Fragmentum

1

{ΕΛΕΓΕΙΑΙ}{ΠΑΙΓΝΙΑ}Μνημοσύνης καὶ Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἀγλαὰ τέκνα, Μοῦσαι Πιερίδες, κλῦτέ μοι εὐχομένωι·χόρτον ἐμῆι συνεχῶς δότε γαστέρι, ἥτε μοι αἰεί χωρὶς δουλοσύνης λιτὸν ἔθηκε βίον.. . . . . . . . . . . . . . . . . . . ὠφέλιμον δὲ φίλοις, μὴ γλυκερὸν τίθετε.χρήματα δ' οὐκ ἐθέλω συνάγειν κλυτά, κανθάρου ὄλβον μύρμηκός τ' ἄφενος χρήματα μαιόμενος,ἀλλὰ δικαιοσύνης μετέχειν καὶ πλοῦτον ἀγινεῖν εὔφορον, εὔκτητον, τίμιον εἰς ἀρετήν.τῶν δὲ τυχὼν Ἑρμῆν καὶ Μούσας ἱλάσομ' ἁγνάς οὐ δαπάναις τρυφεραῖς, ἀλλ' ἀρεταῖς ὁσίαις.{ΥΜΝΟΣ ΕΣ ΕΥΤΕΛΙΗΝ}Χαῖρε, θεὰ δέσποινα, σοφῶν ἀνδρῶν ἀγάπημα, Εὐτελίη, κλεινῆς ἔγγονε Σωφροσύνης·σὴν ἀρετὴν τιμῶσιν, ὅσοι τὰ δίκαι' ἀσκοῦσιν.{ΕΠΗ}{ΠΑΡΩΙΔΙΑΙ}καὶ μὴν Στίλπων' εἰσεῖδον χαλέπ' ἄλγε' ἔχονταἐν Μεγάροις', ὅθι φασὶ Τυφωέος ἔμμεναι εὐνάς.ἔνθ' ἔτ' ἐρίζεσκεν, πολλοὶ δ' ἀμφ' αὐτὸν ἑταῖροι·τὴν δ' ἀρετὴν παρὰ γράμμα διώκοντες κατέτριβον.Φλειάσιόν τ' Ἀσκληπιάδην καὶ ταῦρον Ἐρετρῆκαὶ μὴν Μικκύλον εἰσεῖδον ...τῶν ἐρίων ξαίνοντα γυναῖκά τε συγξαίνουσαν,τὸν λιμὸν φεύγοντας ἐν αἰνῆι δηϊοτῆτι.{ΠΗΡΗ}Πήρη τις πόλις ἐστὶ μέσωι ἐνὶ οἴνοπι τύφωικαλὴ καὶ πίειρα, περίρρυτον οὐδὲν ἔχουσα,εἰς ἣν οὔτε τις εἰσπλεῖ ἀνὴρ μωρὸς παράσιτοςοὔτε λίχνος πόρνης ἐπαγαλλόμενος πυγῆισιν,ἀλλὰ θύμον καὶ σκόρδα φέρει καὶ σῦκα καὶ ἄρτους.ἐξ ὧν οὐ πολεμοῦσι πρὸς ἀλλήλους περὶ τούτων,οὐχ ὅπλα κέκτηνται περὶ κέρματος, οὐ περὶ δόξης.οὔθ' ὑπὸ χρυσείων δουλουμένη οὔθ' ὑπ' Ἐρώτωντηξιπόθων οὐδ' εἴ τι συνέμπορόν ἐστι φίλυβρι.ἡδονῆι ἀνδραποδώδει ἀδούλωτοι καὶ ἄκναπτοιἀθάνατον βασίλειαν, ἐλευθερίαν, {τ'} ἀγαπῶσιν. μὴ πρὸ φακῆς λοπάδ' αὔξων ἐς στάσιν ἄμμε βάληιςκόγχον καὶ κύαμον σύναγ', 〈ὦ φίλε〉, κἂν τάδε δράσηις,ῥηϊδίως στήσεις 〈στάσεως〉 πενίας τε τροπαῖον.ταῦτ' ἔχω, ὅσς' ἔμαθον καὶ ἐφρόντισα καὶ μετὰ Μουσῶνσέμν' ἐδάην· τὰ δὲ πολλὰ καὶ ὄλβια τῦφος ἔμαρψε. στείχεις δή, φίλε κυρτών,βαίνεις 〈τ'〉 εἰς Ἀίδαο δόμους κυφὸς διὰ γῆρας.ἕλκε ποδὸς τεταγὼν διὰ βηλοῦ θεσπεσίοιο.{ΤΡΑΓΩΙΔΙΑΙ}{ΕΦΗΜΕΡΙΣ}τίθει μαγείρωι μνᾶς δέκ', ἰατρῶι δραχμήν,κόλακι τάλαντα πέντε, συμβούλωι καπνόν,πόρνηι τάλαντον, φιλοσόφωι τριώβολον.ἔρωτα παύει λιμός· εἰ δὲ μή, χρόνος·ἐὰν δὲ τούτοις μὴ δύνηι χρῆσθαι, βρόχος.οὐχ εἷς πάτρα μοι πύργος, οὐ μία στέγη,πάσης δὲ χέρσου καὶ πόλισμα καὶ δόμοςἑτοῖμος ἡμῖν ἐνδιαιτᾶσθαι πάρα.Κράτης Κράτητα χρημάτων ἀποστερεῖ.ἐλευθεροῖ Κράτητα Θηβαῖον Κράτης.εὖ γ', ὦ Τύχη μοι τῶν καλῶν διδάσκαλε,ὡς εἰς τρίβωνα ῥαιδίως συστέλλομαι.ὁ γὰρ χρόνος μ' ἔκαμψε, τέκτων μὲν σοφός,ἅπαντα δ' ἐργαζόμενος ἀσθενέστερα.οὐκ οἶσθα, πήρα δύναμιν ἡλίκην ἔχειθέρμων τε χοῖνιξ καὶ τὸ μηδενὸς μέλειν.χαλεπὸν γενέσθαι λιμὸν ἐπὶ τῶι δράγματι.τὰ δ' ἀργυρώματ' ἐστὶν ἥ τε πορφύραεἰς τοὺς τραγωιδοὺς χρήσιμ', οὐκ εἰς τὸν βίον.ὠνείδισάς μοι γῆρας ὡς κακὸν μέγα,οὗ μὴ τυχόντι θάνατός ἐσθ' ἡ ζημία,οὗ πάντες ἐπιθυμοῦμεν. ἂν δ' ἔλθηι ποτέ,ἀνιώμεθ'. οὕτως ἐσμὲν ἀχάριστοι φύσει.{ΚΡΑΤΗΤΟΣ ΘΗΒΑΙΟΥ}Ταῦτ' ἔχω, ὅσς' ἔμαθον καὶ ἐφρόντισα καὶ μετὰ Μουσῶνσέμν' ἐδάην· τὰ δὲ πολλὰ καὶ ὄλβια τῦφος ἔμαρψεν.{ΚΡΑΤΗΤΟΣ}Ἔρωτα παύει λιμός· εἰ δὲ μή, χρόνος·ἐὰν δὲ μηδὲ ταῦτα τὴν φλόγα σβέσῃ,θεραπεία σοι τὸ λοιπὸν ἠρτήσθω βρόχος.{ΚΡΑΤΗΤΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥ}Χαῖρε, θεὰ δέσποιν', ἀνδρῶν ἀγαθῶν ἀγάπημα, Εὐτελίη, κλεινῆς ἔγγονε Σωφροσύνης·σὴν ἀρετὴν τιμῶσιν, ὅσοι τὰ δίκαι' ἀσκοῦσιν ...{Παίγνια}{epica}καὶ μὴν Στίλπων' εἰσεῖδον χαλέπ' ἄλγε' ἔχονταἐν Μεγάροις, ὅθι φασὶ Τυφωέος ἔμμεναι εὐνάς.ἔνθ' ὅ γ' ἐρίζεσκεν, πολλοὶ δ' ἀμφ' αὐτὸν ἑταῖροι,τὴν δ' ἀρετὴν παρὰ γράμμα διώκοντες κατέτριβον.Φλιάσιόν τ' Ἀσκληπιάδην καὶ ταῦρον Ἐρετρῆ.καὶ μὴν Μίκυλον εἰσεῖδον 〈 〉τῶν ἐρίων ξαίνοντα γυναῖκά τε συγξαίνουσαν,τὸν λιμὸν φεύγοντας ἐν αἰνῇ τιμιότητι.{de pera}Πήρη τις πόλις ἐστὶ μέσῳ ἐνὶ οἴνοπι τύφῳκαλὴ καὶ πίειρα, περίρρυπος, οὐδὲν ἔχουσα,εἰς ἣν οὔτε τις εἰσπλεῖ ἀνὴρ μωρὸς παράσιτος,οὔτε λίχνος πόρνης ἐπαγαλλόμενος πυγῇσιν·ἀλλὰ θύμον καὶ σκόρδα φέρει καὶ σῦκα καὶ ἄρτους.ἐξ ὧν οὐ πολεμοῦσι πρὸς ἀλλήλους περὶ τούτων,οὐχ ὅπλα κέκτηνται περὶ κέρματος, οὐ περὶ δόξης.†τῶνδε κράτει ψυχῆς ἤθει ἀγαλλομένη οὔθ' ὑπὸ χρυσ〈ε〉ίων δουλουμένη οὔθ' ὑπ' Ἐρώτωντηξιπόθων οὐδ' εἴ τι συνέμπορόν ἐστι φίλυβρι. ἡδονῇ ἀνδραποδώδει ἀδούλωτοι καὶ ἄκναπτοιἀθάνατον βασίλειαν, ἐλευθερίαν, ἀγαπῶσιν μὴ πρὸ φακῆς λοπάδ' αὔξωνεἰς στάσιν ἄμμε βάλῃς†κόγχον καὶ κύαμον συνάγαγε κἂν τάδε δράσῃςῥηϊδίως στήσεις τρόπαιον κατὰ πενίας†{⊗} ταῦτ' ἔχω ὅσς' ἔμαθον καὶ ἐφρόντισα καὶ μετὰ Μουσῶνσέμν' ἐδάην· τὰ δὲ πολλὰ καὶ ὄλβια τῦφος ἔμαρψεν. * στείχεις δή, φίλε κυρτών,†βαίνεις εἰς Ἀΐδαο δόμους κυφὸς ὥρην διὰ γῆρας†ἕλκε ποδὸς τεταγὼν διὰ πηλοῦ θεσπεσίοιοΦαντασίη τανύπεπλε{elegiaca}{⊗} Μνημοσύνης καὶ Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἀγλαὰ τέκνα, Μοῦσαι Πιερίδες, κλῦτέ μοι εὐχομένῳ.χόρτον ἐμῇ συνεχῶς δότε γαστέρι, ἥ τέ μοι αἰεὶ χωρὶς δουλοσύνης λιτὸν ἔθηκε βίον〈 〉 ὠφέλιμον δὲ φίλοις, μὴ γλυκερόν, τίθετε.χρήματα δ' οὐκ ἐθέλω συνάγειν κλυτά, κανθάρου ὄλβον μύρμηκός τ' ἄφενος κρήματα μαιόμενος·ἀλλὰ δικαιοσύνης μετέχειν καὶ πλοῦτον ἀγείρειν εὔφορον, εὔκτητον, τίμιον εἰς ἀρετήν.τῶν δὲ τυχὼν Ἑρμῆν καὶ Μούσας ἱλάσομ' ἁγνὰς οὐ δαπάναις τρυφεραῖς, ἀλλ' ἀρεταῖς ὁσίαις.συγκατανευσιφάγους{ὕμνος εἰς Εὐτέλειαν}{⊗} χαῖρε θεὰ δέσποινα, σοφῶν ἀνδρῶν ἀγάπημα, Εὐτελία, κλεινῆς ἔγγονε Σωφροσύνης,σὴν ἀρετὴν τιμῶσιν ὅσοι τὰ δίκαι' ἀσκοῦσιν{iambica}{ἐφημερίς}τίθει μαγείρῳ μνᾶς δέκ', ἰατρῷ δραχμήν,κόλακι τάλαντα πέντε, συμβούλῳ καπνόν,πόρνῃ τάλαντον, φιλοσόφῳ τριώβολον.ἔρωτα παύει λιμός, εἰ δὲ μή, χρόνος·ἐὰν δὲ τούτοις μὴ δύνῃ χρῆσθαι, βρόχος.{‘tragoedia’}οὐχ εἷς πάτρα μοι πύργος, οὐ μία στέγη,πάσης δὲ χέρσου καὶ πόλισμα καὶ δόμοςἕτοιμος ἡμῖν ἐνδιαιτᾶσθαι πάρα.Κράτης Κράτητα χρημάτων ἀποστερεῖἐλευθεροῖ Κράτητα Θηβαῖον Κράτηςἵνα μὴ κρατήσῃ τοῦ κρατοῦντος κρείττοναεὖ γ', ὦ Τύχη μοι τῶν καλῶν διδάσκαλε,ὡς εἰς τρίβωνα ῥᾳδίως συστέλλομαι.ὁ γὰρ χρόνος μ' ἔκαμψε, τέκτων μὲν σοφός,ἅπαντα δ' ἐργαζόμενος ἀσθενέστερα.οὐκ οἶσθα, πήρα δύναμιν ἡλίκην ἔχειθέρμων τε χοῖνιξ καὶ τὸ μηδενὸς μέλειν.ὠνείδισάς μοι γῆρας ὡς κακὸν μέγα,οὗ μὴ τυχόντι θάνατός ἐσθ' ἡ ζημία,οὗ πάντες ἐπιθυμοῦμεν· ἂν δ' ἔλθῃ ποτέ,ἀνιώμεθ'· οὕτως ἐσμὲν ἀχάριστοι φύσει.