De Platone

ἐν ε[ὐ]δίαι μεγάληι τὸν ἄν-

δρα [π]οπύζειν, ἐπ[εὶ κ]αὶ ταῦ-

τ' ἐπὶ νοῦν ἤρχετ' [α]ὐτῶι καὶ

[διε]κ?ράτει. Διαθερμανθέν-

τος δὲ μᾶλλον, ἐκ [δέ] τινος ἐ-

γέρσεως νύκτωρ ψ?[υ]χρ[ο-]

τέρου [γε]νομέν[ου], ἐπει[σ-]

ή?χ?θ?η?σ[αν π]ί?ν?[ακες ...]

[Καὶ τάδ]ε δὲ συνά[γω]ν? παρέγρα-

ψ?α· [ἐξ]επ?επ?όητο δέ, φη[σ]ί, καὶ τῶν μα-

θημάτων ἐπίδοσις πολλὴ κατ' ἐκεῖ-

νο?[ν] τὸν χρόνον, ἀρχιτεκτονοῦντο[ς]

μ[ὲ]ν καὶ προβλήματ[α] διδόντος τοῦ

Π[λ]άτωνος, ζητούντων δὲ μετὰ σπου-

[δῆ]ς αὐτὰ τῶν μαθηματικῶν. Τοιγὰρ

[ταύ]τη[ι τὰ] περὶ μετρολογίαν ἦλθεν

[εἰς κορυ]φὴν τότε πρῶτον, καὶ τὰ περὶ

[τοὺς ἀρι]θ?μοὺς προβλήματα, τῶν περὶ

Ε[ὔδο]ξ?ον μεταστησάντων τὸν ἀ[φ' Ἱπ-]

πο[κρ]άτους μ?ε?ρ?ι?σμόν. Ἔλαβε [δὲ καὶ]

ἡ γε[ωμ]ετρία πολλὴν ἐπίδοσιν· ἐγ[ε-]

νήθη γὰρ καὶ ἡ ἀνάλυσις καὶ τὸ περὶ

διορισμούς. Ἀ?λλὰ καὶ ὅλω[ς] τὰ π[ερὶ]

[τ]ὴν γεωμετρίαν ἐπὶ πολὺ π[ρο]ῆλ-

[θεν ἅμ]α? ἔν τε [ὀπ]τ[ικ]ῆ(ι) καὶ μη[χ]ανικ[ῆι]

[καὶ συν]έ[β]α?λ?[ε]ν? ε?ἰς τὴν ἅπ?α[σαν πρ]ο-

α?[γω]γὴν τῶν το[ιού]τω[ν, ὧν δὴ τὰ ὀ-]

[ν]ήσιμα συχνοὶ [τῶν σπε]ρμολόγων [ἑ-]

αυτῶν ἕνε[κ' ἠγνόησ]α?ν, σχεδὸν γὰ[ρ]

ἦν φοιτητῶν [πλῆθος]· ἀλλὰ καὶ τῶ[ν]

ν?ο?η?τ?ῶν τὸ ἴδ[ιον οὐκ] ἀνέλαβον,

[ε]ὐμετα[χείριστον καὶ πρα]γματ?[ι-]

κὴν καὶ [!!!!!!!! φιλοσοφί]α?ν

[π]ροά?γοντ[ες ]ΟΛ!ΒΟ

!!!ΠΡ!!!!!ΔΙ?!![ ]ΑΛΛΟ

!!!ΑΝΘΡΟΠΩ![ ]!ΛΗΘ!!

!!Ο?ΣΥΝΟΥΕΤΑ[]

[!]!!ΜΕΔΑΩΝΚΑΙ[ ]ΟΜΙ

[!!]!ΚΕ!!!! καὶ π[ρ]ὸς τοῦτο [τὸ ὀνήσι-]

[μο]ν? ἀπήρτησαν τῶν ἀναγ[καί]ων·

[οἱ γὰ]ρ περὶ τῶν [ὀν]ησίμων [ἄπ]ο[νοι] δικαί-

[ως εἶ]ναι δοκοῦσιν οἰκότριβες. [Αὐτοὺς]

[δ' εὐθ]υνόμενος ὁ Πλάτων πολλ?[οὺς ἔ-]

[τρε]πε, καὶ τῶν ἀπ' ὀλί?γων τοῖς [γ' ἰ]δ?ίοι-

[ς οὐ]κ? ἀφειδούντων ἀποβι?ο?τ?ε?υ[όν]των

[πολλοῖ]ς θέλ?ων παρεγέν[ετο τρ]οφῆ〈ι〉.

[Τοῦ δ' οὖ]ν ἀνδρὸς ΕΠΑ!!Τ!!Ι[ ]Ι

[!!!!!]Γ?ΑΚΑΙΓΝΕΧΑΚΑΙΒΗΚΕΙΝ!Η!!Σ[]

[!!!!]!!Λ?ΑΒΩΝΕ!!ΝΕΥΑΙΓ!![!!]!!!ΓΟΙΤ[]

ἐνδε[χ]ομένων [μὲ]ν ἐπα-

νεκαίνισε πάλιν ἅπασαν,

τήν τ' ἐ[λλείπο]υσ[αν δι]ὰ τοῦτ'

ἐν τοῖ[ς λ]όγοις εὐρυθμίαν

προσέλαβεν, αὐτὸς δὲ πολ-

λὰ ἐπεισηνέγκατο ἰδ[ιάζω]ν,

εἴ γε διὰ παρρη[σίας δεῖ τὰ φα]ι-

νόμενα λέγειν. Πρ[ῶτος]

δὴ τῶν πάντων [ἀνθρ]ώ-

πων οὖτος † εὔξησε [φ]ιλο-

σοφίαν καὶ κατέλυσ[ε]· π?ρο-

[ετ]ρέψατο μὲγ γὰρ ἀπε[ίρ]ο?υ?[ς,]

ὡς εἰπεῖν, ἐπ' αὐτὴν διὰ

τῆς ἀναγραφῆς τῶν δ?[ιαλό-]

[γω]ν, ἐπιπολ[α]ί?ως δὲ καὶ

[ῥᾶιον] ἐπο[ίησ]ε φιλοσοφεῖν

φαν?ερὰν ἐκθ?έ[ντα]ς δ?[ια-]

τρι[βήν]. Φησὶ δ' ὅτι [τοσού-]

[τοις δὴ] καὶ τῆ[ς γυ]μ?να[σίας]

[καὶ τ]οῦ φιλ[οσ]οφεῖν ἐνδό?-

σιμον ἔδω[κεν,] ὥστε μήτ[ε με-]

μαθηκότα[ς χρ]η?μάτων

τε μηδὲν μ[ικρὸ]ν π?[ροηιρη]μέ-

νους μαθε[ῖν οὐ] μόνον εἰς

τὸ τῶν φιλ[οσόφων ἑαυτ]οὺς

καταριθμεῖ?[σθαι γένος, ἀ]λλὰ

κ?αὶ π[]

non leguntur uu. 28—33

[ δι-]

ὰ [τὸ εὐπ]ε[ι]θὲς ἐ[λθεῖν·] εἰς

ἐκεῖνο[ν γὰ]ρ ἀπ[οτραπ]όμε-

νο[ί] τι[νες] ἱκανὸν ἔχειν

πρόβλη[μ]α τῆς ἰδίας ἀμαθί-

ας νομ[ίζ]ουσιν. Μᾶλλον δὲ

ἁ[μαρ]τ[άνουσ]ιν μόνοι τὴν

τοῦ ἡ[δίστο]υ καὶ σοφωτά-

του δια[δόχου ο]ὐ? κατανοοῦν-

τες πλ[εονεξία]ν. Ὅπερ γ' ἀπέ-

[γραψα ἐκ τῶν αὐ]τοῦ. Κατὰ

δὲ [Δικαίαρχον τοῖς] ἄλλοις

ἀπ[εδείκνυτο φι]λανθ[ρ]ω-

πίαν [προγν]οὺς ὅ[τι] πρὸς [ἑαυ-]

τὸν ἕ[ξους' ἴ]σα. Τοιαῦτα γεγρα-

φότο[ς Δ]ικαιάρχου ...