Fragmenta

] ἀϲπάϲαϲθαι

κ]α?[ραδ]οκῶ.

[α]ὐ?τὸϲ γὰρ ωϲ![

ἄνδρεϲ ωνη?[

ν?τεϲ ἐν τοίαιϲιν ἡ-

δοναῖϲι κείμεθα.

ἐπ]ε?ὶ? δ' ὁρ?ῶ τοὺϲ ἄνδραϲ ἤδη τυχ?η?[

καθ]ημένουϲ, οὕϲ φαϲιν ἥκειν π?αρ?[

]!εα μὲν δὴ τῶν φίλων προϲτη[

]ο?ϲ ὀρθὸϲ ἑϲτηκ?ὼ?[ϲ πάρε]ϲτ' αὐτ?ῶ?ν ![

ὁ Μυ]ρ?ωνίδηϲ, ἐρώμεθ' [α]ὐ?τὸ[ν

εἰπέ μοι ὦ[

μόλι?ϲ? ε[

πρὸϲ πολλ?ῶ?ν?[

φρά[ϲ]ον [

{{(Μυ.)}}ὅ]δ' αὐτόϲ εἰμ' ἐκε?ῖ?νοϲ ὃν ϲ?[

ὁ? τὰϲ Ἀθήναϲ πόλλ' ἔτη [!!!

!αϲτ[!!]!!δρουϲ ἄνδρ[αϲ !!!

η καὶ ϲαφῶϲ οι![!!!

ην?α?νεθ? [!]ηγγ![

]ν? [— —]ντε προϲμ?!!![

] νῦν αὐτίχ?' ἁγνό?ϲ εἰμ' ὅτῳ

δί]καιοϲ εἰμ' ἀνήρ {〈:〉} λέγ' ὅ τι λέγειϲ.

]οϲ ποτ' εἰϲ ἀγο[ρὰ]ν κυκεῶ πιών,

κρ]ί?μνων τὴ[ν] ὑπήνην? ἀνάπλεωϲ

]!!ων· τοῦτ' ἐννοοῦμαί πωϲ ἐγώ.

[!!]θ?ὼν δὲ ταχέωϲ οἴκαδ' εὐθὺϲ τοῦ ξένου

[!]ε?δραϲαϲ, ὦ πανοῦργε καὶ κυβευτὰ ϲύ;

[!!!]ε?ν κελεύει?ν τὸν ξένον μοι χρυϲίου

]αι ϲτατ[ῆ]ραϲ ἑκατόν· ἦν γὰρ πλούϲιοϲ.

]ον ἐκ[έ]λευϲέ μ' εἰπεῖν, ὅτι πιὼν

]κᾆτ' ἔλαβον τὸ χρυϲίον

]ε?ίτω τιϲ ὅ τι ποτὲ βούλεται

]τ?ῆϲ δικαιοϲύνηϲ ὅϲη?.

]ητ?ηνουτειτω διαϲτολὰ[ϲ]

]ωνπραξεν οὑπιδαύριοϲ

]ϲ? φρενῶν αποκλειϲ ἐκποδὼν

]ραν κατέλυϲαϲ [ἡτ]τ?ηθεὶϲ πολύ.

]αξάμην δὲ χρήματ' οὐ λέγω.

]θανόντων ταύταϲ? οὐ χάριτοϲ ἄξια

]!!!ν εἰ ϲαφῶϲ τιϲ ἀποθάνοι

]υ?οπου[

]ϲ?ι?[!]τ?! ν?τ?ωχει![

]μεδ' ἢ ταῦτ' ἂν [ἔ]πορε χρήμα[τα.

[τί] τοὺϲ θανόνταϲ ο?[ὐ]κ' ἐᾶιϲ τεθνηκέν[αι;

[μ]αρτύρομαί ϲ'· ἔ?τι δὲ? !! ἀγωνι[ο]υμ[

[κα]λ?έϲαϲ με ϲυνδεῖϲ κἀδι?[κε]ῖ?ϲ?. {—} ἀλλ' οὐ[κ ἐγὼ

ξυνέδηϲά ϲ', ἀλλ' ὁ ξένοϲ ὁ τ〈ὸ〉ν κυκεῶ [πιών.

δίκα[ι]α? δῆτα ταῦτα πάϲχειν ἦν ἐμέ; {—}

ἐρ?οῦ βαδίζων ἱερέα τὸν τοῦ Διόϲ. {—}

ὕβριζε· ταῦτα δ' <οντ'><ἔτ'> ὀφλήϲειϲ ἐμοί.

ἦ?] γ?ὰρ? ϲ?ὺ 〈περὶ〉 τοὐφλεῖν λέγειϲ οὕτωϲ ἔ[χων;

{{—}}καὶ ναὶ μὰ Δία κλάοντα καθεϲω ϲ![!]η?νω?ϲ?. {—}

{{—}}καὶ τοῦτό μου τὸ χρέοϲ καταψευ[

[!]!!τ?ε?τ' αὐτὸν καὶ παραδοτο[

]α?ρ?εϲτιν τῶν τοιούτων α[

ἐ?μ?[!!]όμ?ην δ' ἂν καὶ διοπ?!!!ον χ?α[

τὸν? [ἱε]ρόϲυλον ὅϲ ποτ' η!!!νενδε[

τοῦ τῶν πανούργων !!ι?ν τῶν νεωτ[έρων

τ?ὸ?ν Σωκράτη!!! ὁπόταν εὖ τὸ ϲῶμ' ἔχ[ῃ.

ἐγὼ δὲ πάϲῃ προϲαγορεύω τῇ πόλ[ει

εἶναι δικ?αίουϲ, ὡϲ ὃϲ ἂν δίκαιοϲ ἦι

]!!!!τ?ο?ν!![!!]!!!!

ϲοφὸϲ γὰρ ἀνήρ, τῆϲ δὲ χειρὸϲ οὐ κρατῶν.

ζειαί.

ὤφειλ' Ὑάκινθοϲ ἀποθανεῖν ἀμυγδαλῇ.

ἀναγχίππουϲ.

τίϲ ἐνεβρόντηϲέ μοι;. . . . . . . . . .

ὦ μοχθηρέ, τίϲ ἐπάταξέ ϲε;

ᾠδεῖον.

εἴ τιϲ ἀποτέτιλται

αὐτῶν ὁ πέμπτοϲ ὥϲπερ εἰϲ ζήτρειον ἐμπεϲών ⏓.

ὅϲον

γένοιτ' ἂν αὐτῇ βελτίω τὰ πράγματα.

ἄγαμαι κεραμέωϲ αἴθωνοϲ ἐϲτεφανωμένου.

ἱμάνταϲ ἥξω δεῦρο πυκτικοὺϲ ἔχων.

κἀν ποίᾳ πόλει

τοϲοῦτοϲ 〈ὢν〉 τὸ μέγεθοϲ ἰχθὺϲ τρώγεται;

ἁμαρτωλῶϲ.

ἄνθρωποϲ ἐξ ὁδοῦ.

οὐκ ἐϲ κόρακαϲ ἀνθρωπάριον ἀποφθερεῖ;

ἀνόητά γ', 〈εἰ τοῦτ'〉 ἦλθεϲ ἐπιτάξων ἐμοί.

τον | οὐκ ἔφαϲκε θρέψειν.

Παύϲων δὲ προϲϲτὰϲ Θεογένει

δειπνοῦντι πρὸϲ τὴν καρδίαν

τῶν ὁλκάδων τιν' αὑτοῦ

λ?έψαϲ ἅπαξ διέϲτρεφεν·

λ]υτὸϲ δ' ἔκειθ' ὁ Θεογένηϲ

τὴν νύχθ' ὅλην πεπορδώϲ.

δια]ϲτρέφειν οὖν πρῶτα μὲν {{Ant.}}

τ?ὰ?ϲ? ὀφρῦϲ ἤδη 'ξ?επ[α]ί?ρ?[ε]ι κἀξιοῖ δημηγορεῖν,

χθὲϲ δὲ καὶ πρώιην παρ' ἡμῖν φρατέρων ἔρημ[οϲ ἦν·

κοὐδ' ἂν ἠττίκιζεν, εἰ μὴ τοὺϲ φίλουϲ ἠιϲχύν[ετο,

τῶν ἀπραγμόνων γε πόρνων κοὐχὶ τῶν ϲεμνῶν [

ἀλλ' ἔδει νεύϲαντα χωρεῖν εἰϲ τὸ κινητήρ[ιον·

τῆϲ ἑταιρίαϲ δὲ τούτων τοὺϲ φίλουϲ ἐϲκ[

ταῖϲ ϲτρατηγίαιϲ δ' ὑφέρπει καὶ τρυγωιδο?[

εἰϲ δὲ Μαντίνειαν ὑμᾶϲ οὗτοϲ οὐ μέμ[νηϲθ' ὅτι

τοῦ θεοῦ βροντῶντοϲ ὑμῖν οὐκ ἐῶντ[αϲ ἐμβαλεῖν

μήτε πρόβατ' αὐτῶι τεκνοῖτο μήτε γῆ κ[αρπὸν φέροι.