Excerpta e Herodiano

πρὸ προθέσεως, καὶ τοῦ τένδω, τὸ ἐσθίω.

Ὦπας τοὺς ὀφθαλμοὺς οὐ λέγομεν, Ὑπώ-

πια δέ. ὁμοίως καὶ τὸ Λωποδύτης ἐπὶ κλέπτου,

τὸ δὲ Λῶπος οὐ λέγομεν.

Καθορθῶσαι ἐπὶ πολέμου καὶ τῶν τοιού-

των. τὸ δὲ Καθόρθωμα οὐκέτι· Ἐπανορθῶσαι

δὲ ἐπὶ λόγων· ἅπαξ δὲ τὸ Καθορθῶσαι ἐπὶ

λόγων κεῖται. τὸ δὲ Διορθῶσαι ἐπὶ τῶν δια-

στρόφων, ἂν αὐτὸ ἀπευθύνῃ.

Μαχοῦμαι, Ὀμοῦμαι, οὕτω κλινεῖς τὸν

μέλλοντα.

Ἀπὸ τότε καὶ ἔκτοτε μὴ λέγε, ἀλλ' ἐξ

ἐκείνου. καὶ καθόλου δὲ χρονικοῖς ἐπιῤῥήμασιν

οὐ συντάττουσι τὰς προθέσεις.

Φερέγγυος καὶ Ἀξιόχρεως, ἀμφοτέρως.

Ἀναξυρίδες ἐπὶ τῶν στρατιωτῶν, ἀνασυ-

ρίδες τινες οὖσαι παρὰ τὸ ἀνασύρεσθαι.

Λῆμα δι' ἑνὸς μ̅, τὴν παράστασιν τῆς ψυ-

χῆς ἀπὸ τοῦ λῶ τὸ θέλω, λήσω. Λῆμμα ἐπὶ

τοῦ λαμβανομένου διὰ τοῦ η̅, καὶ γίνεται ἀπὸ

τοῦ λήβω τὸ λαμβάνω.

Προσγελῶ αὐτὸν, ὡς οἱ Ἀττικοὶ, καὶ Βα-

σκαίνω αὐτὸν, οὐχὶ αὐτῷ· σημαίνει δὲ τὸ δια-

βάλλειν καὶ ἐξαπατᾷν, οὐ τὸ φθονεῖν.

Ἐπίδοξος, οὐχὶ ὁ ἔνδοξος, ἀλλ' ὁ προσδο-

κώμενος.

Ὄφλημα καὶ ὀφείλημα διαφέρει· Ὄφλημα

γὰρ τὸ ἐκ καταδίκης λέγεται. ὀφείλημα δὲ, ὃ

ἐδανείσατό τις.

Ἐπιλήσμων, ὁ ἐπιλανθανόμενος· Λήθαρ-

γος δὲ, κύων ὁ κρύφα δάκνων.

Τῇ ἐπιούσῃ ἐρεῖς, μὴ προστιθεὶς τὴν ἡμέ-

ραν, τῆς δὲ ἐπιούσης ἡμέρας.

Σιτευτοὺς ὄρνιθας, οὓς νῦν σιτιστοὺς λέ-

γουσι.

Πάρεδροι, οἱ νῦν συγκάθεδροι.

Μέσον ἡμέρας, καὶ μεσημβρία, οὐχὶ μέση

ἡμέρα.

Διήγησιν λέγουσιν, οὐχὶ Διήγημα.

Εὐθενεῖσθαι λέγοντες, εὐθενείαν οὐ λέγου-

σιν, ἀλλ' εὐετηρίαν.

Ὑποτίθησι μὲν δανειζόμενος τὰ ἐνέχυρα.

Ὑποτίθεται δ' ὁ λαμβάνων.

Σοφώτατος τῆς ἡλικίας, ἀντὶ τοῦ τῶν ἡλι-

κιωτῶν.

Εὐστομεῖν ἀντὶ τοῦ εὐφημεῖν. καὶ Ἡρόδο-

τος· εὔστομα κείσθω.

Ὀλίγης ἐστι διδασκαλίας, ἀντὶ τοῦ, ὀλίγων

δεῖται πρὸς μάθησιν.

Ἀφηλικέστερος, ὁ τὴν ἡλικίαν προβεβηκώς.

Μῆλα Μηδικὰ, τὰ νῦν κίτρα.

Τὸν Λάρυγγα, ἀρσενικῶς· τὴν Φάρυγγα,

θηλυκῶς.

Ἐνεύναιον, ἱμάτιον καὶ ἐπιβόλαιον τὸ ἐν

τῇ εὐνῇ.

Πολίτης, δημότης, φυλέτης, ἡλικιώτης,

ἄνευ τῆς σύν· Συνέφηβος δὲ καὶ συνθιασώτης

καὶ συμπότης μετὰ τῆς σύν· ὅτι καὶ πρόσκαι-

ρος αὐτῶν ἡ κοινωνία. ἐπὶ δὲ τῶν προτέρων

οὐχ ὁμοίως.

Γέλως πλατὺς, οὐχὶ πολὺς ἐρεῖς.

Δίκη, ἡ ἰδία· Γραφὴ δὲ, ἡ δημοσία.

Τὸ Δυσωπεῖσθαι ἐπὶ τοῦ ὑφορᾶσθαι, οὐκ

ἐπὶ τοῦ αἰσχύνεσθαι.

Τοῖς Δύο μᾶλλον· ὅσα γὰρ μὴ συνεμφαί-

νει γένος, οὐδὲ πτῶσιν δέχεται, ὥσπερ οἱ τρεῖς,

τῶν τριῶν, τοῖς τρισὶ, ἔχει τὴν κλίσιν. παρά-

κειται γὰρ οὐδέτερον αὐτοῖς τὰ τρία, ὁμοίως

τοῖς τέτρασιν. ἀπὸ δὲ τῶν κλινομένων καὶ

ἄχρι τῶν ἀκλίτων οἱ ἀριθμοί.

Ἐξίστασθαι λέγουσι. τὸ δὲ Περιΐστα-

σθαι, οὐχ ὅμοιον τῷ ἐκστῆναι. τὸ γὰρ Περι-

στῆναί ἐστι πέριξ στῆναι.

Τεχνήσασθαι, τὸ μετὰ τέχνης τι κατα-

σκευάσαι. Τεχνάσασθαι δὲ, τὸ κακουργῆσαι.

Ἀσύμβολος παιδείας, ὁ ἀπαίδευτος. οὐκ

ἀσύμβολος δὲ, ὁ πεπαιδευμένος.

Εἰς τάχος γράφειν τὸν ταχυγράφον, καὶ

εἰς κάλλος γράφειν τὸν καλλιγράφον διαι-

ροῦσιν οἱ Ἀττικοί.

Λευκὴν ἡμέραν διαγαγεῖν, τὴν ἡδεῖαν καὶ

ἱλαράν.

Τὸν ἕτερον τοῖν ποδοῖν οὐ λέγουσιν, ἀλλὰ

τὸν ἕτερον πόδα.

Αὐτοχειρίᾳ πράττειν, ἐπὶ παντὸς αὐτουρ-

γοῦντος.

Βασανιστὴς μὲν, ὁ ἐπὶ τῆς βασάνου· Δη-

μόκοινος δὲ, ὁ στρεβλῶν καὶ βασανίζων· Δή-

μιος δὲ, ὁ ἀπάγων τὴν ἐπὶ θανάτῳ.

Κώμας, τοὺς στενωποὺς, ἀφ' οὗ Ἐγκώ-

μιον. Ἐγκώμιον δὲ καὶ ἔπαινος εἰς ἀνθρώ-

πους λέγεται· καί ἐστι μὲν ἔπαινος ἐν βραχεῖ·

τὸ δὲ ἐγκώμιον ἐκφέρεται κατὰ τέχνην. Ὑμνὸς

δὲ, ἐπὶ θεῶν.

Τίθη λέγεται ἡ μάμμη. Τίτθη, ἡ βυζά-

στρια. Τιθήνη, ἡ τροφός.

Τὸ Μὴ ἀπαγορευτικὸν οὐ συντάσσεται

ὑποτακτικοῦ ἐνεστῶτι, ὑποτακτικῷ δέ. οἷον, μὴ

ποιῇς, οὐκ εἴποις. μὴ ποίησε δέ.

Μὴ ποιῇς οὐκ ἐρεῖς, ἀλλὰ μὴ ποίει. μὴ

ποίησε δὲ ἐρεῖς, καὶ μὴ ποίησον οὐκ ἐρεῖς. τὸ

δὲ, μὴ ψεῦσον, καινόν.

Ἐπαγγέλλω, τὸ αἰτῶ. Ἐπαγγέλλομαι δὲ, τὸ

ὑπισχνοῦμαι.

συγγενίδα· δέον, ὥσπερ ὁ εὐγενὴς, καὶ ἡ εὐγενὴς, καὶ ὁ συγ-

Ὁμοίως ἁμαρτάνουσιν οἱ τὰ ἡμίση λέγοντες, δέον τὰ ἡμίσεα,

λόγῳ τοιούτῳ· τὰ τριγενῆ τῶν ὀνομάτων, ἐπὶ τῶν οὐδετέρων

διαιρεῖται· οἷον, οἱ γλυκεῖς· αἱ γλυκεῖαι, τὰ γλυκέα· καὶ οἱ

σειαι, τὰ ἡμίσεα· καὶ τὸ ἑνικὸν, τοῦ ἡμίσεος, ὡς τοῦ ὀξέος,