Fragmenta
- Edition reference
- Fragmenta, ed. T. Kock, Comicorum Atticorum fragmenta, vol. 1, Leipzig: Teubner, 1880: 756–764.
- CTS identifier
urn:cts:greekLit:tlg0400.tlg001.local001- Rights
- Document TEI P5 local en UTF-8.
- Corpus release
- 2.2.0 · 2026-08-29
- Bibliographic authority
- View bibliographic record ↗
tit 1
{ΑΔΕΛΦΑΙ ΜΟΙΧΕΥΟΜΕΝΑΙ}
1
ἠλίθιον εἶναι νοῦν τε πουλύποδος ἔχειν
tit 2-9
{ΓΑΝΥΜΗΔΗΣ}
2
κατάχωλε θᾶττον ἢ κεραυνοπλὴξ ἔσει.
3
ἔοικεν αἰγίθαλλος διακωλύειν τὸ πρᾶγμα.
6
βασίλισσα
7
κακοτεχνίζων
8
κρεμάσω
9
ποτικόν
tit 10-13
{ΕΝΔΥΜΙΩΝ}
10
ὁτιὴ σχεδόν τι μῆνας ἐγγὺς τρεῖς ὅλους
φρουρῶ τὸν Ἐνδυμίωνα.
12
νοσημάτων ταλαντιαίων
13
ἐδιακόνουν
tit 14-16
{ΙΕΡΟΣ ΓΑΜΟΣ}
14
ἀνδράποδα πέντε, πωλικὸν ζεῦγος βοῶν
15
κεραννύουσιν ἀφανίζουσί τε
tit 17-18
{ΚΑΛΛΙΣΤΩ}
17
κορίαννον ἵνα τί λεπτόν; {Β.} ἵνα τοὺς δασύποδας
οὓς ἂν λάβωμεν ἁλσὶ διαπάττειν ἔχῃς.
18
βιβάζειν
tit 19-21
{ΚΩΜΩΙΔΟΤΡΑΓΩΙΔΙΑ}
19
ἐτύγχανον μὲν ἀγρόθεν πλείστους φέρων
εἰς τὴν ἑορτὴν ὅσον οἷον εἴκοσι,
ὁρῶ δ' ἄνωθεν γάργαρ' ἀνθρώπων κύκλῳ.
20
ηὔλει δ' ἐπίχαλκον τὸ στόμα λήκυθόν τ' ἔχων.
21
ἀδηφάγους
tit 22-25
{ΠΑΛΑΙΣΤΡΑ}
22
ὁδὶ γὰρ αὐτός ἐστιν· εἴ τι γρύξομαι
ὧν σοι λέγω πλέον τι γαλαθηνοῦ μυός—
23
μυρίσασα συγκατέκλεισεν ἀνθ' αὑτῆς λάθρα.
24
ἤδη δ' ἧψε χύτραν ῥαφάνων.
25
ἡπάτιον
tit 26-28
{ΠΑΣΙΦΑΗ}
26
νῦν οὖν γένοιτ' ἀστεῖος οἰκῶν ἐν πόλει.
27
καὶ ναὶ μὰ Δί' ἄλλα σκευάρι' οἰκητήρια
tit 29-34
{ΑΔΗΛΩΝ ΔΡΑΜΑΤΩΝ}
29
ἐβίασέ μου τὴν γυναῖκα.
30
παραβάλλεταί σε
31
ἀλαζών
32
ὦ γυνή
33
κυνάριον
34
μετρῆσαι
tit 35-39
{ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΙΜΑ}
36
ἔδω δ' ἐμαυτὸν ὥσπερ πουλύπους.
38
Θεράπναι
39
κότυλοι
{<ΑΔΕΛΦΑΙ ΜΟΙΧΕΥΟΜΕΝΑΙ.>}Ἠλίθιον εἶναι νοῦν τε πουλύποδος ἔχειν.{<ΓΑΝΥΜΗΔΗΣ.>}Κατάχωλε θᾶσσον ἢ κεραυνοπλὴξ ἔσει.Ἔοικεν αἰγίθαλλος διακωλύειν τὸ πρᾶγμα.Διπύρους τε θερμούς. {Β.} οἱ δίπυροι δ' εἰσὶν τίνες;{Α.} ἄρτοι τρυφῶντες.{<ΕΝΔΥΜΙΩΝ.>}
10
Ὁτιὴ σχεδόν τι μῆνας ἐγγὺς τρεῖς ὅλους
φρουρῶ τὸν Ἐνδυμίωνα.
{<ΙΕΡΟΣ ΓΑΜΟΣ.>}
14
Ἀνδράποδα πέντε, πωλικὸν ζεῦγος βοῶν.
15
Κεραννύουσιν ἀφανίζουσί τε.
{<ΚΑΛΛΙΣΤΩ.>}
17
Κορίαννον εἰς τί λεπτόν; {Β.} ἵνα τοὺς δασύποδας
οὓς ἂν λάβωμεν ἁλσὶ διαπάττειν ἔχῃς.
{<ΚΩΜΩΙΔΟΤΡΑΓΩΙΔΙΑ.>}
19
Ἐτύγχανον μὲν ἄγροθεν πλείστους φέρων
εἰς τὴν ἑορτὴν ὅσον οἷον εἴκοσι,
ὁρῶ δ' ἄνωθεν γάργαρ' ἀνθρώπων κύκλῳ.
{<ΠΑΛΑΙΣΤΡΑ.>}
22
Ὁδὶ γὰρ αὐτός ἐστιν· εἴ τι γρύξομαι
ὧν σοι λέγω πλέον τι γαλαθηνοῦ μυός—
23
Μυρίσασα συγκατέκλεισεν ἀνθ' αὑτῆς λάθρᾳ.
{<ΠΑΣΙΦΑΗ.>}
26
Νῦν οὖν γένοιτ' ἀστεῖος οἰκῶν ἐν πόλει.
27
Καὶ ναὶ μὰ Δί' ἄλλα σκευάρι' οἰκητήρια.
{EX INCERTIS FABULIS.}Ἔδω δ' ἐμαυτὸν ὥσπερ πουλύπους.Μίνῳαν; ἀλλ' οἴμωζε ϲαυτὸν περιθέων.τῶν τις δὲ μεθ' Ὅμηρον τὸ μὲνμῆλον δωρίσας εἰς μᾶλον τὴν δὲ ὄψιν εἰς εἶδος μεταλαβὼνκαὶ μεταθεὶς τὰς λέξεις, Ἀλκαῖος δὲ ἦν ἐκεῖνος ὁ κωμι-κός, <εἰδομαλίδην> ἔφη σκωπτικῶς τινα διὰ τὸ καλλωπί-ζεσθαι τὰ μῆλα τῆς ὄψεως, ἐρευθόμενον δηλαδὴ κομικώ-τερον.