Πλοῦτος

Prologue 1

Καρίων

1ὡς ἀργαλέον πρᾶγμʼ ἐστὶν ὦ Ζεῦ καὶ θεοὶ

2δοῦλον γενέσθαι παραφρονοῦντος δεσπότου.

3ἢν γὰρ τὰ βέλτισθʼ ὁ θεράπων λέξας τύχῃ,

4δόξῃ δὲ μὴ δρᾶν ταῦτα τῷ κεκτημένῳ,

5μετέχειν ἀνάγκη τὸν θεράποντα τῶν κακῶν.

6τοῦ σώματος γὰρ οὐκ ἐᾷ τὸν κύριον

7κρατεῖν ὁ δαίμων, ἀλλὰ τὸν ἐωνημένον.

8καὶ ταῦτα μὲν δὴ ταῦτα. τῷ δὲ Λοξίᾳ,

9ὃς θεσπιῳδεῖ τρίποδος ἐκ χρυσηλάτου,

10μέμψιν δικαίαν μέμφομαι ταύτην, ὅτι

11ἰατρὸς ὢν καὶ μάντις, ὥς φασιν, σοφὸς

12μελαγχολῶντʼ ἀπέπεμψέ μου τὸν δεσπότην,

13ὅστις ἀκολουθεῖ κατόπιν ἀνθρώπου τυφλοῦ,

14τοὐναντίον δρῶν ἢ προσῆκʼ αὐτῷ ποιεῖν.

15οἱ γὰρ βλέποντες τοῖς τυφλοῖς ἡγούμεθα,

16οὗτος δʼ ἀκολουθεῖ, κἀμὲ προσβιάζεται,

17καὶ ταῦτʼ ἀποκρινομένῳ τὸ παράπαν οὐδὲ γρῦ.

18ἐγὼ μὲν οὖν οὐκ ἔσθʼ ὅπως σιγήσομαι,

19ἢν μὴ φράσῃς ὅ τι τῷδʼ ἀκολουθοῦμέν ποτε

20ὦ δέσποτʼ, ἀλλά σοι παρέξω πράγματα.

21οὐ γάρ με τυπτήσεις στέφανον ἔχοντά γε.

Χρεμύλος

22μὰ Δίʼ ἀλλʼ ἀφελὼν τὸν στέφανον, ἢν λυπῇς τί με,

23ἵνα μᾶλλον ἀλγῇς.

Καρίων

23bλῆρος· οὐ γὰρ παύσομαι

24πρὶν ἂν φράσῃς μοι τίς ποτʼ ἐστὶν οὑτοσί·

25εὔνους γὰρ ὤν σοι πυνθάνομαι πάνυ σφόδρα.

Χρεμύλος

26ἀλλʼ οὔ σε κρύψω· τῶν ἐμῶν γὰρ οἰκετῶν

27πιστότατον ἡγοῦμαί σε καὶ κλεπτίστατον.

28ἐγὼ θεοσεβὴς καὶ δίκαιος ὢν ἀνὴρ

29κακῶς ἔπραττον καὶ πένης ἦν·

Καρίων

29bοἶδά τοι.

Χρεμύλος

30ἕτεροι δʼ ἐπλούτουν ἱερόσυλοι ῥήτορες

31καὶ συκοφάνται καὶ πονηροί·

Καρίων

31bπείθομαι.

Χρεμύλος

32ἐπερησόμενος οὖν ᾠχόμην ὡς τὸν θεόν,

33τὸν ἐμὸν μὲν αὐτοῦ τοῦ ταλαιπώρου σχεδὸν

34ἤδη νομίζων ἐκτετοξεῦσθαι βίον,

35τὸν δʼ υἱόν, ὅσπερ ὢν μόνος μοι τυγχάνει,

36πευσόμενος εἰ χρὴ μεταβαλόντα τοὺς τρόπους

37εἶναι πανοῦργον, ἄδικον, ὑγιὲς μηδὲ ἕν,

38ὡς τῷ βίῳ τοῦτʼ αὐτὸ νομίσας συμφέρειν.

Καρίων

39τί δῆτα Φοῖβος ἔλακεν ἐκ τῶν στεμμάτων;

Χρεμύλος

40πεύσει. σαφῶς γὰρ ὁ θεὸς εἶπέ μοι τοδί·

41ὅτῳ ξυναντήσαιμι πρῶτον ἐξιών,

42ἐκέλευε τούτου μὴ μεθίεσθαί μʼ ἔτι,

43πείθειν δʼ ἐμαυτῷ ξυνακολουθεῖν οἴκαδε.

Καρίων

44καὶ τῷ ξυναντᾷς δῆτα πρώτῳ;

Χρεμύλος

44bτουτῳί.

Καρίων

45εἶτʼ οὐ ξυνίης τὴν ἐπίνοιαν τοῦ θεοῦ

46φράζουσαν ὦ σκαιότατέ σοι σαφέστατα

47ἀσκεῖν τὸν υἱὸν τὸν ἐπιχώριον τρόπον;

Χρεμύλος

48τῷ τοῦτο κρίνεις;

Καρίων

48bδῆλον ὁτιὴ καὶ τυφλῷ

49γνῶναι δοκεῖ τοῦθʼ, ὡς σφόδρʼ ἐστὶ συμφέρον

50τὸ μηδὲν ἀσκεῖν ὑγιὲς ἐν τῷ νῦν χρόνῳ.

Χρεμύλος

51οὐκ ἔσθʼ ὅπως ὁ χρησμὸς ἐς τοῦτο ῥέπει,

52ἀλλʼ εἰς ἕτερόν τι μεῖζον. ἢν δʼ ἡμῖν φράσῃ

53ὅστις ποτʼ ἐστὶν οὑτοσὶ καὶ τοῦ χάριν

54καὶ τοῦ δεόμενος ἦλθε μετὰ νῷν ἐνθαδί,

55πυθοιμεθʼ ἂν τὸν χρησμὸν ἡμῶν ὅ τι νοεῖ.

Καρίων

56ἄγε δὴ σὺ πότερον σαυτὸν ὅστις εἶ φράσεις,

57ἢ τἀπὶ τούτοις δρῶ; λέγειν χρὴ ταχὺ πάνυ.

Πλοῦτος

58ἐγὼ μὲν οἰμώζειν λέγω σοι.

Καρίων

58bμαναθάνεις

59ὅς φησιν εἶναι;

Χρεμύλος

59bσοὶ λέγει τοῦτʼ, οὐκ ἐμοί·

60σκαιῶς γὰρ αὐτοῦ καὶ χαλεπῶς ἐκπυνθάνει.

61ἀλλʼ εἴ τι χαίρεις ἀνδρὸς εὐόρκου τρόποις,

62ἐμοὶ φράσον.

Πλοῦτος

62bκλάειν ἔγωγέ σοι λέγω.

Καρίων

63δέχου τὸν ἄνδρα καὶ τὸν ὄρνιν τοῦ θεοῦ.

Χρεμύλος

64οὔ τοι μὰ τὴν Δήμητρα χαιρήσεις ἔτι.

65εἰ μὴ φράσεις γάρ—

Καρίων

65bἀπό σʼ ὀλῶ κακὸν κακῶς.

Χρεμύλος

66ὦ τᾶν—

Πλοῦτος

66bἀπαλλάχθητον ἀπʼ ἐμοῦ.

Χρεμύλος

66cπώμαλα.

Καρίων

67καὶ μὴν ὃ λέγω βέλτιστόν ἐστʼ ὦ δέσποτα.

68ἀπολῶ τὸν ἄνθρωπον κάκιστα τουτονί.

69ἀναθεὶς γὰρ ἐπὶ κρημνόν τινʼ αὐτὸν καταλιπων

70ἄπειμʼ, ἵνʼ ἐκεῖθεν ἐκτραχηλισθῇ πεσών.

Χρεμύλος

71ἀλλʼ αἶρε ταχέως.

Πλοῦτος

71bμηδαμῶς.

Χρεμύλος

71cοὔκουν ἐρεῖς;

Πλοῦτος

72ἀλλʼ ἢν πύθησθέ μʼ ὅστις εἴμʼ, εὖ οἶδʼ ὅτι

73κακόν τί μʼ ἐργάσεσθε κοὐκ ἀφήσετον.

Χρεμύλος

74νὴ τοὺς θεοὺς ἡμεῖς γʼ, ἐὰν βούλῃ γε σύ.

Πλοῦτος

75μέθεσθε νῦν μου πρῶτον.

Χρεμύλος

75bἤν, μεθίεμεν.

Πλοῦτος

76ἀκούετον δή· δεῖ γὰρ ὡς ἔοικέ με

77λέγειν ἃ κρύπτειν ἦν παρεσκευασμένος.

78ἐγὼ γάρ εἰμι Πλοῦτος.

Χρεμύλος

78bὦ μιαρώτατε

79ἀνδρῶν ἁπάντων, εἶτʼ ἐσίγας Πλοῦτος ὤν;

Καρίων

80σὺ Πλοῦτος, οὕτως ἀθλίως διακείμενος;

81ὦ Φοῖβʼ Ἄπολλον καὶ θεοὶ καὶ δαίμονες

82καὶ Ζεῦ, τί φῄς; ἐκεῖνος ὄντως εἶ σύ;

Πλοῦτος

82bναί.

Χρεμύλος

83ἐκεῖνος αὐτός;

Πλοῦτος

83bαὐτότατος.

Χρεμύλος

83cπόθεν οὖν φράσον

84αὐχμῶν βαδίζεις;

Πλοῦτος

84bἐκ Πατροκλέους ἔρχομαι,

85ὃς οὐκ ἐλούσατʼ ἐξ ὅτουπερ ἐγένετο.

Χρεμύλος

86τουτὶ δὲ τὸ κακὸν πῶς ἔπαθες; κάτειπέ μοι.

Πλοῦτος

87ὁ Ζεύς με ταῦτʼ ἔδρασεν ἀνθρώποις φθονῶν.

88ἐγὼ γὰρ ὢν μειράκιον ἠπείλησʼ ὅτι

89ὡς τοὺς δικαίους καὶ σοφοὺς καὶ κοσμίους

90μόνους βαδιοίμην· ὁ δέ μʼ ἐποίησεν τυφλόν,

91ἵνα μὴ διαγιγνώσκοιμι τούτων μηδένα.

92οὕτως ἐκεῖνος τοῖσι χρηστοῖσι φθονεῖ.

Χρεμύλος

93καὶ μὴν διὰ τοὺς χρηστούς γε τιμᾶται μόνους

94καὶ τοὺς δικαίους.

Πλοῦτος

94bὁμολογῶ σοι.

Χρεμύλος

94cφέρε τί οὖν;

95εἰ πάλιν ἀναβλέψειας ὥσπερ καὶ πρὸ τοῦ,

96φεύγοις ἂν ἤδη τοὺς πονηρούς;

Πλοῦτος

96bφήμʼ ἐγώ.

Χρεμύλος

97ὡς τοὺς δικαίους δʼ ἂν βαδίζοις;

Πλοῦτος

97bπάνυ μὲν οὖν·

98πολλοῦ γὰρ αὐτοὺς οὐχ ἑόρακά πω χρόνου.

Χρεμύλος

99καὶ θαῦμά γʼ οὐδέν· οὐδʼ ἐγὼ γὰρ ὁ βλέπων.

Πλοῦτος

100ἄφετόν με νῦν. ἴστον γὰρ ἤδη τἀπʼ ἐμοῦ.

Χρεμύλος

101μὰ Δίʼ ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον ἑξόμεσθά σου.

Πλοῦτος

102οὐκ ἠγόρευον ὅτι παρέξειν πράγματα

103ἐμέλλετόν μοι;

Χρεμύλος

103bκαὶ σύ γʼ ἀντιβολῶ πιθοῦ,

104καὶ μή μʼ ἀπολίπῃς· οὐ γὰρ εὑρήσεις ἐμοῦ

105ζητῶν ἔτʼ ἄνδρα τοὺς τρόπους βελτίονα.

Καρίων

106μὰ τὸν Δίʼ οὐ γὰρ ἔστιν ἄλλος πλὴν ἐγώ.

Πλοῦτος

107ταυτὶ λέγουσι πάντες· ἡνίκʼ ἂν δέ μου

108τύχωσʼ ἀληθῶς καὶ γένωνται πλούσιοι,

109ἀτεχνῶς ὑπερβάλλουσι τῇ μοχθηρίᾳ.

Χρεμύλος

110ἔχει μὲν οὕτως, εἰσὶ δʼ οὐ πάντες κακοί.

Πλοῦτος

111μὰ Δίʼ ἀλλʼ ἁπαξάπαντες.

Καρίων

111bοἰμώξει μακρά.

Χρεμύλος

112σοὶ δʼ ὡς ἂν εἰδῇς ὅσα παρʼ ἡμῖν ἢν μένῃς

113γενήσετʼ ἀγαθά, πρόσεχε τὸν νοῦν ἵνα πύθῃ.

114οἶμαι γὰρ οἶμαι, σὺν θεῷ δʼ εἰρήσεται,

115ταύτης ἀπαλλάξειν σε τῆς ὀφθαλμίας

116βλέψαι ποιήσας.

Πλοῦτος

116bμηδαμῶς τοῦτʼ ἐργάσῃ.

117οὐ βούλομαι γὰρ πάλιν ἀναβλέψαι.

Χρεμύλος

117bτί φῄς;

Καρίων

118ἅνθρωπος οὗτός ἐστιν ἄθλιος φύσει.

Πλοῦτος

119ὁ Ζεὺς † μὲν οὖν εἰδὼς τὰ τούτων μῶρʼ ἔμʼ εἰ†

120πύθοιτʼ ἂν ἐπιτρίψειε.

Χρεμύλος

120bνῦν δʼ οὐ τοῦτο δρᾷ,

121ὅστις σε προσπταίοντα περινοστεῖν ἐᾷ;

Πλοῦτος

122οὐκ οἶδʼ· ἐγὼ δʼ ἐκεῖνον ὀρρωδῶ πάνυ.

Χρεμύλος

123ἄληθες ὦ δειλότατε πάντων δαιμόνων;

124οἴει γὰρ εἶναι τὴν Διὸς τυραννίδα

125καὶ τοὺς κεραυνοὺς ἀξίους τριωβόλου,

126ἐὰν ἀναβλέψῃς σὺ κἂν σμικρὸν χρόνον;

Πλοῦτος

127ἆ μὴ λέγʼ ὦ πόνηρε ταῦτʼ.

Χρεμύλος

127bἔχʼ ἥσυχος.

NaNἐγὼ γὰρ ἀποδείξω σε τοῦ Διὸς πολὺ

129μεῖζον δυνάμενον.

Πλοῦτος

129bἐμὲ σύ;

Χρεμύλος

129cνὴ τὸν οὐρανόν.

130αὐτίκα γὰρ ἄρχει διὰ τίνʼ ὁ Ζεὺς τῶν θεῶν;

Καρίων

131διὰ τἀργύριον· πλεῖστον γάρ ἐστʼ αὐτῷ.

Χρεμύλος

131bφέρε

132τίς οὖν ὁ παρέχων ἐστὶν αὐτῷ τοῦθʼ;

Καρίων

132bὁδί.

Χρεμύλος

133θύουσι δʼ αὐτῷ διὰ τίνʼ; οὐ διὰ τουτονί;

Καρίων

134καὶ νὴ Δίʼ εὔχονταί γε πλουτεῖν ἄντικρυς.

Χρεμύλος

135οὔκουν ὅδʼ ἐστὶν αἴτιος καὶ ῥᾳδίως

136παύσειεν, εἰ βούλοιτο, ταῦτʼ ἄν;

Πλοῦτος

136bὅτι τί δή;

Χρεμύλος

137ὅτι οὐδʼ ἂν εἷς θύσειεν ἀνθρώπων ἔτι,

138οὐ βοῦν ἄν, οὐχὶ ψαιστόν, οὐκ ἄλλʼ οὐδὲ ἕν,

139μὴ βουλομένου σοῦ.

Πλοῦτος

139bπῶς;

Χρεμύλος

139cὅπως; οὐκ ἔσθʼ ὅπως

140ὠνήσεται δήπουθεν, ἢν σὺ μὴ παρὼν

141αὐτὸς διδῷς τἀργύριον· ὥστε τοῦ Διὸς

142τὴν δύνομιν, ἢν λυπῇ τι, καταλύσεις μόνος.

Πλοῦτος

143τί λέγεις; διʼ ἐμὲ θύουσιν αὐτῷ;

Χρεμύλος

143bφήμʼ ἐγώ.

144καὶ νὴ Δίʼ εἴ τί γʼ ἔστι λαμπρὸν καὶ καλὸν

145ἢ χαρίεν ἀνθρώποισι, διὰ σὲ γίγνεται.

146ἅπαντα τῷ πλουτεῖν γάρ ἐσθʼ ὑπήκοα.

Καρίων

147ἔγωγέ τοι διὰ μικρὸν ἀργυρίδιον

148δοῦλος γεγένημαι, διὰ τὸ μὴ πλουτεῖν ἴσως.

Χρεμύλος

149καὶ τάς γʼ ἑταίρας φασὶ τὰς Κορινθίας,

150ὅταν μὲν αὐτάς τις πένης πειρῶν τύχῃ,

151οὐδὲ προσέχειν τὸν νοῦν, ἐὰν δὲ πλούσιος,

152τὸν πρωκτὸν αὐτὰς εὐθὺς ὡς τοῦτον τρέπειν.

Καρίων

153καὶ τούς γε παῖδάς φασι ταὐτὸ τοῦτο δρᾶν

154οὐ τῶν ἐραστῶν ἀλλὰ τἀργυρίου χάριν.

Χρεμύλος

155οὐ τούς γε χρηστούς, ἀλλὰ τοὺς πόρνους· ἐπεὶ

156αἰτοῦσιν οὐκ ἀργύριον οἱ χρηστοί.

Καρίων

156bτί δαί;

Χρεμύλος

157ὁ μὲν ἵππον ἀγαθόν, ὁ δὲ κύνας θηρευτικάς.

Καρίων

158αἰσχυνόμενοι γὰρ ἀργύριον αἰτεῖν ἴσως

159ὀνόματι περιπέττουσι τὴν μοχθηρίαν.

Χρεμύλος

160τέχναι δὲ πᾶσαι διὰ σὲ καὶ σοφίσματα

161ἐν τοῖσιν ἀνθρώποισίν ἐσθʼ ηὑρημένα.

162ὁ μὲν γὰρ ἡμῶν σκυτοτομεῖ καθήμενος·

Καρίων

163ἕτερος δὲ χαλκεύει τις, ὁ δὲ τεκταίνεται·

Χρεμύλος

164ὁ δὲ χρυσοχοεῖ γε χρυσίον παρὰ σοῦ λαβών·

Καρίων

165ὁ δὲ λωποδυτεῖ γε νὴ Δίʼ, ὁ δὲ τοιχωρυχεῖ·

Χρεμύλος

166ὁ δὲ γναφεύει γʼ·

Καρίων

166bὁ δέ γε πλύνει κῴδια·

Χρεμύλος

167ὁ δὲ βυρσοδεψεῖ γʼ·

Καρίων

167bὁ δέ γε πωλεῖ κρόμμυα·

Χρεμύλος

168ὁ δʼ ἁλούς γε μοιχὸς διὰ σέ που παρατίλλεται.

Πλοῦτος

169οἴμοι τάλας ταυτί μʼ ἐλάνθανεν πάλαι.

Καρίων

170μέγας δὲ βασιλεὺς οὐχὶ διὰ τοῦτον κομᾷ;

Χρεμύλος

171ἐκκλησία δʼ οὐχὶ διὰ τοῦτον γίγνεται;

Καρίων

172τί δέ; τὰς τριήρεις οὐ σὺ πληροῖς; εἰπέ μοι.

Χρεμύλος

173τὸ δʼ ἐν Κορίνθῳ ξενικὸν οὐχ οὗτος τρέφει;

Καρίων

174ὁ Πάμφιλος δʼ οὐχι διὰ τοῦτον κλαύσεται;

Χρεμύλος

175ὁ βελονοπώλης δʼ οὐχὶ μετὰ τοῦ Παμφίλου;

Καρίων

176Ἀγύρριος δʼ οὐχὶ διὰ τοῦτον πέρδεται;

Χρεμύλος

177Φιλέψιος δʼ οὐχ ἕνεκα σοῦ μύθους λέγει;

Καρίων

178ἡ ξυμμαχία δʼ οὐ διὰ σὲ τοῖς Αἰγυπτίοις;

Χρεμύλος

179ἐρᾷ δὲ Λαῒς οὐ διὰ σὲ Φιλωνίδου;

Καρίων

180ὁ Τιμοθέου δὲ πύργος—

Χρεμύλος

180bἐμπέσοι γέ σοι.

181τὰ δὲ πράγματʼ οὐχὶ διὰ σὲ πάντα πράττεται;

182μονώτατος γὰρ εἶ σὺ πάντων αἴτιος

183καὶ τῶν κακῶν καὶ τῶν ἀγαθῶν, εὖ ἴσθʼ ὅτι.

Καρίων

184κρατοῦσι γοῦν κἀν τοῖς πολέμοις ἑκάστοτε,

185ἐφʼ οἷς οὗτος ἐπικαθέζηται μόνον.

Πλοῦτος

186ἐγὼ τοσαῦτα δυνατός εἰμʼ εἷς ὢν ποιεῖν;

Χρεμύλος

187καὶ ναὶ μὰ Δία τούτων γε πολλῷ πλείονα·

188ὥστʼ οὐδὲ μεστὸς σοῦ γέγονʼ οὐδεὶς πώποτε.

189τῶν μὲν γὰρ ἄλλων ἐστὶ πάντων πλησμονή,

190ἔρωτος

Καρίων

190bἄρτων

Χρεμύλος

190cμουσικῆς

Καρίων

190dτραγημάτων

Χρεμύλος

191τιμῆς

Καρίων

191bπλακούντων

Χρεμύλος

191cἀνδραγαθίας

Καρίων

191dἰσχάδων

Χρεμύλος

192φιλοτιμίας

Καρίων

192bμάζης

Χρεμύλος

192cστρατηγίας

Καρίων

192dφακῆς·

Χρεμύλος

193σοῦ δʼ ἐγένετʼ οὐδεὶς μεστὸς οὐδεπώποτε.

194ἀλλʼ ἢν τάλαντά τις λάβῃ τριακαίδεκα,

195πολὺ μᾶλλον ἐπιθυμεῖ λαβεῖν ἑκκαίδεκα·

196κἂν ταῦτʼ ἀνύσηται, τετταράκοντα βούλεται,

197ἤ φησιν εἶν ἀβίωτον αὑτῷ τὸν βίον.

Πλοῦτος

198εὖ τοι λέγειν ἔμοιγε φαίνεσθον πάνυ·

199πλὴν ἓν μόνον δέδοικα.

Χρεμύλος

199bφράζε τοῦ πέρι;

Πλοῦτος

200ὅπως ἐγὼ τὴν δύναμιν ἣν ὑμεῖς φατε

201ἔχειν με, ταύτης δεσπότης γενήσομαι.

Χρεμύλος

202νὴ τὸν Δίʼ ἀλλὰ καὶ λέγουσι πάντες ὡς

203δειλότατόν ἐσθʼ ὁ Πλοῦτος.

Πλοῦτος

203bἥκιστʼ, ἀλλά με

204τοιχωρύχος τις διέβαλʼ. ἐσδὺς γάρ ποτε

205οὐκ εἶχεν ἐς τὴν οἰκίαν οὐδὲν λαβεῖν,

206εὑρὼν ἁπαξάπαντα κατακεκλῃμένα·

207εἶτʼ ὠνόμασέ μου τὴν πρόνοιαν δειλίαν.

Χρεμύλος

208μή νυν μελέτω σοι μηδέν· ὡς ἐὰν γένῃ

209ἀνὴρ πρόθυμος αὐτὸς ἐς τὰ πράγματα,

210βλέποντʼ ἀποδείξω σʼ ὀξύτερον τοῦ Λυγκέως.

Πλοῦτος

211πῶς οὖν δυνήσει τοῦτο δρᾶσαι θνητὸς ὤν;

Χρεμύλος

212ἔχω τινʼ ἀγαθὴν ἐλπίδʼ ἐξ ὧν εἶπέ μοι

213ὁ Φοῖβος αὐτὸς Πυθικὴν σείσας δάφνην.

Πλοῦτος

214κἀκεῖνος οὖν σύνοιδε ταῦτα;

Χρεμύλος

214bφήμʼ ἐγώ.

Πλοῦτος

215ὁρᾶτε.

Χρεμύλος

215bμὴ φρόντιζε μηδὲν ὦγαθέ.

216ἐγὼ γάρ, εὖ τοῦτʼ ἴσθι, κεἰ δεῖ μʼ ἀποθανεῖν,

217αὐτὸς διαπράξω ταῦτα.

Καρίων

217bκἂν βούλῃ γʼ, ἐγώ.

Χρεμύλος

218πολλοὶ δʼ ἔσονται χἄτεροι νῷν ξύμμαχοι,

219ὅσοις δικαίοις οὖσιν οὐκ ἦν ἄλφιτα.

Πλοῦτος

220παπαῖ πονηρούς γʼ εἶπας ἡμῖν συμμάχους.

Χρεμύλος

221οὐκ ἤν γε πλουτήσωσιν ἐξ ἀρχῆς πάλιν.

222ἀλλʼ ἴθι σὺ μὲν ταχέως δραμών—

Καρίων

222bτί δρῶ; λέγε.

Χρεμύλος

223τοὺς ξυγγεώργους κάλεσον, εὑρήσεις δʼ ἴσως

224ἐν τοῖς ἀγροῖς αὐτοὺς ταλαιπωρουμένους,

225ὅπως ἂν ἴσον ἕκαστος ἐνταυθοῖ παρὼν

226ἡμῖν μετάσχῃ τοῦδε τοῦ Πλούτου μέρος.

Καρίων

227καὶ δὴ βαδίζω· τουτοδὶ τὸ κρεᾴδιον

228τῶν ἔνδοθέν τις εἰσενεγκάτω λαβών.

Χρεμύλος

229ἐμοὶ μελήσει τοῦτό γʼ· ἀλλʼ ἀνύσας τρέχε.

230σὺ δʼ ὦ κράτιστε Πλοῦτε πάντων δαιμόνων

231εἴσω μετʼ ἐμοῦ δεῦρʼ εἴσιθʼ· ἡ γὰρ οἰκία

232αὕτη ʼστὶν ἣν δεῖ χρημάτων σε τήμερον

233μεστὴν ποιῆσαι καὶ δικαίως κἀδίκως.

Πλοῦτος

234ἀλλʼ ἄχθομαι μὲν εἰσιὼν νὴ τοὺς θεοὺς

235εἰς οἰκίαν ἑκάστοτʼ ἀλλοτρίαν πάνυ·

236ἀγαθὸν γὰρ ἀπέλαυσʼ οὐδὲν αὐτοῦ πώποτε.

237ἢν μὲν γὰρ ὡς φειδωλὸν εἰσελθὼν τύχω,

238εὐθὺς κατώρυξέν με κατὰ τῆς γῆς κάτω·

239κἄν τις προσέλθῃ χρηστὸς ἄνθρωπος φίλος

240αἰτῶν λαβεῖν τι σμικρὸν ἀργυρίδιον,

241ἔξαρνός ἐστι μηδʼ ἰδεῖν με πώποτε.

242ἢν δʼ ὡς παραπλῆγʼ ἄνθρωπον εἰσελθὼν τύχω,

243πόρναισι καὶ κύβοισι παραβεβλημένος

244γυμνὸς θύραζʼ ἐξέπεσον ἐν ἀκαρεῖ χρόνου.

Χρεμύλος

245μετρίου γὰρ ἀνδρὸς οὐκ ἐπέτυχες πώποτε.

246ἐγὼ δὲ τούτου τοῦ τρόπου πώς εἰμʼ ἀεί,

247χαίρω τε γὰρ φειδόμενος ὡς οὐδεὶς ἀνὴρ

248πάλιν τʼ ἀναλῶν, ἡνίκʼ ἂν τούτου δέῃ.

249ἀλλʼ εἰσίωμεν, ὡς ἰδεῖν σε βούλομαι

250καὶ τὴν γυναῖκα καὶ τὸν υἱὸν τὸν μόνον,

251ὃν ἑγὼ φιλῶ μάλιστα μετὰ σέ.

Πλοῦτος

251bπείθομαι.

Χρεμύλος

252τί γὰρ ἄν τις οὐχὶ πρὸς σὲ τἀληθῆ λέγοι;

Parodos 2

Καρίων

253ὦ πολλὰ δὴ τῷ δεσπότῃ ταὐτὸν θύμον φαγόντες,

254ἄνδρες φίλοι καὶ δημόται καὶ τοῦ πονεῖν ἐρασταί,

255ἴτʼ ἐγκονεῖτε σπεύδεθʼ, ὡς ὁ καιρὸς οὐχὶ μέλλειν,

256ἀλλʼ ἔστʼ ἐπʼ αὐτῆς τῆς ἀκμῆς, ᾗ δεῖ παρόντʼ ἀμύνειν.

Χορός

257οὔκουν ὁρᾷς ὁρμωμένους ἡμᾶς πάλαι προθύμως,

258ὡς εἰκός ἐστιν ἀσθενεῖς γέροντας ἄνδρας ἤδη;

259σὺ δʼ ἀξιοῖς ἴσως με θεῖν, πρὶν ταῦτα καὶ φράσαι μοι

260ὅτου χάριν μʼ ὁ δεσπότης ὁ σὸς κέκληκε δῦρο.

Καρίων

261οὔκουν πάλαι δήπου λέγω; σὺ δʼ αὐτὸς οὐκ ἀκούεις.

262ὁ δεσπότης γάρ φησιν ὑμᾶς ἡδέως ἅπαντας

263ψυχροῦ βίου καὶ δυσκόλου ζήσειν ἀπαλλαγέντας.

Χορός

264ἔστιν δὲ δὴ τί καὶ πόθεν τὸ πρᾶγμα τοῦθʼ ὅ φησιν;

Καρίων

265ἔχων ἀφῖκται δεῦρο πρεσβύτην τινʼ ὦ πόνηροι

266ῥυπῶντα κυφὸν ἄθλιον ῥυσὸν μαδῶντα νωδόν·

267οἶμαι δὲ νὴ τὸν οὐρανὸν καὶ ψωλὸν αὐτὸν εἶναι.

Χορός

268ὦ χρυσὸν ἀγγείλας ἐπῶν πῶς φῄς; πάλιν φράσον μοι.

269δηλοῖς γὰρ αὐτὸν σωρὸν ἥκειν χρημάτων ἔχοντα.

Καρίων

270πρεσβυτικῶν μὲν οὖν κακῶν ἔγωγʼ ἔχοντα σωρόν.

Χορός

271μῶν ἀξιοῖς φενακίσας ἔπειτʼ ἀπαλλαγῆναι

272ἀζήμιος, καὶ ταῦτʼ ἐμοῦ βακτηρίαν ἔχοντος;

Καρίων

273πάντως γὰρ ἄνθρωπον φύσει τοιοῦτον ἐς τὰ πάντα

274ἡγεῖσθέ μʼ εἶναι κοὐδὲν ἂν νομίζεθʼ ὑγιὲς εἰπεῖν;

Χορός

275ὡς σεμνὸς οὑπίτριπτος· αἱ κνῆμαι δέ σου βοῶσιν

276ἰοὺ ἰού, τὰς χοίνικας καὶ τὰς πέδας ποθοῦσαι.

Καρίων

277ἐν τῇ σορῷ νυνὶ λαχὸν τὸ γράμμα σου δικάζειν,

278σὺ δʼ οὐ βαδίζεις, ὁ δὲ Χάρων τὸ ξύμβολον δίδωσιν.

Χορός

279διαρραγείης, ὡς μόθων εἶ καὶ φύσει κόβαλος,

280ὅστις φενακίζεις, φράσαι δʼ οὔπω τέτληκας ἡμῖν,

281οἳ πολλὰ μοχθήσαντες οὐκ οὔσης σχολῆς προθύμως

282δεῦρʼ ἤλθομεν, πολλῶν θύμων ῥίζας διεκπερῶντες.

Καρίων

283ἀλλʼ οὐκέτʼ ἂν κρύψαιμι. τὸν Πλοῦτον γὰρ ὦνδρες ἥκει

285ἄγων ὁ δεσπότης, ὃς ὑμᾶς πλουσίους ποιήσει.

Χορός

286ὄντως γὰρ ἔστι πλουσίοις ἡμῖν ἅπασιν εἶναι;

Καρίων

287νὴ τοὺς θεοὺς Μίδαις μὲν οὖν, ἢν ὦτʼ ὄνου λάβητε.

Χορός

288ὡς ἥδομαι καὶ τέρπομαι καὶ βούλομαι χορεῦσαι

289ὑφʼ ἡδονῆς, εἴπερ λέγεις ὄντως σὺ ταῦτʼ ἀληθῆ.

Lyric-Scene 3

Episode 4

Χρεμύλος

322χαίρειν μὲν ὑμᾶς ἐστιν ὦνδρες δημόται

323ἀρχαῖον ἤδη προσαγορεύειν καὶ σαπρόν·

324ἀσπάζομαι δʼ ὁτιὴ προθύμως ἥκετε

325καὶ συντεταμένως κοὐ κατεβλακευμένως.

326ὅπως δέ μοι καὶ τἄλλα συμπαραστάται

327ἔσεσθε καὶ σωτῆρες ὄντως τοῦ θεοῦ.

Χορός

328θάρρει· βλέπειν γὰρ ἄντικρυς δόξεις μʼ Ἄρη.

329δεινὸν γὰρ εἰ τριωβόλου μὲν οὕνεκα

330ὠστιζόμεσθʼ ἑκάστοτʼ ἐν τἠκκλησίᾳ,

331αὐτὸν δὲ τὸν Πλοῦτον παρείην τῳ λαβεῖν.

Χρεμύλος

332καὶ μὴν ὁρῶ καὶ Βλεψίδημον τουτονὶ

333προσιόντα· δῆλος δʼ ἐστὶν ὅτι τοῦ πράγματος

334ἀκήκοέν τι τῇ βαδίσει καὶ τῷ τάχει.

Βλεψίδημος

335τί ἂν οὖν τὸ πρᾶγμʼ εἴη; πόθεν καὶ τίνι τρόπῳ

336Χρεμύλος πεπλούτηκʼ ἐξαπίνης; οὐ πείθομαι.

337καίτοι λόγος γʼ ἦν νὴ τὸν Ἡρακλέα πολὺς

338ἐπὶ τοῖσι κουρείοισι τῶν καθημένων,

339ὡς ἐξαπίνης ἀνὴρ γεγένηται πλούσιος.

340ἔστιν δέ μοι τοῦτʼ αὐτὸ θαυμάσιον, ὅπως

341χρηστόν τι πράττων τοὺς φίλους μεταπέμπεται.

342οὔκουν ἐπιχώριόν γε πρᾶγμʼ ἐργάζεται.

Χρεμύλος

343ἀλλʼ οὐδὲν ἀποκρύψας ἐρῶ· νὴ τοὺς θεοὺς

344ὦ Βλεψίδημʼ ἄμεινον ἢ χθὲς πράττομεν,

345ὥστε μετέχειν ἔξεστιν· εἶ γὰρ τῶν φίλων.

Βλεψίδημος

346γέγονας δʼ ἀληθῶς, ὡς λέγουσι, πλούσιος;

Χρεμύλος

347ἔσομαι μὲν οὖν αὐτίκα μάλʼ, ἢν θεὸς θέλῃ.

348ἔνι γάρ τις ἔνι κίνδυνος ἐν τῷ πράγματι.

Βλεψίδημος

349ποῖός τις;

Χρεμύλος

349bοἷος;

Βλεψίδημος

349cλέγʼ ἀνύσας ὅ τι φῄς ποτε.

Χρεμύλος

350ἢν μὲν κατορθώσωμεν, εὖ πράττειν ἀεί·

351ἢν δὲ σφαλῶμεν, ἐπιτετρῖφθαι τὸ παράπαν.

Βλεψίδημος

352τουτὶ πονηρὸν φαίνεται τὸ φορτίον

353καί μʼ οὐκ ἀρέσκει. τό τε γὰρ ἐξαίφνης ἄγαν

354οὕτως ὑπερπλουτεῖν τό τʼ αὖ δεδοικέναι

355πρὸς ἀνδρὸς οὐδὲν ὑγιές ἐστʼ εἰργασμένου.

Χρεμύλος

356πῶς οὐδὲν ὑγιές;

Βλεψίδημος

356bεἴ τι κεκλοφὼς νὴ Δία

357ἐκεῖθεν ἥκεις ἀργύριον ἢ χρυσίον

358παρὰ τοῦ θεοῦ, κἄπειτʼ ἴσως σοι μεταμέλει.

Χρεμύλος

359Ἄπολλον ἀποτρόπαιε μὰ Δίʼ ἐγὼ μὲν οὔ.

Βλεψίδημος

360παῦσαι φλυαρῶν ὦγάθʼ· οῖδα γὰρ σαφῶς.

Χρεμύλος

361σὺ μηδὲν εἰς ἔμʼ ὑπονόει τοιουτονί.

Βλεψίδημος

362φεῦ,

362aὡς οὐδὲν ἀτεχνῶς ὑγιές ἐστιν οὐδενός,

363ἀλλʼ εἰσὶ τοῦ κέρδους ἅπαντες ἥττονες.

Χρεμύλος

364οὔ τοι μὰ τὴν Δήμητρʼ ὑγιαίνειν μοι δοκεῖς.

Βλεψίδημος

365ὡς πολὺ μεθέστηχʼ ὧν πρότερον εἶχεν τρόπων.

Χρεμύλος

366μελαγχολᾷς ὦνθρωπε νὴ τὸν οὐρανόν.

Βλεψίδημος

367ἀλλʼ οὐδὲ τὸ βλέμμʼ αὐτὸ κατὰ χώραν ἔχει,

368ἀλλʼ ἐστὶν ἐπίδηλόν τι πεπανουργηκότι.

Χρεμύλος

369σὺ μὲν οἶδʼ ὃ κρώζεις· ὡς ἐμοῦ τι κεκλοφότος

370ζητεῖς μεταλαβεῖν.

Βλεψίδημος

370bμεταλαβεῖν ζητῶ; τίνος;

Χρεμύλος

371τὸ δʼ ἐστὶν οὐ τοιοῦτον ἀλλʼ ἑτέρως ἔχον.

Βλεψίδημος

372μῶν οὐ κέκλοφας ἀλλʼ ἥρπακας;

Χρεμύλος

372bκακοδαιμονᾷς.

Βλεψίδημος

373ἀλλʼ οὐδὲ μὴν ἀπεστέρηκάς γʼ οὐδένα;

Χρεμύλος

374ουʼ δῆτʼ ἔγωγʼ.

Βλεψίδημος

374bὦ Ἡράκλεις, φέρε ποῖ τις ἂν

375τράποιτο; τἀληθὲς γὰρ οὐκ ἐθέλει φράσαι.

Χρεμύλος

376κατηγορεῖς γὰρ πρὶν μαθεῖν τὸ πρᾶγμά μου.

Βλεψίδημος

377ὦ τᾶν ἐγώ τοι τοῦτʼ ἀπὸ σμικροῦ πάνυ

378ἐθέλω διαπρᾶξαι πρὶν πυθέσθαι τὴν πόλιν,

379τὸ στόμʼ ἐπιβύσας κέρμασιν τῶν ῥητόρων.

Χρεμύλος

380καὶ μὴν φίλως γʼ ἄν μοι δοκεῖς νὴ τοὺς θεοὺς

381τρεῖς μνᾶς ἀναλώσας λογίσασθαι δώδεκα.

Βλεψίδημος

382ὁρῶ τινʼ ἐπὶ τοῦ βήματος καθεδούμενον

383ἱκετηρίαν ἔχοντα μετὰ τῶν παιδίων

384καὶ τῆς γυναικός, κουʼ διοίσοντʼ ἄντικρυς

385τῶν Ἡρακλειδῶν οὐδʼ ὁτιοῦν τῶν Παμφίλου.

Χρεμύλος

386οὒκ ὦ κακόδαιμον, ἀλλὰ τοὺς χρηστοὺς μόνους

387ἔγωγε καὶ τοὺς δεξιοὺς καὶ σώφρονας

388ἀπαρτὶ πλουτῆσαι ποιήσω.

Βλεψίδημος

388bτί σὺ λέγεις;

389οὕτω πάνυ πολλὰ κέκλοφας;

Χρεμύλος

389bοἴμοι τῶν κακῶν,

390ἀπολεῖς.

Βλεψίδημος

390bσὺ μὲν οὖν σεαυτόν, ὥς γʼ ἐμοὶ δοκεῖς.

Χρεμύλος

391ουʼ δῆτʼ, ἐπεὶ τὸν Πλοῦτον ὦ μόχθηρε σὺ

392ἔχω.

Βλεψίδημος

392bσὺ Πλοῦτον; ποῖον;

Χρεμύλος

392cαὐτὸν τὸν θεόν.

Βλεψίδημος

393καὶ ποῦ ʼστιν;

Χρεμύλος

393bἔνδον.

Βλεψίδημος

393cποῦ;

Χρεμύλος

393dπαρʼ ἐμοί.

Βλεψίδημος

3933παρὰ σοί;

Χρεμύλος

393fπάνυ.

Βλεψίδημος

394οὐκ ἐς κόρακας; Πλοῦτος παρὰ σοί;

Χρεμύλος

394bνὴ τοὺς θεούς.

Βλεψίδημος

395λὲγεις ἀληθῆ;

Χρεμύλος

395bφημί.

Βλεψίδημος

395cπρὸς τῆς Ἑστίας;

Χρεμύλος

396νὴ τὸν Ποσειδῶ.

Βλεψίδημος

396bτὸν θαλάττιον λέγεις;

Χρεμύλος

397εἰ δʼ ἔστιν ἕτερός τις Ποσειδῶν, τὸν ἕτερον.

Βλεψίδημος

398εἶτʼ οὐ διαπέμπεις καὶ πρὸς ἡμᾶς τοὺς φίλους;

Χρεμύλος

399οὐκ ἔστι πω τὰ πράγματʼ ἐν τούτῳ.

Βλεψίδημος

399bτί φῄς;

400οὐ τῷ μεταδοῦναι;

Χρεμύλος

400bμὰ Δία. δεῖ γὰρ πρῶτα

Βλεψίδημος

400cτί;

Χρεμύλος

401βλέψαι ποιῆσαι νώ—

Βλεψίδημος

401bτίνα βλέψαι; φράσον.

Χρεμύλος

402τὸν Πλοῦτον ὥσπερ πρότερον ἑνί γέ τῳ τρόπῳ.

Βλεψίδημος

403τυφλὸς γὰρ ὄντως ἐστί;

Χρεμύλος

403bνὴ τὸν οὐρανόν.

Βλεψίδημος

404οὐκ ἐτὸς ἄρʼ ὡς ἔμʼ ἦλθεν οὐδεπώποτε.

Χρεμύλος

405ἀλλʼ ἢν θεοὶ θέλωσι, νῦν ἀφίξεται.

Βλεψίδημος

406οὔκουν ἰατρὸν εἰσάγειν ἐχρῆν τινά;

Χρεμύλος

407τίς δῆτʼ ἰατρός ἐστι νῦν ἐν τῇ πόλει;

408οὔτε γὰρ ὁ μισθὸς οὐδὲν ἔστʼ οὔθʼ ἡ τέχνη.

Βλεψίδημος

409σκοπῶμεν.

Χρεμύλος

409bἀλλʼ οὐκ ἔστιν.

Βλεψίδημος

409cοὐδ ἐμοὶ δοκεῖ.

Χρεμύλος

410μὰ Δίʼ ἀλλʼ ὅπερ πάλαι παρεσκευαζόμην

411ἐγώ, κατακλίνειν αὐτὸν εἰς Ἀσκληπιοῦ

412κράτιστόν ἐστι.

Βλεψίδημος

412bπολὺ μὲν οὖν νὴ τοὺς θεούς.

413μή νυν διάτριβʼ ἀλλʼ ἄνυε πράττων ἕν γέ τι.

Χρεμύλος

414καὶ δὴ βαδίζω.

Βλεψίδημος

414bσπεῦδέ νυν.

Χρεμύλος

414cτοῦτʼ αὐτὸ δρῶ.

Πενία

415ὦ θερμὸν ἔργον κἀνόσιον καὶ παράνομον

416τολμῶντε δρᾶν ἀνθρωπαρίω κακοδαίμονε—

417ποῖ ποῖ; τί φεύγετον; οὐ μενεῖτον;

Βλεψίδημος

417bἩράκλεις.

Πενία

418ἐγὼ γὰρ ὑμᾶς ἐξολῶ κακοὺς κακῶς·

419τόλμημα γὰρ τολμᾶτον οὐκ ἀνασχετόν,

420ἀλλʼ οἷον οὐδεὶς ἄλλος οὐδεπώποτε

421οὔτε θεὸς οὔτʼ ἄνθρωπος· ὥστʼ ἀπολώλατον.

Χρεμύλος

422σὺ δʼ εἶ τίς; ὠχρὰ μὲν γὰρ εἶναί μοι δοκεῖς.

Βλεψίδημος

423ἴσως Ἐρινύς ἐστιν ἐκ τραγῳδίας·

424βλέπει γέ τοι μανικόν τι καὶ τραγῳδικόν.

Χρεμύλος

425ἀλλʼ οὐκ ἔχει γὰρ δᾷδας.

Βλεψίδημος

425bοὐκοῦν κλαύσεται.

Πενία

426ὄιεσθε δʼ εἶναι τίνα με;

Χρεμύλος

426bπανδοκεύτριαν

427ἢ λεκιθόπωλιν. οὐ γὰρ ἂν τοσουτονὶ

428ἀνέκραγες ἡμῖν οὐδὲν ἠδικημένη.

Πενία

429ἄληθες; οὐ γὰρ δεινότατα δεδράκατον

430ζητοῦντες ἐκ πάσης με χώρας ἐκβαλεῖν;

Χρεμύλος

431οὔκουν ὑπόλοιπον τὸ βάραθρόν σοι γίγνεται;

432ἀλλʼ ἥτις εἶ λέγειν σʼ ἐχρῆν αὐτίκα μάλα.

Πενία

433ἣ σφὼ ποιήσω τήμερον δοῦναι δίκην

434ἀνθʼ ὧν ἐμὲ ζητεῖτον ἐνθένδʼ ἀφανίσαι.

Βλεψίδημος

435ἆρʼ ἐστὶν ἡ καπηλὶς ἡκ τῶν γειτόνων,

436ἣ ταῖς κοτύλαις ἀεί με διαλυμαίνεται;

Πενία

437Πενία μὲν οὖν, ἣ σφῷν ξυνοικῶ πόλλʼ ἔτη.

Βλεψίδημος

438ἄναξ Ἄπολλον καὶ θεοί, ποῖ τις φύγῃ;

Χρεμύλος

439οὗτος τί δρᾷς; ὦ δειλότατον σὺ θηρίον·

440οὐ παραμενεῖς;

Βλεψίδημος

440bἥκιστα πάντων.

Χρεμύλος

440cοὐ μενεῖς;

441ἀλλʼ ἄνδρε δύο γυναῖκα φεύγομεν μίαν;

Βλεψίδημος

442Πενία γάρ ἐστιν ὦ πόνηρʼ, ἧς οὐδαμοῦ

443οὐδὲν πέφυκε ζῷον ἐξωλέστερον.

Χρεμύλος

444στῆθʼ, ἀντιβολῶ σε, στῆθι.

Βλεψίδημος

444bμὰ Δίʼ ἐγὼ μὲν οὔ.

Χρεμύλος

445καὶ μὴν λέγω, δεινότατον ἔργον παρὰ πολὺ

446ἔργων ἁπάντων ἐργασόμεθʼ, εἰ τὸν θεὸν

447ἔρημον ἀπολιπόντε ποι φευξούμεθα

448τηνδὶ δεδιότε, μηδὲ διαμαχούμεθα.

Βλεψίδημος

449ποίοις ὅπλοισιν ἢ δυνάμει πεποιθότες;

450ποῖον γὰρ οὐ θώρακα, ποίαν δʼ ἀσπίδα

451οὐκ ἐνέχυρον τίθησιν ἡ μιαρωτάτη;

Χρεμύλος

452θάρρει· μόνος γὰρ ὁ θεὸς οὗτος οἶδʼ ὅτι

453τροπαῖον ἂν στήσαιτο τῶν ταύτης τρόπων.

Πενία

454γρύζειν δὲ καὶ τολμᾶτον ὦ καθάρματε,

455ἐπʼ αὐτοφώρῳ δεινὰ δρῶντʼ εἰλημμένω;

Χρεμύλος

456σὺ δʼ ὦ κάκιστʼ ἀπολουμένη τί λοιδορεῖ

457ἡμῖν προσελθοῦσʼ οὐδʼ ὁτιοῦν ἀδικουμένη;

Πενία

458οὐδὲν γὰρ ὦ πρὸς τῶν θεῶν νομίζετε

459ἀδικεῖν με τὸν Πλοῦτον ποιεῖν πειρωμένω

460βλέψαι πάλιν;

Χρεμύλος

460bτί οὖν ἀδικοῦμεν τοῦτό σε,

461εἰ πᾶσιν ἀνθρώποισιν ἐκπορίζομεν

462ἀγαθόν;

Πενία

462bτί δʼ ἂν ὑμεῖς ἀγαθὸν ἐξεύροιθʼ;

Χρεμύλος

462cὅ τι;

463σὲ πρῶτον ἐκβαλόντες ἐκ τῆς Ἑλλάδος.

Πενία

464ἔμʼ ἐκβαλόντες; καὶ τί ἂν νομίζετον

465κακὸν ἐργάσασθαι μεῖζον ἀνθρώπους;

Χρεμύλος

465bὅ τι;

466εἰ τοῦτο δρᾶν μέλλοντες ἐπιλαθοίμεθα.

Πενία

467καὶ μὴν περὶ τούτου σφῷν ἐθέλω δοῦναι λόγον

468τὸ πρῶτον αὐτοῦ· κἂν μὲν ἀποφήνω μόνην

469ἀγαθῶν ἁπάντων οὖσαν αἰτίαν ἐμὲ

470ὑμῖν διʼ ἐμέ τε ζῶντας ὑμᾶς· εἰ δὲ μή,

471ποιεῖτον ἤδη τοῦθʼ ὅ τι ἂν ὑμῖν δοκῇ.

Χρεμύλος

472ταυτὶ σὺ τολμᾷς ὦ μιαρωτάτη λέγειν;

Πενία

473καὶ σύ γε διδάσκου· πάνυ γὰρ οἶμαι ῥᾳδίως

474ἅπανθʼ ἁμαρτάνοντά σʼ ἀποδείξειν ἐγώ,

475εἰ τοὺς δικαίους φῂς ποιήσειν πλουσίους.

Χρεμύλος

476ὦ τύμπανα καὶ κύφωνες οὐκ ἀρήξετε;

Πενία

477οὐ δεῖ σχετλιάζειν καὶ βοᾶν πρὶν ἂν μάθῃς.

Χρεμύλος

478καὶ τίς δύναιτʼ ἂν μὴ βοᾶν ἰοὺ ἰοὺ

479τοιαῦτʼ ἀκούων;

Πενία

479bὅστις ἐστὶν εὖ φρονῶν.

Χρεμύλος

480τί δῆτά σοι τίμημʼ ἐπιγράψω τῇ δίκῃ,

481ἐὰν ἁλῷς;

Πενία

481bὅ τι σοι δοκεῖ.

Χρεμύλος

481cκαλῶς λέγεις.

Πενία

482τὸ γὰρ αὔτʼ, ἐὰν ἡττᾶσθε, καὶ σφὼ δεῖ παθεῖν.

Χρεμύλος

483ἱκανοὺς νομίζεις δῆτα θανάτους εἴκοσιν;

Βλεψίδημος

484ταύτῃ γε· νῷν δὲ δὔ ἀποχρήσουσιν μόνω.

Πενία

485οὐκ ἂν φθάνοιτον τοῦτο πράττοντʼ, ἢ τί γʼ ἂν

486ἔχοι τις ἂν δίκαιον ἀντειπεῖν ἔτι;

Agon 5

Episode 6

Χρεμύλος

619αὕτη μὲν ἡμῖν ἡπίτριπτος οἴχεται.

620ἐγὼ δὲ καὶ σύ γʼ ὡς τάχιστα τὸν θεὸν

621ἐγκατακλινοῦντʼ ἄγωμεν εἰς Ἀσκληπιοῦ.

Βλεψίδημος

622καὶ μὴ διατρίβωμέν γε, μὴ πάλιν τις αὖ

623ἐλθὼν διακωλύσῃ τι τῶν προὔργου ποιεῖν.

Χρεμύλος

624παῖ Καρίων τὰ στρώματʼ ἐκφέρειν σʼ ἐχρῆν

625αὐτόν τʼ ἄγειν τὸν Πλοῦτον, ὡς νομίζεται,

626καὶ τἄλλʼ ὅσʼ ἐστὶν ἔνδον ηὐτρεπισμένα.

Χοροῦ

Episode 7

Καρίων

627ὦ πλεῖστα Θησείοις μεμυστιλημένοι

628γέροντες ἄνδρες ἐπʼ ὀλιγίστοις ἀλφίτοις,

629ὡς εὐτυχεῖθʼ, ὡς μακαρίως πεπράγατε,

630ἄλλοι θʼ ὅσοις μέτεστι τοῦ χρηστοῦ τρόπου.

Χορός

631τί δʼ ἔστιν ὦ βέλτιστε τῶν σαυτοῦ φίλων;

632φαίνει γὰρ ἥκειν ἄγγελος χρηστοῦ τινος.

Καρίων

633ὁ δεσπότης πέπραγεν εὐτυχέστατα,

634μᾶλλον δʼ ὁ Πλοῦτος αὐτός· ἀντὶ γὰρ τυφλοῦ

635ἐξωμμάτωται καὶ λελάμπρυνται κόρας,

636Ἀσκληπιοῦ παιῶνος εὐμενοῦς τυχών.

Χορός

637λέγεις μοι χαράν, λέγεις μοι βοάν.

Καρίων

638πάρεστι χαίρειν, ἤν τε βούλησθʼ ἤν τε μή.

Χορός

639ἀναβοάσομαι τὸν εὔπαιδα καὶ

640μέγα βροτοῖσι φέγγος Ἀσκληπιόν.

Γυνή

641τίς ἡ βοή ποτʼ ἐστίν; ἆρʼ ἀγγέλλεται

642χρηστόν τι; τοῦτο γὰρ ποθοῦσʼ ἐγὼ πάλαι

643ἔνδον κάθημαι περιμένουσα τουτονί.

Καρίων

644ταχέως ταχέως φέρʼ οἶνον ὦ δέσποινʼ, ἵνα

645καὐτὴ πίῃς· φιλεῖς δὲ δρῶσʼ αὐτὸ σφόδρα·

646ὡς ἀγαθὰ συλλήβδην ἅπαντά σοι φέρω.

Γυνή

647καὶ ποῦ στιν;

Καρίων

647bἐν τοῖς λεγομένοις εἴσει τάχα.

Γυνή

648πέραινε τοίνυν ὅ τι λέγεις ἀνύσας ποτέ.

Καρίων

649ἄκουε τοίνυν, ὡς ἐγὼ τὰ πράγματα

650ἐκ τῶν ποδῶν ἐς τὴν κεφαλήν σοι πάντʼ ἐρῶ.

Γυνή

651μὴ δῆτʼ ἔμοιγʼ ἐς τὴν κεφαλήν.

Καρίων

651bμὴ τἀγαθὰ

652ἃ νῦν γεγένηται;

Γυνή

652bμὴ μὲν οὖν τὰ πράγματα.

Καρίων

653ὡς γὰρ τάχιστʼ ἀφικόμεθα πρὸς τὸν θεὸν

654ἄγοντες ἄνδρα τότε μὲν ἀθλιώτατον

655νῦν δʼ εἴ τινʼ ἄλλον μακάριον κεὐδαίμονα,

656πρῶτον μὲν αὐτὸν ἐπὶ θάλατταν ἤγομεν,

657ἔπειτʼ ἐλοῦμεν.

Γυνή

657bνὴ Δίʼ εὐδαίμων ἄρʼ ἦν

658ἀνὴρ γέρων ψυχρᾷ θαλάττῃ λούμενος.

Καρίων

659ἔπειτα πρὸς τὸ τέμενος ᾖμεν τοῦ θεοῦ.

660ἐπεὶ δὲ βωμῷ πόπανα καὶ προθύματα

661καθωσιώθη πέλανος Ἡφαίστου φλογί,

662κατεκλίναμεν τὸν Πλοῦτον, ὥσπερ εἰκὸς ἦν·

663ἡμῶν δʼ ἕκαστος στιβάδα παρεκαττύετο.

Γυνή

664ἦσαν δέ τινες κἄλλοι δεόμενοι τοῦ θεοῦ;

Καρίων

665εἷς μέν γε Νεοκλείδης, ὅς ἐστι μὲν τυφλός,

666κλέπτων δὲ τοὺς βλέποντας ὑπερηκόντικεν·

667ἕτεροί τε πολλοὶ παντοδαπὰ νοσήματα

668ἔχοντες· ὡς δὲ τοὺς λύχνους ἀποσβέσας

669ἡμῖν παρήγγειλεν καθεύδειν τοῦ θεοῦ

670ὁ πρόπολος, εἰπών, ἤν τις αἴσθηται ψόφου

671σιγᾶν, ἅπαντες κοσμίως κατεκείμεθα.

672κἀγὼ καθεύδειν οὐκ ἐδυνάμην, ἀλλά με

673ἀθάρης χύτρα τις ἐξέπληττε κειμένη

674ὀλίγον ἄπωθεν τῆς κεφαλῆς του γρᾳδίου,

675ἐφʼ ἣν ἐπεθύμουν δαιμονίως ἐφερπύσαι.

676ἔπειτʼ ἀναβλέψας ὁρῶ τὸν ἱερέα

677τοὺς φθοῖς ἀφαρπάζοντα καὶ τὰς ἰσχάδας

678ἀπὸ τῆς τραπέζης τῆς ἱερᾶς· μετὰ τοῦτο δὲ

679περιῆλθε τοὺς βωμοὺς ἅπαντας ἐν κύκλῳ,

680εἴ που πόπανον εἴη τι καταλελειμμένον·

681ἔπειτα ταῦθʼ ἥγιζεν ἐς σάκταν τινά.

682κἀγὼ νομίσας πολλὴν ὁσίαν τοῦ πράγματος

683ἐπὶ τὴν χύτραν τῆς ἀθάρης ἀνίσταμαι.

Γυνή

684ταλάντατʼ ἀνδρῶν οὐκ ἐδεδοίκεις τὸν θεόν;

Καρίων

685νὴ τοὺς θεοὺς ἔγωγε μὴ φθάσειέ με

686ἐπὶ τὴν χύτραν ἐλθὼν ἔχων τὰ στέμματα·

687ὁ γὰρ ἱερεὺς αὐτοῦ με προὐδιδάξατο.

688τὸ γρᾴδιον δʼ ὡς ᾔσθετο δή μου τὸν ψόφον,

689ἄρασʼ ὑφῄρει· κᾆτα συρίξας ἐγὼ

690ὀδὰξ ἐλαβόμην ὡς παρείας ὢν ὄφις.

691ἡ δʼ εὐθέως τὴν χεῖρα πάλιν ἀνέσπασεν,

692κατέκειτο δʼ αὑτὴν ἐντυλίξασʼ ἡσυχῇ

693ὑπὸ τοῦ δέους βδέουσα δριμύτερον γαλῆς.

694κἀγὼ τότʼ ἤδη τῆς ἀθάρης πολλὴν ἔφλων·

695ἔπειτʼ ἐπειδὴ μεστὸς ἦν, ἀνεπαλλόμην.

Γυνή

696ὁ δὲ θεὸς ὑμῖν οὐ προσῄειν;

Καρίων

696bοὐδέπω.

697μετὰ τοῦτο δʼ ἤδη καὶ γέλοιον δῆτά τι

698ἐποίησα. προσιόντος γὰρ αὐτοῦ μέγα πάνυ

699ἀπέπαρδον· ἡ γαστὴρ γὰρ ἐπεφύσητό μου.

Γυνή

700ἦ πού σε διὰ τοῦτʼ εὐθὺς ἐβδελύττετο.

Καρίων

701οὔκ, ἀλλʼ Ἰασὼ μέν τις ἀκολουθοῦσʼ ἅμα

702ὑπηρυθρίασε χἠ Πανάκειʼ ἀπεστράφη

703τὴν ῥῖνʼ ἐπιλαβοῦσʼ· οὐ λιβανωτὸν γὰρ βδέω.

Γυνή

704αὐτὸς δʼ ἐκεῖνος;

Καρίων

704bοὐ μὰ Δίʼ οὐδʼ ἐφρόντισεν.

Γυνή

705λέγεις ἄγροικον ἄρα σύ γʼ εἶναι τὸν θεόν.

Καρίων

706μὰ Δίʼ οὐκ ἔγωγʼ, ἀλλὰ σκατοφάγον.

Γυνή

706bαἲ τάλαν.

Καρίων

707μετὰ ταῦτʼ ἐγὼ μὲν εὐθὺς ἐνεκαλυψάμην

708δείσας, ἐκεῖνος δʼ ἐν κύκλῳ τὰ νοσήματα

709σκοπῶν περιῄει πάντα κοσμίως πάνυ.

710ἔπειτα παῖς αὐτῷ λίθινον θυείδιον

711παρέθηκε καὶ δοίδυκα καὶ κιβώτιον.

Γυνή

712λίθινον;

Καρίων

712bμὰ Δίʼ οὐ δῆτʼ οὐχὶ τό γε κιβώτιον.

Γυνή

713σὺ δὲ πῶς ἑώρας ὦ κάκιστʼ ἀπολούμενε,

714ὃς ἐγκεκαλύφθαι φῄς;

Καρίων

714bδιὰ τοῦ τριβωνίου·

715ὀπὰς γὰρ εἶχεν οὐκ ὀλίγας μὰ τὸν Δία.

716πρῶτον δὲ πάντων τῷ Νεοκλείδῃ φάρμακον

717καταπλαστὸν ἐνεχείρησε τρίβειν, ἐμβαλὼν

718σκορόδων κεφαλὰς τρεῖς Τηνίων. ἔπειτʼ ἔφλα

719ἐν τῇ θυείᾳ συμπαραμιγνύων ὀπὸν

720καὶ σχῖνον· εἶτʼ ὄξει διέμενος Σφηττίῳ

721κατέπλασεν αὐτοῦ τὰ βλέφαρʼ ἐκστρέψας, ἵνα

722ὀδυνῷτο μᾶλλον. ὁ δὲ κεκραγὼς καὶ βοῶν

723ἔφευγʼ ἀνᾴξας· ὁ δὲ θεὸς γελάσας ἔφη·

724ἐνταῦθα νῦν κάθησο καταπεπλασμένος,

725ἵνʼ ὑπομνύμενον παύσω σε τὰς ἐκκλησίας.

Γυνή

726ὡς φιλόπολίς τίς ἐσθʼ ὁ δαίμων καὶ σοφός.

Καρίων

727μετὰ τοῦτο τῷ Πλούτωνι παρεκαθέζετο,

728καὶ πρῶτα μὲν δὴ τῆς κεφαλῆς ἐφήψατο,

729ἔπειτα καθαρὸν ἡμιτύβιον λαβὼν

730τὰ βλέφαρα περιέψησεν· ἡ Πανάκεια δὲ

731κατεπέτασʼ αὐτοῦ τὴν κεφαλὴν φοινικίδι

732καὶ πᾶν τὸ πρόσωπον· εἶθʼ ὁ θεὸς ἐπόππυσεν.

733ἐξῃξάτην οὖν δύο δράκοντʼ ἐκ τοῦ νεὼ

734ὑπερφυεῖς τὸ μέγεθος.

Γυνή

734bὦ φίλοι θεοί.

Καρίων

735τούτω δʼ ὑπὸ τὴν φοινικίδʼ ὑποδύνθʼ ἡσυχῇ

736τὰ βλέφαρα περιέλειχον, ὥς γʼ ἐμοὶ δοκεῖ·

737καὶ πρίν σε κοτύλας ἐκπιεῖν οἴνου δέκα,

738ὁ Πλοῦτος ὦ δέσποινʼ ἀνειστήκει βλέπων·

739ἐγὼ δὲ τὼ χεῖρʼ ἀνεκρότησʼ ὑφʼ ἡδονῆς

740τὸν δεσπότην τʼ ἤγειρον. ὁ θεὸς δʼ εὐθέως

741ἠφάνισεν αὑτὸν οἵ τʼ ὄφεις ἐς τὸν νεών.

742οἱ δʼ ἐγκατακείμενοι παρʼ αὐτῷ πῶς δοκεῖς

743τὸν Πλοῦτον ἠσπάζοντο καὶ τὴν νύχθʼ ὅλην

744ἐγρηγόρεσαν, ἕως διέλαμψεν ἡμέρα.

745ἐγὼ δʼ ἐπῄνουν τὸν θεὸν πάνυ σφόδρα,

746ὅτι βλέπειν ἐποίησε τὸν Πλοῦτον ταχύ,

747τὸν δὲ Νεοκλείδην μᾶλλον ἐποίησεν τυφλόν.

Γυνή

748ὅσην ἔχεις τὴν δύναμιν ὦναξ δέσποτα.

749ἀτὰρ φράσον μοι, ποῦʼ σθʼ ὁ Πλοῦτος;

Καρίων

749bἔρχεται.

750ἀλλʼ ἦν περὶ αὐτὸν ὄχλος ὑπερφυὴς ὅσος.

751οἱ γὰρ δίκαιοι πρότερον ὄντες καὶ βίον

752ἔχοντες ὀλίγον αὐτὸν ἠσπάζοντο καὶ

753ἐδεξιοῦνθʼ ἅπαντες ὑπὸ τῆς ἡδονῆς·

754ὅσοι δʼ ἐπλούτουν οὐσίαν τʼ εἶχον συχνὴν

755οὐκ ἐκ δικαίου τὸν βίον κεκτημένοι,

756ὀφρῦς ξυνῆγον ἐσκυθρώπαζόν θʼ ἅμα.

757οἱ δʼ ἠκολούθουν κατόπιν ἐστεφανωμένοι

758γελῶντες εὐφημοῦντες· ἐκτυπεῖτο δὲ

759ἐμβὰς γερόντων εὐρύθμοις προβήμασιν.

760ἀλλʼ εἶʼ ἁπαξάπαντες ἐξ ἑνὸς λόγου

761ὀρχεῖσθε καὶ σκιρτᾶτε καὶ χορεύετε·

762οὐδεὶς γὰρ ὑμῖν εἰσιοῦσιν ἀγγελεῖ,

763ὡς ἄλφιτʼ οὐκ ἔνεστιν ἐν τῷ θυλάκῳ.

Γυνή

764νὴ τὴν Ἑκάτην κἀγὼ δʼ ἀναδῆσαι βούλομαι

765εὐαγγέλιά σε κριβανωτῶν ὁρμαθῷ

766τοιαῦτʼ ἀπαγγείλαντα.

Καρίων

766bμή νυν μέλλʼ ἔτι,

767ὡς ἅνδρες ἐγγύς εἰσιν ἤδη τῶν θυρῶν.

Γυνή

768φέρε νυν ἰοῦσʼ εἴσω κομίσω καταχύσματα

769ὥσπερ νεωνήτοισιν ὀφθαλμοῖς ἐγώ.

Καρίων

770ἐγὼ δʼ ἀπαντῆσαί γʼ ἐκείνοις βούλομαι.

Κομμάτιον Χοροῦ

Episode 8

Πλοῦτος

771καὶ προσκυνῶ γε πρῶτα μὲν τὸν ἥλιον,

772ἔπειτα σεμνῆς Παλλάδος κλεινὸν πέδον

773χώραν τε πᾶσαν Κέκροπος ἥ μʼ ἐδέξατο.

774αἰσχύνομαι δὲ τὰς…

775οἵοις…

776τ…