Fragmenta et tituli
- Edition reference
- Fragmenta et tituli, ed. H. Lloyd-Jones and P. Parsons, Supplementum Hellenisticum, Berlin: De Gruyter, 1983: 279–285.
- CTS identifier
urn:cts:greekLit:tlg0703.tlg001.local001- Rights
- Document TEI P5 local en UTF-8.
- Corpus release
- 2.2.0 · 2026-08-29
- Bibliographic authority
- View bibliographic record ↗
568-82
{Ἁλιευτικόν}
569
ἢ λευκὴν συνόδοντα βόηκάς τε τριγκούς τε
570
ἠβαιῇ καρῖδι καὶ εἴ ποτε βεμβράδι, κείνῃ
ζωῇ ἔπ' ἀγρώσσοις· τάδε 〈δὴ〉 σκέψαιο δέλετρα
571
ὕκην ἢ κάλλιχθυν, ὁτὲ χρόμιν, ἄλλοτε δ' ὀρφὸν
ἢ γλαῦκον περόωντα κατὰ μνία σιγαλόεντα
572
ἢ σκάρον ἢ κῶθον τροφίην καὶ ἀναιδέα λίην
χάννους τ' ἐγχέλυάς τε καὶ ἐννυχίην πίτυνον
ἢ μύας ἢ ἵππους ἠὲ γλαυκὴν κορύδυλιν.
573
γλαύκους ἢ ὀρφῶν ἔναλον γένος ἠὲ μελάγχρων
κόσσυφον ἢ κίχλας ἁλιειδέας, ἄλλοτε δ' ἄλλῃ
σάργον ἐπικέλσοντα, λινοπληγέστατον ἰχθύν.
574
τοῖσί κεν ἄρμενα πάντα παροπλίσσαιο δέλετρα
κουρύλον ἢ πειρῆνα ἢ εἰναλίην ἕρπηλαν
575
ἄλλοτε καρχαρίην, ὁτὲ δὲ ῥόθιον ψαμαθῖδα
576
ῥηϊδίως ἕλκοιτο καὶ αἰολίην κορακῖνον
577
ἄλλοτε δ' αὖ πέρκας, ὁτὲ δὲ στροφάδας παρὰ πέτρην
φυκίδας ἀλφηστήν τε καὶ ἐν χροιῇσιν ἐρυθρὸν
σκορπίον ἢ πέρκαισι καθηγητὴν μελάνουρον
578
τοῖσί κε θηρήσαιο λαβεῖν λελιημένος ἰχθὺν
ἠὲ μέγαν συνόδοντ' ἢ ἀρνευτὴν ἵππουρον
ἠὲ φάγρον λοφίην, ὁτὲ δ' ἀγρόμενον σκιαδῆα.
579
†ἀκονίας κιγκάλους τε καὶ ἀλλοπίην τράχουρον†
580
κανθαρίδα προφανεῖσαν ὕαινάν τε τρίγλην τε
581
ἢ σπάρον ἢ ὕκας ἀγεληΐδας ἢ ἐπὶ φάγρον
πέτρῃ ἀλωόμενον
582
φύλλων δ' ὅσς' ἄσπαρτα τά τ' ἐρρίζωται ἀρούραις
χείματος ἠδ' ὁπόταν πολυάνθεμον εἶαρ ἵκηται,
αὐχμηρὴν σκόλυμόν τε καὶ ἀγριάδα σταφυλῖνον,
†ῥάφιν τ' ἔμπεδον† καὶ καυ〈κα〉λίδ' ἀγροιῶτιν.
583
κεῖνο δὲ δὴ σκέπτοιο, τό κεν καὶ ἰουλίδα μάργον
πολλὸν ἀποτροπ〈ό〉ῳτο καὶ ἰοβόλον σκολόπενδραν
584
καὶ δὲ σύ γε μνήσαιο δελείατος, ὅττι παρ' ἄκρα
δήεις αἰγιαλοῖο γεώλοφα· οἱ μὲν ἴουλοι
κέκληνται, μέλανες, γαιηφάγοι, ἔντερα γαίης.
ἠὲ καὶ ἑρπήλας δολιχήποδας, ὁππότε πέτραι
ἀμμώδεις κλύζωνται ἐπ' ἄκρῃ κύματος ἀγῇ,
ἔνθεν ὀρύξασθαι θέμεναί τ' εἰς ἄγγος ἀολλεῖς.
585
ἄλλοτ' ἐρυθρὸν
κόκκυγ' ἢ ὀλίγας πεμφηρίδας, ἄλλοτε σαῦρον
586
ἢ ψόρον ἢ σάλπας ἢ αἰγιαλῆα δράκοντα
587
τοῖσί κεν εὐμαρέως θαλάμης ἄπο μακρὸν ἀείροις
σκορπίον ἢ ὀρφὸν περιτρηχέα· τῶν γὰρ ἐπ' ἄκρης!!!
588
σὺ δ' ἂν καὶ χαλκίδ' ἐκείνην
αὕτως ἀμπείραις ὀλίγην καὶ μαινίδα 〈 〉
589(+ 590-4)
{Θηριακόν}
590
[ ]ὑπόχλωρόν 〈γε〉 μὲν ἕλκος
κοιλαίνει, τὸ δὲ πολλὸν ἀνέδραμεν αὐτόθεν οἶδος
591
ῥέθεσίν γε μὲν εἴδετ' ἔπ' ἰχὼρ
ἠερόεις, τότε δ' αὖ μολίβῳ ἐναλίγκιον εἶδος
ἀμφί ἑ κυμαίνει χάλκῃ ἴσον
592
κιρράς