Fragmenta

12b

23

{ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΑ} Josephus C. Apionem I, 34: Ἐπιτάξω δὲ τού-τοις Λυσίμαχον, εἰλη-φότα μὲν τὴν αὐτὴν τοῖς προειρημένοις ὑπόθεσιν τοῦψεύσματος, ὑπερπεπαικότα δὲ τὴν ἐκείνων ἀπιθανότητατοῖς πλάσμασι. Δι' ὃ καὶ δῆλός ἐστι συντεθεικὼς κατὰπολλὴν ἀπέχθειαν. Λέγει γὰρ ἐπὶ Βοκχόρεως τοῦ Αἰ-γυπτίων βασιλέως τὸν λαὸν τῶν Ἰουδαίων λεπροὺς ὄν-τας καὶ ψωροὺς, καὶ ἄλλα νοσήματά τινα ἔχοντας, εἰςτὰ ἱερὰ καταφεύγοντας μεταιτεῖν τροφήν. Παμπόλλωνδὲ ἀνθρώπων νοσηλίᾳ περιπεσόντων, ἀκαρπίαν ἐν τῇΑἰγύπτῳ γενέσθαι. Βόκχοριν δὲ, τὸν τῶν Αἰγυπτίωνβασιλέα, εἰς Ἄμμωνος πέμψαι περὶ τῆς ἀκαρπίας τοὺςμαντευσομένους· τὸν θεὸν δὲ εἰπεῖν τὰ ἱερὰ καθᾶραι ἀπ'ἀνθρώπων ἀνάγνων καὶ δυσσεβῶν, ἐκβαλόντα αὐτοὺςἐκ τῶν ἱερῶν εἰς τόπους ἐρήμους, τοὺς δὲ ψωροὺς καὶλεπροὺς βυθίσαι, ὡς τοῦ ἡλίου ἀγανακτοῦντος ἐπὶ τῇτούτων ζωῇ, καὶ τὰ ἱερὰ ἁγνίσαι, καὶ οὕτω τὴν γῆνκαρποφορήσειν. Τὸν δὲ Βόκχοριν τοὺς χρησμοὺς λα-βόντα τούς τε ἱερεῖς καὶ ἐπιβωμίτας προσκαλεσάμενονκελεῦσαι ἐπιλογὴν ποιησαμένους τῶν ἀκαθάρτων τοῖςστρατιώταις τούτους παραδοῦναι κατάξειν αὐτοὺς εἰς τὴνἔρημον, τοὺς δὲ λεπροὺς εἰς μολιβδίνους χάρτας ἐνδή-σαντας, ἵνα καθῶσιν εἰς τὸ πέλαγος. Βυθισθέντων δὲτῶν λεπρῶν καὶ ψωρῶν, τοὺς ἄλλους συναθροισθέντας εἰςτόπους ἐκτεθῆναι ἐπ' ἀπωλείᾳ· συναχθέντας δὲ βουλεύ-σασθαι περὶ αὑτῶν, νυκτὸς δ' ἐπιγενομένης πῦρ καὶλύχνους καύσαντας φυλάττειν ἑαυτοὺς, τήν τ' ἐπιοῦσαννύκτα νηστεύσαντας ἱλάσκεσθαι τοὺς θεοὺς, περὶ τοῦσῶσαι αὑτούς. Τῇ δ' ἐπιούσῃ ἡμέρᾳ Μωϋσῆν τινα συμ-βουλεῦσαι αὐτοῖς παραβαλλομένους μίαν ὁδὸν τέμνειν,ἄχρις ἂν ἔλθωσιν εἰς τόπους οἰκουμένους, παρακελεύ-σασθαί τε αὐτοῖς μήτε ἀνθρώπων τινὶ εὐνοήσειν μήτεἄριστα συμβουλεύσειν, ἀλλὰ τὰ χείρονα, θεῶν τε ναοὺςκαὶ βωμοὺς, οἷς ἂν περιτύχωσιν, ἀνατρέπειν. Συναι-νεσάντων δὲ τῶν ἄλλων, τὰ δοχθέντα ποιοῦντας διὰ τῆςἐρήμου πορεύεσθαι, ἱκανῶς δὲ ὀχληθέντας ἐλθεῖν εἰς τὴνοἰκουμένην χώραν, καὶ τούς τε ἀνθρώπους ὑβρίζονταςκαὶ τὰ ἱερὰ συλῶντας καὶ ἐμπρήσαντας ἐλθεῖν εἰς τὴννῦν Ἰουδαίαν προσαγορευομένην, κτίσαντας δὲ πόλινἐνταῦθα κατοικεῖν. Τὸ δὲ ἄστυ τοῦτο Ἱερόσυλα ἀπὸτῆς ἐκείνων διαθέσεως ὠνομάσθαι· ὕστερον δ' αὑτοὺςἐπικρατήσαντας χρόνῳ διαλλάξαι τὴν ὀνομασίαν πρὸςτὸ μὴ οἰνειδίζεσθαι, καὶ τήν τε πόλιν Ἱεροσόλυμα, καὶαὑτοὺς Ἱεροσολύμους προσαγορεύεσθαι. Idem II, c. 2: Λυσί-μαχος δὲ κατὰ Βόκχοριν τὸν βασιλέα, τουτέστι πρὸ ἐτῶνχιλίων ἑπτακοσίων (sc. ἀπαλλαγῆναί φησι τοὺς Ἰου-δαίους ἐξ Αἰγύπτου)· Μόλων δὲ καὶ ἄλλοι τινὲς ὡς αὐτοῖςἔδοξεν. Josephus C. Apion. II, 2: Τὸν δὲ ἀριθμὸν τῶνἐλασθέντων τὸν αὐτὸν Λυσιμάχῳ σχε-διάσας—ἕνδεκα γὰρ αὐτοὺς εἶναι φησὶμυριάδας—. Idem ibid. II, 14: Καὶ Ἀπολλώνιος ὁ Μόλων καὶΛυσίμαχος καί τινες ἄλλοι τὰ μὲν ὑπ' ἀγνοίας, τὸ πλεῖ-στον δὲ κατὰ δυσμένειαν περί τε τοῦ νομοθετήσαντοςἡμῖν Μωυσέως καὶ περὶ τῶν νόμων πεποίηνται λόγουςοὔτε δικαίους οὔτε ἀληθεῖς, τὸν μὲν ὡς γόητα καὶ ἀπα-τεῶνα διαβάλλοντες, τοὺς νόμους δὲ κακίας ἡμῖν καὶοὐδεμιᾶς ἀρετῆς φάσκοντες εἶναι διδασκάλους.{ΘΗΒΑΪΚΑ ΠΑΡΑΔΟΞΑ.}{E LIBRO PRIMO.} Schol. Ap. Rhod. III, 1179: Περὶ δὲ τῆς Εὐ-ρώπης καὶ τῆς Κάδμου εἰς Θήβας παρουσίας Λυσίμα-χος ἐν τῇ πρώτῃ τῶν Θηβαϊκῶν παραδόξωνσυνείλοχε πολλὴν τὴν ὕλην διαφωνοῦσαν. Schol. Eur. Phoen. 26: Οἱ δὲ τὴν Σφίγγα Μακα-ρέως μὲν γενέσθαι γυναῖκα, θυγατέρα δὲ Οὐκαλέγοντος,ἑνὸς τῶν ἐγχωρίων· οὗ τελευτήσαντος κατασχεῖν τὴνΣφίγγα, ἐπαναιρεθῆναι ὑπό τινος Οἰδίποδος συνελθόν-τος αὐτῇ. Τινὲς δὲ καὶ Λαΐου τὴν Σφίγγα παραδιδόα-σιν, ὡς Λυσίμαχος.{E LIBRO DECIMO TERTIO.} Schol. Sophocl. Oed. C. 91: Εἰσί γε οἵ φασι τὸμνῆμα τοῦ Οἰδίποδος ἐν ἱερῷ Δήμητρος εἶναι ἐν Ἐτεω-νῷ, μεταγαγόντων αὐτὸν ἐκ Κεοῦ τινὸς ἀσήμου χωρίου,καθάπερ ἱστορεῖν φησὶν Ἀρίζηλον Λυσίμαχος ὁ Ἀλε-ξανδρεὺς ἐν ιγʹ [ἐν γʹ?] τῶν Θηβαϊκῶν, γράφων οὕτως·«Οἰδίπου δὲ τελευτήσαντος, καὶ τῶν φίλων ἐν Θήβαιςθάπτειν αὐτὸν διανοουμένων, ἐκώλυον οἱ Θηβαῖοι διὰτὰς προγεγενημένας συμφορὰς, ὡς ὄντος ἀσεβοῦς. Οἱ δὲκομίσαντες αὐτὸν εἴς τινα τόπον τῆς Βοιωτίας καλού-μενον Κεὸν ἔθαψαν αὐτόν. Γινομένων δὲ τοῖς ἐν τῇ κώμῃκατοικοῦσιν ἀτυχημάτων τινῶν, οἰηθέντες αἰτίαν εἶναιτὴν Οἰδίπου ταφὴν, ἐκέλευον τοὺς φίλους ἀναιρεῖν αὐτὸνἐκ τῆς χώρας. Οἱ δὲ ἀπορούμενοι τοῖς συμβαίνουσιν,ἀνελόντες ἐκόμισαν εἰς Ἐτεωνόν. Βουλόμενοι δὲ λάθρᾳτὴν ταφὴν ποιήσασθαι, καταθάπτουσιν νυκτὸς ἐν ἱερῷΔήμητρος, ἀγνοήσαντες τὸν τόπον. Καταφανοῦς δὲ γε-νομένου, πέμψαντες οἱ τὸν Ἐτεωνὸν κατοικοῦντες, τὸνθεὸν ἐπηρώτων, τί ποιῶσιν. Ὁ δὲ θεὸς εἶπεν, μὴ κινεῖντὸν ἱκέτην τῆς θεοῦ. Διόπερ αὐτοῦ τέθαπται. Τὸ δὲ ἱερὸνΟἰδιπόδειον κληθῆναι.» Schol. Pind. Isthm. IV, 104: Περὶ τῶν Ἡρακλέοςπαίδων Λυσίμαχός φησί τινας ἱστορεῖν, μὴ ὑπὸ Ἡρα-κλέος, ἀλλ' ὑπό τινων δολοφονηθῆναι ξένων. Schol. Eurip. Hippol. 545: Λυσίμαχος δέ φησινἐν τοῖς Θηβαϊκοῖς παραδόξοις, τριάκοντα ἀργυρίου τά-λαντα ἀπαιτούντων (τῶν Οἰχαλιέων sc.) ποινὴν ἐπὶἸφίτῳ, οὕτως ἐπ' αὐτοὺς Ἡρακλέα στρατεῦσαι.{ΝΟΣΤΟΙ.}{E LIBRO PRIMO.} Schol. Pind. Pyth. V, 108: Περὶ τῆς εἰς Κυρή-νην ἀφίξεως τῶν Ἀντηνοριδῶν Λυσίμαχος ἐν πρώτῳ τῶνΝόστων ἱστορεῖ, παρ' Ἄμνακι (Ἀκαμνάκει?) βασιλεῖΛιβύων αὐτοὺς ᾠκηκέναι, μὴ βουλομένους συνοικεῖν τοῖςτὸ Ἴλιον πεπορθηκόσι, καὶ ὅτι ἔκτισανμεθ' ἱκανὸν χρόνον τὸν μεταξὺ Κυρήνης καὶ τῆς θαλάσ-σης κείμενον λόφον Ἀντηνοριδῶν ἐπικεκλημένον. Tzetzes ad Lyc. 874: Λυσίμαχος ἐν πρώτῳ τῶνΝόστων οὕτω πως λέγει· «Γλαῦκος, Ἀκάμας, Ἱππό-λοχος, οἱ Ἀντηνορίδαι, παρ' Ἀκαμνάκει βασιλεῖ Λι-βύων ᾤκησαν, μὴ βουλόμενοι συνοικεῖν τοῖς τὸ Ἴλιονπορθήσασιν, οἳ μεθ' ἱκανὸν χρόνον τὸν μεταξὺ Κυρήνηςκαὶ τῆς θαλάσσης Ἀντηνοριδῶν λόφον ἔκτισαν καὶ ᾤκη-σαν.»{E LIBRO SECUNDO.} Plutarch. De fluv. c. 18, 12: Ἀθηναῖον δ' ὄροςἔλαβε τὴν προσηγορίαν ἀπ' Ἀθηνᾶς. Μετὰ γὰρ τὴν τοῦἸλίου πόρθησιν Διομήδης, εἰς Ἄργος ὑποστρέψας, εἰςτὸν Κεραύνιον ἀνέβη λόφον, καὶ τέμενος Ἀθηνᾶς κα-τασκευάσας, τὸ ὄρος ἀπὸ τῆς θεᾶς Ἀθηναῖον μετωνό-