De eligendis magistratibus

θὲς δέ, ὅπερ ἐλέ-

χθη πρότερον,

ὡς αἱ μὲν δέον-

ται μάλιστα πίστε-

ως, αἱ δὲ φρονή-

σεως καὶ δεινό-

τητος, αἱ δὲ ἐπι-

μελ〈ε〉ίας καὶ ἰταμό-

τητος, ἂν ἔχθισ-

τος ᾖ, οἷον πρὸς ἕ-

καστα νόμῳ μὲν

οὐ ῥᾴδιον κατα-

νέμειν· αὐτοὺς

δὲ δοκιμάζον-

τας αἱρεῖσθαι χρὴ

τοὺς ἐπιτηδ〈ε〉ιο-

τάτους. ἐπεὶ δὲ

ἔνιαι, καθάπερ

ἐλέχθη, καὶ ἐμπει-

ρίας δέονται, πρὸς

ταύτας ὀρθῶς ἔ-

χει τὸ παραζευ-

γνύναι τινὰς ἀεὶ

τῶν νεωτέρων,

ὅπως παιδεύ(ω)ν-

ται παρὰ τῶν εἰδό-

των μηδὲν χεῖ-

ρον <διοικουμέ-

νων τῶν τῆς

πόλεως>, ὅπερ

καὶ Ἅγνων ποτὲ

συνεβούλευεν

Ἀθηναίοις ἐπ(ε)ὶ

τῶν στρατηγῶν

παραδείγματι χρη-

σάμενος τῷ πε-

ρὶ τὰ κυνηγέσια·

καὶ γὰρ ἐκεῖ σκύ-

λακας ἔφη παρεμ-

βαλεῖν ἀεὶ τοὺς

φιλοκυνήγους.

χρῶνται δὲ καὶ νῦν

ἔνιαι τῶν ὁμ(ο)τά-

κτων ἐλαττόνων

πόλεων [κα]θάπερ

Καρυστίων καὶ Κυ-

θνίων· τρεῖς μὲν

γὰρ ἐπὶ τῶν ἐστρα-

τηγηκότων ἤδη,

δύο δ' ἐκ τῶν νε-

ωτέρων καθι-

στᾶσι. μάλιστα

οὖν ἐν ταύτῃ δεῖ

μεγίστους ἀνή-

κειν καιρούς, οὐ

μὴν ἀλλὰ καὶ ἐὰν

ἄλλῃ τοιαύτῃ συγ-

κατάμ〈ε〉ικτος ᾖ, ὁ-

μοίως ταῖς ἡλι-

κίαις λεγομέναις

ἅμα κόσμον καὶ

ἅμα ταῖς ἀκμαῖς

δύναμιν ὑπάρχειν,

οἷον ἐν τῇ γυ-

μνασιαρχ(ε)ίᾳ· τοῦ-

το γὰρ οὐ κακῶς

οἱ αἱρούμενοι δύο,

τὸν μὲν πρεσβύ-

τερον, τὸν δὲ νε-

ώτερον, ὅπως

ὁ μὲν εὐταξίαν

παρέχῃ μεταδι-

δούς, ὁ δὲ αὐτὸς

συναποδυόμε-

νος ἡγεμὼν γ(ε)ί-

νηται τῶν πό-

νων. οὐ γὰρ δίκαι-

ον ἄμφω ταῦτα

τὴν αὐτὴν [λ]ατ[ρ]εί-

αν ἔχειν· ἀμφο-

τέρων δὲ ἡ ἐπ(ε)ι-

μέλεια. δεῖται δὲ

αἰσθήσ[εω]ς χρη-

στῆς· ἀλλὰ δεῖ πρό-

τερον ἄλλας προ-

άρξαι τὸν μέλ-

λοντα τὰς μεί-

ζους ἄρξειν, ὅπερ

κα[ὶ] ἐπὶ τῆς στρα-

τηγ(ε)ίας ἐλέχθη.

ἄτοπόν γ' εἰ ὁ μὴ

ταξιαρχήσας μη-

δὲ φυλαρχήσας

εὐθὺς εἶτα ἐστρα-

τήγησε. ταῖς μὲ[ν],

ὡς ἔ[δ]οξε, ἀναπε[ι]-

ρᾶσθαι χρὴ πρότε-

ρον, ταῖς δ' ὕσ[τ]α-

τα δυοῖν ἕνεκα·

[τ]αύ[τ]ῃ γ[ὰρ] τῇ διαθέ-

σει τὸν προσδοκή-

σαντα ἐπίτονόν τ' ἀ-

παρ[τί]ζε[ι] καὶ φιλο-

τιμότερον πα[ρ]α-

σκε[υ]άζε[ι] πρὸ[ς] π[εῖ]-

ραν διὰ τ[ὰ]ς [θ]έσεις

τῶν μειζόνων ἢ,

ὅπερ ἦν καὶ ἐν Ἠ-

πείρῳ, διὰ τὴν μο-

νήν. τοῦτον δὲ

ἐκ τῶν ἐλαττό-

νων ἀρχῶν ἢ τῶν

ἐπὶ τὰς μείζους

ἀφορισθεισῶν

κ[αὶ ἐν] νόμῳ ἐνια-

[χ]οῦ δ[εῖ ἀν]ελέσθαι

κα〈θά〉περ ἐν Φω-

κεῦσιν· τοὺς γὰρ

στρατηγοὺς κα-

θιστᾶσιν ἐκ [τῶ]ν

πεφυλαρ[χ]ηκότων

κα[ὶ] τεταμιευκό-

των. χρὴ δ' ὅλως

οὐδένα ἄναρχον

[ἄ]ρχειν ἕως τὸν

ἀβούλευτον, ὥσ-

περ ἐν Ἀμβρακίᾳ.

χορηγ〈ε〉ῖ γὰρ ἑλ[έσθαι]

τὸν ἐμπειρ[ία]ν

λαμβάνοντα τῶν

κεκοινωμένων

ἀεὶ καὶ μετὰ νεω-

τέρων. εἰ δὲ δή

ποτ' ἐπ' αὐτῷ ἡ π[ο-]

[λιτ]εία, δεῖ οὖν

ἀεὶ ἄνδρα πολλο[ῦ]

[ἁ]πα[ξα]πᾶσιν 〈ἄξιον〉 ἀνα-

[τεὶ] (?) προσάρχειν

τὰς μεγίστας ἀρ-

χάς, οἷον καὶ ἔν

[τ' Ἄ]ργει, κἂν μὴ

πρότερον, καὶ ἐν

Καρχηδόνι βασι-

λεῦσαι καὶ στρα-

τηγῆσαι· ἐκ τού-

των γὰρ ἡ γερον-

τία παρ' αὐτοῖς ἦ[ν].

ἀλλὰ γὰρ ἴσως αὐ-

τοὶ μὲν οὐχ ἧτ-

τον ἅμα τῇ ἀρχῇ

[τι]μὴν ἔχουσιν

τὰ [νῦν]. ἔτι δὲ ἐν ἱ-

[εροῖς] σιτήσον-

ται. τοῦτο πειρα-

τέον ἀνατρέπειν.

δο[κεῖ] δὲ ἔχειν ὁ

[εἰρημ]έν[ος]? τιμήν,

...... σὲ μισ[εῖν]

τά[γ'] ἄ[λλα καὶ] τὸ ἀνέγ-

[κλητο]ν εἰς τὰ κοι-

νὰ διατηρεῖν, ὡς

λόγον ἀποδιδόν-

τες τριακονταε-

τεῖς δεχθήσονται,

ἐφ' ἃ διατ〈ε〉ίνωσι ἄν.

οὐ γὰρ ἔξεστι τὸν

ἐπαιτιώμενον

ὑπὸ τῆς πόλεως

ἀρχ(ε)ικῶς οὐθὲν

δυνάμενον οὔ-

τ' ἐξετάζειν οὔτε

κολάζειν καὶ κα-

ταπλήττεσθαι

τοὺς ἄλλους τὸν

ἑαυτῷ τι συνει-

δότα φλαῦρον