Fragmenta

καὶ τοῦτον ἀσπασάμενος ἡδέως πάνυ

ἔπειτα „χρῆσόν μοι σύ, φησί, τὰς χύτρας

ἐν αἷσιν ἧψες τοὺς κυάμους.“ καὶ ταῦτά τε

εἴρητο καὶ παριόντα Φείδιππον πάνυ

τὸν Χαιρεφίλου πόρρωθεν ἀπιδὼν τὸν παχὺν

ἐπόππυσεν, εἶτ' ἐκέλευσε πέμπειν σαργάνας.

{<ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΙ.>}

Ὅσον τὸ μεταξὺ μετὰ κορίσκης ἢ μετὰ

χαμαιτύπης τὴν νύκτα κοιμᾶσθαι, βαβαί.

ἡ στιφρότης, τὸ χρῶμα, πνεῦμα, δαίμονες,

τό τε μὴ σφόδρ' εἶναι πάνθ' ἕτοιμα, δεῖν δέ τι

ἀγωνιᾶσαι καὶ ῥαπισθῆναί τε καὶ

πληγὰς λαβεῖν ἁπαλαῖσι χερσίν· ἡδύ γε

νὴ τὸν Δία τὸν μέγιστον.

{<ΝΕΑΙΡΑ.>}

Ἀλλ' ἔγωγ' ὁ δυστυχὴς

Φρύνης ἐρασθείς, ἡνίκ' ἔτι τὴν κάππαριν

συνέλεγεν οὔπω τ' εἶχεν ὅσαπερ νῦν ἔχει,

πάμπολλ' ἀναλίσκων ἐφ' ἑκάστῳ τῆς θύρας

ἀπεκλειόμην.

Ἔπειτα διά τε ταῦτ' ἀναρίστητος ὤν.

{<ΟΡΕΣΤΑΥΤΟΚΛΕΙΔΗΣ.>}

Περὶ δὲ τὸν πανάθλιον

εὕδουσι γρᾶες, Νάννιον, Πλαγγών, Λύκα,

Γνάθαινα, Φρύνη, Πυθιονίκη, Μυρρίνη,

Χρυσίς, Κοναλλίς, Ἱερόκλεια, Λοπάδιον.

{<ΠΟΛΥΠΡΑΓΜΩΝ.>}

Εἶθ' ὁ Καλλιμέδων ἄφνω

ὁ Κάραβος προσῆλθεν, ἐμβλέπων δ' ἐμοί,

ὡς γοῦν ἐδόκει, πρὸς ἕτερον ἄνθρωπόν τινα

ἐλάλει, συνιεὶς δ' οὐδὲν εἰκότως ἐγώ

ὧν ἔλεγεν ἐπένευον διακενῆς· τῷ δ' ἄρα

βλέπουσι χωρὶς καὶ δοκοῦσιν αἱ κόραι.

{<ΠΟΝΤΙΚΟΣ.>}

Πολλοὺς γὰρ ἐνίοθ' ἡ πενία βιάζεται

ἀνάξι' αὑτῶν ἔργα παρὰ φύσιν ποιεῖν.

{<ΠΟΡΦΥΡΑ.>}

{<ΠΥΚΤΗΣ.>}

Εὑρήσεις δὲ τῶν ἐπισιτίων

τούτων τινάς, οἳ δειπνοῦσιν ἐσφυδωμένοι

τἀλλότρι', ἑαυτοὺς ἀντὶ κωρύκων δέρειν

παρέχοντες ἀθληταῖσιν.

{<ΣΑΠΦΩ.>}

Ὁ Μισγόλας οὐ προσιέναι σοι φαίνεται,

ἀνθοῦσι τοῖς νέοισιν ἠρεθισμένος.

{<ΣΥΝΕΡΙΘΟΙ.>}

Τοῖς μὲν τεθνεῶσιν ἔλεος ἐπιεικὴς θεός,

τοῖς ζῶσι δ' ἕτερον ἀνοσιώτατον φθόνος.

{<ΦΙΛΟΔΙΚΑΣΤΗΣ.>}

Ἀνοίγετ' ἤδη τὰς θύρας, ἵνα πρὸς τὸ φῶς

ὦμεν καταφανεῖς μᾶλλον, ἐφοδεύων ἐὰν

βούληθ' ὁ γυναικονόμος τὸν ἀριθμὸν λαμβάνειν,

κατὰ τὸν νόμον τὸν καινὸν ὅπερ εἴωθε δρᾶν,

τῶν ἑστιωμένων. ἔδει δὲ τοὔμπαλιν

τὰς τῶν ἀδείπνων ἐξετάζειν οἰκίας.

{<ΨΕΥΔΟΛΗιΣΤΑΙ.>}

Καταμαθὼν δὲ κειμένην

θερμὴν σκάφην θερμῶν ἰπνιτῶν ἤσθιον.

{FABULARUM INCERTARUM FRAGMENTA.}

Ὅστις φοβεῖται τὸν πατέρα κᾀσχύνεται,

οὗτος πολίτης ἀγαθὸς ἔσται κατὰ λόγον,

καὶ τοὺς πολεμίους δυνάμενος κακῶς ποιεῖν.

Τἀργύριόν ἐστιν αἷμα καὶ ψυχὴ βροτοῖς.

ὅστις δὲ μὴ ἔχει τοῦτο μηδ' ἐκτήσατο,

οὗτος μετὰ ζώντων τεθνηκὼς περιπατεῖ.

Χῖοι πολὺ

ἄριστ' ἀνευρήκασιν ὀψαρτυτικήν.

Μὰ γῆν, μὰ κρήνας, μὰ ποταμούς, μὰ νάματα.

Σῦκ' ἔλαιον ἰσχάδας μέλι.

{Β.} σὺ μὲν εἰρεσιώνην οὐ γεωργίαν λέγεις.