The Greek Library Catalogue

Anonymous

Fragmentum

Edition reference
Fragmentum, ed. H. J. Mette, "Die 'Kleinen' griechischen Historiker heute," Lustrum 21 (1978) 30.
CTS identifier
urn:cts:greekLit:tlg0688.tlg003.local001
Rights
Document TEI P5 local en UTF-8.
Corpus release
2.2.0 · 2026-08-29
Bibliographic authority
View bibliographic record ↗

7bis

HERODIANOS Καθολικὴ προσωιδία 7, Cod. Vindob. Hist. Gr. 10

fol. 6v. ed. H. Hunger, Jahrb. Österr. Byz. Gesellsch. 19, 1967, 10. 17:

... [!!!!!]δυος‘

ποταμὸς Πόντου, ὡς <Ἀγαθοκλῆς>.

{ΠΕΡΙ ΚΥΖΙΚΟΥ.}{E LIBRO PRIMO} Stephan. Byz.: Βέσβικος, νησίδιον περὶ Κύζικον ...Ἀγαθοκλῆς δὲ ἐν πρώτῃ Περὶ Κυζίκου φησὶν ὅτικτίσμα ἐστὶ Φερσεφόνης, καὶ ὄνομα ἔχει γίγαντος (?).Οἱ γὰρ γίγαντες ἀπορρήξαντες αἰγιαλοὺς ἐκύλιον διὰτῆς θαλάσσης, ἐγχῶσαι τὰς ἐκβολὰς τοῦ Ῥυνδακοῦζητοῦντες. Ἡ δὲ Κόρη ἀγωνιῶσα περὶ Κυζίκου, τὰςπέτρας ἐρρίζωσε, καὶ νῆσον ἐποίησεν, ἥτις ἀφ' ἑνὸςτῶν ὕστερον οἰκισάντων Πελασγῶν προσηγόρευταιΒέσβικος, ἐφ' ᾗ τοὺς λειπομένους τῶν Γιγάντων ἠφά-νισε σὺν Ἡρακλεῖ. Τὸ ἐθνικὸν Βεσβικηνός. Athenaeus IX: Περὶ δὲ ὑῶν, ὅτι ἱερόνἐστι τὸ ζῷον παρὰ Κρησὶν, Ἀγαθοκλῆς ὁ Βαβυλώνιοςἐν πρώτῳ Περὶ Κυζίκου φησὶν οὕτως· «Μυθεύουσινἐν Κρήτῃ γενέσθαι τὴν Διὸς τέκνωσιν ἐπὶ τῆς Δίκτης,ἐν ᾗ καὶ ἀπόρρητος γίνεται θυσία. Λέγεται γὰρ ὡς ἄραΔιὶ θηλὴν ὑπέσχεν ὗς, καὶ τῷ σφετέρῳ γρυσμῷ πε-ριοιχνεῦσα τὸν κνυζηθμὸν τοῦ βρέφεος, ἀνεπάϊστοντοῖς παριοῦσιν ἐτίθει. Διὸ πάντες τὸ ζῷον τοῦτο πε-ρίσεπτον ἡγοῦνται, καὶ οὐ (φησὶ) τῶν κρεῶν δαίσαιντο.Πραίσιοι δὲ καὶ ἱερὰ ῥέζουσιν ὑῒ, καὶ αὕτη προτελὴςαὐτοῖς ἡ θυσία νενόμισται.» Τὰ παραπλήσια ἱστορεῖκαὶ Νεάνθης ὁ Κυζικηνὸς ἐν δευτέρῳ Περὶ τελετῆς. Etym. M.: Δίκτη, ὄρος τῆς Κρήτης,εἴρηται παρὰ τὸ <τέκω,> τίκτω, τίκτα τις οὖσα, ἀπὸτοῦ ἐκεῖ τεχθῆναι τὸν Δία. Ἀγαθοκλῆς δὲ θηλυκὸνὄνομα εἶναι τὸ Δίκταιον ὄρος (φησί). Athenaeus I: Κῦρος δὲ ὁ μέγας Πυθάρχῳτῷ Κυζικηνῷ, φίλῳ ὄντι, ἐχαρίσατο ἑπτὰ πόλεις, ὥςφησιν ὁ Βαβυλώνιος Ἀγαθοκλῆς, Πήδασον, Ὀλύμ-πιον, Ἀκαμάντιον, [Τίον,] Σκῆπτρα, Ἀρτύψον, Τορ-τύρην. Ὁ δ' εἰς ὕβριν, φασὶ (φησὶ?), καὶ ἄνοιαν προελ-θὼν, τυραννεῖν ἐπεχείρησε τῆς πατρίδος, στρατιὰνσυναγαγών. Καὶ οἱ Κυζικηνοὶ ἐξορμήσαντες ἐπ' αὐτὸνἐβοηδρόμουν, πρόκροσσοι φερόμενοι ἐπὶ τὸν κίνδυνον.{E LIBRO TERTIO.} Idem XII: Ἀγαθοκλῆς δ' ἐν τρίτῳ ΠερὶΚυζίκου ἐν Πέρσαις φησὶν εἶναι καὶ χρυσοῦν καλού-μενον ὕδωρ. Εἶναι δὲ τοῦτο λιβάδας ἑβδομήκοντα, καὶμηδένα πίνειν ἀπ' αὐτοῦ ἢ μόνον βασιλέα καὶ τὸνπρεσβύτατον αὐτοῦ τῶν παίδων· τῶν δ' ἄλλων ἐάν τιςπίῃ, θάνατος ἡ ζημία. Idem XIV: Ἐρῶ δὲ πρότερονπερὶ τῶν παρὰ Ἀλεξανδρεῦσι καλουμένων κοννάρωνκαὶ παλιούρων. Μνημονεύει δὲ αὐτῶν Ἀγαθοκλῆςὁ Κυζικηνὸς, ἐν τρίτῃ τῶν Περὶ τῆς πατρίδος, λέγωνοὕτως· «Κεραυνοῦ δὲ σκήψαντος εἰς τὸν τάφον, ἀνε-βλάστησεν ἐκ τοῦ σήματος δενδρίον, ὃ ἐκεῖνοι κόνναρονἐπονομάζουσιν. Ἔστι δὲ τὸ δενδρίον τῷ μεγέθει μὲνπτελέης καὶ πεύκης οὐδέν τι μεῖον. Ἀκρέμονας δ' ἔχειθαμέας καὶ δολιχοὺς καὶ ἐπ' ὀλίγον ἀκανθώδεας, τὸδὲ φύλλον τέρεν καὶ χλωρὸν, τῇ φυῇ περιφερές. Καρ-ποφορεῖ δὲ δὶς τοῦ ἔτεος, ἦρός τε καὶ φθινοπώρου.Γλυκὺς δὲ πάνυ ὁ καρπὸς, μέγεθος κατὰ φαυλίην ἐλαίην,καὶ τὴν σάρκα καὶ τὸ ὀστέον ταύτῃ προσείκελον, διαλ-λάσσον δὲ τῇ τοῦ χυμοῦ ἡδονῇ. Καὶ τρώγεται ἔτιχλωρὸς ὁ καρπός· καὶ ἐπὴν αὐανθῇ, ποιοῦσιν ἐξ αὐτοῦἄλευρα, καὶ πατέονται ταῦτα, οὐ μάξαντες, οὐδ' ὕδατιδεύοντες, ἀλλὰ φαύλως ὁκοῖά περ πέφυκεν.»{E LIBRO INCERTO} Schol. ad Hesiod. Th. 485: Ἀγαθοκλῆς δὲ ὁ Βα-βυλώνιός φησι τὴν Ῥέαν ἐκ Προικοννήσου δέξασθαιτὸν λίθον, sc. quem Saturno devorandum dedit. Festus: Agathocles, Cyzicena-rum rerum conscriptor,ait, vaticinio Heleni impul-sum Aeneam Italiam petivisse portantem suam se-cum neptem Ascani filiam nomine Rhomam, eam-que, ut Italia sint Phryges potiti et hisregionibus maxime, quae nunc sunt vicinae urbi,prima omniumconsecrasse in Palatio Fidei templum, in quomonte postea quum conderetur urbs, visam essejustam vocabuli Romae causam, eam, quae priore,unde ea locumdedicavisset Fidei. Ait quidem Agathocles compluresesse auctores, qui dicunt Aeneam sepultum in urbeBerecynthia proxime flumen Nolon, atque ex ejusprogenie quendam nomine Rhomum venisse in Ita-liam, et urbem Romam nominatam condidisse. Solin. Polyh. c. I: Agathocles scribit Romennon captivam fuisse, ut supra dictum est, sed abAscanio natam, Aeneae neptem, appellationis istiuscausam fuisse.{ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΑ.}{E LIBRO SEPTIMO.} Schol. Apoll. Rh. IV, 761: Ἀγαθοκλῆς ἐντοῖς Ὑπομνήμασι περὶ τῶν χαλκείων τοῦ Ἡφαίστουἱστορῶν, φησὶ κατὰ Σικελίαν δύο εἶναι νήσους, ὧνἡ μὲν καλεῖται Ἱέρα, ἡ δὲ Στρογγύλη· αἵτινες ἡμέραςκαὶ νυκτὸς πῦρ ἀφιᾶσιν. [Ὁ δὲ αὐτός φησιν ἐν ἑβδόμῳ·«Ἐν Σικελίᾳ νῆσοι ὑπάρχουσι. Τούτων δύο πῦρ ἀφιᾶσι.]Καλεῖται δὲ ἡ μὲν Αἰόλου, ἡ δὲ Ἡφαίστου, ἐν ᾗ πυρὸςποταμούς φασιν ἀνιέναι.» Cicero De div. I, 24: Apud Agathoclem scri-ptum in historia est Hamilcarem Carthaginiensemquum oppugnaret Syracusas, visum esse audirevocem se postridie coenaturum Syracusis· quumautem is dies illuxisset, magnam seditionem incastris ejus inter Poenos et Siculos milites esse fa-ctam· quod quum sensissent Syracusani, impro-visos eos in castra irrupisse, Hamilcaremque ab iisvivum esse sublatum. Ita res somnium comproba-vit.