The Greek Library Catalogue

Anonymous

Fragmenta

Edition reference
Fragmenta (P. Oxy. 15.1795), ed. E. Heitsch, Die griechischen Dichterfragmente der römischen Kaiserzeit, vol. 1, 2nd edn., Göttingen: Vandenhoeck & Ruprecht, 1963: 38–40.
CTS identifier
urn:cts:greekLit:tlg0273.tlg001.local001
Rights
Document TEI P5 local en UTF-8.
Corpus release
2.2.0 · 2026-08-29
Bibliographic authority
View bibliographic record ↗

1

1

[]κεφαλὴ στεφανω[

[]ν μετὰ τοῦ μέλαν[ος

[]κω καὶ κλωνία [

[]ω μετ' ἐμοῦ δύο κ[

[]οις φανερῷ γὰρ ε![

[]!οι καὶ σ〈ε〉ίσατε τω[

[]κ?ων ἀνέμων ι?![

[]ς περὶ δάκτυλον[

[π]λοκαμοὺς λευκ[οὺς

[]θ?ανεῖν ὅτι πα[

[]ε γούνατα ν![

[ ]σ?σ?οθε[

[ ]![

2

[ ]ν

[ ]

[ ]ν?ω

[ ]υς. αὔλ〈ε〉ι μο[ι

[ ]ω[!!!!]ου

[]![!!!!!!]

[ ]εσας

[ ]η?ς?. αὔλ〈ε〉ι μο[ι

2

1

[Θ.......

μηδ' ἀδικεῖν ζήτει, μηδ' ἂν ἀδι[κῇ πρ]οσερίσῃς,

φεῦγε φόνους καὶ φεῦγε μάχας, φ[εῖ]σ?αι? δι?α?φρο?ν?ε[ῖ]ν?,

εἰς δ' ὀλίγον πονέσεις, καὶ δεύτερον οὐ μεταμέλῃ.

αὔ[λει μοι.

〈ε〉Ἶδες ἔαρ, χειμῶνα, θέρος· ταῦτ' ἐστὶ διόλου·

ἥλιος αὐτὸς [ἔδυ], καὶ νὺξ τὰ τεταγμέν' ἀπέχει·

μὴ κοπία ζητεῖν πόθεν ἥλιος ἢ πό?θ?ε?[ν] ὕδωρ,

ἀλλὰ π[ό]θεν τ[ὸ] μύρον καὶ τοὺς στεφάνου[ς] ἀγοράσῃς.

αὔλει μο[ι.

Κρήνας αὐτορύ[το]υς μέλ[ιτ]ος τρεῖς ἤθελον ἔχειν,

πέντε γαλακτορύτους, οἴνου δέκα, δ[ώδε]κα μύρου,

καὶ δύο πηγαίων ὑδάτων, καὶ τρεῖς χ?ι?ο?ν?έ?ων·

παῖδα κατὰ κρήνην καὶ παρθένον ἤθελον ἔχειν.

αὔλει μο[ι.

Λύδιος αὐλὸς ἐμοὶ τά τε Λύδια παίγματα λύρας

κα?[ὶ] Φρύ?γ?[ιο]ς κάλαμος, τὰ δὲ τ?α?ύρ?ε?α τύμπανα πονεῖ·

ταῦτα ζ?ῶ?ν? ᾆσα?ί? τ' ἔραμαι, καὶ ὅταν ἀποθάνω

αὐλὸν ὑπὲρ κεφαλῆς θέτε μοι, παρὰ ποσ〈σ〉ὶ δὲ λύρη[ν.

αὔλει μοι.

Μέτρα τί[ς] ἀ?ν? πλούτου, τίς ἀνεύρατο μέτρα πενίας,

ἢ τίς ἐν ἀνθρώποις χρυσοῦ πάλιν εὕρατο μέτρον;

νῦν γὰρ ὁ χρήματ' ἔχων ἔτι πλε[ί]ονα χρήματα θέλει,

πλούσιος ὢν δ' ὁ τάλας βασανίζεται ὥσπερ ὁ πένης.

αὔλ[ει μοι.

Νεκρὸν ἐάν ποθ' ἴδῃς καὶ μνήματα κωφὰ παράγῃς,

κοινὸν ἔσοπτρον ὁρᾷ〈ς〉· ὁ θανὼν οὕτως προσεδόκα.

ὁ χρό[ν]ος ἐστὶ δάνος, τὸ ζῆν πικρός ἐσθ' ὁ δανίσας,

κἂν τότ' ἀπαιτῆσαί σε θέλει, κλαίων [ἀ]ποδιδοῖς.

αὔλει μοι.

Ξέρξης ἦν βασιλε[ὺ]ς ὁ λέγων Διὶ πάντα μερίσαι,

ὃς δυσ〈ὶ〉 πηδα?λ?[ί]ο[ι]ς μόνος ἔσχισε Λήμνιον ὕδωρ·

ὄλβι〈ο〉ς ἦν ὁ Μίδας, τρὶς δ' ὄλβιος ἦ?ν? ὁ? [Κ]ι?ν?ύρ?[α]ς?·

ἀλλὰ? τ?ί?ς? ε?ἰ?ς? Ἀ?ί?δ?α? ὀβολοῦ πλέον ἤλυθεν ἔχων;

αὔλει μοι.

[ ]στατον ![[ ]τον ανανομ?ε?[[αὔλει μοι][ ]ουσι χιόνες[ ]ον δ' ὑπερέχειν[ ]ν ἥσυχον Ἄρης[ ]υς οὔτε νεμέσσει.[αὔλει μοι][ ]ι με νόμοι[ ]ᾄσματα λύραι[ δ]ένδρον ἐκόμα[ ]ἐλάμβανε νέα.[αὔλει μοι]Χαίρουσιν?[ποιμῆναι [καὶ ταύρων ἀ?[γέ]λας [ἕρπει δ' ἐκ μυχάδων ᾠδαῖς α[ αὔλει μοι.Ψηφίζει τις ἀεὶ τὰ χρήμα[τ]α μὴ π?[οὐδεὶς ψηφίζει τὸ κακω[χρήματα γὰρ καιρ?ός τε φέρει κα[εὑρεῖν δ' οὐ δύναμαι τὴν σην?[ αὔ[λει μοι.Ὦ φίλοι μέρο[πε]ς συν[δεῦτε τρυφῶν ἀνομου[τοῖς φυσικοῖς χρήσασ[θετὰς? πρώτας κυ?[!!]λ?ας ε[ [αὔ]λει μο[ι.