Epistula Pauli ad Timotheum II

Παῦλος ἀπόστολος Χριστοῦ Ἰησοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ θελήματος θεοῦ κατ’ ἐπαγγελίαν ζωῆς τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ

Τιμοθέῳ ἀγαπητῷ τέκνῳ · χάρις , ἔλεος , εἰρήνη ἀπὸ θεοῦ πατρὸς καὶ Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ κυρίου ἡμῶν .

Χάριν ἔχω τῷ θεῷ , ᾧ λατρεύω ἀπὸ προγόνων ἐν καθαρᾷ συνειδήσει , ὡς ἀδιάλειπτον ἔχω τὴν περὶ σοῦ μνείαν ἐν ταῖς δεήσεσίν μου , νυκτὸς καὶ ἡμέρας

ἐπιποθῶν σε ἰδεῖν , μεμνημένος σου τῶν δακρύων , ἵνα χαρᾶς πληρωθῶ

ὑπόμνησιν λαβὼν λαμβάνων τῆς ἐν σοὶ ἀνυποκρίτου πίστεως , ἥτις ἐνῴκησεν πρῶτον ἐν τῇ μάμμῃ σου Λωΐδι καὶ τῇ μητρί σου Εὐνίκῃ , πέπεισμαι δὲ ὅτι καὶ ἐν σοί .

δι’ ἣν αἰτίαν ἀναμιμνῄσκω σε ἀναζωπυρεῖν τὸ χάρισμα τοῦ θεοῦ , ὅ ἐστιν ἐν σοὶ διὰ τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν μου ·

οὐ γὰρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ θεὸς πνεῦμα δειλίας , ἀλλὰ δυνάμεως καὶ ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ .

Μὴ οὖν ἐπαισχυνθῇς τὸ μαρτύριον τοῦ κυρίου ἡμῶν μηδὲ ἐμὲ τὸν δέσμιον αὐτοῦ , ἀλλὰ συγκακοπάθησον τῷ εὐαγγελίῳ κατὰ δύναμιν θεοῦ ,

τοῦ σώσαντος ἡμᾶς καὶ καλέσαντος κλήσει ἁγίᾳ , οὐ κατὰ τὰ ἔργα ἡμῶν ἀλλὰ κατὰ ἰδίαν πρόθεσιν καὶ χάριν , τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ πρὸ χρόνων αἰωνίων ,

φανερωθεῖσαν δὲ νῦν διὰ τῆς ἐπιφανείας τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ , καταργήσαντος μὲν τὸν θάνατον φωτίσαντος δὲ ζωὴν καὶ ἀφθαρσίαν διὰ τοῦ εὐαγγελίου ,

εἰς ὃ ἐτέθην ἐγὼ κῆρυξ καὶ ἀπόστολος καὶ διδάσκαλος + ἐθνῶν .

δι’ ἣν αἰτίαν καὶ ταῦτα πάσχω , ἀλλ’ οὐκ ἐπαισχύνομαι , οἶδα γὰρ ᾧ πεπίστευκα , καὶ πέπεισμαι ὅτι δυνατός ἐστιν τὴν παραθήκην μου φυλάξαι εἰς ἐκείνην τὴν ἡμέραν .

ὑποτύπωσιν ἔχε ὑγιαινόντων λόγων ὧν παρ’ ἐμοῦ ἤκουσας ἐν πίστει καὶ ἀγάπῃ τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ·

τὴν καλὴν παραθήκην φύλαξον διὰ πνεύματος ἁγίου τοῦ ἐνοικοῦντος ἐν ἡμῖν .

Οἶδας τοῦτο ὅτι ἀπεστράφησάν με πάντες οἱ ἐν τῇ Ἀσίᾳ , ὧν ἐστιν Φύγελος καὶ Ἑρμογένης .

δῴη ἔλεος ὁ κύριος τῷ Ὀνησιφόρου οἴκῳ , ὅτι πολλάκις με ἀνέψυξεν , καὶ τὴν ἅλυσίν μου οὐκ ἐπαισχύνθη ·

ἀλλὰ γενόμενος ἐν Ῥώμῃ σπουδαίως σπουδαιότερον ἐζήτησέν με καὶ εὗρεν —

δῴη αὐτῷ ὁ κύριος εὑρεῖν ἔλεος παρὰ κυρίου ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ — καὶ ὅσα ἐν Ἐφέσῳ διηκόνησεν , βέλτιον σὺ γινώσκεις .

Σὺ οὖν , τέκνον μου , ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ,

καὶ ἃ ἤκουσας παρ’ ἐμοῦ διὰ πολλῶν μαρτύρων , ταῦτα παράθου πιστοῖς ἀνθρώποις , οἵτινες ἱκανοὶ ἔσονται καὶ ἑτέρους διδάξαι .

συγκακοπάθησον Σὺ οὖν κακοπάθησον ὡς καλὸς στρατιώτης Χριστοῦ Ἰησοῦ Ἰησοῦ χριστοῦ .

οὐδεὶς στρατευόμενος ἐμπλέκεται ταῖς τοῦ βίου πραγματείαις , ἵνα τῷ στρατολογήσαντι ἀρέσῃ ·

ἐὰν δὲ καὶ ἀθλῇ τις , οὐ στεφανοῦται ἐὰν μὴ νομίμως ἀθλήσῃ ·

τὸν κοπιῶντα γεωργὸν δεῖ πρῶτον τῶν καρπῶν μεταλαμβάνειν .

νόει ὃ ἃ λέγω · δώσει δῴη γάρ σοι ὁ κύριος σύνεσιν ἐν πᾶσιν .

Μνημόνευε Ἰησοῦν Χριστὸν ἐγηγερμένον ἐκ νεκρῶν , ἐκ σπέρματος Δαυίδ , κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου ·

ἐν ᾧ κακοπαθῶ μέχρι δεσμῶν ὡς κακοῦργος . ἀλλὰ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ οὐ δέδεται ·

διὰ τοῦτο πάντα ὑπομένω διὰ τοὺς ἐκλεκτούς , ἵνα καὶ αὐτοὶ σωτηρίας τύχωσιν τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ μετὰ δόξης αἰωνίου .

πιστὸς ὁ λόγος · εἰ γὰρ συναπεθάνομεν , καὶ συζήσομεν ·

εἰ ὑπομένομεν , καὶ συμβασιλεύσομεν · εἰ ἀρνησόμεθα ἀρνούμεθα , κἀκεῖνος ἀρνήσεται ἡμᾶς ·

εἰ ἀπιστοῦμεν , ἐκεῖνος πιστὸς μένει · ἀρνήσασθαι + γὰρ ἑαυτὸν οὐ δύναται .

Ταῦτα ὑπομίμνῃσκε , διαμαρτυρόμενος ἐνώπιον τοῦ κυρίου θεοῦ , μὴ λογομαχεῖν , ἐπ’ εἰς οὐδὲν χρήσιμον , ἐπὶ καταστροφῇ τῶν ἀκουόντων .

σπούδασον σεαυτὸν δόκιμον παραστῆσαι τῷ θεῷ , ἐργάτην ἀνεπαίσχυντον , ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγον τῆς ἀληθείας .

τὰς δὲ βεβήλους κενοφωνίας περιΐστασο · ἐπὶ πλεῖον γὰρ προκόψουσιν ἀσεβείας ,

καὶ ὁ λόγος αὐτῶν ὡς γάγγραινα νομὴν ἕξει · ὧν ἐστιν Ὑμέναιος καὶ Φίλητος ,

οἵτινες περὶ τὴν ἀλήθειαν ἠστόχησαν , λέγοντες + τὴν ἀνάστασιν ἤδη γεγονέναι , καὶ ἀνατρέπουσιν τήν τινων πίστιν .

ὁ μέντοι στερεὸς θεμέλιος τοῦ θεοῦ ἕστηκεν , ἔχων τὴν σφραγῖδα ταύτην · Ἔγνω κύριος τοὺς ὄντας αὐτοῦ , καί · Ἀποστήτω ἀπὸ ἀδικίας πᾶς ὁ ὀνομάζων τὸ ὄνομα κυρίου .

Ἐν μεγάλῃ δὲ οἰκίᾳ οὐκ ἔστιν μόνον σκεύη χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ ἀλλὰ καὶ ξύλινα καὶ ὀστράκινα , καὶ ἃ μὲν εἰς τιμὴν ἃ δὲ εἰς ἀτιμίαν ·

ἐὰν οὖν τις ἐκκαθάρῃ ἑαυτὸν ἀπὸ τούτων , ἔσται σκεῦος εἰς τιμήν , ἡγιασμένον , εὔχρηστον καὶ εὔχρηστον τῷ δεσπότῃ , εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἡτοιμασμένον .

τὰς δὲ νεωτερικὰς ἐπιθυμίας φεῦγε , δίωκε δὲ δικαιοσύνην , πίστιν , ἀγάπην , εἰρήνην μετὰ τῶν ἐπικαλουμένων τὸν κύριον ἐκ καθαρᾶς καρδίας .

τὰς δὲ μωρὰς καὶ ἀπαιδεύτους ζητήσεις παραιτοῦ , εἰδὼς ὅτι γεννῶσι μάχας ·

δοῦλον δὲ κυρίου οὐ δεῖ μάχεσθαι , ἀλλὰ ἤπιον εἶναι πρὸς πάντας , διδακτικόν , ἀνεξίκακον ,

ἐν πραΰτητι παιδεύοντα τοὺς ἀντιδιατιθεμένους , μήποτε δώῃ δῴη δῷ αὐτοῖς ὁ θεὸς μετάνοιαν εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ,

καὶ ἀνανήψωσιν ἐκ τῆς τοῦ διαβόλου παγίδος , ἐζωγρημένοι ὑπ’ αὐτοῦ εἰς τὸ ἐκείνου θέλημα .

Τοῦτο δὲ γίνωσκε ὅτι ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐνστήσονται καιροὶ χαλεποί ·

ἔσονται γὰρ οἱ ἄνθρωποι φίλαυτοι , φιλάργυροι , ἀλαζόνες , ὑπερήφανοι , βλάσφημοι , γονεῦσιν ἀπειθεῖς , ἀχάριστοι , ἀνόσιοι ,

ἄστοργοι , ἄσπονδοι , διάβολοι , ἀκρατεῖς , ἀνήμεροι , ἀφιλάγαθοι ,

προδόται , προπετεῖς , τετυφωμένοι , φιλήδονοι μᾶλλον ἢ φιλόθεοι ,

ἔχοντες μόρφωσιν εὐσεβείας τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι · καὶ τούτους ἀποτρέπου .

ἐκ τούτων γάρ εἰσιν οἱ ἐνδύνοντες εἰς τὰς οἰκίας καὶ αἰχμαλωτίζοντες αἰχμαλωτεύοντες γυναικάρια σεσωρευμένα ἁμαρτίαις , ἀγόμενα ἐπιθυμίαις ποικίλαις ,

πάντοτε μανθάνοντα καὶ μηδέποτε εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν δυνάμενα .

ὃν τρόπον δὲ Ἰάννης καὶ Ἰαμβρῆς ἀντέστησαν Μωϋσεῖ , οὕτως καὶ οὗτοι ἀνθίστανται τῇ ἀληθείᾳ , ἄνθρωποι κατεφθαρμένοι τὸν νοῦν , ἀδόκιμοι περὶ τὴν πίστιν .

ἀλλ’ οὐ προκόψουσιν ἐπὶ πλεῖον , ἡ γὰρ ἄνοια αὐτῶν ἔκδηλος ἔσται πᾶσιν , ὡς καὶ ἡ ἐκείνων ἐγένετο .

Σὺ δὲ παρηκολούθησάς παρηκολούθηκάς μου τῇ διδασκαλίᾳ , τῇ ἀγωγῇ , τῇ προθέσει , τῇ πίστει , τῇ μακροθυμίᾳ , τῇ ἀγάπῃ , τῇ ὑπομονῇ ,

τοῖς διωγμοῖς , τοῖς παθήμασιν , οἷά μοι ἐγένετο ἐν Ἀντιοχείᾳ , ἐν Ἰκονίῳ , ἐν Λύστροις , οἵους διωγμοὺς ὑπήνεγκα · καὶ ἐκ πάντων με ἐρρύσατο ὁ κύριος .

καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες ζῆν εὐσεβῶς εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται ·

πονηροὶ δὲ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον , πλανῶντες καὶ πλανώμενοι .

σὺ δὲ μένε ἐν οἷς ἔμαθες καὶ ἐπιστώθης , εἰδὼς παρὰ τίνων τίνος ἔμαθες ,

καὶ ὅτι ἀπὸ βρέφους ἱερὰ τὰ ἱερὰ γράμματα οἶδας , τὰ δυνάμενά σε σοφίσαι εἰς σωτηρίαν διὰ πίστεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ·

πᾶσα γραφὴ θεόπνευστος καὶ ὠφέλιμος πρὸς διδασκαλίαν , πρὸς ἐλεγμόν ἔλεγχον , πρὸς ἐπανόρθωσιν , πρὸς παιδείαν τὴν ἐν δικαιοσύνῃ ,

ἵνα ἄρτιος ᾖ ὁ τοῦ θεοῦ ἄνθρωπος , πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἐξηρτισμένος .

Διαμαρτύρομαι + οὖν ἐγὼ ἐνώπιον τοῦ θεοῦ καὶ Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ κυρίου Ἰησοῦ χριστοῦ , τοῦ μέλλοντος κρίνειν ζῶντας καὶ νεκρούς , καὶ κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ καὶ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ ·

κήρυξον τὸν λόγον , ἐπίστηθι εὐκαίρως ἀκαίρως , ἔλεγξον , ἐπιτίμησον , παρακάλεσον , ἐν πάσῃ μακροθυμίᾳ καὶ διδαχῇ .

ἔσται γὰρ καιρὸς ὅτε τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας οὐκ ἀνέξονται , ἀλλὰ κατὰ τὰς ἰδίας ἐπιθυμίας ἐπιθυμίας τὰς ἰδίας ἑαυτοῖς ἐπισωρεύσουσιν διδασκάλους κνηθόμενοι τὴν ἀκοήν ,

καὶ ἀπὸ μὲν τῆς ἀληθείας τὴν ἀκοὴν ἀποστρέψουσιν , ἐπὶ δὲ τοὺς μύθους ἐκτραπήσονται .

σὺ δὲ νῆφε ἐν πᾶσιν , κακοπάθησον , ἔργον ποίησον εὐαγγελιστοῦ , τὴν διακονίαν σου πληροφόρησον .

Ἐγὼ γὰρ ἤδη σπένδομαι , καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἀναλύσεώς μου ἐμῆς ἀναλύσεως ἐφέστηκεν .

τὸν καλὸν ἀγῶνα ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι , τὸν δρόμον τετέλεκα , τὴν πίστιν τετήρηκα ·

λοιπὸν ἀπόκειταί μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος , ὃν ἀποδώσει μοι ὁ κύριος ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ , ὁ δίκαιος κριτής , οὐ μόνον δὲ ἐμοὶ ἀλλὰ καὶ πᾶσιν τοῖς ἠγαπηκόσι τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ .

Σπούδασον ἐλθεῖν πρός με ταχέως ·

Δημᾶς γάρ με ἐγκατέλιπεν ἐγκατέλειπεν ἀγαπήσας τὸν νῦν αἰῶνα , καὶ ἐπορεύθη εἰς Θεσσαλονίκην , Κρήσκης εἰς Γαλατίαν , Τίτος εἰς Δαλματίαν ·

Λουκᾶς ἐστιν μόνος μετ’ ἐμοῦ . Μᾶρκον ἀναλαβὼν ἄγε μετὰ σεαυτοῦ , ἔστιν γάρ μοι εὔχρηστος εἰς διακονίαν ,

Τυχικὸν δὲ ἀπέστειλα εἰς Ἔφεσον .

τὸν φαιλόνην , ὃν ἀπέλιπον ἀπέλειπον ἐν Τρῳάδι παρὰ Κάρπῳ , ἐρχόμενος φέρε , καὶ τὰ βιβλία , μάλιστα τὰς μεμβράνας .

Ἀλέξανδρος ὁ χαλκεὺς πολλά μοι κακὰ ἐνεδείξατο — ἀποδώσει ἀποδῴη αὐτῷ ὁ κύριος κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ —

ὃν καὶ σὺ φυλάσσου , λίαν γὰρ ἀντέστη ἀνθέστηκεν τοῖς ἡμετέροις λόγοις .

Ἐν τῇ πρώτῃ μου ἀπολογίᾳ οὐδείς μοι παρεγένετο συμπαρεγένετο , ἀλλὰ πάντες με ἐγκατέλιπον ἐγκατέλειπον . μὴ αὐτοῖς λογισθείη —

ὁ δὲ κύριός μοι παρέστη καὶ ἐνεδυνάμωσέν με , ἵνα δι’ ἐμοῦ τὸ κήρυγμα πληροφορηθῇ καὶ ἀκούσωσιν ἀκούσῃ πάντα τὰ ἔθνη , καὶ ἐρρύσθην ἐκ στόματος λέοντος .

ῥύσεταί Καὶ ῥύσεταί με ὁ κύριος ἀπὸ παντὸς ἔργου πονηροῦ καὶ σώσει εἰς τὴν βασιλείαν αὐτοῦ τὴν ἐπουράνιον · ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων , ἀμήν .

Ἄσπασαι Πρίσκαν καὶ Ἀκύλαν καὶ τὸν Ὀνησιφόρου οἶκον .

Ἔραστος ἔμεινεν ἐν Κορίνθῳ , Τρόφιμον δὲ ἀπέλιπον ἀπέλειπον ἐν Μιλήτῳ ἀσθενοῦντα .

Σπούδασον πρὸ χειμῶνος ἐλθεῖν . Ἀσπάζεταί σε Εὔβουλος καὶ Πούδης καὶ Λίνος καὶ Κλαυδία καὶ οἱ ἀδελφοὶ πάντες .

Ὁ κύριος + Ἰησοῦς χριστὸς μετὰ τοῦ πνεύματός σου . ἡ χάρις μεθ’ ὑμῶν + Ἀμήν .