Epistula Pauli ad Hebraeos

Πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως πάλαι ὁ θεὸς λαλήσας τοῖς πατράσιν ἐν τοῖς προφήταις

ἐπ’ ἐσχάτου τῶν ἡμερῶν τούτων ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν υἱῷ , ὃν ἔθηκεν κληρονόμον πάντων , δι’ οὗ καὶ ἐποίησεν τοὺς αἰῶνας τοὺς αἰῶνας ἐποίησεν ·

ὃς ὢν ἀπαύγασμα τῆς δόξης καὶ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ , φέρων τε τὰ πάντα τῷ ῥήματι τῆς δυνάμεως , δι’ αὑτοῦ αὐτοῦ αὐτοῦ δι’ ἑαυτοῦ καθαρισμὸν τῶν ἁμαρτιῶν ποιησάμενος ποιησάμενος τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τῆς μεγαλωσύνης ἐν ὑψηλοῖς ,

τοσούτῳ κρείττων γενόμενος τῶν ἀγγέλων ὅσῳ διαφορώτερον παρ’ αὐτοὺς κεκληρονόμηκεν ὄνομα .

Τίνι γὰρ εἶπέν ποτε τῶν ἀγγέλων · Υἱός μου εἶ σύ , ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε , καὶ πάλιν · Ἐγὼ ἔσομαι αὐτῷ εἰς πατέρα , καὶ αὐτὸς ἔσται μοι εἰς υἱόν ;

ὅταν δὲ πάλιν εἰσαγάγῃ τὸν πρωτότοκον εἰς τὴν οἰκουμένην , λέγει · Καὶ προσκυνησάτωσαν αὐτῷ πάντες ἄγγελοι θεοῦ .

καὶ πρὸς μὲν τοὺς ἀγγέλους λέγει · Ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα , καὶ τοὺς λειτουργοὺς αὐτοῦ πυρὸς φλόγα ·

πρὸς δὲ τὸν υἱόν · Ὁ θρόνος σου ὁ θεὸς εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος , καὶ ἡ ῥάβδος τῆς εὐθύτητος ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου αὐτοῦ .

ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν · διὰ τοῦτο ἔχρισέν σε ὁ θεός , ὁ θεός σου , ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου ·

καί · Σὺ κατ’ ἀρχάς , κύριε , τὴν γῆν ἐθεμελίωσας , καὶ ἔργα τῶν χειρῶν σού εἰσιν οἱ οὐρανοί ·

αὐτοὶ ἀπολοῦνται , σὺ δὲ διαμένεις · καὶ πάντες ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσονται ,

καὶ ὡσεὶ περιβόλαιον ἑλίξεις αὐτούς , ὡς ἱμάτιον καὶ ἀλλαγήσονται · σὺ δὲ ὁ αὐτὸς εἶ , καὶ τὰ ἔτη σου οὐκ ἐκλείψουσιν .

πρὸς τίνα δὲ τῶν ἀγγέλων εἴρηκέν ποτε · Κάθου ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου ;

οὐχὶ πάντες εἰσὶν λειτουργικὰ πνεύματα εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα διὰ τοὺς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν ;

Διὰ τοῦτο δεῖ περισσοτέρως προσέχειν ἡμᾶς ἡμᾶς προσέχειν τοῖς ἀκουσθεῖσιν , μήποτε παραρυῶμεν .

εἰ γὰρ ὁ δι’ ἀγγέλων λαληθεὶς λόγος ἐγένετο βέβαιος , καὶ πᾶσα παράβασις καὶ παρακοὴ ἔλαβεν ἔνδικον μισθαποδοσίαν ,

πῶς ἡμεῖς ἐκφευξόμεθα τηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας , ἥτις , ἀρχὴν λαβοῦσα λαλεῖσθαι διὰ τοῦ κυρίου , ὑπὸ τῶν ἀκουσάντων εἰς ἡμᾶς ἐβεβαιώθη ,

συνεπιμαρτυροῦντος τοῦ θεοῦ σημείοις τε καὶ τέρασιν καὶ ποικίλαις δυνάμεσιν καὶ πνεύματος ἁγίου μερισμοῖς κατὰ τὴν αὐτοῦ θέλησιν ;

Οὐ γὰρ ἀγγέλοις ὑπέταξεν τὴν οἰκουμένην τὴν μέλλουσαν , περὶ ἧς λαλοῦμεν ·

διεμαρτύρατο δέ πού τις λέγων · Τί ἐστιν ἄνθρωπος ὅτι μιμνῄσκῃ αὐτοῦ , ἢ υἱὸς ἀνθρώπου ὅτι ἐπισκέπτῃ αὐτόν ;

ἠλάττωσας αὐτὸν βραχύ τι παρ’ ἀγγέλους , δόξῃ καὶ τιμῇ ἐστεφάνωσας αὐτόν + καὶ κατέστησας αὐτὸν ἐπὶ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σου ,

πάντα ὑπέταξας ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτοῦ · ἐν τῷ γὰρ γὰρ τῷ ὑποτάξαι + αὐτῷ τὰ πάντα οὐδὲν ἀφῆκεν αὐτῷ ἀνυπότακτον . νῦν δὲ οὔπω ὁρῶμεν αὐτῷ τὰ πάντα ὑποτεταγμένα ·

τὸν δὲ βραχύ τι παρ’ ἀγγέλους ἠλαττωμένον βλέπομεν Ἰησοῦν διὰ τὸ πάθημα τοῦ θανάτου δόξῃ καὶ τιμῇ ἐστεφανωμένον , ὅπως χωρὶς χάριτι θεοῦ ὑπὲρ παντὸς γεύσηται θανάτου .

Ἔπρεπεν γὰρ αὐτῷ , δι’ ὃν τὰ πάντα καὶ δι’ οὗ τὰ πάντα , πολλοὺς υἱοὺς εἰς δόξαν ἀγαγόντα τὸν ἀρχηγὸν τῆς σωτηρίας αὐτῶν διὰ παθημάτων τελειῶσαι .

ὅ τε γὰρ ἁγιάζων καὶ οἱ ἁγιαζόμενοι ἐξ ἑνὸς πάντες · δι’ ἣν αἰτίαν οὐκ ἐπαισχύνεται ἀδελφοὺς αὐτοὺς καλεῖν ,

λέγων · Ἀπαγγελῶ τὸ ὄνομά σου τοῖς ἀδελφοῖς μου , ἐν μέσῳ ἐκκλησίας ὑμνήσω σε ·

καὶ πάλιν · Ἐγὼ ἔσομαι πεποιθὼς ἐπ’ αὐτῷ · καὶ πάλιν · Ἰδοὺ ἐγὼ καὶ τὰ παιδία ἅ μοι ἔδωκεν ὁ θεός .

Ἐπεὶ οὖν τὰ παιδία κεκοινώνηκεν αἵματος καὶ σαρκός σαρκός καὶ αἵματος , καὶ αὐτὸς παραπλησίως μετέσχεν τῶν αὐτῶν , ἵνα διὰ τοῦ θανάτου καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου , τοῦτ’ ἔστι τὸν διάβολον ,

καὶ ἀπαλλάξῃ τούτους , ὅσοι φόβῳ θανάτου διὰ παντὸς τοῦ ζῆν ἔνοχοι ἦσαν δουλείας .

οὐ γὰρ δήπου ἀγγέλων ἐπιλαμβάνεται , ἀλλὰ σπέρματος Ἀβραὰμ ἐπιλαμβάνεται .

ὅθεν ὤφειλεν κατὰ πάντα τοῖς ἀδελφοῖς ὁμοιωθῆναι , ἵνα ἐλεήμων γένηται καὶ πιστὸς ἀρχιερεὺς τὰ πρὸς τὸν θεόν , εἰς τὸ ἱλάσκεσθαι τὰς ἁμαρτίας τοῦ λαοῦ ·

ἐν ᾧ γὰρ πέπονθεν αὐτὸς πειρασθείς , δύναται τοῖς πειραζομένοις βοηθῆσαι .

Ὅθεν , ἀδελφοὶ ἅγιοι , κλήσεως ἐπουρανίου μέτοχοι , κατανοήσατε τὸν ἀπόστολον καὶ ἀρχιερέα τῆς ὁμολογίας ἡμῶν Ἰησοῦν + Χριστόν ,

πιστὸν ὄντα τῷ ποιήσαντι αὐτὸν ὡς καὶ Μωϋσῆς ἐν + ὅλῳ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ .

πλείονος γὰρ οὗτος δόξης δόξης οὗτος παρὰ Μωϋσῆν ἠξίωται καθ’ ὅσον πλείονα τιμὴν ἔχει τοῦ οἴκου ὁ κατασκευάσας αὐτόν ·

πᾶς γὰρ οἶκος κατασκευάζεται ὑπό τινος , ὁ δὲ + τὰ πάντα κατασκευάσας θεός .

καὶ Μωϋσῆς μὲν πιστὸς ἐν ὅλῳ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ ὡς θεράπων εἰς μαρτύριον τῶν λαληθησομένων ,

Χριστὸς δὲ ὡς υἱὸς ἐπὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ · ὅς οὗ οἶκός ἐσμεν ἡμεῖς , ἐὰν ἐάνπερ τὴν παρρησίαν καὶ τὸ καύχημα τῆς ἐλπίδος + μέχρι τέλους βεβαίαν κατάσχωμεν .

Διό , καθὼς λέγει τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον · Σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε ,

μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν ὡς ἐν τῷ παραπικρασμῷ , κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ πειρασμοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ ,

οὗ ἐπείρασαν + με οἱ πατέρες ὑμῶν ἐν δοκιμασίᾳ ἐδοκιμασάν με καὶ εἶδον τὰ ἔργα μου

τεσσεράκοντα ἔτη · διὸ προσώχθισα τῇ γενεᾷ ταύτῃ ἐκείνῃ καὶ εἶπον · Ἀεὶ πλανῶνται τῇ καρδίᾳ · αὐτοὶ δὲ οὐκ ἔγνωσαν τὰς ὁδούς μου ·

ὡς ὤμοσα ἐν τῇ ὀργῇ μου · Εἰ εἰσελεύσονται εἰς τὴν κατάπαυσίν μου .

βλέπετε , ἀδελφοί , μήποτε ἔσται ἔν τινι ὑμῶν καρδία πονηρὰ ἀπιστίας ἐν τῷ ἀποστῆναι ἀπὸ θεοῦ ζῶντος ,

ἀλλὰ παρακαλεῖτε ἑαυτοὺς καθ’ ἑκάστην ἡμέραν , ἄχρις οὗ τὸ Σήμερον καλεῖται , ἵνα μὴ σκληρυνθῇ τις ἐξ ὑμῶν ἐξ ὑμῶν τις ἀπάτῃ τῆς ἁμαρτίας ·

μέτοχοι γὰρ τοῦ Χριστοῦ γεγόναμεν γεγόναμεν τοῦ Χριστοῦ , ἐάνπερ τὴν ἀρχὴν τῆς ὑποστάσεως μέχρι τέλους βεβαίαν κατάσχωμεν .

ἐν τῷ λέγεσθαι · Σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε , Μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν ὡς ἐν τῷ παραπικρασμῷ .

τίνες γὰρ ἀκούσαντες παρεπίκραναν ; ἀλλ’ οὐ πάντες οἱ ἐξελθόντες ἐξ Αἰγύπτου διὰ Μωϋσέως ;

τίσιν δὲ προσώχθισεν τεσσεράκοντα ἔτη ; οὐχὶ τοῖς ἁμαρτήσασιν , ὧν τὰ κῶλα ἔπεσεν ἐν τῇ ἐρήμῳ ;

τίσιν δὲ ὤμοσεν μὴ εἰσελεύσεσθαι εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ εἰ μὴ τοῖς ἀπειθήσασιν ;

καὶ βλέπομεν ὅτι οὐκ ἠδυνήθησαν εἰσελθεῖν δι’ ἀπιστίαν .

Φοβηθῶμεν οὖν μήποτε καταλειπομένης ἐπαγγελίας εἰσελθεῖν εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ δοκῇ τις ἐξ ὑμῶν ὑστερηκέναι ·

καὶ γάρ ἐσμεν εὐηγγελισμένοι καθάπερ κἀκεῖνοι , ἀλλ’ οὐκ ὠφέλησεν ὁ λόγος τῆς ἀκοῆς ἐκείνους , μὴ συγκεκερασμένους συνκεκερασμένους συγκεκερασμένος συγκεκραμένους τῇ πίστει τοῖς ἀκούσασιν .

εἰσερχόμεθα γὰρ εἰς + τὴν κατάπαυσιν οἱ πιστεύσαντες , καθὼς εἴρηκεν · Ὡς ὤμοσα ἐν τῇ ὀργῇ μου , Εἰ εἰσελεύσονται εἰς τὴν κατάπαυσίν μου , καίτοι τῶν ἔργων ἀπὸ καταβολῆς κόσμου γενηθέντων ,

εἴρηκεν γάρ που περὶ τῆς ἑβδόμης οὕτως · Καὶ κατέπαυσεν ὁ θεὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ ,

καὶ ἐν τούτῳ πάλιν · Εἰ εἰσελεύσονται εἰς τὴν κατάπαυσίν μου .

ἐπεὶ οὖν ἀπολείπεται τινὰς εἰσελθεῖν εἰς αὐτήν , καὶ οἱ πρότερον εὐαγγελισθέντες οὐκ εἰσῆλθον δι’ ἀπείθειαν ,

πάλιν τινὰ ὁρίζει ἡμέραν , Σήμερον , ἐν Δαυὶδ λέγων μετὰ τοσοῦτον χρόνον , καθὼς προείρηται εἴρηται , Σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε , μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν ·

εἰ γὰρ αὐτοὺς Ἰησοῦς κατέπαυσεν , οὐκ ἂν περὶ ἄλλης ἐλάλει μετὰ ταῦτα ἡμέρας .

ἄρα ἀπολείπεται σαββατισμὸς τῷ λαῷ τοῦ θεοῦ ·

ὁ γὰρ εἰσελθὼν εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ καὶ αὐτὸς κατέπαυσεν ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτοῦ ὥσπερ ἀπὸ τῶν ἰδίων ὁ θεός .

σπουδάσωμεν οὖν εἰσελθεῖν εἰς ἐκείνην τὴν κατάπαυσιν , ἵνα μὴ ἐν τῷ αὐτῷ τις ὑποδείγματι πέσῃ τῆς ἀπειθείας .

Ζῶν γὰρ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ καὶ ἐνεργὴς καὶ τομώτερος ὑπὲρ πᾶσαν μάχαιραν δίστομον καὶ διϊκνούμενος ἄχρι μερισμοῦ ψυχῆς καὶ τε καὶ πνεύματος , ἁρμῶν τε καὶ μυελῶν , καὶ κριτικὸς ἐνθυμήσεων καὶ ἐννοιῶν καρδίας ·

καὶ οὐκ ἔστιν κτίσις ἀφανὴς ἐνώπιον αὐτοῦ , πάντα δὲ γυμνὰ καὶ τετραχηλισμένα τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ , πρὸς ὃν ἡμῖν ὁ λόγος .

Ἔχοντες οὖν ἀρχιερέα μέγαν διεληλυθότα τοὺς οὐρανούς , Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ , κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας ·

οὐ γὰρ ἔχομεν ἀρχιερέα μὴ δυνάμενον συμπαθῆσαι ταῖς ἀσθενείαις ἡμῶν , πεπειρασμένον πεπειραμένον δὲ κατὰ πάντα καθ’ ὁμοιότητα χωρὶς ἁμαρτίας .

προσερχώμεθα οὖν μετὰ παρρησίας τῷ θρόνῳ τῆς χάριτος , ἵνα λάβωμεν ἔλεος καὶ χάριν εὕρωμεν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν .

Πᾶς γὰρ ἀρχιερεὺς ἐξ ἀνθρώπων λαμβανόμενος ὑπὲρ ἀνθρώπων καθίσταται τὰ πρὸς τὸν θεόν , ἵνα προσφέρῃ δῶρά τε καὶ θυσίας ὑπὲρ ἁμαρτιῶν ,

μετριοπαθεῖν δυνάμενος τοῖς ἀγνοοῦσι καὶ πλανωμένοις ἐπεὶ καὶ αὐτὸς περίκειται ἀσθένειαν ,

καὶ δι’ αὐτὴν διὰ ταύτην ὀφείλει , καθὼς περὶ τοῦ λαοῦ , οὕτως καὶ περὶ αὑτοῦ ἑαυτοῦ αὐτοῦ προσφέρειν περὶ ὑπὲρ ἁμαρτιῶν .

καὶ οὐχ ἑαυτῷ τις λαμβάνει τὴν τιμήν , ἀλλὰ καλούμενος ὑπὸ τοῦ θεοῦ , καθώσπερ καθάπερ καὶ Ἀαρών .

Οὕτως καὶ ὁ Χριστὸς οὐχ ἑαυτὸν ἐδόξασεν γενηθῆναι ἀρχιερέα , ἀλλ’ ὁ λαλήσας πρὸς αὐτόν · Υἱός μου εἶ σύ , ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε ·

καθὼς καὶ ἐν ἑτέρῳ λέγει · Σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισέδεκ ,

ὃς ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς σαρκὸς αὐτοῦ δεήσεις τε καὶ ἱκετηρίας πρὸς τὸν δυνάμενον σῴζειν αὐτὸν ἐκ θανάτου μετὰ κραυγῆς ἰσχυρᾶς καὶ δακρύων προσενέγκας καὶ εἰσακουσθεὶς ἀπὸ τῆς εὐλαβείας ,

καίπερ ὢν υἱός , ἔμαθεν ἀφ’ ὧν ἔπαθεν τὴν ὑπακοήν ,

καὶ τελειωθεὶς ἐγένετο πᾶσιν τοῖς ὑπακούουσιν αὐτῷ τοῖς ὑπακούουσιν αὐτῷ πᾶσιν αἴτιος σωτηρίας αἰωνίου ,

προσαγορευθεὶς ὑπὸ τοῦ θεοῦ ἀρχιερεὺς κατὰ τὴν τάξιν Μελχισέδεκ .

Περὶ οὗ πολὺς ἡμῖν ὁ λόγος καὶ δυσερμήνευτος λέγειν , ἐπεὶ νωθροὶ γεγόνατε ταῖς ἀκοαῖς ·

καὶ γὰρ ὀφείλοντες εἶναι διδάσκαλοι διὰ τὸν χρόνον , πάλιν χρείαν ἔχετε τοῦ διδάσκειν ὑμᾶς τινὰ τίνα τὰ στοιχεῖα τῆς ἀρχῆς τῶν λογίων τοῦ θεοῦ , καὶ γεγόνατε χρείαν ἔχοντες γάλακτος , οὐ καὶ οὐ στερεᾶς τροφῆς .

πᾶς γὰρ ὁ μετέχων γάλακτος ἄπειρος λόγου δικαιοσύνης , νήπιος γάρ ἐστιν ·

τελείων δέ ἐστιν ἡ στερεὰ τροφή , τῶν διὰ τὴν ἕξιν τὰ αἰσθητήρια γεγυμνασμένα ἐχόντων πρὸς διάκρισιν καλοῦ τε καὶ κακοῦ .

Διὸ ἀφέντες τὸν τῆς ἀρχῆς τοῦ Χριστοῦ λόγον ἐπὶ τὴν τελειότητα φερώμεθα , μὴ πάλιν θεμέλιον καταβαλλόμενοι μετανοίας ἀπὸ νεκρῶν ἔργων , καὶ πίστεως ἐπὶ θεόν ,

βαπτισμῶν διδαχὴν διδαχῆς ἐπιθέσεώς τε χειρῶν , ἀναστάσεώς τε νεκρῶν καὶ κρίματος αἰωνίου .

καὶ τοῦτο ποιήσομεν ποιήσωμεν ἐάνπερ ἐπιτρέπῃ ὁ θεός .

Ἀδύνατον γὰρ τοὺς ἅπαξ φωτισθέντας γευσαμένους τε τῆς δωρεᾶς τῆς ἐπουρανίου καὶ μετόχους γενηθέντας πνεύματος ἁγίου

καὶ καλὸν γευσαμένους θεοῦ ῥῆμα δυνάμεις τε μέλλοντος αἰῶνος ,

καὶ παραπεσόντας , πάλιν ἀνακαινίζειν εἰς μετάνοιαν , ἀνασταυροῦντας ἑαυτοῖς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ καὶ παραδειγματίζοντας .

γῆ γὰρ ἡ πιοῦσα τὸν ἐπ’ αὐτῆς ἐρχόμενον πολλάκις πολλάκις ἐρχόμενον ὑετόν , καὶ τίκτουσα βοτάνην εὔθετον ἐκείνοις δι’ οὓς καὶ γεωργεῖται , μεταλαμβάνει εὐλογίας ἀπὸ τοῦ θεοῦ ·

ἐκφέρουσα δὲ ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἀδόκιμος καὶ κατάρας ἐγγύς , ἧς τὸ τέλος εἰς καῦσιν .

Πεπείσμεθα δὲ περὶ ὑμῶν , ἀγαπητοί , τὰ κρείσσονα καὶ ἐχόμενα σωτηρίας , εἰ καὶ οὕτως λαλοῦμεν ·

οὐ γὰρ ἄδικος ὁ θεὸς ἐπιλαθέσθαι τοῦ ἔργου ὑμῶν καὶ + τοῦ κόπου τῆς ἀγάπης ἧς ἐνεδείξασθε εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ , διακονήσαντες τοῖς ἁγίοις καὶ διακονοῦντες .

ἐπιθυμοῦμεν δὲ ἕκαστον ὑμῶν τὴν αὐτὴν ἐνδείκνυσθαι σπουδὴν πρὸς τὴν πληροφορίαν τῆς ἐλπίδος ἄχρι τέλους ,

ἵνα μὴ νωθροὶ γένησθε , μιμηταὶ δὲ τῶν διὰ πίστεως καὶ μακροθυμίας κληρονομούντων τὰς ἐπαγγελίας .

Τῷ γὰρ Ἀβραὰμ ἐπαγγειλάμενος ὁ θεός , ἐπεὶ κατ’ οὐδενὸς εἶχεν μείζονος ὀμόσαι , ὤμοσεν καθ’ ἑαυτοῦ ,

λέγων · Εἰ Ἦ μὴν εὐλογῶν εὐλογήσω σε καὶ πληθύνων πληθυνῶ σε ·

καὶ οὕτως μακροθυμήσας ἐπέτυχεν τῆς ἐπαγγελίας .

ἄνθρωποι + μὲν γὰρ κατὰ τοῦ μείζονος ὀμνύουσιν , καὶ πάσης αὐτοῖς ἀντιλογίας πέρας εἰς βεβαίωσιν ὁ ὅρκος ·

ἐν ᾧ περισσότερον βουλόμενος ὁ θεὸς ἐπιδεῖξαι τοῖς κληρονόμοις τῆς ἐπαγγελίας τὸ ἀμετάθετον τῆς βουλῆς αὐτοῦ ἐμεσίτευσεν ὅρκῳ ,

ἵνα διὰ δύο πραγμάτων ἀμεταθέτων , ἐν οἷς ἀδύνατον ψεύσασθαι θεόν τὸν θεόν , ἰσχυρὰν παράκλησιν ἔχωμεν οἱ καταφυγόντες κρατῆσαι τῆς προκειμένης ἐλπίδος ·

ἣν ὡς ἄγκυραν ἔχομεν τῆς ψυχῆς , ἀσφαλῆ ἀσφαλήν τε καὶ βεβαίαν καὶ εἰσερχομένην εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος ,

ὅπου πρόδρομος ὑπὲρ ἡμῶν εἰσῆλθεν Ἰησοῦς , κατὰ τὴν τάξιν Μελχισέδεκ ἀρχιερεὺς γενόμενος εἰς τὸν αἰῶνα .

Οὗτος γὰρ ὁ Μελχισέδεκ , βασιλεὺς Σαλήμ , ἱερεὺς τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου , ὁ ὃς συναντήσας Ἀβραὰμ ὑποστρέφοντι ἀπὸ τῆς κοπῆς τῶν βασιλέων καὶ εὐλογήσας αὐτόν ,

ᾧ καὶ δεκάτην ἀπὸ πάντων ἐμέρισεν Ἀβραάμ , πρῶτον μὲν ἑρμηνευόμενος βασιλεὺς δικαιοσύνης ἔπειτα δὲ καὶ βασιλεὺς Σαλήμ , ὅ ἐστιν βασιλεὺς εἰρήνης ,

ἀπάτωρ , ἀμήτωρ , ἀγενεαλόγητος , μήτε ἀρχὴν ἡμερῶν μήτε ζωῆς τέλος ἔχων , ἀφωμοιωμένος δὲ τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ , μένει ἱερεὺς εἰς τὸ διηνεκές .

Θεωρεῖτε δὲ πηλίκος οὗτος ᾧ + καὶ δεκάτην Ἀβραὰμ ἔδωκεν ἐκ τῶν ἀκροθινίων ὁ πατριάρχης .

καὶ οἱ μὲν ἐκ τῶν υἱῶν Λευὶ τὴν ἱερατείαν λαμβάνοντες ἐντολὴν ἔχουσιν ἀποδεκατοῦν τὸν λαὸν κατὰ τὸν νόμον , τοῦτ’ ἔστιν τοὺς ἀδελφοὺς αὐτῶν , καίπερ ἐξεληλυθότας ἐκ τῆς ὀσφύος Ἀβραάμ ·

ὁ δὲ μὴ γενεαλογούμενος ἐξ αὐτῶν δεδεκάτωκεν Ἀβραάμ τὸν Ἀβραάμ , καὶ τὸν ἔχοντα τὰς ἐπαγγελίας εὐλόγηκεν .

χωρὶς δὲ πάσης ἀντιλογίας τὸ ἔλαττον ὑπὸ τοῦ κρείττονος εὐλογεῖται .

καὶ ὧδε μὲν δεκάτας ἀποθνῄσκοντες ἄνθρωποι λαμβάνουσιν , ἐκεῖ δὲ μαρτυρούμενος ὅτι ζῇ .

καὶ ὡς ἔπος εἰπεῖν , δι’ Ἀβραὰμ καὶ Λευὶ ὁ δεκάτας λαμβάνων δεδεκάτωται ,

ἔτι γὰρ ἐν τῇ ὀσφύϊ τοῦ πατρὸς ἦν ὅτε συνήντησεν αὐτῷ Μελχισέδεκ ὁ Μελχισέδεκ .

Εἰ μὲν οὖν τελείωσις διὰ τῆς Λευιτικῆς ἱερωσύνης ἦν , ὁ λαὸς γὰρ ἐπ’ αὐτῆς αὐτῇ νενομοθέτηται νενομοθέτητο , τίς ἔτι χρεία κατὰ τὴν τάξιν Μελχισέδεκ ἕτερον ἀνίστασθαι ἱερέα καὶ οὐ κατὰ τὴν τάξιν Ἀαρὼν λέγεσθαι ;

μετατιθεμένης γὰρ τῆς ἱερωσύνης ἐξ ἀνάγκης καὶ νόμου μετάθεσις γίνεται .

ἐφ’ ὃν γὰρ λέγεται ταῦτα φυλῆς ἑτέρας μετέσχηκεν , ἀφ’ ἧς οὐδεὶς προσέσχηκεν τῷ θυσιαστηρίῳ ·

πρόδηλον γὰρ ὅτι ἐξ Ἰούδα ἀνατέταλκεν ὁ κύριος ἡμῶν , εἰς ἣν φυλὴν περὶ ἱερέων οὐδὲν οὐδὲν περὶ ἱερωσύνης Μωϋσῆς ἐλάλησεν .

Καὶ περισσότερον ἔτι κατάδηλόν ἐστιν , εἰ κατὰ τὴν ὁμοιότητα Μελχισέδεκ ἀνίσταται ἱερεὺς ἕτερος ,

ὃς οὐ κατὰ νόμον ἐντολῆς σαρκίνης σαρκικῆς γέγονεν ἀλλὰ κατὰ δύναμιν ζωῆς ἀκαταλύτου ,

μαρτυρεῖται μαρτυρεῖ γὰρ ὅτι Σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισέδεκ .

ἀθέτησις μὲν γὰρ γίνεται προαγούσης ἐντολῆς διὰ τὸ αὐτῆς ἀσθενὲς καὶ ἀνωφελές ,

οὐδὲν γὰρ ἐτελείωσεν ὁ νόμος , ἐπεισαγωγὴ δὲ κρείττονος ἐλπίδος , δι’ ἧς ἐγγίζομεν τῷ θεῷ .

Καὶ καθ’ ὅσον οὐ χωρὶς ὁρκωμοσίας ( οἱ μὲν γὰρ χωρὶς ὁρκωμοσίας εἰσὶν ἱερεῖς γεγονότες ,

ὁ δὲ μετὰ ὁρκωμοσίας διὰ τοῦ λέγοντος πρὸς αὐτόν · Ὤμοσεν κύριος , καὶ οὐ μεταμεληθήσεται , Σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα + κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ . ,

κατὰ τοσοῦτο τοσοῦτον κρείττονος καὶ κρείττονος διαθήκης γέγονεν ἔγγυος Ἰησοῦς .

Καὶ οἱ μὲν πλείονές εἰσιν γεγονότες ἱερεῖς διὰ τὸ θανάτῳ κωλύεσθαι παραμένειν ·

ὁ δὲ διὰ τὸ μένειν αὐτὸν εἰς τὸν αἰῶνα ἀπαράβατον ἔχει τὴν ἱερωσύνην ·

ὅθεν καὶ σῴζειν εἰς τὸ παντελὲς δύναται τοὺς προσερχομένους δι’ αὐτοῦ τῷ θεῷ , πάντοτε ζῶν εἰς τὸ ἐντυγχάνειν ὑπὲρ αὐτῶν .

Τοιοῦτος γὰρ ἡμῖν καὶ ἔπρεπεν ἀρχιερεύς , ὅσιος , ἄκακος , ἀμίαντος , κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν , καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος ·

ὃς οὐκ ἔχει καθ’ ἡμέραν ἀνάγκην , ὥσπερ οἱ ἀρχιερεῖς , πρότερον ὑπὲρ τῶν ἰδίων ἁμαρτιῶν θυσίας ἀναφέρειν , ἔπειτα τῶν τοῦ λαοῦ ( τοῦτο γὰρ ἐποίησεν ἐφάπαξ ἑαυτὸν ἀνενέγκας ) ·

ὁ νόμος γὰρ ἀνθρώπους καθίστησιν ἀρχιερεῖς ἔχοντας ἀσθένειαν , ὁ λόγος δὲ τῆς ὁρκωμοσίας τῆς μετὰ τὸν νόμον υἱόν , εἰς τὸν αἰῶνα τετελειωμένον .

Κεφάλαιον δὲ ἐπὶ τοῖς λεγομένοις , τοιοῦτον ἔχομεν ἀρχιερέα , ὃς ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ θρόνου τῆς μεγαλωσύνης ἐν τοῖς οὐρανοῖς ,

τῶν ἁγίων λειτουργὸς καὶ τῆς σκηνῆς τῆς ἀληθινῆς , ἣν ἔπηξεν ὁ κύριος , οὐκ καὶ οὐκ ἄνθρωπος .

πᾶς γὰρ ἀρχιερεὺς εἰς τὸ προσφέρειν δῶρά τε καὶ θυσίας καθίσταται · ὅθεν ἀναγκαῖον ἔχειν τι καὶ τοῦτον ὃ προσενέγκῃ .

εἰ μὲν οὖν γὰρ ἦν ἐπὶ γῆς , οὐδ’ ἂν ἦν ἱερεύς , ὄντων + τῶν ἱερέων τῶν προσφερόντων κατὰ νόμον τὸν νόμον τὰ δῶρα ·

( οἵτινες ὑποδείγματι καὶ σκιᾷ λατρεύουσιν τῶν ἐπουρανίων , καθὼς κεχρημάτισται Μωϋσῆς μέλλων ἐπιτελεῖν τὴν σκηνήν , Ὅρα γάρ , φησίν , ποιήσεις πάντα κατὰ τὸν τύπον τὸν δειχθέντα σοι ἐν τῷ ὄρει ) ·

νυνὶ νῦν δὲ διαφορωτέρας τέτυχεν λειτουργίας , ὅσῳ καὶ κρείττονός ἐστιν διαθήκης μεσίτης , ἥτις ἐπὶ κρείττοσιν ἐπαγγελίαις νενομοθέτηται .

Εἰ γὰρ ἡ πρώτη ἐκείνη ἦν ἄμεμπτος , οὐκ ἂν δευτέρας ἐζητεῖτο τόπος ·

μεμφόμενος γὰρ αὐτοὺς αὐτοῖς λέγει · Ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται , λέγει κύριος , καὶ συντελέσω ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰσραὴλ καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰούδα διαθήκην καινήν ,

οὐ κατὰ τὴν διαθήκην ἣν ἐποίησα τοῖς πατράσιν αὐτῶν ἐν ἡμέρᾳ ἐπιλαβομένου μου τῆς χειρὸς αὐτῶν ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου , ὅτι αὐτοὶ οὐκ ἐνέμειναν ἐν τῇ διαθήκῃ μου , κἀγὼ ἠμέλησα αὐτῶν , λέγει κύριος .

ὅτι αὕτη ἡ διαθήκη ἣν διαθήσομαι τῷ οἴκῳ Ἰσραὴλ μετὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας , λέγει κύριος , διδοὺς νόμους μου εἰς τὴν διάνοιαν αὐτῶν , καὶ ἐπὶ καρδίας αὐτῶν ἐπιγράψω αὐτούς , καὶ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς θεόν καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν .

καὶ οὐ μὴ διδάξωσιν ἕκαστος τὸν πολίτην αὐτοῦ καὶ ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ , λέγων · Γνῶθι τὸν κύριον , ὅτι πάντες εἰδήσουσίν με ἀπὸ μικροῦ + αὐτῶν ἕως μεγάλου αὐτῶν .

ὅτι ἵλεως ἔσομαι ταῖς ἀδικίαις αὐτῶν , καὶ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν + καὶ τῶν ἀνομιῶν αὐτῶν οὐ μὴ μνησθῶ ἔτι .

ἐν τῷ λέγειν Καινὴν πεπαλαίωκεν τὴν πρώτην , τὸ δὲ παλαιούμενον καὶ γηράσκον ἐγγὺς ἀφανισμοῦ .

Εἶχε μὲν οὖν + καὶ ἡ πρώτη δικαιώματα λατρείας τό τε ἅγιον κοσμικόν .

σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία καὶ ἡ τράπεζα καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων , ἥτις λέγεται Ἅγια ·

μετὰ δὲ τὸ δεύτερον καταπέτασμα σκηνὴ ἡ λεγομένη Ἅγια Ἁγίων τὰ ἅγια τῶν ἁγίων ,

χρυσοῦν ἔχουσα θυμιατήριον καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίῳ , ἐν ᾗ στάμνος χρυσῆ ἔχουσα τὸ μάννα καὶ ἡ ῥάβδος Ἀαρὼν ἡ βλαστήσασα καὶ αἱ πλάκες τῆς διαθήκης ,

ὑπεράνω δὲ αὐτῆς Χερουβὶν δόξης κατασκιάζοντα τὸ ἱλαστήριον · περὶ ὧν οὐκ ἔστιν νῦν λέγειν κατὰ μέρος .

Τούτων δὲ οὕτως κατεσκευασμένων , εἰς μὲν τὴν πρώτην σκηνὴν διὰ παντὸς εἰσίασιν οἱ ἱερεῖς τὰς λατρείας ἐπιτελοῦντες ,

εἰς δὲ τὴν δευτέραν ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ μόνος ὁ ἀρχιερεύς , οὐ χωρὶς αἵματος , ὃ προσφέρει ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ τῶν τοῦ λαοῦ ἀγνοημάτων ,

τοῦτο δηλοῦντος τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου , μήπω πεφανερῶσθαι τὴν τῶν ἁγίων ὁδὸν ἔτι τῆς πρώτης σκηνῆς ἐχούσης στάσιν ,

ἥτις παραβολὴ εἰς τὸν καιρὸν τὸν ἐνεστηκότα , καθ’ ἣν ὃν δῶρά τε καὶ θυσίαι προσφέρονται μὴ δυνάμεναι κατὰ συνείδησιν τελειῶσαι τὸν λατρεύοντα ,

μόνον ἐπὶ βρώμασιν καὶ πόμασιν καὶ διαφόροις βαπτισμοῖς , δικαιώματα καὶ δικαιώματα καὶ δικαιώμασιν σαρκὸς μέχρι καιροῦ διορθώσεως ἐπικείμενα .

Χριστὸς δὲ παραγενόμενος ἀρχιερεὺς τῶν γενομένων μελλόντων ἀγαθῶν διὰ τῆς μείζονος καὶ τελειοτέρας σκηνῆς οὐ χειροποιήτου , τοῦτ’ ἔστιν οὐ ταύτης τῆς κτίσεως ,

οὐδὲ δι’ αἵματος τράγων καὶ μόσχων διὰ δὲ τοῦ ἰδίου αἵματος , εἰσῆλθεν ἐφάπαξ εἰς τὰ ἅγια , αἰωνίαν λύτρωσιν εὑράμενος .

εἰ γὰρ τὸ αἷμα τράγων καὶ ταύρων ταύρων καὶ τράγων καὶ σποδὸς δαμάλεως ῥαντίζουσα τοὺς κεκοινωμένους ἁγιάζει πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς καθαρότητα ,

πόσῳ μᾶλλον τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ , ὃς διὰ πνεύματος αἰωνίου ἑαυτὸν προσήνεγκεν ἄμωμον τῷ θεῷ , καθαριεῖ τὴν συνείδησιν ἡμῶν ὑμῶν ἀπὸ νεκρῶν ἔργων εἰς τὸ λατρεύειν θεῷ ζῶντι .

Καὶ διὰ τοῦτο διαθήκης καινῆς μεσίτης ἐστίν , ὅπως θανάτου γενομένου εἰς ἀπολύτρωσιν τῶν ἐπὶ τῇ πρώτῃ διαθήκῃ παραβάσεων τὴν ἐπαγγελίαν λάβωσιν οἱ κεκλημένοι τῆς αἰωνίου κληρονομίας .

ὅπου γὰρ διαθήκη , θάνατον ἀνάγκη φέρεσθαι τοῦ διαθεμένου ·

διαθήκη γὰρ ἐπὶ νεκροῖς βεβαία , ἐπεὶ μήποτε μὴ τότε ἰσχύει ὅτε ζῇ ὁ διαθέμενος .

ὅθεν οὐδὲ ἡ πρώτη χωρὶς αἵματος ἐγκεκαίνισται ·

λαληθείσης γὰρ πάσης ἐντολῆς κατὰ τὸν νόμον ὑπὸ Μωϋσέως παντὶ τῷ λαῷ , λαβὼν τὸ αἷμα τῶν μόσχων + καὶ τῶν τράγων καὶ τράγων μετὰ ὕδατος καὶ ἐρίου κοκκίνου καὶ ὑσσώπου αὐτό τε τὸ βιβλίον καὶ πάντα τὸν λαὸν ἐράντισεν ,

λέγων · Τοῦτο τὸ αἷμα τῆς διαθήκης ἧς ἐνετείλατο πρὸς ὑμᾶς ὁ θεός ·

καὶ τὴν σκηνὴν δὲ καὶ πάντα τὰ σκεύη τῆς λειτουργίας τῷ αἵματι ὁμοίως ἐράντισεν .

καὶ σχεδὸν ἐν αἵματι πάντα καθαρίζεται κατὰ τὸν νόμον , καὶ χωρὶς αἱματεκχυσίας οὐ γίνεται ἄφεσις .

Ἀνάγκη οὖν τὰ μὲν ὑποδείγματα τῶν ἐν τοῖς οὐρανοῖς τούτοις καθαρίζεσθαι , αὐτὰ δὲ τὰ ἐπουράνια κρείττοσι θυσίαις παρὰ ταύτας .

οὐ γὰρ εἰς χειροποίητα εἰσῆλθεν ἅγια ἅγια εἰσῆλθεν ὁ Χριστός , ἀντίτυπα τῶν ἀληθινῶν , ἀλλ’ εἰς αὐτὸν τὸν οὐρανόν , νῦν ἐμφανισθῆναι τῷ προσώπῳ τοῦ θεοῦ ὑπὲρ ἡμῶν ·

οὐδ’ ἵνα πολλάκις προσφέρῃ ἑαυτόν , ὥσπερ ὁ ἀρχιερεὺς εἰσέρχεται εἰς τὰ ἅγια κατ’ ἐνιαυτὸν ἐν αἵματι ἀλλοτρίῳ ,

ἐπεὶ ἔδει αὐτὸν πολλάκις παθεῖν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου · νυνὶ νῦν δὲ ἅπαξ ἐπὶ συντελείᾳ τῶν αἰώνων εἰς ἀθέτησιν ἁμαρτίας τῆς ἁμαρτίας διὰ τῆς θυσίας αὐτοῦ πεφανέρωται .

καὶ καθ’ ὅσον ἀπόκειται τοῖς ἀνθρώποις ἅπαξ ἀποθανεῖν , μετὰ δὲ τοῦτο κρίσις ,

οὕτως καὶ ὁ Χριστός , ἅπαξ προσενεχθεὶς εἰς τὸ πολλῶν ἀνενεγκεῖν ἁμαρτίας , ἐκ δευτέρου χωρὶς ἁμαρτίας ὀφθήσεται τοῖς αὐτὸν ἀπεκδεχομένοις εἰς σωτηρίαν .

Σκιὰν γὰρ ἔχων ὁ νόμος τῶν μελλόντων ἀγαθῶν , οὐκ αὐτὴν τὴν εἰκόνα τῶν πραγμάτων , κατ’ ἐνιαυτὸν ταῖς αὐταῖς θυσίαις ἃς προσφέρουσιν εἰς τὸ διηνεκὲς οὐδέποτε δύναται δύνανται τοὺς προσερχομένους τελειῶσαι ·

ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐπαύσαντο προσφερόμεναι , διὰ τὸ μηδεμίαν ἔχειν ἔτι συνείδησιν ἁμαρτιῶν τοὺς λατρεύοντας ἅπαξ κεκαθαρισμένους κεκαθαρμένους .

ἀλλ’ ἐν αὐταῖς ἀνάμνησις ἁμαρτιῶν κατ’ ἐνιαυτόν ,

ἀδύνατον γὰρ αἷμα ταύρων καὶ τράγων ἀφαιρεῖν ἁμαρτίας .

διὸ εἰσερχόμενος εἰς τὸν κόσμον λέγει · Θυσίαν καὶ προσφορὰν οὐκ ἠθέλησας , σῶμα δὲ κατηρτίσω μοι ·

ὁλοκαυτώματα καὶ περὶ ἁμαρτίας οὐκ εὐδόκησας .

τότε εἶπον · Ἰδοὺ ἥκω , ἐν κεφαλίδι βιβλίου γέγραπται περὶ ἐμοῦ , τοῦ ποιῆσαι , ὁ θεός , τὸ θέλημά σου .

ἀνώτερον λέγων ὅτι Θυσίας καὶ προσφορὰς Θυσίαν καὶ προσφορὰν καὶ ὁλοκαυτώματα καὶ περὶ ἁμαρτίας οὐκ ἠθέλησας οὐδὲ εὐδόκησας , αἵτινες κατὰ νόμον τόν νόμον προσφέρονται ,

τότε εἴρηκεν · Ἰδοὺ ἥκω τοῦ ποιῆσαι + ὁ θεός τὸ θέλημά σου · ἀναιρεῖ τὸ πρῶτον ἵνα τὸ δεύτερον στήσῃ .

ἐν ᾧ θελήματι ἡγιασμένοι ἐσμὲν + οἱ διὰ τῆς προσφορᾶς τοῦ σώματος Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐφάπαξ .

Καὶ πᾶς μὲν ἱερεὺς ἕστηκεν καθ’ ἡμέραν λειτουργῶν καὶ τὰς αὐτὰς πολλάκις προσφέρων θυσίας , αἵτινες οὐδέποτε δύνανται περιελεῖν ἁμαρτίας .

οὗτος αὐτὸς δὲ μίαν ὑπὲρ ἁμαρτιῶν προσενέγκας θυσίαν εἰς τὸ διηνεκὲς ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ θεοῦ ,

τὸ λοιπὸν ἐκδεχόμενος ἕως τεθῶσιν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν αὐτοῦ ,

μιᾷ γὰρ προσφορᾷ τετελείωκεν εἰς τὸ διηνεκὲς τοὺς ἁγιαζομένους .

μαρτυρεῖ δὲ ἡμῖν καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον , μετὰ γὰρ τὸ εἰρηκέναι προειρηκέναι ·

Αὕτη ἡ διαθήκη ἣν διαθήσομαι πρὸς αὐτοὺς μετὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας , λέγει κύριος , διδοὺς νόμους μου ἐπὶ καρδίας αὐτῶν , καὶ ἐπὶ τὴν διάνοιαν τῶν διανοιῶν αὐτῶν ἐπιγράψω αὐτούς ,

καὶ ὕστερον λέγει καὶ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν καὶ τῶν ἀνομιῶν αὐτῶν οὐ μὴ μνησθήσομαι μνησθῶ ἔτι ·

ὅπου δὲ ἄφεσις τούτων , οὐκέτι προσφορὰ περὶ ἁμαρτίας .

Ἔχοντες οὖν , ἀδελφοί , παρρησίαν εἰς τὴν εἴσοδον τῶν ἁγίων ἐν τῷ αἵματι Ἰησοῦ ,

ἣν ἐνεκαίνισεν ἡμῖν ὁδὸν πρόσφατον καὶ ζῶσαν διὰ τοῦ καταπετάσματος , τοῦτ’ ἔστιν τῆς σαρκὸς αὐτοῦ ,

καὶ ἱερέα μέγαν ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ ,

προσερχώμεθα μετὰ ἀληθινῆς καρδίας ἐν πληροφορίᾳ πίστεως , ῥεραντισμένοι τὰς καρδίας ἀπὸ συνειδήσεως πονηρᾶς καὶ λελουσμένοι τὸ σῶμα ὕδατι καθαρῷ ·

κατέχωμεν τὴν ὁμολογίαν τῆς ἐλπίδος ἀκλινῆ , πιστὸς γὰρ ὁ ἐπαγγειλάμενος ·

καὶ κατανοῶμεν ἀλλήλους εἰς παροξυσμὸν ἀγάπης καὶ καλῶν ἔργων ,

μὴ ἐγκαταλείποντες τὴν ἐπισυναγωγὴν ἑαυτῶν , καθὼς ἔθος τισίν , ἀλλὰ παρακαλοῦντες , καὶ τοσούτῳ μᾶλλον ὅσῳ βλέπετε ἐγγίζουσαν τὴν ἡμέραν .

Ἑκουσίως γὰρ ἁμαρτανόντων ἡμῶν μετὰ τὸ λαβεῖν τὴν ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας , οὐκέτι περὶ ἁμαρτιῶν ἀπολείπεται θυσία ,

φοβερὰ δέ τις ἐκδοχὴ κρίσεως καὶ πυρὸς ζῆλος ἐσθίειν μέλλοντος τοὺς ὑπεναντίους .

ἀθετήσας τις νόμον Μωϋσέως χωρὶς οἰκτιρμῶν ἐπὶ δυσὶν ἢ τρισὶν μάρτυσιν ἀποθνῄσκει ·

πόσῳ δοκεῖτε χείρονος ἀξιωθήσεται τιμωρίας ὁ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ καταπατήσας , καὶ τὸ αἷμα τῆς διαθήκης κοινὸν ἡγησάμενος ἐν ᾧ ἡγιάσθη , καὶ τὸ πνεῦμα τῆς χάριτος ἐνυβρίσας .

οἴδαμεν γὰρ τὸν εἰπόντα · Ἐμοὶ ἐκδίκησις , ἐγὼ ἀνταποδώσω + λέγει κύριος · καὶ πάλιν · Κρινεῖ κύριος κύριος κρινεῖ τὸν λαὸν αὐτοῦ .

φοβερὸν τὸ ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας θεοῦ ζῶντος .

Ἀναμιμνῄσκεσθε δὲ τὰς πρότερον ἡμέρας , ἐν αἷς φωτισθέντες πολλὴν ἄθλησιν ὑπεμείνατε παθημάτων ,

τοῦτο μὲν ὀνειδισμοῖς τε καὶ θλίψεσιν θεατριζόμενοι , τοῦτο δὲ κοινωνοὶ τῶν οὕτως ἀναστρεφομένων γενηθέντες ·

καὶ γὰρ τοῖς δεσμίοις δεσμοῖς μου συνεπαθήσατε , καὶ τὴν ἁρπαγὴν τῶν ὑπαρχόντων ὑμῶν μετὰ χαρᾶς προσεδέξασθε , γινώσκοντες ἔχειν ἑαυτοὺς ἑαυτοῖς κρείττονα ὕπαρξιν + ἐν οὐρανοῖς καὶ μένουσαν .

μὴ ἀποβάλητε οὖν τὴν παρρησίαν ὑμῶν , ἥτις ἔχει μεγάλην μισθαποδοσίαν μισθαποδοσίαν μεγάλην ,

ὑπομονῆς γὰρ ἔχετε χρείαν ἵνα τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ ποιήσαντες κομίσησθε τὴν ἐπαγγελίαν ·

ἔτι γὰρ μικρὸν ὅσον ὅσον , ὁ ἐρχόμενος ἥξει καὶ οὐ χρονίσει ·

ὁ δὲ δίκαιός μου ἐκ πίστεως ζήσεται , καὶ ἐὰν ὑποστείληται , οὐκ εὐδοκεῖ ἡ ψυχή μου ἐν αὐτῷ .

ἡμεῖς δὲ οὐκ ἐσμὲν ὑποστολῆς εἰς ἀπώλειαν , ἀλλὰ πίστεως εἰς περιποίησιν ψυχῆς .

Ἔστιν δὲ πίστις ἐλπιζομένων ὑπόστασις , πραγμάτων ἔλεγχος οὐ βλεπομένων ·

ἐν ταύτῃ γὰρ ἐμαρτυρήθησαν οἱ πρεσβύτεροι .

πίστει νοοῦμεν κατηρτίσθαι τοὺς αἰῶνας ῥήματι θεοῦ , εἰς τὸ μὴ ἐκ φαινομένων τὸ βλεπόμενον τά βλεπόμενα γεγονέναι .

Πίστει πλείονα θυσίαν Ἅβελ παρὰ Κάϊν προσήνεγκεν τῷ θεῷ , δι’ ἧς ἐμαρτυρήθη εἶναι δίκαιος , μαρτυροῦντος ἐπὶ τοῖς δώροις αὐτοῦ τοῦ θεοῦ τῷ θεῷ , καὶ δι’ αὐτῆς ἀποθανὼν ἔτι λαλεῖ λαλεῖται .

Πίστει Ἑνὼχ μετετέθη τοῦ μὴ ἰδεῖν θάνατον , καὶ οὐχ ηὑρίσκετο διότι μετέθηκεν αὐτὸν ὁ θεός · πρὸ γὰρ τῆς μεταθέσεως + αὐτοῦ μεμαρτύρηται εὐαρεστηκέναι τῷ θεῷ ,

χωρὶς δὲ πίστεως ἀδύνατον εὐαρεστῆσαι , πιστεῦσαι γὰρ δεῖ τὸν προσερχόμενον τῷ θεῷ ὅτι ἔστιν καὶ τοῖς ἐκζητοῦσιν αὐτὸν μισθαποδότης γίνεται .

πίστει χρηματισθεὶς Νῶε περὶ τῶν μηδέπω βλεπομένων εὐλαβηθεὶς κατεσκεύασεν κιβωτὸν εἰς σωτηρίαν τοῦ οἴκου αὐτοῦ , δι’ ἧς κατέκρινεν τὸν κόσμον , καὶ τῆς κατὰ πίστιν δικαιοσύνης ἐγένετο κληρονόμος .

Πίστει + ὁ καλούμενος Ἀβραὰμ ὑπήκουσεν ἐξελθεῖν εἰς τόπον τὸν τόπον ὃν ἤμελλεν λαμβάνειν εἰς κληρονομίαν , καὶ ἐξῆλθεν μὴ ἐπιστάμενος ποῦ ἔρχεται .

πίστει παρῴκησεν εἰς γῆν τῆς ἐπαγγελίας ὡς ἀλλοτρίαν , ἐν σκηναῖς κατοικήσας μετὰ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ τῶν συγκληρονόμων τῆς ἐπαγγελίας τῆς αὐτῆς ·

ἐξεδέχετο γὰρ τὴν τοὺς θεμελίους ἔχουσαν πόλιν , ἧς τεχνίτης καὶ δημιουργὸς ὁ θεός .

πίστει καὶ αὐτῇ Σάρρᾳ αὐτὴ Σάρρα αὐτὴ Σάρρα στεῖρα δύναμιν εἰς καταβολὴν σπέρματος ἔλαβεν καὶ παρὰ καιρὸν ἡλικίας + ἔτεκεν , ἐπεὶ πιστὸν ἡγήσατο τὸν ἐπαγγειλάμενον ·

διὸ καὶ ἀφ’ ἑνὸς ἐγεννήθησαν , καὶ ταῦτα νενεκρωμένου , καθὼς τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ τῷ πλήθει καὶ ὡς ἡ ἄμμος ἡ παρὰ τὸ χεῖλος τῆς θαλάσσης ἡ ἀναρίθμητος .

Κατὰ πίστιν ἀπέθανον οὗτοι πάντες , μὴ λαβόντες κομισάμενοι τὰς ἐπαγγελίας , ἀλλὰ πόρρωθεν αὐτὰς ἰδόντες καὶ ἀσπασάμενοι , καὶ ὁμολογήσαντες ὅτι ξένοι καὶ παρεπίδημοί εἰσιν ἐπὶ τῆς γῆς .

οἱ γὰρ τοιαῦτα λέγοντες ἐμφανίζουσιν ὅτι πατρίδα ἐπιζητοῦσιν .

καὶ εἰ μὲν ἐκείνης μνημονεύουσιν ἐμνημόνευον ἀφ’ ἧς ἐξέβησαν ἐξῆλθον , εἶχον ἂν καιρὸν ἀνακάμψαι ·

νῦν δὲ κρείττονος ὀρέγονται , τοῦτ’ ἔστιν ἐπουρανίου . διὸ οὐκ ἐπαισχύνεται αὐτοὺς ὁ θεὸς θεὸς ἐπικαλεῖσθαι αὐτῶν , ἡτοίμασεν γὰρ αὐτοῖς πόλιν .

Πίστει προσενήνοχεν Ἀβραὰμ τὸν Ἰσαὰκ πειραζόμενος , καὶ τὸν μονογενῆ προσέφερεν ὁ τὰς ἐπαγγελίας ἀναδεξάμενος ,

πρὸς ὃν ἐλαλήθη ὅτι Ἐν Ἰσαὰκ κληθήσεταί σοι σπέρμα ,

λογισάμενος ὅτι καὶ ἐκ νεκρῶν ἐγείρειν δυνατὸς ὁ θεός · ὅθεν αὐτὸν καὶ ἐν παραβολῇ ἐκομίσατο .

Πίστει καὶ περὶ μελλόντων εὐλόγησεν Ἰσαὰκ τὸν Ἰακὼβ καὶ τὸν Ἠσαῦ .

πίστει Ἰακὼβ ἀποθνῄσκων ἕκαστον τῶν υἱῶν Ἰωσὴφ εὐλόγησεν , καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς ῥάβδου αὐτοῦ .

πίστει Ἰωσὴφ τελευτῶν περὶ τῆς ἐξόδου τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἐμνημόνευσεν , καὶ περὶ τῶν ὀστέων αὐτοῦ ἐνετείλατο .

Πίστει Μωϋσῆς γεννηθεὶς ἐκρύβη τρίμηνον ὑπὸ τῶν πατέρων αὐτοῦ , διότι εἶδον ἀστεῖον τὸ παιδίον καὶ οὐκ ἐφοβήθησαν τὸ διάταγμα τοῦ βασιλέως .

πίστει Μωϋσῆς μέγας γενόμενος ἠρνήσατο λέγεσθαι υἱὸς θυγατρὸς Φαραώ ,

μᾶλλον ἑλόμενος συγκακουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ θεοῦ ἢ πρόσκαιρον ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν ,

μείζονα πλοῦτον ἡγησάμενος τῶν Αἰγύπτου θησαυρῶν τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ , ἀπέβλεπεν γὰρ εἰς τὴν μισθαποδοσίαν .

πίστει κατέλιπεν Αἴγυπτον , μὴ φοβηθεὶς τὸν θυμὸν τοῦ βασιλέως , τὸν γὰρ ἀόρατον ὡς ὁρῶν ἐκαρτέρησεν .

πίστει πεποίηκεν τὸ πάσχα καὶ τὴν πρόσχυσιν τοῦ αἵματος , ἵνα μὴ ὁ ὀλοθρεύων τὰ πρωτότοκα θίγῃ αὐτῶν .

Πίστει διέβησαν τὴν Ἐρυθρὰν Θάλασσαν ὡς διὰ ξηρᾶς γῆς , ἧς πεῖραν λαβόντες οἱ Αἰγύπτιοι κατεπόθησαν .

πίστει τὰ τείχη Ἰεριχὼ ἔπεσαν ἔπεσεν κυκλωθέντα ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας .

πίστει Ῥαὰβ ἡ πόρνη οὐ συναπώλετο τοῖς ἀπειθήσασιν , δεξαμένη τοὺς κατασκόπους μετ’ εἰρήνης .

Καὶ τί ἔτι λέγω ; ἐπιλείψει με γὰρ γὰρ με διηγούμενον ὁ χρόνος περὶ Γεδεών , Βαράκ , Σαμψών τε καὶ Σαμψών καὶ , Ἰεφθάε , Δαυίδ τε καὶ Σαμουὴλ καὶ τῶν προφητῶν ,

οἳ διὰ πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας , εἰργάσαντο δικαιοσύνην , ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν , ἔφραξαν στόματα λεόντων ,

ἔσβεσαν δύναμιν πυρός , ἔφυγον στόματα μαχαίρης μαχαίρας , ἐδυναμώθησαν ἐνεδυναμώθησαν ἀπὸ ἀσθενείας , ἐγενήθησαν ἰσχυροὶ ἐν πολέμῳ , παρεμβολὰς ἔκλιναν ἀλλοτρίων ·

ἔλαβον γυναῖκες ἐξ ἀναστάσεως τοὺς νεκροὺς αὐτῶν · ἄλλοι δὲ ἐτυμπανίσθησαν , οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν , ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν ·

ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον , ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς ·

ἐλιθάσθησαν , ἐπρίσθησαν ἐπειράσθησαν ἐπρίσθησαν ἐπρίσθησαν ἐπειράσθησαν , ἐν φόνῳ μαχαίρης μαχαίρας ἀπέθανον , περιῆλθον ἐν μηλωταῖς , ἐν αἰγείοις δέρμασιν , ὑστερούμενοι , θλιβόμενοι , κακουχούμενοι ,

ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος ἐπὶ ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς ·

καὶ + οὗτοι πάντες μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν ,

τοῦ θεοῦ περὶ ἡμῶν κρεῖττόν τι προβλεψαμένου , ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσιν .

Τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς , τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων , ὄγκον ἀποθέμενοι πάντα καὶ τὴν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν , δι’ ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα ,

ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν , ὃς ἀντὶ τῆς προκειμένης αὐτῷ χαρᾶς ὑπέμεινεν σταυρὸν αἰσχύνης καταφρονήσας , ἐν δεξιᾷ τε τοῦ θρόνου τοῦ θεοῦ κεκάθικεν .

Ἀναλογίσασθε γὰρ τὸν τοιαύτην ὑπομεμενηκότα ὑπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν εἰς ἑαυτοὺς ἑαυτὸν αὐτὸν ἀντιλογίαν , ἵνα μὴ κάμητε ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν ἐκλυόμενοι .

οὔπω μέχρις αἵματος ἀντικατέστητε πρὸς τὴν ἁμαρτίαν ἀνταγωνιζόμενοι ,

καὶ ἐκλέλησθε τῆς παρακλήσεως , ἥτις ὑμῖν ὡς υἱοῖς διαλέγεται , Υἱέ μου , μὴ ὀλιγώρει παιδείας κυρίου , μηδὲ ἐκλύου ὑπ’ αὐτοῦ ἐλεγχόμενος ·

ὃν γὰρ ἀγαπᾷ κύριος παιδεύει , μαστιγοῖ δὲ πάντα υἱὸν ὃν παραδέχεται .

εἰς παιδείαν ὑπομένετε · ὡς υἱοῖς ὑμῖν προσφέρεται ὁ θεός · τίς γὰρ + ἐστιν υἱὸς ὃν οὐ παιδεύει πατήρ ;

εἰ δὲ χωρίς ἐστε παιδείας ἧς μέτοχοι γεγόνασι πάντες , ἄρα νόθοι καὶ οὐχ υἱοί ἐστε ἐστε καὶ οὐχ υἱοί .

εἶτα τοὺς μὲν τῆς σαρκὸς ἡμῶν πατέρας εἴχομεν παιδευτὰς καὶ ἐνετρεπόμεθα · οὐ πολὺ πολὺ δὲ πολλῷ μᾶλλον ὑποταγησόμεθα τῷ πατρὶ τῶν πνευμάτων καὶ ζήσομεν ;

οἱ μὲν γὰρ πρὸς ὀλίγας ἡμέρας κατὰ τὸ δοκοῦν αὐτοῖς ἐπαίδευον , ὁ δὲ ἐπὶ τὸ συμφέρον εἰς τὸ μεταλαβεῖν τῆς ἁγιότητος αὐτοῦ .

πᾶσα δὲ μὲν παιδεία πρὸς μὲν τὸ παρὸν οὐ δοκεῖ χαρᾶς εἶναι ἀλλὰ λύπης , ὕστερον δὲ καρπὸν εἰρηνικὸν τοῖς δι’ αὐτῆς γεγυμνασμένοις ἀποδίδωσιν δικαιοσύνης .

Διὸ τὰς παρειμένας χεῖρας καὶ τὰ παραλελυμένα γόνατα ἀνορθώσατε ,

καὶ τροχιὰς ὀρθὰς ποιεῖτε ποιήσατε τοῖς ποσὶν ὑμῶν , ἵνα μὴ τὸ χωλὸν ἐκτραπῇ , ἰαθῇ δὲ μᾶλλον .

Εἰρήνην διώκετε μετὰ πάντων , καὶ τὸν ἁγιασμόν , οὗ χωρὶς οὐδεὶς ὄψεται τὸν κύριον ,

ἐπισκοποῦντες μή τις ὑστερῶν ἀπὸ τῆς χάριτος τοῦ θεοῦ , μή τις ῥίζα πικρίας ἄνω φύουσα ἐνοχλῇ καὶ δι’ αὐτῆς διὰ ταύτης μιανθῶσιν πολλοί οἱ πολλοί ,

μή τις πόρνος ἢ βέβηλος ὡς Ἠσαῦ , ὃς ἀντὶ βρώσεως μιᾶς ἀπέδετο τὰ πρωτοτόκια ἑαυτοῦ αὐτοῦ .

ἴστε γὰρ ὅτι καὶ μετέπειτα θέλων κληρονομῆσαι τὴν εὐλογίαν ἀπεδοκιμάσθη , μετανοίας γὰρ τόπον οὐχ εὗρεν , καίπερ μετὰ δακρύων ἐκζητήσας αὐτήν .

Οὐ γὰρ προσεληλύθατε ψηλαφωμένῳ + ὄρει καὶ κεκαυμένῳ πυρὶ καὶ γνόφῳ καὶ ζόφῳ σκότῳ καὶ θυέλλῃ

καὶ σάλπιγγος ἤχῳ καὶ φωνῇ ῥημάτων , ἧς οἱ ἀκούσαντες παρῃτήσαντο μὴ προστεθῆναι αὐτοῖς λόγον ·

οὐκ ἔφερον γὰρ τὸ διαστελλόμενον · Κἂν θηρίον θίγῃ τοῦ ὄρους , λιθοβοληθήσεται ·

καί , οὕτω φοβερὸν ἦν τὸ φανταζόμενον , Μωϋσῆς εἶπεν · Ἔκφοβός εἰμι καὶ ἔντρομος .

ἀλλὰ προσεληλύθατε Σιὼν ὄρει καὶ πόλει θεοῦ ζῶντος , Ἰερουσαλὴμ ἐπουρανίῳ , καὶ μυριάσιν ἀγγέλων , πανηγύρει

καὶ ἐκκλησίᾳ πρωτοτόκων ἀπογεγραμμένων ἐν οὐρανοῖς ἐν οὐρανοῖς ἀπογεγραμμένων , καὶ κριτῇ θεῷ πάντων , καὶ πνεύμασι δικαίων τετελειωμένων ,

καὶ διαθήκης νέας μεσίτῃ Ἰησοῦ , καὶ αἵματι ῥαντισμοῦ κρεῖττον λαλοῦντι παρὰ τὸν Ἅβελ .

Βλέπετε μὴ παραιτήσησθε τὸν λαλοῦντα · εἰ γὰρ ἐκεῖνοι οὐκ ἐξέφυγον ἔφυγον ἐπὶ γῆς παραιτησάμενοι τὸν τὸν ἐπὶ γῆς παραιτησάμενοι χρηματίζοντα , πολὺ πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς οἱ τὸν ἀπ’ οὐρανῶν ἀποστρεφόμενοι ·

οὗ ἡ φωνὴ τὴν γῆν ἐσάλευσεν τότε , νῦν δὲ ἐπήγγελται λέγων · Ἔτι ἅπαξ ἐγὼ σείσω σείω οὐ μόνον τὴν γῆν ἀλλὰ καὶ τὸν οὐρανόν .

τὸ δὲ Ἔτι ἅπαξ δηλοῖ τῶν σαλευομένων τὴν τῶν σαλευομένων τῶν σαλευομένων τὴν μετάθεσιν ὡς πεποιημένων , ἵνα μείνῃ τὰ μὴ σαλευόμενα .

διὸ βασιλείαν ἀσάλευτον παραλαμβάνοντες ἔχωμεν χάριν , δι’ ἧς λατρεύωμεν λατρεύομεν εὐαρέστως τῷ θεῷ μετὰ εὐλαβείας καὶ δέους αἰδοῦς καὶ εὐλαβείας ,

καὶ γὰρ ὁ θεὸς ἡμῶν πῦρ καταναλίσκον .

Ἡ φιλαδελφία μενέτω .

τῆς φιλοξενίας μὴ ἐπιλανθάνεσθε , διὰ ταύτης γὰρ ἔλαθόν τινες ξενίσαντες ἀγγέλους .

μιμνῄσκεσθε τῶν δεσμίων ὡς συνδεδεμένοι , τῶν κακουχουμένων ὡς καὶ αὐτοὶ ὄντες ἐν σώματι .

τίμιος ὁ γάμος ἐν πᾶσιν καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος , πόρνους γὰρ δὲ καὶ μοιχοὺς κρινεῖ ὁ θεός .

ἀφιλάργυρος ὁ τρόπος · ἀρκούμενοι τοῖς παροῦσιν · αὐτὸς γὰρ εἴρηκεν · Οὐ μή σε ἀνῶ οὐδ’ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω ἐγκαταλείπω ·

ὥστε θαρροῦντας ἡμᾶς λέγειν · Κύριος ἐμοὶ βοηθός , οὐ καὶ οὐ φοβηθήσομαι · τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος ;

Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν , οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ θεοῦ , ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν .

Ἰησοῦς Χριστὸς ἐχθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτός , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας .

διδαχαῖς ποικίλαις καὶ ξέναις μὴ παραφέρεσθε · καλὸν γὰρ χάριτι βεβαιοῦσθαι τὴν καρδίαν , οὐ βρώμασιν , ἐν οἷς οὐκ ὠφελήθησαν οἱ περιπατοῦντες περιπατήσαντες .

ἔχομεν θυσιαστήριον ἐξ οὗ φαγεῖν οὐκ ἔχουσιν ἐξουσίαν οἱ τῇ σκηνῇ λατρεύοντες .

ὧν γὰρ εἰσφέρεται ζῴων τὸ αἷμα περὶ ἁμαρτίας εἰς τὰ ἅγια διὰ τοῦ ἀρχιερέως , τούτων τὰ σώματα κατακαίεται ἔξω τῆς παρεμβολῆς ·

διὸ καὶ Ἰησοῦς , ἵνα ἁγιάσῃ διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος τὸν λαόν , ἔξω τῆς πύλης ἔπαθεν .

τοίνυν ἐξερχώμεθα πρὸς αὐτὸν ἔξω τῆς παρεμβολῆς , τὸν ὀνειδισμὸν αὐτοῦ φέροντες .

οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν , ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν ·

δι’ αὐτοῦ οὖν ἀναφέρωμεν θυσίαν αἰνέσεως διὰ παντὸς τῷ θεῷ , τοῦτ’ ἔστιν καρπὸν χειλέων ὁμολογούντων τῷ ὀνόματι αὐτοῦ .

τῆς δὲ εὐποιΐας καὶ κοινωνίας μὴ ἐπιλανθάνεσθε , τοιαύταις γὰρ θυσίαις εὐαρεστεῖται ὁ θεός .

Πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκετε , αὐτοὶ γὰρ ἀγρυπνοῦσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ὡς λόγον ἀποδώσοντες , ἵνα μετὰ χαρᾶς τοῦτο ποιῶσιν καὶ μὴ στενάζοντες , ἀλυσιτελὲς γὰρ ὑμῖν τοῦτο .

Προσεύχεσθε περὶ ἡμῶν , πειθόμεθα πεποίθαμεν γὰρ ὅτι καλὴν συνείδησιν ἔχομεν , ἐν πᾶσιν καλῶς θέλοντες ἀναστρέφεσθαι .

περισσοτέρως δὲ παρακαλῶ τοῦτο ποιῆσαι ἵνα τάχιον ἀποκατασταθῶ ὑμῖν .

Ὁ δὲ θεὸς τῆς εἰρήνης , ὁ ἀναγαγὼν ἐκ νεκρῶν τὸν ποιμένα τῶν προβάτων τὸν μέγαν ἐν αἵματι διαθήκης αἰωνίου , τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν ,

καταρτίσαι ὑμᾶς ἐν παντὶ + ἔργῳ ἀγαθῷ εἰς τὸ ποιῆσαι τὸ θέλημα αὐτοῦ , ποιῶν ἐν ἡμῖν ὑμῖν τὸ εὐάρεστον ἐνώπιον αὐτοῦ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ , ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας + τῶν αἰώνων · ἀμήν .

Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς , ἀδελφοί , ἀνέχεσθε τοῦ λόγου τῆς παρακλήσεως , καὶ γὰρ διὰ…

γιν…