα.

Διόνυσος

302τί δʼ ἔστι;

Ξανθίας

302bθάρρει· πάντʼ ἀγαθὰ πεπράγαμεν,

303ἔξεστί θʼ ὥσπερ Ἡγέλοχος ἡμῖν λέγειν,

304ἐκ κυμάτων γὰρ αὖθις αὖ γαλῆν ὁρῶ.

305ἥμπουσα φρούδη.

Διόνυσος

305bκατόμοσον.

Ξανθίας

305cνὴ τὸν Δία.

Διόνυσος

306καὖθις κατόμοσον.

Ξανθίας

306bνὴ Δίʼ.

Διόνυσος

306cὄμοσον.

Ξανθίας

306dνὴ Δία.

Διόνυσος

307οἴμοι τάλας, ὡς ὠχρίασʼ αὐτὴν ἰδών.

Ξανθίας

308ὁδὶ δὲ δείσας ὑπερεπυρρίασέ σου.

Διόνυσος

309οἴμοι, πόθεν μοι τὰ κακὰ ταυτὶ προσέπεσεν;

310τίνʼ αἰτιάσομαι θεῶν μ' ἀπολλύναι;

Ξανθίας

311αἰθέρα Διὸς δωμάτιον ἢ χρόνου πόδα;

αὐλεῖ τις ἔνδοθεν̓

Διόνυσος

312οὗτος.

Ξανθίας

312bτί ἔστιν;

Διόνυσος

312cοὐ κατήκουσας;

Ξανθίας

312dτίνος;

Διόνυσος

313αὐλῶν πνοῆς.

Ξανθίας

313bἔγωγε, καὶ δᾴδων γέ με

314αὔρα τις εἰσέπνευσε μυστικωτάτη.

Διόνυσος

315ἀλλʼ ἠρεμὶ πτήξαντες ἀκροασώμεθα.

Lyric 1

Χορός

316Ἴακχʼ ὦ Ἴακχε.

317Ἴακχʼ ὦ Ἴακχε.

Ξανθίας

318τοῦτʼ ἔστʼ ἐκεῖνʼ ὦ δέσποθʼ· οἱ μεμυημένοι

319ἐνταῦθά που παίζουσιν, οὓς ἔφραζε νῷν.

320ᾄδουσι γοῦν τὸν Ἴακχον ὅνπερ Διαγόρας.

Διόνυσος

321κἀμοὶ δοκοῦσιν. ἡσυχίαν τοίνυν ἄγειν

322βέλτιστόν ἐσθʼ, ἕως ἂν εἰδῶμεν σαφῶς.

Strophe 2

Χορός

324Ἴακχʼ ὦ πολυτίμητʼ ἐν ἕδραις ἐνθάδε ναίων,

325Ἴακχʼ ὦ Ἴακχε,

326ἐλθὲ τόνδʼ ἀνὰ λειμῶνα χορεύσων

327ὁσίους ἐς θιασώτας,

328πολύκαρπον μὲν τινάσσων

329περὶ κρατὶ σῷ βρύοντα

330στέφανον μύρτων, θρασεῖ δʼ ἐγκατακρούων

331ποδὶ τὰν ἀκόλαστον

332φιλοπαίγμονα τιμάν,

335χαρίτων πλεῖστον ἔχουσαν μέρος, ἁγνάν, ἱερὰν

336ὁσίοις μύσταις χορείαν.

Ξανθίας

337ὦ πότνια πολυτίμητε Δήμητρος κόρη,

338ὡς ἡδύ μοι προσέπνευσε χοιρείων κρεῶν.

Διόνυσος

339οὔκουν ἀτρέμʼ ἕξεις, ἤν τι καὶ χορδῆς λάβῃς;

Antistrophe 3

Χορός

340†ἔγειρε φλογέας λαμπάδας ἐν χερσὶ γὰρ ἥκει τινάσσων†,

341Ἴακχʼ ὦ Ἴακχε,

342νυκτέρου τελετῆς φωσφόρος ἀστήρ.

343φλογὶ φέγγεται δὲ λειμών·

345γόνυ πάλλεται γερόντων·

346ἀποσείονται δὲ λύπας

347χρονίους τʼ ἐτῶν παλαιῶν ἐνιαυτοὺς

350ἱερᾶς ὑπὸ τιμᾶς.

351σὺ δὲ λαμπάδι † φλέγων†

352προβάδην ἔξαγʼ ἐπʼ ἀνθηρὸν ἕλειον δάπεδον

353χοροποιὸν μάκαρ ἥβαν.

Anapests 4

Χορός

354εὐφημεῖν χρὴ κἀξίστασθαι τοῖς ἡμετέροισι χοροῖσιν,

355ὅστις ἄπειρος τοιῶνδε λόγων ἢ γνώμῃ μὴ καθαρεύει,

356ἢ γενναίων ὄργια Μουσῶν μήτʼ εἶδεν μήτʼ ἐχόρευσεν,

357μηδὲ Κρατίνου τοῦ ταυροφάγου γλώττης Βακχεῖʼ ἐτελέσθη,

358ἢ βωμολόχοις ἔπεσιν χαίρει μὴ ʼν καιρῷ τοῦτο ποιοῦσιν,

359ἢ στάσιν ἐχθρὰν μὴ καταλύει μηδʼ εὔκολός ἐστι πολίταις,

360ἀλλʼ ἀνεγείρει καὶ ῥιπίζει κερδῶν ἰδίων ἐπιθυμῶν,

361ἢ τῆς πόλεως χειμαζομένης ἄρχων καταδωροδοκεῖται,

362ἢ προδίδωσιν φρούριον ἢ ναῦς, ἢ τἀπόρρητʼ ἀποπέμπει

363ἐξ Αἰγίνης Θωρυκίων ὢν εἰκοστολόγος κακοδαίμων,

364ἀσκώματα καὶ λίνα καὶ πίτταν διαπέμπων εἰς Ἐπίδαυρον,

365ἢ χρήματα ταῖς τῶν ἀντιπάλων ναυσὶν παρέχειν τινὰ πείθει,

366ἢ κατατιλᾷ τῶν Ἑκαταίων κυκλίοισι χοροῖσιν ὑπᾴδων,

367ἢ τοὺς μισθοὺς τῶν ποιητῶν ῥήτωρ ὢν εἶτʼ ἀποτρώγει,

368κωμῳδηθεὶς ἐν ταῖς πατρίοις τελεταῖς ταῖς τοῦ Διονύσου·

369τούτοις αὐδῶ καὖθις ἀπαυδῶ καὖθις τὸ τρίτον μάλʼ ἀπαυδῶ

370ἐξίστασθαι μύσταισι χοροῖς· ὑμεῖς δʼ ἀνεγείρετε μολπὴν

371καὶ παννυχίδας τὰς ἡμετέρας αἳ τῇδε πρέπουσιν ἑορτῇ.

Strophe 5

Χορός

372χώρει νυν πᾶς ἀνδρείως

373ἐς τοὺς εὐανθεῖς κόλπους

374λειμώνων ἐγκρούων

375κἀπισκώπτων

376καὶ παίζων καὶ χλευάζων,

377ἠρίστηται δʼ ἐξαρκούντως.

Antistrophe 6

Χορός

378ἀλλʼ ἔμβα χὤπως ἀρεῖς

379τὴν Σώτειραν γενναίως

380τῇ φωνῇ μολπάζων,

381ἣ τὴν χώραν

382σῴζειν φήσʼ ἐς τὰς ὥρας,

383κἂν Θωρυκίων μὴ βούληται.

Anapests 7

Χορός

384ἄγε νυν ἑτέραν ὕμνων ἰδέαν τὴν καρποφόρον βασίλειαν

385Δήμητρα θεὰν ἐπικοσμοῦντες ζαθέαις μολπαῖς κελαδεῖτε.

Strophe 8

Χορός

386Δήμητερ ἁγνῶν ὀργίων

387ἄνασσα συμπαραστάτει,

388καὶ σῷζε τὸν σαυτῆς χορόν,

389καί μʼ ἀσφαλῶς πανήμερον

390παῖσαί τε καὶ χορεῦσαι·

Antistrophe 9

Χορός

391καὶ πολλὰ μὲν γέλοιά μʼ εἰ-

392πεῖν, πολλὰ δὲ σπουδαῖα, καὶ

393τῆς σῆς ἑορτῆς ἀξίως

394παίσαντα καὶ σκώψαντα νι-

395κήσαντα ταινιοῦσθαι.

Lyric 10

Χορός

396ἄγʼ εἶα

397νῦν καὶ τὸν ὡραῖον θεὸν παρακαλεῖτε δεῦρο

398ᾠδαῖσι, τὸν ξυνέμπορον τῆσδε τῆς χορείας.

Strophe 11

Χορός

399Ἴακχε πολυτίμητε, μέλος ἑορτῆς

400ἥδιστον εὑρών, δεῦρο συνακολούθει

401πρὸς τὴν θεὸν

402καὶ δεῖξον ὡς ἄνευ πόνου

403πολλὴν ὁδὸν περαίνεις.

404Ἴακχε φιλοχορευτὰ συμπρόπεμπέ με.

Strophe 12

Χορός

405σὺ γὰρ κατεσχίσω μὲν ἐπὶ γέλωτι

406κἀπʼ εὐτελείᾳ τόδε τὸ σανδαλίσκον

407καὶ τὸ ῥάκος,

408κἀξηῦρες ὥστʼ ἀζημίους

409παίζειν τε καὶ χορεύειν.

410Ἴακχε φιλοχορευτὰ συμπρόπεμπέ με.

Strophe 13

Χορός

411καὶ γὰρ παραβλέψας τι μειρακίσκης

412νῦν δὴ κατεῖδον καὶ μάλʼ εὐπροσώπου

413συμπαιστρίας

414χιτωνίου παραρραγέν-

415τος τιτθίον προκύψαν.

416Ἴακχε φιλοχορευτὰ συμπρόπεμπέ με.

Lyric 14

Διόνυσος

417ἐγὼ δʼ ἀεί πως φιλακόλου-

418θός εἰμι καὶ μετʼ αὐτῆς

419παίζων χορεύειν βούλομαι.

Ξανθίας

419bκἄγωγε πρός.

Strophe 15

Χορός

420βούλεσθε δῆτα κοινῇ

421σκώψωμεν Ἀρχέδημον;

422ὃς ἑπτέτης ὢν οὐκ ἔφυσε φράτερας.

Strophe 16

Χορός

423νυνὶ δὲ δημαγωγεῖ

424ἐν τοῖς ἄνω νεκροῖσι,

425κἀστὶν τὰ πρῶτα τῆς ἐκεῖ μοχθηρίας.

Strophe 17

Χορός

426τὸν Κλεισθένους δʼ ἀκούω

427ἐν ταῖς ταφαῖσι πρωκτὸν

428τίλλειν ἑαυτοῦ καὶ σπαράττειν τὰς γνάθους·

Strophe 18

Χορός

429κἀκόπτετʼ ἐγκεκυφώς,

430κἄκλαε κἀκεκράγει

431Σεβῖνον ὅστις ἐστὶν ἁναφλύστιος.

Strophe 19

Χορός

432καὶ Καλλίαν γέ φασι

433τοῦτον τὸν Ἱπποβίνου

434κύσθου λεοντῆν ναυμαχεῖν ἐνημμένον.

Strophe 20

Διόνυσος

435ἔχοιτʼ ἂν οὖν φράσαι νῷν

436Πλούτωνʼ ὅπου ʼνθάδʼ οἰκεῖ;

437ξένω γάρ ἐσμεν ἀρτίως ἀφιγμένω.

Strophe 21

Χορός

438μηδὲν μακρὰν ἀπέλθῃς,

439μηδʼ αὖθις ἐπανέρῃ με,

440ἀλλʼ ἴσθʼ ἐπʼ αὐτὴν θύραν ἀφιγμένος.

Lyric 22

Διόνυσος

441αἴροιʼ ἂν αὖθις ὦ παῖ.

Anapests 23

Ξανθίας

442τουτὶ τί ἦν τὸ πρᾶγμα;

443ἀλλʼ ἢ Διὸς Κόρινθος ἐν τοῖς στρώμασιν.

Χορός

444χωρεῖτε

445νῦν ἱερὸν ἀνὰ κύκλον θεᾶς, ἀνθοφόρον ἀνʼ ἄλσος

446παίζοντες οἷς μετουσία θεοφιλοῦς ἑορτῆς·

447ἐγὼ δὲ σὺν ταῖσιν κόραις εἶμι καὶ γυναιξίν,

448οὗ παννυχίζουσιν θεᾷ, φέγγος ἱερὸν οἴσων.

Strophe 24

Χορός

449χωρῶμεν ἐς πολυρρόδους

450λειμῶνας ἀνθεμώδεις,

451τὸν ἡμέτερον τρόπον

452τὸν καλλιχορώτατον

453παίζοντες, ὃν ὄλβιαι

454Μοῖραι ξυνάγουσιν.

Antistrophe 25

Χορός

455μόνοις γὰρ ἡμῖν ἥλιος

456καὶ φέγγος ἱλαρόν ἐστιν,

457ὅσοι μεμυήμεθʼ εὐ-

457aσεβῆ τε διήγομεν

458τρόπον περὶ τοὺς ξένους

459καὶ τοὺς ἰδιώτας.

Strophe 1

Χορός

534ταῦτα μὲν πρὸς ἀνδρός ἐστι

534aνοῦν ἔχοντος καὶ φρένας καὶ

535πολλὰ περιπεπλευκότος,

536μετακυλίνδειν αὑτὸν ἀεὶ

537πρὸς τὸν εὖ πράττοντα τοῖχον

537aμᾶλλον ἢ γεγραμμένην

538εἰκόνʼ ἑστάναι, λαβόνθʼ ἓν

539σχῆμα· τὸ δὲ μεταστρέφεσθαι

539aπρὸς τὸ μαλθακώτερον

540δεξιοῦ πρὸς ἀνδρός ἐστι

540aκαὶ φύσει Θηραμένους.

Διόνυσος

541οὐ γὰρ ἂν γέλοιον ἦν, εἰ

542Ξανθίας μὲν δοῦλος ὢν ἐν

543στρώμασιν Μιλησίοις

543aἀνατετραμμένος κυνῶν ὀρ-

544χηστρίδʼ εἶτʼ ᾔτησεν ἀμίδʼ, ἐγὼ

544aδὲ πρὸς τοῦτον βλέπων

545τοὐρεβίνθου ʼδραττόμην, οὗ-

546τος δʼ ἅτʼ ὢν αὐτὸς πανοῦργος

547εἶδε, κᾆτʼ ἐκ τῆς γνάθου

547aπὺξ πατάξας μοὐξέκοψε

548τοῦ χοροῦ τοὺς προσθίους;

Iambics 2

Πανδοκευτρία

549Πλαθάνη Πλαθάνη δεῦρʼ ἔλθʼ, ὁ πανοῦργος οὑτοσί,

550ὃς ἐς τὸ πανδοκεῖον εἰσελθών ποτε

551ἑκκαίδεκʼ ἄρτους κατέφαγʼ ἡμῶν.

Πλαθάνη

551bνὴ Δία

552ἐκεῖνος αὐτὸς δῆτα.

Ξανθίας

552bκακὸν ἥκει τινί.

Πανδοκευτρία

553καὶ κρέα γε πρὸς τούτοισιν ἀνάβραστʼ εἴκοσιν

554ἀνʼ ἡμιωβολιαῖα.

Ξανθίας

554bδώσει τις δίκην.

Πανδοκευτρία

555καὶ τὰ σκόροδα τὰ πολλά.

Διόνυσος

555bληρεῖς ὦ γύναι

556κοὐκ οἶσθʼ ὅ τι λέγεις.

Πανδοκευτρία

556bοὐ μὲν οὖν με προσεδόκας,

557ὁτιὴ κοθόρνους εἶχες, ἂν γνῶναί σʼ ἔτι;

558τί δαί; τὸ πολὺ τάριχος οὐκ εἴρηκά πω.

Πλαθάνη

559μὰ Δίʼ οὐδὲ τὸν τυρόν γε τὸν χλωρὸν τάλαν,

560ὃν οὗτος αὐτοῖς τοῖς ταλάροις κατήσθιεν

Πανδοκευτρία

561κἄπειτʼ ἐπειδὴ τἀργύριον ἐπραττόμην,

562ἔβλεψεν ἔς με δριμὺ κἀμυκᾶτό γε.

Ξανθίας

563τούτου πάνυ τοὔργον· οὗτος ὁ τρόπος πανταχοῦ.

Πανδοκευτρία

564καὶ τὸ ξίφος γʼ ἐσπᾶτο μαίνεσθαι δοκῶν.

Πλαθάνη

565νὴ Δία τάλαινα.

Πανδοκευτρία

565bνὼ δὲ δεισάσα γέ που

566ἐπὶ τὴν κατήλιφʼ εὐθὺς ἀνεπηδήσαμεν·

567ὁ δʼ ᾤχετʼ ἐξᾴξας γε τὰς ψιάθους λαβών.

Ξανθίας

568καὶ τοῦτο τούτου τοὔργον.

Πλαθάνη

568bἀλλʼ ἐχρῆν τι δρᾶν.

Πανδοκευτρία

569ἴθι δὴ κάλεσον τὸν προστάτην Κλέωνά μοι.

Πλαθάνη

570σὺ δʼ ἔμοιγʼ ἐάνπερ ἐπιτύχῃς Ὑπέρβολον,

571ἵνʼ αὐτὸν ἐπιτρίψωμεν.

Πανδοκευτρία

571bὦ μιαρὰ φάρυξ,

572ὡς ἡδέως ἄν σου λίθῳ τοὺς γομφίους

573κόπτοιμʼ ἄν, οἷς μου κατέφαγες τὰ φορτία.

Πλαθάνη

574ἐγὼ δέ γʼ ἐς τὸ βάραθρον ἐμβάλοιμί σε.

Πανδοκευτρία

575ἐγὼ δὲ τὸν λάρυγγʼ ἂν ἐκτέμοιμί σου

576δρέπανον λαβοῦσʼ, ᾧ τὰς χόλικας κατέσπασας.

Πλαθάνη

577ἀλλʼ εἶμʼ ἐπὶ τὸν Κλέωνʼ, ὃς αὐτοῦ τήμερον

578ἐκπηνιεῖται ταῦτα προσκαλούμενος.

Διόνυσος

579κάκιστʼ ἀπολοίμην, Ξανθίαν εἰ μὴ φιλῶ.

Ξανθίας

580οἶδʼ οἶδα τὸν νοῦν· παῦε παῦε τοῦ λόγου.

581οὐκ ἂν γενοίμην Ἡρακλῆς ἄν.

Διόνυσος

581bμηδαμῶς

582ὦ Ξανθίδιον.

Ξανθίας

582bκαὶ πῶς ἂν Ἀλκμήνης ἐγὼ

583υἱὸς γενοίμην δοῦλος ἅμα καὶ θνητὸς ὤν;

Διόνυσος

584οἶδʼ οἶδʼ ὅτι θυμοῖ, καὶ δικαίως αὐτὸ δρᾷς·

585κἂν εἴ με τύπτοις, οὐκ ἂν ἀντείποιμί σοι.

586ἀλλʼ ἤν σε τοῦ λοιποῦ ποτʼ ἀφέλωμαι χρόνου,

587πρόρριζος αὐτός, ἡ γυνή, τὰ παιδία,

588κάκιστʼ ἀπολοίμην, κἀρχέδημος ὁ γλάμων.

Ξανθίας

589δέχομαι τὸν ὅρκον κἀπὶ τούτοις λαμβάνω.

Antistrophe 3

Χορός

590νῦν σὸν ἔργον ἔστʼ, ἐπειδὴ

590aτὴν στολὴν εἴληφας ἥνπερ

591εἶχες ἐξ ἀρχῆς πάλιν,

592ἀνανεάζειν

593καὶ βλέπειν αὖθις τὸ δεινόν,

593aτοῦ θεοῦ μεμνημένον

594ᾧπερ εἰκάζεις σεαυτόν.

594aεἰ δὲ παραληρῶν ἁλώσει

595κἀκβαλεῖς τι μαλθακόν,

595aαὖθις αἴρεσθαί σʼ ἀνάγκη

596ʼσται πάλιν τὰ στρώματα.

Ξανθίας

597οὐ κακῶς ὦνδρες παραινεῖτʼ,

598ἀλλὰ καὐτὸς τυγχάνω ταῦτʼ

598aἄρτι συννοούμενος.

599ὅτι μὲν οὖν, ἢν χρηστὸν ᾖ τι,

600ταῦτʼ ἀφαιρεῖσθαι πάλιν πειράσεταί

600aμʼ εὖ οἶδʼ ὅτι.

601ἀλλʼ ὅμως ἐγὼ παρέξω

601aʼμαυτὸν ἀνδρεῖον τὸ λῆμα

602καὶ βλέποντʼ ὀρίγανον.

603δεῖν δʼ ἔοικεν, ὡς ἀκούω

604τῆς θύρας καὶ δὴ ψόφον.

Iambics 4

Ἄιακος

605ξυνδεῖτε ταχέως τουτονὶ τὸν κυνοκλόπον,

606ἵνα δῷ δίκην· ἀνύετον.

Διόνυσος

606bἥκει τῳ κακόν.

Ξανθίας

607οὐκ ἐς κόρακας; μὴ πρόσιτον.

Ἄιακος

607bεἶεν, καὶ μάχει;

608ὁ Διτύλας χὠ Σκεβλύας χὠ Παρδόκας

609χωρεῖτε δευρὶ καὶ μάχεσθε τουτῳί.

Διόνυσος

610εἶτʼ οὐχὶ δεινὰ ταῦτα, τύπτειν τουτονὶ

611κλέπτοντα πρὸς τἀλλότρια;

Ἄιακος

611bμἀλλʼ ὑπερφυᾶ.

Διόνυσος

612σχέτλια μὲν οὖν καὶ δεινά.

Ξανθίας

612bκαὶ μὴν νὴ Δία

613εἰ πώποτʼ ἦλθον δεῦρʼ, ἐθέλω τεθνηκέναι,

614ἢ ʼκλεψα τῶν σῶν ἄξιόν τι καὶ τριχός.

615καί σοι ποιήσω πρᾶγμα γενναῖον πάνυ·

616βασάνιζε γὰρ τὸν παῖδα τουτονὶ λαβών,

617κἄν ποτέ μʼ ἕλῃς ἀδικοῦντʼ, ἀπόκτεινόν μʼ ἄγων.

Ἄιακος

618καὶ πῶς βασανίσω;

Ξανθίας

618bπάντα τρόπον, ἐν κλίμακι

619δήσας κρεμάσας ὑστριχίδι μαστιγῶν, δέρων,

620στρεβλῶν, ἔτι δʼ ἐς τὰς ῥῖνας ὄξος ἐγχέων,

621πλίνθους ἐπιτιθείς, πάντα τἄλλα, πλὴν πράσῳ

622μὴ τύπτε τοῦτον μηδὲ γητείῳ νέῳ.

Ἄιακος

623δίκαιος ὁ λόγος· κἄν τι πηρώσω γέ σου

624τὸν παῖδα τύπτων, τἀργύριόν σοι κείσεται.

Ξανθίας

625μὴ δῆτʼ ἔμοιγʼ. οὕτω δὲ βασάνιζʼ ἀπαγαγών.

Ἄιακος

626αὐτοῦ μὲν οὖν, ἵνα σοὶ κατʼ ὀφθαλμοὺς λέγῃ.

627κατάθου σὺ τὰ σκεύη ταχέως, χὤπως ἐρεῖς

628ἐνταῦθα μηδὲν ψεῦδος.

Διόνυσος

628bἀγορεύω τινὶ

629ἐμὲ μὴ βασανίζειν ἀθάνατον ὄντʼ· εἰ δὲ μή,

630αὐτὸς σεαυτὸν αἰτιῶ.

Ἄιακος

630bλέγεις δὲ τί;

Διόνυσος

631ἀθάνατος εἶναί φημι Διόνυσος Διός,

632τοῦτον δὲ δοῦλον.

Ἄιακος

632bταῦτʼ ἀκούεις;

Ξανθίας

632cφήμʼ ἐγώ.

633καὶ πολύ γε μᾶλλόν ἐστι μαστιγωτέος·

634εἴπερ θεὸς γάρ ἐστιν, οὐκ αἰσθήσεται.

Διόνυσος

635τί δῆτʼ, ἐπειδὴ καὶ σὺ φῂς εἶναι θεός,

636οὐ καὶ σὺ τύπτει τὰς ἴσας πληγὰς ἐμοί;

Ξανθίας

637δίκαιος ὁ λόγος· χὠπότερόν γʼ ἂν νῷν ἴδῃς

638κλαύσαντα πρότερον ἢ προτιμήσαντά τι

639τυπτόμενον, εἶναι τοῦτον ἡγοῦ μὴ θεόν.

Ἄιακος

640οὐκ ἔσθʼ ὅπως οὐκ εἶ σὺ γεννάδας ἀνήρ·

641χωρεῖς γὰρ ἐς τὸ δίκαιον. ἀποδύεσθε δή.

Ξανθίας

642πῶς οὖν βασανιεῖς νὼ δικαίως;

Ἄιακος

642bῥᾳδίως·

643πληγὴν παρὰ πληγὴν ἑκάτερον.

Ξανθίας

643bκαλῶς λέγεις.

Ἄιακος

644ἰδού.

Ξανθίας

644bσκόπει νυν ἤν μʼ ὑποκινήσαντʼ ἴδῃς.

Ἄιακος

645ἤδη ʼπάταξά σʼ.

Ξανθίας

645bοὐ μὰ Δίʼ.

Ἄιακος

645cοὐδʼ ἐμοὶ δοκεῖς.

646ἀλλʼ εἶμʼ ἐπὶ τονδὶ καὶ πατάξω.

Διόνυσος

646bπηνίκα;

Ἄιακος

647καὶ δὴ ʼπάταξα.

Διόνυσος

647bκᾆτα πῶς οὐκ ἔπταρον;

Ἄιακος

648οὐκ οἶδα· τουδὶ δʼ αὖθις ἀποπειράσομαι.

Ξανθίας

649οὔκουν ἀνύσεις τι; ἀτταταῖ.

Ἄιακος

649bτί τἀτταταῖ;

650μῶν ὠδυνήθης;

Ξανθίας

650bοὐ μὰ Δίʼ ἀλλʼ ἐφρόντισα

651ὁπόθʼ Ἡράκλεια τἀν Διομείοις γίγνεται.

Ἄιακος

652ἅνθρωπος ἱερός. δεῦρο πάλιν βαδιστέον.

Διόνυσος

653ἰοὺ ἰού.

Ἄιακος

653bτί ἔστιν;

Διόνυσος

653cἱππέας ὁρῶ.

Ἄιακος

654τί δῆτα κλάεις;

Διόνυσος

654bκρομμύων ὀσφραίνομαι.

Ἄιακος

655ἐπεὶ προτιμᾷς γʼ οὐδέν.

Διόνυσος

655bοὐδέν μοι μέλει.

Ἄιακος

656βαδιστέον τἄρʼ ἐστὶν ἐπὶ τονδὶ πάλιν.

Ξανθίας

657οἴμοι.

Ἄιακος

657bτί ἔστι;

Ξανθίας

657cτὴν ἄκανθαν ἔξελε.

Ἄιακος

658τί τὸ πρᾶγμα τουτί; δεῦρο πάλιν βαδιστέον.

Διόνυσος

659Ἄπολλον—ὅς που Δῆλον ἢ Πυθῶνʼ ἔχεις.

Ξανθίας

660ἤλγησεν· οὐκ ἤκουσας;

Διόνυσος

660bοὐκ ἔγωγʼ, ἐπεὶ

661ἴαμβον Ἱππώνακτος ἀνεμιμνῃσκόμην.

Ξανθίας

662οὐδὲν ποιεῖς γάρ· ἀλλὰ τὰς λαγόνας σπόδει.

Ἄιακος

663μὰ τὸν Δίʼ ἀλλʼ ἤδη πάρεχε τὴν γαστέρα.

Διόνυσος

664Πόσειδον

Ξανθίας

664bἤλγησέν τις.

Διόνυσος

665ὃς Αἰγαίου πρῶνας ἢ γλαυκᾶς μέδεις ἁλὸς ἐν βένθεσιν.

Ἄιακος

668οὔ τοι μὰ τὴν Δήμητρα δύναμαί πω μαθεῖν

669ὁπότερος ὑμῶν ἐστι θεός. ἀλλʼ εἴσιτον·

670ὁ δεσπότης γὰρ αὐτὸς ὑμᾶς γνώσεται

671χἠ Φερρέφατθʼ, ἅτʼ ὄντε κἀκείνω θεώ.

Διόνυσος

672ὀρθῶς λέγεις· ἐβουλόμην δʼ ἂν τοῦτό σε

673πρότερον νοῆσαι, πρὶν ἐμὲ τὰς πληγὰς λαβεῖν.

Strophe 1

Χορός

675Μοῦσα χορῶν ἱερῶν· ἐπίβηθι καὶ ἔλθʼ ἐπὶ τέρψιν ἀοιδᾶς ἐμᾶς,

676τὸν πολὺν ὀψομένη λαῶν· ὄχλον, οὗ σοφίαι

677μυρίαι κάθηνται

678φιλοτιμότεραι Κλεοφῶντος, ἐφʼ οὗ δὴ χείλεσιν ἀμφιλάλοις

680δεινὸν ἐπιβρέμεται

681Θρῃκία χελιδὼν

682†ἐπὶ βάρβαρον ἑζομένη πέταλον· †

683κελαδεῖ δʼ ἐπίκλαυτον ἀηδόνιον νόμον, ὡς ἀπολεῖται,

685κἂν ἴσαι γένωνται.

Epirrheme 2

Χορός

686τὸν ἱερὸν χορὸν δίκαιόν ἐστι χρηστὰ τῇ πόλει

687ξυμπαραινεῖν καὶ διδάσκειν. πρῶτον οὖν ἡμῖν δοκεῖ

688ἐξισῶσαι τοὺς πολίτας κἀφελεῖν τὰ δείματα,

689κεἴ τις ἥμαρτε σφαλείς τι Φρυνίχου παλαίσμασιν,

690ἐγγενέσθαι φημὶ χρῆναι τοῖς ὀλισθοῦσιν τότε

691αἰτίαν ἐκθεῖσι λῦσαι τὰς πρότερον ἁμαρτίας.

692εἶτʼ ἄτιμόν φημι χρῆναι μηδένʼ εἶνʼ ἐν τῇ πόλει·

693καὶ γὰρ αἰσχρόν ἐστι τοὺς μὲν ναυμαχήσαντας μίαν

694καὶ Πλαταιᾶς εὐθὺς εἶναι κἀντὶ δούλων δεσπότας.

695κοὐδὲ ταῦτʼ ἔγωγʼ ἔχοιμʼ ἂν μὴ οὐ καλῶς φάσκειν ἔχειν,

696ἀλλʼ ἐπαινῶ· μόνα γὰρ αὐτὰ νοῦν ἔχοντʼ ἐδράσατε.

697πρὸς δὲ τούτοις εἰκὸς ὑμᾶς, οἳ μεθʼ ὑμῶν πολλὰ δὴ

698χοἰ πατέρες ἐναυμάχησαν καὶ προσήκουσιν γένει,

699τὴν μίαν ταύτην παρεῖναι ξυμφορὰν αἰτουμένοις.

700ἀλλὰ τῆς ὀργῆς ἀνέντες ὦ σοφώτατοι φύσει

701πάντας ἀνθρώπους ἑκόντες συγγενεῖς κτησώμεθα

702κἀπιτίμους καὶ πολίτας, ὅστις ἂν ξυνναυμαχῇ.

703εἰ δὲ ταῦτʼ ὀγκωσόμεσθα κἀποσεμνυνούμεθα,

704τὴν πόλιν καὶ ταῦτʼ ἔχοντες κυμάτων ἐν ἀγκάλαις,

705ὑστέρῳ χρόνῳ ποτʼ αὖθις εὖ φρονεῖν οὐ δόξομεν.

Antistrophe 3

Χορός

706εἰ δʼ ἐγὼ ὀρθὸς ἰδεῖν βίον ἀνέρος ἢ τρόπον ὅστις ἔτʼ

707οἰμώξεται,

708οὐ πολὺν οὐδʼ ὁ πίθηκος οὗτος ὁ νῦν ἐνοχλῶν,

709Κλειγένης ὁ μικρός,

710ὁ πονηρότατος βαλανεὺς ὁπόσοι κρατοῦσι κυκησιτέφρου

711ψευδολίτρου κονίας

712καὶ Κιμωλίας γῆς,

713χρόνον ἐνδιατρίψει· ἰδὼν δὲ τάδʼ οὐκ

715εἰρηνικὸς ἔσθʼ, ἵνα μή ποτε κἀποδυθῇ μεθύων ἄνευ

716ξύλου βαδίζων.

Antepirrheme 4

Χορός

718πολλάκις γʼ ἡμῖν ἔδοξεν ἡ πόλις πεπονθέναι

719ταὐτὸν ἔς τε τῶν πολιτῶν τοὺς καλούς τε κἀγαθοὺς

720ἔς τε τἀρχαῖον νόμισμα καὶ τὸ καινὸν χρυσίον.

721οὔτε γὰρ τούτοισιν οὖσιν οὐ κεκιβδηλευμένοις,

722ἀλλὰ καλλίστοις ἁπάντων, ὡς δοκεῖ, νομισμάτων

723καὶ μόνοις ὀρθῶς κοπεῖσι καὶ κεκωδωνισμένοις

724ἔν τε τοῖς Ἕλλησι καὶ τοῖς βαρβάροισι πανταχοῦ

725χρώμεθʼ οὐδέν, ἀλλὰ τούτοις τοῖς πονηροῖς χαλκίοις

726χθές τε καὶ πρώην κοπεῖσι τῷ κακίστῳ κόμματι.

727τῶν πολιτῶν θʼ οὓς μὲν ἴσμεν εὐγενεῖς καὶ σώφρονας

728ἄνδρας ὄντας καὶ δικαίους καὶ καλούς τε κἀγαθοὺς

729καὶ τραφέντας ἐν παλαίστραις καὶ χοροῖς καὶ μουσικῇ,

730προυσελοῦμεν, τοῖς δὲ χαλκοῖς καὶ ξένοις καὶ πυρρίαις

731καὶ πονηροῖς κἀκ πονηρῶν εἰς ἅπαντα χρώμεθα

732ὑστάτοις ἀφιγμένοισιν, οἷσιν ἡ πόλις πρὸ τοῦ

733οὐδὲ φαρμακοῖσιν εἰκῇ ῥᾳδίως ἐχρήσατʼ ἄν.

734ἀλλὰ καὶ νῦν ὦνόητοι μεταβαλόντες τοὺς τρόπους

735χρῆσθε τοῖς χρηστοῖσιν αὖθις· καὶ κατορθώσασι γὰρ

736εὔλογον, κἄν τι σφαλῆτʼ, ἐξ ἀξίου γοῦν τοῦ ξύλου,

737ἤν τι καὶ πάσχητε, πάσχειν τοῖς σοφοῖς δοκήσετε.

Strophe 1

Χορός

814ἦ που δεινὸν ἐριβρεμέτας χόλον ἔνδοθεν ἕξει,

815ἡνίκʼ ἂν ὀξύλαλον παρίδῃ θήγοντος ὀδόντα

816ἀντιτέχνου· τότε δὴ μανίας ὑπὸ δεινῆς

817ὄμματα στροβήσεται.

Strophe 2

Χορός

818ἔσται δʼ ἱππολόφων τε λόγων κορυθαίολα νείκη

819σχινδαλάμων τε παραξόνια σμιλεύματά τʼ ἔργων,

820φωτὸς ἀμυνομένου φρενοτέκτονος ἀνδρὸς

821ῥήμαθʼ ἱπποβάμονα.

Strophe 3

Χορός

822φρίξας δʼ αὐτοκόμου λοφιᾶς λασιαύχενα χαίταν,

823δεινὸν ἐπισκύνιον ξυνάγων βρυχώμενος ἥσει

824ῥήματα γομφοπαγῆ πινακηδὸν ἀποσπῶν

825γηγενεῖ φυσήματι·

Strophe 4

Χορός

826ἔνθεν δὴ στοματουργὸς ἐπῶν βασανίστρια λίσφη

827γλῶσσʼ ἀνελισσομένη φθονεροὺς κινοῦσα χαλινοὺς

828ῥήματα δαιομένη καταλεπτολογήσει

829πλευμόνων πολὺν πόνον.