Epistula Iacobi

Ἰάκωβος θεοῦ καὶ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ δοῦλος ταῖς δώδεκα φυλαῖς ταῖς ἐν τῇ διασπορᾷ χαίρειν .

Πᾶσαν χαρὰν ἡγήσασθε , ἀδελφοί μου , ὅταν πειρασμοῖς περιπέσητε ποικίλοις ,

γινώσκοντες ὅτι τὸ δοκίμιον ὑμῶν τῆς πίστεως κατεργάζεται ὑπομονήν ·

ἡ δὲ ὑπομονὴ ἔργον τέλειον ἐχέτω , ἵνα ἦτε τέλειοι καὶ ὁλόκληροι , ἐν μηδενὶ λειπόμενοι .

Εἰ δέ τις ὑμῶν λείπεται σοφίας , αἰτείτω παρὰ τοῦ διδόντος θεοῦ πᾶσιν ἁπλῶς καὶ μὴ οὐκ ὀνειδίζοντος , καὶ δοθήσεται αὐτῷ ·

αἰτείτω δὲ ἐν πίστει , μηδὲν διακρινόμενος , ὁ γὰρ διακρινόμενος ἔοικεν κλύδωνι θαλάσσης ἀνεμιζομένῳ καὶ ῥιπιζομένῳ ·

μὴ γὰρ οἰέσθω ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὅτι λήμψεταί τι παρὰ τοῦ κυρίου

ἀνὴρ δίψυχος , ἀκατάστατος ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ .

Καυχάσθω δὲ ὁ ἀδελφὸς ὁ ταπεινὸς ἐν τῷ ὕψει αὐτοῦ ,

ὁ δὲ πλούσιος ἐν τῇ ταπεινώσει αὐτοῦ , ὅτι ὡς ἄνθος χόρτου παρελεύσεται .

ἀνέτειλεν γὰρ ὁ ἥλιος σὺν τῷ καύσωνι καὶ ἐξήρανεν τὸν χόρτον , καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ ἐξέπεσεν καὶ ἡ εὐπρέπεια τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἀπώλετο · οὕτως καὶ ὁ πλούσιος ἐν ταῖς πορείαις αὐτοῦ μαρανθήσεται .

Μακάριος ἀνὴρ ὃς ὑπομένει πειρασμόν , ὅτι δόκιμος γενόμενος λήμψεται τὸν στέφανον τῆς ζωῆς , ὃν ἐπηγγείλατο + ὁ κύριος τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν .

μηδεὶς πειραζόμενος λεγέτω ὅτι Ἀπὸ θεοῦ πειράζομαι · ὁ γὰρ θεὸς ἀπείραστός ἐστιν κακῶν , πειράζει δὲ αὐτὸς οὐδένα .

ἕκαστος δὲ πειράζεται ὑπὸ τῆς ἰδίας ἐπιθυμίας ἐξελκόμενος καὶ δελεαζόμενος ·

εἶτα ἡ ἐπιθυμία συλλαβοῦσα τίκτει ἁμαρτίαν , ἡ δὲ ἁμαρτία ἀποτελεσθεῖσα ἀποκύει θάνατον .

μὴ πλανᾶσθε , ἀδελφοί μου ἀγαπητοί .

Πᾶσα δόσις ἀγαθὴ καὶ πᾶν δώρημα τέλειον ἄνωθέν ἐστιν , καταβαῖνον ἀπὸ τοῦ πατρὸς τῶν φώτων , παρ’ ᾧ οὐκ ἔνι παραλλαγὴ ἢ τροπῆς ἀποσκίασμα .

βουληθεὶς ἀπεκύησεν ἡμᾶς λόγῳ ἀληθείας , εἰς τὸ εἶναι ἡμᾶς ἀπαρχήν τινα τῶν αὐτοῦ κτισμάτων .

Ἴστε Ὥστε , ἀδελφοί μου ἀγαπητοί . ἔστω δὲ πᾶς ἄνθρωπος ταχὺς εἰς τὸ ἀκοῦσαι , βραδὺς εἰς τὸ λαλῆσαι , βραδὺς εἰς ὀργήν ,

ὀργὴ γὰρ ἀνδρὸς δικαιοσύνην θεοῦ οὐκ ἐργάζεται οὐ κατεργάζεται .

διὸ ἀποθέμενοι πᾶσαν ῥυπαρίαν καὶ περισσείαν κακίας ἐν πραΰτητι δέξασθε τὸν ἔμφυτον λόγον τὸν δυνάμενον σῶσαι τὰς ψυχὰς ὑμῶν .

Γίνεσθε δὲ ποιηταὶ λόγου καὶ μὴ ἀκροαταὶ μόνον μόνον ἀκροαταὶ παραλογιζόμενοι ἑαυτούς .

ὅτι εἴ τις ἀκροατὴς λόγου ἐστὶν καὶ οὐ ποιητής , οὗτος ἔοικεν ἀνδρὶ κατανοοῦντι τὸ πρόσωπον τῆς γενέσεως αὐτοῦ ἐν ἐσόπτρῳ ,

κατενόησεν γὰρ ἑαυτὸν καὶ ἀπελήλυθεν καὶ εὐθέως ἐπελάθετο ὁποῖος ἦν .

ὁ δὲ παρακύψας εἰς νόμον τέλειον τὸν τῆς ἐλευθερίας καὶ παραμείνας , οὐκ οὗτος οὐκ ἀκροατὴς ἐπιλησμονῆς γενόμενος ἀλλὰ ποιητὴς ἔργου , οὗτος μακάριος ἐν τῇ ποιήσει αὐτοῦ ἔσται .

Εἴ τις δοκεῖ θρησκὸς εἶναι + ἐν ὑμῖν μὴ χαλιναγωγῶν γλῶσσαν αὐτοῦ ἑαυτοῦ ἀλλὰ ἀπατῶν καρδίαν αὐτοῦ ἑαυτοῦ , τούτου μάταιος ἡ θρησκεία .

θρησκεία καθαρὰ καὶ ἀμίαντος παρὰ τῷ θεῷ καὶ πατρὶ αὕτη ἐστίν , ἐπισκέπτεσθαι ὀρφανοὺς καὶ χήρας ἐν τῇ θλίψει αὐτῶν , ἄσπιλον ἑαυτὸν τηρεῖν ἀπὸ τοῦ κόσμου .

Ἀδελφοί μου , μὴ ἐν προσωπολημψίαις ἔχετε τὴν πίστιν τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τῆς δόξης ;

ἐὰν γὰρ εἰσέλθῃ εἰς + τὴν συναγωγὴν ὑμῶν ἀνὴρ χρυσοδακτύλιος ἐν ἐσθῆτι λαμπρᾷ , εἰσέλθῃ δὲ καὶ πτωχὸς ἐν ῥυπαρᾷ ἐσθῆτι ,

ἐπιβλέψητε δὲ καὶ ἐπιβλέψητε ἐπὶ τὸν φοροῦντα τὴν ἐσθῆτα τὴν λαμπρὰν καὶ εἴπητε + αὐτῷ · Σὺ κάθου ὧδε καλῶς , καὶ τῷ πτωχῷ εἴπητε · Σὺ στῆθι ἢ κάθου ἐκεῖ ἐκεῖ ἢ κάθου ἐκεῖ ἢ κάθου ὧδε ὑπὸ τὸ ὑποπόδιόν μου ,

οὐ καὶ οὐ διεκρίθητε ἐν ἑαυτοῖς καὶ ἐγένεσθε κριταὶ διαλογισμῶν πονηρῶν ;

ἀκούσατε , ἀδελφοί μου ἀγαπητοί . οὐχ ὁ θεὸς ἐξελέξατο τοὺς πτωχοὺς τῷ κόσμῳ τοῦ κόσμου πλουσίους ἐν πίστει καὶ κληρονόμους τῆς βασιλείας ἧς ἐπηγγείλατο τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν ;

ὑμεῖς δὲ ἠτιμάσατε τὸν πτωχόν . οὐχ οἱ πλούσιοι καταδυναστεύουσιν ὑμῶν , καὶ αὐτοὶ ἕλκουσιν ὑμᾶς εἰς κριτήρια ;

οὐκ αὐτοὶ βλασφημοῦσιν τὸ καλὸν ὄνομα τὸ ἐπικληθὲν ἐφ’ ὑμᾶς ;

Εἰ μέντοι νόμον τελεῖτε βασιλικὸν κατὰ τὴν γραφήν Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν , καλῶς ποιεῖτε ·

εἰ δὲ προσωπολημπτεῖτε , ἁμαρτίαν ἐργάζεσθε , ἐλεγχόμενοι ὑπὸ τοῦ νόμου ὡς παραβάται .

ὅστις γὰρ ὅλον τὸν νόμον τηρήσῃ , πταίσῃ τηρήσει πταίσει δὲ ἐν ἑνί , γέγονεν πάντων ἔνοχος .

ὁ γὰρ εἰπών Μὴ μοιχεύσῃς μοιχεύσεις εἶπεν καί Μὴ φονεύσῃς φονεύσεις · εἰ δὲ οὐ μοιχεύεις φονεύεις μοιχεύσεις φονεύσεις δέ , γέγονας παραβάτης νόμου .

οὕτως λαλεῖτε καὶ οὕτως ποιεῖτε ὡς διὰ νόμου ἐλευθερίας μέλλοντες κρίνεσθαι .

ἡ γὰρ κρίσις ἀνέλεος τῷ μὴ ποιήσαντι ἔλεος · κατακαυχᾶται ἔλεος ἔλεον κρίσεως .

Τί + τὸ ὄφελος , ἀδελφοί μου , ἐὰν πίστιν λέγῃ τις ἔχειν ἔργα δὲ μὴ ἔχῃ ; μὴ δύναται ἡ πίστις σῶσαι αὐτόν ;

ἐὰν + δὲ ἀδελφὸς ἢ ἀδελφὴ γυμνοὶ ὑπάρχωσιν καὶ λειπόμενοι + ὦσιν τῆς ἐφημέρου τροφῆς ,

εἴπῃ δέ τις αὐτοῖς ἐξ ὑμῶν · Ὑπάγετε ἐν εἰρήνῃ , θερμαίνεσθε καὶ χορτάζεσθε , μὴ δῶτε δὲ αὐτοῖς τὰ ἐπιτήδεια τοῦ σώματος , τί + τὸ ὄφελος ;

οὕτως καὶ ἡ πίστις , ἐὰν μὴ ἔχῃ ἔργα ἔργα ἔχῃ , νεκρά ἐστιν καθ’ ἑαυτήν .

Ἀλλ’ ἐρεῖ τις · Σὺ πίστιν ἔχεις κἀγὼ ἔργα ἔχω . δεῖξόν μοι τὴν πίστιν σου χωρὶς ἐκ τῶν ἔργων + σου , κἀγώ σοι δείξω δείξω σοι ἐκ τῶν ἔργων μου τὴν πίστιν + μου .

σὺ πιστεύεις ὅτι εἷς ἐστιν ὁ θεός εἷς θεός ἐστιν ὁ θεὸς εἷς ἐστιν ; καλῶς ποιεῖς · καὶ τὰ δαιμόνια πιστεύουσιν καὶ φρίσσουσιν .

θέλεις δὲ γνῶναι , ὦ ἄνθρωπε κενέ , ὅτι ἡ πίστις χωρὶς τῶν ἔργων ἀργή νεκρά ἐστιν ;

Ἀβραὰμ ὁ πατὴρ ἡμῶν οὐκ ἐξ ἔργων ἐδικαιώθη , ἀνενέγκας Ἰσαὰκ τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ;

βλέπεις ὅτι ἡ πίστις συνήργει τοῖς ἔργοις αὐτοῦ καὶ ἐκ τῶν ἔργων ἡ πίστις ἐτελειώθη ,

καὶ ἐπληρώθη ἡ γραφὴ ἡ λέγουσα · Ἐπίστευσεν δὲ Ἀβραὰμ τῷ θεῷ , καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην , καὶ φίλος θεοῦ ἐκλήθη .

ὁρᾶτε + τοίνυν ὅτι ἐξ ἔργων δικαιοῦται ἄνθρωπος καὶ οὐκ ἐκ πίστεως μόνον .

ὁμοίως δὲ καὶ Ῥαὰβ ἡ πόρνη οὐκ ἐξ ἔργων ἐδικαιώθη , ὑποδεξαμένη τοὺς ἀγγέλους καὶ ἑτέρᾳ ὁδῷ ἐκβαλοῦσα ;

ὥσπερ γὰρ τὸ σῶμα χωρὶς πνεύματος νεκρόν ἐστιν , οὕτως καὶ ἡ πίστις χωρὶς + τῶν ἔργων νεκρά ἐστιν .

Μὴ πολλοὶ διδάσκαλοι γίνεσθε , ἀδελφοί μου , εἰδότες ὅτι μεῖζον κρίμα λημψόμεθα ·

πολλὰ γὰρ πταίομεν ἅπαντες . εἴ τις ἐν λόγῳ οὐ πταίει , οὗτος τέλειος ἀνήρ , δυνατὸς χαλιναγωγῆσαι καὶ ὅλον τὸ σῶμα .

εἰ δὲ Ἴδε τῶν ἵππων τοὺς χαλινοὺς εἰς τὰ στόματα βάλλομεν εἰς πρὸς τὸ πείθεσθαι αὐτοὺς ἡμῖν , καὶ ὅλον τὸ σῶμα αὐτῶν μετάγομεν .

ἰδοὺ καὶ τὰ πλοῖα , τηλικαῦτα ὄντα καὶ ὑπὸ ἀνέμων σκληρῶν σκληρῶν ἀνέμων ἐλαυνόμενα , μετάγεται ὑπὸ ἐλαχίστου πηδαλίου ὅπου ἡ ὁρμὴ τοῦ εὐθύνοντος βούλεται ἂν ἡ … βούληται ·

οὕτως καὶ ἡ γλῶσσα μικρὸν μέλος ἐστὶν καὶ μεγάλα αὐχεῖ μεγαλαυχεῖ . Ἰδοὺ ἡλίκον ὀλίγον πῦρ ἡλίκην ὕλην ἀνάπτει ·

καὶ ἡ γλῶσσα πῦρ , ὁ κόσμος τῆς ἀδικίας + οὕτως ἡ γλῶσσα καθίσταται ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν , ἡ σπιλοῦσα ὅλον τὸ σῶμα καὶ φλογίζουσα τὸν τροχὸν τῆς γενέσεως καὶ φλογιζομένη ὑπὸ τῆς γεέννης .

πᾶσα γὰρ φύσις θηρίων τε καὶ πετεινῶν ἑρπετῶν τε καὶ ἐναλίων δαμάζεται καὶ δεδάμασται τῇ φύσει τῇ ἀνθρωπίνῃ ·

τὴν δὲ γλῶσσαν οὐδεὶς δαμάσαι δύναται ἀνθρώπων δύναται ἀνθρώπων δαμάσαι · ἀκατάστατον ἀκατάσχετον κακόν , μεστὴ ἰοῦ θανατηφόρου .

ἐν αὐτῇ εὐλογοῦμεν τὸν κύριον θεὸν καὶ πατέρα , καὶ ἐν αὐτῇ καταρώμεθα τοὺς ἀνθρώπους τοὺς καθ’ ὁμοίωσιν θεοῦ γεγονότας ·

ἐκ τοῦ αὐτοῦ στόματος ἐξέρχεται εὐλογία καὶ κατάρα . οὐ χρή , ἀδελφοί μου , ταῦτα οὕτως γίνεσθαι .

μήτι ἡ πηγὴ ἐκ τῆς αὐτῆς ὀπῆς βρύει τὸ γλυκὺ καὶ τὸ πικρόν ;

μὴ δύναται , ἀδελφοί μου , συκῆ ἐλαίας ποιῆσαι ἢ ἄμπελος σῦκα ; οὔτε ἁλυκὸν Οὕτως οὐδεμια πηγὴ ἁλυκὸν καὶ γλυκὺ ποιῆσαι ὕδωρ .

Τίς σοφὸς καὶ ἐπιστήμων ἐν ὑμῖν ; δειξάτω ἐκ τῆς καλῆς ἀναστροφῆς τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐν πραΰτητι σοφίας .

εἰ δὲ ζῆλον πικρὸν ἔχετε καὶ ἐριθείαν ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν , μὴ κατακαυχᾶσθε καὶ ψεύδεσθε κατὰ τῆς ἀληθείας .

οὐκ ἔστιν αὕτη ἡ σοφία ἄνωθεν κατερχομένη , ἀλλὰ ἐπίγειος , ψυχική , δαιμονιώδης ·

ὅπου γὰρ ζῆλος καὶ ἐριθεία , ἐκεῖ ἀκαταστασία καὶ πᾶν φαῦλον πρᾶγμα .

ἡ δὲ ἄνωθεν σοφία πρῶτον μὲν ἁγνή ἐστιν , ἔπειτα εἰρηνική , ἐπιεικής , εὐπειθής , μεστὴ ἐλέους καὶ καρπῶν ἀγαθῶν , ἀδιάκριτος + καὶ , ἀνυπόκριτος ·

καρπὸς δὲ + τῆς δικαιοσύνης ἐν εἰρήνῃ σπείρεται τοῖς ποιοῦσιν εἰρήνην .

Πόθεν πόλεμοι καὶ πόθεν μάχαι ἐν ὑμῖν ; οὐκ ἐντεῦθεν , ἐκ τῶν ἡδονῶν ὑμῶν τῶν στρατευομένων ἐν τοῖς μέλεσιν ὑμῶν ;

ἐπιθυμεῖτε , καὶ οὐκ ἔχετε · φονεύετε καὶ ζηλοῦτε , καὶ οὐ δύνασθε ἐπιτυχεῖν · μάχεσθε καὶ πολεμεῖτε . οὐκ ἔχετε διὰ τὸ μὴ αἰτεῖσθαι ὑμᾶς ·

αἰτεῖτε καὶ οὐ λαμβάνετε , διότι κακῶς αἰτεῖσθε , ἵνα ἐν ταῖς ἡδοναῖς ὑμῶν δαπανήσητε .

μοιχαλίδες Μοιχοὶ καὶ μοιχαλίδες , οὐκ οἴδατε ὅτι ἡ φιλία τοῦ κόσμου ἔχθρα τοῦ θεοῦ ἐστιν ; ὃς ἐὰν ἂν οὖν βουληθῇ φίλος εἶναι τοῦ κόσμου , ἐχθρὸς τοῦ θεοῦ καθίσταται .

ἢ δοκεῖτε ὅτι κενῶς ἡ γραφὴ λέγει · Πρὸς φθόνον ἐπιποθεῖ τὸ πνεῦμα ὃ κατῴκισεν κατῴκησεν ἐν ἡμῖν ;

μείζονα δὲ δίδωσιν χάριν · διὸ λέγει · Ὁ θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται ταπεινοῖς δὲ δίδωσιν χάριν .

ὑποτάγητε οὖν τῷ θεῷ · ἀντίστητε δὲ τῷ διαβόλῳ , καὶ φεύξεται ἀφ’ ὑμῶν ·

ἐγγίσατε τῷ θεῷ , καὶ ἐγγιεῖ ἐγγίσει ὑμῖν . καθαρίσατε χεῖρας , ἁμαρτωλοί , καὶ ἁγνίσατε καρδίας , δίψυχοι .

ταλαιπωρήσατε καὶ πενθήσατε καὶ κλαύσατε · ὁ γέλως ὑμῶν εἰς πένθος μετατραπήτω μεταστραφήτω καὶ ἡ χαρὰ εἰς κατήφειαν ·

ταπεινώθητε ἐνώπιον κυρίου τοῦ κυρίου , καὶ ὑψώσει ὑμᾶς .

Μὴ καταλαλεῖτε ἀλλήλων , ἀδελφοί · ὁ καταλαλῶν ἀδελφοῦ ἢ καὶ κρίνων τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καταλαλεῖ νόμου καὶ κρίνει νόμον · εἰ δὲ νόμον κρίνεις , οὐκ εἶ ποιητὴς νόμου ἀλλὰ κριτής .

εἷς ἐστιν + ὁ νομοθέτης καὶ κριτής , ὁ δυνάμενος σῶσαι καὶ ἀπολέσαι · σὺ δὲ τίς εἶ , ὁ κρίνων ὃς κρίνεις τὸν πλησίον ἕτερον .

Ἄγε νῦν οἱ λέγοντες · Σήμερον ἢ καὶ αὔριον πορευσόμεθα πορευσώμεθα εἰς τήνδε τὴν πόλιν καὶ ποιήσομεν ποιήσωμεν ἐκεῖ ἐνιαυτὸν + ἕνα καὶ ἐμπορευσόμεθα ἐμπορευσώμεθα καὶ κερδήσομεν κερδήσωμεν ·

οἵτινες οὐκ ἐπίστασθε τὸ τῆς αὔριον ποία + γὰρ ἡ ζωὴ ὑμῶν · ἀτμὶς γάρ ἐστε ἔσται ἡ πρὸς ὀλίγον φαινομένη , ἔπειτα + δὲ καὶ ἀφανιζομένη ·

ἀντὶ τοῦ λέγειν ὑμᾶς · Ἐὰν ὁ κύριος θελήσῃ θέλῃ , καὶ ζήσομεν ζήσωμεν καὶ ποιήσομεν ποιήσωμεν τοῦτο ἢ ἐκεῖνο .

νῦν δὲ καυχᾶσθε ἐν ταῖς ἀλαζονείαις ὑμῶν · πᾶσα καύχησις τοιαύτη πονηρά ἐστιν .

εἰδότι οὖν καλὸν ποιεῖν καὶ μὴ ποιοῦντι , ἁμαρτία αὐτῷ ἐστιν .

Ἄγε νῦν οἱ πλούσιοι , κλαύσατε ὀλολύζοντες ἐπὶ ταῖς ταλαιπωρίαις ὑμῶν ταῖς ἐπερχομέναις .

ὁ πλοῦτος ὑμῶν σέσηπεν , καὶ τὰ ἱμάτια ὑμῶν σητόβρωτα γέγονεν ,

ὁ χρυσὸς ὑμῶν καὶ ὁ ἄργυρος κατίωται , καὶ ὁ ἰὸς αὐτῶν εἰς μαρτύριον ὑμῖν ἔσται καὶ φάγεται τὰς σάρκας ὑμῶν · ὡς πῦρ ἐθησαυρίσατε ἐν ἐσχάταις ἡμέραις .

ἰδοὺ ὁ μισθὸς τῶν ἐργατῶν τῶν ἀμησάντων τὰς χώρας ὑμῶν ὁ ἀφυστερημένος ἀπεστερημένος ἀφ’ ὑμῶν κράζει , καὶ αἱ βοαὶ τῶν θερισάντων εἰς τὰ ὦτα Κυρίου Σαβαὼθ εἰσεληλύθασιν εἰσελήλυθαν ·

ἐτρυφήσατε ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐσπαταλήσατε , ἐθρέψατε τὰς καρδίας ὑμῶν + ὡς ἐν ἡμέρᾳ σφαγῆς .

κατεδικάσατε , ἐφονεύσατε τὸν δίκαιον . οὐκ ἀντιτάσσεται ὑμῖν ;

Μακροθυμήσατε οὖν , ἀδελφοί , ἕως τῆς παρουσίας τοῦ κυρίου . ἰδοὺ ὁ γεωργὸς ἐκδέχεται τὸν τίμιον καρπὸν τῆς γῆς , μακροθυμῶν ἐπ’ αὐτῷ αὐτόν ἕως λάβῃ + ὑετὸν πρόϊμον καὶ ὄψιμον .

μακροθυμήσατε καὶ ὑμεῖς , στηρίξατε τὰς καρδίας ὑμῶν , ὅτι ἡ παρουσία τοῦ κυρίου ἤγγικεν .

μὴ στενάζετε , ἀδελφοί , κατ’ ἀλλήλων κατ’ ἀλλήλων ἀδελφοί , ἵνα μὴ κριθῆτε · ἰδοὺ ὁ κριτὴς πρὸ τῶν θυρῶν ἕστηκεν .

ὑπόδειγμα λάβετε , ἀδελφοί + μου , τῆς κακοπαθίας καὶ τῆς μακροθυμίας τοὺς προφήτας , οἳ ἐλάλησαν ἐν τῷ ὀνόματι κυρίου .

ἰδοὺ μακαρίζομεν τοὺς ὑπομείναντας ὑπομένοντας · τὴν ὑπομονὴν Ἰὼβ ἠκούσατε , καὶ τὸ τέλος κυρίου εἴδετε ἴδετε , ὅτι πολύσπλαγχνός ἐστιν ὁ κύριος καὶ οἰκτίρμων .

Πρὸ πάντων δέ , ἀδελφοί μου , μὴ ὀμνύετε , μήτε τὸν οὐρανὸν μήτε τὴν γῆν μήτε ἄλλον τινὰ ὅρκον · ἤτω δὲ ὑμῶν τὸ Ναὶ ναὶ καὶ τὸ Οὒ οὔ , ἵνα μὴ ὑπὸ κρίσιν εἴς ὑπὸκρίσιν πέσητε .

Κακοπαθεῖ τις ἐν ὑμῖν ; προσευχέσθω · εὐθυμεῖ τις ; ψαλλέτω .

ἀσθενεῖ τις ἐν ὑμῖν ; προσκαλεσάσθω τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας , καὶ προσευξάσθωσαν ἐπ’ αὐτὸν ἀλείψαντες αὐτὸν ἐλαίῳ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ κυρίου ·

καὶ ἡ εὐχὴ τῆς πίστεως σώσει τὸν κάμνοντα , καὶ ἐγερεῖ αὐτὸν ὁ κύριος · κἂν ἁμαρτίας ᾖ πεποιηκώς , ἀφεθήσεται αὐτῷ .

ἐξομολογεῖσθε οὖν ἀλλήλοις τὰς ἁμαρτίας τὰ παραπτώματα καὶ εὔχεσθε προσεύχεσθε ὑπὲρ ἀλλήλων , ὅπως ἰαθῆτε . πολὺ ἰσχύει δέησις δικαίου ἐνεργουμένη .

Ἠλίας ἄνθρωπος ἦν ὁμοιοπαθὴς ἡμῖν , καὶ προσευχῇ προσηύξατο τοῦ μὴ βρέξαι , καὶ οὐκ ἔβρεξεν ἐπὶ τῆς γῆς ἐνιαυτοὺς τρεῖς καὶ μῆνας ἕξ ·

καὶ πάλιν προσηύξατο , καὶ ὁ οὐρανὸς ὑετὸν ἔδωκεν ἔδωκεν ὑετὸν καὶ ἡ γῆ ἐβλάστησεν τὸν καρπὸν αὐτῆς .

Ἀδελφοί μου , ἐάν τις ἐν ὑμῖν πλανηθῇ ἀπὸ τῆς ἀληθείας καὶ ἐπιστρέψῃ τις αὐτόν ,

γινωσκέτω γινώσκετε ὅτι ὁ ἐπιστρέψας ἁμαρτωλὸν ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτοῦ σώσει ψυχὴν αὐτοῦ ἐκ θανάτου καὶ καλύψει πλῆθος ἁμαρτιῶν .