Epistula Pauli ad Galatas

Παῦλος ἀπόστολος , οὐκ ἀπ’ ἀνθρώπων οὐδὲ δι’ ἀνθρώπου ἀλλὰ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ θεοῦ πατρὸς τοῦ ἐγείραντος αὐτὸν ἐκ νεκρῶν ,

καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ πάντες ἀδελφοί , ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Γαλατίας ·

χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ θεοῦ πατρὸς καὶ κυρίου ἡμῶν ἡμῶν καὶ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ ,

τοῦ δόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ὅπως ἐξέληται ἡμᾶς ἐκ τοῦ αἰῶνος τοῦ ἐνεστῶτος ἐνεστῶτος αἰῶνος πονηροῦ κατὰ τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ καὶ πατρὸς ἡμῶν ,

ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων · ἀμήν .

Θαυμάζω ὅτι οὕτως ταχέως μετατίθεσθε ἀπὸ τοῦ καλέσαντος ὑμᾶς ἐν χάριτι Χριστοῦ εἰς ἕτερον εὐαγγέλιον ,

ὃ οὐκ ἔστιν ἄλλο · εἰ μή τινές εἰσιν οἱ ταράσσοντες ὑμᾶς καὶ θέλοντες μεταστρέψαι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ .

ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται εὐαγγελίσηται ὑμῖν παρ’ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν , ἀνάθεμα ἔστω .

ὡς προειρήκαμεν , καὶ ἄρτι πάλιν λέγω , εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ’ ὃ παρελάβετε , ἀνάθεμα ἔστω .

Ἄρτι γὰρ ἀνθρώπους πείθω ἢ τὸν θεόν ; ἢ ζητῶ ἀνθρώποις ἀρέσκειν ; εἰ + γὰρ ἔτι ἀνθρώποις ἤρεσκον , Χριστοῦ δοῦλος οὐκ ἂν ἤμην .

Γνωρίζω γὰρ δὲ ὑμῖν , ἀδελφοί , τὸ εὐαγγέλιον τὸ εὐαγγελισθὲν ὑπ’ ἐμοῦ ὅτι οὐκ ἔστιν κατὰ ἄνθρωπον ·

οὐδὲ γὰρ ἐγὼ παρὰ ἀνθρώπου παρέλαβον αὐτό , οὔτε οὐδὲ ἐδιδάχθην , ἀλλὰ δι’ ἀποκαλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ .

Ἠκούσατε γὰρ τὴν ἐμὴν ἀναστροφήν ποτε ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ , ὅτι καθ’ ὑπερβολὴν ἐδίωκον τὴν ἐκκλησίαν τοῦ θεοῦ καὶ ἐπόρθουν αὐτήν ,

καὶ προέκοπτον ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ ὑπὲρ πολλοὺς συνηλικιώτας ἐν τῷ γένει μου , περισσοτέρως ζηλωτὴς ὑπάρχων τῶν πατρικῶν μου παραδόσεων .

ὅτε δὲ εὐδόκησεν + ὁ θεὸς ὁ ἀφορίσας με ἐκ κοιλίας μητρός μου καὶ καλέσας διὰ τῆς χάριτος αὐτοῦ

ἀποκαλύψαι τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐν ἐμοὶ ἵνα εὐαγγελίζωμαι αὐτὸν ἐν τοῖς ἔθνεσιν , εὐθέως οὐ προσανεθέμην σαρκὶ καὶ αἵματι ,

οὐδὲ ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα πρὸς τοὺς πρὸ ἐμοῦ ἀποστόλους , ἀλλὰ ἀπῆλθον εἰς Ἀραβίαν , καὶ πάλιν ὑπέστρεψα εἰς Δαμασκόν .

Ἔπειτα μετὰ ἔτη τρία τρία ἔτη ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα ἱστορῆσαι Κηφᾶν Πέτρον , καὶ ἐπέμεινα πρὸς αὐτὸν ἡμέρας δεκαπέντε ·

ἕτερον δὲ τῶν ἀποστόλων οὐκ εἶδον , εἰ μὴ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν τοῦ κυρίου .

ἃ δὲ γράφω ὑμῖν , ἰδοὺ ἐνώπιον τοῦ θεοῦ ὅτι οὐ ψεύδομαι .

ἔπειτα ἦλθον εἰς τὰ κλίματα τῆς Συρίας καὶ τῆς Κιλικίας .

ἤμην δὲ ἀγνοούμενος τῷ προσώπῳ ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Ἰουδαίας ταῖς ἐν Χριστῷ ,

μόνον δὲ ἀκούοντες ἦσαν ὅτι Ὁ διώκων ἡμᾶς ποτε νῦν εὐαγγελίζεται τὴν πίστιν ἥν ποτε ἐπόρθει ,

καὶ ἐδόξαζον ἐν ἐμοὶ τὸν θεόν .

Ἔπειτα διὰ δεκατεσσάρων ἐτῶν πάλιν ἀνέβην εἰς Ἱεροσόλυμα μετὰ Βαρναβᾶ συμπαραλαβὼν καὶ Τίτον ·

ἀνέβην δὲ κατὰ ἀποκάλυψιν · καὶ ἀνεθέμην αὐτοῖς τὸ εὐαγγέλιον ὃ κηρύσσω ἐν τοῖς ἔθνεσιν , κατ’ ἰδίαν δὲ τοῖς δοκοῦσιν , μή πως εἰς κενὸν τρέχω ἢ ἔδραμον .

ἀλλ’ οὐδὲ Τίτος ὁ σὺν ἐμοί , Ἕλλην ὤν , ἠναγκάσθη περιτμηθῆναι ·

διὰ δὲ τοὺς παρεισάκτους ψευδαδέλφους , οἵτινες παρεισῆλθον κατασκοπῆσαι τὴν ἐλευθερίαν ἡμῶν ἣν ἔχομεν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ , ἵνα ἡμᾶς καταδουλώσουσιν καταδουλώσωνται .

οἷς οὐδὲ πρὸς ὥραν εἴξαμεν τῇ ὑποταγῇ , ἵνα ἡ ἀλήθεια τοῦ εὐαγγελίου διαμείνῃ πρὸς ὑμᾶς .

ἀπὸ δὲ τῶν δοκούντων εἶναί τι — ὁποῖοί ποτε ἦσαν οὐδέν μοι διαφέρει · πρόσωπον θεὸς ὁ θεὸς ἀνθρώπου οὐ λαμβάνει — ἐμοὶ γὰρ οἱ δοκοῦντες οὐδὲν προσανέθεντο ,

ἀλλὰ τοὐναντίον ἰδόντες ὅτι πεπίστευμαι τὸ εὐαγγέλιον τῆς ἀκροβυστίας καθὼς Πέτρος τῆς περιτομῆς ,

ὁ γὰρ ἐνεργήσας Πέτρῳ εἰς ἀποστολὴν τῆς περιτομῆς ἐνήργησεν καὶ ἐμοὶ εἰς τὰ ἔθνη ,

καὶ γνόντες τὴν χάριν τὴν δοθεῖσάν μοι , Ἰάκωβος καὶ Κηφᾶς καὶ Ἰωάννης , οἱ δοκοῦντες στῦλοι εἶναι , δεξιὰς ἔδωκαν ἐμοὶ καὶ Βαρναβᾷ κοινωνίας , ἵνα ἡμεῖς + μὲν εἰς τὰ ἔθνη , αὐτοὶ δὲ εἰς τὴν περιτομήν ·

μόνον τῶν πτωχῶν ἵνα μνημονεύωμεν , ὃ καὶ ἐσπούδασα αὐτὸ τοῦτο ποιῆσαι .

Ὅτε δὲ ἦλθεν Κηφᾶς Πέτρος εἰς Ἀντιόχειαν , κατὰ πρόσωπον αὐτῷ ἀντέστην , ὅτι κατεγνωσμένος ἦν ·

πρὸ τοῦ γὰρ ἐλθεῖν τινας ἀπὸ Ἰακώβου μετὰ τῶν ἐθνῶν συνήσθιεν · ὅτε δὲ ἦλθον ἦλθεν , ὑπέστελλεν καὶ ἀφώριζεν ἑαυτόν , φοβούμενος τοὺς ἐκ περιτομῆς .

καὶ συνυπεκρίθησαν αὐτῷ καὶ οἱ λοιποὶ Ἰουδαῖοι , ὥστε καὶ Βαρναβᾶς συναπήχθη αὐτῶν τῇ ὑποκρίσει .

ἀλλ’ ὅτε εἶδον ὅτι οὐκ ὀρθοποδοῦσιν πρὸς τὴν ἀλήθειαν τοῦ εὐαγγελίου , εἶπον τῷ Κηφᾷ Πέτρῳ ἔμπροσθεν πάντων · Εἰ σὺ Ἰουδαῖος ὑπάρχων ἐθνικῶς καὶ οὐκ οὐκ οὐχὶ Ἰουδαϊκῶς ζῇς ζῇς καὶ … Ἰουδαϊκῶς , πῶς τί τὰ ἔθνη ἀναγκάζεις Ἰουδαΐζειν ;

Ἡμεῖς φύσει Ἰουδαῖοι καὶ οὐκ ἐξ ἐθνῶν ἁμαρτωλοί ,

εἰδότες δὲ ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ , καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν ἐπιστεύσαμεν , ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου , ὅτι ἐξ ἔργων νόμου οὐ δικαιωθήσεται διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ .

εἰ δὲ ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί , ἆρα Χριστὸς ἁμαρτίας διάκονος ; μὴ γένοιτο ·

εἰ γὰρ ἃ κατέλυσα ταῦτα πάλιν οἰκοδομῶ , παραβάτην ἐμαυτὸν συνιστάνω συνίστημι .

ἐγὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον ἵνα θεῷ ζήσω · Χριστῷ συνεσταύρωμαι ·

ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ , ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός · ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκί , ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ θεοῦ καὶ Χριστοῦ τοῦ ἀγαπήσαντός με καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ .

οὐκ ἀθετῶ τὴν χάριν τοῦ θεοῦ · εἰ γὰρ διὰ νόμου δικαιοσύνη , ἄρα Χριστὸς δωρεὰν ἀπέθανεν .

Ὦ ἀνόητοι Γαλάται , τίς ὑμᾶς ἐβάσκανεν + τῇ ἀληθείᾳ μὴ πείθεσθαι , οἷς κατ’ ὀφθαλμοὺς Ἰησοῦς Χριστὸς προεγράφη + ἐν ὑμῖν ἐσταυρωμένος ;

τοῦτο μόνον θέλω μαθεῖν ἀφ’ ὑμῶν , ἐξ ἔργων νόμου τὸ πνεῦμα ἐλάβετε ἢ ἐξ ἀκοῆς πίστεως ;

οὕτως ἀνόητοί ἐστε ; ἐναρξάμενοι πνεύματι νῦν σαρκὶ ἐπιτελεῖσθε ;

τοσαῦτα ἐπάθετε εἰκῇ ; εἴ γε καὶ εἰκῇ .

ὁ οὖν ἐπιχορηγῶν ὑμῖν τὸ πνεῦμα καὶ ἐνεργῶν δυνάμεις ἐν ὑμῖν ἐξ ἔργων νόμου ἢ ἐξ ἀκοῆς πίστεως ;

καθὼς Ἀβραὰμ ἐπίστευσεν τῷ θεῷ , καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην .

Γινώσκετε ἄρα ὅτι οἱ ἐκ πίστεως , οὗτοι υἱοί εἰσιν εἰσιν υἱοὶ Ἀβραάμ .

προϊδοῦσα δὲ ἡ γραφὴ ὅτι ἐκ πίστεως δικαιοῖ τὰ ἔθνη ὁ θεὸς προευηγγελίσατο τῷ Ἀβραὰμ ὅτι Ἐνευλογηθήσονται ἐν σοὶ πάντα τὰ ἔθνη .

ὥστε οἱ ἐκ πίστεως εὐλογοῦνται σὺν τῷ πιστῷ Ἀβραάμ .

Ὅσοι γὰρ ἐξ ἔργων νόμου εἰσὶν ὑπὸ κατάραν εἰσίν , γέγραπται γὰρ ὅτι Ἐπικατάρατος πᾶς ὃς οὐκ ἐμμένει + ἐν πᾶσιν τοῖς γεγραμμένοις ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου τοῦ ποιῆσαι αὐτά .

ὅτι δὲ ἐν νόμῳ οὐδεὶς δικαιοῦται παρὰ τῷ θεῷ δῆλον , ὅτι Ὁ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται ,

ὁ δὲ νόμος οὐκ ἔστιν ἐκ πίστεως , ἀλλ’ · Ὁ ποιήσας αὐτὰ + ἄνθρωπος ζήσεται ἐν αὐτοῖς .

Χριστὸς ἡμᾶς ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα , ὅτι γέγραπται γέγραπται γάρ · Ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου ,

ἵνα εἰς τὰ ἔθνη ἡ εὐλογία τοῦ Ἀβραὰμ γένηται ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ Ἰησοῦ Χριστῷ , ἵνα τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ πνεύματος λάβωμεν διὰ τῆς πίστεως .

Ἀδελφοί , κατὰ ἄνθρωπον λέγω · ὅμως ἀνθρώπου κεκυρωμένην διαθήκην οὐδεὶς ἀθετεῖ ἢ ἐπιδιατάσσεται .

τῷ δὲ Ἀβραὰμ ἐρρέθησαν αἱ ἐπαγγελίαι καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ · οὐ λέγει · Καὶ τοῖς σπέρμασιν , ὡς ἐπὶ πολλῶν , ἀλλ’ ὡς ἐφ’ ἑνός · Καὶ τῷ σπέρματί σου , ὅς ἐστιν Χριστός .

τοῦτο δὲ λέγω · διαθήκην προκεκυρωμένην ὑπὸ τοῦ θεοῦ + εἰς Χριστὸν ὁ μετὰ τετρακόσια καὶ τριάκοντα ἔτη ἔτη τετρακόσια καὶ τριάκοντα γεγονὼς νόμος οὐκ ἀκυροῖ , εἰς τὸ καταργῆσαι τὴν ἐπαγγελίαν .

εἰ γὰρ ἐκ νόμου ἡ κληρονομία , οὐκέτι ἐξ ἐπαγγελίας · τῷ δὲ Ἀβραὰμ δι’ ἐπαγγελίας κεχάρισται ὁ θεός .

Τί οὖν ὁ νόμος ; τῶν παραβάσεων χάριν προσετέθη , ἄχρις οὗ ἂν ἔλθῃ τὸ σπέρμα ᾧ ἐπήγγελται , διαταγεὶς δι’ ἀγγέλων ἐν χειρὶ μεσίτου ·

ὁ δὲ μεσίτης ἑνὸς οὐκ ἔστιν , ὁ δὲ θεὸς εἷς ἐστιν .

Ὁ οὖν νόμος κατὰ τῶν ἐπαγγελιῶν τοῦ θεοῦ ; μὴ γένοιτο · εἰ γὰρ ἐδόθη νόμος ὁ δυνάμενος ζῳοποιῆσαι , ὄντως ἐκ νόμου ἂν ἐν νόμῳ ἂν ἂν ἐκ νόμου ἦν ἡ δικαιοσύνη .

ἀλλὰ συνέκλεισεν ἡ γραφὴ τὰ πάντα ὑπὸ ἁμαρτίαν ἵνα ἡ ἐπαγγελία ἐκ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ δοθῇ τοῖς πιστεύουσιν .

Πρὸ τοῦ δὲ ἐλθεῖν τὴν πίστιν ὑπὸ νόμον ἐφρουρούμεθα συγκλειόμενοι συγκεκλεισμένοι εἰς τὴν μέλλουσαν πίστιν ἀποκαλυφθῆναι .

ὥστε ὁ νόμος παιδαγωγὸς ἡμῶν γέγονεν εἰς Χριστόν , ἵνα ἐκ πίστεως δικαιωθῶμεν ·

ἐλθούσης δὲ τῆς πίστεως οὐκέτι ὑπὸ παιδαγωγόν ἐσμεν .

πάντες γὰρ υἱοὶ θεοῦ ἐστε διὰ τῆς πίστεως ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ .

ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε , Χριστὸν ἐνεδύσασθε ·

οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην , οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος , οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ · πάντες ἅπαντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ .

εἰ δὲ ὑμεῖς Χριστοῦ , ἄρα τοῦ Ἀβραὰμ σπέρμα ἐστέ , κατ’ καὶ κατ’ ἐπαγγελίαν κληρονόμοι .

Λέγω δέ , ἐφ’ ὅσον χρόνον ὁ κληρονόμος νήπιός ἐστιν , οὐδὲν διαφέρει δούλου κύριος πάντων ὤν ,

ἀλλὰ ὑπὸ ἐπιτρόπους ἐστὶ καὶ οἰκονόμους ἄχρι τῆς προθεσμίας τοῦ πατρός .

οὕτως καὶ ἡμεῖς , ὅτε ἦμεν νήπιοι , ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου ἤμεθα ἦμεν δεδουλωμένοι ·

ὅτε δὲ ἦλθεν τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου , ἐξαπέστειλεν ὁ θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ , γενόμενον ἐκ γυναικός , γενόμενον ὑπὸ νόμον ,

ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ , ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν .

ὅτι δέ ἐστε υἱοί , ἐξαπέστειλεν ὁ θεὸς τὸ πνεῦμα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ εἰς τὰς καρδίας ἡμῶν ὑμῶν , κρᾶζον · Αββα ὁ πατήρ .

ὥστε οὐκέτι εἶ δοῦλος ἀλλὰ υἱός · εἰ δὲ υἱός , καὶ κληρονόμος διὰ θεοῦ θεοῦ διὰ Χριστοῦ .

Ἀλλὰ τότε μὲν οὐκ εἰδότες θεὸν ἐδουλεύσατε τοῖς φύσει μὴ μὴ φύσει οὖσι θεοῖς ·

νῦν δὲ γνόντες θεόν , μᾶλλον δὲ γνωσθέντες ὑπὸ θεοῦ , πῶς ἐπιστρέφετε πάλιν ἐπὶ τὰ ἀσθενῆ καὶ πτωχὰ στοιχεῖα , οἷς πάλιν ἄνωθεν δουλεύειν δουλεῦσαι θέλετε ;

ἡμέρας παρατηρεῖσθε καὶ μῆνας καὶ καιροὺς καὶ ἐνιαυτούς .

φοβοῦμαι ὑμᾶς μή πως εἰκῇ κεκοπίακα εἰς ὑμᾶς .

Γίνεσθε ὡς ἐγώ , ὅτι κἀγὼ ὡς ὑμεῖς , ἀδελφοί , δέομαι ὑμῶν . οὐδέν με ἠδικήσατε ·

οἴδατε δὲ ὅτι δι’ ἀσθένειαν τῆς σαρκὸς εὐηγγελισάμην ὑμῖν τὸ πρότερον ,

καὶ τὸν πειρασμὸν ὑμῶν μου τὸν ἐν τῇ σαρκί μου οὐκ ἐξουθενήσατε οὐδὲ ἐξεπτύσατε , ἀλλὰ ὡς ἄγγελον θεοῦ ἐδέξασθέ με , ὡς Χριστὸν Ἰησοῦν .

ποῦ Τίς οὖν + ἦν ὁ μακαρισμὸς ὑμῶν ; μαρτυρῶ γὰρ ὑμῖν ὅτι εἰ δυνατὸν τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν ἐξορύξαντες + ἂν ἐδώκατέ μοι .

ὥστε ἐχθρὸς ὑμῶν γέγονα ἀληθεύων ὑμῖν ;

ζηλοῦσιν ὑμᾶς οὐ καλῶς , ἀλλὰ ἐκκλεῖσαι ὑμᾶς θέλουσιν , ἵνα αὐτοὺς ζηλοῦτε .

καλὸν δὲ + τὸ ζηλοῦσθαι ἐν καλῷ πάντοτε , καὶ μὴ μόνον ἐν τῷ παρεῖναί με πρὸς ὑμᾶς ,

τέκνα τεκνία μου , οὓς πάλιν ὠδίνω μέχρις ἄχρι οὗ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν ·

ἤθελον δὲ παρεῖναι πρὸς ὑμᾶς ἄρτι , καὶ ἀλλάξαι τὴν φωνήν μου , ὅτι ἀποροῦμαι ἐν ὑμῖν .

Λέγετέ μοι , οἱ ὑπὸ νόμον θέλοντες εἶναι , τὸν νόμον οὐκ ἀκούετε ;

γέγραπται γὰρ ὅτι Ἀβραὰμ δύο υἱοὺς ἔσχεν , ἕνα ἐκ τῆς παιδίσκης καὶ ἕνα ἐκ τῆς ἐλευθέρας ·

ἀλλ’ ὁ μὲν ἐκ τῆς παιδίσκης κατὰ σάρκα γεγέννηται , ὁ δὲ ἐκ τῆς ἐλευθέρας δι’ διὰ τῆς ἐπαγγελίας .

ἅτινά ἐστιν ἀλληγορούμενα · αὗται γάρ εἰσιν δύο διαθῆκαι , μία μὲν ἀπὸ ὄρους Σινᾶ , εἰς δουλείαν γεννῶσα , ἥτις ἐστὶν Ἁγάρ ,

τὸ δὲ γὰρ Ἁγὰρ Σινᾶ ὄρος ἐστὶν ἐν τῇ Ἀραβίᾳ , συστοιχεῖ δὲ τῇ νῦν Ἰερουσαλήμ , δουλεύει γὰρ δὲ μετὰ τῶν τέκνων αὐτῆς ·

ἡ δὲ ἄνω Ἰερουσαλὴμ ἐλευθέρα ἐστίν , ἥτις ἐστὶν μήτηρ + πάντων ἡμῶν ·

γέγραπται γάρ · Εὐφράνθητι , στεῖρα ἡ οὐ τίκτουσα , ῥῆξον καὶ βόησον , ἡ οὐκ ὠδίνουσα · ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα .

ὑμεῖς δέ , ἀδελφοί , κατὰ Ἰσαὰκ ἐπαγγελίας τέκνα ἐστέ ἡμεῖς δὲ … τέκνα ἐσμέν ·

ἀλλ’ ὥσπερ τότε ὁ κατὰ σάρκα γεννηθεὶς ἐδίωκε τὸν κατὰ πνεῦμα , οὕτως καὶ νῦν .

ἀλλὰ τί λέγει ἡ γραφή ; Ἔκβαλε τὴν παιδίσκην καὶ τὸν υἱὸν αὐτῆς , οὐ γὰρ μὴ κληρονομήσει κληρονομήσῃ ὁ υἱὸς τῆς παιδίσκης μετὰ τοῦ υἱοῦ τῆς ἐλευθέρας .

διό Ἄρα , ἀδελφοί , οὐκ ἐσμὲν παιδίσκης τέκνα ἀλλὰ τῆς ἐλευθέρας .

τῇ ἐλευθερίᾳ ἡμᾶς Χριστὸς ἠλευθέρωσεν · στήκετε οὖν οὖν ᾗ Χριστὸς ἡμᾶς ἠλευθέρωσεν στήκετε καὶ μὴ πάλιν ζυγῷ δουλείας ἐνέχεσθε .

Ἴδε ἐγὼ Παῦλος λέγω ὑμῖν ὅτι ἐὰν περιτέμνησθε Χριστὸς ὑμᾶς οὐδὲν ὠφελήσει .

μαρτύρομαι δὲ πάλιν παντὶ ἀνθρώπῳ περιτεμνομένῳ ὅτι ὀφειλέτης ἐστὶν ὅλον τὸν νόμον ποιῆσαι .

κατηργήθητε ἀπὸ + τοῦ Χριστοῦ οἵτινες ἐν νόμῳ δικαιοῦσθε , τῆς χάριτος ἐξεπέσατε .

ἡμεῖς γὰρ πνεύματι ἐκ πίστεως ἐλπίδα δικαιοσύνης ἀπεκδεχόμεθα .

ἐν γὰρ Χριστῷ Ἰησοῦ οὔτε περιτομή τι ἰσχύει οὔτε ἀκροβυστία , ἀλλὰ πίστις δι’ ἀγάπης ἐνεργουμένη .

Ἐτρέχετε καλῶς · τίς ὑμᾶς ἐνέκοψεν τῇ ἀληθείᾳ μὴ πείθεσθαι ;

ἡ πεισμονὴ οὐκ ἐκ τοῦ καλοῦντος ὑμᾶς .

μικρὰ ζύμη ὅλον τὸ φύραμα ζυμοῖ .

ἐγὼ πέποιθα εἰς ὑμᾶς ἐν κυρίῳ ὅτι οὐδὲν ἄλλο φρονήσετε · ὁ δὲ ταράσσων ὑμᾶς βαστάσει τὸ κρίμα , ὅστις ἐὰν ἂν ᾖ .

ἐγὼ δέ , ἀδελφοί , εἰ περιτομὴν ἔτι κηρύσσω , τί ἔτι διώκομαι ; ἄρα κατήργηται τὸ σκάνδαλον τοῦ σταυροῦ .

ὄφελον καὶ ἀποκόψονται οἱ ἀναστατοῦντες ὑμᾶς .

Ὑμεῖς γὰρ ἐπ’ ἐλευθερίᾳ ἐκλήθητε , ἀδελφοί · μόνον μὴ τὴν ἐλευθερίαν εἰς ἀφορμὴν τῇ σαρκί , ἀλλὰ διὰ τῆς ἀγάπης δουλεύετε ἀλλήλοις ·

ὁ γὰρ πᾶς νόμος ἐν ἑνὶ λόγῳ πεπλήρωται πληροῦται , ἐν τῷ · Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν ἑαυτόν .

εἰ δὲ ἀλλήλους δάκνετε καὶ κατεσθίετε , βλέπετε μὴ ὑπ’ ἀλλήλων ἀναλωθῆτε .

Λέγω δέ , πνεύματι περιπατεῖτε καὶ ἐπιθυμίαν σαρκὸς οὐ μὴ τελέσητε .

ἡ γὰρ σὰρξ ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ πνεύματος , τὸ δὲ πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκός , ταῦτα γὰρ δὲ ἀλλήλοις ἀντίκειται ἀντίκειται ἀλλήλοις , ἵνα μὴ ἃ ἐὰν ἂν θέλητε ταῦτα ποιῆτε .

εἰ δὲ πνεύματι ἄγεσθε , οὐκ ἐστὲ ὑπὸ νόμον .

φανερὰ δέ ἐστιν τὰ ἔργα τῆς σαρκός , ἅτινά ἐστιν + μοιχεία πορνεία , ἀκαθαρσία , ἀσέλγεια ,

εἰδωλολατρία , φαρμακεία , ἔχθραι , ἔρις , ζῆλος ἔρεις ζῆλοι , θυμοί , ἐριθεῖαι , διχοστασίαι , αἱρέσεις ,

φθόνοι + φόνοι , μέθαι , κῶμοι , καὶ τὰ ὅμοια τούτοις , ἃ προλέγω ὑμῖν καθὼς + καὶ προεῖπον ὅτι οἱ τὰ τοιαῦτα πράσσοντες βασιλείαν θεοῦ οὐ κληρονομήσουσιν .

Ὁ δὲ καρπὸς τοῦ πνεύματός ἐστιν ἀγάπη , χαρά , εἰρήνη , μακροθυμία , χρηστότης , ἀγαθωσύνη , πίστις ,

πραΰτης , ἐγκράτεια · κατὰ τῶν τοιούτων οὐκ ἔστιν νόμος .

οἱ δὲ τοῦ Χριστοῦ + Ἰησοῦ τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν σὺν τοῖς παθήμασιν καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις .

εἰ ζῶμεν πνεύματι , πνεύματι καὶ στοιχῶμεν .

μὴ γινώμεθα κενόδοξοι , ἀλλήλους προκαλούμενοι , ἀλλήλοις φθονοῦντες .

Ἀδελφοί , ἐὰν καὶ προλημφθῇ ἄνθρωπος ἔν τινι παραπτώματι , ὑμεῖς οἱ πνευματικοὶ καταρτίζετε τὸν τοιοῦτον ἐν πνεύματι πραΰτητος , σκοπῶν σεαυτόν , μὴ καὶ σὺ πειρασθῇς .

ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε , καὶ οὕτως ἀναπληρώσετε ἀναπληρώσατε τὸν νόμον τοῦ Χριστοῦ .

εἰ γὰρ δοκεῖ τις εἶναί τι μηδὲν ὤν , φρεναπατᾷ ἑαυτόν ἑαυτόν φρεναπατᾷ ·

τὸ δὲ ἔργον ἑαυτοῦ δοκιμαζέτω ἕκαστος , καὶ τότε εἰς ἑαυτὸν μόνον τὸ καύχημα ἕξει καὶ οὐκ εἰς τὸν ἕτερον ,

ἕκαστος γὰρ τὸ ἴδιον φορτίον βαστάσει .

Κοινωνείτω δὲ ὁ κατηχούμενος τὸν λόγον τῷ κατηχοῦντι ἐν πᾶσιν ἀγαθοῖς .

μὴ πλανᾶσθε , θεὸς οὐ μυκτηρίζεται · ὃ γὰρ ἐὰν ἂν σπείρῃ ἄνθρωπος , τοῦτο καὶ θερίσει ·

ὅτι ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα ἑαυτοῦ ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν , ὁ δὲ σπείρων εἰς τὸ πνεῦμα ἐκ τοῦ πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον .

τὸ δὲ καλὸν ποιοῦντες μὴ ἐγκακῶμεν ἐκκακῶμεν , καιρῷ γὰρ ἰδίῳ θερίσομεν μὴ ἐκλυόμενοι .

ἄρα οὖν ὡς καιρὸν ἔχομεν ἔχωμεν , ἐργαζώμεθα τὸ ἀγαθὸν πρὸς πάντας , μάλιστα δὲ πρὸς τοὺς οἰκείους τῆς πίστεως .

Ἴδετε πηλίκοις ὑμῖν γράμμασιν ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί .

ὅσοι θέλουσιν εὐπροσωπῆσαι ἐν σαρκί , οὗτοι ἀναγκάζουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι , μόνον ἵνα + μὴ τῷ σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ + Ἰησοῦ μὴ διώκωνται ·

οὐδὲ γὰρ οἱ περιτεμνόμενοι περιτετμημένοι αὐτοὶ νόμον φυλάσσουσιν , ἀλλὰ θέλουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι ἵνα ἐν τῇ ὑμετέρᾳ σαρκὶ καυχήσωνται .

ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , δι’ οὗ ἐμοὶ κόσμος ἐσταύρωται κἀγὼ + τῷ κόσμῳ .

οὔτε γὰρ ἐν γὰρ Χριστῷ Ἰησοῦ οὔτε περιτομή τί ἐστιν ἰσχύει οὔτε ἀκροβυστία , ἀλλὰ καινὴ κτίσις .

καὶ ὅσοι τῷ κανόνι τούτῳ στοιχήσουσιν , εἰρήνη ἐπ’ αὐτοὺς καὶ ἔλεος , καὶ ἐπὶ τὸν Ἰσραὴλ τοῦ θεοῦ .

Τοῦ λοιποῦ κόπους μοι μηδεὶς παρεχέτω , ἐγὼ γὰρ τὰ στίγματα τοῦ + κυρίου Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματί μου βαστάζω .

Ἡ χάρις τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ τοῦ πνεύματος ὑμῶν , ἀδελφοί · ἀμήν .