Carmina epica et elegiaca minora

ἀμφοτέρων ὁ ξεῖνος ἐπήβολος· οὐκέτι γυμνάς παῖδας ἐν Ἡραίῳ στήσομεν Εὐρυνόμης.‘ ὣς φαμένῳ δώσει τις ἀνὴρ ὁμόφωνον ἀοιδήν. τοῦτο μὲν ἐξ ἄλλων ἔκλυον ἱρὸν ἐγώ, κεῖνό γε μὴν ἴδον αὐτός, ὃ πὰρ ποδὶ κάτθετο Νείλ?ου νειατίῳ, Κασίην εἰς ἐπίκωμος ἅλα· ’Κυπρόθε Σιδόνιό⸤ς μ⸥ε κατήγαγεν ἐνθάδε γα⸤ῦλ⸥ος !!]!ωε?κκε?[!!!!!!!!!!!!!!]ω?σ?αθε?ων [ 23 litt. ]φ?ν[ * . . . . . . . καὶ τὸν ἐφ' οὗ νίκαισιν ἀείδομεν, ἄρθμια δήμῳ εἰδότα καὶ μικρῶν οὐκ ἐπιληθόμενον, παύριστον τό κεν ἀνδρὶ παρ' ἀφνειῷ τις ἴδοιτο ᾧτινι μὴ κρε?[ί]σσων ᾖ νόος εὐτυχίης· οὔτε τὸν αἰνήσω τόσον ἄξ[ι]ος οὔτε λάθωμαι —δείδια γὰρ δήμου γλῶσσαν ἐπ' ἀμφοτέροις—, μ![!!]ομενωιδ?[!]π?ησιν[!]!οὐδέπ[οτ' ἐ]σθλὸν ἔρ?εξεν ερ?[!!!]ψ?[ε]υ?δ?ὴς α?[!!]!καπ[!!!!!!!!!! [ 35 litt. ]ν?• . . . . . . . ἱερά, νῦν δὲ Διοσκουρίδεω γενεή[ELEGIARUM FRAGMENTA INCERTAESEDIS] ]!!!ξῦν λ?!!!τ?!!![ ]![!]τ. . . . . . . . ]η? πρὶν ἀναξ![!!!]!!ι?ν?α?τ?!![ ]τ?ρ?υ?!!!![!!!!]!![ . . . . . ]!!!κ?α!!ώ!!!έ?![!!!!]`?![!]άμεναι ]!!!μ?ι?ς? κλεί?!!!πρὶν? ἀ?σ?τ?έ?[ρι τ]ῷ Βερενίκης ]!!!!ί?δ?α? β?ου[!]!μ´?π[!!]ε![!!!]ν· ]!!![!]τ?α?!α?!!![!!!!]!ε?θ?ήσειν . . . . . .]ίδιον πολύπαλτον ὑπὲρ!αλ?!α?σ?ο?υ γάμος ητ!!! ]!τηικαομην εὐ!!!σ?!!!ε?ι?ρ?ι?τ?ι?α?ι?]!νη βασιλῆα σ?ὲ!!π?ρ?![!]! δ?' ἀκ?ρ?ω[!!!!!!!!!!! ]!!π?ά?ντων πά[ν]τ?α τελειότατε ]ου μετ[!!]!νο?υ?!![ ]χι?σ?τον. . . . . . . . !!]μ?μ?α μὲν α?ι?δ[!]!α?υταπ!!![!!!!]ι?ατόσσα Μάγαν? βασ?ιλ?ῆ?α τ?!!ε?ν? λ?!!!!!![!!!]!!![ τό]σ?σ?α τὸν ἐν μη?![!]!τ?ε?υ![!!!!!!!]υνναν? ἔτι,Φωκαέων μέχρις? κ?ε μέ?ν?ῃ ⸤μέγας ε⸥ἰν ἁλὶ μύδρος, ἄχ]ρι τέκῃ Παλλὰ[ς κᾖ γάμος] Ἀ?ρ?[τ]έμιδι,!!!!]ς ἀεὶ πανάριστ[α μέ]ν?ει?ν? α?[!!!!] Βερενίκῃ. . . . . . . .[τα?[ζ[. . . ]ουσα κ![ ]γ?έπω?[ . . . . ]!!β?όες ἔν?τ?[ ]῎?ρ![ . . . . ]σ?μεν?ε?!!![ ]!ε?γ?ν?![ . . . .{[IN ARSINOES NUPTIAS ?]} Ἀρσινόης ὦ ξεῖνε γάμον καταβάλλομ' ἀείδειν{EPIGRAMMATUM FRAGMENTA} αὐτὸς ὁ Μῶμος ἔγραφεν ἐν τοίχοις ‘ὁ Κρόνος ἐστὶ σοφός’.ἠνίδε κοἰ κόρακες τεγέων ἔπι ‘κοῖα συνῆπται’ κρώζουσιν καὶ ‘κῶς αὖθι γενησόμεθα’. θεὸς δέ οἱ ἱερὸς ὕκης εἰς Δύμην ἀπιόντα τὴν Ἀχαι!!Λύδη καὶ παχὺ γράμμα καὶ οὐ τορόνἜρχεται πολὺς μὲν Αἰγαῖον διατμήξας ἀπ' οἰνηρῆς Χίουἀμφορεύς, πολὺς δὲ Λεσβίης ἄωτος νέκταρ οἰνάνθης ἄγωνἉ ναῦς, ἃ τὸ μόνον φέγγος ἐμὶν τὸ γλυκὺ τᾶς ζόαςἅρπαξας, ποτί τε Ζανὸς ἱκνεῦμαι λιμενοσκόπω Ἡ παῖς ἡ κατάκλειστος, τὴν οἵ φασι τεκόντες εὐναίους ὀαρισμούς ἔχθειν ἶσον ὀλέθρῳ{FRAGMENTA GRAMMATICA}{ΘΑΥΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΕΙΣ ΑΠΑΣΑΝ ΤΗΝ ΓΗΝ ΚΑΤΑΤΟΠΟΥΣ ΟΝΤΩΝ ΣΥΝΑΓΩΓΗ} Πεποίηται δέ τινα καὶ ὁ Κυρηναῖος <Καλλίμαχος ἐκλογὴντῶν παραδόξων, ἧς ἀναγράφομεν ὅσα ποτὲ ἡμῖν ἐφαίνετοεἶναι ἀκοῆς ἄξια.> φησὶν Εὔδοξον (fr. 46 Brandes = p. 76. 114Gisinger) ἱστορεῖν, ὅτι ἐν τῇ κατὰ Ἱερὸν ὄρος θαλάττῃ τῆς Θρᾴκηςἐπιπολάζει κατά τινας χρόνους ἄσφαλτος, ἡ δὲ κατὰ Χελιδονίας ὅτι ἐπὶπολὺν τόπον ἔχει γλυκείας πηγάς. Θεόφραστον (fr. 164 Wimmer) δὲ τὴν περὶ τὰς Αἰόλουνήσους ἀναζεῖν οὕτως ἐπὶ δύο πλέθρων τὸ μῆκος, ὥστε μὴ δυνατὸν εἶναιδιὰ τὴν θερμασίαν ἐμβαίνειν εἰς ταύτην. Ἐκ δὲ τῆς κατὰ Δημόνησον τὴν Καλχηδονίων τοὺςκολυμβητὰς ἀναφέρειν εἰς δύο ὀργυιὰς χαλκόν, ἐξ οὗ καὶ τοὺς ἐν Φενεῷτοὺς ὑπὸ Ἡρακλέους ἀνατεθέντας ἀνδριάντας εἰργάσθαι. Μεγασθένην (fr. 17, FHG II 413) δὲ τὸν τὰ Ἰνδικὰ γεγρα-φότα ἱστορεῖν ἐν τῇ κατὰ τὴν Ἰνδικὴν θαλάττῃ δένδρεα φύεσθαι. Περὶ δὲ τῶν ποταμῶν καὶ κρηνῶν Λύκον (fr. 8, FHGII 373) μέν φησιν λέγειν, ὅτι ὁ μὲν Καμικὸς θαλάττης †ῥεούσης ῥεῖ†, ὁ δὲ†Κάπαιος καὶ Κριμισὸς ὅτι τὰ μὲν ἐπιπολῆς τῶν ὑδάτων εἰσὶ ψυχροί,τὰ δὲ κάτω θερμοί, τὸν δ' Ἱμέραν ἐκ μιᾶς πηγῆς σχιζόμενον τὸ μὲνἁλυκὸν τῶν ῥείθρων ἔχειν, τὸ δὲ πότιμον. Τίμαιον (Geffcken, Tim. p. 140, 1) δὲ τῶν ἐν Ἰταλίᾳποταμῶν ἱστορεῖν Κρᾶθιν ξανθίζειν τὰς τρίχας. Πολύκριτον (128 FGrHist. II) δὲ καταγεγραφέναι τὸνμὲν ἐν Σόλοις οὐ ψευδῶς ὠνομάσθαι Λίπαριν, ἀλλ' οὕτως ἀπολιπαίνειν〈τοὺς λουομένους〉 ὥστε μὴ προσδεῖσθαι ἀλείμματος, τὸν δὲ ἐν Παμ-φυλίᾳ Μούαβιν (?) ἀπολιθοῦν, ἐάν τις ἐμβάλῃ στοιβὴν ἢ πλίνθον. Περὶ δὲ τὴν τῶν Ἀγριέων Θρᾳκῶν χώραν φησὶν ποταμὸνπροσαγορευόμενον Πόντον καταφέρειν λίθους ἀνθρακώδεις, τούτους δὲκάεσθαι μέν, πᾶν δὲ τοὐναντίον πάσχειν τοῖς ἐκ τῶν ξύλων ἀνθρακευο-μένοις· ὑπὸ μὲν γὰρ τῶν ῥιπίδων πνευματιζομένους σβέννυσθαι, τῷ δὲὕδατι ῥαινομένους βέλτιον κάεσθαι, τὴν δ' ὀσμὴν αὐτῶν οὐδὲν ὑπομένεινἑρπετόν. Τὴν δ' ἐν Λούσοις κρήνην, καθάπερ παρὰ τοῖς Λαμψακη-νοῖς, ἔχειν ἐν ἑαυτῇ μῦς ὁμοίους τοῖς κατοικιδίοις· ἱστορεῖν δὲ ταῦταΘεόπομπον (115 FGrHist. 269). Εὔδοξον (fr. 47 Br. = p. 86 Gisinger) δὲ τὴν ἐν ἍλῳὈφιοῦσσαν τὸν ἀλφὸν παύειν. Λύκον δὲ τὸν Ῥηγῖνον (fr. 9, FHG II 373) λέγειν, τὴν μὲνἐν τῇ Σικανῶν χώρᾳ φέρειν ὄξος, ᾧπερ ἐπὶ τῶν ἐδεσμάτων χρῶνται, τὴνδὲ ἐν Μυτιστράτῳ οἷον ἐλαίῳ ῥεῖν· τοῦτο δ' ἔν τε τοῖς λύχνοις κάεσθαικαὶ δύνασθαι φύματα καὶ ψώραν ἰᾶσθαι, προσαγορευόμενον Μυτιστράτιον.πλησίον δὲ εἶναι τὴν ἀπὸ μὲν Ἀρκτούρου μέχρι Πλειάδος ἀναβάλλουσανοὐδενὸς χεῖρον τῶν ἄλλων ὑδάτων, ἀπὸ δὲ Πλειάδος μέχρι πρὸς Ἀρκτοῦροντῆς μὲν ἡμέρας καπνὸν ἀναφέρουσαν καὶ πνέουσαν θερμόν, ἐν δὲ τῇνυκτὶ φλογὸς πληρουμένην. Ἀρέθουσαν δὲ τὴν ἐν Συρακούσαις, (ὥσπερ οἱ λοιποί φασινκαὶ Πίνδαρος (N. 1 1)), τὴν πηγὴν ἔχειν ἐκ τοῦ κατὰ τὴν ἨλείανἈλφειοῦ, διὸ καὶ ταῖς Ὀλυμπικαῖς ἡμέραις, ὅταν ἐν τῷ ποταμῷ ἀπο-πλύνωσιν τῶν θυμάτων τὰς κοιλίας, οὐ καθαρὰν εἶναι τὴν ἐν τῇ Σικελίᾳκρήνην, ἀλλὰ ῥεῖν ὄνθῳ. φησὶν δὲ καὶ φιάλην ποτ' εἰς τὸν Ἀλφειὸνἐμβληθεῖσαν ἐν ἐκείνῃ φανῆναι. (τοῦτο δ' ἱστορεῖ καὶ Τίμαιος.) Θεόπομπον (115 FGrHist. 270) δέ φησιν γράφειν τῆςμὲν ἐν Κίγχρωψιν τοῖς Θρᾳξὶν τὸν ἀπογευσάμενον τελευτᾶν εὐθύς. Ἐν Σκοτούσσῃ δ' εἶναι κρηνίδιον οὐ μόνον ἀνθρώπωνἕλκη, ἀλλὰ καὶ βοσκημάτων ὑγιάζειν δυνάμενον· κἂν ξύλον δὲ σχίσας ἢθραύσας ἐμβάλῃς συμφύειν (Theopomp. F 271). Ἐκ δὲ τῆς περὶ Χαονίαν, ὅταν ἀφεψηθῇ τὸ ὕδωρ, ἅλαςγίνεσθαι (Theopomp. F 272). Τῶν δ' ἐν Ἅμμωνι κρηνῶν λέγειν Ἀριστοτέλη (fr.531 R.2), ὅτι τὴν μὲν Ἡλίου γε νομιζομένην μέσων μὲν νυκτῶν καὶμεσημβρίας γίγνεσθαι θερμήν, ἕωθεν δὲ καὶ δείλης καθαπερεὶ κρύσταλλον,ἡ δ' ἄλλη διότι ἀναβαίνοντος μὲν ἡλίου πιδύει, ἐπὶ δυσμαῖς δ' ἰόντοςἵσταται. Κτησίαν (fr. 12 C. Müller pone Herodot. Didot.1844, p. 26) δὲ τὴν ἐν Αἰθιοπίᾳ τὸ μὲν ὕδωρ ἔχειν ἐρυθρόν, ὡσανεὶκιννάβαρι, τοὺς δ' ἀπ' αὐτῆς πιόντας παράφρονας γίνεσθαι. (τοῦτοδ' ἱστορεῖ καὶ Φίλων ὁ τὰ Αἰθιοπικὰ συγγραψάμενος.) Τὴν δ' ἐν τοῖς Ἰνδικοῖς κρήνην Σίλαν οὐδὲ τὸ κουφό-