Κατ᾽ Ἀθηνογένους
- Scientific editors
- J. O. Burtt
- Edition reference
- Minor Attic Orators · London · William Heinemann, Ltd. · 1954
- CTS identifier
urn:cts:greekLit:tlg0030.tlg003.local001- Corpus release
- 2.2.0 · 2026-08-29
- Digital source
- View source ↗
Column 1 αὐτήν.Primae litterae dubiae sunt. αὐτήν Jensen: om. Kenyon. εἰπόντος δέ μου πρὸς αὐτὴν τά τε πραχθέντα, πραχθέντα Revillout: πεπραγμένα Diels. καὶ ὅτι μοι Ἀθηνογένης χαλεπὸς εἴη καὶ οὐδὲν ἐθέλοι τῶν μετρίων συγχωρεῖν, τοῦτον μὲν ἔφη ἀεὶ τοιοῦτον εἶναι, ἐμὲ δʼ ἐκέλευε θαρρεῖν· αὐτὴ γάρ μοι πάντα συναγωνιεῖσθαι.
καὶ ταῦτʼ ἔλεγεν σπουδάζουσά τε τῷ ἤθει ὡς ἔνι μάλιστα καὶ ὀμνύουσα τοὺς μεγίστους ὅρκους, ἦ μὴν μετʼ εὐνοίας τῆς ἐμῆς λέγειν καὶ ἐπὶ πάσης ἀληθείας· ὥστʼ ἐμέ, ὦ ἄνδρες δικασταί, ῥηθήσεται ῥηθήσεται Jensen:εἰρήσεται Kenyon. γὰρ πρὸς ὑμᾶς τἀληθές, ταῦτα πεπεῖσθαι. οὕτως, ὡς ἔοικεν, ἐξίστησιν ἀνθρώπου ἀνθρώπου Blass: ἡμῶν τὴν Diels. φύσιν ἔρως, προσλαβὼν γυναικὸς συνεργίαν. συνεργίαν Jensen:ποικιλίαν Kenyon: alii alia. ἐκείνη γοῦν φενακίζουσα ἅπαντα ἅπαντα Diels: τὰ μάταια Kenyon. ταῦτα προσπεριέκοψεν αὑτῇ ὡς δὴ ὡς δὴ Diels: ἔτι Jensen. εἰς παιδίσκην τριακοσίας δραχμὰς εὐνοίας ἕνεκα.
ἴσως μὲν οὖν, ὦ ἄνδρες δικαςταί, οὐδὲν ὑπερθαύμαστόν ὑπερθαύμαστόν ci. Kenyon, qui tamen οὕτω θαυμαστόν habet: tantumθαυμαστόν Jensen. με ὑπὸ Ἀντιγόνας τὸν τρόπον τουτονὶ παιδαγωγηθῆναι, γυναικὸς ἣ δεινοτάτη μὲν τῶν ἑταιρῶν, ὥς φασιν, ἐφʼ ἡλικίας ἐγένετο, διατετέλεκε διατετέλεκε Weil. δὲ πορνοβοσκοῦσα εν οἶκον τοῦ Χολλίδου οὐδενὸς ἐλάττω οὐδενὸς ἐλάττω Jensen: οὐ φαῦλον οὕτω Blass. ὄντα ἀνῄρηκεν. καίτοι ὅπου καθʼ ὅπου καθʼin add. Jensen:ἥτις καθʼBlass:εἰ καθʼWeil. ἑαυτὴν οὖσα τοιαῦτα διεπράττετο, τί οἴεςθʼ τί οἴεσθʼ Kenyon. αὐτὴν νῦν ἐννοεῖν, ἐννοεῖν Jensen:ἐπιτελεῖν Weil. προςλαβοῦσαν προσλαβοῦσανKenyon. συναγωνιστὴν Ἀθηνογένην, Column 2 ἄνθρωπον λογογράφον τε καὶ ἀγοραῖον, τὸ δὲ μέγιστον, Αἰγύπτιον;
τέλος δʼ οὖν, ἵνα μὴ μακρολογῶ, μεταπεμψαμένη γάρ γάρ del. Kenyon. με πάλιν ὕστερον εἶπεν ὅτι πολλοὺς λόγους ἀναλώσασα πρὸς τὸν Ἀθηνογένην μόλις εἴη συμπεπεικυῖα αὐτὸν ἀπολῦσαί μοι τόν τε Μίδαν καὶ τοὺς υἱεῖς ἀμφοτέρους τετταράκοντα μνῶν, καὶ ἐκέλευέ με τὴν ταχίστην πορίζειν τὸ ἀργύριον, πρὶν μεταδόξαι τι Ἀθηνογένει.
συναγαγὼν δʼ ἐγὼ πανταχόθεν καὶ τοὺς φίλους ἐνοχλήσας καὶ θεὶς ἐπὶ τὴν τράπεζαν τὰς τετταράκοντα μνᾶς ἧκον ὡς τὴν Ἀντιγόναν. κἀκείνη ςυνήγαγεν συνήγαγεν Revillout. ἡμᾶς εἰς τὸ αὐτό, ἐμέ τε καὶ Ἀθηνογένην, καὶ διήλλαξε, καὶ παρεκελεύσατο τοῦ λοιποῦ εὖ ποιεῖν ἀλλήλους. καὶ ἔγωγʼ ἔφην ταῦτα ποιήσειν, καὶ Ἀθηνογένης οὑτοσὶ ὑπολαβὼν εἶπεν ὅτι τῶν πεπραγμένων δεῖ με χάριν ἔχειν Ἀντιγόνᾳ· καὶ νῦν, ἔφη, ταύτης ἕνεκα ἤδη σοι ἐνδείξομαι ὅσα σε ἀγαθὰ ποιήσω. σὺ μὲν γάρ, γάρ Diels. ἔφη, τὸ τὸ Diels. ἀργύριον ἐπʼ ἐλευθερίᾳ καταβαλεῖς καταβαλεῖς Kenyon. τοῦ τοῦWeil:τῇDiels. Μίδου Μίδου Revillout. καὶ τῶν παίδων, ἐγὼ δέ σοι ἀποδώσομαι αὐτοὺς ὠνῇ καὶ πράσει, ἵνα πρῶτον μὲν μηδεὶς παρενοχλῇ παρενοχλῇ Blass: σε ἐνοχλῇ Revillout. μηδὲ διαφθείρῃ τὸν παῖδα, ἔπειτʼ παῖδα, ἔπειτʼ Blass (secundum Jensen': Μίδαν, εἶτʼ Kenyon. αὐτοὶ μὴ μὴ Blass. ἐγχειρῶσι πονηρεύεσθαι πονηρεύεσθαι Weil. μηδὲν διὰ τὸν φόβον. φόβον Kenyon.
τὸ δὲ Column 3 μέγιστον, νῦν μὲν ἂν δόξειαν διʼ ἐμὲ γεγονέναι ἐλεύθεροι· ἐὰν δὲ πριάμενος σὺ ὠνῇ καὶ πράσει εἶθʼ ὕστερον, ὅτε ἄν σοι δοκῇ, ἀφῇς αὐτοὺς ἐλευθέρους, διπλασίαν ἕξουσίν σοι τὴν χάριν. ὅσον μέντοι ὀφείλουσιν ἀργύριον, μύρου τέ τινος τιμὴν Παγκάλῳ καὶ Προκλεῖ καὶ εἴ τι ἄλλο κατέθετό τις ἐπὶ τὸ μυροπώλιον τῶν προσφοιτώντων, οἷα γίγνεται, ταῦτα, ἔφη, σὺ ἀναδέξῃ· ἔστιν δὲ μικρὰ κομιδῇ καὶ πολλῷ πλείω φορτία ἐστὶν τούτων ἐν τῷ ἐργαστηρίῳ, μύρον καὶ ἀλάβαστροι καὶ σμύρνα, καὶ ἄλλʼ ἄττα ὀνόματα λέγων, ὅθεν πάντα ταῦτα διαλυθήσεται διαλυθήσεται Weil. ῥᾳδίως.
ἦν δέ, ὦ ἄνδρες δικασταί, ὡς ἔοικεν, ἐνταῦθα ἡ ἐπιβουλὴ καὶ τὸ πλάσμα τὸ μέγα. εἰ μὲν γὰρ ἐπʼ ἐλευθερίᾳ καταβάλλοιμι αὐτῶν τὸ ἀργύριον, τοῦτο μόνον ἀπώλλυον ὃ δοίην αὐτῷ, ἀλλʼ οὐδὲν δεινὸν ἔπασχον· εἰ δὲ πριαίμην ὠνῇ καὶ πράσει, ὁμολογήσας αὐτῷ τὰ χρέα ἀναδέξεσθαι, ἀναδέξεσθαι Blass:ἀναδέξασθαι P, ut vid. (sed littera a dubia), Kenyon, et in add. Jensen. ὡς οὐθενὸς ἄξια ὄντα, διὰ τὸ μὴ προειδέναι, καὶ τοὺς πληρωτὰς τῶν ἐράνων ἐν ὁμολογίᾳ λαβών· ὅπερ ἐποίησεν.
ὡς γὰρ εἰπόντος αὐτοῦ ταῦτα ἐγὼ προσωμολόγησα, εὐθὺς ἐκ τῶν γονάτων λαβὼν τῶν αὑτοῦ γραμματεῖόν τι τὸ ἐγγεγραμμένον τι τὸ ἐγγ . . Blass: τὸ ἐγγ . . Kenyon: τι προγ . . Colin. ἀνεγίγνωσκεν. Column 4 ἦσαν δὲ αὗται συνθῆκαι πρὸς ἐμέ· ὧν ἐγὼ ἀναγιγνωσκομένων μὲν ἤκουον, ἔσπευδον μέντοι ἐφʼ ὃ ἧκον τοῦτο διοικήσασθαι, καὶ σημαίνεται τὰς συνθήκας εὐθὺς ἐν τῇ αὐτῇ οἰκίᾳ ἵνα μηδεὶς τῶν εὖ φρονούντων ἀκούσαι τὰ ἐγγεγραμμένα, προσεγγράψας μετʼ ἐμοῦ Νίκωνα τὸν Κηφισιέα.
ἐλθόντες δʼ ἐπὶ τὸ μυροπώλιον τὸ μὲν γραμματεῖον τιθέμεθα παρὰ Λυσικλεῖ Λευκονοιεῖ, Λευκονοιεῖ Kenyon:Λευκονοεῖ P. τὰς δὲ τετταράκοντα μνᾶς ἐγὼ καταβαλὼν τὴν ὠνὴν ἐποιησάμην. τούτου δὲ γενομένου προσῄεσάν μοι οἱ χρῆσται οἷς ὠφείλετο παρὰ τῷ Μίδᾳ καὶ οἱ πληρωταὶ τῶν ἐράνων καὶ διελέγοντό μοι· καὶ ἐν τρισὶν μησὶν ἅπαντα τὰ χρέα φανερὰ ἐγεγόνει, ὥστʼ εἶναί μοι σὺν τοῖς ἐράνοις, ὅπερ καὶ ἀρτίως εἶπον, περὶ πέντε τάλαντα.
ὡς δʼ ᾐσθόμην οὗ ἦν κακοῦ, τότʼ ἤδη τοὺς φίλους καὶ τοὺς οἰκείους συνήγαγον καὶ τὰ ἀντίγραφα τῶν συνθηκῶν ἀνεγιγνώσκομεν· ἐν αἷς ἐγέγραπτο μὲν τὸ τοῦ Παγκάλου καὶ τοῦ Πολυκλέους ὄνομα διαρρήδην, καὶ ὅτι μύρων τιμαὶ ὠφείλοντο, ἃ ἦν βραχέα τε καὶ ἐξῆν αὐτοῖς εἰπεῖν ὅτι τὸ μύρον ἄξιον εἴη τοῦ ἀργυρίου τὸ ἐν τῷ ἐργαστηρίῳ, τὰ δὲ πολλὰ τῶν χρεῶν καὶ τὰ μέγιστα οὐκ ἐνεγέγραπτο ἐπʼ Column 5 ὀνομάτων, ἀλλʼ ἐν προσθήκης μέρει ὡς οὐδὲν ὄντα, καὶ εἴ τῳ ἄλλῳ ὀφείλει τι Μίδας.
καὶ τῶν ἐράνων εἷς μὲν οὖν, [Δικαιοκράτης];, Δικαιοκράτης del. Weil. ἐνεγέγραπτο, οὗ ἦσαν λοιπαὶ τρεῖς φοραί· οὗτος μὲν ἐπὶ τοῦ Δικαιοκράτους ὀνόματος ἦν γεγραμμένος, οἱ δʼ ἄλλοι, ἐφʼ οἷς εἰλήφει εἰλήφει ὤφειλε Weil. πάντα ὁ Μίδας, νεοσύλλογοι δʼ ἦσαν, τούτους δʼ οὐκ ἐνέγραψεν ἐν ταῖς συνθήκαις, ἀλλʼ ἀπεκρύψατο.
βουλευομένοις δʼ ἡμῖν ἔδοξεν πορεύεσθαι πρὸς τοῦτον καὶ διαλέγεσθαι. καὶ καταλαβόντες αὐτὸν πρὸς τοῖς μυροπωλίοις ἠρωτῶμεν εἰ οὐκ αἰσχύνοιτο ψευδόμενος καὶ ἐνεδρεύσας ἡμᾶς ταῖς συνθήκαις, οὐ προειπὼν τὰ χρέα. ὁ δʼ ἀπεκρίνατο ἡμῖν ὡς οὔτε τὰ χρέα γιγνώσκοι ἃ λέγομεν, οὔτε προσέχοι ἡμῖν τὸν νοῦν, γραμματεῖόν τʼ εἴη αὐτῷ κείμενον πρὸς ἐμὲ περὶ τούτων. πολλῶν δʼ ἀνθρώπων ςυλλεγομένων καὶ ἐπακουόντων τοῦ πράγματος, διὰ τὸ ἐν τῇ ἀγορᾷ τοὺς λόγους γίγνεσθαι, καὶ κατατεμνόντων αὐτόν, κελευόντων τε ἀπάγειν ἀπάγειν et sq. ad col. 6 finem plerumque restituit Blass. ὡς ἀνδραποδιστήν, τοῦτο μὲν οὐκ ᾠόμεθα ᾠόμεθα Weil: οἰόμεθα P. δεῖν ποιεῖν, προσεκαλεσάμεθα δὲ αὐτὸν εἰς ὑμᾶς κατὰ τὸν νόμον. πρῶτον μὲν οὖν ὑμῖν τὰς ςυνθήκας ἀναγνώσεται· ἐξ αὐτῶν ἐξ αὐτῶν Revillout. γὰρ τῶν Column 6 γεγραμμένων μαθήσεσθε τὴν ἐπιβουλὴν αὐτοῦ τούτου. λέγε τὰς συνθήκας.
Συνθήκη
τὰ μὲν τοίνυν πεπραγμένα, ὦ ἄνδρες δικασταί, καθʼ ἓν ἕκαστον ἀκηκόατε. ἐρεῖ δὲ πρὸς ὑμᾶς αὐτίκα μάλα Ἀθηνογένης ὡς ὁ νόμος λέγει, ὅσα ἂν ἕτερος ἑτέρῳ ὁμολογήσῃ κύρια εἶναι. τά γε δίκαια, ὦ βέλτιστε· τὰ δὲ μὴ τοὐναντίον ἀπαγορεύει μὴ κύρια εἶναι. ἐξ αὐτῶν δέ σοι τῶν νόμων ἐγὼ φανερώτερον ποιήσω. καὶ γὰρ οὕτω με διατέθεικας καὶ περίφοβον πεποίηκας μὴ ἀπόλωμαι ὑπὸ σοῦ καὶ τῆς δεινότητος τῆς σῆς, ὥστε τούς τε νόμους ἐξετάζειν καὶ μελετᾶν νύκτα καὶ ἡμέραν, πάρεργα τἄλλα πάντα ποιησάμενον.
ὁ μὲν τοίνυν εἷς νόμος κελεύει ἀψευδεῖν ἐν τῇ ἀγορᾷ, ἀγορᾷ Revillout. πάντων, οἶμαι, παράγγελμα κάλλιστον παραγγέλλων· σὺ δὲ ψευσάμενος ἐν μέσῃ τῇ ἀγορᾷ συνθήκας κατʼ ἐμοῦ ἔθου. ἐπεὶ ἐὰν δείξῃς δείξῃςWeil. προειπὼν προειπὼν Revillout. ἐμοὶ τοὺς ἐράνους καὶ τὰ χρέα, ἢ γράψας ἐν ταῖς συνθήκαις ὅσους ἐπυθόμην, οὐδὲν ἐπυθόμην, οὐδὲνFuhr. ἀντιλέγω σοι ἀλλʼ ὁμολογῶ ὀφείλειν.
μετὰ δὲ ταῦτα ἕτερος νόμος ἐστὶ περὶ ὧν Column 7 ὁμολογοῦντες περὶ ὧν Weil:ὁμολογοῦντες Revillout: κεῖται περὶ ὧν οἱ πωλοῦντες Volckmar. ἀλλήλοις συμβάλλουσιν, ὅταν τις πωλῇ ἀνδράποδον προλέγειν ἐάν τι ἔχῃ ἀρρώστημα, εἰ δὲ μή, ἀναγωγὴ τούτου ἐστίν. καίτοι ὅπου τὰ παρὰ τῆς τύχης νοσήματα ἂν μὴ δηλώσῃ τις πωλῶν οἰκέτην ἀνάγειν ἔξεστι, πῶς τά γε παρὰ σοῦ ἀδικήματα συσκευασθέντα οὐκ ἀναδεκτέον σοί ἐστιν; ἀλλὰ μὴν τὸ μὲν ἐπίληπτον ἀνδράποδον οὐ προσαπολλύει τοῦ πριαμένου τὴν οὐσίαν, ὁ δὲ Μίδας, ὃν σύ μοι ἀπέδου, καὶ τὴν τῶν φίλων τῶν ἐμῶν ἀπολώλεκε.
σκέψαι δέ, ὦ Ἀθηνόγενες, μὴ μόνον περὶ τῶν οἰκετῶν, ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν ἐλευθέρων σωμάτων ὃν τρόπον οἱ νόμοι ἔχουσιν. οἶσθα γὰρ δήπου καὶ σὺ καὶ οἱ οἱ add. Blass. ἄλλοι πάντες ὅτι οἱ ἐκ τῶν ἐγγυητῶν γυναικῶν παῖδες οὗτοι γνήσιοί εἰσιν. ἀλλὰ μὴν ἀλλὰ μὴνet sq. ad col. 8 finem plerumque restituit Revillout. οὐκ ἀπέχρησε τῷ νομοθέτῃ τὸ ἐγγυηθῆναι τὴν γυναῖκα ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἢ τοῦ ἀδελφοῦ, ἀλλʼ ἔγραψε διαρρήδην ἐν τῷ νόμῳ, ἣν ἂν ἐγγυήσῃ τις ἐπὶ δικαίοις δάμαρτα ἐκ ταύτης εἶναι παῖδας γνησίους, εἶναι παῖδας γνησίουςWeil. καὶ οὐκ καὶ οὐκ Blass: ἀλλ’ οὐκ Weil. ἐάν τις ψευςάμενος ὡς θυγατέρα ἐγγυήσῃ ἄλλην τινά. ἀλλὰ τὰς μὲν δικαίας ὡς θυγατέρα usque ad δικαίας Fuhr. ἐγγύας κυρίας, τὰς δὲ μὴ δικαίας ἀκύρους καθίστησιν. κυρίαςusque adκαθίστησινBlass.
ἔτι δὲ καὶ ὁ περὶ τῶν Column 8 διαθηκῶν νόμος παραπλήσιος τούτοις ἐστίν· κελεύει γὰρ ἐξεῖναι γὰρ ἐξεῖναι Blass. τὰ ἑαυτοῦ διατίθεσθαι ὅπως ἄν ὅπως ἄν Fuhr. τις βούληται πλὴν ἢ γήρως ἕνεκεν ἢ νόσου ἢ μανιῶν ἢ γυναικὶ πειθόμενον ἢ ὑπὸ δεσμοῦ ἢ ὑπὸ ἀνάγκης καταληφθέντα. ὅπου δὲ οὐδὲ περὶ τῶν αὑτοῦ ἰδίων αἱ μὴ δίκαιαι μὴ δίκαιαι Blass. διαθῆκαι κύριαί εἰσιν, πῶς Ἀθηνογένει γε κατὰ τῶν κατὰ τῶν Kenyon. ἐμῶν συνθεμένῳ τοιαῦτα δεῖ κύρια εἶναι;
καὶ ἐὰν μέν τις ὡς ἔοικεν τῇ ἑαυτοῦ γυναικὶ πειθόμενος διαθήκας γράψῃ γράψῃ Diels. ἄκυροι ἔσονται, εἰ δʼ ἐγὼ τῇ Ἀθηνογένους ἑταίρᾳ ἐπείσθην, προσαπολωλέναι με με Weil. δεῖ, ὃς ἔχω μεγίςτην μεγίστην Weil. βοήθειαν τὴν ἐν τῷ νόμῳ γεγραμμένην, ἀναγκασθεὶς ὑπὸ τούτων ταῦτα συνθέσθαι; εἶτα σὺ ταῖς συνθήκαις ἰςχυρίζῃ ἃς ἐνεδρεύσαντές με σὺ καὶ ἡ ἑταίρα σου ἑταίρα σουDiels. ἐςημήνασθε, καὶ ὑπὲρ ὧν οἱ νόμοι βουλεύσεως ὑμᾶς κελεύουσιν αἰτίους εἶναι, ἐπὶ τούτοις προςλαμβάνειν τι ἀξιοῦτε. ὑπὲρ ὧν usque ad ἀξιοῦτε Jensen in add.: alii alia. καὶ οὐχ ἱκανόν σοι ἦν τὰς ἦν τὰςWeil. τετταράκοντα μνᾶς εἰληφέναι ὑπὲρ τοῦ μυροπωλίου, ἀλλὰ καὶ πέντε τάλαντα προσαφείλου προσαφείλουKenyon:ἀπεστερήκατεWeil. με ὥσπερ ὑπο ὑποχείριον ἐν ποδοστράβῃ κατειλημμένον Revillout, coll. Harpocratione s.v. ποδοστράβη· ὑπὸ θηρευτοῦ κτλ. Richards. κατειλημμένον
ς οὐκ ᾔδει Μίδαν αδ σθέντα αλ Column 9 ς εἰς τὰ ἐν ἀγορᾷ, ἀτρέμα Coll. 9, 10, 11 plerumque restituit Blass. ἀτρεκὲς δὴ ἐγὼ Kenyon. δʼ ἔχων ἐν τρισὶ ἐν τρισὶ Weil. μησὶν ἅπαντα τὰ χρέα καὶ τοὺς ἐράνους ἐπυθόμην, οὗτος δέ, ὁ ἐκ τριγονίας ὢν μυροπώλης, καθήμενος δʼ ἐν τῇ ἀγορᾷ ὅσαι ἡμέραι, τρία δὲ μυροπώλια κεκτημένος, λόγους δὲ κατὰ μῆνα λαμβάνων, οὐκ ᾔδει τὰ χρέα. ἀλλʼ ἐν μὲν τοῖς ἄλλοις οὐκ ἰδιώτης ἐστίν, πρὸς δὲ τὸν οἰκέτην οὕτως εὐήθης ἐγένετο, καί τινα μὲν τῶν χρεῶν, ὡς ἔοικεν, ᾔδει, τὰ δέ φησιν οὐκ εἰδέναι, ὅσα μὴ βούλεται.
ὁ δὲ τοιοῦτος αὐτοῦ αὐτοῦ Revillout:οἶμαι Kenyon. λόγος, ὦ ἄνδρες δικαςταί, οὐκ ἀπολόγημά ἀπολόγημά Reinach. ἐστιν, ἀλλʼ ὁμολόγημα ὡς οὐ δεῖ με τὰ χρέα διαλύειν. ὅταν γὰρ φῇ μὴ εἰδέναι ἅπαντα ἅπαντα Revillout. τὰ ὀφειλόμενα, οὐκ ἔστιν αὐτῷ δήπου τόδʼ τόδʼ Kenyon. εἰπεῖν ὡς προεῖπέ μοι περὶ τῶν χρεῶν· ὅσα δʼ οὐκ ὅσα δ’ οὐκ Revillout. ἤκουσα παρὰ τοῦ πωλοῦντος ταῦτα οὐ δίκαιός εἰμι διαλύειν. ὅτι μὲν οὖν ᾔδεις, ὦ Ἀθηνόγενες, ὀφείλοντα Μίδαν τὰ χρήματα ταῦτα οἶμαι πᾶσιν εἶναι δῆλον ἐξ ἄλλων τε πολλῶν καὶ ἐκ τοῦ αἰτεῖν σε τὸν Νίκωνα ὑπὲρ ἐμοῦ ἐγγυητήν, εἰ τὰ χρέα ὄντα ἱκανὸν νο. οὐ μὲν δὴ ἐγὼ τῷ λόγωι σοῦ τούτῳ
ος καὶ οὐκ εἰλ νος καὶ τω τουτονὶ τὸν τρόπον. Column 10 εἰ σὺ μὲν διὰ τὸ μὴ εἰδέναι μὴ προεῖπάς μοι μοι Diels. πάντα τὰ χρέα, ἐγὼ δὲ ὅσα σου ἤκουσα ταῦτα μόνον οἰόμενος εἶναι τὰς συνθήκας ἐθέμην, πότερος δίκαιός ἐστιν ἐκτεῖσαι, ὁ ὕστερος πριάμενος ἢ ὁ πάλαι κεκτημένος ὅτʼ ἐδανείζετο; ἐγὼ μὲν γὰρ οἴομαι σέ. εἰ δʼ ἄρʼ ἀντιλέγομεν περὶ τούτου, διαιτητὴς ἡμῖν γενέσθω ὁ νόμος, ὃν οὐχ οἱ ἐρῶντες οὐδʼ οἱ ἐπιβουλεύοντες τοῖς ἀλλοτρίοις ἔθεσαν, ἀλλʼ ὁ δημοτικώτατος Σόλων·
ὃς εἰδὼς ὅτι πολλαὶ ὠναὶ γίγνονται ἐν τῇ πόλει ἔθηκε νόμον δίκαιον, ὡς παρὰ πάντων ὁμολογεῖται, τὰς ζημίας ἃς ἂν ἐργάσωνται οἱ οἰκέται καὶ τὰ ἀδικήματα ἀδικήματα Jensen olim: ἀναλώματα Revillout. διαλύειν τὸν δεσπότην παρʼ ᾧ ἂν ἐργάςωνται ἂν ἐργάσωνται Weil. οἱ οἰκέται. εἰκότως· καὶ γὰρ ἐάν τι ἀγαθὸν ἐάν τι ἀγαθὸν Weil. πράξῃ ἢ ἐργασίαν εὕρῃ ὁ οἰκέτης τοῦ κεκτημένου αὐτὸν γίγνεται. σὺ δὲ τὸν νόμον ἀφεὶς περὶ συνθηκῶν παραβαινομένων παραβαινομένων Diels. διαλέγῃ. καὶ ὁ μὲν Σόλων οὐδʼ ὃ δικαίως ἔγραφεν ψήφισμά τις τοῦ νόμου ψήφισμά τις τοῦ νόμου Jensen. οἴεται δεῖν κυριώτερον εἶναι, σὺ δὲ καὶ σὺ δὲ καὶJensen:σὺ δὲ οἴει Blass. τὰς ἀδίκους συνθήκας ἀξιοῖς κρατεῖν ἀξιοῖς κρατεῖνJensen:δεῖν κρατεῖνBlass. πάντων πάντωνRevillout. τῶν νόμων.
καὶ πρὸς τούτοις, ὦ ἄνδρες δικασταί, τῷ τε πατρὶ τῷ ἐμῷ καὶ τοῖς ἄλλοις ἐπιτηδείοις ἔλεγεν ὡς εθελ δωρεὰν Column 11 κε τὸν δὲ Μίδαν κελεύςας κελεύσας Jensen: κελεύοι με Weil. ἐᾶν αὐτῷ καὶ μὴ ὠνεῖσθαι· ἐμὲ δʼ οὐκ ἐθέλειν ἀλλὰ βούλεσθαι πάντας πρίασθαι. καὶ ταῦτα καὶ πρὸς ὑμᾶς αὐτόν, φασίν, μέλλειν λέγειν, ἵνα δὴ δοκοίη μέτριος εἶναι, ὥςπερ πρὸς ἠλιθίους τινὰς διαλεξόμενος καὶ οὐκ αἰσθησομένους τὴν τούτου ἀναίδειαν.
τὸ δὲ γενόμενον δεῖ ὑμᾶς ἀκοῦσαι· φανήσεται γὰρ ἀκόλουθον ὂν τῇ ἄλλῃ αὐτῶν ἐπιβουλῇ. τὸν μὲν γὰρ παῖδα, ὅνπερ ἀρτίως εἶπον, ἔπεμπέ μοι λέγοντα ὅτι οὐκ ἂν συνείη μοι, εἰ μὴ λύσομαι εἰ μὴ λύσομαι Kenyon: ἂν μὴ ὠνῶμαι Weil. αὐτοῦ τὸν πατέρα καὶ τὸν ἀδελφόν. ἀδελφόν Weil. ἤδη δʼ ἐμοῦ ὡμολογηκότος αὐτῶν καταθήσειν, τριῶν ὄντων, τὸ ἀργύριον, ἀργύριονRevillout. προςελθὼν ὁ Ἀθηνογένης πρός τινας τιναςDiels. τῶν φίλων τῶν ἐμῶν
τί βούλεται, ἔφη, ἐπικρατὴς ἐβούλετο γενόμενος ἐπικρατὴςKenyon. πράγματα ἔχειν ᾧ ἔξεστι λαβόντι τὸν παῖδα χρῆσθαι Postχρῆσθαι add. ὅ τι ἂν ἐθέλῃHager. τὴν μὲν συκοφαντίαν ἐποιεῖτο τῷ δὲ λ ἀδικημάτων κα ἐπίστευσα ὡς ε τὸν μὲν παῖδα δι ν οὐκ ἤθελον οὖν τετταράκοντα μνᾶς πέντε τάλαντα τετταράκονταusque adτάλανταDiels. Desunt versus duo.
Column 12 οὔτε μυροπώληςColl. 12 et 13 plerumque restituit Blass: οὔτε μυροπώλης Diels. εἰμὶ οὔτʼ ἄλλην τέχνην ἐργάζομαι, ἀλλʼ ἅπερ ὁ πατήρ μοι ἔδωκεν χωρία ταῦτα ταῦτα Jensen. γεωργῶ, πρὸς δὲ τούτων εἰς τὴν ὠνὴν ἐνεσείσθην. πότερα γὰρ εἰκός ἐςτιν, ὦ Ἀθηνόγενες, ἐμὲ τῆς σῆς τέχνης τέχνηςWeil. ἐπιθυμῆσαι, ἧς οὐκ ἤμην ἔμπειρος, ἤ σε καὶ τὴν ᾔ σε καὶ τὴν Weil. ἑταίραν τοῖς ἐμοῖς ἐπιβουλεῦσαι; ἐπιβουλεῦσαι Diels. ἐγὼ μὲν γὰρ οἴομαι ὑμᾶς. διόπερ, ἄνδρες δικασταί, ἐμοὶ μὲν ἂν εἰκότως συγγνώμην ἔχοιτʼ ἀπατηθῆναι ἔχοιτ’ ἀπατηθῆναι de *ricci, qui ὑπ’ Ἀντιγόνας addit. καὶ ἀτυχῆσαι τοιούτῳ ἀνθρώπῳ περιπεσόντα περιπεσόντα Diels. Ἀθηνογένει δὲ .. Ἀθηνογένει δὲ Hager, qui ὀργίζοισθε addit. *huc inserunt quidam editores fragmentum extremae alicuius columnae quod ad finem orationis dedi. Desunt versus fere sedecim.
Column 13 ενε πάντα ἕνεκα πάθη πάντα Colin. ἐμοὶ εἶναι, τὰ δὲ τῆς ἀπάτης κέρδη αὐτῷ ἀπάτης κέρδη αὐτῷ Revillout. · καὶ τὸν μὲν Μίδαν τὸν τολ ξαι, τολμῶντα συμπρᾶξαι Vogt. ὃν ἄκων φησὶν ἀπολῦσαι, τοῦτον λαβεῖν, τοῦτον συγχωρῶ λαβεῖν Blass. τοῦ δὲ παιδὸς ὃν τότε προῖκά μοί φησιν φησινBlass:ἔφηKenyon. διδόναι, νῦν αὐτὸν λαβεῖν ἀργύριον πολὺ πλεῖον τῆς ἀξίας, οὐχ ὥστε ἐμὸν εἶναι, ἀλλʼ ὥστε ὑφʼ ὑμῶν τῇ ψήφῳ ἐλεύθερον ἀφίεσθαι. ἀφίεσθαιJenson:ἀφεθῆναιBlass.
αὐτὸς αὐτὸςDiels. μέντοι οὐκ ἀξιῶ πρὸς τοῖς ἄλλοις καὶ ἀτιμωθῆναι ἀτιμωθῆναι Weil. ὑπʼ Ἀθηνογένους. καὶ γὰρ ἂν καὶ γὰρ ἂν Fuhr: λίαν γὰρ ἂν Diels. δεινὸν συμβαίνοι μοι, ὦ ἄνδρες δικαςταί, μοι, ὧ ἄνδρες δικασταί Revillout. εἰ μ ος εις ον ἥμαρτον δι κ μία δὲ κ ου ιο ἠδίκηκεν θε ἀδικήσαντ τιμήματι δ π ται πολιτ νος ἐνίοτε Desunt versus fere decem. Column 14 ώτατοι τῶν μετοίκων ἀφυλάκτως ἔρχεσθαι.Coll. 14, 15, 16 plerumque restituit Revillout: ἀφυλάκτως ἔρχεσθαι Jensen.
ἐν δὲ τῷ πολέμῳ τῷ πρὸς Φίλιππον μικρὸν πρὸ τῆς μάχης ἀπέλιπε ἀπέλιπε Revillout:ἀπέδρα Kenyon. τὴν πόλιν, καὶ μεθʼ ὑμῶν μὲν οὐ συνεστρατεύςατο εἰς Χαιρώνειαν, ἐξῴκησε δὲ εἰς Τροιζῆνα, παρὰ τὸν νόμον ὃς κελεύει ἔνδειξιν εἶναι καὶ ἀπαγωγὴν τοῦ ἐξοικήσαντος ἐν τῷ πολέμῳ, ἐὰν πάλιν ἔλθῃ. καὶ ταῦτʼ ἐποίει τὴν μὲν ἐκείνων πόλιν, ὡς ἔοικε, περιέσεσθαι περιέσεσθαι Weil. ὑπολαμβάνων, τῆς δὲ ἡμετέρας θάνατον καταγνούς. ἡμετέρας θάνατον καταγνούς Blass. καὶ τὰς θυγατέρας ἐν θυγατέρας ἐν Vogt. τῇ παρʼ ὑμῖν εὐδαιμονίᾳ ἐκθρέψας Post ἐκθρέψας add. ἐν τῇ ἀτυχίᾳ Colin, postἐξέδωκεν add.ἄλλοσε Weil. ἐξέδωκεν ως ως incertum: ὃς πάλιν ἧκεν ὑμῖν παρεργασόμενος Colin. πάλιν η ἐργασόμενος ἐπεὶ εἰρήνη γέγονεν.
ταῦτα ταῦτα Kenyon. γὰρ ὑμῖν ασιν οἱ χρης οὗτοι ποιτῇ εἰρήνῃ χρ πωἐν τοῖς κινδύνοις π μὲν ἐν Πλαταιαῖς δήσαντες ο Ἀθηνογένης π χειν νω το υθ Desunt versus fere sex.
Column 15 τὰς κοινὰς τῆς πόλεως συνθήκας παραβὰς ταῖς ἰδίαις πρὸς ἐμὲ ἰσχυρίζεται, ὥσπερ ἄν τινα πεισθέντα ὡς ὁ τῶν πρὸς ὑμᾶς δικαίων καταφρονήσας οὗτος ἂν τῶν πρὸς ἐμὲ ἐμὲ Diels. ἐφρόντιζεν· ὃς οὕτω πονηρός ἐστι καὶ πανταχοῦ ὅμοιος ὥστε καὶ εἰς Τροιζῆνα ἐλθὼν καὶ ποιησαμένων αὐτὸν Τροιζηνίων πολίτην, ὑποπεσὼν Μνησίαν τὸν Ἀργεῖον καὶ ὑπʼ ἐκείνου καταςταθεὶς ἄρχων, ἐξέβαλεν τοὺς πολίτας ἐκ τῆς πόλεως, ὡς ὑμῖν αὐτοὶ μαρτυρήσουσιν· ἐνθάδε γὰρ φεύγουσιν.
καὶ ὑμεῖς μέν, ὦ ἄνδρες δικασταί, ἐκπεσόντας αὐτοὺς ὑπεδέξασθε καὶ πολίτας ἐποιήσασθε καὶ τῶν ὑμετέρων ἀγαθῶν πάντων μετέδοτε, ἀπομνημονεύσαντες τὴν εὐεργεσίαν τὴν πρὸς τὸν βάρβαρον διʼ ἐτῶν πλειόνων ἢ ἢKenyon. πεντήκοντα καὶ ἑκατόν, καὶ οἰόμενοι δεῖν τοὺς ἐν τοῖς κινδύνοις ὑμῖν χρησίμους γενομένους τούτους ἀτυχοῦντας περιςωθῆναι περισωθῆναι Jensen in add. ὑφʼ ὑμῶν. οὗτος δὲ ὁ μιαρός, ὁ ἀφεὶς ὑμᾶς κἀκεῖ ἐγγραφείς, οὔτε τῆς πολιτείας οὔτε τοῦ ἤθους τῆς πόλεως οὐδὲν ἐπετήδευεν ἄξιον οὔτε usque adἄξιον Jensen. ἀλλʼ οὕτως ὠμῶς τοῖς ὑποδεξαμένοις αὐτὸν ὑποδεξαμένοις αὐτὸν Blass. ἐχρήσατο ὥστε μετα το ἐν τῇ ἐκκλησίᾳκατὰ τοῦτο Column 16 ραν δεδιὼς ιν κατέφυγεν.
καὶ ταῦτα ὅτι ἀληθῆ λέγω, ἀναγνώσεται ὑμῖν πρῶτον μὲν τὸν νόμον ὃς οὐκ ἐᾷ τοὺς μετοίκους ἐξοικεῖν ἐν τῷ πολέμῳ, ἔπειτα τὴν Τροιζηνίων μαρτυρίαν, πρὸς δὲ τούτοις τὸ τῶν Τροιζηνίων Τροιζηνίων Blass: αὐτῶν ἐκείνων Kenyon. ψήφισμα ὃ ἐψηφίσαντο τῇ πόλει τῇ ὑμετέρᾳ, τῇ πόλει τῇ ὑμετέρᾳ Diels. διʼ ὃ ὑμεῖς αὐτοὺς ὑπεδέξασθε καὶ πολίτας ἐποιήσασθε. ἀνάγνωθι. νόμος Μαρτυρία ψήφισμα
λαβὲ δή μοι δή μοιBlass:μοι νῦνRevillout. καὶ τὴν τοῦ κηδεστοῦ αὐτοῦ μαρτυρίαν μαρτυρίαν Blass. μεν ουσια ι λατ πα καταλειφθέντα αδ ἑξῆς πάλιν ω α π τὴν Ἀντιγόναν ε μαρτυρ Desunt versus fere decem.
Column 17 πραχθένταCol. 17 plerumque restituit Blass. καὶ ὃν τρόπον ἐπιβεβούλευκέν ἐπιβεβούλευκέν Weil. μοι Ἀθηνογένης, καὶ ὡς ὑμῖν προσενήνεκται. προσενήνεκται Sudhaus. τὸν δὴ καὶ ἰδίᾳ πονηρὸν καὶ τῆς πόλεως καὶ τῆς πόλεως Diels. τὴν σωτηρίαν ἀπελπίσαντα καὶ ὑμᾶς καὶ ὑμᾶςRevillout. ἐγκαταλιπόντα, καὶ παρʼ οὓς ἐξῴκησεν ἀναστάτους ποιήσαντα, τοῦτον τοῦτονWeil. ὑμεῖς συνειληφότες συνειληφότες Sudhaus: νῦν εἰληφότες Blass. οὐ κολάσετε;
καὶ ἐγώ, ὦ ἄνδρες δικασταί, δέομαι ὑμῶν καὶ ἀντιβολῶ ἐλεῆσαί ἐλεῆσαί Hager. με, ἐκεῖνο σκεψαμένους, ὅτι προσήκει ἐν ταύτῃ τῇ δίκῃ ιν ἐλεεῖν οὐ τὸν φ ἐὰν ἁλῷ οὐδὲν πάσχειν δε τοτ τι παλ δʼ ἂν ἀποφύγῃ ἀποφύγῃ Diels. με ἀπολοῦμαι. ἀπολοῦμαι Diels. οὐ γὰρ ἂν δυναίμην ψ ν οὐδὲ πολλοστὸν μέρος αν αιαχ ὦ ἄνδρες δικασταί, ς ἐξαὐτῶν τ Desunt versus octo vel minus.
in extrema duodecima columna αντησο λεκεν ἄλλοις ταῦτα πέπονθεν τ ων ἀναλωμάτων λωμάτων αλυσιτ ὀφείλουςι ὅ ποτε ἀπέλυσεν ὦ ἄνδρες δικαςταί, οὐδεὶς ὑμῶν του κατα