Carchedonius

τοὺς δημότας νόμιζε ποιεῖν ἐγγραφάς.{(?)} θυγάτηρ Ἀμίλκου τοῦ στρατηγοῦ, δραπέτα,Καρχηδονίων ἐμή 'στι μήτηρ. τί βλέπεις;{(Β)} ἔπειτ' Ἀμίλκου θυγατριδοῦς ὢν πράγματαἡμῖν παρέχεις οἴει τε λήψεσθαι κόρηνἀστήν;{(?)} ἐπειδ[άν γ' ἐγ]γραφῶ κατὰ τοὺς νόμους.{(?Β)} ἀλλ' αγν[ ]ὁ κῆρυξ αὐτόθιἐπιθυμιάσας τῶι Βορέαι 〈λιβαν〉ίδιονὀψάριον οὐδὲν ἔλαβον· ἑψήσω φακῆν.αὑτὸν γὰρ οὐθεὶς οἶδε τοῦ ποτ' ἐγένετο,ἀλλ' ὑπονοοῦμεν πάντες ἢ πιστεύομεν.ἄιδοντα λιτυέρσην ἀπ' ἀρίστου τέως.τὸ καλῶς ἔχον που κρεῖττόν ἐστι καὶ νόμου.ἀσκοπυτίνη·ὁ μέσατος·χρεία διδάσκει κἂν ἄμουσος ἦι σοφὸνΚαρχηδόνιον.{ΚΙΘΑΡΙΣΤΗΣ}...{[Α]} ζηλοῖς, λαβών τε τὴ[ν !!!!! ἐλ]ήλυθα[ςθυγατέρα δεῦρο πλουσίαν θ' [ἡγῆι μόνηνταύτην, σεαυτὸν δ' οὐχί;{(Β)} πάντ' ἐγὼ [μ]ό?ν?ηςταύτης λογίζομαί τ' ἐμα?υ?τ?ο?ῦ? τ?ὴν? ἐμ?ήν?.ἐλευθέρα τ' ἦν καὶ πόλεως Ἑλληνίδος,καὶ πάντα ταῦτ' ἐκτησάμην ἀγαθῆι τύχηι.οὐ δεῖ λαβεῖν με πορνο[βοσκοῦ] θ!!![{〈Α〉} τί δὴ τὸ λυποῦν ς' ἐστιν ![!!!οὐ]κ? ἤγαγεςἐνταῦθα τὴν γυναῖκα κα[!!!!!!!!!]ν?;{〈Β〉} οὐκ οἶδ' ὅπου γῆς ἐστιν.{〈Α〉} οὐκ ἐλήλυθεν;{〈Β〉} οὔπω γε, νυνὶ τῶν χρόνων ὄντων μακρῶν.λογίζομαι πᾶν, μή τι κατὰ θάλατταν ἦιἀτύχημα γεγονὸς ἢ περ?ι?[!!!]ζ?ας.{(Α)} μηθαμῶς.{〈Β〉} οὐκ οἶδ'· ἀθυμῶ καὶ δέδοιχ' ὑπερβολῆι.{〈Α〉} εἰκός τι πάσχειν.{(Β)} πρὸς ἀγορὰν δ' οὕτως ἅμαπροάγων ἀκούσηι καὶ τὰ λοίφ', ὧν μοι γενοῦσύμβουλος.{(Α)} οὐθὲν κωλύει με.{(Β)} ταῦτα δὲεἴσω τις ἀγέτω τὴν ταχίστην ἐκποδών.{〈Γ〉} καὶ τί ποτ' ἂν εἴη; πάνυ γὰρ οὐχ αὑτοῦ ποεῖἔργον. μεταπέμπετ' ἐξ ἀγροῦ με Μοσχίων,ὃς ἄλλοτ', εἰ μὲν ἐνθάδ' ὢν τύχοιμ' ἐγώ,εἰς ἀγρὸν ἔφευγεν, εἰ δ' ἐκεῖς' ἔλθοιμ' ἐγώ,ἐνταῦθ' ἀναστρέψας ἔπινε. καὶ μάλακατὰ λόγον· οὐ παρῆν ὁ νουθετῶν πατήροὐκ?[!!!!!!]γην· καὶ γὰρ αὐτὸς ἐγενόμηνεἷς [τῶν δυνα]μένων οὐσίαν μικρὰν ποεῖν.οὐκ [ἠδίκηκε]ν ἡ γυνὴ κατὰ τοῦτό γε,ἀλλ' ἐξ ἐμοῦ 'στιν· οὐθὲν ἀγαθὸν γοῦν ποεῖ.εἰσιτέον εἴσω δ' ἐστίν. ἂν δὲ μὴ τύχηιὢν ἔνδο[ν, ἄρτ]ι πρὸς ἀγορὰν πορεύσομαι·ἐκεῖ γὰρ αὐτόν που πρὸς Ἑρμαῖς ὄψομαι.{〈ΜΟΣΧΙΩΝ〉}ἆρ' οὖν ὁ πατὴρ ἐλήλυθ', ἢ πορευτέονἐμοὶ πρὸς ἐκεῖνόν ἐστιν; οὐ γὰρ δεῖ χρόνοντὸ πρᾶ[γμα λαμ]β?άνειν ὅλως οὐδ' ὁντινοῦν.ἤδη δο[κεῖ μοι πρ]ος[uersuum xxii restant initia in hunc modum·αἰτεῖν [οἶμαι μένειν δεῖ [προσμ?ειν?άτω τὸν [ἐγὼ δὲ περὶ σοῦ. χα?ῖ?ρ[ε〈?〉 καὶ σύ γε [οὐκ ἔλεγον εὐθὺς [ἀλλ' ἀνδρειστέον [τίνα λόγον ἀεὶ π?ρ?ο?ς?[πολλὰ περὶ πολλῶν [γῆμαί με βούλει κ?α?[φρονήσεως γὰρ τ?ο?ῦτ?[ο{〈Γ〉} ὦ Μοσχίων, ἄ?λ?λ?η?ν? μ?[ἕτοιμος εἰ μὴ προστίθ[ἣν δεῖ λαβεῖν· αὐτ[ὸς] δὲ [ἐλευθέραν, τοῦτο πολὺ [μόνον κατὰ λόγον, εἰ δ' α[πρὸς τὸ γένος ἐστίν· ἀλλ[εἰ παρθένον δὴ πρότε[ρονσύμβουλον ἂν καλ?ή?ι?ς? [αὐτὸς κεκρικὼς [ἃ δὴ δέδωκας [μηθεὶς μάτην ε[{〈Μο〉} τὰ δ' ἄλλ' ἄκουσον· σπ?[εἰς τὴν Ἔφεσον· ἔπεσον [τῆς Ἀρτέμιδος ἦν τῆς Ἐ[φεσίαςδειπνοφορία τις παρθένω[νεἶδον κόρην ἐνταῦθα Φανίου [τινὸςΕὐωνύμεως.{(Γ)} Εὐωνυμεῖς κἀ[κεῖ τινέςεἰς' ἐν Ἐφέσωι;{(Μο)} χρέα μὲν οὖν [πράξων παρῆνἐντεῦθεν.{(Γ)} ἆρα τοῦ κιθαριστο[ῦ Φανίουταύτην λαβεῖν ἐσπούδακ[ας τὴν θυγατέρατοῦ γείτονος νῦν ὄντος; ου!ο[ὤιμην ἐγὼ τοὺς πλουσίους, ὦ Φανία,οἷς μὴ τὸ δανείζεσθαι πρόσεστιν, οὐ στένειντὰς νύκτας οὐδὲ στρεφομένους ἄνω κάτω“οἴμοι” λέγειν, ἡδὺν δὲ καὶ πρᾶιόν τιναὕπνον καθεύδειν, ἀλλὰ τῶν πτωχῶν τινα.νυνὶ δὲ καὶ τοὺς μακαρίους καλουμένουςὑμᾶς ὁρῶ πονοῦντας ἡμῖν ἐμφερῆ.ἆρ' ἐστὶ συγγενές τι λύπη καὶ βίος;τρυφερῶι βίωι σύνεστιν, ἐνδόξωι βίωιπάρεστιν, ἀπόρωι συγκαταγηράσκει βίωι.τὸ κουφότατόν σε τῶν κακῶν πάντων δάκνει,πενία. τί γὰρ τοῦτ' ἐστίν; ἧς γένοιτ' ἂν εἷςφίλος βοηθήσας ἰατρὸς ῥαιδίως.εἰ τοὺς ἀδικηθέντας, πάτερ, φευξούμεθα,τίσιν ἂν βοηθήσαιμεν ἄλλοις ῥαιδίως;τὸ μηθὲν ἀδικεῖν ἐκμαθεῖν γάρ, ὦ Λάχης,ἀστεῖον ἐπιτήδευμα κρίνω τῶι βίωι.φιλόμουσον εἶναι 〈κἀγαπᾶν〉 αὐτὸν πάνυἀκούσματ' εἰς τρυφήν τε παιδεύεσθ' ἀεί.οὐκ οἰκοσίτους τοὺς ἀκροατὰς λαμβάνεις.οὕτω τι πρᾶγμ' ἐστ' ἐπίπονον τὸ προσδοκᾶν.ὡς ποικίλον πρᾶγμ' ἐστὶ καὶ πλάνον τύχη.σκοῖδος·ὦ Φανία, μὴ πρόσεχε διαβολαῖς μάτην.ῥάιθυμος ἂν ἦις, Φανία, πένης ἔσει.καλὸν τὸ Κείων νόμιμόν ἐστι, Φανία·ὁ μὴ δυνάμενος ζῆν καλῶς οὐ ζῆι κακῶς.{ΚΟΛΑΞ}{(?ΦΕΙΔΙΑΣ)}[ ]στον ἐν τῶι νῦν βίωι[ ]ων τῶν πατέρων γεγενημένος[ ]ς ὑόν, ὡς πᾶσιν δοκεῖ.[ ]ἐπὶ πράξεις τινὰς[ ο]ἰκίαν ἐμοὶ κενὴν[ ]! παιδάριον αὐτὸς τροφὴν[ ]ν διοικηταῖς τισιν[ ὦ κακό]δαιμον, τυχὸν ἴσως[ ]ων ἀθλίως οὕτω σφόδρα.[ τοῦ]τό μοι ποιητέον.[ σ]ύνοδος ἡμῶν γίνεται[ ] ἑστιάτωρ. δεσ?[π]ότ?η?ς?[ ]δέχεσθ'· ε?ἰ[πέ] μοι,[ ][ ]α δεῖ το!!εντ?[!!!![ λα]μπρὸν ἢ δόξηι μέγαν.[ ]ν· εἰ δὲ μή, τρίτον[ ]αινιαν· ἀγρίαν ἄγε[ ]αρα.{(?ΓΝΑΘΩΝ)} νῦν ἐγὼ[ θαρρεῖ]ν?, Φειδία.{(Φε)} θαρρεῖν; ἐμοὶ[ ]ς ἐμῆς ταύτης μέλει[ ] εἴπηι φλήναφον.[ δέσποι]ν' Ἀθηνᾶ, σῶιζέ με[ ἀ]κριβῶς τὰ πάτρια[ το]ὺς αὐτούς, πόλεις[ ]ουσι.{(?Φε)} τί λέγεις, ἄθλιε;{(?Γν)} [ μᾶλλον βοηθεῖν τοῖς] πονηροῖς τοὺς θεούς·[ ἀγαθοὶ γὰρ ὄντες οὐδὲ]ν ἀγαθὸν πράττομεν[ ὁ διμοιρίτης] φέρων αὐτός ποτε[ ]ον, πήραν, κράνος[ ]ον, διβολίαν, κώιδιον[ δυστ]υχὴς ὄνος φέρει[ ἐξ]αίφνης Βίας.[ ]νεμον.{(?Φε)} τὸν ἐνθαδὶ[ κακοδαι]μ?[ο]νοῦντα πέρυσι[ν εἰ] λ?έγ?[εις[ ]ν διατριβὴν παρ[!!!!]σ?α?ς?[ ]σκωπ?[το]μένου[ !!!!]σπ[εὐ![!!!!! πεν]τ?ήκ?οντα παῖδες ἐχομε[νὁπο[!!!!!!!]ης ὄπισθεν. οἴχομαι.{(?Γν)} τ?ι?κ[ ] κατέπτηκέν ποθενπόλ[ιν προδούς τι]ν' ἢ σατράπην ἢ στ[ρατόπεδον!![ ]ν?εστι. δῆλός ἐστι.{(?Φε)} πῶς;{(?Γν)} οὐθεὶς ἐπλούτησεν ταχέως δίκαιος ὤν·ὁ μὲν γὰρ αὑτῶι συλλέγει καὶ φείδεται,ὁ δὲ τὸν πάλαι τηροῦντ' ἐνεδρεύσας πάντ' ἔχει.{(?Φε)} ὡς ἄδι[κον ]{(?Γν)} ὀμνύω τὸν Ἥλιον,εἰ μὴ φέ[ρων ὁ παῖ]ς ὄπισθ' ἐβάδιζέ μουτὰ Θάσ[ια καί τις] ἦν ὑπόνοια κραιπάλης,ἐβόων [ἂν αὐτῶι παρα]κολουθῶν ἐν ἀγορᾶι·“ἄνθρωπε, πέρυσιν πτωχὸς ἦσθα καὶ νεκρός,νυνὶ δὲ πλουτεῖς. λέγε, τίν' εἰργάζου τέχνην;τοῦτο γ' ἀπόκριναι· πόθεν ἔχεις ταῦτ'; οὐκ ἄπειἐκ τῆς ὁδοῦ 'τέρ]ωσε; τί διδάσκεις κακά;τί λυσιτελεῖν ἡμῖν ἀποφαίνεις τἀδικεῖν;”]με{:} ναί{:}] καὶ πε?π?ρα?κ?' ἄρα]! ἐλπίδων]ε?κ?ε?ι?ν?ου?μ?ε?ν?ω]νην δήπου[] ἔχω· τὸ δ' ἐγκα[λεῖν] με· ὡς οὐ δέον]ω? τὸν χρώμενον{:}ἐ]μβεβρόντησαι π?ά?λ?α?ι?]κ?λ?ίνων μάτηντ]αῖς χερ[σὶν]τουτονί]ς λαμβάνειν{ΔΑΟΣ} οὐκοῦν Γνάθων]οιγε{:} ὦ Γνάθων]μβ[(desunt uersus nonnulli)περανοῦμεν{:} ω?[‵—′τὸν πορνοβοσκό[ν‵—′πάντων{:} {ΔΑΟΣ} πολ.‵—′(desunt uersus fere ii, restant laciniae uersuum iii){(Α)} εἷς ἐστιν, [εἷςδι' οὗ τὰ πάντ' ἀπόλωλε, τρόφιμε, πράγματα