Epistula Pauli ad Titum

Παῦλος δοῦλος θεοῦ , ἀπόστολος δὲ Ἰησοῦ Χριστοῦ κατὰ πίστιν ἐκλεκτῶν θεοῦ καὶ ἐπίγνωσιν ἀληθείας τῆς κατ’ εὐσέβειαν

ἐπ’ ἐλπίδι ζωῆς αἰωνίου , ἣν ἐπηγγείλατο ὁ ἀψευδὴς θεὸς πρὸ χρόνων αἰωνίων

ἐφανέρωσεν δὲ καιροῖς ἰδίοις , τὸν λόγον αὐτοῦ ἐν κηρύγματι ὃ ἐπιστεύθην ἐγὼ κατ’ ἐπιταγὴν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν θεοῦ ,

Τίτῳ γνησίῳ τέκνῳ κατὰ κοινὴν πίστιν · χάρις καὶ ἔλεος εἰρήνη ἀπὸ θεοῦ πατρὸς καὶ Χριστοῦ Ἰησοῦ κυρίου Ἰησοῦ χριστοῦ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν .

Τούτου χάριν ἀπέλιπόν ἀπέλειπόν κατέλιπόν σε ἐν Κρήτῃ ἵνα τὰ λείποντα ἐπιδιορθώσῃ , καὶ καταστήσῃς κατὰ πόλιν πρεσβυτέρους , ὡς ἐγώ σοι διεταξάμην ,

εἴ τίς ἐστιν ἀνέγκλητος , μιᾶς γυναικὸς ἀνήρ , τέκνα ἔχων πιστά , μὴ ἐν κατηγορίᾳ ἀσωτίας ἢ ἀνυπότακτα .

δεῖ γὰρ τὸν ἐπίσκοπον ἀνέγκλητον εἶναι ὡς θεοῦ οἰκονόμον , μὴ αὐθάδη , μὴ ὀργίλον , μὴ πάροινον , μὴ πλήκτην , μὴ αἰσχροκερδῆ ,

ἀλλὰ φιλόξενον , φιλάγαθον , σώφρονα , δίκαιον , ὅσιον , ἐγκρατῆ ,

ἀντεχόμενον τοῦ κατὰ τὴν διδαχὴν πιστοῦ λόγου , ἵνα δυνατὸς ᾖ καὶ παρακαλεῖν ἐν τῇ διδασκαλίᾳ τῇ ὑγιαινούσῃ καὶ τοὺς ἀντιλέγοντας ἐλέγχειν .

Εἰσὶν γὰρ πολλοὶ καὶ ἀνυπότακτοι , ματαιολόγοι καὶ φρεναπάται , μάλιστα οἱ ἐκ τῆς περιτομῆς ,

οὓς δεῖ ἐπιστομίζειν , οἵτινες ὅλους οἴκους ἀνατρέπουσιν διδάσκοντες ἃ μὴ δεῖ αἰσχροῦ κέρδους χάριν .

εἶπέν τις ἐξ αὐτῶν , ἴδιος αὐτῶν προφήτης , Κρῆτες ἀεὶ ψεῦσται , κακὰ θηρία , γαστέρες ἀργαί ·

ἡ μαρτυρία αὕτη ἐστὶν ἀληθής . δι’ ἣν αἰτίαν ἔλεγχε αὐτοὺς ἀποτόμως , ἵνα ὑγιαίνωσιν ἐν τῇ πίστει ,

μὴ προσέχοντες Ἰουδαϊκοῖς μύθοις καὶ ἐντολαῖς ἀνθρώπων ἀποστρεφομένων τὴν ἀλήθειαν .

πάντα + μὲν καθαρὰ τοῖς καθαροῖς · τοῖς δὲ μεμιαμμένοις καὶ ἀπίστοις οὐδὲν καθαρόν , ἀλλὰ μεμίανται αὐτῶν καὶ ὁ νοῦς καὶ ἡ συνείδησις .

θεὸν ὁμολογοῦσιν εἰδέναι , τοῖς δὲ ἔργοις ἀρνοῦνται , βδελυκτοὶ ὄντες καὶ ἀπειθεῖς καὶ πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἀδόκιμοι .

Σὺ δὲ λάλει ἃ πρέπει τῇ ὑγιαινούσῃ διδασκαλίᾳ .

πρεσβύτας νηφαλίους εἶναι , σεμνούς , σώφρονας , ὑγιαίνοντας τῇ πίστει , τῇ ἀγάπῃ , τῇ ὑπομονῇ .

Πρεσβύτιδας ὡσαύτως ἐν καταστήματι ἱεροπρεπεῖς , μὴ διαβόλους μηδὲ μὴ οἴνῳ πολλῷ δεδουλωμένας , καλοδιδασκάλους ,

ἵνα σωφρονίζωσι σωφρονίζουσιν τὰς νέας φιλάνδρους εἶναι , φιλοτέκνους ,

σώφρονας , ἁγνάς , οἰκουργούς οἰκουρούς , ἀγαθάς , ὑποτασσομένας τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν , ἵνα μὴ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ βλασφημῆται .

Τοὺς νεωτέρους ὡσαύτως παρακάλει σωφρονεῖν ·

περὶ πάντα σεαυτὸν παρεχόμενος τύπον καλῶν ἔργων , ἐν τῇ διδασκαλίᾳ ἀφθορίαν ἀδιαφθορίαν , σεμνότητα + ἀφθαρσίαν ,

λόγον ὑγιῆ ἀκατάγνωστον , ἵνα ὁ ἐξ ἐναντίας ἐντραπῇ μηδὲν ἔχων λέγειν περὶ ἡμῶν περὶ ἡμῶν λέγειν φαῦλον .

Δούλους ἰδίοις δεσπόταις ὑποτάσσεσθαι ἐν πᾶσιν , εὐαρέστους εἶναι , μὴ ἀντιλέγοντας ,

μὴ νοσφιζομένους , ἀλλὰ πᾶσαν πίστιν πίστιν πᾶσαν ἐνδεικνυμένους ἀγαθήν , ἵνα τὴν διδασκαλίαν τὴν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν θεοῦ κοσμῶσιν ἐν πᾶσιν .

Ἐπεφάνη γὰρ ἡ χάρις τοῦ θεοῦ + ἡ σωτήριος πᾶσιν ἀνθρώποις

παιδεύουσα ἡμᾶς , ἵνα ἀρνησάμενοι τὴν ἀσέβειαν καὶ τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας σωφρόνως καὶ δικαίως καὶ εὐσεβῶς ζήσωμεν ἐν τῷ νῦν αἰῶνι ,

προσδεχόμενοι τὴν μακαρίαν ἐλπίδα καὶ ἐπιφάνειαν τῆς δόξης τοῦ μεγάλου θεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ ,

ὃς ἔδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν ἵνα λυτρώσηται ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀνομίας καὶ καθαρίσῃ ἑαυτῷ λαὸν περιούσιον , ζηλωτὴν καλῶν ἔργων .

Ταῦτα λάλει καὶ παρακάλει καὶ ἔλεγχε μετὰ πάσης ἐπιταγῆς · μηδείς σου περιφρονείτω .

Ὑπομίμνῃσκε αὐτοὺς ἀρχαῖς + καὶ ἐξουσίαις ὑποτάσσεσθαι πειθαρχεῖν , πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἑτοίμους εἶναι ,

μηδένα βλασφημεῖν , ἀμάχους εἶναι , ἐπιεικεῖς , πᾶσαν ἐνδεικνυμένους πραΰτητα πρὸς πάντας ἀνθρώπους .

ἦμεν γάρ ποτε καὶ ἡμεῖς ἀνόητοι , ἀπειθεῖς , πλανώμενοι , δουλεύοντες ἐπιθυμίαις καὶ ἡδοναῖς ποικίλαις , ἐν κακίᾳ καὶ φθόνῳ διάγοντες , στυγητοί , μισοῦντες ἀλλήλους .

ὅτε δὲ ἡ χρηστότης καὶ ἡ φιλανθρωπία ἐπεφάνη τοῦ σωτῆρος ἡμῶν θεοῦ ,

οὐκ ἐξ ἔργων τῶν ἐν δικαιοσύνῃ ἃ ὧν ἐποιήσαμεν ἡμεῖς ἀλλὰ κατὰ τὸ αὐτοῦ ἔλεος τὸν αὐτοῦ ἔλεον ἔσωσεν ἡμᾶς διὰ λουτροῦ παλιγγενεσίας καὶ ἀνακαινώσεως πνεύματος ἁγίου ,

οὗ ἐξέχεεν ἐφ’ ἡμᾶς πλουσίως διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ,

ἵνα δικαιωθέντες τῇ ἐκείνου χάριτι κληρονόμοι γενηθῶμεν γενώμεθα κατ’ ἐλπίδα ζωῆς αἰωνίου .

Πιστὸς ὁ λόγος , καὶ περὶ τούτων βούλομαί σε διαβεβαιοῦσθαι , ἵνα φροντίζωσιν καλῶν ἔργων προΐστασθαι οἱ πεπιστευκότες θεῷ . ταῦτά ἐστιν + τὰ καλὰ καὶ ὠφέλιμα τοῖς ἀνθρώποις ·

μωρὰς δὲ ζητήσεις καὶ γενεαλογίας καὶ ἔρεις ἔριν καὶ μάχας νομικὰς περιΐστασο , εἰσὶν γὰρ ἀνωφελεῖς καὶ μάταιοι .

αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ ,

εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει , ὢν αὐτοκατάκριτος .

Ὅταν πέμψω Ἀρτεμᾶν πρὸς σὲ ἢ Τυχικόν , σπούδασον ἐλθεῖν πρός με εἰς Νικόπολιν , ἐκεῖ γὰρ κέκρικα παραχειμάσαι .

ζηνᾶν τὸν νομικὸν καὶ Ἀπολλῶν Ἀπολλὼ σπουδαίως πρόπεμψον , ἵνα μηδὲν αὐτοῖς λείπῃ .

μανθανέτωσαν δὲ καὶ οἱ ἡμέτεροι καλῶν ἔργων προΐστασθαι εἰς τὰς ἀναγκαίας χρείας , ἵνα μὴ ὦσιν ἄκαρποι .

Ἀσπάζονταί σε οἱ μετ’ ἐμοῦ πάντες . ἄσπασαι τοὺς φιλοῦντας ἡμᾶς ἐν πίστει . ἡ χάρις μετὰ πάντων ὑμῶν + Ἀμήν .