Fragmenta

eleg

iamb

. . .οὐδε!!![!]σ!φ!!α!![!!!]!![φοβερὰς δ' ἔχεις πρὸς ἄλλωι⸏φρένας, ὦ καλλιπρό[σ]ωπε παίδ[ων·καί σε δοκεῖ μενε[!!!´?]!!!!![πυκινῶς ἔχουσα[⸏ἀτιτάλλειν· σ[!]![!!!!]!!![τὰς ὑακιν[θίνας ἀρ]ούραςἵ]να Κύπρις ἐκ λεπάδνων⸏!!!!]´[!]α[ς κ]ατέδησεν ἵππους·!!!!!!]δ' ἐν μέσωι κατῆξας!!!!!!]ωι δι' ἅσσα πολλοὶ⸏πολ]ιητέων φρένας ἐπτοέαται·λεωφ]όρε λεωφόρ' Ἡρο[τ]ίμη,[]λη γάρ εἰς·[ ´]ειν·[ ´]κ?ι[ ]ο?ν. . .[χα]λεπ?ῶ?ι? δεπυκτάλιζ![[ ]αν ὁρέω τε κἀνακύπτω[[ ]!ωι πολλὴν ὀφείλω[]ν? χάριν ἐκφυγὼν ἔρωτα[[ ]νυσε παντάπασι, δεσμ[ῶν[ ]! χαλεπῶν δι' Ἀφροδίτη[[ ]φέροι μὲν οἶνον ἄγγ![[ ]φέροι δ' ὕδω[ρ]!λαφλ?[[ ]!ε καλέοι[!!]ιν[[ ]χαρις, ἄρτ?[!!]ς δ[[ ]![. . .. . .[ ]![[ ]α·λε[[ ]πες[[ ]ννυχ[[ ] ειδε?μ![⸏ἡδύ τε καὶ π?[ἀλλ' ἐρόεντα[δῶρα πάρεστ[⸏Πιερίδων, β[κα[ὶ] Χάρισιν,[δ' ἡ[!!!!]´?![!]![{⸎}![〈quot vv. perierint incertum〉[ ]!!!![[ ]!ος, χαλ![[ ]!α χαροπο![[ ] πάννυχος πετοίμην [[ ἰ]χθυοέντων δελιπ [[] χρυσολόφου⟦ς⟧ Παλλάδ[ος[]τηλόθεν![[ ἄ]νθεσιν β[[ ]ικία δ' ὑψ[[ ]!οναε[. . .[]υστ?[[ ]νθ?[[ ]ω[[]!ιδ[!]![[]α?σλε[[]!ᾱν [[ ]. . .. . .[]!α![[ ]ωνβιον[[ ]λοκοντ?α?[[ ]αδυσποτ[[]κερονν?[. . .. . .[]!μαπ[[ ]!αις [[ ]!τον[. . .. . .[]μεριμ[[ ]διτην [[ ]υμον[[ ]ὰνυστ?[[ ]![. . .. . .[ ]κομ[[]ν?δρ?![[]!![!]![[]!νεν?[[ ]λεπ[[]υ?κτο[. . .. . .[]!ραδα[[]α?φρον[[ ]ένθα[. . .. . .[ ]# σμερ?δ[][]·. . .καὶ κ[όμη]ς, ἥ τοι κατ' ἁβρὸν⸏ἐσκία[ζ]εν αὐχένα·νῦν δ?ὲ? δ?ὴ σὺ μὲν στολοκρός,ἡ δ' ἐς αὐχμηρὰς πεσοῦσαχεῖρας ἀθρόη μέλαιναν⸏ἐς κόνιν κατερρύητλημον[!]ς? τομῆι σιδήρουπεριπεσο[ῦ]ς'· ἐ?γ?ὼ δ' ἄσηισιτείρομαι· τί γάρ τις ἔρξηι⸏μηδ' ὑπὲρ Θ?ρήικης τυχών;οἰκτρὰ δὴ φρονεῖν ἀκου[τὴν ἀρίγνωτον γυναῖ[καπολλάκις δ?ὲ? δ?ὴ τόδ' εἰπ[εῖν⸏δαίμον' αἰτιωμέ[ν]η?ν·ὡ]ς ἂν εὖ πάθοιμι, μῆτερ,εἴ] μ' ἀμείλιχον φέρουσαπ]όντον ἐσβάλοις θυίοντα [⸏π]ορφ[υρ]έοισι κύμασι[[ ]![ ]!![]!![. . .[ ]!!![[ ]!ατα?[[ ]κορον[[]!τα!![[ ]αμο!![[ ]!νβ!![[ ]!ην?![. . . . .γουνοῦμαί ς' ἐλαφηβόλεξανθὴ παῖ Διὸς ἀγρίωνδέσποιν' Ἄρτεμι θηρῶν·ἥ κου νῦν ἐπὶ Ληθαίουδίνηισι θρασυκαρδίωνἀνδρῶν ἐσκατορᾶις πόλινχαίρους', οὐ γὰρ ἀνημέρουςποιμαίνεις πολιήτας.οὗτος δηὖτ' Ἰηλυσίουςτίλλει τοὺς κυανάσπιδας.σινάμωροι πολεμίζουσι θυρωρῶι〈ὁ〉 Μεγιστῆς δ' ὁ φιλόφρων δέκα δὴ μῆνες ἐπεί τεστεφανοῦταί τε λύγωι καὶ τρύγα πίνει μελιηδέα. μυθιῆταιδ' ἀνὰ νῆσον ὦ Μεγιστῆδιέπουσιν ἱρὸν ἄστυ, καί μ' ἐπίβωτονκατὰ γείτονας ποήσεις.ἄγε δὴ φέρ' ἡμὶν ὦ παῖκελέβην, ὅκως ἄμυστινπροπίω, τὰ μὲν δέκ' ἐγχέαςὕδατος, τὰ πέντε δ' οἴνουκυάθους ὡς ἂν †ὑβριστιῶς†ἀνὰ δηὖτε βασσαρήσω.ἄγε δηὖτε μηκέτ' οὕτωπατάγωι τε κἀλαλητῶιΣκυθικὴν πόσιν παρ' οἴνωιμελετῶμεν, ἀλλὰ καλοῖςὑποπίνοντες ἐν ὕμνοις.ὦναξ, ὧι δαμάλης Ἔρωςκαὶ Νύμφαι κυανώπιδεςπορφυρῆ τ' Ἀφροδίτησυμπαίζουσιν, ἐπιστρέφεαιδ' ὑψηλὰς ὀρέων κορυφάς·γουνοῦμαί σε, σὺ δ' εὐμενὴςἔλθ' ἡμίν, κεχαρισμένηςδ' εὐχωλῆς ἐπακούειν·Κλεοβούλωι δ' ἀγαθὸς γένεοσύμβουλος, τὸν ἐμόν γ' ἔρω-τ', ὦ Δεόνυσε, δέχεσθαι.σφαίρηι δηὖτέ με πορφυρῆιβάλλων χρυσοκόμης Ἔρωςνήνι ποικιλοσαμβάλωισυμπαίζειν προκαλεῖται·ἡ δ', ἐστὶν γὰρ ἀπ' εὐκτίτουΛέσβου, τὴν μὲν ἐμὴν κόμην,λευκὴ γάρ, καταμέμφεται,πρὸς δ' ἄλλην τινὰ χάσκει.Κλεοβούλου μὲν ἔγωγ' ἐρέω,Κλεοβούλωι δ' ἐπιμαίνομαι,Κλεόβουλον δὲ διοσκέω.ὦ παῖ παρθένιον βλέπωνδίζημαί σε, σὺ δ' οὐ κλύεις,οὐκ εἰδὼς ὅτι τῆς ἐμῆςψυχῆς ἡνιοχεύεις.ἐγὼ δ' οὔτ' ἂν Ἀμαλθίηςβουλοίμην κέρας οὔτ' ἔτεαπεντήκοντά τε κἀκατὸνΤαρτησσοῦ βασιλεῦσαι,μεὶς μὲν δὴ Ποσιδηίωνἕστηκεν †νεφέλη δ' ὕδωρ〈 〉 βαρὺ δ' ἄγριοιχειμῶνες κατάγουσι.† τί μὲν πέτεαισυρίγγων κοϊλώτεραστήθεα χρισάμενος μύρωι; σὲ γάρφη Ταργήλιος ἐμμελέωςδισκεῖν πολλὰ δ' ἐρίβρομονΔεόνυσον,ἀλλ' ὦ τρὶς κεκορημένεΣμερδίη σὺ γὰρ ἦς ἔμοι-γ' ἀστεμφήςΛευκίππην ἔπι δίνεαιὁ δ' ὑψηλὰ νενωμένοςοὔτ' ἐμὴν ἁπαλὴν κάσιν·οὐ δηὖτ' †ἔμπεδός† εἰμιοὐδ' ἀστοῖσι προσηνής·ξανθῆι δ' Εὐρυπύληι μέλειὁ περιφόρητος Ἀρτέμων,ἠρίστησα μὲν ἰτρίου λεπτοῦ μικρὸν ἀποκλάς,οἴνου δ' ἐξέπιον κάδον· νῦν δ' ἁβρῶς ἐρόεσσανψάλλω πηκτίδα τῆι φίληι κωμάζων †παιδὶ ἁβρῆι†.ψάλλω δ' εἴκοσι †χορδαῖσι μάγαδιν† ἔχων,Ὦ Λεύκασπι, σὺ δ' ἡβᾶις. τίς ἐρασμίηντρέψας θυμὸν ἐς ἥβην τερένων ἡμιόπων ὑπ' αὐλῶνὀρχεῖται;ἀρθεὶς δηὖτ' ἀπὸ Λευκάδοςπέτρης ἐς πολιὸν κῦμα κολυμβῶ μεθύων ἔρωτι. ἱπποθόρων δὲ Μυσοὶεὗρον μεῖξιν ὄνωνἀναπέτομαι δὴ πρὸς Ὄλυμπον πτερύγεσσι κούφηιςδιὰ τὸν Ἔρωτ'· οὐ γὰρ ἐμοὶ 〈–⏑〉 θέλει συνηβᾶν.ὑποπόλιον γένειον χρυσοφαέννων,πτερύγων †ἢ ἀετοῖς† παραπετέσθω,χαῖρε φίλον φῶς χαρίεντι μειδιῶν προσώπωι·εἶμι λαβὼν †εἰσάρας,†ἀσπίδα ῥίψας ποταμοῦ καλλιρόου παρ' ὄχθας,δακρυόεσσάν τ' ἐφίλησεν αἰχμήνοἰνοχόει δ' ἀμφίπολος μελιχρὸνοἶνον τρικύαθον κελέβην ἔχουσα.οὐδ' ἀργυρῆ κω τότ' ἔλαμπε Πειθώ.ἐκ ποταμοῦ 'πανέρχομαι πάντα φέρουσα λαμπρά.Σίμαλον εἶδον ἐν χορῶι πηκτίδ' ἔχοντα καλήν.τὸν μυροποιὸν ἠρόμην Στράττιν εἰ κομήσει.πρὶν μὲν ἔχων βερβέριον, καλύμματ' ἐσφηκωμένα,καὶ ξυλίνους ἀστραγάλους ἐν ὠσὶ καὶ ψιλὸν περὶπλευρῆισι 〈–⏓–〉 βοός,νήπλυτον εἴλυμα κακῆς ἀσπίδος, ἀρτοπώλισινκἀθελοπόρνοισιν ὁμιλέων ὁ πονηρὸς Ἀρτέμων,κίβδηλον εὑρίσκων βίον,πολλὰ μὲν ἐν δουρὶ τιθεὶς αὐχένα, πολλὰ δ' ἐν τροχῶι,πολλὰ δὲ νῶτον σκυτίνηι μάστιγι θωμιχθείς, κόμηνπώγωνά τ' ἐκτετιλμένος·νῦν δ' ἐπιβαίνει σατινέων χρύσεα φορέων καθέρματα†παῖς Κύκης† καὶ σκιαδίσκην ἐλεφαντίνην φορεῖγυναιξὶν αὔτως 〈–⏑–〉.φίλη γάρ εἰς ξείνοισιν· ἔασον δέ με διψέοντα πιεῖν.καλλίκομοι κοῦραι Διὸς ὠρχήσαντ' ἐλαφρῶς.νῦν δ' ἀπὸ μὲν στέφανος πόλεως ὄλωλεν.οὔτε γὰρ ἡμετέρειον οὔτε καλόνὀρσόλοπος μὲν Ἄρης φιλεῖ μεναίχμηνἡδυμελὲς χαρίεσσα χελιδοῖμνᾶται δηὖτε φαλακρὸς Ἄλεξιςπολιοὶ μὲν ἡμὶν ἤδηκρόταφοι κάρη τε λευκόν,χαρίεσσα δ' οὐκέτ' ἥβηπάρα, γηραλέοι δ' ὀδόντες,γλυκεροῦ δ' οὐκέτι πολλὸς⸏βιότου χρόνος λέλειπται·διὰ ταῦτ' ἀνασταλύζωθαμὰ Τάρταρον δεδοικώς·Ἀίδεω γάρ ἐστι δεινὸςμυχός, ἀργαλῆ δ' ἐς αὐτὸνκάτοδος· καὶ γὰρ ἑτοῖμον