Ceteri Aristophanis libri

5

6

7

append

{Ὑποθέσεις ἄμετροι.} Arg. Soph. Ant.: Ἀριστοφάνους γραμματικοῦ. Ἀν-τιγόνη παρὰ τὴν πρόςταξιν τῆς πόλεως θάψασα τὸν Πολυ-νείκην ἐφωράθη καὶ εἰς μνημεῖον κατάγειον ἐντεθεῖσα παρὰτοῦ Κρέοντος ἀνῄρηται· ἐφ' ᾗ καὶ Αἵμων δυςπαθήσας διὰτὸν εἰς αὐτὴν ἔρωτα ξίφει ἑαυτὸν διεχρήσατο. ἐπὶ δὲ τῷ τού-του θανάτῳ καὶ ἡ μήτηρ Εὐρυδίκη ἑαυτὴν ἀνεῖλε. Τὸ μὲν δρᾶμα τῶν καλλίστων Σοφοκλέους. στασιάζεταιδὲ τὰ περὶ τὴν ἡρωίδα ἱστορούμενα καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτῆςἸσμήνην, ἃς ὁ μὲν Ἴων ἐν τοῖς διθυράμβοις καταπρησθῆναίφησιν ἀμφοτέρας ἐν τῷ ἱερῷ τῆς Ἥρας ὑπὸ Λαοδάμαντοςτοῦ Ἐτεοκλέους· Μίμνερμος δέ φησι τὴν μὲν Ἰσμήνην προσο-μιλοῦσαν Θεοκλυμένῳ ὑπὸ Τυδέως κατὰ Ἀθηνᾶς ἐγκέλευσιντελευτῆσαι. [τὸ δὲ δρᾶμα τὴν ἐπιγραφὴν ἔσχεν ἀπὸ τῆς παρ-εχούσης τὴν ὑπόθεσιν Ἀντιγόνης.] Κεῖται δὲ ἡ μυθοποιίακαὶ παρ' Εὐριπίδῃ ἐν Ἀντιγόνῃ· πλὴν ἐκεῖ φωραθεῖσα μετὰτοῦτο Αἵμονι δίδοται πρὸς γάμου κοινωνίαν καὶ τίκτει τὸνΜαίονα. Ἡ μὲν σκηνὴ τοῦ δράματος ὑπόκειται ἐν Θήβαις ταῖςΒοιωτικαῖς. ὁ δὲ χορὸς συνέστηκεν ἐξ ἐπιχωρίων γερόντων·προλογίζει δὲ ἡ Ἀντιγόνη· ὑπόκειται δὲ τὰ πράγματα ἐπὶ τῶνΚρέοντος βασιλείων. τὸ δὲ κεφάλαιόν ἐστι τάφος Πολυνείκους,Ἀντιγόνης ἀναίρεσις, θάνατος Λίμονος καὶ μόρος Εὐρυδίκηςτῆς Αἵμονος μητρός. φασὶ δὲ τὸν Σοφοκλέα ἠξιῶσθαι τῆς ἐνΣάμῳ στρατηγίας, εὐδοκιμήσαντα ἐν τῇ διδασκαλίᾳ τῆς Ἀντι-γόνης. λέλεκται δὲ τὸ δρᾶμα τοῦτο τριακοστὸν δεύτερον. Arg. Eur. Med. Ἀριστοφάνους τοῦ γραμματικοῦ.Μήδεια διὰ τὴν πρὸς Ἰάσονα ἔχθραν τῷ ἐκεῖνον γεγαμηκέ-ναι Γλαύκην τὴν Κρέοντος θυγατέρα ἀπέκτεινε μὲν Γλαύκηνκαὶ Κρέοντα καὶ τοὺς ἰδίους υἱούς, ἐχωρίσθη δὲ ἸάσονοςΑἰγεῖ συνοικήσουσα. παρ' οὐδετέρῳ κεῖται ἡ μυθοποιία. Ἡ μὲν σκηνὴ τοῦ δράματος ὑπόκειται ἐν Κορίνθῳ, ὁ δὲχορὸς συνέστηκεν ἐκ γυναικῶν πολιτίδων. ἐδιδάχθη ἐπὶ Πυ-θοδώρου ἄρχοντος κατὰ τὴν ὀγδοηκοστὴν ἑβδόμην ὀλυμπιάδα.πρῶτος Εὐφορίων, δεύτερος Σοφοκλῆς, τρίτος Εὐριπίδης. Μή-δεια, Φιλοκτήτης, Δίκτυς, Θερισταὶ σάτυροι. οὐ σώζεται. Arg. Eur. Bacch. Ἀριστοφάνους γραμματικοῦ. Δι-όνυσος ἀποθεωθεὶς μὴ βουλομένου Πενθέως τὰ ὄργια αὐτοῦἀναλαμβάνειν, εἰς μανίαν ἀγαγὼν τὰς τῆς μητρὸς ἀδελφάς,ἠνάγκασε Πενθέα διασπάσαι. ἡ μυθοποιία κεῖται παρ' Αἰσχύ-λῳ ἐν Πενθεῖ.{Ὑποθέσεις ἔμμετροι.}Arg. Soph. Oed. R. {Ἀριστοφάνους γραμματικοῦ ὑπόθεσις.}Λιπὼν Κόρινθον Οἰδίπους, πατρὸς νόθοςπρὸς τῶν ἁπάντων λοιδορούμενος ξένος,ἦλθεν πυθέσθαι Πυθικῶν θεσπισμάτων,ζητῶν ἑαυτὸν καὶ γένους φυτοσπόρον.εὑρὼν δὲ τλήμων ἐν στεναῖς ἁμαξιτοῖςἄκων ἔπεφνε Λάιον γεννήτορα.Σφιγγὸς δὲ δεινῆς θανάσιμον λύσας μέλος,ᾔσχυνε μητρὸς ἀγνοουμένης λέχος.λοιμὸς δὲ Θήβας εἷλε καὶ νόσος μακρά.Κρέων δὲ πεμφθεὶς Δελφικὴν πρὸς ἑστίαν,ὅπως πύθοιτο τοῦ κακοῦ παυστήριον,ἤκουσε φωνῆς μαντικῆς θεοῦ πάρα,τὸν Λαΐειον ἐκδικηθῆναι φόνον.ὅθεν μαθὼν ἑαυτὸν Οἰδίπους τάλαςδισσαῖσι χερσὶν ἐξανάλωσεν κόρας,αὐτὴ δὲ μήτηρ ἀγχόναις διώλετο. Arg. Ar. Ach. {Ἀριστοφάνους γραμματικοῦ.}Ἐκκλησίας οὔσης παραγίνονταί τινεςπρέσβεις παρὰ Περσῶν καὶ παρὰ Σιτάλκους πάλιν,οἱ μὲν στρατιὰν ἄγοντες, οἱ δὲ χρυσίον·παρὰ τῶν Λακεδαιμονίων τε μετὰ τούτους τινὲςσπονδὰς φέροντες, οὓς Ἀχαρνεῖς οὐδαμῶςεἴασαν, ἀλλ' ἐξέβαλον· ὧν καθάπτεταισκληρῶς ὁ ποιητής. [αὐτὸ τὸ ψήφισμά τεΜεγαρικὸν ἱκανῶς φησι καὶ τὸν Περικλέαοὑκ τῶν Λακώνων τῶνδε πάντων αἴτιον,σπονδὰς λύσιν τε τῶν ἐφεστώτων κακῶν.] Argum. Ar. Eq. {Ἀριστοφάνους γραμματικοῦ.}Παράγει τινὰ Κλέωνα τὸν καλούμενονΠαφλαγόνα καὶ ἔτι βυρσοπώλην πικρότατακατεσθίοντά πως τὰ κοινὰ χρήματα·ἐν παραλογισμῷ διαφέροντ' ἐρρωμένως ἀλλαντοπώλην, εὐθέως σκατοφάγον,πεισθέντα τ' ἐπιθέσθαι σὺν ἱππεῦσίν τισι,ἐν τῷ χορῷ παροῦσι, τῇ τῶν πραγμάτωνἀρχῇ Κλέωνός τ' ἐν μέσῳ κατηγορεῖν.ἐγένετο τοῦτ'· ἐξέπεσεν ὁ Κλέων παγκάκως·ὁ δὲ σκατοφάγος ἔτυχε προεδρίας καλῆς. Arg. Ar. Vesp. {Ἀριστοφάνους γραμματικοῦ.}Φιλοῦντα δικάζειν πατέρα παῖς εἵρξας ἄφνωαὐτός τ' ἐφύλαττεν ἔνδον οἰκέται θ' ὅπωςμὴ λανθάνῃ μηδ' ἐξίῃ διὰ τὴν νόσον·ὁ δ' ἀντιμάχεται παντὶ τρόπῳ καὶ μηχανῇ.εἶθ' οἱ συνήθεις καὶ γέροντες, λεγόμενοισφῆκες, παραγίνονται βοηθοῦντες σφόδραἐπὶ τῷ δύνασθαι κέντρον ἐνιέναι τισὶφρονοῦντες ἱκανόν. ὁ δὲ γέρων τηρούμενοςσυμπείθετ' ἔνδον διαδικάζειν καὶ βιοῦν,ἐπεὶ τὸ δικάζειν κέκρικεν ἐκ παντὸς τρόπου. Arg. Ar. Pac. {Ἀριστοφάνους γραμματικοῦ.}Τῷ Διὶ φράσαι σπεύδων τὰ κατ' ἀνθρώπους [κακὰ]Τρυγαῖος ἐθέλων ἀναπετέσθ' ὡς τοὺς θεοὺςἐξέτρεφεν ὄρνιθ'· ὡς δ' ἀνέπτη, κατέλαβενἙρμῆν μόνον ἄνω. κᾆτ' ἐπιδείκνυσιν φράσαςτὸν Πόλεμον ἐν βυθῷ τ' ἀπῃωρημένονἀέρος, ἕτοιμόν τ' ὄντα πρὸς κακουχίαντὴν πρότερον, Εἰρήνην δὲ κατορωρυγμένην,ἣν ἱκέτευσαν οἱ κατ' ἀγροὺς ἀνάπαλινπορεῖν τὸ μέλλον. ἡ δ' ἐπένευσε καὶ τότεἀπάγουσιν αὐτὴν ἐκ βερέθρου καὶ τἀγαθά.