Fragmenta

{ΑΓΡΟΙΚΟΣ}

καὶ πρῶτα μὲν

αἴρω ποθεινὴν μᾶζαν, ἣν φερέσβιος

Δηὼ βροτοῖσι χάρμα δωρεῖται φίλον·

ἔπειτα πνικτὰ τακερὰ μηκάδων μέλη,

χλόην καταμπέχοντα, σάρκα νεογενῆ.

{Β.} τί λέγεις; {Α.} τραγῳδίαν περαίνω Σοφοκλέους.

ἔστιν δ' ἑταίρα τῷ τρέφοντι συμφορά·

εὐφραίνεται γὰρ κακὸν ἔχων οἴκοι μέγα.

ὅλην μύσας ἔκπινε. {Β.} μέγα τὸ φορτίον.

{Α.} οὐχ ὅστις αὐτῆς ἐστιν ἐμπείρως ἔχων.

Ἁρμόδιος ἐπεκαλεῖτο, παιὰν ᾔδετο,

μεγάλην Διὸς σωτῆρος ἄκατον ᾖρέ τις.

ὡς δὴ σύ τι

ποιεῖν δυνάμενος ὀρτυγίου ψυχὴν ἔχων.

κραμβίδιον ἑφθὸν χαρίεν ἀστεῖον πάνυ.

ῥαγδαῖος, ἄμαχος, πρᾶγμα μεῖζον ἢ δοκεῖς.

ἐκ διαδοχῆς

καθαρὸς δοῦλος

μεῖζον μεῖζον, μικρὸν μικρόν

ἐπίδημος

{ΑΔΕΛΦΑΙ}

ἀνακάμψει

{ΑΔΩΝΙΣ}

ἀνὰ μέσον

ἀκληρίαν

κατάλυσιν

{ΑΘΑΜΑΣ}

χλαμύδα καὶ λόγχην ἔχων,

ἀξυνακόλουθος, ξηρός, αὐτολήκυθος.

{ΑΙΓΥΠΤΙΟΙ}

ἀναβῆναι

{ΑΙΟΛΟΣ}

Μακαρεὺς ἔρωτι τῶν ὁμοσπόρων μιᾶς

πληγείς, τέως μὲν ἐπεκράτει τῆς συμφορᾶς

κατεῖχέ θ' αὑτόν· εἶτα παραλαβών ποτε

οἶνον στρατηγόν, ὃς μόνος θνητῶν ἄγει

τὴν τόλμαν εἰς τὸ πρόσθε τῆς εὐβουλίας,

νύκτωρ ἀναστὰς ἔτυχεν ὧν ἐβούλετο.

τοῦτον οὖν

δι' οἰνοφλυγίαν καὶ πάχος τοῦ σώματος

ἀσκὸν καλοῦσι πάντες οὑπιχώριοι.

{ΑΚΕΣΤΡΙΑ}

κρέας δὲ τίνος ἥδιστ' ἂν ἐσθίοις; {Β.} τίνος;

εἰς εὐτέλειαν. τῶν προβάτων μὲν οἷς ἔνι

μήτ' ἔρια μήτε τυρός, ἀρνός, φίλτατε.

τῶν δ' αἰγιδίων κατὰ ταὔθ' ἃ μὴ τυρὸν ποιεῖ,

ἐρίφου· διὰ τὴν ἐπικαρπίαν γὰρ τῶν ἁδρῶν

ταῦτ' ἐσθίων τὰ φαῦλ' ἀνέχομαι.

τῆς οἰκίας τὸ κλισίον,

ὃ πρότερον [ποτ'] ἦν τοῖς ἐξ ἀγροῦ βουσὶ σταθμὸς

καὶ τοῖς ὄνοις, πεποίηκεν ἐργαστήριον.

{ΑΚΟΝΤΙΖΟΜΕΝΗ}

γείτων ἐστί τις

κάπηλος. οὗτος εὐθύς, ὅταν ἔλθω ποτὲ

διψῶσα, μόνος οἶδ' ὥς γ' ἐμοὶ κεράννυται,

οὔθ' ὑδαρὲς οὔτ' ἄκρατον. {Β.} οἶδ' ἐγώ ποτε

πιοῦσα.

{ΑΛΕΙΠΤΡΙΑ}

ἐὰν δὲ τοὐργαστήριον ποιῆτε περιβόητον,

κατασκεδῶ, νὴ τὴν φίλην Δήμητρα, τὴν μεγίστην

ἀρύταιναν ὑμῶν ἐκ μέσου βάψασα τοῦ λέβητος

ζέοντος ὕδατος· εἰ δὲ μή, μηδέποθ' ὕδωρ πίοιμι

ἐλευθέριον.

{ΑΛΙΕΥΟΜΕΝΗ}

τὰς σηπίας δὸς πρῶτον. Ἡράκλεις ἄναξ,

ἅπαντα τεθολώκασιν. οὐ βαλεῖς πάλιν

εἰς τὴν θάλατταν καὶ πλυνεῖς; μὴ φῶσί σου,

Δωριάς, ἀλούτους σηπίας εἰληφέναι.

τὸν κάραβον δὲ τόνδε πρὸς τὰς μαινίδας

ἀπόθες· παχύς γε, νὴ Δί'. ὦ Ζεῦ, τίς ποτε,

ὦ Καλλιμέδων, σὲ κατέδετ' ἄρτι τῶν φίλων;

οὐδεὶς ὃς ἂν μὴ κατατιθῇ τὰς συμβολάς.

ὑμᾶς δ' ἔταξα δεῦρο πρὸς τὰ δεξιὰ

τρίγλας, ἔδεσμα τοῦ καλοῦ Καλλισθένους·

κατεσθίει γοῦν ἐπὶ μιᾷ τὴν οὐσίαν.

καὶ τὸν Σινώπης γόγγρον ἤδη παχυτέρας

ἔχοντ' ἀκάνθας τουτονὶ τίς λήψεται

πρῶτος προσελθών; Μισγόλας γὰρ οὐ πάνυ

τούτων ἐδεστής. ἀλλὰ κίθαρος οὑτοσί,

ὃν ἂν ἴδῃ τὰς χεῖρας οὐκ ἀφέξεται.

καὶ μὴν ἀληθῶς τοῖς κιθαρῳδοῖς ὡς σφόδρα

ἅπασιν οὗτος ἐπιπεφυκὼς λανθάνει.

ἀνδρῶν δ' ἄριστον κωβιὸν πηδῶντ' ἔτι

πρὸς Πυθιονίκην τὴν καλὴν πέμψαι με δεῖ·

ἁδρὸς γάρ ἐστιν. ἀλλ' ὅμως οὐ γεύσεται·

ἐπὶ τὸ τάριχός ἐστιν ὡρμηκυῖα γάρ.

ἀφύας δὲ λεπτὰς τάσδε καὶ τὴν τρυγόνα

χωρὶς Θεανοῖ δεῦρ' ἔθηκ' ἀντιρρόπους.

δεκατώνια

ὁρμιάν

{ΑΛΚΗΣΤΙΣ}

ἐπὶ τὸ καινουργεῖν φέρου,

οὕτως, ἐκείνως, τοῦτο γιγνώσκων ὅτι

ἓν καινὸν ἐγχείρημα, κἂν τολμηρὸν ᾖ,

πολλῶν παλαιῶν ἐστι χρησιμώτερον.

{ΑΝΑΣΩΙΖΟΜΕΝΟΙ}

διαφέρον

{ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ}

λείψας

{ΑΝΤΑΙΟΣ}

ὦ 'τάν, κατανοεῖς τίς ποτ' ἐστὶν οὑτοσὶ

ὁ γέρων; {Β.} ἀπὸ τῆς μὲν ὄψεως Ἑλληνικός·

λευκὴ χλανίς, φαιὸς χιτωνίσκος καλός,

πιλίδιον ἁπαλόν, εὔρυθμος βακτηρία,

βαιά τε πέζα· τί μακρὰ δεῖ λέγειν; ὅλως

αὐτὴν ὁρᾶν γὰρ τὴν Ἀκαδήμειαν δοκῶ.

{ΑΝΤΕΙΑ}

ἐν ταῖς σπυρίσι δὲ τί ποτ' ἔνεστι, φίλτατε;

{Β.} ἐν ταῖς τρισὶν μὲν χόνδρος ἀγαθὸς Μεγαρικός.

{Α.} οὐ Θετταλικὸν τὸν χρηστὸν εἶναί φασι δέ;

{Β.} . . . τῆς Φοινίκης . . .

σεμίδαλις, ἐκ πολλῆς σφόδρ' ἐξηττημένη.

πρὸς τῷ μυροπώλῃ γευόμενον κατελίμπανον

αὐτὸν περὶ μύρον . . . μέλλει τε συνθείς σοι φέρειν

τὰ κινναμώμινα ταῦτα καὶ τὰ νάρδινα.

ταῖς δ' ἐνδύτοις στολαῖσι, τετραγῳδημέναις

σκελέαις, τιάραις.

{ΑΝΤΕΡΩΣΑ}

λαγγάζει

{ΑΠΟΚΑΡΤΕΡΩΝ}

στρωματεῖς

{ΑΡΓΥΡΙΟΥ ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ}

καὶ τότε

περιπατήσεις κἀπονίψει κατὰ τρόπον

τὰς χεῖρας, εὐώδη λαβὼν τὴν γῆν.

{ΑΡΚΑΣ}

οὔτε γὰρ νήφοντα δεῖ

οὐδαμοῦ, πάτερ, παροινεῖν, οὔθ' ὅταν πίνειν δέῃ

νοῦν ἔχειν. ὅστις δὲ μεῖζον ἢ κατ' ἄνθρωπον φρονεῖ

. . . μικρῷ πεποιθὼς ἀθλίῳ νομίσματι,

εἰς ἄφοδον ἐλθὼν ὅμοιον πᾶσιν αὑτὸν ὄψεται,

ἂν σκοπῇ τὰ τῶν ἰατρῶν τοῦ βίου τεκμήρια

τὰς φλέβας θ' ὅποι φέρονται, τὰς ἄνω καὶ τὰς κάτω

τεταμένας, δι' ὧν ὁ θνητὸς πᾶς κυβερνᾶται βίος.

{ΑΡΠΑΖΟΜΕΝΗ}

λαβὼν ἐπανάξω σύαγρον εἰς τὴν οἰκίαν

τῆς νυκτὸς αὐτῆς καὶ λέοντα καὶ λύκον.

{ΑΡΧΕΣΤΡΑΤΗ}

τίς δ' ἐγχέλειον ἂν φάγοι

ἢ κρανίον σινόδοντος;

{ΑΡΧΩΝ}

ἐν Λακεδαίμονι

γέγονας; ἐκείνων τῶν νόμων μεθεκτέον

ἐστίν. βάδιζ' ἐπὶ δεῖπνον εἰς τὰ φειδίτια,

ἀπόλαυε τοῦ ζωμοῦ, φόρει τοὺς βύστακας

μὴ καταφρόνει, μηδ' ἕτερ' ἐπιζήτει καλά,

ἐν τοῖς δ' ἐκείνων ἔθεσιν ἴσθ' ἀρχαιικός.

{ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ}

τὴν δὲ γραῦν τὴν ἀσθενοῦσαν πάνυ πάλαι, τὴν Βρυττικήν,

ῥίζιον τρίψας τι μικρὸν δελεάσας τε γεννικῇ

τὸ μέγεθος κοίλῃ λεπαστῇ τοῦτ' ἐποίης' ἐκπιεῖν.

{ΑΣΩΤΟΙ}

{ΑΥΛΗΤΗΣ}

ποίαν, φράσον γάρ, ᾖδε τὴν συναυλίαν;

ταύτην, ἐπίσταται γάρ, ἀλλ' ηὔλουν ἔτι

μαθόντες . . ὥστε τοὺς αὐλοὺς σύ τε

αυτη τελετη ψεθειθαμεν συντυγχάνεις

αὐλῶν πέραινε. δέξεται δὲ τἄλλα σοι.

ἡδύ τι κοινόν ἐστιν, οὗ χωρὶς πάλιν

συννεύματ' οὐ προβλήμαθ' οἷς σημαίνεται

ἕκαστα.

{ΑΥΛΗΤΡΙΣ Η ΔΙΔΥΜΑΙ}

ὁ μὲν Μενέλεως ἐπολέμης' ἔτη δέκα

τοῖς Τρωσὶ διὰ γυναῖκα τὴν ὄψιν καλήν,

Φοινικίδης δὲ Ταυρέᾳ δι' ἔγχελυν.

{ΑΥΤΟΥ ΕΡΩΝ}

τροφαλίδας τε λινοσάρκους, μανθάνεις; τυρὸν λέγω.

ἀρυβάλλους

{ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΣ}

{Α.} πότερ', ὅταν μέλλω λέγειν σοι τὴν χύτραν, χύτραν λέγω,

ἢ τροχοῦ ῥύμαισι τευκτὸν κοιλοσώματον κύτος

πλαστὸν ἐκ γαίας, ἐν ἄλλῃ μητρὸς ὀπτηθὲν στέγῃ,

νεογενοῦς ποίμνης δ' ἐν αὑτῇ πνικτὰ γαλατοθρέμμονα

τακεροχρῶτ' εἴδη κύουσαν; {Β.} Ἡράκλεις, ἀποκτενεῖς

ἆρά μ', εἰ μὴ γνωρίμως μοι πάνυ φράσεις κρεῶν χύτραν.

{Α.} εὖ λέγεις. ξουθῆς μελίσσης νάμασιν δὲ συμμιγῆ

μηκάδων αἰγῶν ἀπόρρουν θρόμβον, ἐγκαθήμενον

εἰς πλατὺ στέγαστρον ἁγνῆς παρθένου Δηοῦς κόρης,

λεπτοσυνθέτοις τρυφῶντα μυρίοις καλύμμασιν;

ἢ σαφῶς πλακοῦντα φράζω σοι; {Β.} πλακοῦντα βούλομαι.

{Α.} Βρομιάδος δ' ἱδρῶτα πηγῆς; {Β.} οἶνον εἰπὲ συντεμών.

{Α.} λιβάδα νυμφαίαν δροσώδη; {Β.} παραλιπὼν ὕδωρ φάθι.

{Α.} κασιόπνουν δ' αὔραν δι' αἴθρας; {Β.} σμύρναν εἰπέ, μὴ μακράν,

μηδὲ τοιοῦτ' ἄλλο μηδέν, μηδὲ τοὔμπαλιν λέγων,

ὅτι δοκεῖ τοῦτ' ἔργον εἶναι μεῖζον, ὥς φασίν τινες,

αὐτὸ μὲν μηδέν, παρ' αὐτὸ δ' ἄλλα συστρέφειν πυκνά.

πενθεῖν δὲ μετρίως τοὺς προσήκοντας φίλους·

οὐ γὰρ τεθνᾶσιν, ἀλλὰ τὴν αὐτὴν ὁδόν,

ἣν πᾶσιν ἐλθεῖν ἔστ' ἀναγκαίως ἔχον,

προεληλύθασιν. εἶτα χἠμεῖς ὕστερον

εἰς ταὐτὸ καταγωγεῖον αὐτοῖς ἥξομεν,

κοινῇ τὸν ἄλλον συνδιατρίψοντες χρόνον.

εὐειματεῖν

{ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ ΓΟΝΑΙ}

τονδὶ λέγω, σὺ δ' οὐ συνιεῖς; κότταβος

τὸ λυχνίον ἐστί. πρόσεχε τὸν νοῦν· ᾠὰ μὲν

. . . . . . . πέντε νικητήριον.

{Β.} περὶ τοῦ; γέλοιον. κοτταβιεῖτε τίνα τρόπον;

{Α.} ἐγὼ διδάξω καθ' ὅσον ἂν τὸν κότταβον

ἀφεὶς ἐπὶ τὴν πλάστιγγα ποιήσῃ πεσεῖν—

{Β.} πλάστιγγα; ποίαν; τοῦτο τοὐπικείμενον

ἄνω τὸ μικρόν, τὸ πινακίσκιον λέγεις;

{Α.} τοῦτ' ἔστι πλάστιγξ—οὗτος ὁ κρατῶν γίνεται.

{Β.} πῶς δ' εἴσεταί τις τοῦτ'; {Α.} ἐὰν θίγῃ μόνον

αὐτῆς, ἐπὶ τὸν μάνην πεσεῖται καὶ ψόφος

ἔσται πάνυ πολύς. {Β.} πρὸς θεῶν, τῷ κοττάβῳ

πρόσεστι καὶ μάνης τις ὥσπερ οἰκέτης;. . . . . . . . . . . . . . .

{Β.} ᾧ δεῖ λαβὼν τὸ ποτήριον δεῖξον νόμῳ.

{Α.} αὐλητικῶς δεῖ καρκινοῦν τοὺς δακτύλους,

οἶνόν τε μικρὸν ἐγχέαι, καὶ μὴ πολύν·

ἔπειτ' ἀφήσεις. {Β.} τίνα τρόπον; {Α.} δεῦρο βλέπε.

τοιοῦτον. {Β.} ὦ Πόσειδον, ὡς ὑψοῦ σφόδρα.

{Α.} οὕτω ποιήσεις. {Β.} ἀλλ' ἐγὼ μὲν σφενδόνῃ

οὐκ ἂν ἐφικοίμην αὐτός'. {Α.} ἀλλὰ μάνθανε.

{ΒΑΚΧΑΙ}

ἐπεὶ δὲ τοῦτ' οὐκ ἔστι, κακοδαίμων σφόδρα

ὅστις γαμεῖ γυναῖκα, πλὴν ἐν τοῖς Σκύθαις·

ἐκεῖ μόνον γὰρ οὐχὶ φύετ' ἄμπελος.

{ΒΑΤΑΛΟΣ}

{ΒΟΙΩΤΙΣ}

[καὶ περὶ μὲν ὄψου γ' ἠλίθιον τὸ καὶ λέγειν

ὥσπερ πρὸς ἀπλήστους.] ἀλλὰ ταυτὶ λάμβανε,

παρθένε, τὰ μῆλα. {Β.} καλά γε. {Α.} καλὰ δῆτ', ὦ θεοί·

νεωστὶ γὰρ τὸ σπέρμα τοῦτ' ἀφιγμένον

εἰς τὰς Ἀθήνας ἐστὶ παρὰ τοῦ βασιλέως.

{Β.} παρ' Ἑσπερίδων, ᾤμην γε. {Α.} νὴ τὴν Φωσφόρον,

φησὶν τὰ χρυσᾶ μῆλα ταῦτ' εἶναι. {Β.} τρία

μόνον ἐστίν. {Α.} ὀλίγον ἐστὶ τὸ καλὸν πανταχοῦ

καὶ τίμιον.

ἐνεγκεῖν ἐξ ἀγροῦ μοι τῶν ῥοῶν

τῶν σκληροκόκκων.

καλέσας τε παρατίθησιν ἐν παροψίδι

βολβούς.

κάνθαρος

{ΒΟΜΒΥΛΙΟΣ}

τὰς προσφόρους

ὑμῖν τροφάς, σκορόδια, τυρόν, κρόμμυα,

κάππαριν . . . πάντα ταῦτ' ἐστὶν δραχμῆς.

κνισολοιχός

{ΒΟΥΣΙΡΙΣ}

βότρυς, ῥόας, φοίνικας, ἕτερα νώγαλα.

τὸ χερνιβεῖον πρῶτον· ἡ πομπὴ σαφής.

δρᾶμ' ἀκοῦσαι

{ΒΟΥΤΑΛΙΩΝ}

{Α.} καὶ μὴν ἑστιάσω τήμερον

ὑμᾶς ἐγώ· σὺ δ' ἀγοράσεις ἡμῖν λαβών,

Πίστ', ἀργύριον. {Π.} ἄλλως γὰρ οὐκ ἐπίσταμαι

χρηστῶς ἀγοράζειν. {Α.} φράζε δή, Φιλούμενον,

ὄψῳ τίνι χαίρεις; {Φ.} πᾶσι. {Α.} καθ' ἕκαστον λέγε·

ἰχθὺν τίν' ἡδέως φάγοις ἄν; {Φ.} εἰς ἀγρὸν

ἦλθεν φέρων ποτ' ἰχθυοπώλης μαινίδας

καὶ τριγλίδας, καὶ νὴ Δί' ἤρεσεν σφόδρα

ἡμῖν ἅπασιν. {Α.} εἶτα καὶ νῦν, εἰπέ μοι,

τούτων φάγοις ἄν; {Φ.} κἄν τις ἄλλος μικρὸς ᾖ·

τοὺς γὰρ μεγάλους τούτους ἅπαντας νενόμικα

ἀνθρωποφάγους ἰχθῦς. {Α.} τί φής, ὦ φίλτατε,

ἀνθρωποφάγους; πῶς; {Π.} ὧν ἂν ἄνθρωπος φάγοι,

δῆλον ὅτι. ταῦτα δ' ἐστὶν Ἑλένης βρώματα,

ἅ φησιν οὗτος, μαινίδας καὶ τριγλίδας.

{ΒΥΖΑΝΤΙΟΣ}

πορφύρας ὀκτὼ κύκλοι

{ΓΑΜΟΣ}

πατάνια, σεῦτλον, σίλφιον, χύτρας, λύχνους,

κορίαννα, κρόμμυ', ἅλας, ἔλαιον, τρύβλιον.

κογχίον τε μικρὸν ἀλλᾶντός τε προστετμημένον

ἐκτεμὼν χορδῆς μεσαῖον

{ΓΑΝΥΜΗΔΗΣ}

τῶν οἰκιῶν οὖν ὧν ὁρᾷς, ἐν τῇδε μὲν

ὁ τῶν Φρυγῶν τύραννος οἰκῶν τυγχάνει

γέρων, ἀπ' ἀρχῆς Λαομέδων καλούμενος.

{Π.} οἴμοι περιπλοκὰς

λίαν ἐρωτᾷς. {Λ.} ἀλλ' ἐγὼ σαφῶς φράσω.

τῆς ἁρπαγῆς τοῦ παιδὸς εἰ ξύνοισθά τι,

ταχέως λέγειν χρὴ πρὶν κρέμασθαι. {Π.} πότερά μοι

γρῖφον προβάλλεις τοῦτον εἰπεῖν, δέσποτα,

τῆς ἁρπαγῆς τοῦ παιδὸς εἰ ξύνοιδά τι,

ἢ τί δύναται τὸ ῥηθέν; {Λ.} ἔξω τις δότω

ἱμάντα ταχέως οἷον. {Π.} οὐκ ἔγνων ἴσως.

ἔπειτα τοῦτο ζημιοῖς με; μηδαμῶς·

ἅλμης δ' ἐχρῆν τι περιφέρειν ποτήριον.

{Λ.} οἶσθ' οὖν ὅπως δεῖ τοῦτό ς' ἐκπιεῖν; {Π.} ἐγώ;

κομιδῆ γε. {Λ.} πῶς; {Π.} ἐνέχυρον ἀποφέροντά σου.

{Λ.} οὐκ ἀλλ' ὀπίσω τὼ χεῖρε ποιήσαντα δεῖ

ἕλκειν ἀπνευστί.

{ΓΛΑΥΚΟΣ}

καλυψάμενος τριβωνίῳ

διεπαρθένευσα.

{ΓΟΡΓΥΘΟΣ}

ἧττόν τ' ἀποσταίην ἂν ὧν προειλόμην

ἢ Καλλιμέδων γλαύκου πρόοιτ' ἂν κρανίον.

{ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ}

τάριχος ἀντακαῖον εἴ τις βούλετ' ἢ

Γαδειρικόν, Βυζαντίας δὲ θυννίδος

ὀσμαῖσι χαίρει.

σησαμίδας ἢ μελίπηκτα ἢ τοιοῦτό τι.

{ΔΗΛΙΑ}

λάχανα κνήστ' ἢ στέμφυλα

{ΔΙΔΥΜΟΙ}

ὁ γὰρ παράσιτός ἐστιν, ἂν ὀρθῶς σκοπῇς,

κοινωνὸς ἀμφοῖν, τῆς τύχης καὶ τοῦ βίου.

οὐδεὶς παράσιτος εὔχετ' ἀτυχεῖν τοὺς φίλους,

τοὐναντίον δὲ πάντας εὐτυχεῖν ἀεί.

ἔστιν πολυτελὴς τῷ βίῳ τις, οὐ φθονεῖ,

μετέχειν δὲ τούτων εὔχετ' αὐτῷ συμπαρών.

κἄστιν φίλος γενναῖος ἀσφαλής θ' ἅμα,

οὐ μάχιμος, οὐ πάροξυς, οὐχὶ βάσκανος,

ὀργὴν ἐνεγκεῖν ἀγαθός· ἂν σκώπτῃς, γελᾷ·

ἐρωτικός, γέλοιος, ἱλαρὸς τῷ τρόπῳ,

πάλιν στρατιώτης ἀγαθὸς εἰς ὑπερβολήν,

ἂν ᾖ τὸ σιτάρχημα δεῖπνον εὐτρεπές.

τὸ ποτήριόν μοι τὸ μέγα προσφέρει λαβών.

ἐνεχεάμην ἄκρατον οὐχὶ παιδιᾷ,

κυάθους θεῶν τε καὶ θεαινῶν μυρίους·

ἔπειτ' ἐπὶ τούτοις πᾶσι τῆς σεμνῆς θεᾶς,

καὶ τοῦ γλυκυτάτου βασιλέως διμοιρίαν.

ἀπέλαυσα πολλῶν καὶ καλῶν ἐδεσμάτων,

πιών τε προπόσεις τρεῖς ἴσως ἢ τέτταρας

ἐστρηνίων πως, καταβεβρωκὼς σιτία

ἴσως ἐλεφάντων τεττάρων.

οἰνογευστεῖ, περιπατεῖ

ἐν τοῖς στεφάνοις.

συμπάσχειν

{ΔΙΠΛΑΣΙΟΙ}

{Α.} τί οὖν ἐνέσται τοῖς θεοῖσιν; {Β.} οὐδὲ ἕν,

ἂν μὴ κεράσῃ τις. {Α.} ἴσχε, τὸν ᾠδὸν λάμβανε.

ἔπειτα μηδὲν τῶν ἀπηρχαιωμένων

τούτων περάνῃς, τὸν Τελαμῶνα, μηδὲ τὸν

Παιῶνα, μηδ' Ἁρμόδιον.

οὐδεὶς πώποτε,

ὦ δέσποτ', ἀπέθαν' ἀποθανεῖν πρόθυμος ὤν,

τοὺς γλιχομένους δὲ ζῆν κατασπᾷ τοῦ σκέλους

ἄκοντας ὁ Χάρων ἐπὶ τὸ πορθμεῖόν τ' ἄγει

σιτιζομένους καὶ πάντ' ἔχοντας ἀφθόνως.

ὁ δὲ λιμός ἐστιν ἀθανασίας φάρμακον.

{ΔΡΑΠΕΤΑΓΩΓΟΣ}

κοσμίως ποιῶν τὴν ἔνθεσιν

μικρὰν μὲν ἐκ τοῦ πρόσθε, μεστὴν δ' ἔνδοθεν

τὴν χεῖρα, καθάπερ αἱ γυναῖκες, κατέφαγεν

πάμπολλα καὶ ταχύτατα.

{ΔΥΣΕΡΩΤΕΣ}

ἐκεῖσε δ' οὐ πλέω

ὅθεν διεσπάσθημεν, ἐρρῶσθαι λέγων

ἅπασιν, ἵπποις, σιλφίῳ, συνωρίσιν,

καυλῷ, κέλησι, μαστοῖς, πυρετοῖς, ὀποῖς.

{ΔΥΣΠΡΑΤΟΣ}

ὁρᾶν τε κείμενα

ἄμητας ἡμιβρῶτας ὀρνίθειά τε,

ὧν οὐδὲ λειφθέντων θέμις δούλῳ φαγεῖν,

ὥς φασιν αἱ γυναῖκες. ὃ δὲ χολᾶν ποιεῖ,

γάστριν καλοῦσι καὶ λαμυρὸν ὃς ἂν φάγῃ

ἡμῶν τι τούτων.

Σικελῶν τε τέχναις ἡδυνθεῖσαι

δαιτὸς διαθρυμματίδες.

{ΔΩΔΩΝΙΣ}

πόθεν οἰκήτωρ, ἤ τις Ἰώνων

τρυφεραμπεχόνων ἁβρὸς ἡδυπαθὴς

ὄχλος ὥρμηται;

{ΕΠΙΔΑΥΡΙΟΣ}

ἐπαίζομεν μὲν ἀρτίως τοῖς ἀστρίχοις.

ἠκρόασο

{ΕΠΙΚΛΗΡΟΣ}

ὦ γῆρας, ὡς ἅπασιν ἀνθρώποισιν εἶ

ποθεινόν, ὡς εὔδαιμον, εἶθ' ὅταν παρῇς

ἀχθηρόν, ὡς μοχθηρόν, εὖ λέγει τέ σε

οὐδείς, κακῶς δὲ πᾶς τις ὃς σοφῶς λέγει.

{ΕΥΘΥΔΙΚΟΣ}

ἔπειτα πουλύπους τετμημένος

ἐν βατανίοισιν ἑφθός.

ἐγὼ ξενιτευόμενος ἐστρατευόμην.

πάνυ συχνὴ σφύραινα. {Β.} κέστραν ἀττικιστὶ δεῖ λέγειν.

{ΕΥΠΛΟΙΑ}

λύπη γὰρ ἀνθρώποισι καὶ τὸ ζῆν κακῶς

ὥσπερ πονηρὼ ζωγράφω τὰ χρώματα

πρώτιστον ἀφανίζουσιν ἐκ τοῦ σώματος.

{ΕΦΕΣΙΑ}

δύστηνος ὅστις ζῇ θαλάττιον βίον·

τῶν γὰρ πλεόντων ζητεῖν. στάδια ἑκατὸν

ἐλθεῖν που δὴ κρεῖττον ἢ πλεῦσαι πλέθρον.

πλεῖς τὴν θάλατταν σχοινίων πωλουμένων;

ἐν γῇ πένεσθαι μᾶλλον ἢ πλουτοῦντα πλεῖν.

{ΖΑΚΥΝΘΙΟΣ}

εἶτ' οὐ δικαίως εἰμὶ φιλογύνης ἐγὼ

καὶ τὰς ἑταίρας ἡδέως πάσας ἔχω;

τουτὶ γὰρ αὐτὸ πρῶτον ὃ σὺ ποιεῖς παθεῖν,

μαλακαῖς καλαῖς τε χερσὶ τριφθῆναι πόδας,

πῶς οὐχὶ σεμνόν ἐστιν;

{ΖΩΓΡΑΦΟΣ}

<ἄγαλμα> καὶ <γραφὴν> καὶ <ἀνδριάντα>

{ΗΝΙΟΧΟΣ}

ἀνδρὸς διαφέρει τοῦτ' ἀνήρ· ὁ μὲν κακῶς

πράττων τὸ λυποῦν ἤγαγ' εἰς παράστασιν,

ὁ δ' ἐμφρόνως δεξάμενος ἤνεγκεν καλῶς.

{ΘΑΜΥΡΑΣ}

καὶ σοῦ γ' ἐπώνυμός τις ἐν φήμαις βροτῶν

Θρῄκης κατάρδων ποταμὸς ὠνομασμένος,

Στρυμών, μεγίστας ἐγχέλεις κεκτημένος.

{[ΘΕΟΓΟΝΙΑ]}

{ΘΟΡΙΚΙΟΙ Η ΔΙΟΡΥΤΤΩΝ}

λοῦται δ' ἀληθῶς; ἀλλὰ τί;

ἐκ χρυσοκολλήτου γε κάλπιδος μύρῳ

Αἰγυπτίῳ μὲν τοὺς πόδας καὶ τὰ σκέλη,

φοινικίνῳ δὲ τὰς γνάθους καὶ τιτθία,

σισυμβρίνῳ δὲ τὸν ἕτερον βραχίονα,

ἀμαρακίνῳ δὲ τὰς ὀφρῦς καὶ τὴν κόμην,

ἑρπυλλίνῳ δὲ τὸ γόνυ καὶ τὸν αὐχένα.

{ΙΑΣΩΝ}

{ΙΑΤΡΟΣ}

ἅπαν τὸ λυποῦν ἐστιν ἀνθρώπῳ νόσος

ὀνόματ' ἔχουσα πολλά.

τῶν γίγγρων αὐλῶν

{ΙΠΠΕΙΣ}

πῶς οὖν διαιτώμεσθα; {Β.} τὸ μὲν ἐφίππιον

στρῶμ' ἐστὶν ἡμῖν, ὁ δὲ καλὸς πῖλος κάδος,

ψυκτήρ· τί βούλει; πάντ', Ἀμαλθείας κέρας.

τῶν δ' ἀκοντίων

συνδοῦντες ὀρθὰ τρία λυχνείῳ χρώμεθα.

{ΚΑΙΝΕΥΣ}

ειτ' ηδηλος φιάλην τὸ ὅπλον Ἄρεως,

κατὰ Τιμόθεον, ξυστόν τε βέλος.

{ΚΑΡΕΣ}

οὐχ ὁρᾷς ὀρχούμενον

ταῖς χερσὶ τὸν βάκηλον; οὐδ' αἰσχύνεται

ὁ τὸν Ἡράκλειτον πᾶσιν ἐξηγούμενος,

ὁ τὴν Θεοδέκτου μόνος ἀνευρηκὼς τέχνην,

ὁ τὰ κεφάλαια συγγράφων Εὐριπίδῃ.

{ΚΑΡΙΝΗ}

τρίποδα καὶ κάδον

παραθέμενος ψυκτῆρά τ' οἴνου . . .

μεθύσκεται.

πότος ἔσται . . .

σφοδρότερος· οὐκοῦν, εἰ φράσαι τις, οὐκ ἔτι

ἔξεστι κυαθίζειν γάρ . . . . .

τὸν δὲ κάδον ἔξω καὶ τὸ ποτήριον λαβὼν

ἀπόφερε τἄλλα πάντα.

{ΚΗΠΟΥΡΟΣ}

{ΚΙΘΑΡΙΣΤΗΣ}

οὐκ ἐφύσων οἱ Λάκωνες ὡς ἀπόρθητοί ποτε;

νῦν δ' ὁμηρεύους' ἔχοντες πορφυροῦς κεκρυφάλους.

{ΚΙΘΑΡΩΙΔΟΣ}

οὐ ψεῦδος οὐδέν φησιν

ὀφθαλμὸν ὤρυττέν τις ὥσπερ ἰχθύος

Μάτων προσελθών.

εἰσδυόμενος εἰς πόρκον, ὅθεν ἔξω πάλιν

οὐ ῥᾳδίως ἔξειμι τὴν αὐτὴν ὁδόν.

στειλεὰν

ῥαφανῖδα, σικύους τέτταρας.

{ΚΛΕΟΦΑΝΗΣ}

τὸ δὲ τυραννεῖν ἐστιν

ἢ τί ποτε τὸ σπουδαῖον; ἀκολουθεῖν ἔρις

ἐν τῷ Λυκείῳ μετὰ σοφιστῶν, νὴ Δία,

λεπτῶν ἀσίτων συκίνων, λέγονθ' ὅτι

τὸ πρᾶγμα τοῦτ' οὐκ ἔστιν εἴπερ γίνεται·

οὐδ' ἔστι γάρ πω γινόμενον ὃ γίνεται,

οὔτ' εἰ πρότερον ἦν, ἔστιν ὅ γε νῦν γίνεται·

ἔστιν γὰρ οὐκ ὂν οὐδέν· ὃ δὲ μὴ γέγονέ πω,

οὐκ ἔσθ' ἕωσπερ γέγονεν, ὅ γε μὴ γέγονέ πω·

ἐκ τοῦ γὰρ εἶναι γέγονεν· εἰ δ' οὐκ ἦν ὅθεν,

πῶς ἐγένετ' ἐξ οὐκ ὄντος; οὐχ οἷόν τε γάρ.

εἰ δ' αὐτόθεν ποι γέγονεν, οὐκ ἔσται

κηποι δέποτις εἴη, ποθεν γενήσεται

τοὐκ ὂν εἰς οὐκ ὄν· εἰς οὐκ ὂν γὰρ οὐ δυνήσεται.

ταυτὶ δ' ὅ τι ἐστὶν οὐδ' ἂν ἁπόλλων μάθοι.

{ΚΝΑΦΕΥΣ}

ὅστις τέχνην πρῶτος κατέδειξε τῶν θεῶν,

οὗτος μέγιστον εὗρεν ἀνθρώποις κακόν.

ὅταν γὰρ ἀπορῆταί τις, ἂν μὲν ἀργὸς ᾖ,

ἐλθὼν ἀπεκινδύνευσεν ἡμέραν μίαν,

ὥστ' ἢ γεγονέναι λαμπρὸς ἢ τεθνηκέναι.

ἡμεῖς δ' ἔχοντες ἀρραβῶνα τὴν τέχνην

τοῦ ζῆν, ἀεὶ πεινῶμεν ἐπὶ ταῖς ἐλπίσιν,

ἐξόν τε μικρὸν διαπορηθῆναι χρόνον,

τὸν βίον ἅπαντα τοῦτο δρᾶν αἱρούμεθα.

{ΚΝΟΙΘΙΔΕΥΣ Η ΓΑΣΤΡΩΝ}

ἐγὼ πρότερον μὲν τοὺς κελεύοντας λέγειν

γρίφους παρὰ πότον ᾠόμην ληρεῖν σαφῶς

λέγοντας οὐδέν, ὁπότε προστάξαι τέ τις

εἰπεῖν ἐφεξῆς ὅ τι φέρων τις μὴ φέρει,

ἐγέλων νομίζων λῆρον, οὐκ ἂν γενόμενον

οὐδέποτέ γ' οἶμαι πρᾶγμα παντελῶς λέγειν,

ἐνέδρας δ' ἕνεκα. νυνὶ δὲ τοῦτ' ἔγνωχ' ὅτι

ἀληθὲς ἦν· φέρομεν γὰρ ἄνθρωποι δέκα

ἔρανόν τιν', οὐ φέρει δὲ τούτων τὴν φορὰν

οὐδείς. σαφῶς οὖν ὅ τι φέρων τις μὴ φέρει,

τοῦτ' ἔστιν, ἦν θ' ὁ γρῖφος ἐνταῦθα ῥέπων.

καὶ τοῦτο μὲν δὴ κἄστι συγγνώμην ἔχον·

ἀλλ' οἷα λογοποιοῦσιν ἐν τῷ πράγματι

οἱ τἀργύριον μὴ κατατιθέντες, ὡς σφόδρα

Φίλιππος. ἆρ' ἦν εὐτυχής τις νὴ Δία.

ἄτοπά γε κηρύττουσιν ἐν τοῖς ἰχθύσιν

κηρύγμαθ', οὗ καὶ νῦν τις ἐκεκράγει μέγα

μέλιτος γλυκυτέρας μεμβράδας φάσκων ἔχειν.

εἰ τοῦτο τοιοῦτ' ἐστίν, οὐδὲν κωλύει

τοὺς μελιτοπώλας αὖ λέγειν βοᾶν θ' ὅτι

πωλοῦσι τὸ μέλι σαπρότερον τῶν μεμβράδων.

{ΚΟΡΙΝΘΙΑ}

ἔπειτα κἀκροκώλιον

ὕειον Ἀφροδίτῃ; γέλοιον. {Β.} ἀγνοεῖς;

ἐν τῇ Κύπρῳ δ' οὕτω φιληδεῖ ταῖς ὑσίν,

ὦ δέσποθ', ὥστε σκατοφαγεῖν ἀπεῖρξε

τὸ ζῷον . . τοὺς δὲ βοῦς ἠνάγκασεν.

{ΚΟΡΟΠΛΑΘΟΣ}

γύναι, πρὸς αὐλὸν ἦλθες. ὀρχήσει πάλιν

τὴν ἴγδιν . . τὴν θυΐαν ἀγνοεῖς;

τοῦτ' ἔστιν ἴγδις.

{ΚΟΥΡΙΣ}

ἐλθών τε πρὸς τὸν τεμαχοπώλην περίμενε,

παρ' οὗ φέρειν εἴωθα· κἂν οὕτω τύχῃ,

Εὔθυνος . . ἀπολοπίζων αὐτόθι

χρηστόν τι περίμεινον κέλευσον μὴ τεμεῖν.

{Α.} ὁ μὲν ἀγρῷ τρεφόμενος

θαλάττιον μὲν οὗτος οὐδὲν ἐσθίει,

πλὴν τῶν παρὰ γῆν, γόγγρον τιν' ἢ νάρκην τιν' ἢ

θύννης τὰ πρὸς τῆς ποια τὰ κάτωθεν λέγω.

{Β.} τούτους φάγοις ἄν; {Γ.} τοὺς γὰρ ἄλλους νενόμικα

ἀνθρωποφάγους ἰχθῦς. {Β.} τὸ δεῖνα δ' ἐσθίεις;

τουτι κακόνωτα πλοῖα {Γ.} Κωπᾷδας λέγεις;

ἀγρίως γε. {Β.} παρὰ λίμνην γὰρ γεωργῶν τυγχάνω·

τὰ δ' ἐγχέλεια γράψομαι λιποταξίου.

κομιδῆ γὰρ οὐκ ἦν οὐδαμοῦ.

{ΚΥΒΕΥΤΑΙ}

ῥίσκος ἦν ὃν εἶπεν

{ΚΥΚΛΩΨ}

κέρμα γάρ τι τυγχάνω

ἔστω δ' ἡμῖν κεστρεὺς τμητός,

νάρκη πνικτή, πέρκη σχιστή,

τευθὶς σακτή, συνόδων ὀπτός,

γλαύκου προτομή, γόγγρου κεφαλή,

βατράχου γαστήρ, θύννου λαγόνες,

βατίδος νῶτον, κέστρας ὀσφύς,

ψήττας κίσχος, μαινίς, καρίς,

τρίγλη, φυκίς·

τῶν τοιούτων μηδὲν ἀπέστω.

τῶν χερσαίων δ' ὑμῖν ἥξει

παρ' ἐμοῦ ταυτί·

βοῦς ἀγελαῖος, τράγος ἠλιβάτας,

αἲξ οὐρανία, κριὸς τομίας,

κάπρος ἐκτομίας, ὗς οὐ τομίας,

δέλφαξ, δασύπους, ἔριφοι, . .

τυρὸς χλωρός, τυρὸς ξηρός,

τυρὸς κοπτός, τυρὸς ξυστός,

τυρὸς τμητός, τυρὸς πηκτός.

{ΚΩΡΥΚΟΣ}

τῶν θαλαττίων δ' ἀεὶ

ὄψων ἓν ἔχομεν, διὰ τέλους δὲ τοῦθ', ἅλας.

. . . . . ἐπὶ δὲ τούτοις πίνομεν

οἰνάριον εἶδος, νὴ Δί', οἰκίας τρόπον

πόσειδος οἷον τοῖς παροῦσι συμφέρει

ἁπαξάπασιν ὀξυβάφῳ ποτηρίῳ.

πρῶτον μὲν ὥσπερ πυθαγορίζων ἐσθίει

ἔμψυχον οὐδέν, τῆς δὲ πλείστης τοὐβολοῦ

μάζης μελαγχρῆ μερίδα λαμβάνων λέπει.

ἐν ὅσῳ δ' ἀκροῶμαί σου, κέλευσόν μοί τινα

φέρειν ἀπονίψασθαι. {Β.} δότω τις δεῦρ' ὕδωρ

καὶ σμῆμα.

{ΛΑΜΠΑΣ}

τράπεζα φυστημινεις ἀλλὰ μὴν δαίμονος

ἀγαθοῦ μετάνιπτρον, ἐντραγεῖν, σπονδή, κρότος.

{ΛΑΜΠΩΝ}

κεστρεῖς ἔχων, ἀλλ' οὐ στρατιώτας, τυγχάνεις

νήστεις.

ὁ δεῖν' Ἰᾶπυξ, κέρασον εὐζωρέστερον.

{ΛΕΠΤΙΝΙΣΚΟΣ}

οἶνον Θάσιον πίνοις ἄν; {Β.} εἴ τις ἐγχέαι.

{Α.} πρὸς ἀμυγδάλας δὲ πῶς ἔχεις; {Β.} εἰρηνικῶς.

μαλακὰς σφόδρα, δι' ἃς μέλιτι προσπαίζειν βία.

{Α.} μελίπηκτα δ' εἴ σοι προσφέροι; {Β.} τρώγοιμι καὶ

ᾠὸν δὲ καταπίνοιμ' ἄν. {Α.} ἄλλου δεῖ τινος;

{ΛΕΥΚΑΔΙΟΣ}

ἐνταῦθ' ἀναρίστητος εὐθὺς κιθαριεῖ.

ἀσταφίδος, ἁλῶν, σιραίου, σιλφίου, τυροῦ, θύμου,

σησάμου, νίτρου, κυμίνου, ῥοῦ, μέλιτος, ὀριγάνου,

βοτανίων, ὄξους, ἐλαῶν, εἰς ἀβυρτάκην χλόης,

καππάριδος, ᾠῶν, ταρίχους, καρδάμων, θρίων, ὀποῦ.

{ΛΕΩΝΙΔΗΣ}

ἀλλὰ πρὶν δεδειπνάναι

ἡμᾶς παρέσται.

{ΛΗΜΝΙΑΙ}

εἶτ' ἔστιν ἢ γένοιτ' ἂν ἡδίων τέχνη

ἢ πρόσοδος ἄλλη τοῦ κολακεύειν εὐφυῶς;

ὁ ζωγράφος πονεῖ τι καὶ πικραίνεται,

ὁ γεωργὸς ἐν ὅσοις ἐστὶ κινδύνοις πάλιν.

πρόσεστι πᾶσιν ἐπιμέλεια καὶ πόνος.

ἡμῖν δὲ μετὰ γέλωτος ὁ βίος καὶ τρυφῆς·

οὗ γὰρ τὸ μέγιστον ἔργον ἐστὶ παιδιά,

ἁδρὸν γελάσαι, σκῶψαί τιν', ἐκπιεῖν πολύν,

οὐχ ἡδύ; ἐμοὶ μὲν μετὰ τὸ πλουτεῖν δεύτερον.

παρετέθη τρίπους

πλακοῦντα χρηστόν, ὦ πολυτίμητοι θεοί,

ἔχων ἐν ἀργυρῷ τε τρυβλίῳ μέλι.

{ΛΥΔΟΣ}

Κολχὶς ἄνθρωπος πάροινος

{ΛΥΚΩΝ}

τά τ' ἄλλα δεινούς φασι τοὺς Αἰγυπτίους

εἶναι τὸ νομίσαι τ' ἰσόθεον τὴν ἔγχελυν·

πολὺ τῶν θεῶν γάρ ἐστι τιμιωτέρα.

τῶν μὲν γὰρ εὐξαμένοισιν ἔσθ' ἡμῖν τυχεῖν,

τούτων δὲ δραχμὰς τοὐλάχιστον δώδεκα

ἢ πλέον ἀναλώσασιν ὀσφρέσθαι μόνον.

οὕτως ἐσθ' ἅγιον παντελῶς τὸ θηρίον.

{ΜΑΛΘΑΚΗ}

ἔρχεται,

μετέρχετ' αὖ, προσέρχετ' αὖ, μετέρχεται,

ἥκει, πάρεστι, ῥύπτεται, προσέρχεται,

σμῆται, κτενίζετ', ἐκβέβηκ', ἐντρίβεται,

λοῦται, σκοπεῖται, στέλλεται, μυρίζεται,

κοσμεῖτ', ἀλείφετ'· ἂν δ' ἔχῃ τι ἀπάγχεται.

{ΜΕΛΑΝΙΩΝ}

τοῦτον ἐγὼ κρίνω μετανιπτρίδα τῆς Ὑγιείας

πίνειν ζωροτέρῳ χρώμενον οἰνοχόῳ.

{ΜΕΛΕΑΓΡΟΣ}

ἀσκοπυτίνην τινὰ

δίψους ἀρωγόν

{ΜΕΛΙΤΤΑ}

ἐπὶ χρήμασιν δ' ὢν ἔμπορος φρονεῖ μέγα,

ὧν ἐστι πάντων ἐνίοτ' ἄνεμος κύριος.

{ΜΕΤΟΙΚΟΣ}

προσέλαβον ἐλθὼν τουτονὶ

τραπεζοποιόν, ὃς πλυνεῖ σκεύη, λύχνους

ἑτοιμάσει, σπονδὰς ποιήσει, τἄλλ' ὅσα

τούτῳ προσήκει.

{ΜΗΔΕΙΑ}

ἦν χιτὼν ἀμόργινος,

ἕτερος δὲ περιηγητός ἐστιν οὑτοσί.

{ΜΗΤΡΑΓΥΡΤΗΣ}

τήν τε παῖδ' ἀλείμματα

παρὰ τῆς θεοῦ λαβοῦσαν εἶτα τοὺς πόδας

ἐκέλευ' ἀλείφειν πρῶτον, εἶτα τὰ γόνατα.

ὡς θᾶττον ἡ παῖς δ' ἥψατ' αὐτοῦ τῶν ποδῶν

ἔτριψέ τ', ἀνεπήδησεν.

δεδιῳκημένα

{ΜΗΤΡΟΦΩΝ}

διδοῦσιν

{ΜΙΔΩΝ}

ἀργυροθήκην

{ΜΙΝΩΣ}

τρώγοντες μολόχης ῥίζαν

{ΜΙΣΟΠΟΝΗΡΟΣ}

εἶτ' οὐ σοφοὶ δῆτ' εἰσὶν οἱ Σκύθαι σφόδρα,

οἳ γενομένοισιν εὐθέως τοῖς παιδίοις

διδόασιν ἵππων καὶ βοῶν πίνειν γάλα;

κοὐ μὰ Δία τίτθας εἰσάγουσι βασκάνους,

καὶ παιδαγωγοὺς αὖθις, ὧν μεῖζον (κακὸν

οὐκ ἔστιν οὐδέν, μετά) γε μαίας νὴ Δία·

αὗται δ' ὑπερβάλλουσι, μετά γε νὴ Δία

τοὺς μητραγυρτοῦντάς γε· πολὺ γὰρ αὖ γένος

μιαρώτατον τοῦτ' ἔστιν, εἰ μὴ νὴ Δία

τοὺς ἰχθυοπώλας βούλεταί τις λέγειν,

. . . μετά γε τοὺς τραπεζίτας· ἔθνος

τούτου γὰρ οὐδέν ἐστιν ἐξωλέστερον.

{ΜΝΗΜΑΤΑ}

τῶν Πυθαγοριστῶν δ' ἔτυχον ἄθλιοί τινες

ἐν τῇ χαράδρᾳ τρώγοντες ἅλιμα καὶ κακὰ

τοιαῦτα συλλέγοντες ἐν τῷ κωρύκῳ.

{ΜΟΙΧΟΙ}

οὐκ ἔστιν οὐδὲν θηρίον τῶν ἰχθύων

ἀτυχέστερον· τῷ μὴ γὰρ ἀποχρῆν ἀποθανεῖν

αὐτοῖς ἁλοῦσιν, εἶτα κατεδηδεσμένοις

εὐθὺς ταφῆναι, παραδοθέντες ἄθλιοι

τοῖς ἰχθυοπώλαις τοῖς κακῶς ἀπολουμένοις

σήπονθ', ἕωλοι κείμενοι δύ' ἡμέρας

ἢ τρεῖς· μόλις δ' ἐάν ποτ' ὠνητὴν τυφλὸν

λάβωσιν, ἔδοσαν τῶν νεκρῶν ἀναίρεσιν

τούτῳ· κομίσας δ' ἐξέβαλεν . . οἴκαδε

τὴν πεῖραν ἐν τῇ ῥινὶ τῆς ὀσμῆς λαβών.

{ΜΥΛΩΝ}

βυβλιδίου κόλλημα

{ΜΥΣΤΙΣ}

σὺ δ' ἀλλὰ πῖθι. {Β.} τοῦτο μέν σοι πείσομαι·

καὶ γὰρ ἐπαγωγόν, ὦ θεοί, τὸ σχῆμά πως

τῆς κύλικός ἐστιν ἄξιόν τε τοῦ κλέους

τοῦ τῆς ἑορτῆς. οὗ μὲν ἦμεν ἄρτι γὰρ

ἐξ ὀξυβαφίων κεραμεῶν ἐπίνομεν·

τούτῳ δέ, τέκνον, πολλὰ κἀγάθ' οἱ θεοὶ

τῷ δημιουργῷ δοῖεν, ὃς ἐποίησέ σε,

τῆς συμμετρίας καὶ τῆς ἀφελείας εἵνεκα.

ταῖς εὐτελείαις οἱ θεοὶ χαίρουσι γάρ·

τεκμήριον δ'· ὅταν γὰρ ἑκατόμβας τινὲς

θύωσιν, ἐπὶ τούτοις ἅπασιν ὕστατος

. . . πάντων καὶ λιβανωτὸς ἐπετέθη,

ὡς τἄλλα μὲν τὰ πολλὰ παραναλούμενα

δαπάνην ματαίαν οὖσαν αὐτῶν εἵνεκα,

τὸ δὲ μικρὸν αὐτὸ τοῦτ' ἀρεστὸν τοῖς θεοῖς.

βούλει καὶ σύ, φιλτάτη, πιεῖν;

{Β.} καλῶς ἔχει μοι. {Α.} τοιγαροῦν φέρε . . .

μέχρι γὰρ τριῶν δεῖν φασι τιμᾶν τοὺς θεούς.

{ΝΕΑΝΙΣΚΟΙ}

ἐγὼ τέως μὲν ᾠόμην τὰς Γοργόνας

εἶναί τι λογοποίημα, πρὸς ἀγορὰν δ' ὅταν

ἔλθω, πεπίστευκ'· ἐμβλέπων γὰρ αὐτόθι

τοῖς ἰχθυοπώλαις, λίθινος εὐθὺς γίνομαι,

ὥστ' ἐξ ἀνάγκης ἔστ' ἀποστραφέντι μοι

λαλεῖν πρὸς αὐτούς· ἂν ἴδω γὰρ ἡλίκον

ἰχθὺν ὅσου τιμῶσι, πήγνυμαι σαφῶς.

ὁ πλοῦτός ἐστι παρακάλυμμα τῶν κακῶν,

ὦ μῆτερ, ἡ πενία δὲ περιφανές τε καὶ

ταπεινόν.

{ΝΕΟΤΤΙΣ}

παῖς ὢν μετ' ἀδελφῆς εἰς Ἀθήνας ἐνθάδε

ἀφικόμην ἀχθεὶς ὑπό τινος ἐμπόρου,

Σύρος τὸ γένος ὤν· περιτυχὼν δ' ἡμῖν ὁδὶ

κηρυττομένοις ὀβολοστάτης ὢν ἐπρίατο,

ἄνθρωπος ἀνυπέρβλητος εἰς πονηρίαν,

τοιοῦτος οἷος μηδὲν εἰς τὴν οἰκίαν

μηδ' ὧν ὁ Πυθαγόρας ἐκεῖνος ἤσθιεν,

ὁ τρισμακαρίτης, εἰσφέρειν ἔξω θύμου.

ὁ δεσπότης δὲ πάντα τὰ παρὰ τοῦ πατρὸς

ἀπέλαβεν ὥσπερ ἔλαβεν. {Β.} ἠγάπησεν ἂν

τὸ ῥῆμα τοῦτο παραλαβὼν Δημοσθένης.

{ΟΒΡΙΜΟΣ}

ἂν κελεύῃ με σταθμοῦχος— {Β.} ὁ σταθμοῦχος δ' ἐστὶ τίς;

ἀποπνίξεις δέ με καινὴν πρός με διάλεκτον λαλῶν.

{Α.} εἰ 'πιτάττοι μοι στέγαρχος—

{ΟΙΝΟΜΑΟΣ Η ΠΕΛΟΨ}

τί δ' ἂν Ἕλληνες μικροτράπεζοι

φυλλοτρῶγες δράσειαν; ὅπου

τέτταρα λήψει κρέα μίκρ' ὀβολοῦ.

παρὰ δ' ἡμετέροις προγόνοισιν ὅλους

ὀπτῶσιν βοῦς, ἐλάφους, ἄρνας·

τὸ τελευταῖον δ' ὁ μάγειρος ὅλον

τέρας ὀπτήσας μεγάλῳ βασιλεῖ

θερμὴν παρέθηκε κάμηλον.

{ΟΙΩΝΙΣΤΗΣ}

{ΟΜΟΙΟΙ}

εὖ δ' ἐγίνεθ' ὅτι φακῆν

ἕψειν μ' ἐδίδασκε τῶν ἐπιχωρίων τις εἷς.

εἶτ' ἐπεισῆγεν χορείαν ἢ τράπεζαν δευτέραν,

καὶ παρέθηκε γέμουσαν πέμμασι παντοδαποῖς.

ὡς δ' ἐδείπνησαν, συνάψαι βούλομαι γὰρ τἀν μέσῳ,

καὶ Διὸς σωτῆρος ἦλθε θηρίκλειον ὄργανον,

τῆς τρυφερᾶς ἀπὸ Λέσβου σεμνοπότου σταγόνος

πλῆρες, ἀφρίζον, ἕκαστος δεξιτερᾷ δ' ἔλαβεν.

{ΟΜΟΠΑΤΡΙΟΙ}

ἐν Ἡλίου μέν φασι γίνεσθαι πόλει

φοίνικας, ἐν Ἀθήναις δὲ γλαῦκας. ἡ Κύπρος

ἔχει πελείας διαφόρους, ἡ δ' ἐν Σάμῳ

Ἥρα τὸ χρυσοῦν, φασίν, ὀρνίθων γένος,

τοὺς καλλιμόρφους καὶ περιβλέπτους ταὧς.

{ΟΜΦΑΛΗ}

πῶς γὰρ ἄν τις εὐγενὴς γεγὼς

δύναιτ' ἂν ἐξελθεῖν ποτ' ἐκ τῆσδε στέγης;

ὁρῶν μὲν ἄρτους τούσδε λευκοσωμάτους

ἰπνὸν κατέχοντας ἐν πυκναῖς διεξόδοις,

ὁρῶν δὲ μορφὴν κριβάνοις ἠλλαγμένους,

μίμημα χειρὸς Ἀττικῆς, οὓς δημόταις

Θεαρίων ἔδειξεν.

ἐν χύτρᾳ δέ μοι

ὅπως ὕδωρ ἕψοντα μηδέν' ὄψομαι·

οὐ γὰρ κακὸν ἔχω μηδ' ἔχοιμ'· ἐὰν δ' ἄρα

στρέφῃ με περὶ τὴν γαστέρ' ἢ τὸν ὀμφαλόν,

παρὰ Φερτάτου δακτύλιος ἔστι μοι δραχμῆς.

οὐ φιλοτάριχος οὐδαμῶς εἰμ', ὦ κόρη.

{ΟΜΩΝΥΜΟΙ}

οἷα δ' ἡ χώρα φέρει

διαφέροντα πάσης, Ἱππόνικε, τῆς οἰκουμένης,

τὸ μέλι, τοὺς ἄρτους, τὰ σῦκα. {Β.} σῦκα μὲν νὴ τὸν Δία

πάνυ φέρει. {Α.} βοσκήματ', ἔρια, μύρτα, θύμα, πυρούς, ὕδωρ,

ὥστε καὶ γνοίην ἂν εὐθὺς Ἀττικὸν πίνων ὕδωρ.

{ΟΡΦΕΥΣ}

βύστραν τιν' ἐκ φύλλων τινῶν.

{ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΗΣ}

τῆς τε βελτίστης μεσαῖον θυννάδος Βυζαντίας

τέμαχος ἐν τεύτλου λακιστοῖς κρύπτεται στεγάσμασιν.

{ΠΑΡΑΣΙΤΟΣ}

ἄλλος ἐπὶ τούτῳ μέγας

ἥξει τις ἰσοτράπεζος εὐγενής— {Β.} τίνα

λέγεις; {Α.} Καρύστου θρέμμα, γηγενής, ζέων—

{Β.} εἶτ' οὐκ ἂν εἴποις; ὕπαγε. {Α.} κάκκαβον λέγω.

σὺ δ' ἴσως ἂν εἴποις λοπάδ'. {Β.} ἐμοὶ δὲ τοὔνομα

οἴει διαφέρειν, εἴτε κάκκαβόν τινες

χαίρουσιν ὀνομάζοντες εἴτε σίττυβον;

πλὴν ὅτι λέγεις ἀγγεῖον οἶδα.

οἷα δ' ἐστὶν οἶσθα σύ,

γύναι· σκόροδα, τυρός, πλακοῦντες, πράγματα

ἐλευθέρι', οὐ τάριχος, οὐδ' ἡδύσμασιν

ἀρνεῖα καταπεπλησμέν', οὐδὲ θρυμματὶς

τεταραγμένη καὶ λοπάδες, ἀνθρώπων φθοραί.

καὶ μὴν ῥαφάνους γ' ἕψουσι λιπαράς, ὦ θεοί,

ἔτνος θ' ἅμ' αὐτοῖς πίσινον.

ἐγὼ περὶ τὴν ὀψωνίαν μὲν οὐ πάνυ

ἐσπούδακ', οὐδ' αὖ συνέτεμον λίαν πάνυ,

ὡς ἄν τις ἄλλως ἐξενεχθεῖσιν ὅπου

τοῦ διαλάβοι κραιπάλην ἑλληνικῶς.

χοιρίων

σκέλη καπύρ'. {Β.} ἀστεῖόν γε νὴ τὴν Ἑστίαν

ἄριστον. {Α.} ἑφθὸς τυρὸς ἐπεδόνει πολύς.

τάριχος ἀντακαῖον ἐν μέσῳ

πῖον, ὁλόλευκον, θερμόν.

{ΠΑΡΕΚΔΙΔΟΜΕΝΗ}

ὄμνυμι δ' ὑμῖν, ἄνδρες, αὐτὸν τὸν θεόν,

ἐξ οὗ τὸ μεθύειν πᾶσιν ἡμῖν γίνεται,

ἦ μὴν ἑλέσθαι τοῦτον ἂν ζῆν τὸν βίον

ἢ τὴν Σελεύκου τοῦ βασιλέως ὑπεροχήν.

ῥοφεῖν φακῆν ἐσθ' ἡδὺ μὴ δεδοικότα,

μαλακῶς καθεύδειν ἄθλιον δεδοικότα.

{ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ}

ἐγὼ γὰρ ἄν τι τῶν ὑμετέρων φάγοιμι,

μύκητας ὠμοὺς ἂν φαγεῖν ἐμοὶ δοκῶ

καὶ στρυφνὰ μῆλα κεἴ τι πνίγει βρῶμά τι.

στίμμιν, κάτοπτρα, κρωβύλους, κεκρυφάλους.

{ΠΛΟΥΣΙΟΙ}

Εὔθυνος δ' ἔχων

σανδάλια καὶ σφραγῖδα καὶ μεμυρισμένος

ἐλογίζετο τῶν πραγμάτων οὐκ οἶδ' ὅ τι·

Φοινικίδης δὲ Ταυρέας θ' ὁ φίλτατος,

ἄνδρες πάλαι ὀψοφάγοι τοιοῦτοί τινες,

οἷοι καταβροχθίζειν ἐν ἀγορᾷ τὰ τεμάχη,

ὁρῶντες ἐξέθνῃσκον ἐπὶ τῷ πράγματι,

ἔφερόν τε δεινῶς τὴν ἀνοψίαν πάνυ.

κύκλους δὲ συναγείροντες ἔλεγον ἂν τάδε,

ὡς οὐ βιωτόν ἐστιν οὐδ' ἀνασχετὸν

τῆς μὲν θαλάττης ἀντιποιεῖσθαί τινας

ὑμῶν ἀναλίσκειν τε πολλὰ χρήματα,

ὄψου δὲ μηδὲν . . εἰσπλεῖν μηδὲ γρῦ.

τί οὖν ὄφελος τῶν νησιαρχῶν ἐστι; δεῖ

νόμῳ κατακλῇσαι τοῦτο, παραπομπὴν ποιεῖν

τῶν ἰχθύων. νυνδὶ Μάτων συνήρπακεν

τοὺς ἁλιέας, καὶ Διογείτων νὴ Δία

ἅπαντας ἀναπέπεικεν ὡς αὑτὸν φέρειν,

κοὐ δημοτικόν γε τοῦτο δρᾷ τοσαῦτα φλῶν.

γάμοι δ' ἐκείνοις καὶ πότοι νεανικοὶ

ἦσαν.

{ΠΟΙΗΣΙΣ}

μακάριόν ἐστιν ἡ τραγῳδία

ποίημα κατὰ πάντ', εἴ γε πρῶτον οἱ λόγοι

ὑπὸ τῶν θεατῶν εἰσιν ἐγνωρισμένοι,

πρὶν καί τιν' εἰπεῖν· ὥσθ' ὑπομνῆσαι μόνον

δεῖ τὸν ποιητήν· Οἰδίπουν γὰρ ἂν μόνον

φῶ, τἄλλα πάντ' ἴσασιν· ὁ πατὴρ Λάιος,

μήτηρ Ἰοκάστη, θυγατέρες, παῖδες τίνες,

τί πείσεθ' οὗτος, τί πεποίηκεν. ἂν πάλιν

εἴπῃ τις Ἀλκμέωνα, καὶ τὰ παιδία

πάντ' εὐθὺς εἴρηχ', ὅτι μανεὶς ἀπέκτονεν

τὴν μητέρ', ἀγανακτῶν δ' Ἄδραστος εὐθέως

ἥξει πάλιν τ' ἄπεισι . . . . .

ἔπειθ' ὅταν μηδὲν δύνωντ' εἰπεῖν ἔτι,

κομιδῇ δ' ἀπειρήκωσιν ἐν τοῖς δράμασιν,

αἴρουσιν ὥσπερ δάκτυλον τὴν μηχανήν,

καὶ τοῖς θεωμένοισιν ἀποχρώντως ἔχει.

ἡμῖν δὲ ταῦτ' οὐκ ἔστιν, ἀλλὰ πάντα δεῖ

εὑρεῖν, ὀνόματα καινά, τὰ διῳκημένα

πρότερον, τὰ νῦν παρόντα, τὴν καταστροφήν,

τὴν εἰσβολήν. ἂν ἕν τι τούτων παραλίπῃ

Χρέμης τις ἢ Φείδων τις, ἐκσυρίττεται·

Πηλεῖ δὲ ταῦτ' ἔξεστι καὶ Τεύκρῳ ποιεῖν.

{ΠΟΝΤΙΚΟΣ}

ὅστις ὠψώνηκ' ἴσως

τούτους μεγαλείως ταῖς κάκιστ' ἀπολουμέναις

ὑπογάστρι' ἐλθών, ὅσα Ποσειδῶν ἀπολέσαι.

τάττειν τε γεννικῶς παρασκευάζεται

πλευρὰν μετ' αὐτῶν.

{ΠΡΟΒΑΤΕΥΣ}

Βοιώτιαι μὲν ἐγχέλεις, μῦς Ποντικοί,

θύννοι Μεγαρικοί, μαινίδες Καρύστιαι,

φάγροι δ' Ἐρετρικοί, Σκύριοι δὲ κάραβοι.

{ΠΡΟΒΛΗΜΑ}

{Α.} ἰχθύσιν ἀμφίβληστρον ἀνὴρ πολλοῖς περιβάλλειν

οἰηθείς, μεγάλῃ δαπάνῃ μίαν εἵλκυσε πέρκην·

καὶ ταύτην ψευσθεὶς ἄλλην κεστρεὺς ἴσον αὐτὴν

ἦγεν. βουλομένη δ' ἕπεται πέρκη μελανούρῳ.

{Β.} κεστρεύς, ἀνήρ, μελάνουρος, οὐκ οἶδ' ὅτι λέγεις·

οὐδὲν λέγεις γάρ. {Α.} ἀλλ' ἐγὼ σαφῶς φράσω.

ἔστι τις ὃς τὰ μὲν ὄντα διδοὺς οὐκ οἶδε δεδωκὼς

οἷσι δέδωκ', οὐδ' αὐτὸς ἔχων ὧν οὐδὲν ἐδεῖτο.

{Β.} διδούς τις οὐκ ἔδωκεν οὐδ' ἔχων ἔχει;

οὐκ οἶδα τούτων οὐδέν. {Α.} οὐκοῦν ταῦτα καὶ

ὁ γρῖφος ἔλεγεν· ὅσα γὰρ οἶσθ' οὐκ οἶσθα νῦν,

οὐδ' ὅσα δέδωκας, οὐδ' ὅς' ἀντ' αὐτῶν ἔχεις.

τοιοῦτο τοῦτ' ἦν. {Β.} τοιγαροῦν κἀγώ τινα

εἰπεῖν πρὸς ὑμᾶς βούλομαι γρῖφον. {Α.} λέγε.

{Β.} πίννη καὶ τρίγλη φωνὰς ἰχθῦ δύ' ἔχουσαι

πόλλ' ἐλάλουν, περὶ ὧν δὲ πρὸς ὅν τ' ᾤοντο λέγειν τι

οὐκ ἐλάλουν· οὐδὲν γὰρ ἐμάνθανεν, ὥστε πρὸς ὃν μὲν

ἦν αὐταῖς ὁ λόγος, πρὸς δ' αὑτὰς πολλὰ λαλούσας

αὐτὰς ἀμφοτέρας ἡ Δημήτηρ ἐπιτρέψει.

{ΠΡΟΓΟΝΟΙ}

τὸν τρόπον μὲν οἶσθά μου

ὅτι τῦφος οὐκ ἔνεστιν, ἀλλὰ τοῖς φίλοις

τοιουτοσί τίς εἰμι, τύπτεσθαι μύδρος,

τύπτειν κεραυνός, ἐκτυφλοῦν τιν' ἀστραπή,

φέρειν τιν' ἄρας ἄνεμος, ἀποπνῖξαι βρόχος,

θύρας μοχλεύειν σεισμός, εἰσπηδᾶν ἀκρίς,

δειπνεῖν ἄκλητος μυῖα, μὴ 'ξελθεῖν φρέαρ,

ἄγχειν, φονεύειν, μαρτυρεῖν, ὅς' ἂν μόνον

τύχῃ τις εἰπών, ταῦτ' ἀπροσκέπτως ποιεῖν

ἅπαντα. καὶ καλοῦσί μ' οἱ νεώτεροι

διὰ ταῦτα πάντα σκηπτόν· ἀλλ' οὐδὲν μέλει

τῶν σκωμμάτων μοι· τῶν φίλων γὰρ ὢν φίλος

ἔργοισι χρηστὸς οὐ λόγοις ἔφυν μόνον.

{[ΠΥΡΑΥΝΟΣ]}

{ΣΑΠΦΩ}

{Σ.} ἔστι φύσις θήλεια βρέφη σῴζους' ὑπὸ κόλποις

αὑτῆς, ὄντα δ' ἄφωνα βοὴν ἵστησι γεγωνὸν

καὶ διὰ πόντιον οἶδμα καὶ ἠπείρου διὰ πάσης

οἷς ἐθέλει θνητῶν, τοῖς δ' οὐδὲ παροῦσιν ἀκούειν

ἔξεστιν, κωφὴν δ' ἀκοῆς αἴσθησιν ἔχουσιν . . . .

{Β.} ἡ μὲν φύσις γὰρ ἣν λέγεις ἐστὶν πόλις,

βρέφη δ' ἐν αὑτῇ διατρέφει τοὺς ῥήτορας.

οὗτοι κεκραγότες δὲ τὰ διαπόντια

τἀκ τῆς Ἀσίας καὶ τἀπὸ Θρᾴκης λήμματα

ἕλκουσι δεῦρο, νεμομένων δὲ πλησίον

αὐτῶν κάθηται λοιδορουμένων τ' ἀεὶ

ὁ δῆμος οὐδὲν οὔτ' ἀκούων οὔθ' ὁρῶν.

{Σ.} πῶς γὰρ γένοιτ' ἄν, ὦ πάτερ, . . . .

ῥήτωρ ἄφωνος, ἢν μὴ ἁλῷ τρὶς παρανόμων;

{Β.} καὶ μὴν ἀκριβῶς ᾠόμην ἐγνωκέναι

τὸ ῥηθέν . . . . ἀλλὰ δὴ λέγε.

{Σ.} θήλεια μέν νύν ἐστι φύσις ἐπιστολή,

βρέφη δ' ἐν αὑτῇ περιφέρει τὰ γράμματα·

ἄφωνα δ' ὄντα ταῦτα τοῖς πόρρω λαλεῖ

οἷς βούλεθ', ἕτερος δ' ἂν τύχῃ τις πλησίον

ἑστὼς ἀναγινώσκοντος, οὐκ ἀκούεται.

βυβλιογράφος

{ΣΚΛΗΡΙΑΙ}

ἔστιν παρ' αὐτὴν τὴν δίφορον συκῆν κάτω

{ΣΚΥΘΑΙ Η ΤΑΥΡΟΙ}

ἐπὶ κῶμον δοκεῖ

ἴωμεν ὥσπερ ἔχομεν. {Β.} οὐκοῦν δᾷδα καὶ

στεφάνους λαβόντες. Χαιρεφῶν οὕτως . .

μεμάθηκε κωμάζειν ἄδειπνος.

ταχὺ γὰρ γίνεται

κἀκκλησιαστὴς οἰκόσιτος.

σαράβαρα καὶ χιτῶνας πάντες ἐνδεδυκότες.

{ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ Η ΤΥΧΩΝ}

. . ἐν Κύπρῳ φής, εἰπέ μοι, διήγετε

πολὺν χρόνον; {Β.} τὸν πάνθ' ἕως ἦν ὁ πόλεμος.

{Α.} ἐν τίνι τόπῳ μάλιστα; λέγε γάρ. {Β.} ἐν Πάφῳ.

οὗ πρᾶγμα τρυφερὸν διαφερόντως ἦν ἰδεῖν

ἄλλως τ' ἄπιστον. {Α.} ποῖον; {Β.} ἐρριπίζετο

ὑπὸ τῶν περιστερῶν, ὑπ' ἄλλου δ' οὐδενός,

δειπνῶν ὁ βασιλεύς. {Α.} πῶς; ἐάσας τἄλλα γὰρ

ἐρήσομαί σε τοῦθ'. {Β.} ὅπως; ἠλείφετο

ἐκ τῆς Συρίας ἥκοντι τοιούτου μύρῳ

καρποῦ σύχν' οἷόν φασι τὰς περιστερὰς

τρώγειν. διὰ τὴν ὀσμὴν δὲ τούτου πετόμεναι

παρῆσαν, οἷαί τ' ἦσαν ἐπικαθιζάνειν

ἐπὶ τὴν κεφαλήν· παῖδες δὲ παρακαθήμενοι

ἐσόβουν. ἀπαίρουσαι δὲ μικρόν, οὐ πολύ,

τοῦ μήτ' ἐκεῖσε μήτε δεῦρο παντελῶς,

οὕτως ἀνερρίπιζον, ὥστε σύμμετρον

αὐτῷ τὸ πνεῦμα, μὴ περίσκληρον, ποιεῖν.

ἐκ τῶν μαγειρείων βαδίζων ἐμβαλὼν

εἰς τοὔψον.

ὅστις ἄνθρωπος δὲ φὺς

ἀσφαλές τι κτῆμ' ὑπάρχειν τῷ βίῳ λογίζεται,

πλεῖστον ἡμάρτηκεν· ἢ γὰρ εἰσφορά τις ἥρπακεν

τἄνδοθεν πάντ', ἢ δίκῃ τις περιπεσὼν ἀπώλετο,

ἢ στρατηγήσας προσῶφλεν, ἢ χορηγὸς αἱρεθεὶς

ἱμάτια χρυσᾶ παρασχὼν τῷ χορῷ ῥάκος φορεῖ,

ἢ τριηραρχῶν ἀπήγξατ', ἢ πλέων ἥλωκέ ποι,

ἢ βαδίζων ἢ καθεύδων κατακέκοφθ' ὑπ' οἰκετῶν.

οὐ βέβαιον οὐδέν ἐστι, πλὴν ὅς' ἂν καθ' ἡμέραν

εἰς ἑαυτὸν ἡδέως τις εἰσαναλίσκων τύχῃ.

οὐδὲ ταῦτα σφόδρα τι· καὶ γὰρ τὴν τράπεζαν ἁρπάσαι

κειμένην ἄν τις προσελθών· ἀλλ' ὅταν τὴν ἔνθεσιν

ἐντὸς ἤδη τῶν ὀδόντων τυγχάνῃς κατεσπακώς,

τοῦτ' ἐν ἀσφαλεῖ νόμιζε τῶν ὑπαρχόντων μόνον.

τῶν ταὧν μὲν ὡς ἅπαξ τις ζεῦγος ἤγαγεν μόνον,

σπάνιον ὂν τὸ χρῆμα, πλείους εἰσὶ νῦν τῶν ὀρτύγων·

χρηστὸν ἄνθρωπον δ' ἐάν τις ἕνα μόνον ζητῶν ἴδῃ,

ὄψετ' ἐκ τούτου πονηροὺς πέντε παῖδας γεγονότας.

{ΤΙΜΩΝ}

ἥκω πολυτελῶς ἀγοράσας εἰς τοὺς γάμους,

λιβανωτὸν ὀβολοῦ τοῖς θεοῖς καὶ ταῖς θεαῖς

πάσαισι, τοῖς δ' ἥρωσι τὰ ψαίστ' ἀπονέμων.

ἡμῖν δὲ τοῖς θνητοῖς ἐπριάμην κωβιούς.

ὡς προσβαλεῖν δ' ἐκέλευσα τὸν τοιχωρύχον,

τὸν ἰχθυοπώλην, ‘προστίθημι’, φησί, ‘σοὶ

τὸν δῆμον αὐτῶν· εἰσὶ γὰρ Φαληρικοί.’

ἄλλοι δ' ἐπώλουν, ὡς ἔοικ', Ὀτρυνικούς.

{ΤΡΑΥΜΑΤΙΑΣ}

μὴ μεστὰς ἀεὶ

ἕλκωμεν, ἀλλὰ καὶ λογισμὸς εἰς μέσον

παταξάτω τις, καί τι καὶ μελίσκιον,

στροφὴ λόγων παρελθέτω τις. ἡδύ τοι

ἐστὶν μεταβολὴ παντὸς ἔργου πλὴν ἑνός

. . . . . παραδίδου δ' ἑξῆς ἐμοὶ

τὸν ἀρκεσίγυιον, ὡς ἔφασκ' Εὐριπίδης.

{Α.} Εὐριπίδης γὰρ τοῦτ' ἔφασκεν; {Β.} ἀλλὰ τίς;

{Α.} Φιλόξενος δήπουθεν. {Β.} οὐδὲν διαφέρει,

ὦ 'τάν· ἐλέγχεις μ' ἕνεκα συλλαβῆς μιᾶς.

κατεσκευασμένος

λαμπρότατον ἰατρεῖον εὐχάλκοις πάνυ

λουτηρίοισιν, ἐξαλείπτροις, κυλιχνίσιν,

σικύαισιν, ὑποθέτοισιν.

{ΤΡΙΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ}

πολύ γ' ἐστὶ πάντων τῶν ποιητῶν διάφορος

ὁ Φιλόξενος. πρώτιστα μὲν γὰρ ὀνόμασιν

ἰδίοισι καὶ καινοῖσι χρῆται πανταχοῦ·

ἔπειτα τὰ μέλη μεταβολαῖς καὶ χρώμασιν

ὡς εὖ κέκραται. θεὸς ἐν ἀνθρώποισιν ἦν

ἐκεῖνος, εἰδὼς τὴν ἀληθῶς μουσικήν·

οἱ νῦν δὲ κισσόπλεκτα καὶ κρηναῖα καὶ

ἀνθεσιπότατα μέλεα μελέοις ὀνόμασιν

ποιοῦσιν ἐμπλέκοντες ἀλλότρια μέλη.

{ΤΥΡΡΗΝΟΣ}

ἀρετὴ τὸ προῖκα τοῖς φίλοις ὑπηρετεῖν.

{Β.} λέγεις ἔσεσθαι τὸν Τιθύμαλλον πλούσιον·

εἰ πράξεται γὰρ μισθὸν ἐκ τοῦ σοῦ λόγου

παρ' οἷς ἐδείπνει προῖκα, συλλέξει συχνά.

δήμου δ' Ἁλαιεύς ἐστιν. {Β.} ἓν γὰρ τοῦτό μοι

τὸ λοιπόν ἐστι, καὶ κακῶς ἀκούσομαι.

{Α.} τί δῆτα τοῦτο; {Β.} θρᾷτταν ἢ ψῆττάν τιν' ἢ

μύραιναν ἢ κακόν τί μοι δώσει μέγα

θαλάττιον.

{ΥΔΡΙΑ}

οὗτος δ' ὃν λέγω

ἐν γειτόνων αὐτῷ κατοικούσης τινὸς

ἰδὼν ἑταίρας εἰς ἔρωτ' ἀφίκετο,

ἀστῆς, ἐρήμου δ' ἐπιτρόπου καὶ συγγενῶν,

ἦθός τι χρυσοῦν πρὸς ἀρετὴν κεκτημένης,

ὄντως ἑταίρας· αἱ μὲν ἄλλαι τοὔνομα

βλάπτουσι τοῖς τρόποις γὰρ ὄντως ὂν καλόν.

{ΥΠΝΟΣ}

{ΦΑΩΝ}

στρώματα,

κλίνας, τύλας.

{ΦΙΛΕΤΑΙΡΟΣ}

κομψός γε μικρὸς κρωμακίσκος οὑτοσὶ

γαλαθηνός.

{ΦΙΛΙΣΚΟΣ}

σκεῦός (τι) ὁλοσίδηρον

{ΦΙΛΟΘΗΒΑΙΟΣ}

πάντ' ἔστιν ἡμῖν· ἥ τε γὰρ συνώνυμος

τῆς ἔνδον οὔσης ἔγχελυς Βοιωτία

τμηθεῖσα κοίλοις ἐν βυθοῖσι κακκάβης

χλιαίνετ', αἴρεθ', ἕψεται, παφλάζεται,

προσκάεθ'· ὥστε μηδ' ἂν εἰ χαλκοῦς ἔχων

μυκτῆρας εἰσέλθοι τις, ἐξελθεῖν πάλιν

εἰκῆ· τοσαύτην ἐξακοντίζει πνοήν.

{Β.} λέγεις μάγειρον ζῶντα; {Α.} πλησίον δέ γε

ταύτης ἄσιτος ἡμέραν καὶ νύχθ' ὅλην

κεστρεύς, λοπισθείς . . . πασθείς, στραφείς,

χρωσθείς, ὁμοῦ τι πρὸς τέλος δρόμου περῶν,

σίζει κεκραγώς, παῖς δ' ἐφέστηκε ῥανῶν

ὄξει, Λίβυς τε καυλὸς ἐξηρασμένος

ἀκτῖσι θείαις σιλφίου παραστατεῖ.

{Β.} εἶτ' οὐκ ἐπῳδούς φασιν ἰσχύειν τινές;

ἐγὼ γὰρ ἤδη τρεῖς ὁρῶ μασωμένους,

σοῦ ταῦτα συστρέφοντος. {Α.} ἥ τε σύννομος

τῆς κυφονώτου σῶμ' ἔχουσα σηπίας,

ξιφηφόροισι χερσὶν ἐξωπλισμένη

τευθὶς μεταλλάξασα λευκαυγῆ φύσιν

σαρκὸς πυρωτοῖς ἀνθράκων ῥαπίσμασιν,

ξανθαῖσιν αὔραις σῶμα πᾶν ἀγάλλεται,

δείπνου προφήτην λιμὸν ἐκκαλουμένη.

. . . . . ὥστε γ' εἴσιθι·

μὴ μέλλε, χώρει· δεῖ γὰρ ἠριστηκότας

πάσχειν, ἐάν τι καὶ παθεῖν ἡμᾶς δέῃ.

οὐ δεινόν ἐστι προσφάτους μὲν ἂν τύχῃ

πωλῶν τις ἰχθῦς, συναγαγόντα τὰς ὀφρῦς

τοῦτον σκυθρωπάζοντά θ' ἡμῖν προσλαλεῖν,

ἐὰν σαπροὺς κομιδῇ δέ, παίζειν καὶ γελᾶν;

τοὐναντίον γὰρ πᾶν ἔδει τούτους ποιεῖν·

τὸν μὲν γελᾶν, τὸν δ'…

…