Historiae Romanae

{[Joann. Antioch.]}

(... καλοῦντες 61, 7, 4.)

καὶ τὴν ἑαυτοῦ γαμε-

τὴν Ὀκταβίαν τὴν τοῦ

Κλαυδίου θυγατέρα,

δι' ἣν εἰς τὴν ἀρ-

χὴν οὐχ ἥκιστα παρ-

εληλύθει, πρῶτον μὲν

ἀπεπέμψατο

ἔπειτα

καὶ ἀπέκτεινεν. Jo-

ann. Antioch. fr. 90 M.

v. 93—96.

{[Joann. Antioch.]}

(ὅτι ἐν

τῇ Ἰβηρίᾳ Γάϊος Ἰού-

λιος Οὐίνδιξ ἐπανίστα-

ται τῷ Νέρωνι), πολ-

λούς τε τῶν τῆς συγ-

κλήτου βουλῆς φυγά-

δων προσλαβόμενος

Γάλβαν ἀ-

ποδείκνυσι βασιλέα,

ὃς τὰς δυνάμεις

εὐθέως ἐξοπλίσας καὶ

πάντα τὰ πρὸς τὸν πό-

λεμον παρασκευασάμενος ἐπὶ

τὴν Ῥώμην ἐλαύνει.

Ὁ γοῦν Νέρων, οὐ με-

τρίως ἐπὶ τούτῳ ταραχθείς,

στρατηγὸν τοῦ πολέμου Ῥοῦ-

φον Γάλλον ἐκπέμπει· ὃς οὐδὲ

ἐς χεῖρας ἐλθεῖν ἀνασχόμενος

πρὸς τὸν Γάλβαν, ὁμολογεῖ τε

καὶ σπένδεται πρὸς τὸν Οὐίν-

δικα, αὐτὸς μὲν τῶν Γαλλιῶν

ἄρχειν ἐπιλεξάμενος, Οὐίνδικι

δὲ τὴν Ἰβηρίαν προσήκειν καὶ

τῷ Γάλβᾳ πᾶσαν ὁμοῦ τὴν

Ἰταλίαν καὶ ὅσα τῇ Ῥωμαίων

ἀρχῇ προσυπακούειν ἔθνη τυγ-

χάνει. τούτων αὐτοῖς διο-

μολογηθέντων, τινὲς τῶν

τοῦ Ῥούφου στρατιω-

τῶν ἐπιβουλεύουσι τῷ

Οὐίνδικι, ἀγνοίᾳ μὲν

τῶν ὁμιληθέντων, ζή-

λῳ δὲ τῆς πρὸς αὐτὸν

δυναστείας. ἀλλ' ὁ μὲν

Οὐίνδιξ καίτοι ῥᾳδίως δυνάμενος

σωθῆναι, ἀγανακτήσας καὶ ὀλοφυ-

ρόμενος, ὅτι ἐκ τῶν ὁμοφρονούντων

ἐκακώθη, καὶ ὅτι τὰ ἐναντία ἀμ-

φότεροι τῷ Νέρωνι πράττοντες ἑαυ-

τοὺς ἀπώλλυσαν, καὶ προσέτι τοῦ

ἀνθρωπείου βίου καταγνούς, καί τι

πρὸς τὸ δαιμόνιον εἰπών, ὅτι τοι-

ούτου πράγματος ἀρξάμενος

οὐκ

ἐπλήρωσεν, ἑαυτὸν προσκατειργά-

σατο.

ὁ γοῦν

Ῥοῦφος δεινῶς ἐπὶ τῷ τοιούτῳ πά-

θει ὑπεραλγήσας, καί τινας τῶν

στρατιωτῶν κολάσας ἐν ἀφασίᾳ κα-

τέστη. Joann. Antioch. fr. 91 Muell.

v. 6—25.

{[Exc. Vat.]}

ὅτι ἡ γερουσία μα-

θοῦσα τοῦτο τὸ περὶ τοῦ

Βίνδικος καὶ Γάλβα πάντα

τὰ εἰωθότα ἐπὶ τοῖς νεω-

τερίζουσι κατὰ Βίνδικος

ἐψηφίζετο· ἐπηγγείλατο δὲ

Νέρων τῷ ἀναιροῦντι τὸν

Βίνδικα καὶ κομίζοντα

πρὸς αὐτὸν τὴν κεφαλὴν

αὐτοῦ διακοσίας καὶ πεν-

τήκοντα μυριάδας ἐπιδώ-

σειν δραχμῶν· ὅπερ μα-

θὼν ὁ Βίνδιξ ἀπεκρίνατο

τοῖς εἰρηκόσιν ὅτι· “ἐγὼ

δὲ τῷ φέροντι τὴν κεφα-

λὴν Δομιτίου τὴν ἐμαυ-

τοῦ ἀντιδίδωμι”. Petr.

Patr. exc. Vat. 76 (p. 215

Mai. = p. 197, 4—11

Dind.)

{[Exc. Val.]}

ὅτι ἄλλων

ἄλλα λεγόντων

ὁ Νέρων ἔγνω

{[Joann. Antioch.]}

καὶ

ἡ πόλις στεφανώμασι

καὶ δᾳδουχίαις ἐκεκόσ-

μητο, εὐχάς τε ἀλη-

θεῖς καὶ ἑορτὰς ἐπετέ-

λουν,

{[Joann. Antioch.]}

καὶ τούς

τι δυνηθέντας ἐπὶ τοῦ

τυράννου φονεύοντες εἰ-

κόνας τε καὶ ἀνδριάν-

τας κατασπῶντες ὡς

καὶ αὐτὸν ἐκεῖνον αἰκί-

ζοντες διετέλουν. Jo-

ann. Antioch. fr. 91 M.

(v. 74—77).

ἡ δὲ τῶν Ῥω-

μαίων βουλὴ πολέμιον

αὐτὸν ἀνειποῦσα, δοῦ-

ναι δίκας τῶν κατὰ

τὴν ἀρχὴν ἡμαρτημέ-

νων τοιόνδε τινὰ τρό-

πον ἐψηφίσατο· ἀχθῆ-

ναι μὲν γὰρ ἐς τὸ

δεσμωτήριον γυμνὸν κε-

ραίας ἐπιβεβλημένης τῷ

τραχήλῳ προστάττε-

ται, μετὰ δὲ σφοδρὸν

αἰκισμὸν τοῦ σώματος

ὠσθῆναι κατά τινος

πέτρας.

ἃ δὴ προ-

αισθόμενος ὁ Νέρων,

τούς τε χωροῦντας ἐπ'

{[Joann. Antioch.]}

αὐτὸν καταδείσας,

προσέταξε τοῖς παρ-

οῦσι καὶ ἑαυτὸν καὶ

ἑαυτοὺς ἀποκτεῖναι. ἐ-

πεὶ δέ γε οὐχ ὑπήκου-

σαν, τὸ μὲν ὅτι οὐκ

ἐτόλμων, τὸ δὲ ὅτι τὴν

ταφὴν αὐτοῦ προεφα-

σίσαντο, δεινῶς ἀλγήσας

ἐστέναξεν, ὅτι μηδὲν

ἐδύνατο. μετὰ δὲ τοῦ-

το τὸν Σπόρον βουλη-

θεὶς ἀποκτεῖναι διή-

μαρτεν, ἀποφυγόντος

ἐκείνου. τότε ἔφη·

“ἐγὼ οὐδὲ

φίλον οὐδὲ ἐχθρὸν ἔχω”,

καὶ τοῦτο εἰπὼν

ἑαυτὸν ἐπά-

ταξεν·

δυσθανατοῦντα δὲ

ὁ Ἐπαφρόδιτος προσ-

κατειργάσατο. καὶ ὁ

μὲν Νέρων φὺς ἄριστα

καὶ τραφεὶς κάκιστα

{[Joann. Antioch.]}

οὕτως τῆς ἀρχῆς ἐξ-

έπεσε, λʹ

μὲν ἐξ αὐτῆς ὠδῖνος γε-

γονὼς ἔτη,

βασιλεύσας δὲ ιδʹ

δυεῖν μηνῶν ἀποδέοντα.

Joann. Antioch. fr. 92 M.

(v. 56—74).

{[Zonaras]}

(.. ἐτελεύτησαν c. 8, 3)

τοὺς δ' ὑπ' αὐτοῦ κολα-

σθέντων οὐκ ἄν τις ἐξ-

αριθμήσασθαι δύναιτο.

(συχνοὶ κ.τ.λ. c. 12, 3.)

Zon. 11, 19 p. 501, 5. 6 B.

(p. 59, 16. 17 D.)

{[Exc. Vat.]}

ὅτι ἐγκειμένης τῆς

βουλῆς θανατωθῆναι

τοὺς συμπράξαντας

Κασσίῳ καὶ τοὺς συγ-

γενεῖς, ἀντέγραψεν ἄλ-

λα τέ τινα καὶ ταῦτα·

“δέομαι καὶ ἱκε-

τεύω,

καθαράν μου τὴν ἀρ-

χὴν ἀπὸ παντὸς βου-

λευτικοῦ αἵματος φυ-

λάξατε· μὴ γὰρ γέ-

νοιτο μηδένα ὑμῶν ὑπ'

ἐμοῦ μήτε τῇ ἐμῇ

{[Exc. Vat.]}

μήτε τῇ ὑμετέρᾳ ψή-

φῳ ἀπολέσθαι”. Petr.

Patr. exc. Vat. 120

(p. 224 Mai. = p. 206,

29—207, 2 Dind.)

ὅτι Ἀντωνῖνος κα-

τὰ Ἀλαμαννῶν ἐξορμήσας

χρήμασι τὴν δοκοῦσαν νί-

κην ἐπρίατο. ἔλα-

βε δὲ καὶ γυναῖ-

κας αἰχμαλώτους,

ἐν αἷς αἱ γυναῖκες

ἐθαυμάσθησαν·

πυθομένου γὰρ αὐτοῦ

πότερον πραθῆναι ἢ

φονευθῆναι βούλον-

ται, ἐκεῖναι φονευ-

θῆναι ἐπελέξαντο·

ὡς δὲ ἐπράθησαν, αἱ

{[Exc. Vat.]}

πολλαὶ ἑαυτὰς ἀπέ-

σφαξαν. Petr. Patr.

exc. Vat. 144 (p. 230

Mai. = 213, 27—32

Dind.)