Fragmenta

διώβολον, γεγένητ' ἐμοὶ δικόλλυβον.

καὶ μὴν τὸ δεῖν', ἀκροκώλια δή σοι τέτταρα

ἥψησα τακερά.

τῶν δὲ γηθύων

ῥίζας, ἐχούσας σκοροδομίμητον φύσιν

κοιτὼν ἁπάσαις εἷς, πύελος δὲ μί' ἀρκέσει.

δοῖδυξ, θυΐα, τυροκνῆστις, ἐσχάρα.

καὶ διαστίλβονθ' ὁρῶμεν

ὥσπερ ἐκ καινοῦ λυχνούχου

πάντα τῆς ἐξωμίδος.

καί κ' ἐπιθυμήσειε νέος νῆς ἀμφιπόλοιο.

οὐκ ἐτός, ὦ γυναῖκες,

πᾶσι κακοῖσιν ἡμᾶς

φλῶσιν ἑκάστοθ' ἅνδρες·

δεινὰ γὰρ ἔργα δρῶσαι

λαμβανόμεσθ' ὑπ' αὐτῶν.

καὶ δι' ὀπῆς κἀπὶ τέγους

δυοῖν λυχνιδίοιν

ἀκερματίαν

κλειδίον

σμηματοφορεῖον

{ΑΜΦΙΑΡΕΩΣ}

{Α.} γύναι, τί τὸ ψοφῆσάν ἐσθ'; {Β.} ἁλεκτρυὼν

τὴν κύλικα καταβέβληκεν. {Α.} οἰμώζουσά γε.

καὶ νὴ Δί' ἐκ τοῦ δωματίου γε νῷν φέρε

κνέφαλλον ἅμα καὶ προσκεφάλαιον τῶν λινῶν.

νόσῳ βιασθεὶς ἢ φίλων ἀχηνίᾳ;

ἀλλ' ὦ θύγατερ, ἔλεξ', Ἰασοῖ, πρευμενής—

ἔπειτ' ἔρειξον ἐπιβαλοῦς' ὁμοῦ πίσους.

ὅστις φακῆν ἥδιστον ὄψων λοιδορεῖς.

πόθεν ἂν λάβοιμι βύσμα τῷ πρωκτῷ φλέων;

ταυτὶ τὰ κρέ' αὐτῷ παρὰ γυναικός του φέρω.

ὦ μιαρὲ καὶ Φρυνῶνδα καὶ πονηρὲ σύ

Λαμπτρεὺς ἔγωγε τῶν κάτω.

καὶ τοὺς μὲν ὄφεις, οὓς ἐπιπέμπεις,

ἐν κίστῃ που κατασήμηναι

καὶ παῦσαι φαρμακοπωλῶν.

ὀσφὺν δ' ἐξ ἄκρων διακίγκλισον ἠύτε κίγκλου

ἀνδρὸς πρεσβύτου· τελέειν δ' ἀγαθὴν ἐπαοιδήν.

οἶδα μὲν ἀρχαῖόν τι δρῶν κοὐχὶ λέληθ' ἐμαυτόν.

ἀφ' οὗ κωμῳδικὸν μορμολυκεῖον ἔγνων.

ἀκραιφνὲς ὕδωρ

ἱερὸν συμβουλή

πλεκτὴν σχοῖνον

τυφλότερος λεβηρίδος

ἀναφλᾶν καὶ ἀνακνᾶν

ἀνθρωπίζεται

ἠντεβόλησε

ῥόπτρον

καὶ νὴ Δί' εἰ Πάμφιλόν γε φαίης

κλέπτειν τὰ κοίν' ἅμα τε συκοφαντεῖν.

{ΑΝΑΓΥΡΟΣ}

μὴ κλᾶ'· ἐγώ σοι βουκέφαλον ὠνήσομαι.

ψῆχ' ἠρέμα τὸν βουκέφαλον καὶ

τὸν κοππατίαν.

{Α.} ὡς δ' ὀρθοπλήξ. {Β.} πέφυκε γὰρ δυσγάργαλις.

{Α.} τοῦτ' αὐτὸ πράττω, δύ' ὀβολὼ καὶ σύμβολον

ὑπὸ τῷ 'πικλίντρῳ. {Β.} μῶν τις αὔτ' ἀνείλετο;

εἰ μὴ παραμυθεῖ μ' ὀψαρίοις ἑκάστοτε.

καὶ ξυννένοφε καὶ χειμέρια βροντᾷ μάλ' αὖ.

ὅρμου παρόντος τὴν ἀτραπὸν κατερρύην.

ἐν τῷ στόματι τριημιωβόλιον ἔχων

πλὴν ἀλεύρου καὶ ῥόας

πρὸς θεῶν, ἔραμαι τέττιγα φαγεῖν

καὶ κερκώπην θηρευσαμένη

καλάμῳ λεπτῷ.

οὐχ ἑψητῶν λοπάς ἐστιν.

καὶ μὴν χθές γ' ἦν Πέρδιξ χωλός.

ἐκ δὲ τῆς ἐμῆς χλανίδος τρεῖς ἁπληγίδας ποιῶν

ἀλλὰ πάντας χρὴ παραλοῦσθαι καὶ τοὺς σπόγγους ἐᾶν.

ἀναχύρωτον τὸν πηλὸν

Ἀργεῖοι φῶρες

στόμια πριονωτά

ἀμφιανακτίζειν

τὸν πνιγέα

ὑφόλμιον

τὴν ψήκτραν

ἀλλ' Ἀριφράδη δέδοικα μὴ τὰ πράγματα

ἡμῶν διακναίσῃ.

{ΒΑΒΥΛΩΝΙΟΙ}

Σαμίων ὁ δῆμός ἐστιν· ὡς πολυγράμματος.

ἀνὴρ πεδήτης ἰτέαν ἐνημμένος

ἵστασθ' ἐφεξῆς πάντες ἐπὶ τρεῖς ἀσπίδας.

Ζεῦ, τὸ χρῆμα τῆς νεολαίας ὡς καλόν.

ἀνέχασκον εἷς ἕκαστος ἐμφερέστατα

ὀπτωμέναις κόγχαισιν ἐπὶ τῶν ἀνθράκων.

ἀνήρ τις ἡμῖν ἐστιν ἐγκινούμενος.

{Α.} δεῖ διακοσίων δραχμῶν.

{Β.} πόθεν οὖν γένοιντ' ἄν; {Α.} τὸν κότυλον τοῦτον φέρε.

πόσους ἔχει στρωτῆρας ἁνδρὼν οὑτοσί; * * * *

ὡς εὖ καλυμματίοις τὸν οἶκον ἤρεφεν.

μέσην ἔρειδε πρὸς τὸ σιμόν.

ἐννεύει με φεύγειν οἴκαδε.

εἰς ἄχυρα καὶ χνοῦν

τὴν αὑτοῦ σκιὰν δέδοικεν.

ναυλόχιον ἐν τῷ μέσῳ.

ἦ που κατὰ στοίχους κεκράξονταί τι βαρβαριστί.

εὖ γ' ἐξεκολύμβης' οὑπιβάτης, ὡς ἐξοίσων ἐπίγυον.

ἢ δῶρ' αἰτῶν ἀρχὴν πολέμου μετὰ Πεισάνδρου πορίσειεν.

ἢ βοιδαρίων τις ἀπέκτεινε ζεῦγος χολίκων ἐπιθυμῶν.

κατάγου ῥοθιάζων. * * *

ναῦς ὅταν ἐκ πιτύλων ῥοθιάζῃ σώφρονι κόσμῳ

ἐς τὸν λιμένα

ἀνθ' Ἑρμιόνος

τὰ μέτωπα Ἰστριανά

πόδα βαλλαντίου

ἁλυκόν

δύσριγος

ζώστειον

θωμόν

λακεδαιμονιάζω

ὁρκωμοτεῖν

στίγων

ὠτοκάταξιν

{ΓΕΩΡΓΟΙ}

{Α.} ἐθέλω γεωργεῖν. {Β.} εἶτα τίς σε κωλύει;

{Α.} ὑμεῖς. τί δ' εἰ δίδωμι χιλίας δραχμάς,

ἐάν με τῶν ἀρχῶν ἀφῆτε; {Β.} δεχόμεθα·

δισχίλιαι γάρ εἰσι σὺν ταῖς Νικίου.

ὅτου δοκεῖ σοι δεῖν μάλιστα τῇ πόλει.

{Β.} ἐμοὶ μὲν ἐπὶ τὸν μολγόν· οὐκ ἀκήκοας;

τί δῆτα τούτων τῶν κακῶν, ὦ παῖ, γλίχει;

εἶτ' ἄρτον ὀπτῶν τυγχάνει τις ὀβελίαν.

ὥσπερ κυλικείου τοὐθόνιον προπέπταται.

εἴ γ' ἐγκιλικίσαιμ', ἐξολοίμην, φαθὶ λέγων.

καχέτας καὶ Μεγακλέας καὶ μαλακούς

ἐξ ἄστεως νῦν εἰς ἀγρὸν χωρῶμεν· ὡς πάλαι δεῖ

ἡμᾶς ἐκεῖ 'ν τῷ χαλκίῳ λελουμένους σχολάζειν.

συκᾶς φυτεύω κάρτα πλὴν Λακωνικῆς·

τοῦτο γὰρ τὸ σῦκον ἐχθρόν ἐστι καὶ τυραννικόν·

οὐ γὰρ ἦν ἂν μικρόν, εἰ μὴ μισόδημον ἦν σφόδρα.

Εἰρήνη βαθύπλουτε καὶ ζευγάριον βοεικόν,

εἰ γὰρ ἐμοὶ παυσαμένῳ τοῦ πολέμου γένοιτο

σκάψαι κἀποκλάσαι τε καὶ λουσαμένῳ διελκύσαι

τῆς τρυγὸς ἄρτον λιπαρὸν καὶ ῥάφανον φαγόντι.

ὦ πόλι φίλη Κέκροπος, αὐτοφυὲς Ἀττική,

χαῖρε λιπαρὸν δάπεδον, οὖθαρ ἀγαθῆς χθονός.

ἐν ἀγορᾷ δ' αὖ πλάτανον εὖ διαφυτεύσομεν.

ἀγαθήν γε κωδίαν

ἀπυρήνων

ἐλαΐζειν

μετόρχιον

πορνεύτριαν

Σηράγγιον

Στρεψαίους

τραπεζοφόρον

{ΓΗΡΑΣ}

{Α.} τουτὶ τί ἦν τὸ πρᾶγμα; {Β.} θερμούς, ὦ τέκνον.

{Α.} ἀλλ' ἦ παραφρονεῖς; {Β.} κριβανίτας, ὦ τέκνον,

λευκοὺς δὲ πάνυ.

ὁ δὲ μεθύων ἤμει παρὰ τοὺς ἀρχηγέτας.

πτωχικοῦ βακτηρίου.

βακτηρία δὲ Περσὶς ἀντὶ καμπύλης.

ὀφθαλμιάσας πέρυσιν εἶτ' ἔσχον κακῶς,

ἔπειθ' ὑπαλειφόμενος παρ' ἰατρῷ—

ὀξωτά, σιλφιωτά, βολβός, τεύτλιον,

περίκομμα, θρῖον, ἐγκέφαλος, ὀρίγανον,

καταπυγοσύνη ταῦτ' ἐστὶ πρὸς κρέας μέγα.

{Α.} τίς ἂν φράσειε ποῦ 'στι τὸ Διονύσιον;

{Β.} ὅπου τὰ μορμολυκεῖα προσκρεμάννυται.

ἔδει δέ γέ σε βληθεῖσαν εἰς Ἁλμυρίδας

... τῃδὶ μὴ παρέχειν σε πράγματα.

ἐπὶ τοῦ περιδρόμου στᾶσα τῆς συνοικίας

{Α.} σὺ δ' οὐκ ἐγήμω; {Β.} νὴ Δί', ὀλίγας ἡμέρας.

ἐγὼ δ' ἀπολοπίζειν τε κᾆτ' ἐπ' ἀνθράκων—

ὑδρίαν δανείζειν πεντέχουν ἢ μείζονα

ταῖς πολιόχρωσι βεμβράσιν τεθραμμένη

κοπίδι τῶν μαγειρικῶν

εἰ παιδαρίοις ἀκολουθεῖν δεῖ σφαῖραν καὶ στλεγγίδ' ἔχοντα.

λορδοῦ κιγκλοβάταν ῥυθμόν

ὦ πρεσβῦτα, πότερα φιλεῖς τὰς δρυπετεῖς ἑταίρας

ἢ σὺ τὰς ὑποπαρθένους, ἁλμάδας ὡς ἐλάας,

στιφράς;

ἀποπλευστέ' οὖν ἐπὶ τὸν νυμφίον, ᾧ γαμοῦμαι

τήμερον.

Μελιτέα κάπρον

καλαμίνους αὐλούς

καταλαλεῖν

κληρωτήριον

σκάφιον

τῆτες

{ΓΗΡΥΤΑΔΗΣ}

{Α.} καὶ τίς νεκρῶν κευθμῶνα καὶ σκότου πύλας

ἔτλη κατελθεῖν; {Β.} ἕν' ἀφ' ἑκάστης τῆς τέχνης

εἱλόμεθα κοινῇ γενομένης ἐκκλησίας,

οὓς ᾖσμεν ὄντας ᾁδοφοίτας καὶ θαμὰ

ἐκεῖσε φιλοχωροῦντας. {Α.} εἰσὶ γάρ τινες

ἄνδρες παρ' ὑμῖν ᾁδοφοῖται; {Β.} νὴ Δία

μάλιστά γ'. {Α.} ὥσπερ Θρᾳκοφοῖται; {Β.} πάντ' ἔχεις.

{Α.} καὶ τίνες ἂν εἶεν; {Β.} πρῶτα μὲν Σαννυρίων

ἀπὸ τῶν τρυγῳδῶν, ἀπὸ δὲ τῶν τραγικῶν χορῶν

Μέλητος, ἀπὸ δὲ τῶν κυκλίων Κινησίας. * * * *

{Α.} ὡς σφόδρ' ἐπὶ λεπτῶν ἐλπίδων ὠχεῖσθ' ἄρα.

τούτους γὰρ ἢν πολλῷ ξυνέλθῃ ξυλλαβὼν

ὁ τῆς διαρροίας ποταμὸς οἰχήσεται.

{Α.} καὶ πῶς ἐγὼ Σθενέλου φάγοιμ' ἂν ῥήματα;

{Β.} εἰς ὄξος ἐμβαπτόμενος ἢ ξηροὺς ἅλας.

τότε μὲν ... σου κατεκοττάβιζον ἄν,

νυνὶ δέ σου κατεμοῦσι, τάχα δ' εὖ οἶδ' ὅτι

καὶ καταχέσονται.

ἐν τοῖσι συνδείπνοις ἐπαινῶν Αἰσχύλον

θεράπευε καὶ χόρταζε τῶν μονῳδιῶν.

ἥκω Θεαρίωνος ἀρτοπώλιον

λιπών, ἵν' ἐστὶ κριβάνων ἑδώλια.

ἆρ' ἔνδον ἀνδρῶν κεστρέων ἀποικία;

ὡς μὲν γάρ ἐστε νήστιδες, γιγνώσκεται.

τὴν μάλθαν ἐκ τῶν γραμματείων ἤσθιον.

ἀκροκώλι', ἄρτοι, κάραβοι, βολβοί, φακῆ.

πτισάνην διδάσκεις αὐτὸν ἕψειν ἢ φακῆν;

ᾖσαν εὐθὺ τοῦ Διονυσίου

ἀλλ' ἴσθ' ἐπ' αὐτὴν τὴν θύραν ἀφιγμένος.

πόλος τόδ' ἐστίν; εἶτα πόστην ἥλιος τέτραπται;

φήμαις οὖν ἐγὼ βροτῶν ἅπαντας ἐκλαπῆναι.

χαριεντίζει καὶ καταπαίζεις ἡμῶν καὶ βωμολοχεύει.

ψίθυρός τε καλοῦ καὶ ψωμοκόλαξ.

αὐτοὶ θύομεν

φορμῷ σχοινίνῳ

τῶν ἀπυρήνων

ἀσκοθύλακος

γαργαλισμοῦ

ἕρμα

καρπεῖα

κατάπλασμα

μέτοχος

τοὺς οἰκοδόμους

περίθεσιν

σκόμβρος

σύντεχνοι

{ΔΑΙΔΑΛΟΣ}

ἤδη τις ὑμῶν εἶδεν Εὐρύβατον Δία;

ᾠὸν μέγιστον τέτοκεν, ὡς ἀλεκτρυών.* * * *

εὖ ἴστε· πολλαὶ τῶν ἀλεκτρυόνων βίᾳ

ὑπηνέμια τίκτουσιν ᾠὰ πολλάκις.

πάσαις γυναιξὶν ἐξ ἑνός γέ του τρόπου

ὥσπερ παροψὶς μοιχὸς ἐσκευασμένος.

ὁ μηχανοποιός, ὁπότε βούλει τὸν τροχὸν

ἱμᾶν ἀνεκάς, λέγε, χαῖρε φέγγος ἡλίου.

καὶ ταῦτ' ἔχοντα πουλύπους καὶ σηπίας. * * * *

τὸν πουλύπουν μοὔθηκε. * * * *

πληγαὶ λέγονται πουλύπου πιλουμένου.

περὶ τοῦ γὰρ ὑμῖν ὁ πόλεμος

νῦν ἐστι; περὶ ὄνου σκιᾶς.

κογχυλίας λίθος

Δαιδάλεια

ἀρχιτεκτονεῖν

δορυφόνον

κακκάβη

{ΔΑΙΤΑΛΗΣ}

{Α.} ἀλλ' εἶ σορέλλη καὶ μύρον καὶ ταινίαι.

{Β.} ἰδού, σορέλλη, τοῦτο παρὰ Λυσιστράτου.

{Α.} ἦ μὴν ἴσως σὺ καταπλιγήσει τῷ χρόνῳ.

{Β.} τὸ καταπλιγήσει τοῦτο παρὰ τῶν ῥητόρων.

{Α.} ἀποβύσεταί σοι ταῦτά πη τὰ ῥήματα.

{Β.} παρ' Ἀλκιβιάδου τοῦτο τἀποβύσεται.

{Α.} τί δ' ὑποτεκμαίρει καὶ κακῶς ἄνδρας λέγεις

καλοκἀγαθεῖν ἀσκοῦντας; {Β.} οἴμ', ὦ Θρασύμαχε,

τίς τοῦτο τῶν ξυνηγόρων τερθρεύεται;

οὐκ αἰσχυνοῦμαι τὸν τάριχον τουτονὶ

πλύνων ἅπασιν ὅσα σύνοιδ' αὐτῷ κακά.

εἰ μὴ μεταλάβῃ τοὐπίπεμπτον, κλαέτω.

ἐγὼ δ' ἰὼν

πέμψω πλακοῦντ' ἐς ἑσπέραν χαρίσιον.

ἢ χόνδρον ἕψων εἶτα μυῖαν ἐμβαλὼν

ἐδίδου ῥοφεῖν ἄν.

τί δαί; κυνίδιον λεπτὸν ἐπρίω τῇ θεᾷ

εἰς τὰς τριόδους;

τῆς μυρηρᾶς ληκύθου

πρὶν κατελάσαι τὴν σπαθίδα, γεύσασθαι μύρου.

φέρ' ἴδω, τί σοι δῶ τῶν μύρων; ψάγδαν φιλεῖς;

οὐδ' ἐστὶν αὐτῷ στλεγγὶς οὐδὲ λήκυθος.

οὐδ' ἀργύριον ἔστιν κεκερματισμένον.

ὁ δ' ἡλιαστὴς εἷρπε πρὸς τὴν κιγκλίδα.

τὸν Ἐρεχθέα μοι καὶ τὸν Αἰγέα κάλει.

ἀπόλωλα· τίλλων τὸν λαγὼν ὀφθήσομαι.

ταχύ νυν πέτου καὶ μὴ τροπίαν οἶνον φέρε.

οὐκ ἀλλὰ τοῦτό γ' ἐπίχυσις τοῦ χαλκίου.

κἄγειν ἐκεῖθεν κακκάβην

ἀλλ' οὐ γὰρ ἔμαθε ταῦτ' ἐμοῦ πέμποντος, ἀλλὰ μᾶλλον

πίνειν, ἔπειτ' ᾄδειν κακῶς, Συρακοσίαν τράπεζαν,

Συβαρίτιδάς τ' εὐωχίας καὶ ‘Χῖον ἐκ Λακαινᾶν’.

εἰ μὴ δικῶν τε γυργάθους ψηφισμάτων τε θωμοὺς

φέροντες

καὶ λεῖος ὥσπερ ἔγχελυς, χρυσοῦς ἔχων κικίννους.

ἔσειον, ᾔτουν χρήματ', ἠπείλουν, ἐσυκοφάντουν.

εἰς τὰς τριήρεις δεῖν ἀναλοῦν ταῦτα καὶ τὰ τείχη,

εἰς οἷ' ἀνήλουν οἱ πρὸ τοῦ τὰ χρήματα.

ὅστις αὐλοῖς καὶ λύραισι κατατέτριμμαι χρώμενος,

εἶτά με σκάπτειν κελεύεις;

{Α.} πρὸς ταῦτα σὺ λέξον Ὁμήρου ἐμοὶ γλώττας, τί καλοῦσι * * κόρυμβα;

{Α.} τί καλοῦς' ἀμενηνὰ κάρηνα;

{Β.} ὁ μὲν οὖν σός, ἐμὸς δ' οὗτος ἀδελφὸς φρασάτω, τί κα- * * λοῦσιν ἰδυίους;

{Β.} τί καλοῦσιν ἀποινᾶν;

ᾆσον δή μοι σκόλιόν τι λαβὼν Ἀλκαίου κἀνακρέοντος.

καὶ δελφακίων ἁπαλῶν κωλαῖ καὶ χναυμάτια πτερόεντα

ἐθέλω βάψας πρὸς ναυτοδίκας ξένον ἐξαίφνης—

ὦ παρανοία καὶ ἀναιδεία

καὶ κόσκινον ἠπήσασθαι

ὅτε τὰς ὀὰς ἴσας ἐποιήσατο.

ἄγγη μυρηρά

ὡρικὸν δὲ μειράκιον καὶ κόρη

ἀποβροχθίσαι

ἐψυχρολουτήσαμεν

θυλακίσκον

κλινάριον

λυρωνίαν

νεβλάρετοι

τὸν ὀρτυγοκόμον

ῥαγδαίους

τοῦ τριγώνου

{ΔΑΝΑΙΔΕΣ}

μαρτύρομαι δὲ Ζηνὸς ἑρκείου χύτρας,

μεθ' ὧν ὁ βωμὸς οὗτος ἱδρύθη ποτέ.

ἀλλ' εἴσιθ'· ὡς τὸ πρᾶγμ' ἐλέγξαι βούλομαι

τουτί· προσόζειν γὰρ κακοῦ τού μοι δοκεῖ.

τραπόμενον εἰς τοὔψον λαβεῖν

ὀσμύλια καὶ μαινίδια καὶ σηπίδια.

κακῶν τοσούτων ξυνελέγη μοι σώρακος.

ἤδη παροινεῖς εἰς ἐμὲ πρὶν δεδειπνάναι.

δακτύλιον χαλκοῦν φέρων ἀπείρονα

οὐδεὶς βεβαλάνωκε τὴν θύραν

λύσας ἴσως ἂν τὸν λαγὼν ξυναρπάσειεν ἡμῶν.

ὁ χορὸς δ' ὠρχεῖτ' ἂν ἐναψάμενος δάπιδας καὶ στρωματόδεσμα,

διαμασχαλίσας αὑτὸν σχελίσιν καὶ φύσκαις καὶ ῥαφανῖσιν.

οὕτως αὐτοῖς ἀταλαιπώρως ἡ ποίησις διέκειτο.

πρὸς τὸν στροφέα τῆς αὐλείας σχίνου κεφαλὴν κατορύττειν.

μὴ τἄρ' εἶναί μ' ἐγκριδοπώλην

καὶ τὸν κυλλάστιν φθέγγου καὶ τὸν Πετόσιριν.

τῶν χοίρων μνοῦς ἔρι' ἐστίν.

Δαναώτατος

ἀργύριον

ἐχῖνος

προσωπίδιον

συρμαιοπῶλαι (καὶ ἐγκριδοπῶλαι).

{ΔΙΣ ΝΑΥΑΓΟΣ}

τί ὦ πονηρέ μ' ἐξορίζεις ὡσπερεὶ

κλιντήριον;

{ΔΡΑΜΑΤΑ Η ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ}

ἐγὼ γάρ, εἴ τί ς' ἠδίκηκ', ἐθέλω δίκην

δοῦναι πρόδικον ἐν τῶν φίλων τῶν σῶν ἑνί.

ἀνοιγέτω τις δώματ'· αὐτὸς ἔρχεται.

ἀλλ' ἐς κάδον λαβών τιν' οὔρει πίττινον.

ἐκκρουσαμένους τοὺς πύνδακας

πτίσσω, βράττω, μάττω, δεύω, πέττω, καταλῶ.

χωρεῖ ἄκλητος ἀεὶ δειπνήσων· οὐ γὰρ ἄκανθαι.

τὸ δὲ πορνεῖον Κύλλου πήρα.

ἀπόκινον

λίθος δεκατάλαντος

κλιμακτῆρες

{ΔΡΑΜΑΤΑ Η ΝΙΟΒΟΣ}

ἔστιν γὰρ ἡμῖν τοῖς κάτω πρὸς τοὺς ἄνω

ἀπὸ συμβόλων, καὶ μὴν ὁ μαιμακτηριών,

ἐν ᾧ ποιοῦμεν τὰς δίκας καὶ τὰς γραφάς.

οἴμοι κακοδαίμων· ὁ λύχνος ἡμῖν οἴχεται.

καὶ πῶς ὑπερβὰς τὸν λυχνοῦχον κἄλαθε;

ἀλλ' ὥσπερ λύχνος

ὁμοιότατα καθεῦδ' ἐπὶ τοῦ λυχνιδίου.

οὐδὲν μὰ Δί' ἐρῶ λοπάδος ἑψητῶν.

ὁ δ' εἰς τὸ πλινθεῖον γενόμενος ἐξέτρεψε

καττύς

{ΔΡΑΜΑΤΑ}

ἀλλ' εὔχομαι 'γωγ' ἑλκύσαι σε τὸν ζυγόν,

ἵνα μή με προσπράττωσι γραῦν οἱ φράτερες.

αὐτοῖς σταθμοῖς ἐξέβαλε τὰς σιαγόνας.

πάντες δ' ἔνδον πεταχνοῦνται.

βύρσαν

κιχόρεια

{ΕΙΡΗΝΗ ΔΕΥΤΕΡΑ}

{Α.} τῆς πᾶσιν ἀνθρώποισιν Εἰρήνης φίλης

πιστὴ τροφός, ταμία, συνεργός, ἐπίτροπος,

θυγάτηρ, ἀδελφή, πάντα ταῦτ' ἐχρῆτό μοι.

{Β.} σοὶ δ' ὄνομα δὴ τί ἐστιν; {Α.} ὅ τι; Γεωργία. * * * *

{Β.} ὦ ποθεινὴ τοῖς δικαίοις καὶ γεωργοῖς ἡμέρα,

ἄσμενός ς' ἰδὼν προσειπεῖν βούλομαι τὰς ἀμπέλους.

τὴν δ' ἀσπίδα

ἐπίθημα τῷ φρέατι παράθες εὐθέως.

ἰὼ Λακεδαίμων, τί ἄρα πείσει τήμερα;

πόθεν τὸ φῖτυ, τί τὸ γένος, τίς ἡ σπορά;

{ΗΡΩΕΣ}

{Α.} οὐκ ἠγόρευον; οὗτός ἐστ' οὐκ Ἀργόλας.

{Β.} μὰ Δί' οὐδέ γ' Ἕλλην, ὅσον ἔμοιγε φαίνεται.

τρέχ' εἰς τὸν οἶνον ἀμφορέα κενὸν λαβὼν

τῶν ἔνδοθεν καὶ βύσμα καὶ γευστήριον,

κἄπειτα μίσθου σαυτὸν ἀμφορεαφορεῖν.

ὀβολῶν δεουσῶν τεττάρων καὶ τῆς φορᾶς.

ἢ καρδοπείῳ περιπαγῇ τὸν αὐχένα.

παύσειν ἔοιχ' ἡ παυσικάπη κάπτοντά σε.

ἴθι δὴ λαβὼν τὸν ῥόμβον ἀνακωδώνισον.

οἱ γὰρ ἥρως ἐγγύς εἰσιν.

μὴ γεύεσθε δ' ἅττ' ἂν καταπέσῃ

τῆς τραπέζης ἐντός.

μήτε ποδάνιπτρον θύραζ' ἐκχεῖτε μήτε λούτριον.

κἀπὸ τῆς Διειτρέφους τραπέζης

ἐμπόλω Διοσκόρω

πῶς πίομαι;

ἀνδραποδώνης

ἀρτοποιία

ἡλίσκον

πυελίδα

χερνιβεῖον

{ΘΕΣΜΟΦΟΡΙΑΖΟΥΣΑΙ ΔΕΥΤΕΡΑΙ}

οἶνον δὲ πίνειν οὐκ ἐάσω Πράμνιον,

οὐ Χῖον, οὐδὲ Θάσιον, οὐ Πεπαρήθιον,

οὐδ' ἄλλον ὅστις ἐπεγερεῖ τὸν ἔμβολον.

{Α.} ἰχθὺς ἐώνηταί τις ἢ σηπίδιον

ἢ τῶν πλατειῶν καρίδων ἢ πουλύπους;

ἢ νῆστις ὀπτᾶτ', ἢ γαλεός, ἢ τευθίδες;

{Β.} μὰ τὸν Δί' οὐ δῆτ'. {Α.} οὐδὲ βατίς; {Β.} οὔ φημ' ἐγώ.

{Α.} οὐ χόριον οὐδὲ πυός, οὐδ' ἧπαρ κάπρου,

οὐδὲ σχαδόνες, οὐδ' ἠτριαῖον δέλφακος;

οὐδ' ἐγχέλειον, οὐδὲ κάραβον μέγαν

γυναιξὶ κοπιώσαις ἐπεχορηγήσατε;

ὦ Ζεῦ πολυτίμηθ', οἷον ἐνέπνευς' ὁ μιαρὸς

φάσκωλος εὐθὺς λυόμενός μοι τοῦ μύρου

καὶ βακκάριδος.

{Α.} ξυρόν, κάτοπτρον, ψαλίδα, κηρωτήν, λίτρον,

προκόμιον, ὀχθοίβους, μίτρας, ἀναδήματα,

ἔγχουσαν, ὄλεθρον τὸν βαθύν, ψιμύθιον,

μύρον, κίσηριν, στρόφι', ὀπισθοσφενδόνην,

κάλυμμα, φῦκος, περιδέραι', ὑπογράμματα,

τρυφοκαλάσιριν, ἐλλέβορον, κεκρύφαλον,

ζῶμ', ἀμπέχονον, τρύφημα, παρυφές, ξυστίδα,

χιτῶνα, βάραθρον, ἔγκυκλον, κομμώτριον.

{Β.} τὰ μέγιστα δ' αὐτῶν οὐ λέγεις ταυτί; {Α.} τί δαί;

{Β.} διόπας, διάλιθον, πλάστρα, μαλάκιον, βότρυς,

χλίδωνα, περόνας, ἀμφιδέας, ὅρμους, πέδας,

σφραγῖδας, ἁλύσεις, δακτυλίους, καταπλάσματα,

πομφόλυγας, ἀποδέσμους, ὀλίσβους, σάρδια,

ὑποδερίδας, ἑλικτῆρας, ἄλλα πολλά θ' ὧν

οὐδ' ἂν λέγων λήξαι τις.

ὅσα περίεργ' αὐταῖσι τῶν φορημάτων

ὅσοις τε περιπέττουσιν αὑτὰς προσθέτοις.

ἀγαθὰ μεγάλα τῇ πόλει

ἥκειν φέροντάς φασι τοὺς πυλαγόρας

* * * καὶ τὸν ἱερομνήμονα.

ὡς διά γε τοῦτο τοὔπος οὐ δύναμαι φέρειν

σκεύη τοσαῦτα καὶ τὸν ὦμον θλίβομαι.

οἴμοι κακοδαίμων τῆς τόθ' ἡμέρας, ὅτε

εἶπέν μ' ὁ κῆρυξ, οὗτος ἀλφάνει.

τὴν πτέρυγα παραλύσασα τοῦ χιτωνίου

καὶ τῶν ἀποδέσμων, οἷς ἐνῆν τὰ τιτθία.

καὶ κατ' Ἀγάθων' ἀντίθετον ἐξυρημένον.

Ἄμφοδον ἐχρῆν αὐτῷ τεθεῖσθαι τοὔνομα.

σακίον, ἐν οἷσπερ τἀργύριον ταμιεύεται.

ἀναβῆναι τὴν γυναῖκα βούλομαι.

τὸ χαλκίον θερμαίνεται.

ἁγὼν πρόφασιν οὐ δέχεται

ἅμα δ' ἠπίαλος πυρετοῦ πρόδρομος

ἦν μέγα τι βρῶμ' ἔτι τρυγῳδοποιομουσική,

ἡνίκα Κράτητί τε τάριχος ἐλεφάντινον

λαμπρὸν ἐκόμιζεν ἀπόνως παραβεβλημένον,

ἄλλα τε τοιαῦθ' ἕτερα μυρί' ἐκιχλίζετο.

μήτε Μούσας ἀνακαλεῖν ἑλικοβοστρύχους

μήτε Χάριτας βοᾶν εἰς χορὸν Ὀλυμπίας·

ἐνθάδε γάρ εἰσιν, ὥς φησιν ὁ διδάσκαλος.

οἶνος ἀνθοσμίας

λύκος ἔχανεν

λακωνίζειν

ἀμεινόνως

βαρβός

(ἀπὸ τῶν) βαυκίδων

διαλέξασθαι

ἐπανορθώσασθαι

{ΚΩΚΑΛΟΣ}

παρέσο, κατέτριβεν ἱμάτια κἄπειτά πως

φῷδας τοσαύτας εἶχε τὸν χειμῶν' ὅλον.

{Α.} ἦ λοιδορία τις ἐγένεθ' ὑμῖν; {Β.} πώμαλα·

οὐδ' εἶπον οὐδέν.

ἀλλ' ἐστίν, ὦ πάτερ, κομιδῇ μεσημβρία,

ἡνίκα γε τοὺς νεωτέρους δειπνεῖν χρεών.

ἐκδότω δέ τις

καὶ ψηφολογεῖον ὧδε καὶ δίφρω δύο.

κοφίνους δὲ λίθων ἐκέλευες

ἡμᾶς ἱμᾶν ἐπὶ τὸν κέραμον.

χρυσὸς ὁ Κολοφώνιος

ἰπνός

κορινθιάζομαι

στραγγουρία

{ΛΗΜΝΙΑΙ}

Λῆμνος κυάμους τρέφουσα τακεροὺς καὶ καλούς.

ἐνταῦθα δ' ἐτυράννευεν Ὑψιπύλης πατὴρ

Θόας, βραδύτατος ὢν ἐν ἀνθρώποις δραμεῖν.

τοὺς ἄνδρας ἀπεχρήσαντο τοὺς παιδοσπόρους.

ἀνδρῶν ἐπακτῶν πᾶσα γάργαρ' ἑστία.

ἀλλ' ἀρτίως κατέλιπον αὐτὴν σμωμένην

ἐν τῇ πυέλῳ.

ἕως νεαλής ἐστιν αὐτὴν τὴν ἀκμήν.

ἦ καρδιώττεις; ἀλλὰ πῶς χρῆσται ποιεῖν;

οὐ κρανίον λάβρακος, οὐχὶ κάραβον πρίασθαι,

οὐκ ἔγχελυν Βοιωτίαν, οὐ γλαῦκον, οὐχὶ θύννου

ὑπογάστριον.

τὴν κρατίστην δαίμον' ἧς νῦν θερμός ἐσθ' ὁ βωμός.

πεντελίθοισί θ' ὁμοῦ λεκάνης παραθραύσμασι

μεγάλην θεόν

μόχλωσον τὴν θύραν

ἄρκτοι

μέταυλος

ναυφύλαξ

πρῷμος

συκίδας

φανόν

{ΝΕΦΕΛΑΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙ}

Εὐριπίδῃ δ' ὁ τὰς τραγῳδίας ποιῶν

τὰς περιλαλούσας οὗτός ἐστι τὰς σοφάς.

κείσεσθον ὥσπερ πηνίω βινουμένω.

δὶς παῖδες οἱ γέροντες

ἐς τὴν Πάρνηθ' ὀργισθεῖσαι φροῦδαι κατὰ τὸν Λυκαβηττόν.

μηδὲ στέψω κοτυλίσκον.

οὐ μετὸν αὐτῷ

ζυμήσασθαι

ἠπίαλος

κόλασμα

μετεωρολέσχας

{ΝΗΣΟΙ}

ὦ μῶρε, μῶρε, ταῦτα πάντ' ἐν τῇδ' ἔνι·

οἰκεῖν μὲν ἐν ἀγρῷ τοῦτον ἐν τῷ γηδίῳ

ἀπαλλαγέντα τῶν κατ' ἀγορὰν πραγμάτων,

κεκτημένον ζευγάριον οἰκεῖον βοοῖν,

ἔπειτ' ἀκούειν προβατίων βληχωμένων

τρυγός τε φωνὴν εἰς λεκάνην ἠθουμένης,

ὄψῳ δὲ χρῆσθαι σπινιδίοις τε καὶ κίχλαις,

καὶ μὴ περιμένειν ἐξ ἀγορᾶς ἰχθύδια

τριταῖα, πολυτίμητα, βεβασανισμένα

ἐπ' ἰχθυοπώλου χειρὶ παρανομωτάτῃ.

{Α.} τί σὺ λέγεις; εἰσὶν δὲ ποῦ;

{Β.} αἱδὶ κατ' αὐτὴν ἣν βλέπεις τὴν εἴσοδον.

λέξεις ἄρα

ὥσπερ τὰ παιδί', ἔξεχ' ὦ φίλ' ἥλιε.

ἀλλ' οὐ τυγχάνει

ἐπίδημος ὤν.

θλαστὰς ποιεῖν ἐλάας.

οὐ ταὐτόν ἐστιν ἁλμάδες καὶ στέμφυλα.

θλαστὰς γὰρ εἶναι κρεῖττόν ἐστιν ἁλμάδος.

καταλιπὼν Παναίτιον πίθηκον

ὡς ἐς τὴν γῆν κύψασα κάτω καὶ ξυννενοφυῖα βαδίζει.

ἀργύρια

ἔλυμος

θρᾶνοι, θρανία, θρανίδια

{ΟΛΚΑΔΕΣ}

βαβαί, Λάκων· ὡς ἀμφοτέρων ἡμῶν πρὶν ἦν

τὰ πράγματ' οἰσυπηρὰ καὶ βαρύσταθμα.

ἰὼ Λακεδαῖμον, τί ἄρα πείσει τήμερα;

ἀλλ' ἱμάντα μοι

δὸς καὶ ζμινύην· ἐγὼ γὰρ εἶμ' ἐπὶ ξύλα.

ἐπεὶ δ' ἐγενόμην οἷπερ ᾖ' ἐπὶ ξύλα.

λόγχαι δ' ἐκαυλίζοντο καὶ ξυστὴ κάμαξ.

πρὸς τί δὲ τὸν ὀρνίθειον οἰκίσκον φέρεις;

παῖδες ἀγένειοι, Στράτων

πρῴην ἐρανιστὰς ἑστιῶν ἥψης' ἔτνος.

δάπτοντα, μιστύλλοντα, διαλείχοντά μου

τὸν κάτω σπατάγγην.

ἀδαχεῖ γὰρ αὐτοῦ τὸν ἄχορ' ἐκλέγει τ' ἀεὶ

ἐκ τοῦ γενείου τὰς πολιάς.

ἔστι τις πονηρὸς ἡμῖν τοξότης συνήγορος

ὥσπερ Εὔαθλος .... παρ' ὑμῖν τοῖς νέοις.

ἀράκους, πυρούς, πτισάνην, χόνδρον, ζειάς, αἴρας, σεμίδαλιν.

καὶ κολλύραν τοῖσι περῶσιν διὰ τοὐν Μαραθῶνι τροπαῖον.

σκόμβροι, κολίαι, λεβίαι, μύλλοι, σαπέρδαι, θυννίδες

σπυρὶς οὐ μικρὰ καὶ κωρυκίς, ἣ καὶ τοὺς μάττοντας ἐγείρει.

ὦ κακοδαίμων, ὅστις ἐν ἅλμῃ πρῶτον τριχίδων ἀπεβάφθη.

σκαφίδας, μάκτρας, Μοσσυνικὰ μαζονομεῖα.

ἀγκαλίδες ξύλων

ἁλμαίαν πιών

δρομάδες ὁλκάδες

παττάλους ἐγκρούειν

σκυτάλιον ὑποσίδηρον

ὕρχας οἴνου

ἀπεσφακέλισεν

δραχμιαῖον

ἐπίγυον

νάνους

τροχιλία

Φασιανός

{ΠΕΛΑΡΓΟΙ}

ὁ μὲν ᾖδεν Ἀδμήτου λόγον πρὸς μυρρίνην,

ὁ δ' αὐτὸν ἠνάγκαζεν Ἁρμοδίου μέλος.

ἀπεσημηνάμην

τὰς τῶν κακούργων οἰκίας.

ἀτταγᾶς ἥδιστον ἕψειν ἐν ἐπινικίοις κρέας.

κεφαλάς τ' ἀρνῶν κωλᾶς τ' ἐρίφων

βαλανεὺς δ' ὠθεῖ ταῖς ἀρυταίναις.

χαλκώματα, προσκεφάλαια.

ἢν γὰρ ἕν' ἄνδρ' ἄδικον σὺ διώκῃς, ἀντιμαρτυροῦσι

δώδεκα τοῖς ἑτέροις ἐπισίτιοι.

ὀβολίας ἄρτους

οἰκίσκον

{ΠΛΟΥΤΟΣ ΠΡΟΤΕΡΟΣ}

τῶν λαμπαδηφόρων τε πλεί-

στων αἰτίαν

τοῖς ὑστάτοις πλατειῶν.

βλᾶκες φύγεργοι

ἦν δ' ἐγώ

ἀναπηρίαν

γραΐζειν

ἐμπαίζειν

ἐπικρούσασθαι

ζυγοποιεῖν

ῥυφῆσαι

{ΠΟΙΗΣΙΣ}

γυναῖκα δὴ ζητοῦντες ἐνθάδ' ἥκομεν,

ἥν φασιν εἶναι πραὰ σέ.

{ΠΟΛΥΙΔΟΣ}

τὸ γὰρ φοβεῖσθαι τὸν θάνατον λῆρος πολύς·

πᾶσιν γὰρ ἡμῖν τοῦτ' ὀφείλεται παθεῖν.

ἰδοὺ δίδωμι τήνδ' ἐγὼ γυναῖκά σοι

Φαίδραν· ἐπὶ πῦρ δὲ πῦρ ἔοιχ' ἥκειν ἄγων.

διὰ τῆς ἀγορᾶς τρέχων, ἀναρίστητος ὤν.

ἐλλιμενίζεις ἢ δεκατεύεις.

ἔρημον ἐμβλέπειν

οὐκ ἀπήρκει

Θησειότριψ

θησομύζειν

προσεμφερής

{ΠΡΟΑΓΩΝ}

ἐγευσάμην χορδῆς ὁ δύστηνος τέκνων·

πῶς ἐσίδω ῥύγχος περικεκαυμένον;

οἴμοι τάλας, τί μου στρέφει τὴν γαστέρα;

βάλλ' ἐς κόρακας. πόθεν ἂν λάσανα γένοιτό μοι;

κάμνοντα δ' αὐτὸν τοῦ θέρους ἰδών ποτε

ἔτρωγ', ἵνα κάμνοι, σῦκα τῆς μεσημβρίας.

ὥρα βαδίζειν μοὐστὶν ἐπὶ τὸν δεσπότην·

ἤδη γὰρ αὐτοὺς οἴομαι δεδειπνάναι.

ὁ δ' ἀλφίτων γε πριάμενος τρεῖς χοίνικας

κοτύλης δεούσας εἴκος' ἀπολογίζεται.

τί οὐκ ἐκέλευσας παραφέρειν τὰ ποτήρια;

σταθερὰ δὲ κάλυξ νεαρᾶς ἥβης

ἐν πίθῳ τὴν κεραμείαν

ἀντλίον

{ΣΚΕΥΑΙ}

{ΣΚΗΝΑΣ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΟΥΣΑΙ}

χρῶμαι γὰρ αὐτοῦ τοῦ στόματος τῷ στρογγύλῳ,

τοὺς νοῦς δ' ἀγοραίους ἧττον ἢ 'κεῖνος ποιῶ.

λήκυθον

τὴν ἑπτακότυλον, τὴν χυτρεᾶν, τὴν ἀγκύλην,

ἣν ἐφερόμην, ἵν' ἔχοιμι συνθεάτριαν.

καὶ μὴν ἄκουσον, ὦ γύναι, θυμοῦ δίχα

καὶ κρῖνον αὐτὴ μὴ μετ' ὀξυρεγμίας.

ὡσπερεὶ Καλλιππίδης

ἐπὶ τοῦ κορήματος καθέζομαι χαμαί.

ἀλλ' ἔχουσα γαστέρα

μεστὴν βοάκων ἀπεβάδιζον οἴκαδε.

καὶ τῶν πλατυλόγχων διβολίαν ἀκοντίων

καὶ τῶν πλατυλόγχων, ὡς ὁρᾷς, ἀκοντίων

τὴν πόρδαλιν καλοῦσι τὴν κασαλβάδα.

τὴν κακκάβην γὰρ κᾶε τοῦ διδασκάλου.

ὥσπερ [κόσκινον] αἰρόπινον τέτρηται.

τοῖχον μοχλισκίῳ σκαλεύειν

ἀλλὰ συσπάσαι δεῖ τὰς κοχώνας.

οὐδ' ἴσως ἀντέλεγες τούτῳ τῷ δειπνίῳ· οὐ γὰρ ἄκανθαι.

πεζίδα

πηρίδιον

τριτοστάτις

{ΤΑΓΗΝΙΣΤΑΙ}

καὶ μὴν πόθεν Πλούτων γ' ἂν ὠνομάζετο,

εἰ μὴ τὰ βέλτιστ' ἔλαχεν; ἓν δέ σοι φράσω,

ὅσῳ τὰ κάτω κρείττω 'στὶν ὧν ὁ Ζεὺς ἔχει.

ὅταν γὰρ ἱστῇς, τοῦ ταλάντου τὸ ῥέπον

κάτω βαδίζει, τὸ δὲ κενὸν πρὸς τὸν Δία. * * * *

οὐδὲ γὰρ ἂν ἀποθανόντες ἐστεφανωμένοι

προὐκείμεθ', οὐδὲ βακκάρει κεχριμένοι,

εἰ μὴ καταβάντας εὐθέως πίνειν ἔδει.

διὰ ταῦτα γάρ τοι καὶ καλοῦνται μακάριοι·

πᾶς γὰρ λέγει τις, ὁ μακαρίτης οἴχεται,

κατέδαρθεν· εὐδαίμων, ὅς' οὐκ ἀνιάσεται.

καὶ θύομεν αὐτοῖσι τοῖς ἐναγίσμασιν

ὥσπερ θεοῖσι καὶ χοάς γε χεόμενοι

αἰτούμεθ' αὐτοὺς δεῦρ' ἀνεῖναι τἀγαθά.

ἀλλὰ στεφάνωσαι· καὶ γὰρ ἡλικίαν ἔχεις

ἀποχρῶσαν ἤδη.

τοῦτον τὸν ἄνδρ' ἢ βυβλίον διέφθορεν

ἢ Πρόδικος ἢ τῶν ἀδολεσχῶν εἷς γέ τις.

τί οὖν ποιῶμεν; χλανίδ' ἐχρῆν λευκὴν λαβεῖν·

εἶτ' Ἰσθμιακὰ λαβόντες ὥσπερ οἱ χοροὶ

ᾄδωμεν εἰς τὸν δεσπότην ἐγκώμιον.

{Α.} τί πρὸς τὰ Λυδῶν δεῖπνα καὶ τὰ Θετταλῶν;

{Β.} τὰ Θετταλικὰ μὲν πολὺ καπανικώτερα.

ἐρείδετον, κἀγὼ κατόπιν σφῷν ἕψομαι.

οὐ μὴν ὅ γε σὸς ἀδελφὸς οὗ ἀπελάγχανεν.

ἀπασκαρίζειν ὡσπερεὶ πέρκην χαμαί

ὑποπεπώκαμεν γάρ, ὦνδρες, καὶ καλῶς ἠρίσταμεν.

λαμβάνετε κόλλαβον ἕκαστος.

τὸ δ' ἔτνος τοὐν ταῖς κυλίχναις τουτὶ θερμὸν καὶ τοῦτο παφλάζον.

(εἶτ' ἔγχελυς ἦν μάλα) γενναία·

Βοιωτὶς δ' ἦν ἐξ Ἀγχομενοῦ.

χθονία θ' Ἑκάτη

σπείρας ὄφεων ἐλελιζομένη.

{Β.} τί καλεῖς τὴν Ἔμπουσαν;

φέρε παῖ ταχέως κατὰ χειρὸς ὕδωρ,

παράπεμπε τὸ χειρόμακτρον.

ὡς οὑψώνης διατρίβειν

ἡμῶν τἄριστον ἔοικεν.

ὁ δὲ λύων κύστιν ὑείαν

κἀξαιρῶν τοὺς Δαρεικούς

δεῦρο δ' ἂν οὐκ ἀπέδραμεν.

ἅλις ἀφύης μοι. παρατέταμαι γὰρ τὰ λιπαρὰ κάπτων.

ἀλλὰ φέρεθ' ἡπάτιον, ἢ καπριδίου νέου

κόλλοπά τιν'· εἰ δὲ μή, πλευρὸν ἢ γλῶτταν ἢ

σπλῆνά γ' ἢ νῆστιν, ἢ δέλφακος ὀπωρινῆς

ἠτριαίαν φέρετε δεῦρο μετὰ κολλάβων

χλιαρῶν.

μηδὲ τὰ Φαληρικὰ τὰ μικρὰ τάδ' ἀφύδια

Διὸς Κόρινθος

λίθους πωρίνους

μελιτηρὸν ἄγγος

ἀμφαρίστερον

βάθρα, βαθρίδια

δόκος

ἐσχάρια

καρπεύειν

κηρύκιον

κύπασσις

κωνῆσαι

μυρίδιον

νεβρίδα

παραλοῦται

σπινός

τέλειον

φήληξ

{ΤΕΛΕΜΗΣΣΗΣ}

οὐ γὰρ τίθεμεν τὸν ἀγῶνα τόνδε τὸν τρόπον

ὥσπερ τέως ἦν, ἀλλὰ καινῶν πραγμάτων.

{Α.} τράπεζαν ἡμῖν εἴσφερε

τρεῖς πόδας ἔχουσαν, τέτταρας δὲ μὴ 'χέτω.

{Β.} καὶ πόθεν ἐγὼ τρίπουν τράπεζαν λήψομαι;

οἴνου τε Χίου στάμνον ἥκειν καὶ μύρον.

πινακίσκον ἄπυρον ἰχθυηρόν

ἀλφιτόχρωτος κεφαλῆς

ὡς ἄν τις ἂν οὖν ἢ τί ποιήσας, ὦ Τελεμησσῆς; * * * *

φέρε δὴ τοίνυν ταῦθ' ὅταν ἔλθῃ, τί ποιεῖν χρή μ', ὦ Τελε- μησσῆς;

μεταπέμπου νῦν ταῦτα σπουδῇ καὶ μύρον, εὕρημα Μεγάλλου.

μελανοπτερύγων κορακίνων

σιπύα

{ΤΡΙΦΑΛΗΣ}

λάβεσθε· καὶ γάρ ἐσθ' ὁμοῦ.

ἔπειθ' ὅσοι παρῆσαν ἐπίσημοι ξένοι

ἐπηκολούθουν κἠντιβόλουν προσκείμενοι,

ὅκως ἔχων τὸν παῖδα πωλήσει 'ς Χίον,

ἕτερος δ' ὅκως ἐς Κλαζομενάς, ἕτερος δ' ὅκως

εἰς Ἔφεσον, * * * *

οἱ δ' εἰς Ἄβυδον· ἦν δ' ἐκεῖνα πάνθ' ὁδῷ.

ἔπειτ' ἐπὶ τοὔψον ἧκε τὴν σπυρίδα λαβὼν

καὶ θυλακίσκον καὶ τὸ μέγα βαλλάντιον.

καὶ τὴν κυνῆν ἔχειν με κυρβασίαν ἐρεῖς.

ᾔτουν τι τὰς γυναῖκας ἀργυρίδιον.

ἀλαβαστροθήκας τρεῖς ἔχουσαν ἐκ μιᾶς

ἐγὼ γὰρ ἀπὸ Θηραμένους δέδοικα τὰ τρία ταυτί.

μανθάνοντες τοὺς Ἴβηρας τοὺς Ἀριστάρχου πάλαι. * * * *

τοὺς Ἴβηρας, οὓς χορηγεῖς μοι, βοηθῆσαι δρόμῳ.

κοὐδὲν ἂν δράσαιμεν ἄτοπον οὐδ' ἂν ἐπιήλαιμεν ἄν.

{ΦΟΙΝΙΣΣΑΙ}

ἐς Οἰδίπου δὲ παῖδε, διπτύχω κόρω,

Ἄρης κατέσκηψ', ἔς τε μονομάχου πάλης

ἀγῶνα νῦν ἑστᾶσιν.

καὶ τὸν ἱμάντα μου

ἔχουσι καὶ τἀνάφορον.

εἰκὸς δή που πρῶτον ἁπάντων

ἴφυα· φῦναι

καὶ τὰς κραναὰς ἀκαλήφας.

στίλβη θ' ἣ κατὰ νύκτα μοι

φλόγ' ἀνασειράζεις ἐπὶ τῷ

λυχνείῳ.

θεατροπώλης

μυάγρα

{ΩΡΑΙ}

τὸν Φρύγα, τὸν αὐλητῆρα, τὸν Σαβάζιον.

ἐμοὶ

κράτιστόν ἐστιν εἰς τὸ Θησεῖον δραμεῖν,

ἐκεῖ δ' ἕως ἂν πρᾶσιν εὕρωμεν μένειν.

διέφθορας τὸν ὅρκον ἡμῶν.

{Α.} ὄψει δὲ χειμῶνος μέσου σικυούς, βότρυς, ὀπώραν,

στεφάνους ἴων ... κονιορτὸν ἐκτυφλοῦντα.

αὑτὸς δ' ἀνὴρ πωλεῖ κίχλας, ἀπίους, σχαδόνας, ἐλάας,

πυόν, χόρια, χελιδόνια, τέττιγας, ἐμβρύεια.

ὑρίχους δ' ἴδοις ἂν νιφομένους σύκων ὁμοῦ τε μύρτων·

ἔπειτα κολοκύντας ὁμοῦ ταῖς γογγυλίσιν ἀμῶσιν.

ὥστ' οὐκ ἔτ' οὐδεὶς οἶδ' ὁπηνίκ' ἐστὶ τοὐνιαυτοῦ.

.. μέγιστον ἀγαθόν, εἴπερ ἔστι δι' ἐνιαυτοῦ

ὅτου τις ἐπιθυμεῖ λαβεῖν. {Β.} κακὸν μὲν οὖν μέγιστον.

εἰ μὴ γὰρ ἦν, οὐκ ἂν ἐπεθύμουν οὐδ' ἂν ἐδαπανῶντο.

ἐγὼ δὲ ταῦτ' ὀλίγον χρόνον χρήσας ἀφειλόμην ἄν.

{Α.} κἄγωγε ταῖς ἄλλαις πόλεσι δρῶ ταῦτα πλὴν Ἀθηνῶν·

ταύταις δ' ὑπάρχει ταῦτ', ἐπειδὴ τοὺς θεοὺς σέβουσιν.

{Β.} ἀπέλαυσαν ἄρα σέβοντες ὑμᾶς, ὡς σὺ φής. {Α.} τί δὴ σύ;

{Β.} Αἴγυπτον αὐτῶν τὴν πόλιν πεποίηκας ἀντ' Ἀθηνῶν.

Ἀρᾶς ἱερόν

ζεῦγος τρίδουλον

ἀσκοπήρα

χοιροπῶλαι

{ΑΔΗΛΩΝ ΔΡΑΜΑΤΩΝ}

Κηφισοφῶν ἄριστε καὶ μελάντατε,

σὺ δὲ ξυνέζης εἰς τὰ πόλλ' Εὐριπίδῃ

καὶ συνεποίεις, ὥς φασι, τὴν τραγῳδίαν.

ὁ δ' αὖ Σοφοκλέους τοῦ μέλιτι κεχριμένου

ὥσπερ καδίσκου περιέλειχε τὸ στόμα.

ἄλλαι δὲ κυαμίζουσιν αὐτῶν· εἰσὶ δὲ

ἤδη πρὸς ἄνδρας ἐκπετήσιμοι σχεδόν.

ἵνα ξυνῶσιν ᾧπερ ἥδεσθον βίῳ,

σκώληκας ἐσθίοντε καὶ μυλακρίδας.

οὐκ εἶ λαβὼν θύραζε τὰ ψηφίσματα

καὶ τὴν ἀνάγκην ἐς κόρακας ἐντευθενί;

ἄκων κτενῶ σε, τέκνον· ὁ δ' ὑπεκρίνετο,

ἐπὶ Παλλαδίῳ τἄρ', ὦ πάτερ, δώσεις δίκην.

οὐδὲν γὰρ ὄντως γλυκύτερον τῶν ἰσχάδων.

ἀλλ' οὐδὲ τὸ μέλι γλυκύτερον τῶν ἰσχάδων.

τὴν γυναῖκα δὲ

αἰσχύνομαι τώ τ' οὐ φρονοῦντε παιδίω.

οἴμοι,

τουτὶ τί ἦν; ἀδιάφορός μοι φαίνεται

ὁδί.

ἄγε νυν τὰς ἀμυγδαλᾶς λαβὼν

τασδὶ κάταξον τῇ κεφαλῇ σαυτοῦ λίθῳ.

τὴν χύτραν,

ἐν ᾗ τὰ κρεάδι' ἧψες ἐζωμευμένα.

πλὴν εἴ τις πρίαιτο δεόμενος

βασκάνιον ἐπικάμινον ἀνδρὸς χαλκέως.

τί δῆτά σοι δράσω, κακόδαιμον, ἀμφορεὺς

ἐξοστρακισθείς;

καὶ κύων ἀκράχολος

Ἑκάτης ἄγαλμα φωσφόρου γενήσομαι.

λάβραξ ὁ πάντων ἰχθύων σοφώτατος

ἡδύς γε πίνειν οἶνος Ἀφροδίτης γάλα.

πικρότατον οἶνον τήμερον πίει τάχα.

τὸ δ' αἷμα λέλαφας τοὐμόν, ὦναξ δέσποτα.

ἐκφέρετε πεύκας κατ' Ἀγάθωνα φωσφόρους.

αἰσχρὸν νέᾳ γυναικὶ πρεσβύτης ἀνήρ.

πυθοῦ χελιδὼν πηνίκ' ἄττα φαίνεται.

ὁπηνίκ' ἄτθ' ὑμεῖς κοπιᾶτ' ὀρχούμενοι.

λούσησθε καὶ κτενίσησθε πρὸς τὸν ἥλιον.

ἵνα μὴ καταγῇς τὸ σκάφιον πληγεὶς ξύλῳ.

φθέγξαι σὺ τὴν φωνὴν ἀναστοιχήσας ἄνω.

φθέγμα κεκράτηκε.

τί τὸ κακόν; ἀλλ' ἦ κοκκύμηλ' ἠκρατίσω;

τὸν Πειραιᾶ δὲ μὴ κεναγγίαν ἄγειν.

ἥ τις κυοῦς' ἐφάνη κύος τοσουτονί.

ὀξυγλύκειάν τἄρα κοκκιεῖς ῥόαν.

[τὸ] παραπέτασμα, τὸ Κύπριον, τὸ ποικίλον.

ἐνταῦθα δὴ παιδάριον ἐξαυαίνεται.

ὥστ' ἔγωγ' ηὑαινόμην

θεώμενος.

τὴν φάρυγα μηλῶν δύο δραχμὰς ἕξει μόνας.

τὸ πρᾶγμα τοῦτο συλλαβεῖν ὑπίσχομαι.

ἔφευγε, κἀγὼ τῆς ὑπαντὰξ εἰχόμην.

οὔκουν μ' ἐάσεις ἀναμετρήσασθαι τάδε;

ὑπὸ τοῦ γέλωτος εἰς Γέλαν ἀφίξομαι.

χωρεῖ 'πὶ γραμμὴν λορδὸς ὡς εἰς ἐμβολήν.

οὐχ ὅ τι ἐκεῖνος ἔλαχεν. οἰμώζων κάθου.

σὺ δ' οὐκ ἀνεῖχες αὐτὸν ὥσπερ εἰκὸς ἦν.

οὕτως τι τἀπόρρητα δρᾶν ἐστι μέλει.

γίγνωσκε τὸν ἄλεισόν τε καὶ τὰ γράμματα.

ὁρῶ γὰρ ὡς στόμφακα διασαυλούμενον.

καταντιβολεῖτον αὐτὸν ὑποπεπτωκότες.

ἐκβαίνετον τὸν πατέρα τοῖς ὀρχήμασι.

καὶ τῶν πρὸς εἴλην ἰχθύων ὠπτημένων

ἰκτῖνα παντόφθαλμον ἁρπαγαῖς τρέφων.

μέλαινα δεινῶς πίττα Βρεττία παρῆν.

ἐπὶ τῷ ταρίχει τὸν γέλωτα κατέδομαι.

ἡ μᾶζα γὰρ σᾶ καὶ τὰ κρέα χὠ κάραβος.

ἐνδὺς τὸ γυναικεῖον τοδὶ χιτώνιον

ἑστῶτας ὥσπερ τοὺς ὀρεωκόμους ἅθρους

πόθεν δ' ἐγώ σοι συγγενής, ὦ φαρμακέ;

λίθος τις ὤζησεν τεθυμιαμένος.

ᾤμην δ' ἔγωγε τὸν Κυκλοβόρον κατιέναι.

ἐβάδιζέ μοι τὸ μειράκιον ἐξ ἀποτρόχων.

καὶ στρεψίμαλλος τὴν τέχνην Εὐριπίδης.

καὶ πρός γε τούτοις ἥκετον πρέσβη δύο.

ἑκτεὺς δέ γ' ἐστὶν ἑξαχοίνικον μέτρον.

θύειν με μέλλει καὶ κελεύει βῆ λέγειν.

φωνάριον εἶχεν ᾠδικὸν καὶ καμπτικόν.

εἰ μὴ Προμηθεύς εἰμί· τἄλλα ψεύδομαι.

οἶμαι γὰρ αὐτὸν κόλλοπι

ἐοικέναι.

ἀλλὰ τὸ στρόφιον λυθὲν

τὰ κάρυά μοὐξέπιπτεν.

οὔτε νύκτωρ παύεται

οὔθ' ἡμέραν.

ἀγρὸν γὰρ ἔλαβεν

ἀργὸν παρ' αὐτοῦ.

μεσέγγυον τὴν μείρακα

⏑– καταθέσθαι.

ἀνήσω κροκύδα μαστιγουμένη.

ἐγὼ δ' ὑπερῶ τὸν ὅρκον.

φαύλως φέρει νῦν τὸ κακόν.

τὴν θύραν ἀναζυγώσας

σὺ δ' ὁμέστιος θεοῖς; πόθεν;

{Α.} ποῖ κῆχος; {Β.} εὐθὺ Σικελίας.

εἴ τις κολακεύει παρὼν καὶ τὰς κροκύδας ἀφαιρῶν.

οὕτω γὰρ ἡμῖν ἡ πόλις μάλιστα σῶς ἂν εἴη.

οὐχ οἷα πρῶτον ᾖδον ἑπτάχορδα πάνθ' ὁμοῖα

πόσος ἔσθ' ὁ καῦνος;

ἀλοᾶν χρὴ τὰς γνάθους

κοπρολογεῖ κόφινον λαβών.

γαλῆν καταπέπωκεν

νεῖν ἐξ ὑπτίας

αἱ τῶν γυναικῶν παγίδες

ἀπεριλάλητος Αἰσχύλος

λαλίστερόν ς' εὕρηκα

ἄχθομ' αὐτοῦ τῷ ῥύπῳ

ἔχε δὴ καὶ σκόπει

Ἐξηκεστίδης ἔχων λύραν,

ἔργον Εὐδόξου, τιταίνει ψίθυρον εὐήθη νόμον.

ὃς τὰ μὲν ἀφανῆ μεριμνᾷ, τὰ δὲ χαμᾶθεν ἐσθίει.

φράζε τοίνυν, ὡς ἐγώ σοι πᾶς ἀνέρριμμαι κύβος.

σφοδελὸν ἐν χύτραισι μεγάλαις ἑψόμενον

ἑπτάπους γοῦν ἡ σκιά 'στιν·

ἐπὶ τὸ δεῖπνον ὡς ἤδη καλεῖ μ'

ὁ χορὸς ὁ φιλοτήσιος.

μὰ τοὺς πρόσωθεν

τοῖσι χοροῖς αὐτὸς τὰ σχήματ' ἐποίουν.

τοὺς Φρύγας οἶδα θεωρῶν,

ὅτε τῷ Πριάμῳ συλλυσόμενοι τὸν παῖδ' ἦλθον τεθνεῶτα,

πολλὰ τοιαυτὶ καὶ τοιαυτὶ καὶ δεῦρο σχηματίσαντας.

ὥστ' ἀνακύπτων καὶ κατακύπτων τοῦ σχήματος εἵνεκα τοῦδε

κηλωνείου τοῖς κηπουροῖς

ἐν τοῖς ὄρεσιν δ' αὐτόματ' αὐτοῖς τὰ μιμαίκυλ' ἐφύετο πολλά.

πολφοὺς δ' οὐχ ἧψον ὁμοῦ βολβοῖς. * * * *

ἵν' ἐπαγλαΐσῃ τὸ παλημάτιον καὶ μὴ βήττων καταπίνῃ.

κιρνάντες γὰρ τὴν πόλιν ἡμῶν κοτυλίζετε τοῖσι πένησιν.

ἀλλ' ὦ Δελφῶν πλείστας ἀκονῶν

Φοῖβε μαχαίρας

καὶ προδιδάσκων τοὺς σοὺς προπόλους

διάλεκτον ἔχοντα μέσην πόλεως

οὔτ' ἀστείαν ὑποθηλυτέραν

οὔτ' ἀνελεύθερον ὑπαγροικοτέραν

τὸν σαπέρδην ἀποτῖλαι χρὴ

κᾆτ' ἐκπλῦναι καὶ διαπλῦναι.

χορδαί, φῦσκαι, πασταί, ζωμός,

χόλικες

ἐν δὲ Κλεωναῖς ὀξίδες εἰσίν.

εἰκοβολοῦντες καὶ πλάττοντες

ὁ δ' ἔχων θέρμαν καὶ πῦρ ἧκεν.

δύναται γὰρ ἴσον τῷ δρᾶν τὸ νοεῖν.

ἀλλ' εἰς ἥρων τι παρήμαρτον.

οὐκ ἔσθω κενέβρειον· ὅταν θύσῃς τι, κάλει με.

μή μοι Ἀθηναίους αἰνεῖθ', οἳ μολγοὶ ἔσονται.

ὅστις ἐν ἡδυόσμοις

στρώμασι παννυχίζων

τὴν δέσποιναν ἐρείδεις.

καὶ σὺ κυρηβιοπῶλα

Εὔκρατες στύππαξ.

τί γὰρ ἐπὶ κακότροπον ἐμόλετον βίον

ἀδικομηχάνῳ τέχνῃ;

τίς ὄρεα βαθύκομα τάδ' ἐπέσυτο βροτῶν;

ῥήματά τε κομψὰ καὶ παίγνι' ἐπιδεικνύναι

πάντ' ἀπ' ἀκροφυσίων κἀπὸ καναβευμάτων.

ἀκύμων θάλασσα

ἀλφίτων μελάνων ἄδδιχα

ἀμεταχειρίστων τῶν κοινῶν

ἄνδρα σάρκινον

ἀπόμακτρ' ἀπεσκοτωμένα

αὐτὸς λέγει

ἀφαίρει τρίχας

γερόντειαι παλαῖστραι

Δαυλίαν κορώνην

ἔξαινε (δὲ) τῶν ἐρίων

ἰξοί, ῥυποκόνδυλοι

καλαμίνην σύριγγα

κάμινον βαλανείου

καὶ ἐπιπακτοῦν τὰς θύρας

κνημιοπαχὲς ξύλον

λεπρᾶν κεράμιον ὀξηρόν

μέλλει δὲ πέμπειν τοὺς εἰς ἀφορμήν.

ὀ πίττομαι

πάγκυφος ἐλαία

στήμονα δὲ ἐξεσμένον

συστάδας ἀμπέλους

τρήμας ἔχει

ὑποζυγιῶδες πρᾶγμα

φιλοκηδῆ λόγον

Ἀβυδοκόμην

ἄγλωττον

ἄγυνον

ἀδηφάγοι

Ἀδώνιον

ἀείταν

ἀθλοθετία

ἀλειφόβιον

ἁλουργιαῖον

ἀναβιών

ἀνασηκῶσαι

ἀνδρίζεσθαι

ἀνεψιαδοῖ

ἀνοητία

ἀπαίροντες

ἀρτοστροφεῖν

ἀσπάλαθος

αὐόμενος

ἀψευδοῦντες

βαρβιτίζειν

βαρύφωνος

ἡ βάτος

βελέκκων

βιβλιδάριον

βλέπησιν

βοηλατεῖν

βοῦκλεψ

βοῦς (nom. pl.)

βωλοκοπεῖν

γεῖσα

γέρρα

δαφνοπώλην

διαβάτην

διετησίως

δράκαιναν

δράψ

δυάκις καὶ τριάκις

ἐγχειρητής, ἐγχείρησις

ἐμπεδορκεῖν

ἐπιπταίσματα

ἐπιφορήματα

ἐπροξένει

ἑστιοῦχον

ἐσχαρίδα

ἑτερεγκεφαλᾶν

ἐτνήρυσις

εὔειλος

εὐζωρότερον

εὐθετῆσαι

εὐκόπως

ἡμιφωσώνιον

ἢ πόθεν

θεοποιούς, θεοπλάστας

θερίστριαν

θυλακοφορεῖν

θυμάγροικος

κάνδυτος

καρηβαριᾶν

καταχυτρίσαι

καχύποπτος

κελέοντες

κλέος

κοινοθυλακεῖν

κρᾶστις

κρεοστάθμης

κυνοσουρίδες

κωλήν

Κωπαῖοι

λάλησις

λεγωνῆσαι

λεκανίσκην

λεπτόφωνος

λιβανωτοπωλεῖν

λιποταξίου

λίστριον

λογάρια

λογγάζειν

λοφοπωλεῖν

μαγίδες

μάθος

μαλθακόν

μάνην

μελαναίων

μελῳδός

μικροπολιτικόν

μύξαν

ναύτριαι

νεαλές

νεανιεύεσθαι

νεόφυτον

Νωνακριεύς

νωτοπλῆγα

ξειρης

Ὀλυμπίειον

ὀνηλατεῖν

ὀνυχίζεται

οὐδαμᾷ

Παμβωτάδαι

πέδων

περίζυξ

πέτευρον

πλεισταχόθεν

πλυντρίδες

προσχίσματα

πρόσχορον

προσῳδός

πυξίον καὶ πυξίδιον

πυτίνη

σαγήν

σαικωνίσαι

σεῖν

σκελετεύεσθαι

σκευοφόριον

σκιμβάζειν

σκοπᾶν

σμινύδιον

σπογγίας

σπυρθίζειν

σταδιοδρόμης

στάσις

Στρεψαῖος

στρογγυλοναύτας

συγκοίτας

συγχορεύτριαν

συλλήπτριαν

σύμποδα

συρβάβυττα

ταμιεῖον

τάρρωμα

τάχας

τετραχίζειν

τίζειν

τικτικόν

τραγῳδεῖν

τράπεζαν

τρίκλυστος

τροχίμαλλον

τύρβη

τὸν Ὕην

ὕλην

ὑπογεγραμμένη

ὑπόξυλος

φαυλουργούς

φαύστιγγες

Φλεήσιον

φνεί

φορτηγούς

φρυγανίστριαν

χείμαστρον

χιδρίαν

ψευδίστατον

ψίλαξ

ψό

ὠξυθυμήθη

ἦ λοιδορία τις ἐγένεθ' ὑμῖν; {Β.} πώμαλα·

οὐδ' εἶπον οὐδέν.

αἱ γυναῖκες τὸν δορίαλλον φράγνυνται.

βαλανεὺς δ' ὠθεῖ ταῖς ἀρυταίναις.

{ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΙΜΑ ΚΑΙ ΨΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΑ}

ἐγὼ διὰ ταῦτα, μὴ γέλων ὀφλὼν λάθω,

περὶ τὴν κεφαλὴν ἐξῆμμαι πηνίκην τινά.

βέβαιον ἕξεις τὸν βίον δίκαιος ὤν,

χωρίς τε θορύβου καὶ φόβου ζήσεις καλῶς.

καὶ γὰρ πρότερον δὶς ἀνθρακίδων ἅλμην πιών.

ὁ λῷστος οὗτος καὶ φιλοξενώτατος

οὐ παντὸς ἀνδρὸς ἐς Κόρινθόν ἐσθ' ὁ πλοῦς.

Ἀκεσίας τὸν πρωκτὸν ἰάσατο.

ἔμπορός εἰμι σκηπτόμενος

Καπαῖον [ἤτοι Φάλτον] Δία

αἱματοσταγῆ

κηλῖδα τέγγῃ

Κυσολάκων ὁ Κλεινίου

λάχανα κνήστ' ἢ στέμφυλα

οὐδὲ πάτταλον δίδωσι

τίν' οἱ δατηταί;

οὐδὲ ἐθελήσει μαθεῖν

αὐτὸς δείξας ἔν θ' ἁρμονίαις χιάζων ἢ σιφνιάζων.

εὔξασθαι κατὰ χρυσόκερω λιβανωτοῦ

δεξιὸν εἰς ὑπόδημα, ἀριστερὸν εἰς ποδάνιπτρα.

Ἐνδυμίωνα Κᾶρα

ἀκρατιοῦμαι μικρόν

ἀμφήκης γνάθος

γραῦς βακχεύουσα

κόπρου ἀγωγάς

Κυδώνια μῆλα

λύσιοι τελεταί

ἄανθα

ἀγῶνα

ἀκατάπληκτον

ἀλέοιμι

ἀνδρεράστριαν

ἀνθρήνη

ἀπέκλισεν

Ἀχραδοῦς

βρόταχος

γραβίων

διδοῦσιν

δοκήσει

ἡμερίδα

ἰσχνός

κροαίνω

νοβακκίζειν

ὀρογυίας

περιγίγνεται

πτωχίστερον

ῥήτορα

σίλουρος

στρουθίζων

συνθήκην

τύλη

μάτην ἄρα τὴν ὁδὸν ἀνύτομεν

ἐψίλωταί τις τὴν ἑτέραν ἡμίκραιραν

σικύους ἐνθάδε πη φυομένους οὐδενὶ κόσμῳ περιόντες,

κᾆτ' ἤσθιον.

Ἀλλ' ἄνυσον· οὐ μέλλειν ἐχρῆν, ὡς ἀγοράσω

Ἁπαξάπανθ' ὅς' ἂν κελεύῃς, ὦ γύναι.

Ὅπερ δὲ λοιπὸν μόνον ἔτ' ἦν ἐν τῇ γνάθῳ

Διώβολον, γεγένητ' ἐμοὶ δικόλλυβον.

Καὶ μὴν τὸ δεῖν', ἀκροκώλια δή σοι τέτταρα

ἥψησα τακερά.

Τῶν δὲ γηθύων

ῥίζας, ἐχούσας σκοροδομίμητον φύσιν.

Καί κ' ἐπιθυμήσειε νέος νῆς ἀμφιπόλοιο.

Κοιτὼν ἁπάσαις εἷς, πύελος δὲ μί' ἀρκέσει.

{Α.} Οὐκ ἐτός, ὦ γυναῖκες,

πᾶσι κακοῖσιν ἡμᾶς

φλῶσιν ἑκάστοτ' ἄνδρες;

{Β.} Δεινὰ γὰρ ἔργα δρῶσαι

λαμβανόμεσθ' ὑπ' αὐτῶν.

Καὶ δι' ὀπῆς κἀπὶ τέγους.

{Α.} Γύναι τί τὸ ψοφῆσάν ἐσθ'; {Β.} ἁλεκτρυὼν

τὴν κύλικα καταβέβληκεν. {Α.} Οἰμώζουσά γε.

Ἔπειτ' ἔρειξον ἐπιβαλοῦς' ὁμοῦ πίσοις.

Ὅστις φακῆν ἥδιστον ὄψων λοιδορεῖς.

Πόθεν ἂν λάβοιμι βύσμα τῷ πρωκτῷ φλέων;

Ὀσφὺν δ' ἐξ ἄκρων διακίγκλισον ἠΰτε κίγκλος

ἀνδρὸς πρεσβύτου· τελέειν δ' ἀγαθὴν ἐπαοιδήν.

Καὶ τοὺς μὲν ὄφεις, οὓς ἐπιπέμπεις,

ἐν κίστῃ που κατασήμηναι

καὶ παῦσαι φαρμακοπωλῶν.

Καὶ νὴ Δί' ἐκ τοῦ δωματίου γε νῷν φέρε

κνέφαλλον ἅμα καὶ προσκεφάλαιον τῶν λινῶν.

Ταυτὶ τὰ κρέ' αὐτῷ παρὰ γυναικός του φέρω.

Ὦ μιαρὲ καὶ Φρυνῶνδα καὶ πονηρὲ σύ.

Οἶδα μὲν ἀρχαῖόν τι δρῶν κοὐχὶ λέληθ' ἐμαυτόν.

Ἀφ' οὗ κωμῳδικὸν μορμολυκεῖον ἔγνων.

τὸν βουκέφαλον καὶ κοππατίαν.

{Α.} Ὡς δ' ὀρθοπλήξ. {Β.} πέφυκε γὰρ δυσγάργαλις.

Πρὸς θεῶν, ἔραμαι τέττιγα φαγεῖν

καὶ κερκώπην θηρευσαμένη

καλάμῳ λεπτῷ.

Οὐχ ἑψητῶν λοπάς ἐστιν.

Εἰ μὴ παραμυθεῖ μ' ὀψαρίοις ἑκάστοτε.

Πλὴν ἀλεύρου καὶ ῥόας.

Καὶ ξυννένοφε καὶ χειμέρια βροντᾷ μάλ' αὖ.

{Α.} Τοῦτ' αὐτὸ πράττω, δύ' ὀβολὼ καὶ σύμβολον

ὑπὸ τῷ 'πικλίντρῳ. {Β.} Μῶν τις αὔτ' ἀνείλετο;

Ἐκ δὲ τῆς ἐμῆς χλανίδος τρεῖς ἁπληγίδας ποιῶν.

Ἀλλὰ πάντας χρὴ παραλοῦσθαι, καὶ τοὺς σπόγγους ἐᾶν.

Ὦ Ζεῦ, τὸ χρῆμα τῆς νεολαίας ὡς καλόν.

Σαμίων ὁ δῆμός ἐστιν· ὡς πολυγράμματος.

Ἀνὴρ πεδήτης ἰτέαν ἐνημμένος.

Ἵστασθ' ἐφεξῆς πάντες ἐπὶ τρεῖς ἀσπίδας.

Εὖ γ' ἐξεκολύμβης' οὑπιβάτης, ὡς ἐξοίσων ἐπίγειον.

Ἀνέχασκον εἷς ἕκαστος ἐμφερέστατα

ὀπτωμέναις κόγχαισιν ἐπὶ τῶν ἀνθράκων.

Ἀνήρ τις ἡμῖν ἐστιν ἐγκινούμενος.

{Α.} Δεῖ διακοσίων δραχμῶν.

{Β.} Πόθεν οὖν γένοιντ' ἄν; {Α.} Τὸν κότυλον τοῦτον φέρε.

Πόσους ἔχει στρωτῆρας ἁνδρὼν οὑτοσί;

Ἢ δῶρ' αἰτῶν ἀρχὴν πολέμου μετὰ Πεισάνδρου πορίσειεν.

Ἢ βοιδαρίων τις ἀπέκτεινε ζεῦγος χολίκων ἐπιθυμῶν.

{Α.} Ἐθέλω γεωργεῖν. εἶτα τίς με κωλύει;

{Β.} ἡμεῖς. {Α.} ἐπεὶ δίδωμι χιλίας δραχμάς,

ἐάν με τῶν ἀρχῶν ἀφῆτε. {Β.} δεχόμεθα·

δισχίλιαι γάρ εἰσι σὺν ταῖς Νικίου.

Συκᾶς φυτεύω πάντα πλὴν Λακωνικῆς.

τοῦτο γὰρ τὸ σῦκον…

ο…