Fragmenta

{ΑΘΑΜΑΣ}

{ΑΙΑΣ ΜΑΙΝΟΜΕΝΟΣ}

{ΑΛΚΜΕΩΝ}

ο〈ὐ〉 τοῦ δοκεῖν μοι, τῆς δ' ἀληθείας μέλει

{ΑΛΚΜΗΝΗ}

{ΑΝΤΙΓΟΝΗ}

{ΑΧΙΛΛΕΥΣ}

{ΒΕΛΛΕΡΟΦΟΝΤΗΣ}

{ΕΚΤΩΡ}

...[ ]!ων κλυει?[

[ ]πυρούμενον

[ ]!!!!!!!θ?ι?ο?ν?

[ ]ξ?ωκ?α![!]λ?ασε[!]δ!!!!!!ν?

×–⏑–×–⏑]!!ποιοῦνται μέτα

...[!!!!]!δα?[

[ ]α?ς?[

[ ]αδ![!]![!!! !!!]!επ[!!! !!! !]!ω![

[ ]ησμος? [!!! !!! !]!ασ[!!!]!![!]θ?ι?γ?ω?

̲ΧΟΡΟΥ ΜΕΛΟΣ>

Λυ?κ?ί?η?[ς !!! !!!] Φοῖβε, τίνα κλύω τὸν α?[

ὁ θυηπόλος [!!] μάντις Ἕλενος ε!!αχε?[!]π![

!ο?ι?[!!]ανοι![!!!]λ?' ἐσιδὼν φόβον ἔχω τι[

πρᾶ?ξ?ι?ς τ?ί?ς? ἦ?ν? χερὸς ὅτ' ἄλλον ἔνοικον [

**

...

[ !]!!!εδι[ ]![

×–]ν Ἀχιλλέα π?![ c. 10 ]ω?μεν[

×– !] Ἀτρειδ[ c. 11 ]ματ[

[ !!]π?εύειν? ![!!!]![!!!!] δόρυ[

[ !!!]!ν ὅπλων ἐστερημενο![⏑–

[ !!!]τ?ο?υ ποντίαν ἥκειν Θ[έτιν

[ !!!!!]!! κα?λ?λ?ίον' Ἡφα?ί?[στου πάρα

[ !!]η?![!!]π?ι? τ?ω?ι?![

[ !!!!] πάρεστι μ![

[ !!!!!]!ν![

[ !!!!!!!]![

...

...

μήτε σ?κι?[

ἀλλ' εἰ δεδ[

μενει?[

⸏ἡμεῖς δ[

ὦ φῶς α?[

μηθ?![

⸏ου[

...ἄνδρες πρ[!]σ?α?[

ταῦτ' ἀγγελῶν σο?ῖς οὐ καθ?' [ἡδονὴν δόμοις

ἥκω· σὺ δ', ὦναξ, τῆς ἐκεῖ φρ[ουρᾶς ⏑–

⸏φρόντιζ', ὅπως σοι καιρίως ε[–⏑–

〈{ΕΚΤΩΡ}〉 χώρει πρὸς οἴκους ὅπλα τ' ἐ[×–⏑–

καὶ τὴν Ἀχιλλέως δοριάλωτ[ον ἀσπίδα.

ἕξω γὰρ αὐτὴν τήνδε κα?[ὶ

ἀλλ' ἐκποδών μοι στῆθι, μὴ [

ἡμῖν ἅπαντα, καὶ γὰρ εἰς λ?α?[γῶ φρένας

ἄγοις ἂν ἄνδρα καὶ τὸν εὐθα?[ρσέστατον,

ἐγώ τ' ἐμαυτοῦ χειρον?[

καί πως τ[έθ]ραυσμαι δ[

ἀλλ' οὐδὲν ἧσ?[σον!!!]!![

ἐλθὼν δ' ε[

{ΕΚΤΩΡ·} δέξαι κυνῆν μοι πρόσπολ' †εμονδε

〈μὴ〉 καὶ φοβηθῇ παῖς

...ε?[!!]ο?ι?σ?ο?ν?α?[

!!!!]ν?α?ε?ι?π?[

!!]!αι?δ?ο?μ?[

!!!!]α?ν?!τ?ι?[

ἀμ?β?ὰς κολων[ὸν

ωσ?!!!!κα[

ὁ μ?ὲν? γ?ὰ?ρ? Ἕκ?[τωρ

ἐ?λ?άμ?[βαν

σε?ί?ω?ν? ἐπ' αὐτὸ?[ν

Ἕκ?τ?ωρ δὲ π?ρῶτ[ος

ε?ξ?α?!!!α?γ?![

ἔπτη?ξεν? ο?ι?[

ἄκραν? δ?' ὑ?πὲρ ἴτυν ξυμ?[

ὡ〈ς〉 δ' εἶδ?ε Ἀχιλλεὺς Ἕκτορο[ς μάτην πέσον

εἰς γῆν κελαινὸν ἔγχος, ἡ?δο?[νῆς ὕπο

ἀ?ν?ηλάλαξεν, κα?ὶ? δι' ὧ?ν δια[

ο?ὐ?δ?' α?ὐτός, αὐτὰ π[ρ]ό?σθε τ[

ἔπαισεν· ἀσπὶς δ' οὐ διῆκ' εἴσ[ω ⏑–,

ἀλλ' ἴσχεν αὐτοῦ, δεσ?π?[ότην ×–⏑–

τὸ?ν? καινὸν οὐ προ〈ὔ〉δωκ[ε

!!!!] δ' Ἀχιλλεὺς τουπ?[

{ΕΠΙΓΟΝΟΙ}

{ΕΡΜΗΣ 〈ΣΑΤΥΡΟΙ?〉}

κρατῆρε μὲν πρώτιστον ἀργυρὼ δύο,

φιάλας δὲ πεντήκοντα, δέκα δὲ κυμβία,

ῥέοντα δώδεχ', ὧν τὰ μὲν δέκ' ἀργυρᾶ

ἦν, δύο δὲ χρυσᾶ, γρύψ, τὸ δ' ἕτερον Πήγασος.

{ΗΡΑΚΛΗΣ ΣΑΤΥΡΙΚΟΣ}

ἀλλ' ὥσπερ δείπνου γλαφυροῦ ποικίλην εὐωχίαν

τὸν ποιητὴν δεῖ παρέχειν τοῖς θεαταῖς τὸν σοφόν,

ἵν' ἀπίῃ τις τοῦτο φαγὼν καὶ πιών, ὅπερ λαβών

χαίρει 〈τις〉, καὶ σκευασία μὴ μί' ᾖ τῆς μουσικῆς ...

{ΛΥΚΑΩΝ}

{ΝΑΥΠΛΙΟΣ}

{ΗΡΑΚΛΗΣ ΣΑΤΥΡΙΚΟΣ}

χαῖρ', εἰ τὸ χαίρειν ἔστι που κάτω χθονός.

δοκῶ δ'· ὅπου γὰρ μὴ ἔστι λυπεῖσθαι βίῳ,

ἔστιν τὸ χαίρειν τῶν κακῶν λελησμένῳ

{ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ}

{ΠΑΡΘΕΝΟΠΑΙΟΣ}

{ΤΥΡΩ}

{ΦΟΙΝΙΞ}

{INCERTARUM FABULARUM FRAGMENTA}

{(Διόνυσος)}

×–⏑– θνητοῖσι τὴν ἀκεσφόρον

λύπης ἔφηνεν οἰνομήτορ' ἄμπελον

γλώσσης περίπατός ἐστιν ἀδολεσχία

γένους δ' ἔπαινός ἐστιν ἀσφαλέστατος

κατ' ἄνδρ' ἐπαινεῖν, ὅστις ἂν δίκαιος ᾖ

τρόπους τ' ἄριστος· τοῦτον εὐγενῆ καλεῖν.

†ἐν ἑκατόν ἐστιν εὑρεῖν ἄνδρ' ἕνα,

κεἰ τοῦτον οἱ ζητοῦντες εἰσὶ μυρίοι

ὁ χαλκοῦς ὀδός (sc. ἐν τῷ καλουμένῳ ἱππίῳ Κολωνῷ)