Fragmenta
- Edition reference
- Fragmenta (P. Oxy. 15.1795), ed. E. Heitsch, Die griechischen Dichterfragmente der römischen Kaiserzeit, vol. 1, 2nd edn., Göttingen: Vandenhoeck & Ruprecht, 1963: 38–40.
- CTS identifier
urn:cts:greekLit:tlg0273.tlg001.local001- Rights
- Document TEI P5 local en UTF-8.
- Corpus release
- 2.2.0 · 2026-08-29
- Bibliographic authority
- View bibliographic record ↗
1
1
[]κεφαλὴ στεφανω[
[]ν μετὰ τοῦ μέλαν[ος
[]κω καὶ κλωνία [
[]ω μετ' ἐμοῦ δύο κ[
[]οις φανερῷ γὰρ ε![
[]!οι καὶ σ〈ε〉ίσατε τω[
[]κ?ων ἀνέμων ι?![
[]ς περὶ δάκτυλον[
[π]λοκαμοὺς λευκ[οὺς
[]θ?ανεῖν ὅτι πα[
[]ε γούνατα ν![
[ ]σ?σ?οθε[
[ ]![
2
[ ]ν
[ ]
[ ]ν?ω
[ ]υς. αὔλ〈ε〉ι μο[ι
[ ]ω[!!!!]ου
[]![!!!!!!]
[ ]εσας
[ ]η?ς?. αὔλ〈ε〉ι μο[ι
2
1
[Θ.......
μηδ' ἀδικεῖν ζήτει, μηδ' ἂν ἀδι[κῇ πρ]οσερίσῃς,
φεῦγε φόνους καὶ φεῦγε μάχας, φ[εῖ]σ?αι? δι?α?φρο?ν?ε[ῖ]ν?,
εἰς δ' ὀλίγον πονέσεις, καὶ δεύτερον οὐ μεταμέλῃ.
αὔ[λει μοι.
〈ε〉Ἶδες ἔαρ, χειμῶνα, θέρος· ταῦτ' ἐστὶ διόλου·
ἥλιος αὐτὸς [ἔδυ], καὶ νὺξ τὰ τεταγμέν' ἀπέχει·
μὴ κοπία ζητεῖν πόθεν ἥλιος ἢ πό?θ?ε?[ν] ὕδωρ,
ἀλλὰ π[ό]θεν τ[ὸ] μύρον καὶ τοὺς στεφάνου[ς] ἀγοράσῃς.
αὔλει μο[ι.
Κρήνας αὐτορύ[το]υς μέλ[ιτ]ος τρεῖς ἤθελον ἔχειν,
πέντε γαλακτορύτους, οἴνου δέκα, δ[ώδε]κα μύρου,
καὶ δύο πηγαίων ὑδάτων, καὶ τρεῖς χ?ι?ο?ν?έ?ων·
παῖδα κατὰ κρήνην καὶ παρθένον ἤθελον ἔχειν.
αὔλει μο[ι.
Λύδιος αὐλὸς ἐμοὶ τά τε Λύδια παίγματα λύρας
κα?[ὶ] Φρύ?γ?[ιο]ς κάλαμος, τὰ δὲ τ?α?ύρ?ε?α τύμπανα πονεῖ·
ταῦτα ζ?ῶ?ν? ᾆσα?ί? τ' ἔραμαι, καὶ ὅταν ἀποθάνω
αὐλὸν ὑπὲρ κεφαλῆς θέτε μοι, παρὰ ποσ〈σ〉ὶ δὲ λύρη[ν.
αὔλει μοι.
Μέτρα τί[ς] ἀ?ν? πλούτου, τίς ἀνεύρατο μέτρα πενίας,
ἢ τίς ἐν ἀνθρώποις χρυσοῦ πάλιν εὕρατο μέτρον;
νῦν γὰρ ὁ χρήματ' ἔχων ἔτι πλε[ί]ονα χρήματα θέλει,
πλούσιος ὢν δ' ὁ τάλας βασανίζεται ὥσπερ ὁ πένης.
αὔλ[ει μοι.
Νεκρὸν ἐάν ποθ' ἴδῃς καὶ μνήματα κωφὰ παράγῃς,
κοινὸν ἔσοπτρον ὁρᾷ〈ς〉· ὁ θανὼν οὕτως προσεδόκα.
ὁ χρό[ν]ος ἐστὶ δάνος, τὸ ζῆν πικρός ἐσθ' ὁ δανίσας,
κἂν τότ' ἀπαιτῆσαί σε θέλει, κλαίων [ἀ]ποδιδοῖς.
αὔλει μοι.
Ξέρξης ἦν βασιλε[ὺ]ς ὁ λέγων Διὶ πάντα μερίσαι,
ὃς δυσ〈ὶ〉 πηδα?λ?[ί]ο[ι]ς μόνος ἔσχισε Λήμνιον ὕδωρ·
ὄλβι〈ο〉ς ἦν ὁ Μίδας, τρὶς δ' ὄλβιος ἦ?ν? ὁ? [Κ]ι?ν?ύρ?[α]ς?·
ἀλλὰ? τ?ί?ς? ε?ἰ?ς? Ἀ?ί?δ?α? ὀβολοῦ πλέον ἤλυθεν ἔχων;
αὔλει μοι.
[ ]στατον ![[ ]τον ανανομ?ε?[[αὔλει μοι][ ]ουσι χιόνες[ ]ον δ' ὑπερέχειν[ ]ν ἥσυχον Ἄρης[ ]υς οὔτε νεμέσσει.[αὔλει μοι][ ]ι με νόμοι[ ]ᾄσματα λύραι[ δ]ένδρον ἐκόμα[ ]ἐλάμβανε νέα.[αὔλει μοι]Χαίρουσιν?[ποιμῆναι [καὶ ταύρων ἀ?[γέ]λας [ἕρπει δ' ἐκ μυχάδων ᾠδαῖς α[ αὔλει μοι.Ψηφίζει τις ἀεὶ τὰ χρήμα[τ]α μὴ π?[οὐδεὶς ψηφίζει τὸ κακω[χρήματα γὰρ καιρ?ός τε φέρει κα[εὑρεῖν δ' οὐ δύναμαι τὴν σην?[ αὔ[λει μοι.Ὦ φίλοι μέρο[πε]ς συν[δεῦτε τρυφῶν ἀνομου[τοῖς φυσικοῖς χρήσασ[θετὰς? πρώτας κυ?[!!]λ?ας ε[ [αὔ]λει μο[ι.