Epistula Pauli ad Corinthios I

Παῦλος κλητὸς ἀπόστολος Χριστοῦ Ἰησοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ θελήματος θεοῦ καὶ Σωσθένης ὁ ἀδελφὸς

τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ θεοῦ , ἡγιασμένοις ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ , τῇ οὔσῃ ἐν Κορίνθῳ , τῇ οὔσῃ ἐν Κορίνθῳ ἡγιασμένοις ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ κλητοῖς ἁγίοις , σὺν πᾶσιν τοῖς ἐπικαλουμένοις τὸ ὄνομα τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐν παντὶ τόπῳ αὐτῶν + τε καὶ ἡμῶν ·

χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ .

Εὐχαριστῶ τῷ θεῷ μου πάντοτε περὶ ὑμῶν ἐπὶ τῇ χάριτι τοῦ θεοῦ τῇ δοθείσῃ ὑμῖν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ,

ὅτι ἐν παντὶ ἐπλουτίσθητε ἐν αὐτῷ , ἐν παντὶ λόγῳ καὶ πάσῃ γνώσει ,

καθὼς τὸ μαρτύριον τοῦ Χριστοῦ ἐβεβαιώθη ἐν ὑμῖν ,

ὥστε ὑμᾶς μὴ ὑστερεῖσθαι ἐν μηδενὶ χαρίσματι , ἀπεκδεχομένους τὴν ἀποκάλυψιν τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ·

ὃς καὶ βεβαιώσει ὑμᾶς ἕως τέλους ἀνεγκλήτους ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ .

πιστὸς ὁ θεὸς δι’ οὗ ἐκλήθητε εἰς κοινωνίαν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ κυρίου ἡμῶν .

Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς , ἀδελφοί , διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἵνα τὸ αὐτὸ λέγητε πάντες , καὶ μὴ ᾖ ἐν ὑμῖν σχίσματα , ἦτε δὲ κατηρτισμένοι ἐν τῷ αὐτῷ νοῒ καὶ ἐν τῇ αὐτῇ γνώμῃ .

ἐδηλώθη γάρ μοι περὶ ὑμῶν , ἀδελφοί μου , ὑπὸ τῶν Χλόης ὅτι ἔριδες ἐν ὑμῖν εἰσιν .

λέγω δὲ τοῦτο ὅτι ἕκαστος ὑμῶν λέγει · Ἐγὼ μέν εἰμι Παύλου , Ἐγὼ δὲ Ἀπολλῶ , Ἐγὼ δὲ Κηφᾶ , Ἐγὼ δὲ Χριστοῦ .

μεμέρισται ὁ Χριστός ; μὴ Παῦλος ἐσταυρώθη ὑπὲρ ὑμῶν , ἢ εἰς τὸ ὄνομα Παύλου ἐβαπτίσθητε ;

εὐχαριστῶ + τῷ θεῷ ὅτι οὐδένα ὑμῶν ἐβάπτισα εἰ μὴ Κρίσπον καὶ Γάϊον ,

ἵνα μή τις εἴπῃ ὅτι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα ἐβαπτίσθητε ἐβάπτισα ·

ἐβάπτισα δὲ καὶ τὸν Στεφανᾶ οἶκον · λοιπὸν οὐκ οἶδα εἴ τινα ἄλλον ἐβάπτισα .

οὐ γὰρ ἀπέστειλέν με Χριστὸς βαπτίζειν ἀλλὰ εὐαγγελίζεσθαι , οὐκ ἐν σοφίᾳ λόγου , ἵνα μὴ κενωθῇ ὁ σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ .

Ὁ λόγος γὰρ ὁ τοῦ σταυροῦ τοῖς μὲν ἀπολλυμένοις μωρία ἐστίν , τοῖς δὲ σῳζομένοις ἡμῖν δύναμις θεοῦ ἐστιν .

γέγραπται γάρ · Ἀπολῶ τὴν σοφίαν τῶν σοφῶν , καὶ τὴν σύνεσιν τῶν συνετῶν ἀθετήσω .

ποῦ σοφός ; ποῦ γραμματεύς ; ποῦ συζητητὴς τοῦ αἰῶνος τούτου ; οὐχὶ ἐμώρανεν ὁ θεὸς τὴν σοφίαν τοῦ κόσμου + τούτου .

ἐπειδὴ γὰρ ἐν τῇ σοφίᾳ τοῦ θεοῦ οὐκ ἔγνω ὁ κόσμος διὰ τῆς σοφίας τὸν θεόν , εὐδόκησεν ὁ θεὸς διὰ τῆς μωρίας τοῦ κηρύγματος σῶσαι τοὺς πιστεύοντας .

ἐπειδὴ καὶ Ἰουδαῖοι σημεῖα σημεῖον αἰτοῦσιν καὶ Ἕλληνες σοφίαν ζητοῦσιν ·

ἡμεῖς δὲ κηρύσσομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον , Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον ἔθνεσιν Ἕλλησιν δὲ μωρίαν ,

αὐτοῖς δὲ τοῖς κλητοῖς , Ἰουδαίοις τε καὶ Ἕλλησιν , Χριστὸν θεοῦ δύναμιν καὶ θεοῦ σοφίαν .

ὅτι τὸ μωρὸν τοῦ θεοῦ σοφώτερον τῶν ἀνθρώπων ἐστίν , καὶ τὸ ἀσθενὲς τοῦ θεοῦ ἰσχυρότερον τῶν ἀνθρώπων + ἐστίν .

Βλέπετε γὰρ τὴν κλῆσιν ὑμῶν , ἀδελφοί , ὅτι οὐ πολλοὶ σοφοὶ κατὰ σάρκα , οὐ πολλοὶ δυνατοί , οὐ πολλοὶ εὐγενεῖς ·

ἀλλὰ τὰ μωρὰ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ θεός , ἵνα καταισχύνῃ τοὺς σοφούς τοὺς σοφούς καταισχύνῃ , καὶ τὰ ἀσθενῆ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ θεός , ἵνα καταισχύνῃ τὰ ἰσχυρά ,

καὶ τὰ ἀγενῆ τοῦ κόσμου καὶ τὰ ἐξουθενημένα ἐξελέξατο ὁ θεός , τὰ καὶ τὰ μὴ ὄντα , ἵνα τὰ ὄντα καταργήσῃ ,

ὅπως μὴ καυχήσηται πᾶσα σὰρξ ἐνώπιον τοῦ θεοῦ .

ἐξ αὐτοῦ δὲ ὑμεῖς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ , ὃς ἐγενήθη σοφία ἡμῖν ἡμῖν σοφία ἀπὸ θεοῦ , δικαιοσύνη τε καὶ ἁγιασμὸς καὶ ἀπολύτρωσις ,

ἵνα καθὼς γέγραπται · Ὁ καυχώμενος ἐν κυρίῳ καυχάσθω .

Κἀγὼ ἐλθὼν πρὸς ὑμᾶς , ἀδελφοί , ἦλθον οὐ καθ’ ὑπεροχὴν λόγου ἢ σοφίας καταγγέλλων ὑμῖν τὸ μαρτύριον μυστήριον τοῦ θεοῦ .

οὐ γὰρ ἔκρινά τι εἰδέναι τοῦ εἰδέναι τι ἐν ὑμῖν εἰ μὴ Ἰησοῦν Χριστὸν καὶ τοῦτον ἐσταυρωμένον ·

κἀγὼ ἐν ἀσθενείᾳ καὶ ἐν φόβῳ καὶ ἐν τρόμῳ πολλῷ ἐγενόμην πρὸς ὑμᾶς ,

καὶ ὁ λόγος μου καὶ τὸ κήρυγμά μου οὐκ ἐν πειθοῖ σοφίας πειθοῖς σοφίας λόγοις πειθοῖς ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοις ἀλλ’ ἐν ἀποδείξει πνεύματος καὶ δυνάμεως ,

ἵνα ἡ πίστις ὑμῶν μὴ ᾖ ἐν σοφίᾳ ἀνθρώπων ἀλλ’ ἐν δυνάμει θεοῦ .

Σοφίαν δὲ λαλοῦμεν ἐν τοῖς τελείοις , σοφίαν δὲ οὐ τοῦ αἰῶνος τούτου οὐδὲ τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου τῶν καταργουμένων ·

ἀλλὰ λαλοῦμεν θεοῦ σοφίαν σοφίαν θεοῦ ἐν μυστηρίῳ , τὴν ἀποκεκρυμμένην , ἣν προώρισεν ὁ θεὸς πρὸ τῶν αἰώνων εἰς δόξαν ἡμῶν ·

ἣν οὐδεὶς τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου ἔγνωκεν , εἰ γὰρ ἔγνωσαν , οὐκ ἂν τὸν κύριον τῆς δόξης ἐσταύρωσαν ·

ἀλλὰ καθὼς γέγραπται · Ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδεν καὶ οὖς οὐκ ἤκουσεν καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη , ὅσα ἃ ἡτοίμασεν ὁ θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν .

ἡμῖν γὰρ δὲ ἀπεκάλυψεν ὁ θεὸς ὁ θεὸς ἀπεκάλυψεν διὰ τοῦ πνεύματος + αὐτοῦ , τὸ γὰρ πνεῦμα πάντα ἐραυνᾷ , καὶ τὰ βάθη τοῦ θεοῦ .

τίς γὰρ οἶδεν ἀνθρώπων τὰ τοῦ ἀνθρώπου εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου τὸ ἐν αὐτῷ ; οὕτως καὶ τὰ τοῦ θεοῦ οὐδεὶς ἔγνωκεν οἶδεν εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ .

ἡμεῖς δὲ οὐ τὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου ἐλάβομεν ἀλλὰ τὸ πνεῦμα τὸ ἐκ τοῦ θεοῦ , ἵνα εἰδῶμεν τὰ ὑπὸ τοῦ θεοῦ χαρισθέντα ἡμῖν ·

ἃ καὶ λαλοῦμεν οὐκ ἐν διδακτοῖς ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοις , ἀλλ’ ἐν διδακτοῖς πνεύματος + ἁγίου , πνευματικοῖς πνευματικὰ συγκρίνοντες .

Ψυχικὸς δὲ ἄνθρωπος οὐ δέχεται τὰ τοῦ πνεύματος τοῦ θεοῦ , μωρία γὰρ αὐτῷ ἐστίν , καὶ οὐ δύναται γνῶναι , ὅτι πνευματικῶς ἀνακρίνεται ·

ὁ δὲ πνευματικὸς ἀνακρίνει τὰ μὲν πάντα , αὐτὸς δὲ ὑπ’ οὐδενὸς ἀνακρίνεται .

τίς γὰρ ἔγνω νοῦν κυρίου , ὃς συμβιβάσει αὐτόν ; ἡμεῖς δὲ νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν .

Κἀγώ , ἀδελφοί , οὐκ ἠδυνήθην λαλῆσαι ὑμῖν ὑμῖν λαλῆσαι ὡς πνευματικοῖς ἀλλ’ ὡς σαρκίνοις σαρκικοῖς , ὡς νηπίοις ἐν Χριστῷ .

γάλα ὑμᾶς ἐπότισα , οὐ καὶ οὐ βρῶμα , οὔπω γὰρ ἐδύνασθε . ἀλλ’ οὐδὲ οὖτε ἔτι νῦν δύνασθε ,

ἔτι γὰρ σαρκικοί ἐστε . ὅπου γὰρ ἐν ὑμῖν ζῆλος καὶ ἔρις + καὶ διχοστασίαι , οὐχὶ σαρκικοί ἐστε καὶ κατὰ ἄνθρωπον περιπατεῖτε ;

ὅταν γὰρ λέγῃ τις · Ἐγὼ μέν εἰμι Παύλου , ἕτερος δέ · Ἐγὼ Ἀπολλῶ , οὐκ ἄνθρωποί οὐχὶ σαρκικοί ἐστε ;

Τί Τίς οὖν ἐστιν Ἀπολλῶς ; τί δέ ἐστιν Παῦλος Παῦλος τίς δὲ Ἀπολλώς ; διάκονοι ἀλλ’ ἢ διάκονοι δι’ ὧν ἐπιστεύσατε , καὶ ἑκάστῳ ὡς ὁ κύριος ἔδωκεν .

ἐγὼ ἐφύτευσα , Ἀπολλῶς ἐπότισεν , ἀλλὰ ὁ θεὸς ηὔξανεν ·

ὥστε οὔτε ὁ φυτεύων ἐστίν τι οὔτε ὁ ποτίζων , ἀλλ’ ὁ αὐξάνων θεός .

ὁ φυτεύων δὲ καὶ ὁ ποτίζων ἕν εἰσιν , ἕκαστος δὲ τὸν ἴδιον μισθὸν λήμψεται κατὰ τὸν ἴδιον κόπον ,

θεοῦ γάρ ἐσμεν συνεργοί · θεοῦ γεώργιον , θεοῦ οἰκοδομή ἐστε .

Κατὰ τὴν χάριν τοῦ θεοῦ τὴν δοθεῖσάν μοι ὡς σοφὸς ἀρχιτέκτων θεμέλιον ἔθηκα τέθεικα , ἄλλος δὲ ἐποικοδομεῖ . ἕκαστος δὲ βλεπέτω πῶς ἐποικοδομεῖ ·

θεμέλιον γὰρ ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον , ὅς ἐστιν Ἰησοῦς Χριστός ·

εἰ δέ τις ἐποικοδομεῖ ἐπὶ τὸν θεμέλιον + τοῦτον χρυσόν , ἄργυρον χρυσίον ἀργύριον , λίθους τιμίους , ξύλα , χόρτον , καλάμην ,

ἑκάστου τὸ ἔργον φανερὸν γενήσεται , ἡ γὰρ ἡμέρα δηλώσει · ὅτι ἐν πυρὶ ἀποκαλύπτεται , καὶ ἑκάστου τὸ ἔργον ὁποῖόν ἐστιν τὸ πῦρ αὐτὸ δοκιμάσει .

εἴ τινος τὸ ἔργον μενεῖ ὃ ἐποικοδόμησεν , μισθὸν λήμψεται ·

εἴ τινος τὸ ἔργον κατακαήσεται , ζημιωθήσεται , αὐτὸς δὲ σωθήσεται , οὕτως δὲ ὡς διὰ πυρός .

Οὐκ οἴδατε ὅτι ναὸς θεοῦ ἐστε καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν ἐν ὑμῖν οἰκεῖ ;

εἴ τις τὸν ναὸν τοῦ θεοῦ φθείρει , φθερεῖ τοῦτον ὁ θεός · ὁ γὰρ ναὸς τοῦ θεοῦ ἅγιός ἐστιν , οἵτινές ἐστε ὑμεῖς .

Μηδεὶς ἑαυτὸν ἐξαπατάτω · εἴ τις δοκεῖ σοφὸς εἶναι ἐν ὑμῖν ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ , μωρὸς γενέσθω , ἵνα γένηται σοφός ,

ἡ γὰρ σοφία τοῦ κόσμου τούτου μωρία παρὰ τῷ θεῷ ἐστιν · γέγραπται γάρ · Ὁ δρασσόμενος τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν ·

καὶ πάλιν · Κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν σοφῶν ὅτι εἰσὶν μάταιοι .

ὥστε μηδεὶς καυχάσθω ἐν ἀνθρώποις · πάντα γὰρ ὑμῶν ἐστιν ,

εἴτε Παῦλος εἴτε Ἀπολλῶς εἴτε Κηφᾶς εἴτε κόσμος εἴτε ζωὴ εἴτε θάνατος εἴτε ἐνεστῶτα εἴτε μέλλοντα , πάντα ὑμῶν + ἐστιν ,

ὑμεῖς δὲ Χριστοῦ , Χριστὸς δὲ θεοῦ .

Οὕτως ἡμᾶς λογιζέσθω ἄνθρωπος ὡς ὑπηρέτας Χριστοῦ καὶ οἰκονόμους μυστηρίων θεοῦ .

ὧδε Ὃ δὲ λοιπὸν ζητεῖται ἐν τοῖς οἰκονόμοις ἵνα πιστός τις εὑρεθῇ .

ἐμοὶ δὲ εἰς ἐλάχιστόν ἐστιν , ἵνα ὑφ’ ὑμῶν ἀνακριθῶ ἢ ὑπὸ ἀνθρωπίνης ἡμέρας · ἀλλ’ οὐδὲ ἐμαυτὸν ἀνακρίνω ·

οὐδὲν γὰρ ἐμαυτῷ σύνοιδα , ἀλλ’ οὐκ ἐν τούτῳ δεδικαίωμαι , ὁ δὲ ἀνακρίνων με κύριός ἐστιν .

ὥστε μὴ πρὸ καιροῦ τι κρίνετε , ἕως ἂν ἔλθῃ ὁ κύριος , ὃς καὶ φωτίσει τὰ κρυπτὰ τοῦ σκότους καὶ φανερώσει τὰς βουλὰς τῶν καρδιῶν , καὶ τότε ὁ ἔπαινος γενήσεται ἑκάστῳ ἀπὸ τοῦ θεοῦ .

Ταῦτα δέ , ἀδελφοί , μετεσχημάτισα εἰς ἐμαυτὸν καὶ Ἀπολλῶν Ἀπολλὼ δι’ ὑμᾶς , ἵνα ἐν ἡμῖν μάθητε τό · Μὴ ὑπὲρ ἃ ὃ γέγραπται + φρονεῖν , ἵνα μὴ εἷς ὑπὲρ τοῦ ἑνὸς φυσιοῦσθε κατὰ τοῦ ἑτέρου .

τίς γάρ σε διακρίνει ; τί δὲ ἔχεις ὃ οὐκ ἔλαβες ; εἰ δὲ καὶ ἔλαβες , τί καυχᾶσαι ὡς μὴ λαβών ;

Ἤδη κεκορεσμένοι ἐστέ , ἤδη ἐπλουτήσατε , χωρὶς ἡμῶν ἐβασιλεύσατε · καὶ ὄφελόν γε ἐβασιλεύσατε , ἵνα καὶ ἡμεῖς ὑμῖν συμβασιλεύσωμεν .

δοκῶ γάρ + ὅτι , ὁ θεὸς ἡμᾶς τοὺς ἀποστόλους ἐσχάτους ἀπέδειξεν ὡς ἐπιθανατίους , ὅτι θέατρον ἐγενήθημεν τῷ κόσμῳ καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις .

ἡμεῖς μωροὶ διὰ Χριστόν , ὑμεῖς δὲ φρόνιμοι ἐν Χριστῷ · ἡμεῖς ἀσθενεῖς , ὑμεῖς δὲ ἰσχυροί · ὑμεῖς ἔνδοξοι , ἡμεῖς δὲ ἄτιμοι .

ἄχρι τῆς ἄρτι ὥρας καὶ πεινῶμεν καὶ διψῶμεν καὶ γυμνιτεύομεν καὶ κολαφιζόμεθα καὶ ἀστατοῦμεν

καὶ κοπιῶμεν ἐργαζόμενοι ταῖς ἰδίαις χερσίν · λοιδορούμενοι εὐλογοῦμεν , διωκόμενοι ἀνεχόμεθα ,

δυσφημούμενοι βλασφημούμενοι παρακαλοῦμεν · ὡς περικαθάρματα τοῦ κόσμου ἐγενήθημεν , πάντων περίψημα ἕως ἄρτι .

Οὐκ ἐντρέπων ὑμᾶς γράφω ταῦτα , ἀλλ’ ὡς τέκνα μου ἀγαπητὰ νουθετῶν νουθετῶ ·

ἐὰν γὰρ μυρίους παιδαγωγοὺς ἔχητε ἐν Χριστῷ , ἀλλ’ οὐ πολλοὺς πατέρας , ἐν γὰρ Χριστῷ Ἰησοῦ διὰ τοῦ εὐαγγελίου ἐγὼ ὑμᾶς ἐγέννησα .

παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς , μιμηταί μου γίνεσθε .

διὰ τοῦτο ἔπεμψα ὑμῖν Τιμόθεον , ὅς ἐστίν μου τέκνον τέκνον μου ἀγαπητὸν καὶ πιστὸν ἐν κυρίῳ , ὃς ὑμᾶς ἀναμνήσει τὰς ὁδούς μου τὰς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ , καθὼς πανταχοῦ ἐν πάσῃ ἐκκλησίᾳ διδάσκω .

ὡς μὴ ἐρχομένου δέ μου πρὸς ὑμᾶς ἐφυσιώθησάν τινες ·

ἐλεύσομαι δὲ ταχέως πρὸς ὑμᾶς , ἐὰν ὁ κύριος θελήσῃ , καὶ γνώσομαι οὐ τὸν λόγον τῶν πεφυσιωμένων ἀλλὰ τὴν δύναμιν ,

οὐ γὰρ ἐν λόγῳ ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ ἀλλ’ ἐν δυνάμει .

τί θέλετε ; ἐν ῥάβδῳ ἔλθω πρὸς ὑμᾶς , ἢ ἐν ἀγάπῃ πνεύματί τε πραΰτητος ;

Ὅλως ἀκούεται ἐν ὑμῖν πορνεία , καὶ τοιαύτη πορνεία ἥτις οὐδὲ ἐν τοῖς ἔθνεσιν + ὀνομάζεται , ὥστε γυναῖκά τινα τοῦ πατρὸς ἔχειν .

καὶ ὑμεῖς πεφυσιωμένοι ἐστέ , καὶ οὐχὶ μᾶλλον ἐπενθήσατε , ἵνα ἀρθῇ ἐξαρθῇ ἐκ μέσου ὑμῶν ὁ τὸ ἔργον τοῦτο ποιήσας πράξας .

Ἐγὼ μὲν γάρ , ἀπὼν ὡς ἀπὼν τῷ σώματι παρὼν δὲ τῷ πνεύματι , ἤδη κέκρικα ὡς παρὼν τὸν οὕτως τοῦτο κατεργασάμενον

ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ + Χριστοῦ , συναχθέντων ὑμῶν καὶ τοῦ ἐμοῦ πνεύματος σὺν τῇ δυνάμει τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ + Χριστοῦ ,

παραδοῦναι τὸν τοιοῦτον τῷ Σατανᾷ εἰς ὄλεθρον τῆς σαρκός , ἵνα τὸ πνεῦμα σωθῇ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ κυρίου + Ἰησοῦ .

Οὐ καλὸν τὸ καύχημα ὑμῶν . οὐκ οἴδατε ὅτι μικρὰ ζύμη ὅλον τὸ φύραμα ζυμοῖ ;

ἐκκαθάρατε τὴν παλαιὰν ζύμην , ἵνα ἦτε νέον φύραμα , καθώς ἐστε ἄζυμοι . καὶ γὰρ τὸ πάσχα ἡμῶν + ὑπὲρ ἡμῶν ἐτύθη Χριστός ·

ὥστε ἑορτάζωμεν , μὴ ἐν ζύμῃ παλαιᾷ μηδὲ ἐν ζύμῃ κακίας καὶ πονηρίας , ἀλλ’ ἐν ἀζύμοις εἰλικρινείας καὶ ἀληθείας .

Ἔγραψα ὑμῖν ἐν τῇ ἐπιστολῇ μὴ συναναμίγνυσθαι πόρνοις ,

οὐ καὶ οὐ πάντως τοῖς πόρνοις τοῦ κόσμου τούτου ἢ τοῖς πλεονέκταις καὶ ἢ ἅρπαξιν ἢ εἰδωλολάτραις , ἐπεὶ ὠφείλετε ὀφείλετε ἄρα ἐκ τοῦ κόσμου ἐξελθεῖν .

νῦν δὲ ἔγραψα ὑμῖν μὴ συναναμίγνυσθαι ἐάν τις ἀδελφὸς ὀνομαζόμενος ᾖ πόρνος ἢ πλεονέκτης ἢ εἰδωλολάτρης ἢ λοίδορος ἢ μέθυσος ἢ ἅρπαξ , τῷ τοιούτῳ μηδὲ συνεσθίειν .

τί γάρ μοι + καί τοὺς ἔξω κρίνειν ; οὐχὶ τοὺς ἔσω ὑμεῖς κρίνετε ,

τοὺς δὲ ἔξω ὁ θεὸς κρίνει κρινεῖ . ἐξάρατε Καί ἐξαρεῖτε τὸν πονηρὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν .

Τολμᾷ τις ὑμῶν πρᾶγμα ἔχων πρὸς τὸν ἕτερον κρίνεσθαι ἐπὶ τῶν ἀδίκων , καὶ οὐχὶ ἐπὶ τῶν ἁγίων ;

ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι οἱ ἅγιοι τὸν κόσμον κρινοῦσιν ; καὶ εἰ ἐν ὑμῖν κρίνεται ὁ κόσμος , ἀνάξιοί ἐστε κριτηρίων ἐλαχίστων ;

οὐκ οἴδατε ὅτι ἀγγέλους κρινοῦμεν , μήτιγε βιωτικά ;

βιωτικὰ μὲν οὖν κριτήρια ἐὰν ἔχητε , τοὺς ἐξουθενημένους ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ , τούτους καθίζετε ;

πρὸς ἐντροπὴν ὑμῖν λέγω . οὕτως οὐκ ἔνι ἐν ὑμῖν οὐδεὶς σοφὸς σοφὸς οὐδὲ εἷς ὃς δυνήσεται διακρῖναι ἀνὰ μέσον τοῦ ἀδελφοῦ + καὶ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ,

ἀλλὰ ἀδελφὸς μετὰ ἀδελφοῦ κρίνεται , καὶ τοῦτο ἐπὶ ἀπίστων ;

ἤδη μὲν οὖν ὅλως ἥττημα ὑμῖν ἐστιν ὅτι κρίματα ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν · διὰ τί οὐχὶ μᾶλλον ἀδικεῖσθε ; διὰ τί οὐχὶ μᾶλλον ἀποστερεῖσθε ;

ἀλλὰ ὑμεῖς ἀδικεῖτε καὶ ἀποστερεῖτε , καὶ τοῦτο ταῦτα ἀδελφούς .

Ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ἄδικοι θεοῦ βασιλείαν βασιλείαν θεοῦ οὐ κληρονομήσουσιν ; μὴ πλανᾶσθε · οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτραι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται

οὔτε κλέπται οὔτε πλεονέκται πλεονέκται οὔτε κλέπται , οὐ οὔτε μέθυσοι , οὐ λοίδοροι , οὐχ ἅρπαγες βασιλείαν θεοῦ + οὐ κληρονομήσουσιν .

καὶ ταῦτά τινες ἦτε · ἀλλὰ ἀπελούσασθε , ἀλλὰ ἡγιάσθητε , ἀλλὰ ἐδικαιώθητε ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ κυρίου Ἰησοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἐν τῷ πνεύματι τοῦ θεοῦ ἡμῶν .

Πάντα μοι ἔξεστιν · ἀλλ’ οὐ πάντα συμφέρει . πάντα μοι ἔξεστιν · ἀλλ’ οὐκ ἐγὼ ἐξουσιασθήσομαι ὑπό τινος .

τὰ βρώματα τῇ κοιλίᾳ , καὶ ἡ κοιλία τοῖς βρώμασιν · ὁ δὲ θεὸς καὶ ταύτην καὶ ταῦτα καταργήσει . τὸ δὲ σῶμα οὐ τῇ πορνείᾳ ἀλλὰ τῷ κυρίῳ , καὶ ὁ κύριος τῷ σώματι ·

ὁ δὲ θεὸς καὶ τὸν κύριον ἤγειρεν καὶ ἡμᾶς ἐξεγερεῖ διὰ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ .

οὐκ οἴδατε ὅτι τὰ σώματα ὑμῶν μέλη Χριστοῦ ἐστιν ; ἄρας οὖν τὰ μέλη τοῦ Χριστοῦ ποιήσω πόρνης μέλη ; μὴ γένοιτο .

ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ὁ κολλώμενος τῇ πόρνῃ ἓν σῶμά ἐστιν ; Ἔσονται γάρ , φησίν , οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν .

ὁ δὲ κολλώμενος τῷ κυρίῳ ἓν πνεῦμά ἐστιν .

φεύγετε τὴν πορνείαν · πᾶν ἁμάρτημα ὃ ἐὰν ποιήσῃ ἄνθρωπος ἐκτὸς τοῦ σώματός ἐστιν , ὁ δὲ πορνεύων εἰς τὸ ἴδιον σῶμα ἁμαρτάνει .

ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι τὸ σῶμα ὑμῶν ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν ἁγίου πνεύματός ἐστιν , οὗ ἔχετε ἀπὸ θεοῦ ; καὶ οὐκ ἐστὲ ἑαυτῶν ,

ἠγοράσθητε γὰρ τιμῆς · δοξάσατε δὴ τὸν θεὸν ἐν τῷ σώματι ὑμῶν + καὶ ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν ἅτινά ἐστιν τοῦ θεοῦ .

Περὶ δὲ ὧν ἐγράψατε + μοι , καλὸν ἀνθρώπῳ γυναικὸς μὴ ἅπτεσθαι ·

διὰ δὲ τὰς πορνείας ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἐχέτω , καὶ ἑκάστη τὸν ἴδιον ἄνδρα ἐχέτω .

τῇ γυναικὶ ὁ ἀνὴρ τὴν ὀφειλὴν ὀφειλομένην εὔνοιαν ἀποδιδότω , ὁμοίως δὲ καὶ ἡ γυνὴ τῷ ἀνδρί .

ἡ γυνὴ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει ἀλλὰ ὁ ἀνήρ · ὁμοίως δὲ καὶ ὁ ἀνὴρ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει ἀλλὰ ἡ γυνή .

μὴ ἀποστερεῖτε ἀλλήλους , εἰ μήτι ἂν ἐκ συμφώνου πρὸς καιρὸν ἵνα σχολάσητε σχολάζητε τῇ + νηστείᾳ καὶ τῇ προσευχῇ καὶ πάλιν ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἦτε συνέρχησθε , ἵνα μὴ πειράζῃ ὑμᾶς ὁ Σατανᾶς διὰ τὴν ἀκρασίαν ὑμῶν .

τοῦτο δὲ λέγω κατὰ συγγνώμην , οὐ κατ’ ἐπιταγήν .

θέλω δὲ γὰρ πάντας ἀνθρώπους εἶναι ὡς καὶ ἐμαυτόν · ἀλλὰ ἕκαστος ἴδιον ἔχει χάρισμα χάρισμα ἔχει ἐκ θεοῦ , ὁ ὃς μὲν οὕτως , ὁ ὃς δὲ οὕτως .

Λέγω δὲ τοῖς ἀγάμοις καὶ ταῖς χήραις , καλὸν αὐτοῖς + ἐστιν ἐὰν μείνωσιν ὡς κἀγώ ·

εἰ δὲ οὐκ ἐγκρατεύονται , γαμησάτωσαν , κρεῖττον γάρ ἐστιν γαμῆσαι γαμεῖν ἢ πυροῦσθαι .

Τοῖς δὲ γεγαμηκόσιν παραγγέλλω , οὐκ ἐγὼ ἀλλὰ ὁ κύριος , γυναῖκα ἀπὸ ἀνδρὸς μὴ χωρισθῆναι —

ἐὰν δὲ καὶ χωρισθῇ , μενέτω ἄγαμος ἢ τῷ ἀνδρὶ καταλλαγήτω — καὶ ἄνδρα γυναῖκα μὴ ἀφιέναι .

Τοῖς δὲ λοιποῖς λέγω ἐγώ ἐγώ λέγω , οὐχ ὁ κύριος · εἴ τις ἀδελφὸς γυναῖκα ἔχει ἄπιστον , καὶ αὕτη συνευδοκεῖ οἰκεῖν μετ’ αὐτοῦ , μὴ ἀφιέτω αὐτήν ·

καὶ γυνὴ εἴ τις ἥτις ἔχει ἄνδρα ἄπιστον , καὶ οὗτος αὑτὸς συνευδοκεῖ οἰκεῖν μετ’ αὐτῆς , μὴ ἀφιέτω τὸν ἄνδρα αὐτόν .

ἡγίασται γὰρ ὁ ἀνὴρ ὁ ἄπιστος ἐν τῇ γυναικί , καὶ ἡγίασται ἡ γυνὴ ἡ ἄπιστος ἐν τῷ ἀδελφῷ ἀνδρί · ἐπεὶ ἄρα τὰ τέκνα ὑμῶν ἀκάθαρτά ἐστιν , νῦν δὲ ἅγιά ἐστιν .

εἰ δὲ ὁ ἄπιστος χωρίζεται , χωριζέσθω · οὐ δεδούλωται ὁ ἀδελφὸς ἢ ἡ ἀδελφὴ ἐν τοῖς τοιούτοις , ἐν δὲ εἰρήνῃ κέκληκεν ἡμᾶς ὑμᾶς ὁ θεός .

τί γὰρ οἶδας , γύναι , εἰ τὸν ἄνδρα σώσεις ; ἢ τί οἶδας , ἄνερ , εἰ τὴν γυναῖκα σώσεις ;

Εἰ μὴ ἑκάστῳ ὡς ἐμέρισεν μεμέρικεν ὁ κύριος θεός , ἕκαστον ὡς κέκληκεν ὁ θεός κύριος , οὕτως περιπατείτω · καὶ οὕτως ἐν ταῖς ἐκκλησίαις πάσαις διατάσσομαι .

περιτετμημένος τις ἐκλήθη ; μὴ ἐπισπάσθω · ἐν ἀκροβυστίᾳ κέκληταί τις τις ἐκλήθη ; μὴ περιτεμνέσθω .

ἡ περιτομὴ οὐδέν ἐστιν , καὶ ἡ ἀκροβυστία οὐδέν ἐστιν , ἀλλὰ τήρησις ἐντολῶν θεοῦ .

ἕκαστος ἐν τῇ κλήσει ᾗ ἐκλήθη ἐν ταύτῃ μενέτω .

Δοῦλος ἐκλήθης ; μή σοι μελέτω · ἀλλ’ εἰ καὶ δύνασαι ἐλεύθερος γενέσθαι , μᾶλλον χρῆσαι .

ὁ γὰρ ἐν κυρίῳ κληθεὶς δοῦλος ἀπελεύθερος κυρίου ἐστίν · ὁμοίως + καὶ ὁ ἐλεύθερος κληθεὶς δοῦλός ἐστιν Χριστοῦ .

τιμῆς ἠγοράσθητε · μὴ γίνεσθε δοῦλοι ἀνθρώπων .

ἕκαστος ἐν ᾧ ἐκλήθη , ἀδελφοί , ἐν τούτῳ μενέτω παρὰ θεῷ .

Περὶ δὲ τῶν παρθένων ἐπιταγὴν κυρίου οὐκ ἔχω , γνώμην δὲ δίδωμι ὡς ἠλεημένος ὑπὸ κυρίου πιστὸς εἶναι .

νομίζω οὖν τοῦτο καλὸν ὑπάρχειν διὰ τὴν ἐνεστῶσαν ἀνάγκην , ὅτι καλὸν ἀνθρώπῳ τὸ οὕτως εἶναι .

δέδεσαι γυναικί ; μὴ ζήτει λύσιν · λέλυσαι ἀπὸ γυναικός ; μὴ ζήτει γυναῖκα ·

ἐὰν δὲ καὶ γαμήσῃς γήμῃς , οὐχ ἥμαρτες . καὶ ἐὰν γήμῃ ἡ παρθένος , οὐχ ἥμαρτεν . θλῖψιν δὲ τῇ σαρκὶ ἕξουσιν οἱ τοιοῦτοι , ἐγὼ δὲ ὑμῶν φείδομαι .

τοῦτο δέ φημι , ἀδελφοί , ὁ καιρὸς συνεσταλμένος ἐστίν · τὸ λοιπὸν τὸ λοιπὸν ἐστίν ἵνα καὶ οἱ ἔχοντες γυναῖκας ὡς μὴ ἔχοντες ὦσιν ,

καὶ οἱ κλαίοντες ὡς μὴ κλαίοντες , καὶ οἱ χαίροντες ὡς μὴ χαίροντες , καὶ οἱ ἀγοράζοντες ὡς μὴ κατέχοντες ,

καὶ οἱ χρώμενοι τὸν κόσμον τῷ κόσμῳ τούτῳ ὡς μὴ καταχρώμενοι · παράγει γὰρ τὸ σχῆμα τοῦ κόσμου τούτου .

Θέλω δὲ ὑμᾶς ἀμερίμνους εἶναι . ὁ ἄγαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ κυρίου , πῶς ἀρέσῃ ἀρέσει τῷ κυρίῳ ·

ὁ δὲ γαμήσας μεριμνᾷ τὰ τοῦ κόσμου , πῶς ἀρέσῃ ἀρέσει τῇ γυναικί ,

καὶ μεμέρισται . καὶ ἡ γυνὴ ἡ ἄγαμος καὶ ἡ παρθένος + Ἡ ἄγαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ κυρίου , ἵνα ᾖ ἁγία καὶ τῷ σώματι καὶ τῷ πνεύματι · ἡ δὲ γαμήσασα μεριμνᾷ τὰ τοῦ κόσμου , πῶς ἀρέσῃ ἀρέσει τῷ ἀνδρί .

τοῦτο δὲ πρὸς τὸ ὑμῶν αὐτῶν σύμφορον συμφέρον λέγω , οὐχ ἵνα βρόχον ὑμῖν ἐπιβάλω , ἀλλὰ πρὸς τὸ εὔσχημον καὶ εὐπάρεδρον εὐπρόσεδρον τῷ κυρίῳ ἀπερισπάστως .

Εἰ δέ τις ἀσχημονεῖν ἐπὶ τὴν παρθένον αὐτοῦ νομίζει ἐὰν ᾖ ὑπέρακμος , καὶ οὕτως ὀφείλει γίνεσθαι , ὃ θέλει ποιείτω · οὐχ ἁμαρτάνει · γαμείτωσαν .

ὃς δὲ ἕστηκεν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ἑδραῖος ἑδραῖος ἐν τῇ καρδίᾳ μὴ ἔχων ἀνάγκην , ἐξουσίαν δὲ ἔχει περὶ τοῦ ἰδίου θελήματος , καὶ τοῦτο κέκρικεν ἐν τῇ ἰδίᾳ καρδίᾳ καρδίᾳ αὐτοῦ , τηρεῖν τοῦ τηρεῖν τὴν ἑαυτοῦ παρθένον , καλῶς ποιήσει ποιεῖ ·

ὥστε καὶ ὁ γαμίζων ἐκγαμίζων τὴν παρθένον ἑαυτοῦ τὴν ἑαυτοῦ παρθένον καλῶς ποιεῖ , καὶ ὁ ὁ δὲ μὴ γαμίζων ἑκγαμίζων κρεῖσσον ποιήσει ποιεῖ .

Γυνὴ δέδεται + νόμῳ ἐφ’ ὅσον χρόνον ζῇ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς · ἐὰν δὲ + καί κοιμηθῇ ὁ ἀνήρ , ἐλευθέρα ἐστὶν ᾧ θέλει γαμηθῆναι , μόνον ἐν κυρίῳ ·

μακαριωτέρα δέ ἐστιν ἐὰν οὕτως μείνῃ , κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην , δοκῶ δὲ γὰρ κἀγὼ πνεῦμα θεοῦ ἔχειν .

Περὶ δὲ τῶν εἰδωλοθύτων , οἴδαμεν ὅτι πάντες γνῶσιν ἔχομεν . ἡ γνῶσις φυσιοῖ , ἡ δὲ ἀγάπη οἰκοδομεῖ .

εἴ + δέ τις δοκεῖ ἐγνωκέναι εἰδέναι τι , οὔπω οὐδέπω οὐδὲν ἔγνω ἔγνωκεν καθὼς δεῖ γνῶναι ·

εἰ δέ τις ἀγαπᾷ τὸν θεόν , οὗτος ἔγνωσται ὑπ’ αὐτοῦ .

Περὶ τῆς βρώσεως οὖν τῶν εἰδωλοθύτων οἴδαμεν ὅτι οὐδὲν εἴδωλον ἐν κόσμῳ , καὶ ὅτι οὐδεὶς θεὸς + ἕτερος εἰ μὴ εἷς .

καὶ γὰρ εἴπερ εἰσὶν λεγόμενοι θεοὶ εἴτε ἐν οὐρανῷ εἴτε ἐπὶ γῆς , ὥσπερ εἰσὶν θεοὶ πολλοὶ καὶ κύριοι πολλοί ,

ἀλλ’ ἡμῖν εἷς θεὸς ὁ πατήρ , ἐξ οὗ τὰ πάντα καὶ ἡμεῖς εἰς αὐτόν , καὶ εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός , δι’ οὗ τὰ πάντα καὶ ἡμεῖς δι’ αὐτοῦ .

Ἀλλ’ οὐκ ἐν πᾶσιν ἡ γνῶσις · τινὲς δὲ τῇ συνηθείᾳ συνειδήσει ἕως ἄρτι τοῦ εἰδώλου τοῦ εἰδώλου ἕως ἄρτι ὡς εἰδωλόθυτον ἐσθίουσιν , καὶ ἡ συνείδησις αὐτῶν ἀσθενὴς οὖσα μολύνεται .

βρῶμα δὲ ἡμᾶς οὐ παραστήσει παρίστησιν τῷ θεῷ · οὔτε γὰρ ἐὰν φάγωμεν , περισσεύομεν , οὔτε ἐὰν μὴ φάγωμεν , ὑστερούμεθα ἐὰν μὴ φάγωμεν, ὑστερούμεθα, οὔτε ἐὰν φάγωμεν, περισσεύομεν ἐὰν μὴ φάγωμεν, ὑστερούμεθα, οὔτε ἐὰν φάγωμεν, περισσεύομεθα .

βλέπετε δὲ μή πως ἡ ἐξουσία ὑμῶν αὕτη πρόσκομμα γένηται τοῖς ἀσθενέσιν ἀσθενοῦσιν .

ἐὰν γάρ τις ἴδῃ σὲ τὸν ἔχοντα γνῶσιν ἐν εἰδωλείῳ κατακείμενον , οὐχὶ ἡ συνείδησις αὐτοῦ ἀσθενοῦς ὄντος οἰκοδομηθήσεται εἰς τὸ τὰ εἰδωλόθυτα ἐσθίειν ;

ἀπόλλυται γὰρ Καὶ ἀπολεῖται ὁ ἀσθενῶν ἐν ἀδελφὸς ἐπὶ τῇ σῇ γνώσει , ὁ ἀδελφὸς δι’ ὃν Χριστὸς ἀπέθανεν .

οὕτως δὲ ἁμαρτάνοντες εἰς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τύπτοντες αὐτῶν τὴν συνείδησιν ἀσθενοῦσαν εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνετε .

διόπερ εἰ βρῶμα σκανδαλίζει τὸν ἀδελφόν μου , οὐ μὴ φάγω κρέα εἰς τὸν αἰῶνα , ἵνα μὴ τὸν ἀδελφόν μου σκανδαλίσω .

Οὐκ εἰμὶ ἐλεύθερος ; οὐκ εἰμὶ ἀπόστολος ἀπόστολος οὐκ εἰμὶ ἐλεύθερος ; οὐχὶ Ἰησοῦν + Χριστὸν τὸν κύριον ἡμῶν ἑόρακα ; οὐ τὸ ἔργον μου ὑμεῖς ἐστε ἐν κυρίῳ ;

εἰ ἄλλοις οὐκ εἰμὶ ἀπόστολος , ἀλλά γε ὑμῖν εἰμι , ἡ γὰρ σφραγίς μου τῆς τῆς ἐμῆς ἀποστολῆς ὑμεῖς ἐστε ἐν κυρίῳ .

Ἡ ἐμὴ ἀπολογία τοῖς ἐμὲ ἀνακρίνουσίν ἐστιν αὕτη αὕτη ἐστιν .

μὴ οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν φαγεῖν καὶ πεῖν πιεῖν .

μὴ οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν ἀδελφὴν γυναῖκα περιάγειν , ὡς καὶ οἱ λοιποὶ ἀπόστολοι καὶ οἱ ἀδελφοὶ τοῦ κυρίου καὶ Κηφᾶς ;

ἢ μόνος ἐγὼ καὶ Βαρναβᾶς οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν μὴ τοῦ μὴ ἐργάζεσθαι ;

τίς στρατεύεται ἰδίοις ὀψωνίοις ποτέ ; τίς φυτεύει ἀμπελῶνα καὶ τὸν καρπὸν ἐκ τοῦ καρποῦ αὐτοῦ οὐκ ἐσθίει ; τίς ἢ τίς ποιμαίνει ποίμνην καὶ ἐκ τοῦ γάλακτος τῆς ποίμνης οὐκ ἐσθίει ;

Μὴ κατὰ ἄνθρωπον ταῦτα λαλῶ ἢ καὶ ὁ νόμος ταῦτα οὐ οὐχὶ καὶ … ταῦτα λέγει ;

ἐν γὰρ τῷ Μωϋσέως νόμῳ γέγραπται · Οὐ κημώσεις φιμώσεις βοῦν ἀλοῶντα . μὴ τῶν βοῶν μέλει τῷ θεῷ ,

ἢ δι’ ἡμᾶς πάντως λέγει ; δι’ ἡμᾶς γὰρ ἐγράφη , ὅτι ὀφείλει ἐπ’ ἐλπίδι ἐπ’ ἐλπίδι ὀφείλει ὁ ἀροτριῶν ἀροτριᾶν , καὶ ὁ ἀλοῶν ἐπ’ ἐλπίδι τοῦ μετέχειν τῆς ἐλπίδος αὐτοῦ μετέχειν ἐπ’ ἐλπίδι .

εἰ ἡμεῖς ὑμῖν τὰ πνευματικὰ ἐσπείραμεν , μέγα εἰ ἡμεῖς ὑμῶν τὰ σαρκικὰ θερίσομεν ;

εἰ ἄλλοι τῆς ὑμῶν ἐξουσίας ἐξουσίας ὑμῶν μετέχουσιν , οὐ μᾶλλον ἡμεῖς ; Ἀλλ’ οὐκ ἐχρησάμεθα τῇ ἐξουσίᾳ ταύτῃ , ἀλλὰ πάντα στέγομεν ἵνα μή τινα ἐγκοπὴν ἐγκοπὴν τινα δῶμεν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ .

οὐκ οἴδατε ὅτι οἱ τὰ ἱερὰ ἐργαζόμενοι τὰ ἐκ τοῦ ἱεροῦ ἐσθίουσιν , οἱ τῷ θυσιαστηρίῳ παρεδρεύοντες προσεδρεύοντες τῷ θυσιαστηρίῳ συμμερίζονται ;

οὕτως καὶ ὁ κύριος διέταξεν τοῖς τὸ εὐαγγέλιον καταγγέλλουσιν ἐκ τοῦ εὐαγγελίου ζῆν .

Ἐγὼ δὲ οὐ κέχρημαι οὐδενὶ οὐδενὶ ἐχρησάμην τούτων . οὐκ ἔγραψα δὲ ταῦτα ἵνα οὕτως γένηται ἐν ἐμοί , καλὸν γάρ μοι μᾶλλον ἀποθανεῖν ἤ — τὸ καύχημά μου οὐδεὶς κενώσει ἵνα τις κενώσῃ .

ἐὰν γὰρ εὐαγγελίζωμαι , οὐκ ἔστιν μοι καύχημα , ἀνάγκη γάρ μοι ἐπίκειται · οὐαὶ γάρ δέ μοί ἐστιν ἐὰν μὴ εὐαγγελίσωμαι εὐαγγελίζωμαι .

εἰ γὰρ ἑκὼν τοῦτο πράσσω , μισθὸν ἔχω · εἰ δὲ ἄκων , οἰκονομίαν πεπίστευμαι .

τίς οὖν μού μοί ἐστιν ὁ μισθός ; ἵνα εὐαγγελιζόμενος ἀδάπανον θήσω τὸ εὐαγγέλιον + τοῦ Χριστοῦ , εἰς τὸ μὴ καταχρήσασθαι τῇ ἐξουσίᾳ μου ἐν τῷ εὐαγγελίῳ .

Ἐλεύθερος γὰρ ὢν ἐκ πάντων πᾶσιν ἐμαυτὸν ἐδούλωσα , ἵνα τοὺς πλείονας κερδήσω ·

καὶ ἐγενόμην τοῖς Ἰουδαίοις ὡς Ἰουδαῖος , ἵνα Ἰουδαίους κερδήσω · τοῖς ὑπὸ νόμον ὡς ὑπὸ νόμον , μὴ ὢν αὐτὸς ὑπὸ νόμον , ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον κερδήσω ·

τοῖς ἀνόμοις ὡς ἄνομος , μὴ ὢν ἄνομος θεοῦ θεῷ ἀλλ’ ἔννομος Χριστοῦ Χριστῷ , ἵνα κερδάνω κερδήσω τοὺς ἀνόμους ·

ἐγενόμην τοῖς ἀσθενέσιν + ὡς ἀσθενής , ἵνα τοὺς ἀσθενεῖς κερδήσω · τοῖς πᾶσιν γέγονα + τὰ πάντα , ἵνα πάντως τινὰς σώσω .

πάντα Τοῦτο δὲ ποιῶ διὰ τὸ εὐαγγέλιον , ἵνα συγκοινωνὸς αὐτοῦ γένωμαι .

Οὐκ οἴδατε ὅτι οἱ ἐν σταδίῳ τρέχοντες πάντες μὲν τρέχουσιν , εἷς δὲ λαμβάνει τὸ βραβεῖον ; οὕτως τρέχετε ἵνα καταλάβητε .

πᾶς δὲ ὁ ἀγωνιζόμενος πάντα ἐγκρατεύεται , ἐκεῖνοι μὲν οὖν ἵνα φθαρτὸν στέφανον λάβωσιν , ἡμεῖς δὲ ἄφθαρτον .

ἐγὼ τοίνυν οὕτως τρέχω ὡς οὐκ ἀδήλως , οὕτως πυκτεύω ὡς οὐκ ἀέρα δέρων ·

ἀλλὰ ὑπωπιάζω μου τὸ σῶμα καὶ δουλαγωγῶ , μή πως ἄλλοις κηρύξας αὐτὸς ἀδόκιμος γένωμαι .

Οὐ θέλω γὰρ δὲ ὑμᾶς ἀγνοεῖν , ἀδελφοί , ὅτι οἱ πατέρες ἡμῶν πάντες ὑπὸ τὴν νεφέλην ἦσαν καὶ πάντες διὰ τῆς θαλάσσης διῆλθον ,

καὶ πάντες εἰς τὸν Μωϋσῆν ἐβαπτίσαντο ἐβαπτίσθησαν ἐν τῇ νεφέλῃ καὶ ἐν τῇ θαλάσσῃ ,

καὶ πάντες τὸ αὐτὸ πνευματικὸν βρῶμα βρῶμα πνευματικὸν ἔφαγον

καὶ πάντες τὸ αὐτὸ πνευματικὸν ἔπιον πόμα πόμα πνευματικὸν ἔπιον , ἔπινον γὰρ ἐκ πνευματικῆς ἀκολουθούσης πέτρας , ἡ πέτρα δὲ δὲ πέτρα ἦν ὁ Χριστός ·

ἀλλ’ οὐκ ἐν τοῖς πλείοσιν αὐτῶν ηὐδόκησεν ὁ θεός , κατεστρώθησαν γὰρ ἐν τῇ ἐρήμῳ .

Ταῦτα δὲ τύποι ἡμῶν ἐγενήθησαν , εἰς τὸ μὴ εἶναι ἡμᾶς ἐπιθυμητὰς κακῶν , καθὼς κἀκεῖνοι ἐπεθύμησαν .

μηδὲ εἰδωλολάτραι γίνεσθε , καθώς τινες αὐτῶν · ὥσπερ γέγραπται · Ἐκάθισεν ὁ λαὸς φαγεῖν καὶ πεῖν , καὶ ἀνέστησαν παίζειν .

μηδὲ πορνεύωμεν , καθώς τινες αὐτῶν ἐπόρνευσαν , καὶ ἔπεσαν μιᾷ ἡμέρᾳ εἴκοσι τρεῖς χιλιάδες .

μηδὲ ἐκπειράζωμεν τὸν Χριστόν κύριον , καθώς + καί τινες αὐτῶν ἐπείρασαν , καὶ ὑπὸ τῶν ὄφεων ἀπώλλυντο ἀπώλοντο .

μηδὲ γογγύζετε , καθάπερ καθὼς καί τινὲς αὐτῶν ἐγόγγυσαν , καὶ ἀπώλοντο ὑπὸ τοῦ ὀλοθρευτοῦ .

ταῦτα δὲ + πάντα τυπικῶς συνέβαινεν τύποι συνέβαινον ἐκείνοις , ἐγράφη δὲ πρὸς νουθεσίαν ἡμῶν , εἰς οὓς τὰ τέλη τῶν αἰώνων κατήντηκεν κατήντησεν .

ὥστε ὁ δοκῶν ἑστάναι βλεπέτω μὴ πέσῃ ,

πειρασμὸς ὑμᾶς οὐκ εἴληφεν εἰ μὴ ἀνθρώπινος · πιστὸς δὲ ὁ θεός , ὃς οὐκ ἐάσει ὑμᾶς πειρασθῆναι ὑπὲρ ὃ δύνασθε , ἀλλὰ ποιήσει σὺν τῷ πειρασμῷ καὶ τὴν ἔκβασιν τοῦ δύνασθαι + ὑμᾶς ὑπενεγκεῖν .

Διόπερ , ἀγαπητοί μου , φεύγετε ἀπὸ τῆς εἰδωλολατρίας .

ὡς φρονίμοις λέγω · κρίνατε ὑμεῖς ὅ φημι .

τὸ ποτήριον τῆς εὐλογίας ὃ εὐλογοῦμεν , οὐχὶ κοινωνία ἐστὶν τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ ἐστὶν ; τὸν ἄρτον ὃν κλῶμεν , οὐχὶ κοινωνία τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ ἐστιν ;

ὅτι εἷς ἄρτος , ἓν σῶμα οἱ πολλοί ἐσμεν , οἱ γὰρ πάντες ἐκ τοῦ ἑνὸς ἄρτου μετέχομεν .

βλέπετε τὸν Ἰσραὴλ κατὰ σάρκα · οὐχ οὐχὶ οἱ ἐσθίοντες τὰς θυσίας κοινωνοὶ τοῦ θυσιαστηρίου εἰσίν ;

τί οὖν φημι ; ὅτι εἰδωλόθυτόν τί ἐστιν , ἢ ὅτι εἴδωλόν εἴδωλόν τί … ὅτι εἰδωλόθυτόν τί ἐστιν ;

ἀλλ’ ὅτι ἃ θύουσιν θύουσιν τὰ ἔθνη θύει τὰ ἔθνη , δαιμονίοις καὶ οὐ θεῷ θύουσιν θύει καὶ οὐ θεῷ , οὐ θέλω δὲ ὑμᾶς κοινωνοὺς τῶν δαιμονίων γίνεσθαι .

οὐ δύνασθε ποτήριον κυρίου πίνειν καὶ ποτήριον δαιμονίων · οὐ δύνασθε τραπέζης κυρίου μετέχειν καὶ τραπέζης δαιμονίων .

ἢ παραζηλοῦμεν τὸν κύριον ; μὴ ἰσχυρότεροι αὐτοῦ ἐσμεν ;

Πάντα + μοι ἔξεστιν · ἀλλ’ οὐ πάντα συμφέρει . πάντα + μοι ἔξεστιν · ἀλλ’ οὐ πάντα οἰκοδομεῖ .

μηδεὶς τὸ ἑαυτοῦ ζητείτω ἀλλὰ τὸ τοῦ ἑτέρου + ἕκαστος .

πᾶν τὸ ἐν μακέλλῳ πωλούμενον ἐσθίετε μηδὲν ἀνακρίνοντες διὰ τὴν συνείδησιν ,

τοῦ κυρίου γὰρ γὰρ κυρίου ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς .

εἴ + δέ τις καλεῖ ὑμᾶς τῶν ἀπίστων καὶ θέλετε πορεύεσθαι , πᾶν τὸ παρατιθέμενον ὑμῖν ἐσθίετε μηδὲν ἀνακρίνοντες διὰ τὴν συνείδησιν ·

ἐὰν δέ τις ὑμῖν εἴπῃ · Τοῦτο ἱερόθυτόν εἰδωλόθυτόν ἐστιν , μὴ ἐσθίετε δι’ ἐκεῖνον τὸν μηνύσαντα καὶ τὴν συνείδησιν + Τοῦ γὰρ κυρίου ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς ·

συνείδησιν δὲ λέγω οὐχὶ τὴν ἑαυτοῦ ἀλλὰ τὴν τοῦ ἑτέρου · ἱνατί γὰρ ἡ ἐλευθερία μου κρίνεται ὑπὸ ἄλλης συνειδήσεως ;

εἰ ἐγὼ χάριτι μετέχω , τί βλασφημοῦμαι ὑπὲρ οὗ ἐγὼ εὐχαριστῶ ;

Εἴτε οὖν ἐσθίετε εἴτε πίνετε εἴτε τι ποιεῖτε , πάντα εἰς δόξαν θεοῦ ποιεῖτε .

ἀπρόσκοποι καὶ Ἰουδαίοις γίνεσθε γίνεσθε καὶ Ἰουδαίοις καὶ Ἕλλησιν καὶ τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ θεοῦ ,

καθὼς κἀγὼ πάντα πᾶσιν ἀρέσκω , μὴ ζητῶν τὸ ἐμαυτοῦ σύμφορον συμφέρον ἀλλὰ τὸ τῶν πολλῶν , ἵνα σωθῶσιν .

μιμηταί μου γίνεσθε , καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ .

Ἐπαινῶ δὲ ὑμᾶς + ἀδελφοί ὅτι πάντα μου μέμνησθε καὶ καθὼς παρέδωκα ὑμῖν τὰς παραδόσεις κατέχετε .

θέλω δὲ ὑμᾶς εἰδέναι ὅτι παντὸς ἀνδρὸς ἡ κεφαλὴ ὁ Χριστός ἐστιν , κεφαλὴ δὲ γυναικὸς ὁ ἀνήρ , κεφαλὴ δὲ τοῦ Χριστοῦ ὁ θεός .

πᾶς ἀνὴρ προσευχόμενος ἢ προφητεύων κατὰ κεφαλῆς ἔχων καταισχύνει τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ·

πᾶσα δὲ γυνὴ προσευχομένη ἢ προφητεύουσα ἀκατακαλύπτῳ τῇ κεφαλῇ καταισχύνει τὴν κεφαλὴν αὐτῆς ἑαυτῆς , ἓν γάρ ἐστιν καὶ τὸ αὐτὸ τῇ ἐξυρημένῃ .

εἰ γὰρ οὐ κατακαλύπτεται γυνή , καὶ κειράσθω · εἰ δὲ αἰσχρὸν γυναικὶ τὸ κείρασθαι ἢ ξυρᾶσθαι , κατακαλυπτέσθω .

ἀνὴρ μὲν γὰρ οὐκ ὀφείλει κατακαλύπτεσθαι τὴν κεφαλήν , εἰκὼν καὶ δόξα θεοῦ ὑπάρχων · ἡ γυνὴ δὲ δόξα ἀνδρός ἐστιν .

οὐ γάρ ἐστιν ἀνὴρ ἐκ γυναικός , ἀλλὰ γυνὴ ἐξ ἀνδρός ·

καὶ γὰρ οὐκ ἐκτίσθη ἀνὴρ διὰ τὴν γυναῖκα , ἀλλὰ γυνὴ διὰ τὸν ἄνδρα .

διὰ τοῦτο ὀφείλει ἡ γυνὴ ἐξουσίαν ἔχειν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς διὰ τοὺς ἀγγέλους .

πλὴν οὔτε γυνὴ χωρὶς ἀνδρὸς οὔτε ἀνὴρ χωρὶς γυναικὸς ἀνὴρ χωρὶς γυναικὸς οὔτε γυνὴ χωρὶς ἀνδρὸς ἐν κυρίῳ ·

ὥσπερ γὰρ ἡ γυνὴ ἐκ τοῦ ἀνδρός , οὕτως καὶ ὁ ἀνὴρ διὰ τῆς γυναικός · τὰ δὲ πάντα ἐκ τοῦ θεοῦ .

ἐν ὑμῖν αὐτοῖς κρίνατε · πρέπον ἐστὶν γυναῖκα ἀκατακάλυπτον τῷ θεῷ προσεύχεσθαι ;

οὐδὲ ἢ οὐδὲ ἡ φύσις αὐτὴ αὐτὴ ἡ φύσις διδάσκει ὑμᾶς ὅτι ἀνὴρ μὲν ἐὰν κομᾷ , ἀτιμία αὐτῷ ἐστιν ,

γυνὴ δὲ ἐὰν κομᾷ , δόξα αὐτῇ ἐστιν ; ὅτι ἡ κόμη ἀντὶ περιβολαίου δέδοται + αὐτῇ .

εἰ δέ τις δοκεῖ φιλόνεικος εἶναι , ἡμεῖς τοιαύτην συνήθειαν οὐκ ἔχομεν , οὐδὲ αἱ ἐκκλησίαι τοῦ θεοῦ .

Τοῦτο δὲ παραγγέλλων οὐκ ἐπαινῶ παραγγέλλω οὐκ ἐπαινῶν ὅτι οὐκ εἰς τὸ κρεῖσσον ἀλλὰ εἰς τὸ ἧσσον συνέρχεσθε .

πρῶτον μὲν γὰρ συνερχομένων ὑμῶν ἐν ἐκκλησίᾳ ἀκούω σχίσματα ἐν ὑμῖν ὑπάρχειν , καὶ μέρος τι πιστεύω .

δεῖ γὰρ καὶ αἱρέσεις ἐν ὑμῖν εἶναι , ἵνα καὶ οἱ δόκιμοι φανεροὶ γένωνται ἐν ὑμῖν .

συνερχομένων οὖν ὑμῶν ἐπὶ τὸ αὐτὸ οὐκ ἔστιν κυριακὸν δεῖπνον φαγεῖν ,

ἕκαστος γὰρ τὸ ἴδιον δεῖπνον προλαμβάνει ἐν τῷ φαγεῖν , καὶ ὃς μὲν πεινᾷ , ὃς δὲ μεθύει .

μὴ γὰρ οἰκίας οὐκ ἔχετε εἰς τὸ ἐσθίειν καὶ πίνειν ; ἢ τῆς ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ καταφρονεῖτε , καὶ καταισχύνετε τοὺς μὴ ἔχοντας ; τί εἴπω ὑμῖν ὑμῖν εἴπω ; ἐπαινέσω ὑμᾶς ; ἐν τούτῳ οὐκ ἐπαινῶ .

Ἐγὼ γὰρ παρέλαβον ἀπὸ τοῦ κυρίου , ὃ καὶ παρέδωκα ὑμῖν , ὅτι ὁ κύριος Ἰησοῦς ἐν τῇ νυκτὶ ᾗ παρεδίδετο παρεδίδοτο ἔλαβεν ἄρτον

καὶ εὐχαριστήσας ἔκλασεν καὶ εἶπεν + Λάβετε φάγετε · Τοῦτό μού ἐστιν τὸ σῶμα τὸ ὑπὲρ ὑμῶν + κλώμενον · τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν .

ὡσαύτως καὶ τὸ ποτήριον μετὰ τὸ δειπνῆσαι , λέγων · Τοῦτο τὸ ποτήριον ἡ καινὴ διαθήκη ἐστὶν ἐν τῷ ἐμῷ αἵματι · τοῦτο ποιεῖτε , ὁσάκις ἐὰν ἂν πίνητε , εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν .

ὁσάκις γὰρ ἐὰν ἂν ἐσθίητε τὸν ἄρτον τοῦτον καὶ τὸ ποτήριον + τοῦτο πίνητε , τὸν θάνατον τοῦ κυρίου καταγγέλλετε , ἄχρι οὗ + ἂν ἔλθῃ .

Ὥστε ὃς ἂν ἐσθίῃ τὸν ἄρτον + τοῦτον ἢ πίνῃ τὸ ποτήριον τοῦ κυρίου ἀναξίως + τοῦ κυρίου , ἔνοχος ἔσται τοῦ σώματος καὶ τοῦ αἵματος τοῦ κυρίου .

δοκιμαζέτω δὲ ἄνθρωπος ἑαυτόν , καὶ οὕτως ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθιέτω καὶ ἐκ τοῦ ποτηρίου πινέτω ·

ὁ γὰρ ἐσθίων καὶ πίνων + ἀναξίως κρίμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει μὴ διακρίνων τὸ σῶμα + τοῦ κυρίου .

διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι καὶ κοιμῶνται ἱκανοί .

εἰ δὲ γὰρ ἑαυτοὺς διεκρίνομεν , οὐκ ἂν ἐκρινόμεθα ·

κρινόμενοι δὲ ὑπὸ + τοῦ κυρίου παιδευόμεθα , ἵνα μὴ σὺν τῷ κόσμῳ κατακριθῶμεν .

Ὥστε , ἀδελφοί μου , συνερχόμενοι εἰς τὸ φαγεῖν ἀλλήλους ἐκδέχεσθε .

εἴ + δέ τις πεινᾷ , ἐν οἴκῳ ἐσθιέτω , ἵνα μὴ εἰς κρίμα συνέρχησθε . Τὰ δὲ λοιπὰ ὡς ἂν ἔλθω διατάξομαι .

Περὶ δὲ τῶν πνευματικῶν , ἀδελφοί , οὐ θέλω ὑμᾶς ἀγνοεῖν .

οἴδατε ὅτι ὅτε ἔθνη ἦτε πρὸς τὰ εἴδωλα τὰ ἄφωνα ὡς ἂν ἤγεσθε ἀπαγόμενοι .

διὸ γνωρίζω ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς ἐν πνεύματι θεοῦ λαλῶν λέγει · Ἀνάθεμα Ἰησοῦς Ἰησοῦν , καὶ οὐδεὶς δύναται εἰπεῖν · Κύριος Ἰησοῦς Κύριον Ἰησοῦν εἰ μὴ ἐν πνεύματι ἁγίῳ .

Διαιρέσεις δὲ χαρισμάτων εἰσίν , τὸ δὲ αὐτὸ πνεῦμα ·

καὶ διαιρέσεις διακονιῶν εἰσιν , καὶ ὁ αὐτὸς κύριος ·

καὶ διαιρέσεις ἐνεργημάτων εἰσίν , ὁ δὲ καὶ ὁ αὐτὸς + ἐστιν θεός , ὁ ἐνεργῶν τὰ πάντα ἐν πᾶσιν .

ἑκάστῳ δὲ δίδοται ἡ φανέρωσις τοῦ πνεύματος πρὸς τὸ συμφέρον .

ᾧ μὲν γὰρ διὰ τοῦ πνεύματος δίδοται λόγος σοφίας , ἄλλῳ δὲ λόγος γνώσεως κατὰ τὸ αὐτὸ πνεῦμα ,

ἑτέρῳ + δὲ πίστις ἐν τῷ αὐτῷ πνεύματι , ἄλλῳ + δὲ χαρίσματα ἰαμάτων ἐν τῷ ἑνὶ αὐτῷ πνεύματι ,

ἄλλῳ + δὲ ἐνεργήματα δυνάμεων , ἄλλῳ + δὲ προφητεία , ἄλλῳ + δὲ διακρίσεις πνευμάτων , ἑτέρῳ + δὲ γένη γλωσσῶν , ἄλλῳ + δὲ ἑρμηνεία γλωσσῶν ·

πάντα δὲ ταῦτα ἐνεργεῖ τὸ ἓν καὶ τὸ αὐτὸ πνεῦμα , διαιροῦν ἰδίᾳ ἑκάστῳ καθὼς βούλεται .

Καθάπερ γὰρ τὸ σῶμα ἕν ἐστιν καὶ μέλη πολλὰ ἔχει ἔχει πολλὰ , πάντα δὲ τὰ μέλη τοῦ σώματος + τοῦ ἑνός πολλὰ ὄντα ἕν ἐστιν σῶμα , οὕτως καὶ ὁ Χριστός ·

καὶ γὰρ ἐν ἑνὶ πνεύματι ἡμεῖς πάντες εἰς ἓν σῶμα ἐβαπτίσθημεν , εἴτε Ἰουδαῖοι εἴτε Ἕλληνες , εἴτε δοῦλοι εἴτε ἐλεύθεροι , καὶ πάντες + εἰς ἓν πνεῦμα ἐποτίσθημεν .

Καὶ γὰρ τὸ σῶμα οὐκ ἔστιν ἓν μέλος ἀλλὰ πολλά .

ἐὰν εἴπῃ ὁ πούς · Ὅτι οὐκ εἰμὶ χείρ , οὐκ εἰμὶ ἐκ τοῦ σώματος , οὐ παρὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ σώματος ;

καὶ ἐὰν εἴπῃ τὸ οὖς · Ὅτι οὐκ εἰμὶ ὀφθαλμός , οὐκ εἰμὶ ἐκ τοῦ σώματος , οὐ παρὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ σώματος ·

εἰ ὅλον τὸ σῶμα ὀφθαλμός , ποῦ ἡ ἀκοή ; εἰ ὅλον ἀκοή , ποῦ ἡ ὄσφρησις ;

νυνὶ νῦν δὲ ὁ θεὸς ἔθετο τὰ μέλη , ἓν ἕκαστον αὐτῶν , ἐν τῷ σώματι καθὼς ἠθέλησεν .

εἰ δὲ ἦν τὰ πάντα ἓν μέλος , ποῦ τὸ σῶμα ;

νῦν δὲ πολλὰ μὲν μέλη , ἓν δὲ σῶμα .

οὐ δύναται δὲ ὁ ὀφθαλμὸς εἰπεῖν τῇ χειρί · Χρείαν σου οὐκ ἔχω , ἢ πάλιν ἡ κεφαλὴ τοῖς ποσίν · Χρείαν ὑμῶν οὐκ ἔχω ·

ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον τὰ δοκοῦντα μέλη τοῦ σώματος ἀσθενέστερα ὑπάρχειν ἀναγκαῖά ἐστιν ,

καὶ ἃ δοκοῦμεν ἀτιμότερα εἶναι τοῦ σώματος , τούτοις τιμὴν περισσοτέραν περιτίθεμεν , καὶ τὰ ἀσχήμονα ἡμῶν εὐσχημοσύνην περισσοτέραν ἔχει ,

τὰ δὲ εὐσχήμονα ἡμῶν οὐ χρείαν ἔχει + τιμῆς . ἀλλὰ ὁ θεὸς συνεκέρασεν τὸ σῶμα , τῷ ὑστεροῦντι ὑστερουμένῳ περισσοτέραν δοὺς τιμήν ,

ἵνα μὴ ᾖ σχίσμα σχίσματα ἐν τῷ σώματι , ἀλλὰ τὸ αὐτὸ ὑπὲρ ἀλλήλων μεριμνῶσι τὰ μέλη .

καὶ εἴτε εἴ τι πάσχει ἓν μέλος , συμπάσχει πάντα τὰ μέλη · εἴτε δοξάζεται μέλος ἓν μέλος , συγχαίρει πάντα τὰ μέλη .

Ὑμεῖς δέ ἐστε σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους .

καὶ οὓς μὲν ἔθετο ὁ θεὸς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ πρῶτον ἀποστόλους , δεύτερον προφήτας , τρίτον διδασκάλους , ἔπειτα δυνάμεις , ἔπειτα εἶτα χαρίσματα ἰαμάτων , ἀντιλήμψεις , κυβερνήσεις , γένη γλωσσῶν .

μὴ πάντες ἀπόστολοι ; μὴ πάντες προφῆται ; μὴ πάντες διδάσκαλοι ; μὴ πάντες δυνάμεις ;

μὴ πάντες χαρίσματα ἔχουσιν ἰαμάτων ; μὴ πάντες γλώσσαις λαλοῦσιν ; μὴ πάντες διερμηνεύουσιν ;

ζηλοῦτε δὲ τὰ χαρίσματα τὰ μείζονα κρείττονα . καὶ ἔτι καθ’ ὑπερβολὴν ὁδὸν ὑμῖν δείκνυμι .

Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων , ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω , γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον .

καὶ ἐὰν κἂν ἔχω προφητείαν καὶ εἰδῶ τὰ μυστήρια πάντα καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν , καὶ ἐὰν κἂν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν ὥστε ὄρη μεθιστάναι μεθιστάνειν , ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω , οὐθέν εἰμι .

καὶ ἐὰν κἂν ψωμίσω πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου , καὶ ἐὰν κἂν παραδῶ τὸ σῶμά μου , ἵνα καυθήσομαι καυθήσωμαι καυχήσωμαι , ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω , οὐδὲν ὠφελοῦμαι .

Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ , χρηστεύεται ἡ ἀγάπη , οὐ ζηλοῖ ἡ ἀγάπη , οὐ περπερεύεται , οὐ φυσιοῦται ,

οὐκ ἀσχημονεῖ , οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς , οὐ παροξύνεται , οὐ λογίζεται τὸ κακόν ,

οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ , συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ ·

πάντα στέγει , πάντα πιστεύει , πάντα ἐλπίζει , πάντα ὑπομένει .

Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε πίπτει ἐκπίπτει . εἴτε δὲ προφητεῖαι , καταργηθήσονται · εἴτε γλῶσσαι , παύσονται · εἴτε γνῶσις , καταργηθήσεται .

ἐκ μέρους γὰρ δὲ γινώσκομεν καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν ·

ὅταν δὲ ἔλθῃ τὸ τέλειον , τὸ τότε τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται .

ὅτε ἤμην νήπιος , ἐλάλουν ὡς νήπιος , ἐφρόνουν ὡς νήπιος , ἐλογιζόμην ὡς νήπιος ὡς νήπιος ἐλάλουν … ἐλογιζόμην · ὅτε + δὲ γέγονα ἀνήρ , κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου .

βλέπομεν γὰρ ἄρτι δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι , τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον · ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους , τότε δὲ ἐπιγνώσομαι καθὼς καὶ ἐπεγνώσθην .

νυνὶ δὲ μένει πίστις , ἐλπίς , ἀγάπη · τὰ τρία ταῦτα , μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη .

Διώκετε τὴν ἀγάπην , ζηλοῦτε δὲ τὰ πνευματικά , μᾶλλον δὲ ἵνα προφητεύητε .

ὁ γὰρ λαλῶν γλώσσῃ οὐκ ἀνθρώποις λαλεῖ ἀλλὰ + τῷ θεῷ , οὐδεὶς γὰρ ἀκούει , πνεύματι δὲ λαλεῖ μυστήρια ·

ὁ δὲ προφητεύων ἀνθρώποις λαλεῖ οἰκοδομὴν καὶ παράκλησιν καὶ παραμυθίαν .

ὁ λαλῶν γλώσσῃ ἑαυτὸν οἰκοδομεῖ · ὁ δὲ προφητεύων ἐκκλησίαν οἰκοδομεῖ .

θέλω δὲ πάντας ὑμᾶς λαλεῖν γλώσσαις , μᾶλλον δὲ ἵνα προφητεύητε · μείζων δὲ γὰρ ὁ προφητεύων ἢ ὁ λαλῶν γλώσσαις , ἐκτὸς εἰ μὴ διερμηνεύῃ διερμηνεύει , ἵνα ἡ ἐκκλησία οἰκοδομὴν λάβῃ .

Νῦν Νυνὶ δέ , ἀδελφοί , ἐὰν ἔλθω πρὸς ὑμᾶς γλώσσαις λαλῶν , τί ὑμᾶς ὠφελήσω , ἐὰν μὴ ὑμῖν λαλήσω ἢ ἐν ἀποκαλύψει ἢ ἐν γνώσει ἢ ἐν προφητείᾳ ἢ ἐν διδαχῇ ;

ὅμως τὰ ἄψυχα φωνὴν διδόντα , εἴτε αὐλὸς εἴτε κιθάρα , ἐὰν διαστολὴν τοῖς φθόγγοις μὴ δῷ διδῶ , πῶς γνωσθήσεται τὸ αὐλούμενον ἢ τὸ…

καὶ γὰρ…

οὕ…