Fragmenta

{ΑΓΚΥΛΙΩΝ}

λέγεις περὶ ὧν οὐκ οἶσθα· συγγενοῦ τρέχων

Πλάτωνι, καὶ γνώσει λίτρον καὶ κρόμμυον.

{ΑΓΩΝΙΣ Η ΙΠΠΙΣΚΟΣ}

ἀπήντων τῷ ξένῳ,

εἰς τὴν κατάλυσιν ησονην αἴθων ἀνήρ·

τοῖς παισί τ' εἶπα, δύο γὰρ ἦγον οἴκοθεν,

τἀκπώματ' εἰς τὸ φανερὸν ἐκνενιτρωμένα

θεῖναι. κύαθος δ' ἦν ἀργυροῦς, τἀκπώματα

ἦγεν δύο δραχμάς, κυμβίον δὲ τέτταρας

ἴσως ἑτέρας, ψυκτηρίδιόν τε δέκ' ὀβολούς,

Φιλιππίδου λεπτότερον. {Β.} ἀλλὰ ταῦθ' ὅλως

πρὸς ἀλαζονείαν οὐ κακῶς νενοημέν' ἦν.

ὦ μῆτερ, ἱκετεύω σε, μὴ 'πίσειέ μοι

τὸν Μισγόλαν· οὐ γὰρ κιθαρῳδός εἰμ' ἐγώ.

ὁ τρίτος οὗτος δ' ἔχει

σύκων κυλιστὸν στέφανον· ἀλλ' ἔχαιρε καὶ

ζῶν τοῖς τοιούτοις.

μεστὴν ἀκράτου θηρίκλειον ἔσπασεν

κοίλην ὑπερθύουσαν.

{ΑΔΕΛΦΟΙ}

ἐγὼ δέδωκα γάρ τι ταύταις; εἰπέ μοι.

{Β.} οὐκ ἀλλ' ἀπέδωκας ἐνέχυρον δήπου λαβών.

{ΑΙΠΟΛΟΙ}

{ΑΙΣΩΠΟΣ}

κομψόν γε τοῦτ' ἐστὶν παρ' ὑμῖν, ὦ Σόλων,

ἐν ταῖς Ἀθήναις, δεξιῶς θ' εὑρημένον.

{Σ.} τὸ ποῖον; {Α.} ἐν τοῖς συμποσίοις οὐ πίνετε

ἄκρατον. {Σ.} οὐ γὰρ ῥᾴδιον· πωλοῦσι γὰρ

ἐν ταῖς ἁμάξαις εὐθέως κεκραμένον,

οὐχ ἵνα τι κερδαίνωσι, τῶν δ' ὠνουμένων

προνοούμενοι, τοῦ τὰς κεφαλὰς ὑγιεῖς ἔχειν

ἐκ κραιπάλης. τοῦτ' ἔσθ', ὁρᾷς, Ἑλληνικὸς

πότος, μετρίοισι χρωμένους ποτηρίοις

λαλεῖν τι καὶ ληρεῖν πρὸς αὑτοὺς ἡδέως·

τὸ μὲν γὰρ ἕτερον λουτρόν ἐστιν, οὐ πότος,

ψυκτῆρι πίνειν καὶ κάδοις. {Α.} θάνατος μὲν οὖν.

{ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΣ}

ἡμίκακον

{ΑΛΕΙΠΤΡΙΑ}

{ΑΜΠΕΛΟΥΡΓΟΣ}

ἀναδενδράς

ἀπολογηθῆναι

{ΑΜΦΩΤΙΣ}

ὀνοκόπος

τῶν τοὺς ἀλέτωνας τῶνδε κοπτόντων ὄνους.

μετάβα

{ΑΝΤΕΙΑ}

{ΑΠΕΓΛΑΥΚΩΜΕΝΟΣ}

παρ' ἐμοῦ δ', ἐὰν μὴ καθ' ἓν ἕκαστον πάντα δῷς,

χαλκοῦ μέρος δωδέκατον οὐκ ἂν ἀπολάβοις.

{Β.} δίκαιος ὁ λόγος. {Α.} ἀβάκιον, ψῆφον· λέγε.

{Β.} ἔστ' ὠμοτάριχος πέντε χαλκῶν. {Α.} λέγ' ἕτερον.

{Β.} μῦς ἑπτὰ χαλκῶν. {Α.} οὐδὲν ἀσεβεῖς οὐδέπω.

λέγε. {Β.} τῶν ἐχίνων ὀβολός. {Α.} ἁγνεύεις ἔτι.

{Β.} ἆρ' ἦν μετὰ ταῦθ' ἡ ῥάφανος ἣν ἐβοᾶτε; {Α.} ναί·

χρηστὴ γὰρ ἦν. {Β.} ἔδωκα ταύτης δύ' ὀβολούς.

{Α.} τί γὰρ ἐβοῶμεν; {Β.} τὸ κύβιον τριωβόλου.

{Α.} ὀνεῖν κεχειρῶν γε οὐκ ἐπράξατ' οὐδὲ ἕν.

{Β.} οὐκ οἶσθας, ὦ μακάριε, τὴν ἀγοράν, ὅτι

κατεδηδόκασι τὰ λάχαν' αἱ τρωξαλλίδες.

{Α.} διὰ τοῦτο τὸ τάριχος τέθεικας διπλασίου;

{Β.} ὁ ταριχοπώλης ἐστίν· ἐλθὼν πυνθάνου.

γόγγρος δέκ' ὀβολῶν. {Α.} οὐχὶ πολλοῦ. λέγ' ἕτερον.

{Β.} τὸν ὀπτὸν ἰχθὺν ἐπριάμην δραχμῆς. {Α.} παπαῖ,

ὥσπερ πυρετὸς ἀνῆκεν, εἶτ' ἐν ἐπιτέλει.

{Β.} πρόσθες τὸν οἶνον, ὃν μεθυόντων προσέλαβον

ὑμῶν, χόας τρεῖς, δέκ' ὀβολῶν ὁ χοῦς.

τοὺς μὲν στρατηγοὺς τὰς ὀφρῦς ἐπὰν ἴδω

ἀνεσπακότας, δεινὸν μὲν ἡγοῦμαι ποιεῖν,

οὐ πάνυ τι θαυμάζω δὲ προτετιμημένους

ὑπὸ τῆς πόλεως μεῖζόν τι τῶν ἄλλων φρονεῖν.

τοὺς δ' ἰχθυοπώλας τοὺς κάκιστ' ἀπολουμένους

ἐπὰν ἴδω κάτω βλέποντας, τὰς δ' ὀφρῦς

ἔχοντας ἐπάνω τῆς κορυφῆς, ἀποπνίγομαι.

ἐὰν δ' ἐρωτήσῃς ‘πόσου τοὺς κεστρέας

πωλεῖς δύ' ὄντας;’ ‘δέκ' ὀβολῶν’ φησίν. ‘βαρύ·

ὀκτὼ λάβοις ἄν;’ ‘εἴπερ ὠνεῖ τὸν ἕτερον.’

‘ὦ 'τάν, λαβὲ καὶ μὴ παῖζε.’ ‘τοσουδί; παράτρεχε.’

ταῦτ' οὐχὶ πικρότερ' ἐστὶν αὐτῆς τῆς χολῆς;

καὶ γὰρ ἑψητοί τινες

παρῆσαν ἡμῖν δαιδάλεοί πως. . . . . . . . . . . .

τῶν οὖν κορακίνων πεῖραν οὐχὶ λαμβάνεις;

οὐδὲ τριχίδων, οὐδ' οἷον ἑψητῶν τινων;

{ΑΠΟΒΑΤΗΣ}

Χορόνικος ὁ ποιητὴς ὁδί.

{Β.} τίνων ποιητὴς ᾀσμάτων; {Α.} σεμνῶν πάνυ.

{Β.} τί πρὸς τὸν Ἀργᾶν οὗτος; {Α.} ἡμέρας δρόμῳ

κρείττων.

{ΑΠΟΚΟΠΤΟΜΕΝΟΣ}

λέγεται γὰρ λόγος

ὑπὸ τῶν σοφιστῶν, μὴ πέτεσθαι τὸν θεὸν

τὸν Ἔρωτα, τοὺς δ' ἐρῶντας· αἰτίαν δ' ἔχειν

ἐκεῖνον ἄλλως, ἠγνοηκότας δὲ τοὺς

γραφεῖς ἔχοντα πτέρυγας αὐτὸν ζωγραφεῖν.

οὐ συμποσίαρχος ἦν γάρ, ἀλλὰ δήμιος

ὁ Χαιρέας, κυάθους προπίνων εἴκοσιν.

{ΑΡΧΙΛΟΧΟΣ}

ὦ τὴν εὐτυχῆ ναίων Πάρον, ὄλβιε πρέσβυ,

ἣ κάλλιστα φέρει χώρα δύο τῶν συναπασῶν,

κόσμον μὲν μακάρεσσι λίθον, θνητοῖς δὲ πλακοῦντας.

λαβόμενος

{ΑΣΚΛΗΠΙΟΚΛΕΙΔΗΣ}

οὕτως δ' ὀψοποιεῖν εὐφυῶς

περὶ τὴν Σικελίαν αὐτὸς ἔμαθον, ὥστε τοὺς

δειπνοῦντας εἰς τὰ βατάνι' ἐμβαλεῖν ποιῶ

ἐνίοτε τοὺς ὀδόντας ὑπὸ τῆς ἡδονῆς.

{ΑΣΩΤΟΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ}

τί ταῦτα ληρεῖς, φληναφῶν ἄνω κάτω

Λύκειον, Ἀκαδήμειαν, Ὠιδείου πύλας,

λήρους σοφιστῶν; οὐδὲ ἓν τούτων καλόν.

πίνωμεν, ἐμπίνωμεν, ὦ Σίκων, Σίκων,

χαίρωμεν, ἕως ἔνεστι τὴν ψυχὴν τρέφειν.

τύρβαζε, Μάνη. γαστρὸς οὐδὲν ἥδιον.

αὕτη πατήρ σοι καὶ πάλιν μήτηρ μόνη.

ἀρεταὶ δὲ πρεσβεῖαί τε καὶ στρατηγίαι

κόμποι κενοὶ ψοφοῦσιν ἀντ' ὀνειράτων.

ψύξει σε δαίμων τῷ πεπρωμένῳ χρόνῳ·

ἕξεις δ' ὅς' ἂν φάγῃς τε καὶ πίῃς μόνα,

σποδὸς δὲ τἄλλα, Περικλέης, Κόδρος, Κίμων.

{ΑΤΑΛΑΝΤΗ}

μικρόφωνος

{ΑΤΘΙΣ}

ὁ πρῶτος εἰπὼν ὅτι σοφιστὴς οὐδὲ εἷς

ἔμψυχον οὐδὲν ἐσθίει, σοφός τις ἦν.

ἐγὼ γὰρ ἥκω νῦν ἀγοράσας οὐδὲ ἓν

ἔμψυχον. ἰχθῦς ἐπριάμην τεθνηκότας

μεγάλους· κρεάδι' ἀρνὸς ἔστι πίονος

οὐ ζῶντος· οὐχ οἷόν τε γάρ. τί ἄλλο; καὶ

ἡπάτιον ὀπτὸν προσέλαβον. τούτων ἐὰν

δείξῃ τις ἢ φωνήν τι ἢ ψυχὴν ἔχον,

ἀδικεῖν ὁμολογῶ καὶ παραβαίνειν τὸν νόμον.

ὅστις ἥδεται γὰρ ἐσθίων

ὁσημέραι, δεῖ καὶ ποιεῖν τῶν σιτίων

ἐπάξιόν τι, μηδὲ περινοστεῖν σχολὴν

ἄγοντα, τῷ ζῆν πολεμιώτατον κακόν.

πῶς ἐπινέφει τὸ πρῶτον ὁ Ζεὺς ἡσυχῆ,

ἔπειτα μᾶλλον μᾶλλον.

{ΑΧΑΙΙΣ}

ἅπαντα τὰ ζητούμεν' ἐξευρίσκεται,

ἂν μὴ προαποστῇς μηδὲ τὸν πόνον φύγῃς·

ὅπου γὰρ εὑρήκασιν ἄνθρωποί τινες

μέρος τι τῶν θείων τοσοῦτο τῷ τόπῳ

ἀπέχοντες, ἄστρων ἐπιτολάς, δύσεις, τροπάς,

ἔκλειψιν ἡλίου, τί τῶν κοινῶν κάτω

καὶ συγγενικῶν δύναιτ' ἂν ἄνθρωπον φυγεῖν;

{ΒΟΣΤΡΥΧΟΣ}

ὑποκροῦσαι

{ΒΡΕΤΤΙΑ}

εἶδές ποτε

πίνουσιν ἀνθρώποις ἀπίους παρακειμένας

ἐν ὕδατι; {Β.} πολλοῖς πολλάκις δήπου. τί οὖν;

{Α.} οὐκοῦν ἕκαστος ἐκλεγόμενος λαμβάνει

τῶν ἐπινεουσῶν τὴν πεπαιτάτην ἀεί;

{Β.} δηλονότι.

τοιοῦτο τὸ ζῆν ἐστιν· ὥσπερ οἱ κύβοι

οὐ ταὔτ' ἀεὶ πίπτουσιν, οὐδὲ τῷ βίῳ

ταὐτὸν διαμένει σχῆμα, μεταβολὰς δ' ἔχει.

{ΒΩΜΟΣ}

γυνὴ λινουργὸς περιτυχοῦς' ἀφείλετο.

{ΓΑΛΑΤΕΙΑ}

ὁ δεσπότης οὑμὸς περὶ λόγους γάρ ποτε

διέτριψε μειρακίσκος ὢν καὶ φιλοσοφεῖν

ἐπέθετο· Κυρηναῖος ἦν ἐνταῦθά τις,

ὥς φας', Ἀρίστιππος, σοφιστὴς εὐφυής,

μᾶλλον δὲ πρωτεύων ἁπάντων τῶν τότε,

ἀκολαστίᾳ τε τῶν γεγονότων διαφέρων.

τούτῳ τάλαντον δοὺς μαθητὴς γίνεται

ὁ δεσπότης. καὶ τὴν τέχνην μὲν οὐ πάνυ

ἐξέμαθε, τὴν δ' ἀρτηρίαν συνήρπασεν.

νάρκην μὲν οὖν, ὥς φασιν, ὠνθυλευμένην

ὀπτᾶν ὅλην

εὐοψίαν

νομικόν

{ΓΡΑΦΗ}

γεγένηται δ', ὡς λέγουσι, κἀν Σάμῳ

τοιοῦθ' ἕτερον. λιθίνης ἐπεθύμησεν κόρης

ἄνθρωπος ἐγκατέκλεισέ θ' αὑτὸν τῷ νεῷ.

{ΓΥΝΑΙΚΟΚΡΑΤΙΑ}

ἐνταῦθα περὶ τὴν ἐσχάτην δεῖ κερκίδα

ὑμᾶς καθιζούσας θεωρεῖν ὡς ξένας.

ὁ δὲ Κίλιξ ὅδ' Ἱπποκλῆς,

ὁ ζωμοτάριχος ὑποκριτής

{ΔΑΚΤΥΛΙΟΣ}

εἶτ' οὐχ ἁπάντων ἐστὶ τὸ μεθύειν κακὸν

μέγιστον ἀνθρώποισι καὶ βλαβερώτατον;

ἐκκόψαι

{ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Η ΦΙΛΕΤΑΙΡΟΣ}

ὁμοιότατος ἄνθρωπος οἴνῳ τὴν φύσιν

τρόπον τιν' ἐστί. καὶ γὰρ οἶνον τὸν νέον

πολλή 'στ' ἀνάγκη καὶ τὸν ἄνδρ' ἀποζέσαι

πρώτιστον ἀφυβρίσαι τ', ἀπανθήσαντα δὲ

σκληρὸν γενέσθαι, παρακμάσαντα δ', ὧν λέγω

τούτων ἁπάντων ἀπαρυθέντα τὴν ἄνω

ταύτην ἄνοιαν ἐπιπολάζουσαν, τότε

πότιμον γενέσθαι καὶ καταστῆναι πάλιν,

ἡδύν θ' ἅπασι τοὐπίλοιπον διατελεῖν.

πρότερον μὲν εἰ πνεύσειε βορρᾶς ἢ νότος

ἐν τῇ θαλάττῃ λαμπρός, ἰχθῦς οὐκ ἐνῆν

οὐδενὶ φαγεῖν· νυνὶ δὲ πρὸς τοῖς πνεύμασιν

τούτοις Φάυλλος προσγέγονε χειμὼν τρίτος·

ἐπὰν γὰρ ἐκνεφίας καταιγίσας τύχῃ

ἐς τὴν ἀγοράν, τοὔψον πριάμενος οἴχεται

φέρων ἅπαν τὸ ληφθέν, ὥστε γίνεται

ἐν τοῖς λαχάνοις τὸ λοιπὸν ἡμῖν ἡ μάχη.

ἀλλ' αἰσχύνομαι

τὸν Κόρυδον, εἰ δόξω συναριστᾶν τισιν

οὕτω προχείρως· οὐκ ἀπαρνοῦμαι δ' ὅμως·

οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνος, ἂν καλῇ τις ἄν τε μή.

ἔπειτα νάρκην ἔλαβον, ἐνθυμούμενος

ὅτι δεῖ γυναικὸς ἐπιφερούσης δακτύλους

ἁπαλούς, ὑπ' ἀκάνθης μηδὲ ἓν τούτους παθεῖν.

τοὔψον λαβοῦσαι τοῦτο τἀπεσταλμένον

σκευάζετ', εὐωχεῖσθε, προπόσεις πίνετε,

λέπεσθε, ματτυάζετε.

{ΔΙΑΠΛΕΟΥΣΑΙ}

ἐπιχαιρέκακος εἶ καὶ φθονεῖς τοῖς πλησίον.

{ΔΙΔΥΜΟΙ}

στεφάνων τε τούτων χύδην πεπλεγμένων

τούτῳ πρόπιθ', ἵνα καὐτὸς ἄλλῳ.

{ΔΙΣ ΠΕΝΘΩΝ}

καὶ Ζωπύρα,

οἰνηρὸν ἀγγεῖον.

{ΔΟΡΚΙΣ Η ΠΟΠΠΥΖΟΥΣΑ}

τοῖς ἰχθυοπώλαις ἐστὶν ἐψηφισμένον,

ὥς φασι, χαλκῆν Καλλιμέδοντος εἰκόνα

στῆσαι Παναθηναίοισιν ἐν τοῖς ἰχθύσιν,

ἔχουσαν ὀπτὸν κάραβον ἐν τῇ δεξιᾷ,

ὡς αὐτὸν ὄντ' αὐτοῖσι τῆς τέχνης μόνον

σωτῆρα, τοὺς ἄλλους δὲ πάντας ζημίαν.

περιστερὰς

ἔνδον τρέφω τῶν Σικελικῶν τούτων πάνυ

κομψάς.

τῆς φιλοτησίας ἐγὼ

μεστὰς προπίνω γ' ἴσον ἴσῳ κεκραμένας.

{ΔΡΩΠΙΔΗΣ}

εἰσῆλθεν ἡταίρα φέρουσα τὸν γλυκὺν

ἐν ἀργυρῷ ποτηρίῳ πετάχνῳ τινί,

ἀστειοτάτῳ τὴν ὄψιν, οὔτε τρυβλίῳ

οὔτε φιάλῃ, μετεῖχε δ' ἀμφοῖν τοῖν ῥυθμοῖν.

τὴν σπάθην

ἐν τῷ μύρῳ καθῆκεν.

παραγοράζειν

{ΕΙΣΟΙΚΙΖΟΜΕΝΟΣ}

οὐ γὰρ ἐμυρίζετ' ἐξ ἀλαβάστου, πρᾶγμά τι

γινόμενον ἀεί, κρονικόν, ἀλλὰ τέτταρας

περιστερὰς ἀφῆκεν ἀποβεβαμμένας

εἰς οὐχὶ ταὐτὸν μὰ Δία τὴν αὐτὴν μύρον,

ἰδίῳ δ' ἑκάστην. πετόμεναι δ' αὗται κύκλῳ

ἔρραινον ἡμῶν θαἰμάτια καὶ στρώματα.

μή μοι φθονήσητ', ἄνδρες Ἑλλήνων ἄκροι,

ἠλειφόμην ὑόμενος ἰρίνῳ μύρῳ.

ἔξοινος ἐποίει ταῦτα

τρικότυλον ψυγέα

{ΕΙΣ ΤΟ ΦΡΕΑΡ}

νυνί τέ μοι

ὁ δεσπότης προὔπεμψεν οἴνου κεράμιον

τῶν ἔνδοθεν κομιοῦντ' ἐκεῖθεν. {Β.} μανθάνω·

ἐπιδόσιμον παρὰ τἄλλα τοῦτ' ἔσται. {Α.} φιλῶ

αἰσθητικὴν γραῦν.

[τοῖς ἄρτοις] ὅσας

ἱστᾶσι παγίδας οἱ ταλαίπωροι βροτοί.

{ΕΚΚΗΡΥΤΤΟΜΕΝΟΣ}

{ΕΚΠΩΜΑΤΟΠΟΙΟΣ}

ἀεὶ φιλόμυρον πᾶν τὸ Σάρδεων γένος.

ἄσημον

{ΕΛΕΝΗ}

ὡς ὅστις αὐτῆς τῆς ἀκμῆς τῶν σωμάτων

ἐρᾷ, τὸν ἄλλον δ' οὐδὲ γινώσκει λόγον,

τῆς ἡδονῆς ἐστ', οὐχὶ τῶν φίλων φίλος,

ἀδικεῖ τε τὸν Ἔρωτ' ἐμφανῶς θνητὸς θεόν,

ἄπιστον αὐτὸν πᾶσι τοῖς ἄλλοις ποιῶν.

{ΕΛΕΝΗΣ ΑΡΠΑΓΗ}

ἀκόλαστός ἐστι, τὴν δὲ πολιὰν οὐκ ἐντρέπεται.

{ΕΛΕΝΗΣ ΜΝΗΣΤΗΡΕΣ}

οὐδὲ ῥόαν γλυκεῖαν ἐκ τῆς δεξιᾶς

δέξαιτ' ἂν αὐτῶν.

εἷς ἕκαστος

θερμολουτεῖν

{ΕΛΛΗΝΙΣ}

ἀεὶ δὲ καὶ ζῶντ' ἐστὶ καὶ τεθνηκότα

τἀν τῇ θαλάττῃ πολέμι' ἡμῖν θηρία.

ἂν ἀνατραπῇ γὰρ πλοῖον, εἶθ', ὡς γίνεται,

ληφθῇ νέων τις, καταπεπώκας' εὐθέως·

αὐτοί τ' ἐπὰν ληφθῶσιν ὑπὸ τῶν ἁλιέων,

τεθνεῶτες ἐπιτρίβουσι τοὺς ὠνουμένους.

τῆς οὐσίας γάρ εἰσιν ἡμῶν ὤνιοι,

ὁ πριάμενός τε πτωχὸς εὐθὺς ἀποτρέχει.

{ΕΠΙΔΑΥΡΙΟΣ}

τοὺς Χαιρεφίλου δ' υἱεῖς Ἀθηναίους, ὅτι

εἰσήγαγεν τάριχος. [οὓς καὶ Τιμοκλῆς

ἰδὼν ἐπὶ τῶν ἵππων δύο σκόμβρους ἔφη

ἐν τοῖς σατύροις εἶναι.]

{ΕΠΙΚΛΗΡΟΣ}

ὅστις ἀγοράζει πτωχὸς ὢν ὄψον πολύ,

ἀπορούμενός τε τἄλλα πρὸς τοῦτ' εὐπορεῖ,

τῆς νυκτὸς οὗτος τοὺς ἀπαντῶντας ποιεῖ

γυμνοὺς ἅπαντας. εἶτ' ἐπάν τις ἐκδυθῇ,

τηρεῖν ἕωθεν εὐθὺς ἐν τοῖς ἰχθύσιν·

ὃν ἂν δ' ἴδῃ πρῶτον πένητα καὶ νέον

παρὰ Μικίωνος ἐγχέλεις ὠνούμενον,

ἀπάγειν λαβόμενον εἰς τὸ δεσμωτήριον.

ἀλλ' ἔγωγ', ὦ παῖ, δίδωμι, καὶ ποιήσω πάνθ' ὅσα

οὗτος αἰτεῖται παρ' ἡμῶν.

κακουχία

{ΕΠΙΣΤΟΛΗ}

προσέκοψεν

{ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ}

πολὺς γὰρ οἶνος πόλλ' ἁμαρτάνειν ποιεῖ.

{ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΙΣ}

γόγγρου δ' ὁμοῦ σωρευτὰ πιμελῆς μέλη

ὑπεργέμοντα

{ΕΡΕΤΡΙΚΟΣ}

τευθίδες, σπίναι, βατίς, δῆμος, ἀφύαι,

κρεάδι', ἐντερίδι'· ἀλλὰ τὰς μὲν τευθίδας,

τὰ πτερύγι' αὐτῶν συντεμών, στεατίου

μικρὸν παραμίξας, περιπάσας ἡδύσμασιν

λεπτοῖσι χλωροῖς ὠνθύλευσα.

{ΕΡΙΘΟΙ}

{Η ΕΙΣ ΤΟ ΦΡΕΑΡ}

{ΗΣΙΟΝΗ}

γενόμενος δ' ἔννους μόλις

ᾔτησε κύλικα, καὶ λαβὼν ἑξῆς πυκνὰς

ἕλκει καταντλεῖ, κατά τε τὴν παροιμίαν

ἀεί ποτ' εὖ μὲν ἀσκὸς εὖ δὲ θύλακος

ἅνθρωπός ἐστι.

ὡς εἶδε τὴν τράπεζαν ἀνθρώπους δύο

φέροντας εἴσω ποικίλων παροψίδων

κόσμου βρύουσαν, οὐκέτ' εἰς ἐμὲ βλέπων—

{ΘΕΟΦΟΡΗΤΟΣ}

οἶμαί γ' ἐπιτιμᾶν τῶν ἀπαντώντων τινὰς

ἡμῖν, ὅτι τηνικαῦτα μεθύων περιπατῶ·

ποῖος γάρ ἐστι φανός, ὦ πρὸς τῶν θεῶν,

τοιοῦτος οἷος ὁ γλυκύτατος ἥλιος;

λαλῶ Πτολεμαίῳ γογγυλίδος ὀπτῶν τόμους.

{ΘΕΣΠΡΩΤΟΙ}

Ἑρμῆ νεκρῶν προπομπὲ καὶ Φιλιππίδου

κληροῦχε, νυκτός τ' ὄμμα τῆς μελαμπέπλου

(Ἑκάτη)—

{ΘΗΒΑΙΟΙ}

ἔστιν δὲ ποδαπὸς τὸ γένος οὗτος; {Β.} πλούσιος.

τούτους δὲ πάντες φασὶν εὐγενεστάτους

εἶναι· πένητας δ' εὐπάτριδας οὐδεὶς ὁρᾷ.

{ΘΗΤΕΥΟΝΤΕΣ}

ὅρκος βέβαιός ἐστιν ἂν νεύσω μόνον.

{ΘΡΑΣΩΝ}

σοῦ δ' ἐγὼ λαλιστέραν

οὐπώποτ' εἶδον οὔτε κερκώπην, γύναι,

οὐ κίτταν, οὐκ ἀηδόν', οὔτε τρυγόν', οὐ

τέττιγα.

{ΙΑΣΙΣ}

ἀμφιτάπητα

{ΙΠΠΕΥΣ}

τοῦτ' ἔστιν Ἀκαδήμεια, τοῦτο Ξενοκράτης;

πόλλ' ἀγαθὰ δοῖεν οἱ θεοὶ Δημητρίῳ

καὶ τοῖς νομοθέταις, διότι τοὺς τὰς τῶν λόγων,

ὥς φασι, δυνάμεις παραδιδόντας τοῖς νέοις

ἐς κόρακας ἔρρειν φασὶν ἐκ τῆς Ἀττικῆς.

τά τε κυμβία

ἆρ' ἦν πρόσωπ' ἔχοντα χρυσᾶ παρθένων;

{Β.} νὴ τὸν Δί' ἦν γάρ. {Α.} ὦ τάλαιν' ἐγὼ κακῶν.

καὶ θηρίκλειός τις κύλιξ, στέφανον κύκλῳ

ἔχουσα χρυσοῦν· οὐ γὰρ ἐπίτηκτόν τινα.

{ΙΠΠΙΣΚΟΣ}

{ΙΣΟΣΤΑΣΙΟΝ}

ἀπὸ συμβολῶν ἔπινον, ὀρχεῖσθαι μόνον

βλέποντες, ἄλλο δ' οὐδέν, ὄψων ὀνόματα

καὶ σιτίων ἔχοντες, Ὄψων, Κάραβος,

καὶ Κωβιός, Σεμίδαλις.

πρῶτα μὲν γὰρ πρὸς τὸ κέρδος καὶ τὸ συλᾶν τοὺς πέλας

πάντα τἄλλ' αὐταῖς πάρεργα γίνεται· ῥάπτουσι δὲ

πᾶσιν ἐπιβουλάς· ἐπειδὰν δ' εὐπορήσωσίν ποτε,

ἀνέλαβον καινὰς ἑταίρας, πρωτοπείρους τῆς τέχνης

εὐθὺς ἀναπλάττουσι ταύτας, ὥστε μήτε τοὺς τρόπους

μήτε τὰς ὄψεις ὁμοίας διατελεῖν οὔσας ἔτι.

τυγχάνει μικρά τις οὖσα, φελλὸς ἐν ταῖς βαυκίσιν

ἐγκεκάττυται· μακρά τις, διάβαθρον λεπτὸν φορεῖ

τήν τε κεφαλὴν ἐπὶ τὸν ὦμον καταβαλοῦς' ἐξέρχεται·

τοῦτο τοῦ μήκους ἀφεῖλεν· οὐκ ἔχει τις ἰσχία,

ὑπενέδυς' ἐρραμμέν' αὐτήν, ὥστε τὴν εὐπυγίαν

ἀναβοᾶν τοὺς εἰσιδόντας. κοιλίαν ἁδρὰν ἔχει,

στηθί' ἔστ' αὐταῖσι τούτων ὧν ἔχους' οἱ κωμικοί·

ὀρθὰ προσθεῖσαι τοιαῦτα τοὔνδυτον τῆς κοιλίας

ὡσπερεὶ κοντοῖσι τούτοις εἰς τὸ πρόσθ' ἀπήγαγον.

τὰς ὀφρῦς πυρρὰς ἔχει τις, ζωγραφοῦσιν ἀσβόλῳ.

συμβέβηκ' εἶναι μέλαιναν, κατέπλασε ψιμυθίῳ.

λευκόχρως λίαν τίς ἐστι, παιδέρωτ' ἐντρίβεται.

καλὸν ἔχει τοῦ σώματός τι, τοῦτο γυμνὸν δείκνυται.

εὐφυεῖς ὀδόντας ἔσχεν, ἐξ ἀνάγκης δεῖ γελᾶν,

ἵνα θεωρῶς' οἱ παρόντες τὸ στόμ' ὡς κομψὸν φορεῖ.

ἂν δὲ μὴ χαίρῃ γελῶσα, διατελεῖ τὴν ἡμέραν

ἔνδον, ὥσπερ τοῖς μαγείροις ἃ παράκειθ' ἑκάστοτε,

ἡνίκ' ἂν πωλῶσιν αἰγῶν κρανία, ξυλήφιον

μυρρίνης ἔχουσα λεπτὸν ὀρθὸν ἐν τοῖς χείλεσιν,

ὥστε τῷ χρόνῳ σέσηρεν, ἄν τε βούλητ' ἄν τε μή.

[ὄψεις διὰ τούτων σκευοποιοῦσι τῶν τεχνῶν.]

{ΚΑΛΑΣΙΡΙΣ}

ποῖ δή μ' ἄγεις διὰ τῶν κύκλων;

{ΚΑΡΧΗΔΟΝΙΟΣ}

βάκηλος εἶ.

{ΚΑΤΑΨΕΥΔΟΜΕΝΟΣ}

{ΚΑΥΝΙΟΙ}

ἐν τῷ βαλανείῳ μήτε πῦρ ταῖς ἐσχάραις

ἐνὸν κεκλεισμένον τε τἀλειπτήριον.

{ΚΗΡΥΤΤΟΜΕΝΟΣ}

ὥστ' ἐξελὼν ἐκ τοῦ λυχνούχου τὸν λύχνον

μικροῦ κατακαύσας ἔλαθ' ἑαυτόν, ὑπὸ μάλης

τῇ γαστρὶ μᾶλλον τοῦ δέοντος προσαγαγών.

{ΚΙΘΑΡΩΙΔΟΣ}

{ΚΛΕΟΒΟΥΛΙΝΗ}

{ΚΝΙΔΙΑ}

Διόδωρος οὑπίτριπτος ἐν ἔτεσιν δύο

σφαῖραν ἀπέδειξε τὴν πατρῴαν οὐσίαν·

οὕτως ἰταμῶς ἅπαντα κατεμασήσατο.

{ΚΟΝΙΑΤΗΣ}

κυμβία,

φιάλαι, τραγέλαφοι, κύλικες

{ΚΟΥΡΙΣ}

καὶ γὰρ ἐπὶ κῶμον . . ἀνθρώπων ὁρῶ

πλῆθος προσιόν, ὡς τῶν καλῶν τε κἀγαθῶν

ἐνθάδε συνόντων· μὴ γένοιτό μοι μόνῳ

νύκτωρ ἀπαντῆσαι καλῶς πεπραγόσιν

ὑμῖν περὶ τὸν βαλλισμόν· οὐ γὰρ ἄν ποτε

θοἰμάτιον ἀπενέγκαιμι μὴ φύσας πτερά.

ὁ μὲν οὖν ἐμὸς υἱός, οἷον ὑμεῖς ἀρτίως

εἴδετε, τοιοῦτος γέγονεν, Οἰνοπίων τις ἢ

Μάρων τις ἢ Κάπηλος ἢ καὶ Τιμοκλῆς.

μεθύει γὰρ οὐδὲν ἧττον· ὁ δ' ἕτερος—τί ἂν

τύχοιμ' ὀνομάσας; βῶλος, ἄροτρον, γηγενὴς

ἄνθρωπος.

ἐπεὶ πάλαι δεδείπναμεν

{ΚΡΑΤΕΥΑΣ Η ΦΑΡΜΑΚΟΠΩΛΗΣ}

πρῶτον μὲν οὖν ὄστρεια παρὰ Νηρεῖ τινα

ἰδὼν γέροντι φῦκος ἠμφιεσμένα

ἔλαβον ἐχίνους τ'· ἔστι γὰρ προοίμιον

δείπνου χαριέντως ταῦτα πεπρυτανευμένου.

τούτων δ' ἀπολυθείς, κειμένων ἰχθυδίων

μικρῶν, τρεμόντων τῷ δέει τί πείσεται,

θαρρεῖν κελεύσας ἕνεκ' ἐμοῦ ταῦτ', οὐδὲ ἓν

φήσας ἀδικήσειν, ἐπριάμην γλαῦκον μέγαν.

ἔπειτα νάρκην ἔλαβον, ἐνθυμούμενος

ὅτι δεῖ γυναικὸς ἐπιφερούσης δακτύλους

ἁπαλοὺς ὑπ' ἀκάνθης μηδὲ ἓν τούτων παθεῖν.

ἐπὶ τὸ τάγηνον φυκίδας, ψήττας τινάς,

καρῖδα, φύκην, κωβιόν, πέρκην, σπάρον,

ἐποίησά τ' αὐτὸ ποικιλώτερον ταὧ.

κρεάδι' ἄττα, ποδάρια, ῥύγχη τινά,

ὠτάρι' ὕει', ἡπάτιον ἐγκεκαλυμμένον·

αἰσχύνεται γὰρ πελιτνὸν ὂν τῷ χρώματι.

τούτοις μάγειρος οὐ πρόσεις', οὐκ ὄψεται.

οἰμώξεται γὰρ νὴ Δί'· ἀλλ' ἐγὼ σοφῶς

ταῦτ' οἰκονομήσω καὶ γλαφυρῶς καὶ ποικίλως

οὕτω, ποιῶ γὰρ τοὔψον αὐτός, ὥστε τοὺς

δειπνοῦντας εἰς τὰ λοπάδι' ἐμβάλλειν ποιῶ

ἐνίοτε τοὺς ὀδόντας ὑπὸ τῆς ἡδονῆς.

τὰς σκευασίας πάντων δὲ καὶ τὰς σκευάσεις

τούτων ἕτοιμός εἰμι δεικνύειν, λέγειν,

προῖκα προδιδάσκειν, ἂν θέλῃ τις μανθάνειν.

παῖ, τὴν μεγάλην δός, ὑποχέας

φιλίας κυάθους μὲν τῶν παρόντων τέτταρας,

τοὺς τρεῖς δ' ἔρωτος προσαποδώσεις ὕστερον·

ἕν' Ἀντιγόνου τοῦ βασιλέως νίκης καλῶς,

καὶ τοῦ νεανίσκου κύαθον Δημητρίου.

φέρε τὸν τρίτον . . . . . . . .

Φίλας Ἀφροδίτης· χαίρετ' ἄνδρες συμπόται,

ὅσων ἀγαθῶν τὴν κύλικα μεστὴν πίομαι.

τῷ Καλλιμέδοντι γὰρ θεραπεύω τὰς κόρας

ἤδη τετάρτην ἡμέραν. {Β.} ἦσαν κόραι

θυγατέρες αὐτῷ; {Α.} τὰς μὲν οὖν τῶν ὀμμάτων,

ἃς οὐδ' ὁ Μελάμπους, ὃς μόνος τὰς Προιτίδας

ἔπαυσε μαινομένας, καταστήσειεν ἄν.

καὶ Καλλιμέδων μετ' Ὀρφέως ὁ Κάραβος

στεφάνους τε πολλοὺς κρεμαμένους μελιλωτίνους

εἶθ' ὁρῶ τὸν Ἑρμαΐσκον τῶν ἁδρῶν τούτων τινὰ

κάνθαρον καταστρέφοντα, πλησίον δὲ κείμενον

στρωματέα καὶ γύλιον αὐτοῦ.

{ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ}

δύ' ἐστί, Ναυσίνικε, παρασίτων γένη·

ἓν μὲν τὸ κοινὸν καὶ κεκωμῳδημένον,

οἱ μέλανες ἡμεῖς· θάτερον ζητῶ γένος,

σεμνοπαράσιτον ἐκ μέσου καλούμενον,

σατράπας παρασίτους καὶ στρατηγοὺς ἐπιφανεῖς

ὑποκρινόμενον εὖ τοῖς βίοις, ὀφρῦς ἔχον

χιλιοταλάντους ἀνακυλῖόν τ' οὐσίας.

νοεῖς σὺ τὸ γένος καὶ τὸ πρᾶγμα; {Ν.} καὶ μάλα.

{Α.} τούτων ἑκατέρου τῶν γενῶν ὁ μὲν τύπος

τῆς ἐργασίας εἷς ἐστι, κολακείας ἀγών·

ὥσπερ ἐπὶ τῶν βίων δέ, τοὺς μὲν ἡ τύχη

ἡμῶν μεγάλοις προσένειμε τοὺς δ' ἐλάττοσιν,

εἶθ' οἱ μὲν εὐποροῦμεν οἱ δ' ἀλύομεν.

ἆρά γε διδάσκω, Ναυσίνικ'; {Ν.} οὐκ ἀστόχως·

ἀλλ' ἄν ς' ἐπαινῶ μᾶλλον, αἰτήσεις μέ τι.

εἰσέβαινον ἰσχάδες,

τὸ παράσημον τῶν Ἀθηνῶν, καὶ θύμου δέσμαι τινές.

{ΚΥΒΕΥΤΑΙ}

ἠριστηκότων

σχεδόν τι δ' ἡμῶν ἐξ ἀκροκωλίου τινός—

{ΚΥΚΝΟΣ}

φαιδρὸς δὲ κρατὴρ θηρίκλειος ἐν μέσῳ

ἕστηκε, λευκοῦ νέκταρος παλαιγενοῦς

πλήρης, ἀφρίζων· ὃν λαβὼν ἐγὼ κενὸν

τρίψας, ποιήσας λαμπρόν, ἀσφαλῆ βάσιν

στήσας, συνάψας καρπίμοις κισσοῦ κλάδοις

ἔστεψα.

{ΚΥΠΡΙΟΣ}

ἔπειτα πῶς ἦλθες; {Β.} μόλις

ὀπτωμένους κατέλαβον. {Α.} ἐξόλοι'. ἀτὰρ

πόσους φέρεις; {Β.} ἑκκαίδεκ'. {Α.} οἶσε δεῦρό μοι.

{Β.} λευκοὺς μὲν ὀκτώ, τῶν δὲ φαιῶν τοὺς ἴσους.

τὸν δ' αὐτόπυρον ἄρτον ἀρτίως φαγών

διπλάσαι

{ΛΑΜΠΑΣ}

καταφαγεῖν

αὐτὸς τοσοῦτ' ἀργύριον. οὐδ' εἰ γάλα λαγοῦ

εἶχον, μὰ τὴν γῆν, καὶ ταὧς, κατήσθιον.

{ΛΕΒΗΣ}

ἧψέ μοι δοκεῖ

πνικτόν τι ὄψον δελφάκειον. {ΓΛ.} ἡδύ γε.

{Α.} ἔπειτα προσκέκαυκε. {ΓΛ.} μηδὲν φροντίσῃς.

ἰάσιμον γὰρ τὸ πάθος ἐστί. {Α.} τῷ τρόπῳ;

{ΓΛ.} ὄξος λαβὼν ἢν εἰς λεκάνην τιν' ἐγχέας

ψυχρόν, ξυνιεῖς; εἶτα θερμὴν τὴν χύτραν

εἰς τοὔξος ἐνθῇς· διάπυρος γὰρ οὖς' ἔτι

ἕλξει δι' αὑτῆς νοτίδα, καὶ ζυμουμένη

ὥσπερ κίσηρις λήψεται διεξόδους

σομφάς, δι' ὧν τὴν ὑγρασίαν ἐκδέξεται·

τὰ κρεάδι' ἔσται τ' οὐκ ἀπεξηραμμένα,

ἔγχυλα δ' ἀτρεμεὶ καὶ δροσώδη τὴν σχέσιν.

{Α.} Ἄπολλον, ὡς ἰατρικῶς. ὦ Γλαυκία,

ταυτὶ ποιήσω. {ΓΛ.} καὶ παρατίθει γ' αὐτά, παῖ,

ὅταν παρατιθῇς, μανθάνεις; ἐψυγμένα.

ἀτμὸς γὰρ οὕτως οὐχὶ προσπηδήσεται

ταῖς ῥισίν, ἀλλ' ἄνω μάλ' εἶσι καταφυγών.

{Α.} πολλῷ γ' ἀμείνων, ὡς ἔοικας, ἦσθ' ἄρα

λογογράφος ἢ μάγειρος. {ΓΛ.} ὃ λέγεις οὐ λέγεις,

τέχνην δ' ὀνειδίζεις.

οὐ γέγονε κρείττων νομοθέτης τοῦ πλουσίου

Ἀριστονίκου. τίθησι γὰρ νυνὶ νόμον,

τῶν ἰχθυοπωλῶν ὅστις ἂν πωλῶν τινι

ἰχθὺν ὑποτιμήσας ἀποδῶτ' ἐλάττονος

ἧς εἶπε τιμῆς, εἰς τὸ δεσμωτήριον

εὐθὺς ἀπάγεσθαι τοῦτον, ἵνα δεδοικότες

τῆς ἀξίας ἀγαπῶσιν, ἢ τῆς ἑσπέρας

σαπροὺς ἅπαντας ἀποφέρωσιν οἴκαδε.

κἀνταῦθα καὶ γραῦς καὶ γέρων καὶ παιδίον

πεμφθεὶς ἅπαντες ἀγοράσουσι κατὰ τρόπον.. . . . . . . . . . . .

οὐ γέγονε μετὰ Σόλωνα κρείττων οὐδὲ εἷς

Ἀριστονίκου νομοθέτης· τά τ' ἄλλα γὰρ

νενομοθέτηκε πολλὰ καὶ παντοῖα δή,

νυνί τε καινὸν εἰσφέρει νόμον τινὰ

χρυσοῦν, τὸ μὴ πωλεῖν καθημένους ἔτι

τοὺς ἰχθυοπώλας, διὰ τέλους δ' ἑστηκότας·

εἶτ' εἰς νέωτά φησι γράψειν κρεμαμένους,

καὶ θᾶττον ἀποπέμψουσι τοὺς ὠνουμένους,

ἀπὸ μηχανῆς πωλοῦντες ὥσπερ οἱ θεοί.

καὶ μὴ προφάσεις ἐνταῦθά μοι, μηδ' ‘οὐκ ἔχω.’

{Β.} ἀλλὰ λέγ' ὅτου δεῖ. λήψομαι γὰρ πάντ' ἐγώ.

{Α.} ὀρθῶς. τὸ πρῶτον μὲν λάβ' ἐλθὼν σήσαμα.

{Β.} ἀλλ' ἔστιν ἔνδον. {Α.} ἀσταφίδα κεκομμένην,

μάραθρον, ἄνηθον, νᾶπυ, καυλόν, σίλφιον,

κορίαννον αὖον, ῥοῦν, κύμινον, κάππαριν,

ὀρίγανον, γήτειον, ἄννισον, θύμον,

σφάκον, σίραιον, σέσελι, πήγανον, πράσον.

καὶ τί δεῖ

λέγειν ἔθ' ἡμᾶς τοὺς τὰ σῦχ' ἑκάστοτε

ἐν τοῖς συρίχοις πωλοῦντας; οἳ κάτωθε μὲν

τὰ σκληρὰ καὶ μοχθηρὰ τῶν σύκων ἀεὶ

τιθέασιν, ἐπιπολῆς δὲ πέπονα καὶ καλά.

εἶθ' ὁ μὲν ἔδωκεν ὡς τοιαῦτ' ὠνούμενος

τιμήν, ὁ δ' ἐγκάψας τὸ κέρμ' εἰς τὴν γνάθον

ἐρίν' ἀπέδοτο σῦκα πωλεῖν ὀμνύων.

{ΛΕΥΚΑΔΙΑ Η ΔΡΑΠΕΤΑΙ}

οἴνου γεραιοῖς χείλεσιν μέγα σκύφος.

φέρε τὴν σιβύνην καὶ πλατύλογχα.

χορδαρίου τόμος ἧκεν καὶ περικομμάτιον.

{ΛΕΥΚΗ}

ἐπίστασαι τὸν σαῦρον ὡς δεῖ σκευάσαι;

{Β.} ἀλλ' ἂν διδάσκῃς. {Α.} ἐξελὼν τὰ βραγχία,

πλύνας, περικόψας τὰς ἀκάνθας τὰς κύκλῳ,

παράσχισον χρηστῶς, διαπτύξας θ' ὅλον

τῷ σιλφίῳ μάστιξον εὖ τε καὶ καλῶς,

τυρῷ τε σάξον ἁλσί τ' ἠδ' ὀριγάνῳ.

{ΛΗΜΝΙΑ}

καὶ μὴν παρῆν ἀνθράκιον ἡμῖν ἐν μέσῳ

σείσων τε κυάμων μεστός.

{ΛΙΝΟΣ}

{ΛΙΝ.} βυβλίον

ἐντεῦθεν ὅ τι βούλει προσελθὼν γὰρ λαβέ,

ἔπειτ' ἀναγνώσει, πάνυ γε διασκοπῶν

ἀπὸ τῶν ἐπιγραμμάτων ἀτρέμα τε καὶ σχολῇ.

Ὀρφεὺς ἔνεστιν, Ἡσίοδος, τραγῳδία,

Χοιρίλος, Ὅμηρος, ἔστ' Ἐπίχαρμος, γράμματα

παντοδαπά. δηλώσεις γὰρ οὕτω τὴν φύσιν,

ἐπὶ τί μάλισθ' ὥρμηκε. {ΗΡ.} τουτὶ λαμβάνω.

{ΛΙΝ.} δεῖξον ὅ τι ἐστὶ πρῶτον. {ΗΡ.} ὀψαρτυσία,

ὥς φησι τοὐπίγραμμα. {ΛΙΝ.} φιλόσοφός τις εἶ,

εὔδηλον, ὃς παρεὶς τοσαῦτα γράμματα

Σίμου τέχνην ἔλαβες. {ΗΡ.} ὁ Σῖμος δ' ἐστὶ τίς;

{ΛΙΝ.} μάλ' εὐφυὴς ἄνθρωπος. ἐπὶ τραγῳδίαν

ὥρμηκε νῦν, καὶ τῶν μὲν ὑποκριτῶν πολὺ

κράτιστός ἐστιν ὀψοποιός, ὡς δοκεῖ

τοῖς χρωμένοις, τῶν δ' ὀψοποιῶν ὑποκριτής.. . . . . . . . . . . .

{ΛΙΝ.} βούλιμός ἐσθ' ἅνθρωπος. {ΗΡ.} ὅ τι βούλει λέγε.

πεινῶ γάρ, εὖ τοῦτ' ἴσθαι.

{ΛΟΚΡΟΙ}

αἱ δὲ παῖδες παρέχεον

ἡ μὲν τὸ θερμόν, ἡ δ' ἑτέρα τὸ μετάκερας.

ναυκληρεῖν

{ΛΥΚΙΣΚΟΣ}

ζῳδάριον

{ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΙΖΟΜΕΝΗ}

εἶτ' οὐ περίεργόν ἐστιν ἄνθρωπος φυτὸν

ὑπεναντιωτάτοις τε πλείστοις χρώμενον;

ἐρῶμεν ἀλλοτρίων, παρορῶμεν συγγενεῖς·

ἔχοντες οὐδὲν εὐποροῦμεν τοῖς πέλας·

ἐράνους φέροντες οὐ φέρομεν ἀλλ' ἢ κακῶς,

τακτῆς τροφῆς δὲ τῆς καθ' ἡμέραν πάλιν

γλιχόμεθα μὲν τὴν μᾶζαν ἵνα λευκὴ παρῇ,

ζωμὸν δὲ ταύτῃ μέλανα μηχανώμεθα,

τὸ καλὸν δὲ χρῶμα δευσοποιῷ χρῴζομεν.

καὶ χιόνα μὲν πίνειν παρασκευάζομεν,

τὸ δ' ὄψον ἂν μὴ θερμὸν ᾖ διασύρομεν.

καὶ τὸν μὲν ὀξὺν οἶνον ἐκπυτίζομεν,

ἐπὶ ταῖς ἀβυρτάκαισι δ' ἐκβακχεύομεν.. . . . . . . . . . . .

οὐκοῦν τὸ πολλοῖς τῶν σοφῶν εἰρημένον,

τὸ μὴ γενέσθαι μὲν κράτιστόν ἐστ' ἀεί,

ἐπὰν γένηται δ' ὡς τάχιστ' ἔχειν τέλος.

ἐὰν ἐπιχώριος

ἰατρὸς εἴπῃ ‘τρύβλιον τούτῳ δότε

πτισάνης ἕωθεν’, καταφρονοῦμεν εὐθέως·

ἂν δὲ ‘πτισάναν καὶ τρύβλιον’, θαυμάζομεν.

καὶ πάλιν ἐὰν μὲν ‘τευτλίον’, παρείδομεν·

ἐὰν δὲ ‘σεῦτλον’, ἀσμένως ἠκούσαμεν·

ὡς οὐ τὸ σεῦτλον ταὐτὸν ὂν τῷ τευτλίῳ.

ἥξω φέρουσα συμβολὰς τοίνυν ἅμα.

{Β.} πῶς συμβολάς; {Α.} τὰς ταινίας οἱ Χαλκιδεῖς

καὶ τοὺς ἀλαβάστους συμβολὰς καλοῦσι, γραῦ.

κακῶς ἔχεις, στρουθὶς ἀκαρὴς νὴ Δί' εἶ·

πεφιλιππίδωσαι. {Β.} μὴ σὺ καινῶς μοι λάλει.

ὅσον οὐ τέθνηκα. {Α.} τοῦ ταλαιπώρου πάθους.

εἴ τινας μᾶλλον φιλῶ

ξένους ἑτέρους ὑμῶν, γενοίμην ἔγχελυς,

ἵνα Καλλιμέδων ὁ Κάραβος πρίαιτό με.

{ΜΑΝΤΕΙΣ}

ὦ δυστυχεῖς ἡμεῖς . . πεπρακότες

τὴν τοῦ βίου παρρησίαν καὶ τὴν τρυφὴν

γυναιξὶ δοῦλοι ζῶμεν ἀντ' ἐλευθέρων.

ἔπειτ' ἔχειν προῖκ' οὐχὶ τιμὴν πάσχομεν;

πικράν γε καὶ μεστὴν γυναικείας χολῆς.

ἡ τῶν γὰρ ἀνδρῶν ἐστι πρὸς ἐκείνην μέλι·

οἱ μέν γε συγγνώμην ἔχους' ἀδικούμενοι,

αὗται δ' ἀδικοῦσαι καὶ προσεγκαλοῦς' ἔτι·

ὧν οὐκ ἐχρῆν ἄρχουσιν, ὧν δ' ἄρχειν ἐχρῆν

ἀμελοῦσιν, ἐπιορκοῦσιν, οὐδὲ ἓν κακὸν

ἔχουσι καὶ κάμνειν λέγους' ἑκάστοτε.

{ΜΕΡΟΠΙΣ}

εἰς καιρὸν ἥκεις, ὡς ἔγωγ' ἀπορουμένη

ἄνω κάτω τε περιπατοῦς' ὥσπερ Πλάτων

σοφὸν οὐδὲν εὕρηκ', ἀλλὰ κοπιῶ τὰ σκέλη.

{ΜΙΔΩΝ}

ὁ πρῶτος εὑρὼν μετὰ λυχνούχου περιπατεῖν

τῆς νυκτὸς ἦν τις κηδεμὼν τῶν δακτύλων.

{ΜΙΛΗΣΙΑ}

οὐκ ἴστε ταῖς πλείσταισι τῶν τεχνῶν ὅτι

οὐκ ἀρχιτέκτων κύριος τῆς ἡδονῆς

μόνος καθέστηκ', ἀλλὰ καὶ τῶν χρωμένων

συμβάλλεταί τις, ἂν καλῶς χρῶνται, μερίς;

{Β.} ποῖόν τι; δεῖ γὰρ κἀμὲ τὸν ξένον μαθεῖν.

{Α.} τὸν ὀψοποιὸν σκευάσαι χρηστῶς μόνον

δεῖ τοὔψον, ἄλλο δ' οὐδέν. ἂν μὲν οὖν τύχῃ

ὁ ταῦτα μέλλων ἐσθίειν τε καὶ κρινεῖν

εἰς καιρὸν ἐλθών, ὠφέλησε τὴν τέχνην·

ἂν δ' ὑστερίζῃ τῆς τεταγμένης ἀκμῆς,

ὥστ' ἢ προοπτήσαντα χλιαίνειν πάλιν,

ἢ μὴ προοπτήσαντα συντελεῖν ταχύ,

ἀπεστέρησε τῆς τέχνης τὴν ἡδονήν.

{Β.} εἰς τοὺς σοφιστὰς τὸν μάγειρον ἐγγράφω.

{Α.} ἑστήκαθ' ὑμεῖς, κάεται δέ μοι τὸ πῦρ,

ἤδη πυκνοὶ δ' ᾄττουσιν Ἡφαίστου κύνες

κούφως πρὸς αἴθραν, οἷς τὸ γίνεσθαί θ' ἅμα

καὶ τὴν τελευτὴν τοῦ βίου συνῆψέ τις

νόμοις ἀνάγκης θεσμὸς οὐχ ὁρώμενος.

εἰ μὴ γὰρ ὢν ἄνθρωπος ἀνθρώπου τύχαις

ὑπηρετήσω, ποῦ φανήσομαι φρονῶν;

{ΜΙΛΚΩΝ}

κἂν μὴ παραθῶσι θερμά; {Β.} τἀγαθὸν Πλάτων

ἁπανταχοῦ φης' ἀγαθὸν εἶναι, μανθάνεις;

τό θ' ἡδὺ πάντως ἡδύ, κἀκεῖ κἀνθάδε.

{ΜΙΝΩΣ}

{ΜΝΗΣΤΗΡΕΣ}

{ΜΥΛΩΘΡΟΣ}

καὶ γὰρ Ἀργείους ὁρῶ.

{ΟΔΥΣΣΕΥΣ ΑΠΟΝΙΖΟΜΕΝΟΣ}

ἥδιον

{ΟΔΥΣΣΕΥΣ ΥΦΑΙΝΩΝ}

καὶ τοὺς ἁλιέας εἰς τὸ βάραθρον ἐμβαλῶ.

ἀπελευθέρων ὀψάρια θηρεύουσί μοι,

τριχίδια καὶ σηπίδια καὶ φρυκτούς τινας.

{Β.} οὗτος πρότερον κεφαλὴν εἰ λάβοι θύννου,

ἐνόμιζεν ἐγχέλεια καὶ θύννους ἔχειν.

φιλεῖ γὰρ ἡ μακρὰ συνουσία

καὶ τὰ συμπόσια τὰ πολλὰ καὶ καθ' ἡμέραν ποιεῖν

σκῶψιν. ἡ σκῶψις δὲ λυπεῖ πλεῖον ἢ τέρπει πολύ·

τοῦ κακῶς λέγειν γὰρ ἀρχὴ γίνετ'· ἂν δ' εἴπῃς ἅπαξ,

εὐθὺς ἀντήκουσας· ἤδη λοιδορεῖσθαι λείπεται.

εἶτα τύπτεσθαι δέδεικται καὶ παροινεῖν. {Β.} ταῦτα γὰρ

κατὰ φύσιν πέφυκεν οὕτως. καὶ τί μάντεως ἔδει;

{ΟΛΥΜΠΙΟΔΩΡΟΣ}

σῶμα μὲν ἐμοῦ τὸ θνητὸν αὖον ἐγένετο,

τὸ δ' ἀθάνατον ἐξῆρε πρὸς τὸν ἀέρα.

{Β.} ταῦτ' οὐ σχολὴ Πλάτωνος;

{ΟΛΥΝΘΙΑ}

ὁ δὲ σὸς πένης ἔστ', ὦ γλυκεῖα· τοῦτο δὲ

δέδοιχ' ὁ θάνατος τὸ γένος, ὥς φασιν, μόνον.

ὁ γοῦν Τιθύμαλλος ἀθάνατος περιέρχεται.

οὐ τοῖς γὰρ ὀμνύουσι τὸν φρονοῦντα δεῖ,

τοῖς πράγμασιν δ' αὐτοῖσι πιστεύειν ἀεί.

Εὐημερία δέσποινα καὶ Μοῦσαι φίλαι

ἔστιν ἀνήρ μοι πτωχός, κἀγὼ

γραῦς, καὶ θυγάτηρ καὶ παῖς υἱός,

χἤδ' ἡ χρηστή, πένθ' οἱ πάντες.

τούτων οἱ τρεῖς δειπνοῦμεν,

δύο δ' αὐτοῖς συγκοινωνοῦμεν

μάζης μικρᾶς. φθόγγους δ' ἀλύρους

θρηνοῦμεν, ἐπὰν μηδὲν ἔχωμεν,

χρῶμα δ' ἀσίτων ἡμῶν ὄντων

γίνεται ὠχρόν. τὰ μέρη δ' ἡμῶν

χἠ σύνταξις τοῦ βίου ἐστὶν

κύαμος, θέρμος, λάχανον, . .

γογγυλίς, ὦχρος, λάθυρος, φηγός,

βολβός, τέττιξ, ἐρέβινθος, ἀχράς,

τό τε θειοφανὲς μητρῷον ἐμοὶ

μελέδημ' ἰσχάς,

Φρυγίας εὑρήματα συκῆς.

{ΟΜΟΙΑ}

οὐδὲ φιλόδειπνός εἰμι μὰ τὸν Ἀσκληπιόν,

τραγήμασιν χαίρω δὲ μᾶλλον. {Β.} εὖ πάνυ.

{Α.} τραγήματ' αἰσθάνομαι γὰρ ὅτι νομίζεται

τοῖς νυμφίοις μετιοῦσι τὴν νύμφην λέγεις

παρέχειν, ἄμητας καὶ λαγῷα καὶ κίχλας.

τούτοισι χαίρω, τοῖς δὲ κεκαρυκευμένοις

ὄψοισι καὶ ζωμοῖσιν ἥδωμ' ὦ θεοί;

{ΟΠΩΡΑ}

οἶνον πολὺν

οὐ κεκραμένον σὺ πίνεις μεστὸς ὢν κοὐκ ἐξεμεῖς;

ἐρρέτω μέλαιν' Ὀπώρα· πᾶσι γὰρ χαρίζεται.

{ΟΡΕΣΤΗΣ}

{ΟΡΧΗΣΤΡΙΣ}

γυναιξὶ δ' ἀρκεῖ πάντ', ἐὰν οἶνος παρῇ

πίνειν διαρκής. {Β.} ἀλλὰ μήν, νὴ τὼ θεώ,

ἔσται γ' ὅσον ἂν βουλώμεθ', ἔσται καὶ μάλα

ἡδύς γ', ὀδόντας οὐκ ἔχων, ἤδη σαπρός,

λέγων, γέρων γε δαιμονίως. {Α.} ἀσπάζομαι

γραῦν σφίγγα.

{ΠΑΓΚΡΑΤΙΑΣΤΗΣ}

πρῶτον μὲν ἦν σοι Καλλιμέδων ὁ Κάραβος,

ἔπειτα Κόρυδος, Κωβίων, Κυρηβίων,

ὁ Σκόμβρος, ἡ Σεμίδαλις. {Β.} Ἡράκλεις φίλε,

ἀγοράσματ' οὐ συμπόσιον εἴρηκας, γύναι.

{ΠΑΛΛΑΚΗ}

οὐκ ἔχω γὰρ ἄλλ' ὅ τι

εἴπω τοναίας τηλικαύτης ἄξιον.

{ΠΑΜΦΙΛΗ}

ἐρῶντι δέ, Κτήσων, τί μᾶλλον συμφέρει

ὧν νῦν φέρων πάρειμι; κήρυκας, κτένας,

βολβούς, μέγαν τε πουλύπουν ἰχθῦς θ' ἁδρούς.

παρέθηκε τὴν τράπεζαν, εἶτα παραφέρων

ἀγαθῶν ἁμάξας—

{ΠΑΝΝΥΧΙΣ Η ΕΡΙΘΟΙ}

ὅτι δέ σοι παρὰ τοῦτο κάνδαυλόν τινα

παραθήσομεν. {Β.} κάνδαυλον; οὐκ ἐδήδοκα

(κάνδαυλον) οὐδ' ἀκήκο' οὐδεπώποτε.

{Α.} θαυμαστὸν ἐμὸν εὕρημα. πάνυ πολὺν δ' ἐγὼ

ἐὰν παραθῶ σοι, προσκατέδει τοὺς δακτύλους

σαυτῷ γε χαίρων. ἔρια μὲν ποιήσομεν—

{Β.} ἄνθρωπε ποίει λευκὰ καὶ βλέπ' εἰς . .

{Α.} ἐπὰν ἀπὸ τῶν κοινῶν ταρίχους ἰχθύων,

κρεῶν βατανίων εὐθέως . . . .

δίπυρον παραθήσεις, ᾠὸν ἐπιτετμημένον,

πυόν, μέλιτος ὀξύβαφον, ἀποταγηνιῶ,

τυροῦ τροφάλια χλωρὰ Κυθνίου παρατεμών,

βοτρύδιόν τι, χόριον, ἐν ποτηρίῳ

γλυκύν· τὸ τοιοῦτον γὰρ ἀεί πως μέρος

ἐπιπαίζεται· κεφαλὴ δὲ δείπνου γίνεται—

{Β.} ἄνθρωπ' ἐπίπαιζε· μόνον ἀπαλλάγηθί μου·

(τοὺς σοὺς δὲ) κανδαύλους λέγων καὶ χόρια καὶ

βατάνια πᾶσαν (ἀφανιεῖς) τὴν ἡδονήν.

θερμοτέροις χαίρεις ἀεὶ

τοῖς ὀψαρίοις, ἢ τὸ μέσον ἢ κατωτέρω;

{Β.} κατωτέρω. {Α.} τί λέγεις σύ; ποδαπὸς οὑτοσὶ

ἅνθρωπος; οὐκ ἐπίστασαι ζῆν. ψυχρά σοι

ἅπαντα παραθῶ; {Β.} μηδαμῶς. {Α.} ζέοντα δέ;

{Β.} Ἄπολλον. {Α.} οὐκοῦν τὸ μέσον ἔστω. {Β.} δηλαδή.

{Α.} τοῦθ' ἕτερος οὐδεὶς τῶν ὁμοτέχνων μου ποιεῖ—

{Β.} οὐκ οἴομ', οὐδ' ἄλλ' οὐδὲν ὧν σὺ νῦν ποιεῖς.

{Α.} ἐγὼ δ' ἐρῶ· τοῖσιν γὰρ ἑστιωμένοις

τὸν καιρὸν ἀποδίδωμι τῆς συγκράσεως.

{Β.} σὺ πρὸς θεῶν . . ἔθυσας τὸν ἔριφον,

μὴ κόπτ' ἔμ', ἀλλὰ τὰ κρέα. παῖδες, παράγετε.

{Α.} ὀπτάνιον ἔστιν; {Β.} ἔστι. {Α.} καὶ κάπνην ἔχει;

{Β.} δηλονότι. {Α.} μή μοι δῆλον· ἀλλ' ἔχει κάπνην;

{Β.} ἔχει. {Α.} κακόν, εἰ τύφουσαν. {Β.} ἀπολεῖ μ' οὑτοσί.

κύκλῳ δεήσει περιτρέχειν με καὶ βοᾶν,

ἄν του δέωμαι. δεῖπνον αἰτήσεις με σὺ

ἤδη παρελθών· οὐκ ἔχων δὲ τυγχάνω

οὐκ ὄξος, οὐκ ἄνηθον, οὐκ ὀρίγανον,

οὐ θρῖον, οὐκ ἔλαιον, οὐκ ἀμυγδάλας,

οὐ σκόροδον, οὐ σίραιον, οὐχὶ γήθυον,

οὐ βολβόν, οὐ πῦρ, οὐ κύμινον, οὐχ ἅλας,

οὐκ ᾠόν, οὐ ξύλ', οὐ σκάφην, οὐ τήγανον,

οὐχ ἱμονιάν, οὐ λάκκον εἶδον, οὐ φρέαρ·

οὐ στάμνος ἔστι· διακενῆς δ' ἕστηκ' ἐγὼ

ἔχων μάχαιραν, προσέτι περιεζωσμένος.

ἡμίοπτα μὲν

τὰ κρεάδι' ἐστί, τὸ περίκομμ' ἀπόλλυται·

ὁ γόγγρος ἑφθός, τὰ δ' ἀκροκώλι' οὐδέπω.

εἶτα τετρακότυλον ἐπεσόβει κώθωνά μοι,

παλαιὸν οἴκων κτῆμα.

ἔσει περιπατῶν σιτόκουρος.

{ΠΑΡΑΣΙΤΟΣ}

καλοῦσι δ' αὐτὸν πάντες οἱ νεώτεροι

παράσιτον ὑποκόρισμα· τῷ δ' οὐδὲν μέλει.

δειπνεῖ δ' ἄφωνος Τήλεφος, νεύων μόνον

πρὸς τοὺς ἐπερωτῶντάς τι, ὥστε πολλάκις

αὐτὸν ὁ κεκληκὼς τὰ Σαμοθρᾴκι' εὔχεται

λῆξαι πνέοντα καὶ γαληνίσαι ποτέ.

χειμὼν ὁ μειρακίσκος ἐστὶ τοῖς φίλοις.

καὶ γὰρ βούλομαι

ὕδατός σε γεῦσαι· πρᾶγμα δ' ἐστί μοι μέγα

φρέατος ἔνδον ψυχρότερον Ἀραρότος.

ἢ μετὰ Πλάτωνος ἀδολεσχεῖν κατὰ μόνας

{ΠΕΖΟΝΙΚΗ}

μᾶλλον μᾶλλον

{ΠΟΙΗΤΑΙ}

ὁ συκοφάντης οὐ δικαίως τοὔνομα

ἐν τοῖσι μοχθηροῖσίν ἐστι κείμενον.

ἔδει γὰρ ὅστις χρηστὸς ἦν ἡδύς τ' ἀνὴρ

τὰ σῦκα προστεθέντα δηλοῦν τὸν τρόπον.

νυνὶ δὲ πρὸς μοχθηρὸν ἡδὺ προστεθὲν

ἀπορεῖν πεποίηκε διὰ τί τοῦθ' οὕτως ἔχει.

πάνυ τοι βούλομαι

οὕτω γελᾶσθαι καὶ γέλοι' ἀεὶ λέγειν

μετὰ τὸν Κόρυδον μάλιστ' Ἀθηναίων πολύ.

{ΠΟΙΗΤΡΙΑ}

{ΠΟΛΥΚΛΕΙΑ}

ὁ πρῶτος εὑρὼν κομψὸς ἦν τραγήματα·

τοῦ συμποσίου γὰρ διατριβὴν ἐξεῦρέ πως

κἀργοὺς ἔχειν μηδέποτε τὰς σιαγόνας.

{ΠΟΝΗΡΑ}

ὅμως λογίσασθαι πρὸς ἐμαυτὸν βούλομαι

καθεζόμενος ἐνταῦθα τὴν ὀψωνίαν,

ὁμοῦ τε συντάξαι τί πρῶτον οἰστέον,

ἡδυντέον τε πῶς ἕκαστόν ἐστί μοι.

τάριχός ἐστι πρῶτον ὡραῖον τοδί.

διωβόλου τοῦτ' ἔστι. πλυτέον εὖ μάλα.

εἶτ' εἰς λοπάδιον ὑποπάσας ἡδύσματα

ἐνθεὶς τὸ τέμαχος, λευκὸν οἶνον ἐπιχέας,

ἐπεσκέδασα τοὔλαιον· εἶθ' ἕψων ποιῶ

μυελόν, ἀφεῖλόν τ' ἐπιγανώσας σιλφίῳ.

σηπίας τόσας

δραχμῆς μιᾶς τρίς. τῶν δὲ τὰς μὲν πλεκτάνας

καὶ τὰ πτερύγια συντεμὼν ἑφθὰς ποιῶ,

τὸ δ' ἄλλο σῶμα κατατεμὼν πολλοὺς κύβους

σμήσας τε λεπτοῖς ἁλσί, δειπνούντων ἅμα

ἐπὶ τὸ τάγηνον σίζον ἐπεισιὼν φέρω.

τῆς ὀριγάνου

πρώτιστον ὑποθεὶς εἰς λοπάδα νεανικὴν

τὸ τρῖμμ' ἐπιπολῆς εὐρύθμως διειμένον

ὄξει, σιραίῳ χρωματίσας καὶ σιλφίῳ

πυκνῷ πατάξας—

τριωβόλου κρεΐσκον ἀστεῖον πάνυ

ὕειον· ὀπτόν, θερμὸν εὔχυλον τέρεν

ὅταν ᾖ προσφέρων.

μύροις

ὑπαλείφεται τὰς ῥῖνας, ὑγιείας μέρος

μέγιστον, ὀσμὰς ἐγκεφάλῳ χρηστὰς ποιεῖν.

καὶ χόνδρος ἔνδον ἐστὶ Θετταλικὸς πολύς.

ἀκρολίπαροι, τὸ δ' ἄλλο σῶμ' ὑπόξυλον

{ΠΟΝΤΙΚΟΣ}

ὑπὲρ πάτρας μὲν πᾶς τις ἀποθνῄσκειν θέλει,

ὑπὲρ δὲ μήτρας Καλλιμέδων ὁ Κάραβος

ἑφθῆς ἴσως προσεῖτ' ἂν ἄλλως ἀποθανεῖν.

{ΠΡΟΣΚΕΔΑΝΝΥΜΕΝΟΣ}

ἰσχυρικός

{ΠΡΩΤΟΧΟΡΟΣ}

ἐπιπονώτερον

ἔργον μὰ τὸν Διόνυσον οὐκ εἴληφ' ἐγώ,

ἀφ' οὗ παρασιτῶ. μεμβράδας μοι κρεῖττον ἦν

ἔχειν μετ' Ἀττικιστὶ δυναμένου λαλεῖν.

{Β.} ὀνησιφόρον ἦν τοῦτο.

{ΠΥΘΑΓΟΡΙΖΟΥΣΑ}

ἡ δ' ἑστίασις ἰσχάδες καὶ στέμφυλα

καὶ τυρὸς ἔσται· ταῦτα γὰρ θύειν νόμος

τοῖς Πυθαγορείοις. {Β.} νὴ Δί', ἱερεῖον μὲν οὖν

ὁποῖον ἂν κάλλιστον, ὦ βέλτιστ', ἔχῃς.. . . . . . . . . . . .

ἔδει θ' ὑπομεῖναι μικροσιτίαν, ῥύπον,

ῥῖγος, σιωπήν, στυγνότητ', ἀλουσίαν.

προπίνω σοι φιλοτησίαν λαβὼν

ὕδατος ἀπέφθου κύαθον· ἂν δ' ὠμὸν πίῃς,

βαρὺ καὶ κοπῶδες.

{ΠΥΛΑΙΑ}

νὴ τὴν Ἀθηνᾶν, ἀλλ' ἐγὼ τεθαύμακα

τοὺς ἰχθυοπώλας, πῶς ποτ' οὐχὶ πλούσιοι

ἅπαντές εἰσι λαμβάνοντες βασιλικοὺς

φόρους· μόνον οὐχὶ δεκατεύουσι γὰρ

τὰς οὐσίας ἐν ταῖς πόλεσιν καθήμενοι,

ὅλας δ' ἀφαιροῦνται καθ' ἑκάστην ἡμέραν.

{ΠΥΡΑΥΝΟΣ}

{ΣΤΡ.} ἐμοὶ παρασιτεῖν κρεῖττον ἦν τῷ Πηγάσῳ,

ἢ τοῖς Βορεάδαις ἢ εἴ τι θᾶττον ἔτι τρέχει,

ἢ Δημέᾳ Λάχητος Ἐτεοβουτάδῃ·

πέτεται γὰρ οὐχ οἷον βαδίζει τὰς ὁδούς.. . . . . . . . . . . . .

Στράτιε, φιλεῖς δήπου με. {ΣΤΡ.} μᾶλλον τοῦ πατρός·

ὁ μὲν γὰρ οὐ τρέφει με, σὺ δὲ λαμπρῶς τρέφεις.

{Α.} εὔχει τ' ἀεί με ζῆν. {ΣΤΡ.} ἅπασι τοῖς θεοῖς·

ἂν γὰρ πάθῃς τι, πῶς ἐγὼ βιώσομαι;

πεῖραν ἐπεθύμουν θατέρου βίου λαβεῖν,

ὃν πάντες εἰώθασιν ὀνομάζειν ὑγρόν.

τρεῖς ἐν Κεραμεικῷ περιπατήσας ἡμέρας

διδασκάλους ἐξεῦρον οὗ λέγω βίου

ἴσως τριάκοντ' ἀφ' ἑνὸς ἐργαστηρίου.

ἄνοιγ' ἄνοιγε τὴν θύραν· ἐλάνθανον

πάλαι περιπατῶν ἀνδριάς, ἀλέτων ὄνος,

ποτάμιος ἵππος, τοῖχος, ὁ Σελεύκου τίγρις.

ἐγὼ δ' ἐπειδὰν ἀσχολουμένους λάβω,

ἀνέκραγον ‘οὐ δώσει τις ἡμῖν ματτύην;’

{ΡΟΔΙΟΝ Η ΠΟΠΠΥΖΟΥΣΑ}

{ΣΙΚΥΩΝΙΟΣ}

οὐχὶ τῶν μετρίων, ἀλλὰ τῶν βαβαὶ βαβαί.

{ΣΚΕΙΡΩΝ}

ὥσπερ κυλιστὸς στέφανος αἰωρούμενος

{ΣΠΟΝΔΟΦΟΡΟΣ}

Ἀριστογείτονα

τὸν ῥήτορ' εἶδον λάρκον ἠμφιεσμένον

τῶν ἀνθρακηρῶν.

{ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ}

ἀπόλαβε

τουτί. {Β.} τί τοῦτο δ' ἐστίν; {Α.} ὃ παρ' ὑμῶν ἐγὼ

παιδάριον ἔλαβον, ἀποφέρων ἥκω πάλιν.

{Β.} πῶς; οὐκ ἀρέσκει σοι τρέφειν; {Α.} οὐκ ἔστι γὰρ

ἡμέτερον. {Β.} οὐδ' ἡμέτερον. {Α.} ἀλλ' ἐδώκατε

ὑμεῖς ἐμοὶ τοῦτ'. {Β.} οὐ δεδώκαμεν. {Α.} τί δαί;

{Β.} ἀπεδώκαμεν. {Α.} τὸ μὴ προσῆκόν μοι λαβεῖν;

{ΣΥΝΑΠΟΘΝΗΙΣΚΟΝΤΕΣ}

ἐπὶ δεῖπνον εἰς Κόρινθον ἐλθὼν Χαιρεφῶν

ἄκλητος· ἤδη γὰρ πέτεται διαπόντιος·

οὕτω τι τἀλλότρι' ἐσθίειν ἐστὶ γλυκύ.

ὅστις διαπλεῖ θάλατταν, ἢ μελαγχολᾷ,

ἢ πτωχός ἐστιν, ἢ θανατᾷ· τούτων τριῶν

ἑνός γ' ἀποτυχεῖν τοὐλάχιστον οὐκ ἔνι.

μάθοις τ' ἂν οἷον ἀνθρώποις κακὸν

ἔστιν ἡ γαστήρ, διδάσκει δ' οἷ', ἀναγκάζει θ' ὅσα.

εἴ τις ἀφέλοι τοῦτ' ἀφ' ἡμῶν τὸ μέρος ἀπὸ τοῦ σώματος,

οὔτ' ἂν ἀδικοῖτ' οὐδὲν οὐδεὶς οὔθ' ὑβρίζοι τἂν ἑκών.

νῦν δὲ διὰ ταύτην ἅπαντα γίνεται τὰ δυσχερῆ.

{ΣΥΝΤΡΕΧΟΝΤΕΣ}

ἔγωγε δύο λαβεῖν μαγείρους βούλομαι

οὓς ἂν σοφωτάτους δύνωμ' ἐν τῇ πόλει·

μέλλοντα δειπνίζειν γὰρ ἄνδρα Θετταλὸν

οὐκ Ἀττικηρῶς οὐδ' ἀπηκριβωμένως

λιμῷ παρελθεῖν . . ἃ δεῖ καθ' ἓν

ἕκαστον αὐτοῖς παρατιθέντα. [μεγαλείως δέ.]

λευκὸς Ἀφροδίτης εἰμὶ γὰρ περιστερός.

ὁ δὲ Διόνυσος οἶδε τὸ μεθύσαι μόνον·

εἰ δὲ νέον ἢ παλαιόν, οὐ πεφρόντικεν.

{ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ}

ὡς ἡδὺ πᾶν τὸ μέτριον. οὔθ' ὑπεργέμων

ἀπέρχομαι νῦν οὔτε κενός, ἀλλ' ἡδέως

ἔχων ἐμαυτοῦ. Μνησίθεος γάρ φησι δεῖν

φεύγειν ἁπάντων τὰς ὑπερβολὰς ἀεί.

{ΣΥΡΑΚΟΣΙΟΣ}

τοῖς γὰρ κακοῖς

τοὺς μὴ μαχομένους ῥᾷστα χρωμένους ὁρῶ.

{ΣΩΡΑΚΟΙ}

Φείδιππος ἕτερός τις ταριχηγὸς ξένος

{ΤΑΡΑΝΤΙΝΟΙ}

οὐδὲ εἷς ἂν εὐλόγως

ἡμῖν φθονήσαι νοῦν ἔχων, οἳ τῶν πέλας

οὐδὲν ἀδικοῦμεν οὐδέν'· ἆρ' οὐκ οἶσθ' ὅτι

τὸ καλούμενον ζῆν τοῦτο διατριβῆς χάριν

ὄνομ' ἐστίν, ὑποκόρισμα τῆς ἀνθρωπίνης

μοίρας; ἐγὼ γάρ, εἰ μὲν εὖ τις ἢ κακῶς

φήσει με κρίνειν, οὐκ ἔχοιμ' ἄν σοι φράσαι·

ἔγνωκα δ' οὖν οὕτως ἐπισκοπούμενος,

εἶναι μανιώδη πάντα τἀνθρώπων ὅλως,

ἀποδημίας δὲ τυγχάνειν ἡμᾶς ἀεὶ

τοὺς ζῶντας, ὥσπερ εἰς πανήγυρίν τινα

ἀφειμένους ἐκ τοῦ θανάτου καὶ τοῦ σκότους

εἰς τὴν διατριβὴν εἰς τὸ φῶς τε τοῦθ' ὃ δὴ

ὁρῶμεν. ὃς δ' ἂν πλεῖστα γελάσῃ καὶ πίῃ

καὶ τῆς Ἀφροδίτης ἀντιλάβηται τὸν χρόνον

τοῦτον ὃν ἀφεῖται, κἂν τύχῃ γ', ἐράνου τινός,

πανηγυρίσας ἥδιστ' ἀπῆλθεν οἴκαδε.

οἱ πυθαγορίζοντες γάρ, ὡς ἀκούομεν,

οὔτ' ὄψον ἐσθίουσιν οὔτ' ἄλλ' οὐδὲ ἓν

ἔμψυχον, οἶνόν τ' οὐχὶ πίνουσιν μόνοι.

{Β.} Ἐπιχαρίδης μέντοι κύνας κατεσθίει,

τῶν Πυθαγορείων εἷς. {Α.} ἀποκτείνας γέ που·

οὐκ ἔτι γάρ ἐστ' ἔμψυχον.. . . . . . . . . . .

Πυθαγορισμοὶ καὶ λόγοι

λεπτοὶ διεσμιλευμέναι τε φροντίδες

τρέφους' ἐκείνους, τὰ δὲ καθ' ἡμέραν τάδε·

ἄρτος καθαρὸς εἷς ἑκατέρῳ, ποτήριον

ὕδατος· τοσαῦτα ταῦτα. {Β.} δεσμωτηρίου

λέγεις δίαιταν. πάντες οὕτως οἱ σοφοὶ

διάγουσι καὶ τοιαῦτα κακοπαθοῦσιν; {Α.} οὔ·

τρυφῶσιν οὗτοι πρὸς ἑτέρους. ἆρ' οἶσθ' ὅτι

Μελανιππίδης ἑταῖρός ἐστι καὶ Φάων

καὶ Φυρόμαχος καὶ Φᾶνος, οἳ δι' ἡμέρας

δειπνοῦσι πέμπτης ἀλφίτων κοτύλην μίαν;

τοῦτο γὰρ νῦν ἐστί σοι

ἐν ταῖς Ἀθήναις ταῖς καλαῖς ἐπιχώριον·

ἅπαντες ὀρχοῦντ' εὐθὺς ἂν οἴνου μόνον

ὀσμὴν ἴδωσιν. {Β.} συμφορὰν λέγεις ἄκραν.

{Α.} φαίης ἂν εἰς συμπόσιον εἰσελθὼν ἄφνω.

καὶ τοῖς μὲν ἀγενείοις ἴσως ἔπεστί τις

χάρις· ἀλλ' ἐπὰν δὴ τὸν γόητα Θεόδοτον,

ἢ τὸν παραμασύντην ἴδω τὸν ἀνόσιον

βαυκιζόμενον τὰ λευκά τ' ἀναβάλλονθ' ἅμα,

ἥδιστ' ἂν ἀναπήξαιμ' ἐπὶ τοῦ ξύλου λαβών.

Νάννιον δὲ μαίνεται

ἐπὶ τῷ Διονύσῳ.

κάθου

ὁ οἰκοδεσπότης

{ΤΙΤΘΗ}

ἰδοὺ πάρεστιν οἶνος. οὐκοῦν ἐγχέω,

Κρίτων, πολύν; {ΚΡ.} βέλτιον ἕνα καὶ τέτταρας.

{Α.} ὑδαρῆ λέγεις· ὅμως δὲ ταύτην ἐκπιὼν

. . λέγε τι καὶ διατριβήν γε τῷ πότῳ

ποιῶμεν.

ὁ Κόρυδος οὗτος, ὁ τὰ γέλοι' εἰθισμένος

λέγειν, Βλεπαῖος βούλετ' εἶναι. {Β.} νοῦν γ' ἔχων·

πλουτεῖ γὰρ ὁ Βλεπαῖος.

ἤδη γὰρ ὁ βίος οὑμὸς ἑσπέραν ἄγει.

βαυβαλίσαι

{ΤΟΚΙΣΤΗΣ Η ΚΑΤΑΨΕΥΔΟΜΕΝΟΣ}

{Α.} μὴ παντελῶς αὐτῷ…

…