Parthicorum fragmenta

3

p. 37, 12 Wünsch: Σκύθας

4

δὲ αὐτοὺς (sc. τοὺς Πάρ-

5

θους) εἶναι πάντες μὲν μαρ-

6

τυροῦσιν, <Ἀρριανὸς> δὲ

7

δείκνυσι· τὸ γὰρ Πάρθος

8

ὄνομα ὁ Σκύθης καὶ ἔπ-

9

ηλυς κατ' αὐτὸν τῇ Σκυθῶν

10

φωνῇ ἑρμηνεύεται.

11

<Syncellus,> p. 539, 14

12

Bonn: Ἐπὶ τούτου τοῦ Ἀν-

13

τιόχου Πέρσαι τῆς Μακε-

14

δόνων καὶ Ἀντιόχων ἀρχῆς

15

ἀπέστησαν, ὑπ' αὐτοὺς τε-

16

λοῦντες ἀπὸ Ἀλεξάνδρου

17

τοῦ κτίστου, διὰ τοιαύτην

18

αἰτίαν. Ἀρσάκης τις καὶ

19

Τηριδάτης ἀδελφοὶ τὸ γένος

20

ἕλκοντες ἀπὸ τοῦ Περσῶν

21

Ἀρταξέρξου ἐσατράπευον

22

Βακτρίων ἐπὶ Ἀγαθο-

23

κλέους Μακεδόνος ἐπάρχου

24

τῆς Περσικῆς. ὃς Ἀγαθο-

25

κλῆς ἐρασθεὶς Τηριδάτου,

26

ὡς <Ἀρριανός> φησιν, ἑνὸς

27

τῶν ἀδελφῶν, καὶ τὸν νεανί-

28

σκον σπουδάζων ἐπιβουλεῦ-

29

σαι διαμαρτήσας ἀνῃρέθη

30

παρ' αὐτοῦ καὶ Ἀρσάκου τοῦ

31

ἀδελφοῦ αὐτοῦ, καὶ βασι-

32

λεύει Περσῶν Ἀρσάκης, ἀφ'

33

οὗ οἱ Περσῶν βασιλεῖς Ἀρ-

34

σακίδαι ἐχρημάτισαν, ἔτη

35

βʹ, καὶ ἀναιρεῖται, καὶ μετ'

36

αὐτὸν Τηριδάτης ἀδελφὸς

37

ἔτη λζʹ.

{ΤΑ ΜΕΤΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΝ} <Photius, Bibl.> cod. 82,1p. 64a, 11 (F. gr. Hist. II A,p. 461): Ἀνεγνώσθη <Δε-ξίππου Τὰ μετὰ Ἀλέ-ξανδρον, ἐν λόγοις τέσ-σαρσιν> ... ἄρχεται δὲ ἐντοῖς μετὰ Ἀλέξανδρον ἀπ'αὐτῆς τῆς τοῦ βασιλέωςτελευτῆς, καὶ διέξεισιν ὅ-πως εἰς τὸν ἀδελφὸν Ἀλεξ-άνδρου τὸν Ἀρριδαῖον, ὃςἦν ἐκ Φιλίνης τῆς Λαρι-σαίας τῷ Φιλίππῳ γεγεν-νημένος, ἡ τῶν Μακεδόνωνἀρχὴ περιέστη, εἰς αὐτόν τεκαὶ εἰς τὸν μέλλοντα Ἀλεξ-άνδρου παῖδα τίκτεσθαι ἐκῬωξάνης (ἐν γαστρὶ γὰρἔχουσα καταλέλειπτο) καὶεἰς τοὺς ἀμφὶ Περδίκκαν,οἳ κρίσει τῶν Μακεδόνωνἐπετρόπευον αὐτοῖς τὴνἀρχήν. διέξεισι καὶ ὅπως ἡ τοῦἈλεξάνδρου διενεμήθη ἀρ-χή. τὰ μὲν οὖν τῆς Ἀσίαςοὕτως· Πτολεμαῖος ὁ Λά-γου Αἰγύπτου πάσης καὶΛιβύης καὶ τῆς ἐπέκειναγῆς, ὁπόση Αἰγύπτῳ συνά-πτει, ἄρχειν ἐτάχθη, ὁ δὲτῷ βασιλεῖ Ἀλεξάνδρῳ ἐπὶτῇ σατραπείᾳ ταύτῃ τεταγ-μένος Κλεομένης ὕπαρχοςΠτολεμαίῳ ἀποκατέστη. Λα-ομέδων δὲ ὁ ΜιτυληναῖοςΣύρων ἡγεῖσθαι ἀπεφάν-θη· καὶ Φιλώτας μὲν Κι-λικίας, Πείθων δὲ Μηδίας,Εὐμένης δὲ Καππαδοκίαςτε καὶ Παφλαγονίας καὶτῶν ἐπὶ τὸν Εὔξεινον Πόν-τον κατιόντων μέχρι καὶἐς Τραπεζοῦντα, Ἀντίγονοςδὲ Παμφύλων καὶ Λυκίωνμέχρι Φρυγίας, Καρῶν δὲἌσανδρος, Μένανδρος δὲΛυδῶν, Λεόννατος δὲ τῆςἐφ' Ἑλλησπόντῳ Φρυγίας.καὶ τῶν μὲν Ἀσιανῶν οὕ-τως· τῶν δ' ΕὐρωπαίωνΘρᾴκης μὲν καὶ Χερρονή-σου Λυσίμαχος· Ἀντίπα-τρος δὲ ἐπὶ πᾶσι Μακεδόσικαὶ Ἕλλησι καὶ Ἰλλυριοῖςκαὶ Τριβαλλοῖς καὶ Ἀγρι-ᾶσι καὶ ὅσα τῆς Ἠπείρουἐξέτι Ἀλεξάνδρου στρατη-γὸς αὐτοκράτωρ ἐτέτακτο·τὴν δὲ κηδεμονίαν καὶ ὅσηπροστασία τῆς βασιλείαςΚρατερὸς ἐπετράπη, ὃ δὴπρώτιστον τιμῆς τέλος πα-ρὰ Μακεδόσι· Περδίκκαςδὲ τὴν Ἡφαιστίωνος χιλι-αρχίαν. ἦσαν δὲ ἄρχοντεςἸνδῶν μὲν ἁπάντων Πῶ-ρος καὶ Ταξίλης, ἀλλ' ὁμὲν Πῶρος οἳ ἐν μέσω Ἰν-δοῦ ποταμοῦ καὶ Ὑδάσπουνέμονται, Ταξίλης δὲ τῶνλοιπῶν· Πείθων δέ τιςτῶν τούτοις ὁμόρων ἡγεῖτο,πλὴν Παραπαμισαδῶν. οἱδὲ συνάπτοντες Ἰνδοῖς,ὅσοι ὑπὸ τοῖς Καυκασίοιςὄρεσι νέμονται, Ὀξυάρτῃτῷ Βακτρίῳ, ὃς ἦν Ῥωξά-νης πατήρ, εἰς ἀρχὴν ἀπε-νεμήθησαν—ἧς ἐτέχθηπαῖς μετὰ τὸν τοῦ πατρὸςἈλεξάνδρου θάνατον, ᾧ τὸΜακεδόνων πλῆθος τοῦπατρὸς τὴν προσηγορίανἈλέξανδρον ἔθεντο. Ἀρα-χωσίων δὲ καὶ Γαδρωσίωνἐπῆρχε Σιβύρτιος, καὶ Στα-σάνωρ ὁ Σόλιος Ἀρείωνκαὶ Δραγγῶν ἡγεῖτο. Φι-λίππου δὲ ἦν ἀρχὴ 〈Βακ-τριανοὶ καὶ〉 Σογδιανοί,καὶ Ῥαδαφέρνους Ὑρκάνιοι,καὶ Νεοπτολέμου 〈Ἀρμε-νία, Τληπολέμου〉 Καρμα-νία. Πέρσαι δὲ ὑπὸ Πευ-κέστῃ ἐτάχθησαν. τὴν δὲΣουσιανῶν βασιλείαν Ὀ-ρώπιος εἶχεν, οὐ πάτριονἔχων ἀρχήν, ἀλλὰ δόντοςαὐτοῦ Ἀλεξάνδρου· ἐπεὶ δὲτύχη τις αὐτῷ συνέπε-σεν ἐπαναστάσεως αἰτίανφεύγοντι παραλυθῆναι τῆςἀρχῆς, τότε Κοῖνος αὐτῶντὴν ἀρχὴν εἶχε. Βαβυλω-νίων δὲ καὶ τῆς μέσης τῶνποταμῶν Τίγρητος καὶ Εὐ-φράτου τῶν μὲν Σέλευκος,τῆς δὲ Μεσοποταμίας Ἀρ-χέλαος ἦρχε. τοσόσδε ἀριθ-μὸς ἐθνῶν τε καὶ ἔθνεσινἀρχόντων ἦν, ὅτε Περδίκ-κας μετὰ τὴν Ἀλεξάνδρουτελευτὴν τὰς ἀρχὰς ἔνειμε. καὶ τὰ ἄλλα διέξεισι ἐνπολλοῖς, ὡς κἀν τούτοις,<Ἀρριανῷ> κατὰ τὸ πλεῖ-στον σύμφωνα γράφων. SUID. s. Ἀρριανός· Νικομηδεύς· φιλόσοφος Ἐπικτήτειος, ὁ ἐπικλη-θεὶς νέος Ξενοφῶν. ἦν δὲ ἐν Ῥώμηι ἐπὶ Ἀδριανοῦ καὶ Μάρκου καὶ Ἀντωνίνουτῶν βασιλέων, καὶ ἀξιωμάτων μεταλαβὼν καὶ μέχρις αὐτοῦ τοῦ ὑπατεῦσαι,καθά φησιν Ἑλικώνιος, διὰ τὴν τῆς παιδείας δεξιότητα. ἔγραψε δὲ βιβλίαπαμπληθῆ. PHOT. Bibl. 58 p. 17 a 25: ἀνεγνώσθη Ἀρριανοῦ Παρθικὰ ἐν βιβλίοιςι̅ζ̅. οὗτος δὲ συντάττει πάντων ἄμεινον καὶ τὰ κατὰ Ἀλέξανδρον τὸνΜακεδόνα, ἔτι δὲ καὶ ἄλλην πραγματείαν, τὰ πάτρια τῆς Βιθυνίας, ἐξἧς καὶ αὐτὸς ἔφυ, ἐπιγράψας τὸ βυβλίον Βιθυνιακά (F 14—28). συγγρά-φεται δὲ καὶ τὰ κατὰ Ἀλανούς, ἣν ἐπέγραψεν Ἀλανικήν (F 12—13). διέρ-χεται δὲ ἐν ταύτηι τῆι πραγματείαι .... (s. F 30). οὗτος ὁ Ἀρριανὸςφιλόσοφος μὲν ἦν τὴν ἐπιστήμην, εἷς τῶν ὁμιλητῶν Ἐπικτήτου, κατὰ δὲτοὺς χρόνους Ἀδριανοῦ καὶ Ἀντωνίνου τοῦ Πίου καὶ Μάρκου τοῦ Ἀντωνί-νου ἐγνωρίζετο. ἐπωνόμαζον δὲ αὐτὸν Ξενοφῶντα νέον. διὰ δὲ τὸ τῆςπαιδείας ἐπίσημον ἄλλας τε πολιτικὰς ἀρχὰς ἐπιστεύθη καὶ εἰς τὸ τῶνὑπάτων ἀνέβη τέλος. ἔγραψε δὲ βιβλία καὶ ἕτερα· τῶν μὲν διατριβῶνἘπικτήτου τοῦ διδασκάλου ὅσα ἴσμεν βιβλία ὀκτώ, τῶν δὲ ὁμιλιῶν τοῦαὐτοῦ Ἐπικτήτου βιβλία δώδεκα. ἰσχνὸς δὲ τὴν φράσιν ἐστὶν καὶ μιμη-τὴς ὡς ἀληθῶς Ξενοφῶντος. (φασὶ δὲ αὐτὸν καὶ ἕτερα γράψαι, ἃ οὔπωεἰς ἡμετέραν ἀφίκετο γνῶσιν). δῆλον δὲ ὡς οὐδὲ ῥητορικῆς σοφίας τεκαὶ δυνάμεως ἀπελείπετο. EUSEB. Chron. ol. 232, 1; (HIERON. p. 203, 3 Helm;SYNKELL, p. 662, 18 Bonn): Ἀρριανὸς φιλόσοφος Νικομηδεὺς στρατηγὸςἐγνωρίζετο. PHOT. Bibl. 93 p. 73 a 35: (F 14 p. 855, 7) Νικομήδειονγάρ τι τὸ γένος αὑτοῦ ἐν ταύτηι τῆι συγγραφῆιδιορίζει, ἐν αὐτῆι τε γεννηθῆναι καὶ τραφῆναι καὶ παιδευθῆναι, καὶ ἱερέατῆς Δήμητρος καὶ τῆς παιδὸς αὐτῆς, αἷς καὶ τὴν πόλιν ἀνακεῖσθαί φησιν,χρηματίσαι. μέμνηται δὲ ἐν ταύτηι τῆι συγγραφῆι καὶ ἑτέρων πραγματειῶν,ὧν ἡ μὲν ὅσα Τιμολέοντι τῶι Κορινθίωι κατὰ Σικελίαν ἐπράχθη δια-λαμβάνει (p. 851), ἡ δὲ τὰ Δίωνι τῶι Συρακουσίωι ὅσα ἀξιαφήγητα ἔργαἐπετελέσθη, ἡνίκα τὰς Συρακούσας καὶ πᾶσαν Σικελίαν ἀπὸ τοῦ δευτέρουΔιονυσίου, ὃς ἦν παῖς τοῦ προτέρου, ἠλευθέρου καὶ τῶν βαρβάρων, οὓςὑπὲρ τοῦ βεβαίως τυραννεῖν Διονύσιος ἐπηγάγετο. φαίνεται δὲ τετάρτηνγράφων τὴν τῆς πατρίδος ἀφήγησιν· μετὰ γὰρ τὰ περὶ Ἀλέξανδρον καὶΤιμολέοντα καὶ Δίωνα, μετὰ τὰς περὶ αὐτοὺς ἱστορίας, ἥδε αὐτῶι ἡ συγ-γραφὴ ἐξεπονήθη .... (F 14 p. 855, 11). STEPH. BYZ. s. Νικο-μήδεια· πόλις Βιθυνίας ... ἐξ ἧς Ἀρριανός. CASS. DIO LXIX 15: ὁ μὲν οὖν τῶν Ἰουδαίωνπόλεμος ἐς τοῦτο ἐτελεύτησεν, ἕτερος δὲ ἐξ Ἀλανῶν—εἰσὶ δὲ Μασσα-γέται—ἐκινήθη ὑπὸ Φαρασμάνου· καὶ τὴν μὲν Ἀλβανίδα καὶ τὴν Μηδίανἰσχυρῶς ἐλύπησε, τῆς δ' Ἀρμενίας τῆς τε Καππαδοκίας ἁψάμενος, ἔπειτατῶν Ἀλανῶν τὰ μὲν δώροις ὑπὸ τοῦ Οὐολογαίσου πεισθέντων, τὰ δὲ καὶ