Βασιλειῶν Γʹ

ΚΑΙ ὁ βασιλεὺς Δαυεὶδ πρεσβύτερος προβεβηκὼς ἡμέραις, καὶ περιέβαλλον αὐτὸν ἱματίοις, καὶ οὐκ ἐθερμαίνετο.

καὶ εἶπον οἱ παῖδες αὐτοῦ Ζητηςάτωσαν τῷ βασιλεῖ παρθένον νεάνιδα, καὶ παραστήσεται τῷ βασιλεῖ καὶ ἔσται αὐτὸν θάλπουσα καὶ κοιμηθήσεται μετ’ αὐτοῦ, καὶ θερμανθήσεται ὁ κύριός μου ὁ βασιλεύς.

καὶ ἐζήτησαν νεάνιδα καλὴν ἐκ παντὸς ὁρίου Ἰσραήλ· καὶ εὗρον τὴν Ἀβειςὰ τὴν Σωμανεῖτιν, καὶ ἤνεγκαν αὐτὴν πρὸς τὸν βασιλέα.

καὶ ἡ νεᾶνις καλὴ ἕως σφόδρα· καὶ ἦν θάλπουσα τὸν βασιλέα καὶ ἐλειτούργει αὐτῷ, καὶ ὁ βασιλεὺς οὐκ ἔγνω αὐτήν.

καὶ Ἀδωνείας υἱὸς Ἁγγεὶθ ἐπῄρετο λέγων Ἐγὼ βασιλεύσω· καὶ ἐποίησεν ἑαυτῷ ἅρματα καὶ ἱππεῖς καὶ πεντήκοντα ἄνδρας παρατρέχειν ἔμπροσθεν αὐτοῦ.

καὶ οὐκ ἀπεκώλυσεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ οὐδέποτε λέγων Διὰ τί σὺ ἐποίησας; καί γε αὐτὸς ὡραῖος τῇ ὄψει σφόδρα, καὶ αὐτὸν ἔτεκεν ὀπίσω Ἀβεσσαλώμ.

καὶ ἐγένοντο οἱ λόγοι αὐτοῦ μετὰ Ἰωὰβ τοῦ υἱοῦ Σαρουίας καὶ μετὰ Ἀβιαθὰρ τοῦ ἱερέως, καὶ ἐβοήθουν ὀπίσω Ἀδωνειού.

καὶ Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς καὶ Βαναίας υἱὸς Ἰωδᾶε καὶ ναθὰν ὁ προφήτης καὶ Σεμεεὶ καὶ Ῥησεὶ καὶ υἱοὺ δυνατοὶ τοῦ Δαυεὶδ οὐκ ἦσαν ὀπίσω Ἀδωνειού.

καὶ ἐθυςίασεν Ἀδωνειοὺ πρόβατα καὶ μόσχους καὶ ἄρνας μετὰ Αἰθὴ τοῦ Ζωελεθεὶ ὃς ἦν ἐχόμενα τῆς Ῥωγήλ, καὶ ἐκάλεσεν τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ καὶ τοὺς ἁδροὺς Ἰούδα, παῖδας τοῦ I 2 ειπαν Α |τω βασιλει Ι°] pr τω κυριω ημων Α |παραστησεται] +ενωπιον Α Α | μου] ημων B abmg A 3 Αβεισα] Αβισαγ Α (ita ubique) | Σωμανιτην Α 4 νενεανις Α |τον βας. θαλπουσα Α 5 Αδωνιας Α (item 9 [pro Αδωνειου], 11, 13, 18, 24, 41, 42, 50, 51) |Αγιθ Α |παρατρεχειν εμπρ.] ειݲ|εμ sup ras B b παρατρεχοντας εμπρ. Α 6 απεκωλυεν Α |τι] ras aliq B? | om τη οψει Α 7 Αδωνιου Α (item 8, 25, 49) 8 Βαναιας] αια sup ras Α 1 |Iviadae A (item 32, 36, 38, 44) 9 εθυασεν Α |μοσχους] βοας Α | μετα Αιθη του Ζωελεθει] παρα τον λιθον του Ζωελεθ Α |Ρωγηλ] pr πηγης Α |τους δελφ. αυτου] παντας τ.|α. υτ. τους|υιους του βασιλεως· Α |τους αδρους] παντας τους ανδρας (ανδρ. sup ras A a?) A | Ιουδα παιδ sup ras A a? Β βασιλέως·

καὶ τὸν Ναθὰν τὸν προφήτην καὶ Βαναίαν καὶ τοὺς δυνατοὺς καὶ τὸν Σαλωμὼν ἀδελθὸν αὐτοὺ οὐκ ἐκάλεσεν.

καὶ εἶπεν Ναθὰν πρὸς Βηρσάβεε μητέρα Σαλωμὼν λέγων Οὐκ ἤκουσας ὅτι ἐβασίλευσεν Ἀδωνείας υἱὸς Ἁγγείθ, καὶ ὁ κύριος ἡμῶν Δαυεὶδ οὐκ ἔγων;

καὶ νῦν δεῦρο συμβουλεύσω σοι δὴ συμβουλίαν, καὶ ἐξελοῦ τὴν ψυχήν σου καὶ τὴν ψυχὴν τοῦ υἱοὺ σου Σαλωμών.

δεῖ ρο σύ, κύριέ μου βασιλεῦ, ὤμοσας τῇ δούλῃ σου λέγων ὅτι Ὁ υἱός σου Σαλωμὼν βασιλεύσει μετ’ ἐμέ, καὶ αὐτὸς καθιεῖται ἐπὶ τοῦ θρό9νου μου ; καὶ τί ὅτι ἐβασίλευσεν Ἀδωνείας ;

καὶ ἰδοὺ ἔτι λαλούσης σου ἐκεῖ μετὰ τοῦ βασιλέως καὶ ἐγὼ εἰσελεύσομαι ὀπίσω καὶ πληρώσω τοὺς λόγους σου.

καὶ εἰσῆλθεν Βηρσάβεε πρὸς τὸν βασιλέα εἰς τὸν ταμεῖον· καὶ ὁ βασιλεὺς πρεσβύτης σφόδρα, καὶ Ἀβειςὰ ἡ Σωμανεῖτις ἡ λειτουργοῦσα τῷ βασιλεῖ.

καὶ ἔκυψεν βηρσάβεε καὶ προσεκύνησεν τῷ βασιλεῖ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς Τί ἔστιν σοι ;

ἡ δὲ εἶπεν Κύριε, σὺ ὤμοσας ἐν τῷ θεῷ σου τῇ δούλῃ σου λέγων ὅτι Ὁ υἱός σου Δαλωμὼν βασιλεύσει μετ’ ἐμέ, καὶ καθήσεται ἐπὶ τοῦ θρόνου μου.

καὶ νῦν ἰδοὺ Ἀδωνείας ἐβασίλευσεν, καὶ σύ, κύριέ μου βασιλεῦ, οὐκ ἔγνως·

καὶ ἐθυσίασεν μόσχους καὶ ἄρνας καὶ πρόβατα εἰς πλῆθος, καὶ ἐκάλεσεν πάντας τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως καὶ Ἀβιαθὰρ τὸν ἱερέα καὶ Ἰωὰβ τὸν ἄρχοντα τῆς δυνάμεως, καὶ τὸν Σαλωμὼν τὸν δοῦλόν σου οὐκ ἐκάλεσεν.

καὶ σύ, κύριέ μου βασιλεῦ, οἱ ὀφθαλμοὶ παντὸς Ἰσραὴλ πρὸς σέ, ἀπαγγεῖλαι αὐτοῖς τίς καθήσεται ἐπὶ τοῦ θρόνου τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως μετ’ αὐτόν.

καὶ ἔσται ὡς ἂν κοιμηθῇ ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ, καὶ ἔσομαι ἐγὼ καὶ Σαλωμὼν ὁ υἱός μου ἁμαρτωλοί.

καὶ ἰδοὺ ἔτι αὐτῆς λαλούσης μετὰ τοῦ βασιλέως καὶ Ναθὰν ὁ προφήτης ἦλθεν.

καὶ ἀνηγγέλη τῷ βασιλεῖ Ἰδοὺ Ναθὰν ὁ προφήτης· καὶ εἰσῆλθεν κατὰ πρόσωπον τοῦ βασιλέως, καὶ προσεκύνησεν τῷ βασιλεῖ κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν,

καὶ εἶπεν Ναθάν Κύριέ μου βασιλεπυ, Α 10 Σαλωμαντα Α |αδελφον] pr τον Α 11 Βηθσαβεε Α (item 15) Αγγιθ Α | Δαυειδ]pr βασιλευς Α* pr o βας. Α 1 (ο superscr) 13 Σαλ. 0 υιο σου Α | καθιειται B a ? b] καθιεται Β * 14 σου λαλουσης Α | οπισω] +ος Α 15 Σουμανιτης Α * |om η 2° Α 17 κυριε] +μου βασιλευ Α | το θεω] pr κݲωݲ Α |Σαλ. ο υιος σου Α |καθησεται] pr αυτος Α 19 το υιους (sic) A 20 βασιλεως] β impr B ? vid 21 o υιος μου Σαλ. Α 23 και απηγγελη τω βασιλει ιδου Να|θαν ο προφητης ηλθεݲ |και ανηγγελη το βασι|λει ιδου Ναθαν ο προ|φητης Β* 9και απηγγελη . . . ηλθεݲ uncis incl B a και ανηγγελη τω| βασιλει λεγοντων· ιδου Ναθαν| ο προφητης· Α |προσωπο 1°]pr το Α 24 βασιλευς Β* (βασιλευ Β ab) σὺ εἶπας Ἀδωνείας βασιλεώσει ὁπίαω μου, καὶ αὐτὸς καθήσεται ἐπὶ Β τοῦ θρόνου μου;

ὅτι κατέβη σήμερον καὶ ἐθυσίασεν μόσχους καὶ ἄρνας καὶ πρόβατα τἰς πλῆθος, καὶ ἐκάλεσεν πάντας τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως καὶ τοὺς ἄρχοντας τῆς δυνάμεως καὶ Ἀβιαθὰρ τὸν ἱερέα. καὶ ἱδού εἰσιν εἐσθίοντες καὶ πίνοντες ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ εἶπαν Ζήτω ὁ βασιλεὺς Ἀδωνειού.

καὶ ἐμὲ αὐτὸν δοῦλόν σου καὶ Σαδὼκ τὸν ἱερέα καὶ Βαναίαν υἱὸν Ἰωδᾶε καὶ Σαλωμὼν τὸν δοῦλόν σου οὐκ ἐκάλεσεν.

εἰ διὰ τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως γεγονεν τὸ ῥῆμα τοῦτο, καὶ οὐκ ἐγνώρισας τῷ δούλῳ σου τίς καθήσεται ἐπὶ τὸν θρόνον τοῦ κυρίου μου βασιλέως μετ’αὐτόν;

καὶ ἀπεκρίθη Δαυεὶδ καὶ εἶπεν Καλέσατέ μοι τὴν Βηρσάβεε. καὶ εἰσῆλθεν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, καὶ ἔστη ἐνώπιον αὐτοῦ.

καὶ ὥμοσεν ὁ βασιλεύς καὶ εἶπεν Ζῇ Κύπιος ὃς ἐλυτρώσατο τὴν ψυχήν μου ἐκ πάσης θλίψεως,

ὅτι καθώς ὥμοσά σοι ἐν Κυρίῳ τῷ θεῷ Ἰσραὴλ λέγων ὅτι Σαλωμὼν ὁ υἱός σου βασιλεύσει μετ’ἐμὲ καὶ αὐτὸς καθήσεται ἐπὶ τοῦ θρόνου μου ἀντ’ἐμοῦ,ὅτι οὕτως ποιήσω τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ.

καὶ ἔκυψεν βηρσάβεε ἐπὶ πρόσωπον ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ προσεκύνησεν τῷ βασιλεῖ καὶ εἶπεν Ζήτω ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς Δαυεὶδ εἰς τὸν αἰῶνα.

καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς Δαυείδ Καλέσατέ μοι Σαδὼκ τὸν ἱερέα καὶ Ναθὰν τὸν προφήτην καὶ Βαναίαν υἱὸν Ἰωδᾶε. καὶ εἰσὴλθον ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.

καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς αὐτοῖς Δάβετε τοὺς δούλους τοῦ κυρίου ὑμῶν μεθ’ὑμῶν καὶ ἐπιβιβάσατε τὸν υἱόν μου Σαλωμὼν ἐπὶ τὴν ἡμίονον τὴν ἐμὴν καὶ καταγάγετε αὐτὸν εἰς τὴν Γειών,

καὶ χρίσατε αὐτὸν ἐκεῖ, Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς καὶ Ναθὰν ὁ προφήτης, εἰς βασιλέα ἐπὶ Ἰσρήλ, καὶ σαλπίσατε κερατίνῃ καὶ ἐρεῖτε Ζήτω ὁ βασιλεὺς Σαμωμών.

καὶ καὶ καθήσεται ἐπὶ τοῦ θρόνου μου καὶ βασιλεύσει ἀντ’ἐμοῦ, καὶ ἐγὼ ἐνετειλάμην τοῦ εἶναι εἰς ἡγούμενον ἐπὶ Ἰσραὴλ καὶ Ἰουδά.

καὶ ἀπεκρίθη Βαναίας υἱὸς Ἰωδᾶε τῷ βασιλεῖ καὶ εἶπεν Γένοιτο. οὕτως πιστώσαι ὁ θεὸς τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως.

καθὼς Κύριος μετὰ τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως, οὔτως εἴη μετὰ σαλωμών, καὶ μεγαλύναι τὸν θρόνον αὐτοῦ ὑπὲρ τὸν θρόνον τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως Δαυείδ

καὶ κατέβη Σαδὼκ 24 Αδωνιας Bb (item 41,42,50,51)| βασιλευσει] pr συ Α 25 εθυσιασεν]Α θυμιασεν Α|ιερεα]αρχιερεα Α |Αδωνιου Βb (item 49) 27 του κυριου . . . ο ρημα bis scr A 28 Δαυειδ] pr o βασιλευς Α 30 τω θεω]om τω 33 μεθ υμ. τους δουλους του κ. υμ. Α | Σαλ. τον υιον μου Α | κατααι ανα | βησεσθαι οπισω αυτου και εισε | λευσεται Α | βασιλευσει] + αυτος Α | om A | Ιουδα] επι Ιουδαν Α 36 ο θεος] pr κݲςݲ Α 37 om oυτως Α B ὁ ἱερεὺς καὶ Ναθὰν ὁ προφήτης καὶ Βαναίας υἱὸς Ἰωδᾶε καὶ ὁ Χερεθθεὶ καὶ ὁ φελεθθεί, καὶ ἐπεκάθισαν τὸν Σαλωμὼν ἐπὶ τὴν ἡμίονον τοῦ βασιλέως Δαυεὶδ καὶ ἀπήγαγον αὐτὸν εἰς τὴν Γειών.

καὶ ἒλαβεν Σαθὼκ ὁ ἱερεὺς τὸ κέρας τοῦ ἐλαίου ἐκ τῆς σκηνῆς καὶ ἒχρισεν τὸν Σαλωμών. καὶ ἐσάλπισεν τῇ κεπατίνῃ· καὶ ἶπεν πᾶς ὁ λαός Ζήτω ὁ βασιλεὺς Σαλωμών.

καὶ ἀνέβη πᾶς ὁ λαὸς ὀπίσω αὐτοῦ, καὶ ἐχόρευον ἐν χοροῖς καὶ εὐφραινόμενοι εὐφροςύνην μεγάλην· καὶ ἐρράγη ἡ γῆ ἐν τῇ φωνῇ αὐτῶν.

καὶ ἢκουσεν Ἀδωνείας καὶ πάντες οἱ κλητοὶ αὐτοῦ, καὶ αὐτοὶ συνετέλεσαν φαγεῖν· καὶ ἢκουσεν Ἰωὰβ τὴν φωνὴν τῆς κερατίνης καὶ εἶπεν Τίς ἡ φωνὴ τῆς πόλεως ἠχούσης;

ἒτι αὐτοῦ λαλοῦντος καὶ ἰδοὺ Ἰωναθὰν υἱὸς Ἀβιαθὰρ τοῦ ἱερέως εἰσῆλθεν, καὶ εἶπεν Ἀδωνείας Εἲσελθε, ὃτι ἀνὴρ δυνάμεως εἶ σύ, καὶ ἀγαθὰ εὐαγγέλισαι.

καὶ ἀπεδρίθη Ἰωναθὰν καὶ εἶπεν Καὶ μάλα ὁ κύριος ἡμῶν ὁ βασιλεὺς Δαυεὶδ ἐβαςίλευσεν τὸν Σαλωμών·

καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς μετ᾿ αὐτοῦ τὸν Σαδὼκ τὸν ἱερέα καὶ Ναθὰν τὸν προφήτην ἐπεκάθισαν αὐτὸν ἐπὶ τὴν ἡμίονον τοῦ βασιλέως·

καὶ ἒχρισαν αὐτὸν Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς καὶ Ναθὰν ὁ προφήτης ἐν τῇ Γειών, καὶ ἀνέβησαν ἐκεὶθεν εὐφραινόμενοι, καὶ ἢχησεν ἡ πόλις· αὒτη ἡ Φωνὴ ἢν ἠκούσατε.

καὶ ἐκάθισεν Σαλωμὼν ἐπὶ θρόνον βασιλείας,

καὶ εἰσῆλθον οἱ δοῦλοι τοῦ βασιλέως εὐλογῆσαι τὸν κύριον ἡμῶν τὸν βασιλέα Δαυεὶδ λέγοντες Ἀγαθόναι ὁ θεὸς τὸ ὂνομα Σαλωμὼν ὑπὲρ τὸ ὃνομά σου, καὶ μεγαλύναι τὸν θρόνον αὐτοῦ ὑπὲρ τὸν θρόνον σου· καὶ προσεκύνησεν ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τὴν κοίτην,

καὶ γε οὓτως εἶπεν ὁ βασιλεύς Εὐλογητὸς Κύριος ὁ θεὸς Ἰσραήλ, ὃς ἒδωκεν σήμερον ἐκ τοῦ σπέρματός μου καθήμενον ἐπὶ τοῦ θρόνου μου, καὶ οἱ ὀφθαλμοί μου βλέπουσιν.

καὶ ὁδὸν αὐτοῦ.

καὶ Ἀδωνείας ἐφοβήθη ἀπὸ προςώπου Σαλωμών, καὶ ἀνέστη καὶ ἀπῆλθεν καὶ ἐπελάβετο τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου.

καὶ ἀνηγγέλη τῷ Σαλωμὼν λέγοντες Ἰδοὺ Ἀδωνείας ἐφοβήθη τὸν βασιλέα Σαλωμών, καὶ κατέχει τῶν Α 38 om Δαυειδ Α |τον Γιων α 42 Ιωαναθαν Α |εισλθεν] ηλθεν Α 43 ειπεν]+τω Αδωνια Α 44 μετ αυτου ο βας. Α |Ναθαν] pr τον Γιων Α |φωνη\κουσατε Α 46 βασιλειας] pr της Α 47 ευλογησαι ευλογησεν Α* (ν impr Aa?) |αγαθυνε Α | Σαλωμων]+ του υιου σου Α |κοιτην +αυτου α 48 εδωκεν]+μοι Α |om μου 2° Α 49 και Ι°] pr κα(??) εξεστησαν Α |Αδωνειου] του Αδωνιου Α |ηλθον] απηλθεν Α 51 κα(??) ανηγγελη... θυσιαστηριου bis scr A* (uncis incl 2° Ab?) κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου λέγων Ὀμοσάτω μοι σήμερον ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν εἰ οὐ θανατώσει τὸν δοῦλον αὐτοῦ ἐν ῥομφαίᾳ.

καὶ εἶπεν Σαλωμὼν Ἐὰν γένηται εἰς υἱὸν δυνάμεως, εἰ πεσεῖται τῶν τριχῶν αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν· καὶ ἐὰν κακία εὑρεθῇ ἐν αὐτῷ, θανατωθήσεται.

καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμων καὶ κατήνεγκεν αὐτὸν ἀπάνωθεν τοῦ θυσιαστηρίου· καὶ εἰσῆλθεν καὶ προσεκύνησεν τῷ βασιλεῖ Σαλωμὼν, καὶ εἶπεν αὐτῷ Σαλωμὼν Δεῦρο εἰς τὸν οἶκόν σου.

καὶ ἤγγισαν αἱ ἡμέραι Δαυιδ ἀποθανεῖν αὐτόν, καὶ ἀπεκρίνατο Σαλωμὼν υἱῷ αὐτοῦ λέγων

Ἐγώ εἰμι πορεύομαι ἐν ὁδῷ πάσης τῆς γῆς· καὶ ἰσχύσεις καὶ ἔσῃ εἰς ἄνδρα.

καὶ φυλάξεις τὴν φυλακὴν κυρίου τοῦ θεοῦ σου τοῦ πορεύεσθαι ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ φυλάσσειν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα τὰ γεγραμμένα ἐν νόμῳ Μωυσέως, ἵνα συνίῃς ἃ ποιήσεις κατὰ πάντα, ὅσα ἂν ἐντείλωμαί σοι.

ἵνα στήσῃ Κύριος τὸν λόγον αὐτοῦ, ὃν ἐλάλησεν λέγων Ἐὰν φυλάξωσιν οἱ υἱοί σου τὴν ὁδὸν αὐτῶν πορεύεσθαι ἐνώπιον ἐμοῦ ἐν ἀληθείᾳ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ αὐτῶν, λέγων Οὐκ ἐξολεθρευθήσεταί σοι ἀνὴρ ἐπάνωθεν θρόνου Ἰσραήλ.

καί γε σὺ ἔγνως ὅσα ἐποίησέν μοι Ἰωὰβ υἱὸς Σαρουιας, ὅσα ἐποίησεν τοῖς δυσὶν ἄρχουσιν τῶν δυνάμεων Ἰσραήλ, τῷ Ἀβεννὴρ υἱῷ Νὴρ καὶ τῷ Ἀμεσσαιὰ υἱῷ Ἰεθὲρ, καὶ ἀπέκτεινεν αὐτοὺς καὶ ἔταξεν τὰ αἵματα πολέμου ἐν εἰρήνῃ αὐτοῦ τῇ ἐν τῇ ὀσφύι αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ ὑποδήματι αὐτοῦ τῷ ἐν τῷ ποδὶ αὐτοῦ.

καὶ ποιήσεις κατὰ τὴν σοφίαν σου καὶ οὐ κατάξεις τὴν πολιὰν αὐτοῦ ἐν εἰρήνῃ εἰς ᾅδου.

καὶ τοῖς υἱοῖς Βερζελλεὶ τοῦ Γαλααδίτου ποιήσεις ἔλεος, καὶ ἔσονται ἐν τοῖς ἐσθίουσιν τὴν τράπεζάν σου, ὅτι οὕτως ἤγγισάν μοι ἐν τῷ με ἀποδιδράσκειν ἀπὸ προσώπου Ἀβεσσαλὼμ τοῦ ἀδελφοῦ σου.

καὶ ἰδοὺ μετὰ σοῦ Σεμεεὶ υἱὸς Γηρα υἱὸς τοῦ Ἰεμενεὶ ἐκ Βααθουρείμ, καὶ αὐτὸς κατηράσατό με κατάραν ὀδυνηρὰν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ἐπορευόμην εἰς παρεμβολάς, καὶ αὐτὸς κατέβη εἰς ἀπαντήν μου εἰς τὸν Ἰορδάνην, καὶ ὤμοσα αὐτῷ ἐν κυρίῳ λέγων Εἰ θανατώσω σε ἐν ῥομφαίᾳ.

καὶ οὐ μὴ ἀθῳώσῃς αὐτόν, ὅτι ἀνὴρ σοφὸς εἶ σὺ καὶ γνώσῃ ἃ ποιήσεις B αὐτῷ· καὶ κατάξεις τὴν πολιὰν αὐτοῦ ἐν αἵματι εἰς ᾅδου.

καὶ ἐκοιμήθη Δαυεὶδ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ, καὶ ὲπάφη ἐν πόλει Δαυείδ.

καὶ αἱ ἡμέραι ἃς ἐβασίλευσεν Δαυεὶδ ἑπὶ τὸν Ἰσραὴλ τεσσεράκοντα ἔτη· ἐν Χεβρὼν ἐβασίλευσεν ἔτη ἑπτά, καὶ ἐν Ἰερουσαλὴμ τριάκοντα τρία ἔτη.

Καὶ Σαλωμὼν ἐκαθισεν ἐπὶ θρόνου Δαυεὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ ἡτοιμάσθη ἡ βασιλεία αὐτοῦ σὐτοῦ σφόδρα.

καὶ εἰσῆλθεν Ἀδωνείας πρὸς Βηρσάβεε μητέρα Σαλωμὼν καὶ προσεκύνησεν αὐτῇ· ἡ δὲ εἶπεν Εἰρήνη ἡ εἴσοδός σου; καὶ εἶπεν Εἰρήνη·

λόγος μοι πρὸς σέ. καὶ εἶπεν αὐτῷ Λάλησον.

καὶ εἶπεν αὐτῇ Σὺ οἶδας ὅτι ἐμοὶ ἦν ἡ βασιλεία καὶ ἐπ’ ἐμὲ ἔθετο πᾶς Ἰσραὴλ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ εἰς βασιλέα· καὶ ἐστράφη ἡ βασιλεία καὶ ἐγενήθη τῷ ἀδελφῷ μου, ὅτι παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὐτῷ.

καὶ νῦν αἴτησιν μίαν ἐγὼ αἰτοῦμαι παρὰ σοῦ, μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου. καὶ εἶπεν αὐτῷ Βηρσάβεε Λάλει.

καὶ εἶπεν αὐτῇ Εἰπὸν δὴ πρὸς Σαλωμὼν τὸν βασιλέα, ὅτι οὐκ ἀποστρέψει τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀπὸ σοῦ· καὶ κώσει μοι τὴν Ἀβεισὰ τὴν Σωμανεῖτιν εἰς γυναῖκα.

καὶ εἶπεν Βηρσάβεε. Καλῶς, ἐγὼ λαλήσω περὶ σοῦ τῷ βασιλεῖ.

καὶ εἰσῆλθεν Βηρσάβεε πρὸς τὸν βασιλέα Σαλωμὼν λαλῆσαι αὐτῷ περὶ Ἀδωνειού· καὶ ἐξανέστη ὁ βασιλεὺς εἰς ἀπαντὴν αὐτῇ καὶ κατεφίλησεν αὐτήν, καὶ ἐκάθισεν ἐπὶ τοῦ θρόνου· καὶ ἐτέθη θρόνος τῇ μητρὶ τοῦ βασιλέως, καὶ ἐκάθισεν ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ.

καὶ εἶπεν αὐτῷ Αἴτησιν μίαν ἐγὼ μικρὰν αἰτοῦμαι παρὰ σοῦ, μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου· καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ βασιλεύς Αἴτησαι, μήτηρ ἐμή, καὶ οὐκ ἀποστέψω σε.

καὶ εἶπεν Δοθήτω δὴ Ἀβεισὰ ἡ Σωμανεῖτις τῷ Ἀδωνειὰ τῷ ἀδελφῷ σου εἰς γυναῖκα.

καὶ ἀπεκρίθη Σαλωμὼν ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπεν τῇ μητρὶ αὐτοῦ Καὶ ἵνα τί σὺ ᾔτησαι τὴν Ἀβεισὰ τῷ Ἀδωνειά; καὶ αἴτησαι αὐτῷ τὴν βασιλείαν· ὅτι οὗτος ἀδελφός μου ὁ μέγας ὑπὲρ ἐμέ, καὶ αὐτῷ Ἀβιαθὰρ ὁ ἱερεὺς καὶ αὐτῷ Ἰωὰβ ὁ υἱὸς Σαρουίας ὁ ἀρχιστράτηγος ἑταῖρος.

καὶ ὤμοσεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν κατὰ τοῦ κυρίου λέγων Τάδε ποιήσαι μοι ὁ θεὸς καὶ τάδε προσθείη, ὅτι κατὰ Α 9 πολιαν] πολιν Β 11 τεσσαρακ. Β b | τριακοντα] pr εβασιλευσεν Α | τρια] pr και Α 12 Σολομων Α | θρονου] pr του Α | αυτου 1°] + ετων δωδεκα Α 13 Αδωνιας Β b A + υιος Αγειθ Α | αυτη] + αυτην Α 14 λογος] pr και ειπεν ειπον δη προς Σαλωμω sup ras B a? | Αβεισα] Αβισαγ Α (item 21) | Σουμανιτην Α| om εις Α 19 Αδωνιου Α (item 28 [pro Αδωνεια]) | απαντησιν Α | θρονου] + αυτου Α 20 μικραν εγω Α | om αυτη Α | μητερ Α | και 3°] οτι Α 21 Σουμανιτις Α | Αδωνια B b (item 22, 23, 24, 28) A 22 o βας. Σ. Α | om τι Α | Αβεισα] Α | Αβισαγ την Σουμανιτιν Α | ο μεγας] om o A* (superscr A 1) τῆς ψυχῆς αὐτοῦ ἐλάλησεν Ἀδωνειὰ τὸν λόγον τοῦτον.

καὶ νῦν ζῇ Β Κύριος ὅς ἠτοίμασέν με καὶ ἔθετὸ με ἐπι τὸν θρόνον Δαυεὶδ τοῦ πατρός μου, καὶ αὐτὸς ἐποίησέν μοι οἶκον καθὼς ἐλάλησεν Κύριος, ὅτι σήμεπον θανατωθήσεται Ἀδωνειά.

καὶ ἐξαπέστειλεν Σαλωμὼν ὁ βασιλεὺς ἐν χειρὶ Βαναιοὺ υἱοῦ Ἰωδᾶε καὶ ἀνεῖλεν αὐτόν, καὶ ἀπέθανεν Ἀδωνέας ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.

καὶ τῷ Ἀβιαθὰρ τῷ ἱερεῖ εἶπεν ὁ βασιλεύς Ἀπότρεχε σὺ εἰς Ἀναθὼθ εἰς ἀγρόν σου, ὅτε ἀνὴρ θανάτου εἶ σὺ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τάύτῃ· καὶ οὐ θανατώσω σε, ὅτι ἦρας τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης Κυρίου ἐνώπιον τοῦ πατρός μου, καὶ ὅτι ἀκαουχήθης ἐν ἅπασιν οἷς ἐκακουχήθη ὁ πατήρ μου.

καὶ ἐξέβαλεν Σαλωμὼν τὸν Ἀβιαθὰρ τοῦ μὴ εἶναι ἑρέα τοῦ κυρίου, πληρωθῆναι τὸ ἡῆμα Κυρίου ὅ ἀλάλησεν ἐπὶ τὸν οἶκον Ἠλεὶ ἐν Σηλώμ.

καὶ ἡ ἀκοὴ ἦλθεν ἕως Ἰωὰβ τοῦ υἱοῦ Σαρουίας, ὅτι Ἰωὰβ ἦν κεκλικὼς ὀπίσω Ἀδωνειά, καὶ ὀπίσω Ἀβεσσαλὼμ οὐκ ἔκλινεν· καὶ ἔφυγεν Ἰωὰβ εἰς τὸ σκήωμα τοῦ κυρίου καὶ κατέσχεν τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου.

καὶ ἀπηγγέλη τῷ Σαλωμὼν λέγοντες ὅτι Ἔφυγεν Ἰωάβ εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ κυρίου, ακὶ ἰδοὺ κατέχει τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου. καὶ ἀπεστειλεν Σαλωμὼν πρὸς Ἰωὰβ λέγων Τί γέγονέν σοι ὅτι πέφευγας εἰς τὸ θυσιαστήριον; καὶ εἶπεν Ἰωάβ Ὅτι ἐφοβήθην ἀπὸ προσώπου σου, καὶ ἔφυγον πρὸς Κύριον. καὶ ἀπέστειλεν ὁ Σαλωμὼν τὸν Βαναιοὺ υἱὸν Ἰωδᾶε λέγων Πορεύου καὶ ἄνελε αὐτόν, καὶ θάψον αὐτόν.

καὶ ἦθεν Βαναιοὺ υἱὸς Ἰωδᾶε εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ κυρίου καὶ εἶπεν αὐτῷ Τάδε λέγει ὁ βασιλεύς Ἔξελθε· καὶ εἶπεν Ἰωάβ Οὐκ ἐκπορεύομαι, ὅτι ὧδε ἀποθανοῦμαι· καὶ ἀπέστρεψεν Βαναίας υἱὸς Ἰωδᾶε καὶ εἶπεν τῷ βασιλεῖ λέγων Τάδε λελάληκεν Ἰωὰβ καὶ τάδε ἀποκέκριταί μοι.

καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς Πορεύου καὶ ποίησον αὐτῷ καθὼς εἴρηκεν, καὶ ἄνελε αὐτὸν καὶ θάφεις αὐτόν· καὶ ἐξαρεῖς αήμεπον τὸ αἷμα ὅ δω- ρεὰν ἐξεχεεν ἀπ’ ἐμοῦ καὶ ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς μου.

καὶ απέστρεψεν Κύροις τὸ αἷμα τῆς ἀδικίας αὐτοῦ εἰς κεφαλὴν αὐ- τοῦ· καὶ ἀπήωτησεν τοῖς δυςὶν ἀνθρώποις τοῖς δικαίοις καὶ ἀγαθοῖς ὑπὲρ αὐτὸν καὶ ἀπέκτεινεν αὐτοὺς ἐν ῥομφαίᾳ, καὶ ὁ πατήρ μου 23 ψυχης] ευχης Α | Αδωνιας Α (item 24) 25 ο βας. Σαλ. Α | Βανιου Α Α | Ιωιαδαε Α (item 29, 30 bis, 34, 35) | Advniaw BbA 26 εις Αν. αποτρ. συ Α | της διαθηκης] om της Α | πασιν Α 28 ακοηλθεν Β* (ακοη ηλθεν [η 1° superscr] Ba (vid)b) | om του υιου Σαρουιας Α | Αβεσσαλωμ ] Α|βες sup ras B1fort 29 πεφυγας Α | Κυριον] pr τον Α | ο Σαλ.] Σαλ. ο βασιλευς Α | Βαναιαν Α 30 εις] pr προς Ιωςβ Α | εκπορευσομαι Α | Βαναιας] Βανιου Α | ελαληκεν Α 31 εξεχεεν] + Ιωαβ Α 32 και 2°] ως Βa mg A Β Δαυεὶδ οὐκ ἔγνω τὸ αἷμα αὐτῶν, τὸν Ἀβεννὴρ υἱὸν Νὴρ ἀρχιστράτηγον Ἰσραὴλ καὶ τὸν Ἀμεσσὰ τὸν Ἰέθερ ἀρχιστράτηγον Ἰούδα.

καὶ ἐπεστράφη τὰ αἵματα αὐτοῦ εἰς κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ εἰς κεφαλὴν τοῦ σπέρματος αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ τῷ Δαυεὶδ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ καὶ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καὶ τῷ θρόνῳ αὐτοῦ γένοιτο εἰρήνη ἕως αἰῶνος παρὰ Κυρίου.

καὶ ἀπήντησεν Ἰωδᾶε τῷ Ἰωὰβ καὶ ἐθανάτωσεν αὐτόν· καὶ ἔθαψεν αὐτὸν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ.

καὶ ἔδωκεν ὁ βασιλεὺς τὸν βαναιοὺ υἱὸν Ἰωδᾶε ἀντ’ αὐτοῦ ἐπὶ τὴν στρατηγίαν· καὶ ἡ βασιλεία κατωρθοῦτο ἐν Ἰερουσαλήμ. καὶ Σαδὼκ τὸν ἱερέα, ἔδωκεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς εἰς ἱερέα πρῶτον ἀντὶ ἀβιαθάρ.

Καὶ ἔδωκεν Κύριος φρόνησιν τῷ Σαλωμὼν καὶ σοφίαν πολλὴν σφόδρα καὶ πλάτος καρδίας ὡς ἡ ἄμμος ἡ παρὰ τὴν θάλασσαν. *

καὶ ἐπληθύνθη ἡ φρόνησις Σαλωμὼν πάνντων ἀρχαίων υἱῶν καὶ ὑπὲρ πάντας φρονίμους Αἰγύπτου.

καὶ ἔλαβεν τὴν θυγατέρα Φαραώ, καὶ εἰσήγαγεν αὐτὴν εἰς τὴν πόλιν Δαυεὶδ ἕως συντελέσαι αὐτὸν τὸν οἶκον Κυρίου ἐν πρώτοις καὶ τὸ τεῖχος Ἰερουσαλὴμ κυκλόθεν· ἐν ἑπτὰ ἔτεσιν ἐποίησεν καὶ συνετέλεσεν.

καὶ ἦν τῷ Σαλωμὼν ἑβδομήκοντα χιλιάδες αἴροντες ἄρσιν καὶ ὀγδοήκοντα χιλιάδες λατόμων ἐν τῷ ὄρει.

καὶ ἐποίησεν Σαλωμὼν τὴν θάλασσαν καὶ τὰ ὑποστηρίγματα καὶ τοὺς λουτῆρας τοὺς μεγάλους καὶ τοὺς στύλους καὶ τὴν κρήνην τῆς αὐλῆς καὶ τὴν θάλασσαν τὴν χαλκῆν. καὶ ᾠκοδόμησεν τὴν ἄκραν ἔπαλξιν ἐπ’ αὐτῆς· διέκοψεν τὴν πόλιν Δαυείδ.

οὕτως θυγάτηρ Φαραὼ ἀνέβαινεν ἐκ τῆς πόλεως Δαυεὶδ εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς ὃν ᾠκοδόμησεν αὐτῇ. τότε ᾠκοδόμησεν τὴν ἄκραν.

καὶ Σαλωμὼν ἀνέφερεν τρεῖς ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ὁλοκαυτώσεις καὶ εἰρηνικὰς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ὃ ᾠκοδόμησεν τῷ κυρίῳ, καὶ ἐθυμία ἐνώπιον Κυρίου. καὶ συνετέλεσεν τὸν οἶκον.

καὶ οὗτοι οἱ ἄρχοντες οἱ κατεσταμένοι ἐπὶ τὰ ἔργα τοῦ Σαλωμών· τρείς χιλιάδες καὶ ἑξακόσιοι ἐπιστάται τοῦ λαοῦ τῶν ποιούντων τὰ ἔργα.

καὶ ᾠκοδόμησεν τὴν Ἀσσοὺρ καὶ τὴν Μαγαὼ καὶ τὴν Γάζερ καὶ τὴν Βαιθωρὼν ἐπάνω καὶ τὰ Βαλλάθ.

πλὴν μετὰ τὸ οἰκοδομῆσαι αὐτὸν τὸν οἶκον τοῦ κυρίου Α 32 om Ισραηλ. . . αρχιστρατηγον Α 33 επεστραφη] απεστρ. Α | αυτου Ι°] αυτων Α |κεφαλην 2°] pr την Α |Δαδ (sic) Α 34 και Ι°] pr και ανεβη Βαναιας υιος Ιωιαδαε Α 35 στρατηγειαν Α | κατωρθουτον Α |om αυτον Α 35 a τω Σαλ. φρονησιν Α 35 c τον οικον] pr τον οικον αυτου και Α |om εν 2° Α |35 d ην] ησαν Α |om αιροντες αρσιν και ογδοηκοντα χιλιαδες Α 35 g om εν Α 35 h του λαου] τω λαω Α 35 I Μαγαω] Μαγδω Α |γαζερ] Αζερ Α |βαιθωρωθ Α Βαλλαθ] Βαλαλαθ Α καὶ τὸ τεῖχος Ἰερουσαλὴμ κύκλῳ, μετὰ ταῦτα ᾠκοδόμησεν τὰς πόεις Β ταύτας.

Καὶ ἐν τῷ ἔτι Δαυεὶδ ζῇν ἐνετείλατο τῷ Σαλωμὼν λέγων Ἰδοὺ μετὰ σοῦ Σεμεεὶ υἱὸς Γηρά, υἱὸς τοῦ σπέρματος τοῦ Ἰεμεινεὶ ἐκ Χεβρών.

οὖτος κατηράσατό με κατάραν ὀδυνηρὰν ἐν ᾖ ἡμέρᾳ ἐπορευόμην εἰς παρεμβολάς·

καὶ αὐτὸς κατέβαινεν εἰς ἀπαντήν μοι ἐπὶ τὸν Ἰορδάνην, καὶ ὤμοσα αὐτῷ κατὰ τοῦ κυρίου λέγων Εἰ θανατωθήσεται ἐν ῥομφαίᾳ·

καὶ νῦν μὴ ἀθῳώςῃς αὐτόν, ὅτι ἀνὴρ φρόνιμος σύ, καὶ γνώςῃ ἃ ποιήσεις αὐτῷ· καὶ κατάξεις τὴν πολιὰν αὐτοῦ ἐν αἵματι εἰς ᾄδου.

καὶ ἐκάλεσεν ὁ βασιλεὺς τὸν Σεμεεὶ καὶ εἶπεν αὐτῷ Οἰκοδόμησον οἶκον σεαυτῷ ἐν Ἰερουσαλὴμ καὶ κάθου ἐκεῖ, καὶ οὐκ ἐξελεύςῃ ἐκεῖθεν οὐδαμοῦ.

καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέμᾳ τῆς ἐξόδου σου καὶ διαβήσῃ τὸν χειμάρρουν Κεδρών, γινώσκων γνώςῃ ὅτι θανάτῳ ἀποθανῇ· τὸ αἶμά σου ἔσται ἐπὶ τὴν κεθαλήν σου. καὶ ὥρκισεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.

καὶ εἶπεν Σεμεεὶ πρὸς τὸν βασιλέα Ἀγαθὸν τὸ ῥῆμα ὃ ἐλάλησας, κύριέ μου βασιλεῦ. οὕτω ποιησει ὁ δοῦλός σου. καὶ ἐκάθισεν Σεμεεὶ ἐν Ἰερουσαλὴμ τρία ἔτη.

καὶ ἐγενήθη μετὰ τὰ τρία ἔτη καὶ ἀπέδρασαν δύο δοῦλοι τοῦ Σεμεεὶ πρὸς Ἀγχοὺς υἱὸν Ἀμηςὰ βασιλέα Γέθ· καὶ ἀπηγγέλη τῷ Σεμεεὶ λέγοντες Ἰδοὺ οἱ δοῦλοί σου ἐν Γέθ.

καὶ ἀνέστη Σεμεεὶ καὶ ἐπέσαξε τὴν ὄνον αὐτοῦ καὶ ἐπορεύθη εἰς Γεθ πρὸς Ἀγχούς, τοῦ ἐκζητῆσαι τοὺς δούλους αὐτοῦ· καὶ ἐπορεύθη Σεμεεὶ καὶ ἤγαγεν τοὺς δούλους αὐτοῦ ἐκ Γέθ.

καὶ ἀπηγγέλη τῷ Σαλωμὼν λέγοντες ὅτι Ἐπορεύθη Σεμεεὶ ἐξ Ἰερουσαλὴμ εἰς Γὲθ καὶ ἀπέστρεψεν τοὺς δούλους αὐτοῦ.

καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς καὶ ἐκάλεσεν τὸν Σεμεεὶ καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν Οὐχὶ ὤρκισά σε κατὰ τοῦ κυρίου καὶ ἐπεμαρτυράμην σοι λέγων Ἐν ᾖ ἂν ἡμέρᾳ ἐξέλθῃς ἐξ Ἰερουσαλὴμ καὶ πορευθῇς εἰς δεξιὰ ἢ εἰς ἀριστερά, γινώσκων γνώςῃ ὅτι θανάτῳ ἀποθανῇ;

καὶ τί ὅτι οὐκ ἐφύλαξας τὸν ὅρκον Κυρίου καὶ τὴν ἐντολὴν ἣν ἐνετειλάμην κατὰ σοῦ;

καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς Σεμεει Σὺ οιδας πᾶσαν τὴν κακίαν σου ἣν ἔγνω ἡ καρδία σου, ἃ ἐποίησας τῷ Δαυεὶδ τῷ πατρί μου· καὶ ἀνταπέδκεν Κύριος τὴν κακίαν σου εἰς κεφαλήν σου.

καὶ ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν νὐλογημένος, καὶ ὁ θρόνος Δαυεὶδ ἔσται ἕτοιμος ἐνώπιον Κυρίου εἰς 35 1 ετι ζην Δαδ Α | του σπερμ.] om του Α | Ιεμενει Α 35 m κατηρησατο Α Α 35 n απαντησιν Α 35 ο σν] pr ει Α | πολιαν] πολιν Β 36 εκαλεσεν ο βας.] αποστειλας ο βας. εκαλεσεν Α | ω | κοδομησον Β |σεαυτω οικον Α 37 εξοδου] εξοδιας Α 38 ουτως Α 39 τα τρια] om τα Α | του Σεμεει] τω Σ. Α | Αγχους υιον Αμησα] Αγχις υιον Μααχα Α 40 επεσαξεν Α | Αγχις Α 41 απεστρεψεν] επεστρ. Α 42 αποθανη] + και ειπας μοι αγα| θον το ρημα ο ηκουσα· Α 43 Κυριου] pr του Α | την εντολην] om την Α 44 οιδας] εγνως Α 45 ευλογημενος Α | εσται ετοιμος] αιτοιμος Α Β τὸν αἰῶνα.

καὶ ἐνετείλατο ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν τῷ Βαναιὰ υἱῷ Ἰωδᾶε, καὶ ἐξῆλθεν καὶ ἀνέλεν αὐτόν.

Kκαὶ ἦν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν φρόνιμος σφόδρα καὶ σοφός· καὶ Ἰουδὰ καὶ Ἰσραὴλ πολλοὶ σφόδρα ὡς ἡ ἄμμος ἡ ἐπὶ τῆς θαλάσσης εἰς πλῆθος, ἐσθίουτες καὶ πίνοντες καὶ χαίροντες.

καὶ Σαλωμὼν ἦν ἄρχων ἐν πάσαις ταῖς βασιλείαις, καὶ ἦσαν προσφέροντες δῶρα καὶ ἐδούλευον τῷ Σαλωμὼν πάσας τὰς τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ.

καὶ Σαλωμῶν ἤρξατο ἀνοίγειν τὰ δυναστεύματα τοῦ Λιβάνου·

καὶ αὐτὸς ᾠκοδόμησεν δόμησεν τὴν Φερμαὶ ἐν τῇ ἐρήμῳ.

καὶ τοῦτο τὸ ἄριστον τῷ Σαλωμών. τριάκοντα κόροι σεμιδάλεως καὶ ἑξήκοντα κόροι ἀλεύρου κεκοπανισμένου, δέκα μόσχοι ἐκλεκτοὶ καὶ εἴκοσι βόες νομάδες καὶ ἑκατὸν πρόβατα, ἐκτὸς ἐλάφων καὶ δορκάδων καὶ ὀρνίθων ἐκλεκτῶν νομάδων.

οὐκ ἦν ἄρχων ἐν παντὶ πέραν τοῦ ποταμοῦ ἀπὸ Ῥαφεὶ ἔως Γάζης, ἐν πᾶσιν τοῖς βασιλεῦσιν πέραν τοῦ ποταμοῦ;

καὶ ἦν αὐτῷ εἰρήνη ἐκ πάντων τῶν μερῶν αὐτοῦ κυκλόθεν· καὶ κατῴκει Ἰσυδὰ καὶ Ἰσραὴλ πεποιθότες, ἕκαστος ὑπὸ τὴν ἄμπελον αὐτοῦ καὶ ὑπὸ τὴν συκῆν αὐτοῦ, ἐσθίοντες καὶ πίνοντες ἀπὸ Δὰν καὶ ἕως Βηρςάβεε πάσας τὰς ἡμέρας Σαλωμών.

καὶ οὗτοι οἱ ἄρχοντες τοῦ Σαλωμών· Ἀζαριοὺ υἱὸς Σαθὼκ τοῦ ἱερέως, καὶ Ὀρνειοὺ υἰὸς Ναθάν, ἄρχων τῶν ἐφεστηκότων, καὶ ἔδραμεν ἐπὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ. καὶ Σουβὰ γραμματεύς, καὶ Βαςὰ υἱὸς Ἀχειθάλαμ ἀναμιμνήσκων, καὶ Ἀβεὶ υἱὸς Ἰωὰβ ἀρχιστράτηγος, καὶ Ἀχειρὲ υἱὸς Ἐδραεὶ ἐπὶ τὰς ἄρσεις, καὶ Βαναιὰ υἱὸς Ἰωδᾶε ἐπὶ τῆς αὐλαρχίας καὶ ἐπὶ τοῦ πλινθείου, καὶ Καχοὺρ υἱὸς Ναθὰν ὁ σύμβουλος.

καὶ ἦσαν τῷ Σαλωμὼν τεσσεράκοντα χιλάδες τοκάδες ἵπποι εἰς ἅρματα, καὶ δώδεκα χιλιάδες ἵππων·

κ καὶ ἦν ἄρχων ἐν πᾶσιν τοῖς βασιλεῦσιν ἀπῖο τοῦ ποταμοῦ καὶ ἕως γῆς ἀλλοφύλων καὶ ἕως ὁρίων Αἰγύπτου.

Σαλωμὼν υἱὸς Δαυεὶδ ἐβαςίλευσεν ἐπὶ Ἰσραὴλ καὶ Ἰουδὰ ἐν Ἰερουσαλήμ.

θυμιῶντες ἐπὶ τοῖς ὑψηλοῖς, ὅτι οὐκ ᾠκοδομήθη οἶκος τῷ κυριῳ ἕως νῦν.

καὶ ἠγάπησεν Σαλωμὼν τὸν κύριον, πορεύεσθαι ἐν τοῖς προστάγμασιν Δαυεὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, πλὴν ἐν τοῖς ὑψηλοῖς Α 46 Βαναιαυ Α | νιω Ιωδαε] τω Ιωιαδαε Α | αυτον] + και απεθανεν· Α 46 a—1 om και ην ο βασιλευς . . . εν Ιερουσαλημ Α. 46 h Ορνιου Bb | πλινθιου Bb 46 I τεσσαρακ. Bb. III 2 θυμιωντες] pr της δε βασιλειας εδρασθεισης | εν χειρι Σαλωμων επιγαμιᾶ| εποιησατο Σαλωμων προς Φα|ραω βασιλεα Αιγυπτου· και ελα|βεν την θυγατερα Φαραω· και| εισηγαγεν αυτην εις την πο|λιν Δαδ· εως ου συνετελεσεν| οικοδομων τον οικον εαυτου| και τον οικον κυ· και το τειχος| Ιημλ (sci)· κυκλω· πλην ο λαος ησαν Α | επι] εν Α | κυριω] ονοματι κ ݲυ ݲ Α | νυν] των ημερων εκεινων Α ἔθυεν καὶ ἐθυμία.

καὶ ἀνέστη καὶ ἐπορεύθη εἰς Γαβαὼν θῦσαι Β ἐκεῖ, ὅτι αὐτὴ ὑψηλοτάτη καὶ μ(??)γάλη· χιλίαν ολοκαύτωσιν ἀνήνεγκεν Σαλωμὼν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐν Γαβαών.

καὶ ὤφθη Κύριος τῷ Σαλωμὼν ἐν ὕπνῳ τὴν νύκτα· καὶ εἶπεν Κύριος πρὸς Σαλωμών Αἴτησαί τι αἴτημα σαυτῷ.

καὶ εἶπεν Σαλωμώνβ Σύ ἐποίησας μετὰ σοῦ, δούλου σου Δαυεὶδ τοῦ πατρός μου ἔλεος μέγα, καθὼς διῆλθεν ἐνώπιόν σου ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἐν δικαιοςύνῃ καὶ ἐν εὐθύτητι καρδίας μετὰ σοῦ, καὶ ἐφύλαξας αὐτῷ τὸ ἔλεος τὸ μέγα τοῦτο, δοῦναι τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη.

καὶ νῦν, Κύριε ὁ θεός μου, σὺ ἔδωκας τὸν δοῦλόν σου ἀντὶ Δαυεὶδ τοῦ πατρός μου· καὶ ἐγώ εἰμι παιδάριον μικρόν, καὶ οὐκ οἶδα τὴν ἔξοδόν μου καὶ τὴν εἴσοδόν μου.

ὁ δὲ δοῦλός σου ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ σου, ὅν ἐξελέξω λαὸν πολὺν ὃς οὐκ ἀριθμηθήσεται.

καὶ δώσεις τῷ δούλῳ σου καρδίαν ἀκούειν καὶ διακρίνειν τὸν λαόν σου ἐν δικαιοςύνῃ, καὶ τοῦ συνειῖν ἀνὰ μέσον ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ· ὅτι τίς δυνήσεται κρίνειν τὸν λαόν σου τὸν βαρὺν τοῦτον;

καὶ ἥρεσεν ἐνωπιον Κυρίου ὅτι ᾐτήσατο Σαλωμὼν βαρὺν τοῦτο.

καὶ εἶπεν Κύριος πρὸς αὐτόν Ἀνθ’ ὧν ᾐτήσω παρ’ ἐμοῦ τὸ ῥῆμα τοῦτο, καὶ οὐκ ᾐτήσω σαυτῷ ἡμέρας πολλὰς καὶ οὐκ ᾐτήσω πλοῦτον οὐδὲ ᾐτήσω ψυχὰς ἐχθρῶν σου, ἀλλ’ ᾐτήσω σαυτῷ τοῦ συνιεῖν τοῦ εἰσακούειν κρίμα·

ἰδοὺ πεποίηκα τό ῥῆμά σου· ἰδοὺ δέδωκά σοι καρδίαν φρονίμην καὶ σοφήν· ὡς ςὺ οὐ γέγονεν ἔμπροσθέν σου, καὶ μετὰ σὲ οὐκ ἀναστήσεται ὅμοιός σοι.

καὶ ἃ οὐκ ᾐτήσω δέδωκά σοι, καὶ πλῦτον καὶ δόξαν, ὡς οὐ γέγονεν ἀνὴρ ὅμοιός σοι ἐν βασιλεῦσιν·

καὶ ἐὰν πορευθῇς ἐν τῇ ὁδῷ μου φυλάσσειν τὰς ἐντολάς μου καὶ τὰ προστάγματά μου ὡς ἐπορεύθη Δαυεὶδ ὁ πατήρ σου, καὶ πληθυνῶ τὰς ἡμέρας σου.

καὶ ἐξυπνίσθη Σαλωμών, καὶ ἰδοὺ ἐνύπνιον· καὶ ἀνέστη καὶ παργίνεται εἰς Ἰερουσαλήμ, καὶ ἔστη κατὰ πρόσωπον τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ κατὰ πρόσωπον κιβωτοῦ διαθήκης Κυρίου ἐν Σειών, καὶ ἀνήγαγεν ὁλοκαυτώσεις καὶ ἐποίησεν εἰρηνικάς, καὶ ἐποίησεν πότον μέγαν ἑαυτῷ καὶ πᾶσιν τοῖς παισὶν ἑαυτοῦ.

Τότε ὤφθησαν δύο γυναὶκες πόρναι τῷ βασιλεῖ 3 εθυεν] pr αυτος Α 4 επορευθη] + ο βασιλευς Α |χιλιαν ] λιαν Α |Α θυσιαστηριον] + εκεινο Α 5 Κ. τω Σαλ.] τω Σαλ. ο κݲςݲ Α | σεαυτω Α 6 του δουλου] om του Α | ελεος 2°] + σου Α | επι] pr καθημενον Α 7 εισοδον μου και την εξοδον Α 8 αριθμηθησεται]+ και ου ψηφισθησεται απο πληθους Α 9 om και 3° ]+ σεαυτω Α 12 το ρημα] pr κατα Α | σοφην και φρονιμην Α 13 δεδωκα] εδωκα Α | om ανηρ Α | βασιλευσιν] + πασας τας ημερας σου Α 14 τα προστ. μου και τας εντολας μου Α 15 Σιων B a A Β καὶ ἔστησαν ἐνώπιον αὐτοὺ.

καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ ἡ μία Ἐν ἐμοί, κύριε· ἐγὼ καὶ ἡ γυνὴ αἥτη οἰκοῦμεν ἐν οἴκῳ ἐνί, καὶ ἐτέκομεν ἐν τῷ οἴκῳ·

καὶ ἐγεηήθη ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ τεκούσης μου καὶ ἔτεκεν καὶ ἡ γυνὴ αἥτη· καὶ ἡμεῖς κατὰ τὸ αὐτό, καὶ οὐκ ἔστιν οὐθεὶς μεθ’ ἡμῶν παρὲξ ἀμφοτέρων ἡμῶν ἐν τῷ οἴκῳ.

καὶ ἀπέθανεν ὁυίὸς τὴς γυναικὸς ταύτης τὴν νύκτα, ὠς ἐπεκοιμήθη ἐπ’ αὐτόν·

καὶ ἀνέστη μέσης τῆς νυκτὸς καὶ ἔλαβεν τὸν υἱόν μου ἐκ τῶν ἀγκαλῶν μου καὶ ἐκοίμισεν αὐτὸν ἐν τῷ κόλπῳ αὐτῆς, καὶ τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν τεθνηκότα ἐκοίμισεν ἐν τῷ κόλπῳ μου.

καὶ ἀνέστην τὸ πρωὶ θηλάσαι τὸν υἱόν μου, καὶ ἐκεῖνος ἦν τεθνηκώς· καὶ ἰδοὺ κατενόησα αὐτὸν πρωί, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν ὁ υἱός μου ὃν ἔτεκον.

καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ ἠ ἐτέρα Οὐχί, ἀλλὰ ὁ υἰός μου ὁ ζῶν, ὁ δὲ υίός σου ὁ τεθνηκως· καὶ ἐλάλησαν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.

καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς αὐταῖς Σὺ λέυεις Οὖτος ὁ υἱός μου ὁ ζῶν, καὶ ὁ υίός ταύτης ὁ τεθνηκώς· καὶ σὺ λέγεις Οὐχί, ἀλλὰ ὁ υἰός μου ὁ ζῶν, καὶ ὁ υἱός σου ὁτευνηκώς.

καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς Λάβετε μάχαιραν· καὶ προσήνεεγκαν τὴν μάχαιραν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.

καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς Διέλετε τὸ παιδίον τὸ θηλάζον τὸ ζῶν εἰς δύο, καὶ δότε τὸ ἥμισυ αὐτοῦ ταύτῃ καὶ τὸ ἤμισυ αὐτοῦ ταύτῃ.

καὶ ἀπεεκρίθη ἡ γυνὴ ἦς ἦν ὁ υίὸς ὁ ζῶν καὶ εἶπεν πρὸς τὸν βασιλέα, ὄτι ἐταράχθη ἡ μήτρα αὐτῆς ἐπὶ τῷ υἱῷ αὐτῆς, καὶ εἶπεν ἐν ἐμοί, κύριε, δότε αὐτῇ τὸ παιδιον καὶ θανάτῳ μὴ θανταώσητε αὐτόν· καὶ αὔτη εἦπεν Μήτε ἑμοὶ μήτε αὐτῇ ἔστω· διέλετε.

καὶ ἀπεκρίθη ὁπεκρίθη ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπεν Δότε τὸ παιδίον τῇ εἰπούςῃ Δότε αὐτῇ αὐτὸ καὶ θανάτῳ μὴ θανταώσητε αὐτόν· αὐτὴ ἡ μήτηρ αὐτοῦ.

καὶ ἤκουσαν πᾶς Ἰσραὴλ τὸ κρίμα τοῦτο ὃ ἔκρινεν ὁ βασιλεύς · καὶ ἐφοβήρησαν ἀπ[ο προσώπου τοῦ βασιλέως, ὄτι εἶδον ὄτι φρόνησις θεοῦ ἐν αὐτῷ τοῦ ποιεῖν δικαίωα.

Καὶ ἦν ὁ βασιλεὺς Σαλωμῶν βασιλεύων ἐπὶ Ἰσραήλ.

καὶ οὖτοι ἄρχοντες οἵ ἦσαν αὐτοῦ· Ἀζαρεὶ υἱὸς Σαδώκ,

καὶ Ἐλιὰφ καὶ Ἀχειὰ Α 17 κυριε] + μου Α | ωκουμεν Α 18 αυτη η γυνη Α | οm καὶ 50 Α| μεθ ημων] εν τω οικω Α 19 οm της γυναικος Α | επεκοιμηθη] εκοιμηθη Α + αλλ η ο υιος σου εστιν ο νεκρος | υιος δε εμος ο ξων· η δε αλλ η (sic) | αλλα. . . τεθνηκως] αλλ η ο υιος σου | ο τεθνηκως· και ο υιιους μου ο ζῶ| Α 24 λαβετε] +μοι α 25 ημισυ Ι0] ημισου Β * (ημισυ Βb) 26 o υιος ην Α | το παιδιον] +το ζων Α | αυτον] αυτον] Α | auto A | διελετε] + αυτο Α 27 δοτε Ι0] το παιδιον] παιδιον] + το ζων Α | συυον] αυτο Α 28 ηκουσεν Α | om ο 10 Α ΙV 2 αρχοντες] pr oι Α | Αζαριας Α | Σαθωκ] + ο ιερευς Α 3 οm και 10 Α | Ελιαφ] Εναρεφ Α | Αχια Α υἱὸς Σαβὰ γραμματεῖς, καὶ Ἰωσαφὰθ υἱὸς Ἀχειλιαδ ὑπομιμνήσκων, Β

καὶ Σαδοὺχ καὶ Ἀβιαθὰρ ἱερεῖς,

καὶ Ὀρνειὰ υἱὸς Ναθὰν ἐπὶ τῶν καθεσταμένων, καὶ Ζαβοὺθ υἱὸς ναθὰν ἑταῖρος τοῦ βασιλέως,

καὶ Ἀχεὶ ἦν οἰκονόμος, καὶ ἐλιὰκ ὁ οἰκονόμος, καὶ Ἐλιὰβ υἱὸς Σὰφ ἐπὶ τῆς πατριᾶς, καὶ Ἀδωνειρὰμ υἱὸς Ἐφρὰ ἐπὶ τῶν φόρων.

καὶ τῷ Σαλωμὲν δώδεκα καθεσταμένοι ἐπὶ πάντα Ἰσραήλ, χορηγεῖν τῷ βασιλεῖ καὶ τᾦ οἴκῳ αὐτοῦ· μῆνα ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ἐγίνετο ἐπὶ τὸν ἕνα χορηγεῖν.

καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα αὐτῶν· Βαιὼρ ἐν ὄρει Ἐφράιμ, εἷς·

υἱὸς Ῥῆχας ἐν Μαχεμὰς καὶ Βηθαλαμεὶ καὶ βαιθςάμυς καὶ Ἐλ]μ ἕως Βαιθλαμάν, εἷς·

υἱὸς Ἕσωθ, Βηρνεμαλουσαμηνχὰ καὶ ‘Ρησφαραχεὶν

ἀνὰ Δὰν καὶ ἀνὰ Φαθεί, ἀνὴρ Ταβληθεί, θυγάτηρ Σαλωμὼν ἦν αὐτῷ εἰς γυναῖκα, εἷς·

Βακχὰ υἱὸς Ἀχειμάχ, πολαμὰχ καὶ Μεκεδώ, καὶ πᾶς ὁ οἶκος Δὰν ὁ παρὰ Σεσαθὰν ὑποκάτω τοῦ Ἐσρᾶε, καὶ ἐκ Βαισαφοὺτ Ἐβελμαωλὰ ἕως Μαέβερ Λουκάμ, εἷς·

υἱὸς Γάβερ Ἐρεμὰθ Γαλαάθ, τούτῳ σχοίνισμα Ἐρεταβὰμ ἐν τῇ Βασάν, ἑξήκοντα πόλεις μεγάλαι τειχήρεις καὶ μοχλοὶ χαλκοῖ, εἷς·

Ἀχειναὰβ υἱὸς Ἀχέλ, Μααναιεῖον·

Ἀχειμάας ἐν Νεφθαλεί, καὶ οὗτος ἔλαβεν τὴν Βασεμμὰθ θυγατέρα Σαλωμών, εἷς·

Βαανὰ νἱὸς Χουσεὶ ἐν τῇ Μααλά, εἷς·

υἱὸς Ἠλὰ ἐν τῷ Βενιαμείν·

υἱὸς Ἀδαὶ ἐν τῇ γῇ Γὰδ τῇ Σηὼν βασιλέως τοῦ Ἑσεβὼν καὶ Ὢγ βασιλέως τοῦ Βασάμν· καὶ νασὲφ εἷς ἐν γῇ 3 Σαβα] Σεισα Α |Ιωσαφατ Α |Αχειλιαδ] Αχιμα Α |υπομιμνησκων] Α αναμιμν. Α 4 και Ι°] pr και Βαναιας|υιος Ιωιαδαε· επι της στρατειας|Α | Σαδωκ Α 5 Ορνεια (Ορνια B b)] Αζαριας Α |Ζαββουθ Α |Ναθαν 2°] +ιερευς Α 6 Αχει] Αχισαρ Α |Σαφ] Σαφατ Α |αδωνιραμ Α |Εφρα] Αβαω Α 7 κατεσταμενοι Β | εν τω ενιαυτω] om εν τω Α 8 Βαιωρ] Βεν υιος Ωρ Α | om εις Α 9 Ρηχας] Δακαρ Α |Μαχμας Α |Βηθαλαμει] εν Σαλαβειμ Α | Βεθσαμυς Α |Ελωμ] Αιαλωμ Α |βηθαναν Α | om εις Α 10–11 Εσωθ . . . Ταβληθει (Ταβληθλει B ab vid [λ superscr])] Εσδ εν Α|ραβωθ αυτου Σοχλω και πασα|η γη Οφερ υιου Αβιναδαβ πασαݲ|Νεφαδδωρ Ταφατα· Α 11 om εις 2° Α 12–13 Βακχα . . . Ερεταβαμ] Βαανα υιος Ελουδ την Θααναχ·|και Μεμαγεδαω· και πας ο οικος| Σαν ο παρα Εσλιανθαν υποκατω| του Ιεζραελ και εκ Βεθσαν εως| Αβελμαουλα· εως Μεμβραδει εκ|Μααν εις υιος Γαβερ εν Ραμωθ·| Γαλααδ αυτω ο Αυωθ Ιαρειρ υκου|μανασση Γαλααδ τουτω σχοινι|σ μα Εργαβ η Α 13 μεγαι Β* (μεγαλαι B ab) | om εις Α 14 Αχεινααβ] Αιναδαβ Α |Αχελ Μααναιειον] Σαδωκ Μααναιμ Α 15 Αχιμαας B bA | ουτως Β* (ουτος B ab)| Βασεμμαθ] Μασεμαθ Α|εις]+γυναικα Α 16 Βαανας Α |εν τη Μααλα] εν Ασηρ|και εν Μααλωτ Α |om εις Α 17–19 υιος (pr α β) Ηλα. . . Ισσαχαρ] Ιωσαφατ υιος|Φαρρου εν Ισσαχαρ (χαρ sup ras A 1)· Σεμεει υιος|Ηλα εν τω Βενιαμειν· Γαβερ υιος|Αδαι εν τη γη Γαλααδ· τη Σηων·| βασιλεως Εσεβων του Αμορραι|ου· και Ωγ βασιλεως του Βασαν· |και εν Ασιφ (νασιφ [ε impr] A?)· εν γη (20) Ιουδα·|και Ιηλ πολλοι ως η αμμος η επι|της θαλασσης εις πληθος εσθοݲ|τες· και πινοντες· και ευφραι|νομενοι· (21) και Σαλωμων ην εξουσιαζων εν|πασιν τοις βασιλειοις απο του|ποταμου γης αλλοφυλων· και | Β Ἰούδα·

Ἰωσαφὰτ υἱὸς φουασοὺδ ἐν Ἰσσαχάρ.

καὶ ἐχορήγουν (7) οἱ καθεσταμένοι οἵτως τῷ βασιλεῖ Σαλωμών, καὶ πάντα διαγγέλματα ἐπὶ τὴν τράπεζαν τοῦ βασιλέως, ἔκαστος μῆνα αὐτοῦ· οὐ παραλλάσσουσιν λόγον·

καὶ τὰς κριθὰς καὶ τὸ ἄχυρον τοῖς ἵπποις καὶ τοῖς ἅρμασιν ᾖρον εἰς τὸν τόπον οὖ ἄν ᾖ ὁ βασιλεύς, ἔκαστος κατὰ τὴν σύνταξιν αὐτοῦ.

καὶ τα[πυτα τὰ δέοντα τῷ Σαλωμὼν ἐν ἐν ἠμέρᾳ μιᾷ· τριάκοντα κόροι σεμιδάλεως καὶ ἑξήκοντα κόροι ἀλεύρου κεκοπανισμένου,

καὶ δέκα μόσχοι έκλεκτοὶ καὶ εἴκοσι βόες νομάδες καὶ ἑκατὸν πρόβατα, ἐκτὸς ἐλάφων καὶ δορκόδων δορκάδων καὶ ὀρνίθων ἐκλεκτῶν, σιτευτά.

ὅτι ἦν ἄρχων πέραν τοῦ ποταμοῦ, καὶ ἦν αὐτῷ εἰρήνη ἐκ πάντων τῶν μερῶν κυκλόξεν.

καὶ ἔδωκεν Κύριος φρόνησιν τῷ Σαλωμὼν καὶ σοφίαν πολλὴν σφόδρα καὶ χύμα καρδίας ὡς ἡ ἄμμος ἠ παρὰ τὴν θάλασσαν.

καὶ ἐπληθύνθη Σαλωμὼν σφόδρα ὑπέρ τὴν φρόησιν πάντων ἀρχαίων ἀνθρώπων καὶ ὑπὲρ πάντας φρονίμους Αἰγύπτου.

καὶ ἐσοφίσατο ὑπὲρ πάντας τοῦς ἀνθρώπους, καὶ ἐεσοξίσατο ὑπὲρ Γαιξὰν τὸν Ζαρείτην καὶ τὸν Αἰνὰν καὶ τὸν Χαλκὰδ καὶ Δαραλά, υἱὸς Μάλ.

καὶ ἐλάλησεν Σαλωμὼν τρισχιλίας παραβολάς, καὶ ἦσαν ῲδαὶ αὐτοῦ πεντακισχίλιαι.

καὶ ἐλάλησεν ὑπὲρ τῶν ξύλων ἀπὸ τὴς κ΄δρου τῆς ἐν τῷ Λιβάνῳ καὶ ἔως τῆς ὑσσώπου τῆς ἐκπορευομένηνης διὰ τοῦ τοίχου, καὶ ἐλάλησεν περὶ τῶν κτηνῶν καὶ περὶ τῶν πετεινῶν καὶ περὶ τῶν ἐρπετῶν καὶ περὶ τῶν ἰχθύων.

καὶ παρεγίνοντο πάντες οἱ λαοὶ ἀκοῦσαι τῆς σοφίας Σαλωμών, καὶ παρὰ πάντων τῶν βασιλέων τῆς γῆς ὅσοι ἤκουον τῆς σοφίας αὐτοῦ. Α εως οριου Αιγυπτου· προσεγγι|ζοντες δωρα· και δουλευοντες| τω Σαλωμων πασας ημερας| ζωης αυτου· | Α 20—30 hunc ord sequitur A: 22—24, 20—21, 25 —30 20διαγγελματα] pr τα Α 21 αρχων] + εν παντι Α |ποταμου]+ ατο θαψα· και εως εν πασιν βασιλευσιν περαν| του ποταμου· Α| ειρηνη ην αυτω Α| μερων] ημερων Α | κυκλοθεν] + και κατωκει Ιουδας και Ισλ πεποι|θοτες εκαστος υτο την αμπε|λον αυτου· και υτο την συκην| αυτου· εσθιοντες και πινοντες·| ατο Δαν· και εως Βηρσαβεε πασας| τας ημερας Σαλωμων· και δωδεκα χιλιαδες ιππεων Α 25 σοφιαν τω Σαλω|μων· και φρονησιν Α | χμμα Α 26 Σαλωμων] pr η σοφια Α | ανθρωπων·| ανθρωπων· Α 27 Ζαρειτην] Εξραηλιτην Α | Αιναν] Ηθμαν Α | Χαλκαδ] Χαλχαλ Α | Δαραλα] τον Δαραα Α | υιος Μαλ] υιους Μαουλ·| και ην ονομαστος εν πασιν τοις εθνεσιν κυκλω· Α 29 υπερ] περι Α | υσωπου Α 30 Σαλωμων] Σολομων Α | της σοφιας 20 την σοφιαν Α

Καὶ ἔλαβεν Σαλωμὼν τὴν θυγατέρα φαραὼ ἑαυτῷ εἰς γυναῖκα, Β καὶ εἰσήγαγεν αὐτὴν εἰς τὴν πόλιν Δαυεὶδ ἕως συντελέσαι αὐτὸν τὸν οἶκον Κυρίου καὶ τὸν οἶκον ἑαυτοῦ καὶ τὸ τειχος Ἰερουσαλήμ.

ὅτε ἀνεβη φαραὼ βασιλεὺς Αἰγύπτου, καὶ προκατελάβετο τὴν Γάζερ καὶ ἐνεπύρισεν αὐτὴν καὶ τὸν Χανανείτην τὸν κατοικοῦντα ἐν Μεργάβ· καὶ ἔδωκεν αὐτὰς φαραὼ ἀποστολὰς θυγατρὶ αὐτοῦ γυναικὶ Σαλωμών·

καὶ Σαλωμὼν ᾠκοδόμησεν τὴν Γάζερ. V

Vχρίσαι τὸν Σαλωμὼν ἀντὶ Δαυεὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ὅτι ἀγαπῶν ἦν Χειρὰμ τὸν Δαυεὶδ πάσας τὰς ἡμέρας.

καὶ ἀπέστειλεν Σαλω- μὼν πρὸς Χειρὰμ λέγων

Σὺ οἶδας Δαυεὶδ τὸν πατέρα μου ὅτι οὐκ ἐδύνατο οἰκοδομῆσαι οἶκον τῷ ὀνόματι Κυρίου θεοῦ μου ἀπὸ τροςώπου τῶν πολέμων τῶν κυκλωςάντων αὐτόν, ἕως τοῦ δοῦναι αὐτοὺς ὑπὸ τὰ ἴχνη τῶν ποδῶν αὐτοῦ.

καὶ νῦν ἀνέπαυσε Κύριος ὁ θεός μου ἐμοὶ κυκλόθεν· οὐκ ἔστιν ἐπίβουλος καὶ οὐκ ἔστιν ἁμάρτημα πονηρόν.

καὶ ἰδοὺ ἐγὼ λέγω Οἰκο- δομήσω οἶκον τῷ ὀνόματι Κυπίου θεοῦ μου, καθὼς ἐλάλησεν Κύριος ὁ θεὸς προς Δαυεὶδ τὸν πατέρα μου λέγων Ὁ υἱός σου ὃν δώσω ἀντὶ σοῦ ἐπὶ τὸν θρόνον σου,…

καὶ…

κ…