Commentarius in Platonis Theaetetum

[!!!!!!!! Πρ]ωταγο-

[ρ !!!!!!!!!!!]χρη

[!!!!!! Πρωτα]γ?όραν

[!!!!!!!!!!]υ?ποδη-

[ματ !!!!!!!!]άνει·

[!!!!!!!!!!!]δεμεν

[!!!!!!!!!!!]τικωι·

[!!!!!!!!!!!]ουιε

[!!!!!!!!!!!!]σων

[!!!!!!!!!!!]υγηι

[!!!!! Πρωτα]γόραι

[!!!!!!!!!!!!]λοι<

[!!!!!!!!!!!]αιξε

[!!!!!!! σο]φισταὶ

[!!!!!!!!!!!]ηνκα-

[!!!!!!!!!!]σεψδο

[!!!!!!!!!!!]ενδε

[!!!!!!!!!!]ν?ιη?μ?η

[!!!!!!!! Πρ]ωταγό-

[!!!!!!!!!!!]ε?το ἐ-

[!!!!!!!!!!!]α?ιτο

[!!!!!!!!!!!]ο?περ

[!!!!!!!!!!!!!]ως.

αὐτῆι. ἅμα δὲ καὶ Θε?[όδω-]

⸏ρος μὲν ἑταῖρος ἦν

τῶι Πρωταγόραι, ὁ δ[ὲ]

Θεαίτητος ἐνετύγ?-

χανεν τῶι συγγράμ-

ματι τῶι Πρωταγ?ό?ρ?ο?υ?

τῶι Περὶ ἀληθείας, ἐν? ὧ?ι?

περὶ ἐπιστήμης λ?έ?γει?.

ταῦτα μὲν οὖ[ν] ἀναγ-

κ?α?[ῖ]ον ἦν προανακα-

θήρασθαι. τῶν δὲ Πλα-

⸏τωνικ[ῶν] τινες ᾠή-

θησ?[αν περ]ὶ? κριτηρίου

ε[ἶναι τὸν] διάλογον,<

ἐ[πεὶ] καὶ πλεονάζει<

ἐν τῆι περὶ τούτου σκέ-

ψει. τὸ δ' οὐχ? οὕτως ἔ-<

χει, ἀλλὰ π[ρ]όκειται πε-

ρὶ ἐπιστήμης εἰπ[ε]ῖν

τ[ῆς ἁπλ]ῆ?ς καὶ ἀσυν-

θέτου· εἰς τοῦτο δὲ ἀ-<

ν[α]γκαίως περὶ κριτη-

ρί[ο]υ σκοπεῖ. λέγω δὲ

νῦ?ν? κρ[ι]τήριον τὸ [δ]ι'

οὗ κ?[ρίν]ομεν ὡς ὀρ[γ]ά-

ν[ο]υ. [δ]ε?ῖ γὰρ ἔχειν ὧι

κρ?[ι]νοῦμεν τὰ πρά-

γματα, ε[ἶ]τα ὅταν ἀκ?ρ?[ι-]

βὲς ἦι τοῦτο, ἡ τῶν κ?α?-

λ?ῶ?ς κριθέντων μό-

[νι]μος παραδ?ο?χὴ [γί-]

[γνετα]ι ἐπισ[τήμη]. ἀλ-

λ?' ἔ?[νιοί] φασιν αὐτὸν

π?ε?ρ?ὶ? ἐ?π?ι?σ?τ?ή?μ?η?ς?[<]

προθ?έ?μενον ζητ?[εῖν]

ἐν μὲν τῶι Θεαιτήτω[ι]

περὶ ἃ οὐκ ἔστιν δει-<

κνύναι, ἐν δὲ τῶι Σοφι-

στῆι περὶ ἃ ἔστιν. προς?-

ῆλθον μὲν οὖν ἐγγύς,

οὐ μὴν ἔτυχον τἀ-<

ληθοῦς· οὐ γὰρ ζητεῖ

τὴν ὕλην, περ[ὶ] ἣ?ν? σ?[τρέ-]

φε?τ?αι? ἡ ἐπιστήμη,

ἀλλὰ τίς οὐ?σ?[ί]α α[ὐτ]ῆ?ς?. [ἕ-]

τερον δέ ἐστιν? τ?ο?ῦ?τ?ο? ἐ?-

κε?ί?ν?ου, ὡς ἐπὶ τῶν τε-

χν[ῶ]ν ἄλλο μέν ἐ?στ?ι?ν?

τὸ [ζη]τεῖν [ἑ]κάστης

τὴν [ο]ὐσίαν, ἄλλο δὲ<

τὸ τὴν ὕλην, περὶ ἣ?ν

πραγματεύονται. ἐ-<

π?ε?ὶ? [δὲ ἐπι]στήμη ἦν

δόξα ὀρθὴ δεθεῖσα αἰ-

τία λογισμοῦ (τότε γὰρ

ἴσμεν τὰ πράγματα,<

ὅταν μὴ μόνον εἰδῶ-

μεν ὅτι ἔστιν ἀλλὰ καὶ

διὰ τί), ἦσαν δὲ οἱ τὰς<

αἰσθήσεις ἐκτετει-<

μηκότες διὰ τὸ ἔχειν

α?ὐ?τάς τι πληκτικὸν

[ἀ]νατιθέντες αὐταῖς

καὶ τὴν ἀκρείβειαν,

πρῶτον μὲν ταύτην

βασανιεῖ τὴν ὑπό-<

λημψιν, εἶτα μεταβή-

σ?εται ἐπὶ δόξαν ὀρ-<

θήν, μετὰ ταύτην ἐπὶ

δ?όξαν ὀρθὴν μετὰ

λόγου, καὶ [ἐ]νθάδε κα-

τ[α]π?α?ύ?σ?ε?ι? [τὴ]ν ζήτη-

[σιν· εἰ γὰ]ρ π?ρ?οσλάβοι

[τὸν] δεσμὸν τῆς αἰτί-

[ας, γί]νετ?α?ι? α?ὐ?[τ]ῶι τέ-<

λ?ε?ι?[ο]ς ὁ? τῆ[ς] τοιαύτης

ἐ?π?[ισ]τή[μης λόγ]ος. τ?[ὰ]

[μὲν?] οὖν τοι[αῦτ]α κα[ὶ]<

[ἐν] τῆι ἐξηγήσει σα-

[φην]ισθήσεται. φέρ[ε-]

[τ]α?ι? δ?ὲ? καὶ ἄλλο προοί-

μ?ι?ον ὑπόψ[υ]χρον

σχεδὸν τῶν ἴσων

στίχων. οὗ ἀρχή·

⸏«ἆρά γε, ὦ παῖ, φέρεις τὸν

[π]ε[ρὶ Θε]αιτήτου λόγον;»

τὸ δὲ γνήσιόν ἐστιν,

ο?ὗ? ἀρχή· <«ἄρτι, ὦ Τερψί-

ων.»> ἔοικε δὲ πεποι-

ηκέναι μὲν δραμα-

τικὸν τὸν διάλογον

τοῦ Σωκράτους προσ-

[δια]λεγομένου Θεο-

δώρωι τε καὶ Θεαιτή-

τωι, εἶτα ἐπεὶ εἶκεν<

πολλὰ ἄγκυλα προσ-

έθηκεν τὸ προοίμι-

ον?, ὡς Εὐκλείδου ἀπο-

μνημονεύοντος<

π?ρὸς Τερψίωνα, ὧν

ἠ?κ?ηκόει? Σ?ω?κ?ρ?ά?τ?ους./

ὁ [δ' Ε]ὐκλείδ?ης τ?ῶν ἐλ?-

λ[ο]γίμων ἦ?ν? Σωκρα-

τικῶν καὶ ἦρξέν γε

τ[ῆ]ς ὀνομα?σ?θείσης<

Μεγαρικῆς αἱ[ρέ]σεως, ἥ-

τις ὕστερον ἐ?γ?έ?νετο

σοφιστικωτέρα· ἐμβρει-

⸏θεῖ τοίνυν ἀνδρὶ ἐπε-

φήμισεν τὸν διάλογον

ὄντα καρτερόν· οὐ γὰρ

δὴ δι' ἥν φησιν αἰτί-<

αν, ἵνα μὴ παραποδί-

ζοι ἐνκείμενα <«Καὶ ἐ-

γὼ ἔφην, Καὶ ἐγὼ εἶ-

πον»> καὶ <«περὶ τοῦ ἀπο-

κρεινομένου ὅτ[ι] Συν-

έφη»> καὶ <«Οὐχ [ὡμο]λόγει».>

κέχρηται γ[οῦ]ν ἐπὶ πολ-

λῶν τοιούτῳ χαρα-<

κτῆρι καὶ οὐκ ἐνοχλ[εῖ]

οὐδὲν ἐν ἐκείνοις. πε-

⸏ριέχει δὲ τὸ προοίμι-

ον τῶν προσηκόν-<

των καὶ πρακτῶν ὑ-

πογραφήν, ἃ οἱ Στ?[ωικ]οὶ

καθήκοντα ὀ[νομά-]

ζουσιν. τὰ δὲ τ?ο?ι?α?[ῦτα]

σαφέστατα κεῖτα[ι πα-]

ρὰ τοῖς Σωκρατικ[ο]ῖς

καὶ οὐ δεῖτα[ι] ἐξηγή-

<σεως· <Εἶπέ τε ὅτι πᾶ->

⸐<<σα ἀνά?γκη εἴη τοῦτον

<ἐλ?λό[γ]ιμον γενέσθαι

<ε[ἴ]περ? εἰς ἡλ[ι]κίαν? [ἔ]λ-

<θοι.> Εἰ εὐφυὴς ὁ Θεαίτη-

τος, ποία ἀνάγκη ἐλ-

λόγιμον αὐτὸν γενέ-

σθα?ι ἐλθόντα εἰς ἡλ?ι-<

κία?ν πρόσθε[ν] μὴ ν[ο-]

σήσαντα μηδὲ ἀσκολη-

θέντα μηδὲ δι' ἄλλην

ὁμοίαν αἰτίαν ἐμπο-

δισθέντα; τὰ γὰρ τοιαῦ-

τα κατὰ τὸ εἰκὸς λέγε-

ται, οὐχὶ δὲ κατὰ τὸ ἀ-

ναγκαῖον, ἐπεὶ ταῖς

εὐφυε?ίαις οὐ πρόσεστιν

τὸ βέβαιον, ἀλλὰ τὸ

ὡς κατὰ τὸ πλεῖστον.

ἀλλὰ ὅταν γέ τις σχε-<

δὸν πάσας ἔχηι τὰς εὐ-

φυείας, ὥσπερ ὁ Θεαί-<

τητος, καὶ οὐ μόνον

γε ταύ?τας, ἀλλὰ καὶ τὰς

ἀσκή?σ?εις αὐτῶν καὶ

ὁ τοιοῦτο?ς γίνεται ἐλ-

λόγιμο[ς], ἐὰν [μ]ή τι κω-<

λύσηι π?[αρ]ὰ [τ]ὴν ἔξω-

θεν αἰτίαν. <Εἰ μὲν τῶν>

⸐<<ἐν Κυρήνηι μᾶλλον ἐ-

<κηδόμην, ὦ Θεόδωρε,

<τὰ ἐκεῖ ἄν σε? καὶ περὶ

<ἐκείνων ἀνηρώτων,

<εἴ τινες αὐτόθ?ι περὶ γε-

<ωμετρίαν ἤ τινα ἄλ-

<λην φιλοσοφίαν εἰσὶν

<τῶν νέων ἐ?π?ιμέλει-

<αν ποιούμεν?οι, νῦν δέ

<(ἧττον γὰρ ἑκείνους ἢ

<τούσδε φιλῶ).> Κήδεται

⸏μὲν καὶ Κυρηναίων,<

κατὰ τὸν αὐτὸν δὲ λόγον

καὶ ὡντινωνοῦν ἀν-

θρώπων· ᾠκειώμε-

θα γὰρ τοῖς ὁμοειδέσι·

μᾶλλον μέντοι ὠι-

κείωται το?[ῖς ἑα]υ?τ?οῦ?·

πολίται[ς· ἐπιτείνε-]

ται γὰρ καὶ ἀ[νίετ]α[ι] ἡ

οἰκείωσις· ὅ?[σοι το]ί?ν?υ?ν?

⸏ἀπὸ τῆς οἰκε[ι]ώσεως

εἰσάγουσι τὴν δι[κ]αι[ο-]

σύνην, εἰ μὲν λέγου-<

σιν ἴσην αὑτοῦ τε π?ρὸς

α?ὑτὸν καὶ πρ?ὸ?ς? [τὸν ἔ-]

[σ]χατον Μυσῶν, τεθέν-

τος μὲν τούτου σώζε-

ται ἡ δικαιοσ[ύ]νη, οὐ

συγχωρεῖται [δ]ὲ [εἶ-]

ν?αι ἴσην· π?αρὰ γὰ[ρ τὴν]

ἐνάργειάν ἐστιν [κ]α[ὶ]<

τὴν συναίσθησιν. ἡ<

μὲν γὰρ πρὸς ἑαυτὸν

οἰκείωσις, φυσικ?ή ἐστιν

καὶ ἄλογος, ἡ δὲ πρὸς

τοὺς πλησίον φυσικὴ

μὲν καὶ αὐτή, οὐ μέν-

τοι ἄνευ λόγου. ἐὰν γοῦν

καταγνῶμεν πονη-

ρ?ίαν τινῶν, οὐ μόνον

ψέγομεν αὐτούς, ἀλλὰ

κ?αὶ ἀλλοτριούμεθα<

π?ρὸς αὐτούς, αὐτοὶ δὲ

ἁμαρτάνοντες οὐ-

κ ἀποδέκονται μὲν

τ?ὰ? [μ]α?χ?όμενα, οὐ δύναν-

τ[αι δ]ὲ μεισῆσαι αὑτούς.

⸏οὐ?κ? ἔστιν τοίνυν ἴση

ἡ ο[ἰ]κ?ε[ί]ωσις πρὸς ἑ-

αυτ?ὸ?ν [καὶ π]ρὸς ὁντιν-

οῦ?ν, ὅπου μηδὲ πρὸς

τὰ? [ἑ]α?υ?τ?ῶ?ν μέρη ἐπ' ἴ-

σ?η?[ς?] ᾠκε?[ι]ώ?μεθα. οὐ? γὰρ

ὁ?μ?οίως ἔ?χ?ομεν πρὸς

ὀφ[θα]λμ?[ὸ]ν? κα?[ὶ] δάκτυ-

λον, ἵνα μ?ὴ? λέγω πρὸς

ὄνυ?χας [κ]α?ὶ? τρίχας, ἐπεὶ

οὐδὲ πρὸ?ς? τὴν ἀποβο-

λὴν αὐτῶν ὁμοίως<

ἠλλοτριώμ[εθ]α, ἀλλὰ

μᾶλλον κ[αὶ ἧτ]τον.<

⸏εἰ δὲ καὶ α?[ὐτ]οὶ φήσου-

σ?ι? ἐπιτεί[ν]ε?σθα[ι] τὴν

οἰκε?ί?ω[σιν, ἔσ]τ?αι μὲν<

φιλανθρ?[ωπί]α, ἐλέγξου-

σι δὲ τ[ούτους α]ἱ πε-

ριστάσει?ς? [!!!!!]ν, ὅ-<

που ἀνά?ν?[κη μό]νο?ν<

σώζεσθαι τὸν? ἕτ?ε-

ρον αὐτῶν· κἂν μὴ γέ-

νωνται δὲ περιστά-

σεις, ἀλλ' α?ὐ?τοί γε οὕ-

τως διάκ[εινται] ὡ?ς ἐ-

λεγχθησόμενοι. ὅθεν

καὶ ἐρω[τ]ῶσιν οἱ ἐξ Ἀ-

καδημε?[ίας ο]ὕ[τ]ω[ς]· ἐ-

π' ἴση[ς] ο?ὐ? [σώζεται] κ?α-

τὰ τ[οὺς] Ἐπι?κ?ο?[υρείο]υς

ἡ δικαιοσύνη κ?α[ὶ] κ?α-

⸏τὰ τοὺς Στωικού[ς]. ἀ?λ-

λὰ μὴν κατὰ τοὺς Ἐπι-

κουρείους οὐ σώζε-

ται ἡ δικαιοσύνη, ὡς

ὁμολογοῦσι, πρὸς οὓς

ὁ? λ?όγος, οὐδὲ κατὰ τοὺς

Στωικοὺς ἄρα. διὰ τί<

γ?ὰ?ρ? ο?ὐ? σώζεται κατὰ

τ?ο?ὺ?ς? Ἐ?πικουρείους,<

ε?ἴ? τ?ι?ς? αὐτῶν πυνθά-

ν[οιτ]ο, φήσουσι, ὅτι

οὐκ ἀπολείπουσι οἰ-<

κείωσιν π?ρὸς τοὺς

πλησίον. ἐὰν οὖν ἀπο?-

λείπη?τε ὑμεῖς ἀνο-

μοίαν, ἆρά γε οὐχ ὁρᾶ-

τε, ὅτι τοῦτο τὸ πλεῖ-

ον ἀναγκάσει ποτὲ

μὴ ὁμοίως στοχά-<

ζεσθαι τοῦ τε ἑαυτῶν

λυσιτελοῦς καὶ τοῦ

τ?ῶν πλ?ησ?[ί]ο?ν, ἐ?[ξα]ρ-

κεῖ δὲ κ?αὶ ἐπὶ τ?έ?[χ]ν?ης

καὶ ἐπὶ ἀρετῆς παρα-

βαθεὶς κἂν εἷς ἀριθμὸς

ἑκάτερον α[ὐ]τῶν ἀ-

φανίσαι· ὅθ?ε?ν οὐκ ἀ-

⸏πὸ τῆς οἰκει?ώσεως

εἰσάγει ὁ Πλάτων τὴν δι-

[κα]ι?οσύν?ην, ἀλλὰ ἀ-

π?ὸ? τῆς π?ρ?[ὸ]ς τὸ?ν? θ?ε?-

ὸν ὁμοιό?[τητο]ς? δεί-

ξ?ομεν. τ?ὴ?[ν δὲ] ο?ἰ?κ?ε?ί?-

ωσιν τα[ύτη]ν 〈τὴν〉 π[ο]λυ-

θρύλητον οὐ μό[νο]ν?

ὁ Σωκράτης ε[ἰ]σ[άγ]ε?ι,

ἀλλὰ καὶ οἱ παρὰ τῶι

Π?λ?ά?τωνι? σοφιστ[αί.]

⸏[α]ὐ?τῆς δὲ? δ?[ὴ] τῆς οἰ-

κειώ[σ]εω[ς] ἡ μέν?

[ἐστι]ν? κ?η?δεμ?ον?ι?κὴ

[!!!!!!!]ς[!!!!!!]

[!!!!]του?ς? [!!!!!!!!]

[!!!]ω?ς? ἀ?ντι?[!!]εν?σ?ο?ι?

[!!!!!!!!!!!!!] α?ἱ?-

ρο?[ύ]μεθα ἑαυτοῖς τἀ-

γ[αθὰ οὐ]κ? α?ὐ?[τ!!!!!!]

κ?[!!!!!]κ?η?δ?ό?μ?ε?ν?ο?ι?,

ἀ[λ]λὰ βουλόμενοι<

αὐτὰ γενέσθαι ἡμῖν,

δηλοῖ, ὅτι ἡ πρὸς ἑαυ-

τὸν καὶ τοὺς ὁμοειδεῖς

οὐκ ἔστι?ν αἱρετική·

οὐδεὶς γὰρ αἱρεῖται ἑ-

αυτόν, ἀλλὰ ἑαυτὸν<

μὲν εἶναι, τἀγαθὸν

δὲ ἑαυτῷ εἶναι, κήδε-

ται δὲ ἑαυτοῦ καὶ τῶν

πλησίον. διὰ τοῦτο ἔ-

φη· <Εἰ μὲν τῶν ἐν Κυ-

ρήνηι μᾶλλον ἐκη-

δόμην> δηλῶν ὅτι ἡ

τοιαύτη οἰκείωσίς<

ἐστιν κη?δ?εμονική.

<Καὶ μᾶλ[λ]ον ἐπιθυ-<

μῶ εἰδένα[ι τί]νες ἡ-

μῖν τῶν [νέω]ν? ἐπ?ί?-

δοξοι γίνεσθαι ἐπι-

εικεῖς. «Κ?α?ί?»> (περὶ τῶν

⸏ἐνθάδ[ε] ν?[έ]ω?ν? ε?ἶ?π?ε?, 〈οὐ〉

περὶ τῶν ἐ[ν Κ]υ?ρήνῃ)

<«μᾶλλον ἐ?π[ιθ]υμῶ εἰ-

δέναι τ[ί]νες> ὑποφαί-

νουσι ἐλπίδας τοῦ γε-

<νέσθαι μ[έ]τ?ριοι.» <Ταῦ-

⸏<τα δὴ αὐ[τός τε σ]κο-<

<πῶ καθ' ὅ[σον δ]ύ?ν?α?-

<μαι καὶ το[ὺς ἄλλου]ς

<ἐρωτῶ οἷ[ς ἂν ὁρῶ τοὺς]

<νέους ἐθέ?λ?ον[τας]

<συγγίγνεσθαι.> Ἐν? [τοῖ]ς

⸏ἐρωτ?ικοῖ?ς? λέγ?εται?,

ὅτι τοῦ σπουδαίου [ἐ-]

στὶν τὸ γ[ν]ῶν?αι τ?ὸ?ν?

ἀξιέρ[αστ]ον. ζητεῖ-

ται οὖν, π?ῶ?ς? [ὁ Θ]ε[αί-]

τητος ἔλ?[αθεν αὐτὸν]

ὢν ε[ὐ]φυ[ής. ἀποκρι-]

τέο?[ν τ]ο?ίνυ?ν, ὅ?[τι] οὐ-

δὲ οὗτος αὐτὸν? ἔ?λ?[α-]<

θεν· οὐ πάντα?ς γὰρ<

τοὺς καλοὺς δι' ἑαυτοῦ

εὑρίσκει, ἀλλ' ἔ?στιν οὓς

καὶ δι' ἄλλων?. καὶ τοῦ-

το ἐδήλωσεν, ὅτι <«Αὐ-

τός τε> σκοπε[ῖ] <καθ' ὅ-<

σον> ἐνδέχεται <καὶ<

τοὺς ἄλλους> ἐρωτᾶι,<

<οἷς> ὁρᾷ συμβάλλον-<

τας <τοὺς νέους.»> καὶ

γὰρ τὸ τοῖσδε ἢ τοῖσ-

δε συνε[ῖ]ναι μηνύει

τοὺς εὐφυε[ῖ]ς. <Νῦν δέ>

⸏<<(καὶ μή μοι ἄχθου) οὐ-

<κ ἔστ[ιν] καλός, προσ-

<έο[ι]κε δ[ὲ σ]οὶ τήν τε

<σε[ιμ]ότη?τα καὶ τὸ ἔ-

<ξω? τῶν ὀμμάτων·

<ἧττ[ο]ν δὲ ἢ σὺ ταῦτ' ἔ-

<χει.> Ὁ Θεόδωρος τὸν

⸏καλ?[ὸ]ν κατὰ τὰ ὑπ?ὸ?<

τῶ[ν] πολλῶν νομι-

ζόμενα τὸν ἐκ τῆς

μορφῆς τοιοῦτον, ὁ-

μ?ο?ί?ω?ς? δὲ [ἐ]κ [τ]ῶν αὐ-

τῶ[ν κ]αὶ τ?ὸ?ν α?[ἰ]σχρόν,

φησ?ί?ν? τε τὸν [Θ]εαί-

τητον? ἐο[ι]κέναι τῶι

Σωκράτει [κ]ατά τε<

τὴν σειμό?τ?η?τα κ?α?ὶ

τὸ ἔξω ἔχειν? τὰ [ὄ]μ-

μα[τα], ο?ὐ μέν[τοι] ἐπ' ἴ-

σης [τῶ]ι Σωκ[ράτ]ε?ι?·

ὁ δὲ [Σω]κράτ[ης μᾶλ-]

λον? ο?[ἶ]δ?ε? καλὸ[ν τὸν]

καλῶ?[ς] λέγοντα, τ?[οῦ-]

τ' ἔστι[ν] τὸ[ν] φρόν[ιμον],

ὡς π?ρ?ο?ελ?[θ]ὼ?ν? ἐ?ρ?εῖ.<

⸏<[<]Τὸ γ[ὰρ] εὐ[μαθ]ῆ? ὄ[ντ]α

[<]ὡς ἄ[λλ]ωι χ[αλεπὸ]ν

[<]πρᾶον [α]ὖ ε[ἶναι δ]ια-

[<]φερόν[τ]ως κ[αὶ ἐπὶ]

[<]τούτ[οις] ἀ?νδ?[ρ]ε?ῖο?ν

[<]παρ' ὁντινο[ῦν] ἐγὼ

<μὲν οὔτ' ἂν ὠιόμην>

P <<γενέσθαι ο[ὔ]τε ὁρῶ γιγνόμενον. τὸ> εὐμα-

⸏θὲς κατὰ τὸ λογιστι-<

κὸν τῆς ψυχῆς, τὸ

πρᾶον [κ]α?ὶ? ἀνδρεῖον

κατὰ τὸ [θυ]μοειδές.

δοκεῖ δ[ὲ] τὰ? τοιαῦτα

παραποδίζειν ἀλ-

λήλοις ἐπί γε τῶν εὐ-

φυ?ειῶν· ο?ὐ? γ?ὰρ ὥσπε?ρ?

ἐπὶ τῶν τ?ε?λείων [ἀ-]

ρετῶν ο?ὕτω?ς? καὶ ἐ-

πὶ τῶν εὐφυειῶν? ἐ?-

ξ ἀνάγκης πάν?[τ' ἀ]κο-

λουθεῖ, ἀλλὰ τὰ πολλὰ

καὶ ἐναντιοῦνται ἀλ-

λήλαις. διὰ τοῦτο καί

φησιν ὁ Θεόδωρος·<

<οὔτε ὠιόμην γενέ-<

σθαι οὔτε ὁρῶ γιγνό-

μενον.> οὐκ εἰ ἀνέλπι-

στον δ' αὐτῶι καὶ οὐχ [ὁ-]

ρᾷ γιγνόμενον, εὐ[θέ-]

ως καὶ ἀδύνατον. τῶι

γοῦν Θεαιτήτωι μα[ρ-]

τυρεῖ ὡς ἔχοντι ταῦτα.

⸏<<Ἀλλ' οἵτε ὀξεῖς ὥ[σπερ]

<οὗτος καὶ ἀγχίνοι [καὶ]

<μνήμονες ὡς τὰ

<πολλὰ καὶ πρὸς [τ]ὰς

<ὀργὰς ὀξύρρο[ποί] εἰσιν,

<καὶ ᾄττοντες φέροντα[ι]

[<]ὥσπερ τὰ ἀνε[ρ]μάτι-

[<]στα πλοῖα, καὶ μαν[ικώ-]

<τεροι ἢ ἀνδρειό[τ]ε?ρ?ο?ι?

<φύονται.> Ὀξύτης κ[αὶ]

⸏ἀγχίνο?[ι]α? καὶ τὸ μνη?-

μονικ[ὸ]ν εὐφύεια?ι?<

τοῦ λογιστ?[ι]κ?οῦ, κα[ὶ] ὀ-

ξύ?[τ]η?ς μ?[ὲ]ν κατ' ἀ?γ?-

χ?ί?ν[ο]ι?αν? [κ]ατὰ τὸ ῥαι-

δ?[ίως] νο?εῖ[ν καὶ] ἐν?-

τ?ρέχ[ειν], τὸ? δ?ὲ? μ?[νη-]

μονικ?[ὸ]ν? κατὰ τὸ [κρ]α?-

τ?ε?ῖ?ν τῶν νοηθ?[έν-]

[τ]ων. οἱ τοιοῦτ?ο?ι? ο?ὖ?ν?

ὡς ἐ?π?ί?παν εὐκε[ί]νη-

τ?ο?ι? εἰσιν καὶ σ?εσ?οβη-

μέ?νως ὁρμῶσιν<

ὥσπερ φέρεται τὰ ἀν-

ερμάτιστα πλο[ῖ]α κού-

φως μὲν διὰ τὸ μὴ

γεγομῶσθαι, εἰκῆι?

δ?ὲ? δι?ὰ τὸ μὴ ἔχειν ἕρ-

μα. καὶ οἱ τοιοῦτοι οὖν

τῶν νέων? μαν[ικώ-]

τεροι ἤ?π?ερ ἀνδρει-

ότεροι φύονται. τὸ γὰρ

ἀνδρεῖον οὐκ ἔμπλη-

κτον, ἀλλὰ στάσιμον.

⸏<<Οἵ τε αὖ ἐμβρειθέστε-<

<ροι νωθροί πως ἀπαν-

<τῶσιν πρὸς τὰς μαθή-

<σεις καὶ λήθης γέμον-

<τες.> Οἱ δὲ βαρύτεροι οὐ-

κ ἔχοντες τὸ ὀξὺ ἀμ-

βλύτεροί εἰσιν ἐν τῶι?

μανθάνειν καὶ ἐπι-

λήσμονες γίνονται.

⸏κατὰ μὲν οὖν τοὺς πα-

λαιούς, ἐπεὶ πολλαὶ αἱ

ἀρεταὶ καὶ κατὰ ⟦εκαστα⟧

ἑκάστην μία εὐφύεια,

ζητηθήσεται, εἰ ἀν-

τακολουθοῦσι ἀλλή-

λαις αἱ εὐφύειαι· κ[αὶ] ὁ-

/μολογεῖται τὸ μὴ π[άν-]

τως. οὐ μέντοι ἀδύν[α-]

τον τὸν μίαν ἔχον[τ]α

καὶ τὰς ἄλλας ἔχειν. κ?α?-

τὰ δὲ τοὺς Στωϊκοὺς

οὐδὲ ζητεῖται τοῦτ[ο,]

μίαν γε ὑποβάλλον?-

τας εὐφύειαν? π?ά?σ?[αις]

ταῖς ἀρεταῖ[ς]. εἰκάζ[ου-]

σι γ[ὰ]ρ τὸ ἡγε?[μ]ον?[ικ]ὸ?ν

κ?η?ρῶι εὐπλ?[άστω]ι πε-

⸏φυκότ[ι, ὃ π]ά?ν[τα δ]έ?-

χεσθαι ο?[!!!!!!!]α?. ὅ-

θεν ουδ[!!!!!!]α

ἐρωτᾷ Ἀρ?[ίστων] ὁ? Χ?ε?ῖ?-

ος· εἰ μία ἐ?[στὶν εὐφ]ύ-

εια, μία ἔ?[στι]ν κ?α?[ὶ] ἀρ?ε-

τή· ἀλλ[ὰ μ]ὴ?ν μία ἔσ-

τ?ιν εὐφύεια (ὡς ὁμο-

λογοῦσι, πρὸς οὓς ὁ λό-

γος)· μία ἄρα ἔστιν ἀρε-

τή. Ὁ <δὲ οὕτως λείως>

⸏<<τε καὶ ἀπταίστως καὶ

<ἀνυσίμως ἔρχεται<

<ἐπὶ τὰς μαθήσεις τε

<καὶ ζητήσεις μετὰ

<πολλῆς πραιότη?τος

<οἷον ἐλαίου ῥεῦ?μα ἀ?-

<ψοφητεὶ ῥέοντος.> Οἷ-

⸏<ον δεῖ εἶναι ἐν ταῖ?ς? ζη-

τήσεσι καὶ μαθήσεσι

ὑπογρ[ά]φει, ὅτι δεῖ <λεί-

ως> προϊέναι, τοῦ?τ' ἔ-

στιν μ?ὴ? διαπηδῶν-

τα, <ἀ[πτ]αίστως> μὴ<

πρ[οσ]κρ?ο?ύοντα, <ἀ[ν]υ-<

σί[μω]ς?> δέ, ἵνα καὶ π?ρο-

κ[όπ]τῃ. δεῖ δὲ προσ-<

εῖναι κ[αὶ] τὴν πραό-<

τητα καὶ μὴ ἀγριαί-<

νειν, ὥσπερ καὶ τὸ ἔ-

λαιον ῥ?ε?ῖ? <ἀψοφητεί.<>

⸏<<Ὥστε θαυμάσαι τὸ

<τηλικοῦτον ὄντα οὕ-

<τως τα[ῦ]τα διαπράττε-

<σθαι.> Τὸ <τηλικοῦτον>

⸏ἀντὶ? το?ῦ? νέον ὄντα.

θαυμασ?τὸν οὖν, εἰ καὶ

ἐν τ?ού[τ]ωι τῆς ἡλικί-

ας ἐμμ?ελῶς ζητεῖ.

⸏<<Εὐαγ[γε]λεῖς.> Ὑφ' ἓν ἀνα-

⸏γνωστέον· ἐξακού-

εται δέ [«κ]αλὰ ἀγγέλ-<

λεις». <Θεαίτητος, ὦ

Σ?ώ?[κ]ρατ?ες, τό> γε <ὄ[νο-]

[μα].> Τοῦ [μ]ὲν ὀνόμα-

[τος τοῦ πατρ]ὸς οὐκ [ἐ-]

[μνήσθη Θε]όδωρος?, ἴ?-

[σως ὅτι Θ]εαίτη[τος ἐ-]

[ξ ὀλίγου ἐ]φοίτα? [!!!!]

<[<Τὴν μέν] τοι οὐ[σίαν

[<δοκοῦσί] μοι ἐ?π?[ίτρο-]

[<ποί τινε]ς διεφ[θαρ-]

[<κέναι. ἀλ]λ' ὅμ[ως καὶ]

[<π]ρὸ[ς τὴν] τ[ῶν χρη-]

[<μ]άτω[ν ἐ]λευ?θ?ε?ρ[ι]ό?τ?[η-]

[<τ]α θα[υμ]α?στ?ός, ὦ Σώ-

[<]κ[ρ]ατε[ς. Γ]εννικὸν λέ-

[<γ]ε?ις τ[ὸν ἄ]νδ?ρα.> Ἐπί-<

τηδε[ς ἐ]μ?ν?ήσθη τοῦ

πατρὸ[ς] κ?α?ὶ? τῆς δια-

φθορᾶς? τ?ῶν χρημά-

των τῆς ὑπὸ τῶν ἐ-

π[ι]τρό[π]ων, ἵνα δεί-

ξ[ας τὸ] ἐλευθέριον

ε?[!!!]νσ?η[!]ως [γ]εννι-

κόν. ἐν γὰ[ρ] τοῖς μάλι-

στα καὶ τοῦτο σκ?οπεῖ, εἰ

ἐλευθέριός ἐστιν ὁ

νέος ἢ οὔ, ὡς τῆς ἀνε-

λευθεριότητος ἱκα-

νῆς οὔσης λυμήνα-

σθα[ι] π?ᾶν. ὅθεν κἀν

τῆι Π?ολι?[τ]εία?[ι, σκ]ο-

πῶν τοὺς? εὐ?φ[υ]εῖς

κ[αὶ] μή, φησί?ν?· [ἀ]λ?[λ]ὰ μή

σε [λά]θηι ἀνε[λευ]θ?ε-

ριότης προσο[ῦ]σα.<

⸏<<Εἰ μὲν ἄρα ἡμᾶ?[ς] τοῦ

<σώ?μ?ατός τι ὁμοίους

<φ?η?σ?ὶν εἶναι ἐπαι-<

<[νῶ]ν ἢ ψέγων? οὐ

<[π]ά?νυ αὐτῶι ἄξ[ι]ον

<τ?[ὸν ν]ο?ῦν προ[σέ]χειν.>

⸏Ἔλ[εγεν] ὁ Θεόδω?[ρ]ος

τ[ὸ]ν Θ?[ε]α?[ί]τητο[ν τ]ῶι

Σω[κρά]τει ἐο?[ι]κέ?ναι

κατ?ά τε τὴν σει?μό-

τ[ητ]α καὶ τὸ ἔ?ξω? τῶν

ὀμ[μάτ]ων. κατὰ [τ]οῦ-

τ' οὖ?[ν φ]η?σ?ι?ν? αὐ[τ]ὸν

εἶν?[αι !!!!!!]ιστ?[!]

δ[!!!!!!!!!!!!!]

η?[!!!!!!!!!!!!!!]

τελ[!!!!!!!!!!!!!]

προ[!!!!!!!!!!!!!]

το[!!!!!!!!!!!!!]

[!!!!!!!!!!!!!!!]

[!!!!!!!!!!!!!!!]

θ?[!!!!!!!!!!!!]ιο<

μ?[!!!!!!!!!!]ν[!!]α<

β?[!!!! <Τί δ' εἰ] π?ο?[τέ]ρου

⸏<τ?[ὴ]ν [ψυχ]ὴν [ἐπαι-]

<ν?[ο]ῖ [πρὸς] ἀ?ρ?ε?[τή]ν?<

<τε [κ]αὶ [σοφία]ν; ἆ?ρ?' οὐκ ἄ-

<ξ?ι?ο?ν? [τῶι] μ?ὲν ἀκού-

<σαν?[τι προ]θυμ?[ε]ῖσθα[ι]

[<]ἀνα[σ]κέ[ψ]ασθ[αι] τ?ὸ?ν?

[<]ἐπαιν?εθέ?ντ[α, τ]ῶ?ι δ?[ὲ]

προθύμ[ω]ς ἑ[αυτ]ὸ?ν?

ἐπιδεικ[νύ]ν[αι;> Ὡ]μο?-

⸏λογήθη α[ὐτῷ τα]ῦτα

ἕκα[σ]τον [ἱ]κανὸν εἶναι

ἀποφ?αίνεσθαι, ἅπερ

κα[ὶ] ἔ?μ?πειρός ἐστιν,<

τὸν? δὲ? Θεόδωρον<

ἐν τοῖς μαθήμασι εἶ-

ναι ἱκ?ανώτατον. ἐπεὶ

οὖ[ν] ὁ τοιοῦτος ἐπ?[αι-]

νε[ῖ τ]ὴν ψυχήν τ[ι]νος,

οὐκ? [ἂ]ν διαψευσθείη?.

διὰ τ?οῦτο <ἄξ[ι]ον> σπου-

δάσα?ι? <τῶ[ι μὲ]ν? ἀκού-

σαν[τι] σκέ?ψασθαι τὸν

ἐπαινεθέν?τ?α> ἆρά γε

τοιο[ῦ]τ?ός ἐ?σ?τιν ἢ οὔ,

<τῶι [δὲ]> ἐ[παιν]εθέν-

τι <π?[ρο]θ?ύ?μ?[ω]ς> παρέ-

χ[εσθαι] α?ὑ?τ?[ὸν] ἐ?ξ?ε?τασ-

θησ?[όμε]ν?ο?ν?. <Ἀ[λ]λὰ>

⸏<<μὴ [ἀνα]δύου [τὰ ὡ]μο-

<λογη[μ]έ?να [σκηπ]τό-

<μεν?[ος] π?αίζ[ο]ν?τ?α λέ-

<γειν [τό]νδε.> [Ἐ]πεὶ ὡ-<

⸏μολό?[γ]η?σεν? ὅ[τι] ἐπεὶ

πε[!!]δευτ?[!!!] οδ[!]

[!!!!]παιν[!!!!!!!]

[!!!!!]ψυ[χ!!!!!!!]

[!!!]σ?ω?στ?[!!!!!!!!]

[!!!]ω?[!]ειτα?[!!!!!!]

[!!]νο?[!!]εα?υ?[τ!!!!!]

[!!!!!!]ε[!!!!!!!!]

[!!!!!!!!!!!!!!!]

[!!!!!!!!!!!!!!!]

[!!! ἄ]λ?λ?ο?ι?ς? [!!!!!!]

[!!] <καὶ ὅρα [μὴ παί-]

[ζ]ων ἔλεγ[εν.> διὸ δει-]

κνύει ὁ Σω[κράτης,]

ὡς αὐτοῦ ἀ?[ν]α[δυομ]έ?-

ν?ο?υ? καὶ οὐ[κέ]τ[ι ἐμμ]έ-

νοντ?ος τ[ο]ῖ?ς? ὡ[μολο-]

γ?ημέ?[ν]οις δ?[ι]ὰ? τὸ? [μὴ]

θ?[έ]λ?ειν? ἑ?αυτ[ῶι δε]ι-

κ?[νύ]ναι. <Μανθά[νεις]>

⸐<<π?ου παρὰ Θεοδώ[ρου]

<γεωμετρίας ἄττ[α;]>

Οὐ[κ] εἶπεν «μανθάν?[εις]

π?[αρὰ] Θ?ε?ω?δώρου γε?ω?-

μετρίαν,» ἀλλ[ά] τ?ινα? [τ]ῆς

γεωμετρία[ς. ο]ὐ γ[ὰ]ρ<

περὶ τῆς συν?[θ]έ?[τ]ου

ἐπιστήμης [ἐ]στὶν<

αὐτῶι ὁ [λ]όγο?[ς,] ἣν καὶ

συσ[τ]η?μ?[α]τικ[ή]ν τι-

νε[ς] ὀνομά[ζο]υσιν,

ἀλλὰ περὶ τῆ[ς ἁ]πλῆς,

οἵα ἐστὶν κα[ὶ ἡ] κ?α?τ?ὰ

ἕκαστον θεώ?[ρ]η?μ?α

γνῶσις τῶν [κ]ατ[ὰ]

γεωμετρία[ν] κ?αὶ μ?ου-

σικήν. ἐκ δὲ τ[ού]των

τῶν καθ' ἕκα[στ]ον<

μία τις ἀποτ[ελ]ε?ῖ?τ?[αι]

σύνθετος. ἡ? τ?[οί]νυν

⸏ἁπλῆ προτ?[έρα ἐστ?]ὶ?ν

τῆς συνθέτ?[ου, καὶ]

ταύτην αὐτὸ[ς μ]ὲ[ν]

ὡρίσατο ἐν [τῶι] Μ?έ-

νωνι δόξαν? [ὀρ]θὴν

⟦δεορθον⟧ δεθ?[εῖσ]αν

αἰτίαι λογισμ?[οῦ]. Ἀ-

ριστοτ[έ]λη?ς? [δὲ ὑ]πό-

λημψι[ν] μ?ε?τ?ὰ? [ἀπ]ο-<

δείξεω?ς. ζ[!!!!!!]ν

δὲ εξ?ω?[!!!!!!!!]δ?ε-

ξ[!!!!!!!!!!!!!]λ?

μ[!!!!!!!!!!!!]λ?ο-

γο[!!!!!!!!!!!!!]

τω?[!!!!!!!!!!!!]η

τω?[!!!!!!!!!!!!]ε

π?[!!!!!!!! <Καὶ γ]ὰρ>

⸏<<ἐ[γώ, ὦ π]α?ῖ?, παρά τε

<τ[ούτου κ]αὶ παρ' ἄλλων?

<οὓς ἂν ο?ἴωμαί τι τού-

<των ἐπ[αΐει]ν?.> [Ε]ἰς προ-

τροπὴν τῶν [νέ]ων

πρὸς τὸ μὴ? ὀκ[ν]εῖν

[αὐ]τοὺς μα[νθ]άνειν

λ?έγεται τ[αῦ]τ?α?· οὐ γὰρ

[α]ἰσχυνθήσονται μαν-

[θ]άνειν, ὅτε γε καὶ Σω-

[κ]ράτης τη[λι]κόσδε

ὢν ἀόκνω?[ς] ἐ?μάνθα-

<νεν. <Ἆρ' οὐ τὸ μανθά->

⸏<<νειν ἐστὶ τὸ σοφώ-<

<τερον γίγνεσθ[α]ι? πε-

<ρὶ ὃ μανθάνει τις;<

<Πῶς γὰρ οὔ; Σοφίαι δέ

<γ' οἶμαι σοφοὶ οἱ σοφοί.

[<]Ναί. Τοῦτο δὲ μῶν<

[<]διαφέ?ρει τι ἐπιστή-

[<]μη[ς]; Τὸ ποῖον; Ἡ σο-<

<φία. ἢ οὐχ ἅπερ ἐπιστή-

<μονες, ταῦτα καὶ

<σοφοί?; Τί μήν; Ταὐτὸν

<ἄρα ἐπιστήμη καὶ

<σοφ[ί]α;> Ὁ λόγος ἠρώ-

⸏τηται οὕτως, εἴ τις πα-

ραλείποι κατασκευ-

ήν τ?ι?ν?ων λημμά-

των· ‘ὁ [μ]ανθάνων

σοφώ?τ?ε?ρ?ος γίνετα?ι,

ὁ σοφώτερος γινόμε-

νος σοφίαν ἀναλαμ-

βάνει, ἡ δὲ σοφία ἐ-<

πιστήμη ἐστίν, ὁ? ἄ-

ρ?α μαν?θάνων ἐπ[ιστή-]

[μ]ην ἀ?ν?α?λαμβάν[ε]ι’.

[ὁ δ]ὲ? ἀντ?ὶ? τούτου ἐ[πε-]

[χείρ]ε?ι?· ‘ταὐτὸν ἄρα

[ἐπι]σ?τήμ?η [καὶ σοφ]ία’,

[ὅτι ἰ]σ?οδυναμ[οῦσι,]

[ἔφ]η γὰρ αὐτῶ[ι· ἅ-]

<[π]ερ ἐπιστήμ?[ονες]

[τα]ῦτα καὶ σ[ο]φο?ί?.> [ὁ]

[μ]ὲν γὰρ δια[!]ο?[!!!!]

ν?ος λόγος τ[οιοῦτό]ς

ἐ?σ?τ?ιν· ὁ μανθ?άν?ω?[ν]

σ?οφώτερος γίνεται·

ὁ σοφώτερος γινό-

μενος σοφίαν ἀνα-

λ?αμβάνε[ι]· ὁ ἄρα μαν-

θάνων σοφίαν ἀνα-

λ?αμβ?ά?νει. ἐπεὶ δὲ

συνεχ?ω?ρ?ήθη τὸ ἅ-

π?ερ? ἐ[πι]στήμονές

[εἰ]σιν?, ταῦτ' αὐτοὺς<

[καὶ σ]οφούς, δοθήσε-

ται τὸ εἶναι ταὐτὸν

ἐπιστήμην καὶ σο-

φίαν. ἐκ μὲν γὰρ τοῦ

τοὺς αὐτοὺς εἶναι<

ἐπιστήμονας καὶ σο-

φοὺς οὐ συνάγεται τὸ

εἶναι ταὐ?τ?ὸν ἐπιστή-

μην καὶ σο?φ?ίαν ὥσ-

περ οὐδ' ἐκ τοῦ τοὺς

αὐ[τ]ο?ὺ?ς εἶναι γραμμα-

τι?κ?οὺς καὶ μουσικοὺς

συνάγεται τὸ εἶναι<

ταὐτὸν γραμματικὴν

κα[ὶ] μ?ουσικήν, ἐκ δὲ

τοῦ οὐκ ἄλλα εἶναι ἐ-

[πισ]τήμονας ἄλλα

[δὲ σ]οφοὺς ἀλλὰ ταὐ-

τ[ά, τ]α?ὐ?[τ]όν ἔστ?α?ι? ἐ?-

π?ι?σ?τ?ή?μη καὶ σοφία.

κ?α?[ὶ] γ?ὰ[ρ] ε?ἰ? τὰ αὐτὰ? ἦ?-

σαν γ[ρα]μ?ματικοὶ<

ἅπ[ερ] μουσικοί, ταὐ-

τὸ[ν] ἂ?ν? ἦν γραμμα-

τικ?[ὴ κ]αὶ μουσική.

παι?[!]η?[!] δ?' ἐ?νθάδε παρ-

εδή[λωσ]εν, ὅτι περὶ

τῆ[ς !!!!!] ἐπιστή-

μη[ς ἐστὶν αὐτ]ῶι ὁ λό-

γος [προσθεὶς τ]ῶι <«σο-

φώτ[ερον γίγνε]σθαι

τὸ πε[ρὶ ὃ μαν]θάνει

τις»· [Ὁ δὲ ἁμαρ]τὼν

<[κ]α?ὶ? ὃ[ς ἂν ἀεὶ ἁ]μαρτά-

<νη[ι, καθεδεῖ]ται ὥσ-

<πε[ρ φασὶν] ο?ἱ? παῖδες

<οἱ [σφαιρίζ]οντες<

<ὄν?[ος· ὃς δ' ἂ]ν περιγέ-

<νη?[ται ἀνα]μάρτη-

<το?[ς], β?[ασιλε]ύσει ἡμῶν

<κα[ὶ] ἐ?π?[ιτά]ξει ὅτι ἂν

<βού[λ]ητ?[αι] ἀ?ποκρεί-

νεσθ?α?ι?.> [Γέν]ος παιδι-

⸏ᾶς· ἐσφ?[αίρι]ζον γὰρ

ἐν τά[ξεσιν], καὶ οἱ μὲν

ἀποτυγχ[ά]νοντες

ὠνομάζ[ο]ντο ὄνοι,

ὁ δὲ τυγχ[ά]νων βασι-

λεύς, καὶ ο?ὗ?[τ]ο?ς προσ-

έτασσεν τ[ο]ῖ?ς? [ἁ]μαρ-

<τάνουσιν. <Καὶ φίλους>

⸏<<τε καὶ προσηγόρους

<ἀλλήλοις γίνεσθαι.>

⸏οὐ γὰρ ἔχθρας, ἀλλὰ φι-

λίας ὀφείλει εἶναι

αἴτιον τὸ διαλέγεσ-

<θαι. <Γενναίως τε καὶ>

⸏<<φιλοδώρως, ὦ φίλε,

<ἓν αἰτηθεὶς π[ο]λ?λὰ

<δίδως καὶ π?ο?ι?κ?ί?λα

<ἀν?τὶ ἁπλοῦ.> Ὁ μὲν

⸏Σωκράτης ἤρετο,

τί ἐστιν ἐπιστή-<

μη, τοῦτ' ἔστιν τί

ἐστ?ιν τῆι ἐπισ[τ]ή?μηι

τὸ εἶ?ναι ἐπιστ?ή?μην.

ὁ δὲ π?[ολλ]ὰς κα?τη-

ριθμή[σ]α?τ?[ο] οἷ[ο]ν γε?-

ωμετρ[ί]α?ν?, μ?ουσ[ι-]

κήν, ἥμα?ρ?τεν? [δὲ]

οὔτε τὴν? οὐσία[ν] ἀ-

ποδοὺς τῆς ἐπ[ι]σ?τ?[ή-]

μης καὶ πολλὰς κ[α-]

ταριθμησάμε[νος.]

[ἡμά]ρ?[τ]ητο δ' αὐ[τ]ῶ[ι],

εἰ κα?[ὶ] μίαν ἔταξ?[εν]

ἀντ[ὶ] τ?οῦ γένου[ς τὸ]

ε?ἶδο[ς] ἀποδούς, δ?[ιὰ]

τ?ῶ?ν? ὑστέρων τὰ

πρότ?ερα ὁρ?[ισ]ά[με-]

νος, ὡς εἴ τι?ν?ο?[ς ἐρο-]

μ[έ]νου ‘τί ἐστι? [ζῶι-]

ο?[ν’, ε]ἴποι ‘ἄνθρ[ω-]

πος ἵππος’, τὰ [μὲν]

γὰρ πρότερα τ[ῶ]ν?

ὑπ' αὐτὰ κατη?γ?ο?-

ρεῖται, οὐκέτι δ?ὲ? ἔμ?-

παλιν. καὶ τὰ μὲ[ν] γέ-

νη μετ[έ]χεται καὶ

ἁπλούστερά ἐστι?ν?,

τὰ δὲ εἴδη μετέχ?ει

καὶ ἔστιν ποικιλώ-

τερα. ὁ γὰρ ἄνθρω-<

πος καὶ ζῶιόν ἐστιν

καὶ πρὸς τούτωι λο-

γικὸν καὶ θνητόν.

τὸ μὲν οὖν <Πολλὰ δί-

δως> ἐπὶ τῆς ἐξαρι-

θμήσεως τῶν ἐπι-

στημῶν, τὸ δὲ <Ποι-

κίλα> ἀντὶ ἁπλοῦ, ὅ-

τι εἴδη ἐξέθετο,

ταῦτα δὲ ποικιλώ-

τερα τοῦ γένους. τὸ

δ' αὐτὸ ἂν εἰρήκει,

κ?αὶ εἰ μίαν μόνην

ὠνομάκει ἐπιστή-

μ?ην, φέρε γεωμε-

τρίαν. ἁπλοῦν μὲν

γὰρ ἡ ἐπιστήμη ὡς

ἂν μετεχόμενον

καὶ ἀσύνθετον ὡ?ς

π?ρὸς τὰ ὑπ' αὐτήν,

π?οικίλον δὲ ἡ γεω-

μ?ετρία ὡς μετέχον

κ?αὶ σύνθετον. <Ὅταν

<λ?έγηις σκυτικήν, μή-

<τ?ι ἄλλο φράζεις ἢ

<ἐπιστήμην ὑπο-<

<δημάτων ἐργασίας;

<Οὐδέν.> Τί δ' <ὅταν τε-

<κτονικήν, μήτι ἄλ-

<λ?ο ἢ ἐπιστήμην?

<τ?ῆς τῶν ξυλίνων

<σκ?ευῶν ἐ[ρ]γασίας; Οὐ-

⸏<δὲ τοῦτο?.> Ἐ?ρ?ο?μέ?νο?υ

τί ἐστιν ἐπιστή?μη

ἀποκρινόμ?ε?ν?ος

σκυτικὴν οὐδὲν? ἄλλο

λέγεις ἢ ἐπ?ιστήμην

τῆς τῶν ὑποδημά-

των ἐργασίας· ἡ γὰρ

σκυτικὴ ἐπιστήμη

ἦν ὑποδημάτων

ἐργασίας. ὁμοίως δέ,

κἂν τεκτονικὴν<

εἴπῃς, οὐδὲν ἄλλο?

λέγεις ἢ ἐπιστήμην

τοῦ τὰ ξύλινα σκεύη

ἐργάζεσθαι· τοῦτο

γὰρ ἴδιον τῆς τεκτο-

νικῆς. παρεκδέδε-

⸏κται, φασίν. ἀντιστρέ-

φει μὲν γὰρ ἀλλήλοις

/τό τε πρᾶγμα καὶ ὁ ὅ-

ρος, οὐ? πάντως δὲ ταὐ-

τὸ λέγει τῶι ὀνόμα-

τι. εἰ γὰρ ἔρο?ιτό? τις ‘τί

ἐστιν ἄνθ?ρ?ωπος’,<

ὁ δὲ εἴ[ποι] ‘ζῶιον<

λογικὸ[ν] θ?νητόν’, τῶι

τ?[ὸ] ζῶιο?ν [λ]ογικὸν

[θ]νητὸν ἄνθρωπον

εἶναι οὐ φή?[σ]ομεν ὅ-

τ?ι ἐρωτηθείς ‘τί ἐσ-

τιν ἄνθρωπος’ ἀπε-

κρίθη ‘ἄν?θρ?ω?π?ος’.

κ?ἂ?ν γὰρ ἐπερω?[τ]ή-<

[σ]ῃς τινά ‘τίνο[ς] ἦν

Ἀ?χιλλεὺς [υ]ἱ?ό?ς’, ὁ δὲ εἴ-

π?ῃ ‘Πηλέω?ς υἱός Ἀ-

χι[λλε]ὺς ἦν’, φήσομεν

[ὅτι ἐ]περω?[τ]ηθεὶς<

[‘τίν]ος ἦν [υ]ἱ?ὸς Ἀχιλ-

[λ]ε[ύς’], ἀ?πεκρίθη ‘Ἀχιλ-

[λ]ε[ύ]ς’; τοῦτο γὰρ ἄλλως

σ?υ?μ?β?έβη?κεν· φημὶ

το[ί]ν?υ?ν? ὅτι οὐ πρὸς

τ?ο?ῦ?τ?ο? [τείν]ει αὐτῶι

[ὁ λό]γ?ο?ς?, ἀ[λ]λ?ὰ παρί-<

στ?η?σι?[ν ὅ]τ?ι οὐ πρὸς

ἔπο?ς? ἀ[πε]κρείνατο.

ἐ?[πε]ρω[τη]θεὶς γὰρ

[!!!!!] τ[οῦ] πράγμα-

[το]ς, τ?ο?ῦ?τ?[ο] δὲ κατὰ τὸ τί

[ἐσ]τ?ι?ν? λαμβάνεται,<

αὐτὸς κατὰ τὸ πρός

τι ἀπεκρίθη· τὸ γὰρ

τῶν?δ?ε? εἶναι τῶν

πρός? τί? ἐστιν. ἔτι καὶ

θεώ?ρ?η?μα διαλεκτι-

κὸν ὑπογράφει, ὅτι

οὐ δε?[ῖ] δ?[ι]ὰ? τ?ῶν ὑστέ-

ρων ὁ?[ρ]ίζεσθαι τὰ

πρότερα, ὡς εἰ διὰ

τῶν περιεχομένων

ἀποδώ?σε[ι], αὐτὸ δι' ἑ-

αυτοῦ ὁ[ρι]ε?ῖ?ται· ὡς εἴ

τις ἐρομένου τί ἐστιν

ἄνθρωπος εἴποι ‘Σω-

κράτης’, α[ὐ]τὸ δι' ἑαυ-

τοῦ ὡρίσατο· ὁ γὰρ<

Σωκράτης ἄνθρω-

πός ἐστιν. οὕτως<

καὶ εἴ τις ἐρομένου

‘τί ἐστιν ἐπιστήμη’

εἴποι ‘σκυτική’, διὰ

τῶν ὕστερον? ὡ[ρ]ίσα-

το· ἡ γὰρ ἐπιστήμ?η

τῆς τῶν ὑπ?ο?δ?η?μά-

των ἐργασίας ἐπι-<

στήμη ἐστίν. <Οὐ[κ]οῦν>

⸏<<ἐν ἀμφοῖν, οὗ ἑκατέ-

<ρα ἐπιστ?ήμη, τοῦ-<

<το ὁρίζ?εις;> Οὐ[κο]ῦ?ν

ἐν ἑκατ?έραι τ[ῆι] τε

σκυτικῆ?ι κ?[α]ὶ? τῆ?ι? τε-

κτονικῆι, ο?ὗ? ἑκατ[έ-]

ρα ἐστὶν ἐπισ[τή-]

μη λέγων οὐ κ[οινο-]

ποιεῖς ἢ λέγει[ς], ὅ[τι]

ἡ ἐπιστήμη ἐ?π?ι?-

στήμη ἐστ?ίν?; <Τὸ δ[έ]>

⸏<<γε ἐρωτηθὲν [ὦ] Θ[ε-]

<αίτητε οὐ τοῦτο ἦ?ν,

<τίνων ἡ ἐπιστ[ή-]

<μη> ⟦μη⟧ <ο?ὐ?δὲ ὁπ[ό]σαι

<τινές· [οὐ γὰ]ρ ἀρι-<

<θμῆσαι α?ὐ?τὰς βου?-

<λόμενοι ἠρόμ[εθ]α?,

<[ἀ]λλὰ γνῶναι [ἐπ]ι-

<στήμην αὐτὸ ὅτ[ι]<

<ποτ' ἐστίν.> Ἐπε[ρ]ω?-

⸏τηθείς ‘τί ἐστιν? ἐ-

πιστήμη’ ἀντὶ τοῦ 〈τί ἐστιν τὸ〉

τίνων ἐστὶν ἀπέ-

δωκεν· αἱ γὰρ ἐν εἴ-

δει ἐπιστῆμαι τινῶν

εἰσιν ὡς γεωμετρία,

σκυτική, ἀλλὰ καὶ μι-

ᾶς ἐρωτηθεὶς τὸν

λόγον πολλὰς ἐξη-

ριθμήσατο ὡς γεω-

μετρίαν, σκυτικήν,

τὰς ἄλλας. <Οἷον περὶ>

⸏<<πηλοῦ, ὅτιποτ' ἐστίν,

<εἰ ἀ?π?ο?κ?ρ?ειναίμεθα?

<αὐτῶι πηλὸς ὁ τῶν

<χ?υ?τ?ρέ?ων καὶ πη?λ?[ὸς]

<ὁ τ?ῶ?ν ἰπνοπλαθῶν

<κα[ὶ] πηλὸς ὁ τῶν π?λιν-

<θο[υ]λκῶν, οὐκ ἂν γε-

[<]λο[ῖο]ι? εἶμεν;> Τῆι μ?ε-

⸏τ?α?λ?ή?ψει κέχρητ?αι

ἀναγκαιοτάτηι ο?ὔ-

σηι δ?ιὰ τοῦ σαφηνί-

ζ?ειν πρὸς τὸ ἐλέγ-

[ξ]αι τὰ ἡμαρτημέ-

[ν]α, ὡς ἐπὶ τοῦ πηλοῦ

ἐ?ρωτηθείς, τί ἐστιν,

ἁμ?α?ρτάνει λέγων

τ?[ὸ]ν τῶν πλινθουλ-

[κ]ῶ?ν?, τὸν τῶν ἰπνο-

[πλ]α?θῶν· οὔτε γὰρ

[τὴ]ν? οὐσίαν αὐτοῦ ἀ-

[π]ο?δίδωσι καὶ πολ-

[λο]ὺ?ς ἐξαριθμεῖται

π?η?λοὺς καί τινας

[δ]ὲ τοὺς χρωμένους

<αὐτοῖς. Ἢ <οἴει τίς τι

<συνίησί τινος ὄνο-

<μα ὃ μὴ οἶδεν ὅτι ἐ-

<σ[τ]ίν;> Τὸ ἑξῆς ἐν τῆι

⸏λ?[έ]ξ?ει· οἴει, συνίησίν

τ?ί?ς τινος ὄνομα ὃ

μ?ὴ? οἶδεν ὅτι ἐστίν;

ἐὰν γὰρ ἀγνοῇ τὸ<

πρᾶγμα, οὐδὲ τὸ? τοῦ

π?ρ?άγματος ὄνομα

εἴσεται τῶι τὸ ὄνομα

σημεῖον εἶναί τι-

ν?ο?ς. ὁ τοίνυν τὸ πρᾶ-

[γ]μα ἀγνοῶν οὐδὲ

[τὸ] σημεῖον αὐτοῦ

γν?ώσεται. Ἐπίκου-

⸏[ρ]ος τὰ ὀνόματά φη-

σ[ι]ν σαφέστερα εἶναι

τ?ῶν ὅρων, καὶ μέν-

τοι καὶ γελοῖον εἶ-<

ν?α?ι?, εἴ τις ἀντὶ τοῦ εἰ-

πεῖν ‘Χαῖρε Σώκρα-

τες’ λέγοι ‘Χαῖρε ζῶι-

ο?ν λο[γ]ικὸν θνητόν?’.

ἀλλὰ οἱ ὅροι οὔτε πρὸς

τὸ ἀσπάζεσθαι οὔτ[ε]

ὡς τῶν ὀνομάτων

συντομ[ώ]τεροι πα-

ραλαμβάν?ονται, ἀλ-

λὰ πρὸς τ[ὸ ἀ]ναπλῶ-

σ?αι τὰς κο[ινὰ]ς ἐν-<

νοία?ς· το[ῦτο] δ?' οὐκ ἐν-

γίνε?ται ἄ[νε]υ τοῦ λα-

βεῖ?[ν] τὸ γέ?ν?ο?ς? ἕκα-

σ?τ?ον? καὶ τὰ?ς διαφο-

<[ρ]ά[ς.] <Σκυτικὴν ἄρα

<οὐ [σ]υ?ν?ίησιν ὃς ἂν ἐ-

[<]π[ιστ]ήμην ἀγνοῇ.>

⸏Ο[ὐ] τ?οῦτ?ό? φησιν, ὅτι

ἄ[νευ] τοῦ? ἐπιστήμην

εἰ[δέ]ναι ὅτ?[ι] ἐστίν<

〈οὐκ ἔστιν〉 σκ[υ]τ?ικὴν ἐπ[ίσ]τασ-

θ?α?[ι, ἀ]λλ?[ὰ] ὅτι [ἐὰν] θῇ

[τις] τ?ὴ?ν? σ?κυ?[τικ]ὴν ἐ-

[πιστή]μ?η?ν? [εἶναι] ἀ-

γν[οῶν], τί ἐ[στι]ν? ἐ?π?ι-

στ[ήμη], οὐδὲ τ?ὴν σκυ-

τ?ι?κ?ὴ[ν] νοήσει, κα?θ' ὃ

λέγε[τ]αι ἐπιστήμ?η.

[<]<Γ?ε?λ?οί[α] ἄ?ρα? [ἡ] ἀπόκρι-

[<]σις [τῶι] ἐ[ρωτ]η?θέν-

[<]τι ἐ?[πι]σ?[τήμη τ]ί ἐστιν

[<]ὅταν? ἀπ[οκρείνη]ται

<τέχνης [τιν]ὸς ὄνο-

<μα. τινὸς [γὰ]ρ ἐπι?στή-

<μ[ην ἀ]π[οκρί]νεται

<οὐ? [τοῦ]τ?' ἐ?ρ?ω?[τ]η?θείς.>

⸏Ἁμ[α]ρτάνε[ι] ὅστις ἐ-

περ[ω]τηθ[εὶ]ς ‘τί ἐστιν

⟦το⟧ τ[έ]χ?ν?η’ [τ]έχνης

τ[ινὸ]ς [λέγε]ι? ὄνομα,

φέ?ρε γε[ωμε]τρίας. αἱ

γὰρ τοια?ῦ?[τ]αι τ?έχ?ναι

τινῶ[ν] ε[ἰ]σ?ι?ν? ἃ με-

ταχ[ε]ι[ρίζο]νται. οὐ

τοῦτο δ?[ὲ ἐπ]ηρωτή-

θη, τίνω?[ν] ἐστίν, ἀλ-

λὰ τί ἐστ?[ι]ν. <Ἔπειτά γέ

<που ἐξὸ[ν] φα?ύλως<

<καὶ βραχ?έ[ω]ς ἀ?ποκρεί-

<νεσθαι π[εριέ]ρχε?ται

<ἀπέρα[τ]ον [ὁδ]ό?ν?. Φαύ-

λως> μὲ[ν] ἁπλῶ[ς], <β?ρα-

χέως> δ[έ], ὅ[τι] οἱ ὅ?ροι

συντο[μ]ώ?τ?ε?ρ?ο[ί] εἰσιν

ἢ εἴ τις [τ]ὰ? ὑ?[φ]ε?[σ]τῶ-

τα εἴδη π?ειρ?[ῶιτ]ο ἐ-

ξαριθ[μ]εῖσθα?[ι], <ἀ?πέ-

ρατον> δ?ὲ <ὁδ[όν,> ὅ]τ?ι

τὰ καθ' ἕκ?α[σ]το?[ν] τ?[ρ]ό-

πον τινὰ ἄπ[ει]ρ?ά

<ἐστιν. <Οἷον κα?[ὶ] ἐ?ν>

⸏<τῆι τοῦ πηλοῦ [ἐρ]ω?-

<τήσει φαῦλόν [που]

<καὶ ἁπλοῦν? [εἰπεῖ]ν

<ὅτι γῆ ὑγρῶι [φυρα]θ[εῖ-]

<σα πηλὸς ἂν? ε?ἴ?η?, τ?ὸ?

<δ' ὅτου χαίρε?ιν? ἐ?ᾶν?.>

Ὡς καὶ πρὸ?[ς] τ?ὸ?ν? ἐ-<

ρόμενον ‘τ[ί ἐ]σ[τ]ιν

πηλός’ ῥάιδ[ιο]ν [κ]αὶ

<ἁπλοῦν εἰπε?[ῖ]ν?, [ὅτι]

γῆ ὑγρῶι φυρ[αθεῖ-]

σα·> οὐ γὰρ μό[νον ὕ]δα-

τι, ἀλλὰ καὶ ο[ἴ]ν?[ω]ι? καὶ

ἑτέροις τισί. [ἐ]ξ[αρ]κ?ε[ῖ]

οὖν οὕτως ὁρίζ[εσ]θ?αι

γῆ ὑγρῶι φυρα[θεῖ]σα,

τίνος δέ ἐστιν [ο]ὐκ?έ-

τι δεῖ προστιθέν?αι

οἷον πλινθουλκ?οῦ,

ἰπνοπλάθου. μέμφε-

⸏ται τοῖς τοιούτοις ὅ-

ροις Ἀριστοτέλης,<

ὡς τῶι τῆς χιόνο?[ς],

ὅτι ὕδωρ πεπηγός,

καὶ τῶι τοῦ πηλοῦ,

ὅτι γῆ ὑγρῶι πεφυ-

ραμένη, καὶ τῶι τοῦ?

οἴνου, ὅτι ὕδωρ σεση?-

πός, ὡς Ἐμπεδοκλῆς

«σαπὲν ἐν ξύλωι ὕ-

δωρ». ‘οὔτε γὰρ ἡ χιών,

φησίν, ὕδωρ οὔθ' ὁ

πηλὸς γῆ οὐδὲ μὴν

ὁ οἶνος ἔτι ὕδωρ.’ ‘οὐ

γὰρ ἀποδεκ?τ?έον,

φησίν, καθ' ὧν μὴ ἀ-

ληθεύεται τὸ γένος,

ἀλλ' ἐφ' ὅσων κα?θη-

γορεῖται ἀληθ?ῶ?ς<

[τὸ ἀ]ποδοθὲν γένος.’

[ἔστ]ω ἐπὶ τοῦ οἴνου<

[μὴ] ἀληθεύεσθαι τὸ

γ?έ?ν?ο?ς?, ὅτι ὕδωρ ἐστίν.

φήσει γάρ τις· κἂν δο-

θῆι, ὅτ[ι π]ρότερον ἦν

[ὕ]δωρ, [ἀ]λλὰ νῦν γε<

[οὐ]κέ[τι] ἐστίν, ἀμέλει

[δὲ μετα]βάλλει πάλιν

[εἰ]ς ὕ?δ[ωρ]· πῶς ἐπὶ τοῦ

π?η?[λοῦ ο]ὐκ ἐροῦμεν,

ὅτι γ[ῆ ἐ]στιν τοιοῦτό

τι ὑπ?[ὸ ὑ]γροῦ πεπον-

θυῖ[α;] μ[έ]νει γὰρ ἔτι γῆ,

ὅθεν κ?α?ὶ? ἀναξηραν-

θέντο[ς] τοῦ ὑγροῦ πά-

λ[ι]ν [ἔ]σ[τα]ι γῆ. ἔδει δ' αὐ-

[τό]ν?, ὥσπερ ἐπὶ τοῦ

[π]ν?ε[ύμα]τ?ος ἐνδοιά-

[σας, εἰ] δέοι φάναι ὅτι

[ἐστὶ]ν ἀὴρ κεινούμε-

[νος ἐ]πήνεγκεν·<

[‘εἰ] δ?' ἄ[ρ]α? καὶ ἐπὶ τού-

του δ[εῖ] σ?υγχωρεῖν,

ὅτ?ι ἀήρ ἐστιν κει-<

νούμενος’, οὕτως καὶ

ἐπὶ τοῦ πηλοῦ· κατὰ

[γὰ]ρ τὸ ὅμοιον ἀπε-

[δό]θ?ησαν οἱ ὅροι.<

<[<Περὶ] δ?υ?ν?άμεών τι

[<]ἡμεῖν Θεόδωρος

[<ὅ]δε ἔγραφεν τῆς

[<τ]ε τρίποδος πέρι

[<κ]αὶ π?εντέποδος ἀ-<

<ποφαίνων, ὅτι μή-

<[κ]ει οὐ σύμμετροι<

<τῆι ποδιείαι.> Ἐπὶ

⸏κ?εφαλαίων τὰ λεγό-

μενά ἐστιν ταῦτα.

Θεόδωρος ἐκτάξας

τετράγωνον ποδὸς

ἑνὸς ἐδείκ?νυεν το?ῖς?

περὶ Θεαίτητον, ὅτι

τούτωι τῶι τετραγώ-

νωι ἀσύμμετρόν

ἐστιν τὸ τρίπουν τε-

τρ?άγωνον καὶ πεν-

τ?[ά]πουν κα?τὰ τὰς πλευ-

[ρά]ς, ἀ[φ'] ὧν ἕκαστον

ἐ?γέ[νετ]ο. καὶ [ἐξαρι]θμού-

μενος τὰ ἀσ[ύμμ]ε-<

τρα [τ]ετράγ[ωνα προ-]

ῆλ[θε]ν μέχ[ρι το]ῦ ἑ-

⸏πτ[ακ]α?ιδεκ[ά]π?ο[δο]ς.

ἐπ?[εὶ τ]ο?ίνυν ἄπε[ιρ]α?

ἦν? [τὰ] τοιαῦ[τ]α τ[ετρ]ά-

γω[να, ἐ]πε[ι]ρά?θ?η?[σαν]

οἱ π?[ερὶ] τὸν Θεαί[τη-]

τον? [κ]α?θολ?ικῶ[ι τινι]

περ?[ιλα]βεῖ?[ν], ὥσ[τε ἑ-]

νὶ [ὀνό]μα[τ]ι ὑποτ?ά-

ξα[ι. ἦλ]θ?[ον] ο?ὖ?ν ἐπ?ὶ

τ?ὸ[ν ἀριθμ]ὸν διὰ τὸ

[!]κ[!!!!!!]ο?ν τῶι

π?ά?ν?τ?α?[ς] τοὺς ἀρι-<

[θμ]ο[ὺ]ς σ?υ?μ?μ[έτ]ρους

[εἶ]ν?α[ι] πρ?[ὸς] ἀ?λλή[λους]

[!!!!!]υ τ?[οί]ν?υν η[!!!]

[!!!! ἰ]σάκις ἴσ?ον τ[!!]

[!!!!!!!!]ν? [π]ρος[!!]

[!!!!!!!!!!!!!!!]

[!!!!!!!!!!!]νπ?[!!]

μ?[!!!!!]ει[!!!!]ετε[!]

β[!!]ε?[!!]δ?[!!!!] τετρά-

γων[α. ὅ]σα ο[ὖ]ν εὕρι-

σκο[ν ἔ]χ?ον?τα ἀρι-<

θμὸ[ν προ]μ?[ή]κη?, [ὡ]ς?

τὸ τρ?[ί]που?[ν καὶ πεν-]

τέπ[ο]υ?ν κ?[αὶ] ἑ?ξ?[ά-]

π[ο]υ?ν? (ὁ? γὰρ τρία [καὶ]

π?έ?ν?τ?ε καὶ ἓξ ἀριθ?[μ]ο?ὶ

προμήκεις? εἰσίν), τὰ

δὴ τοιαῦτ[α χ]ω?ρ?[ία δυ-]

νάμεις ἐ[κάλ]εσα?ν?.

τούτων [δὲ] τ?ὰ μ?[ὲ]ν?

ἐπ?ίπεδα? σ?[ύμμετρα]

π?[ρ]ὸς τὸ π?[οδιεῖον]

ἐπ?[ί]πεδο?[ν], α[ἱ δὲ π]λευ-

ραὶ ἀσύμμ?ετρ?οι [πρ]ὸ?ς

τὴ?ν? τοῦ ποδιε?ίου<

τε[τ]ραγώνου [π]λ?ευ-

ράν. ὅσα δὲ εἶ[χε]ν<

⸏τετραγώνου[ς ἀρι-]

θμοὺς ὡς τὸν? τέ[σ-]

σαρα καὶ ἐννέ?α κ?αὶ

ἑκκαίδεκα, τ[αῦτ]α?

ὠνόμασαν μ?ή?[κ]η?.

οὐ γὰρ μόνον τ?ὰ? ἐ[πί-]

πεδα πρός τε ἄλλη?λα

καὶ πρὸς τὸ π[ο]δι[ε]ῖ?ον

σύμμετρά ἐστιν, ἀλ-

λὰ καὶ αἱ πλευρα[ὶ] κ?αὶ

πρὸς ἀλλήλας καὶ<

πρὸς τὴν τοῦ ποδ?ιεί-

ου πλευρὰν τῶι ἔχειν

λόγον ὃν ἀριθμὸς<

πρὸς ἀριθμόν. ἐπεὶ

⸏τοίνυν πᾶς ἀριθμὸς

παντὶ ἀριθμῷ σύμμε?-

τρός ἐστιν διὰ τὸ ἔ-<

χειν ἐλάχιστον κο[ι-]

νὸν μέτρον τὴν μ[ο-]

νάδα, διὰ τοῦτο ὥσ-

περ μονάδα ἐξέθ[ε-]

το ὁ ⟦δε⟧ Θεόδωρο?[ς]

⟦προς⟧ τὸ ποδιεῖον τε-

τράγωνον, ἵνα τού-

τωι? μ?ε?τ?ρ?ῆται τὰ τε-

τράγωνα τὰ ἔχοντα

τὰς πλευρὰς συμμέ-

τρους καὶ τὰ μή· ἀνὰ

λόγον δὲ τοῖς ἐπιπέ-

δοις προῄει αὐτοῖς

ἡ σκέψις καὶ περὶ<

τῶν στερεῶν. κε-<

⸏φαλαιωδῶς μὲν ταῦ-

τα· σκοπῶμεν δὲ<

νῦν ἕκαστον αὐτῶν.

οἱ παλαιοὶ τὰ τετράγω-

να δυνάμεις ὠνό-

μαζον· ἡ γὰρ δύνα-<

μίς τινός ἐστιν δύ-

ναμις· δύναται δὲ

τὸ ἐπίπεδον τετρά-

γωνον γραμμή, ἀ-

φ' ἧς ἐγένετο· ὥρισται

γὰρ τῆς πεπερασμέ-

νης τὸ μέγεθος, κἂν

νοήσῃ τις ἐπ' ἴσον<

αὐτὴν χωροῦσαν<

ἑαυτῆι ποιήσει τε-

τράγωνον ὑπὸ ἴσων

πλευρῶν περιεχό-

μενον. εἰ δὲ ἐπὶ ἔλατ-

τον ἢ ἐπὶ τὸ πλεῖον

(ἑκάτερον δὲ τούτων

ἐπ' ἄπε[ι]ρον ἔστιν? λαμ?-

βάνειν?), π?οιήσει προ-

μήκη [χω]ρία. ὅθεν

ὁ μὲν [εἰ]δὼς τε[τ]ρ?α-

γώνου [π]λευρ[ὰ]ν οἶ-

δεν κ[αὶ τ]ὸ ἀ?πὸ τ?αύ-

της, ὁ [δὲ εἰ]δὼ[ς παρ-]

α[λ]ληλ[ογρά]μ?μου<

τὴν ἑ[τέ]ρ?α?ν? τῶν πλευ-

ρ[ῶ]ν, οὐ[κ] οἶδ[ε]ν καὶ

[τὴ]ν ἑτέραν, ἐὰν

[μὴ] καὶ τὸ ἐμ[β]αδὸν

[αὐ]τοῦ ἐπισ[τ]ῆται.

[τό]τε γὰρ σκοπεῖ, τίς

[ἐ]π[ὶ τ]ὴν ἐκ?τε?θεῖσαν

[γε]νομ[ένη] τ?[ό]δε

[τὸ] ἐμβ[αδὸ]ν [γ]εννᾶι.

ὁ? το[ί]νυν? [Θεόδ]ωρος

[τ]ετ?[ρ]άγω?[νον] ἐκθεὶς

[οὗ] ἡ [πλευρὰ] π?οδός,

[τὸ δ' ἐ]μβ?[αδὸν π]οδός

(ἅ[πα]ξ γὰρ [ἓν] ἕ[ν), ἐ]πε-

[δείκν]υεν ὅ?τ?ι? τ[ὸ] τ?ε-

τ?ρ?[άγ]ωνον, οὗ τὸ ἐπί-

π?[εδ]ον τ?ρίπουν ἐστίν

[κ]α?ὶ? [π]άλ[ι]ν τὸ πεντέ-<

[πουν ἢ τὰ τοιάδ]ε τὰ μὲν

ἐ[πί]πεδα [ἔχ]ει πρός

τε? ἄλλ[ηλα] κα[ὶ] πρὸς

τὸ ποδια[ῖ]ον σ[ύ]μ?με-

τρα, τὰς δὲ πλ[ευ]ρὰς

[πρός] τ[ε ἀλ]λή[λα]ς καὶ

[πρὸς] τὴν π?οδ?ι?αίαν ἀ-

[σύ]μ?μ?[έ]τρους· οὐδὲ?<

[γὰρ ἔστ]ι?ν? κοινὸν<

μ?[έτρον,] ὃ με?τ?ρ?ή?σει

[αὐτάς· ἔ]σ?τιν δ?ὲ? καὶ

τ?ὸ δ?[ίπο]υ?ν τετ?ρ?ά-<

γων[ο]ν ἀσύμ?μ?ετρον

τῶι [πο]διείω?ι? κ?α?τ?ὰ?

τὴν [πλ]ευράν, [ἀλ]λὰ

παρῆ[λθ]εν, φασίν,<

αὐτό, δ?ι?ό?[τ]ι ἐν τῶι Μέ-

νωνι ἔδε[ι]ξεν, ὅτι

τὸ ἀπ[ὸ τ]ῆ?ς? δι?α?γωνί-

ου τε[τ]ρ?[ά]γ?ω?ν?ο?ν δι-

πλάσ?[ι]ό?[ν ἐ]σ?τ?ιν? τοῦ

ἀπὸ τῆ?ς? [πλ]ευ[ρ]ᾶς τε-

τραγώνου. ο[ἱ] δέ [φασ]ι

⸏μὴ παρελη[λ]γθ[ένα]ι

αὐτὸν τὸ δί?π?ο?[υν.]<

καὶ γὰρ εἰ μὴ? π?ε?[ρι]έ?-

χεται ὑπὸ [ἰ]σά[κις]

ἴσων, ἀλλ' ε[ἰς] ἴ[σας]

γε διαιρεῖτ[αι] π?[οδι-]

είας. οἱ δ' αὐ[τ]οὶ [κατ]ὰ?

ταὐτὰ προϊ?[ό]ντ[ες]

φήσουσι μηδ?ὲ? [τὴν]

ἑξάποδα α[ὐ]τ?ῶ?[ι παρε-]

θήσεσθα[ι δύνα-]

μιν· διαιρε[τὴ γὰρ]

εἰς ἴσα τρίπ[οδα δύο]

ἢ δίποδα τ?[ρία. δῆ-]

λον δ' ὅτι κ[αὶ τὴν] ὀ-

κτάποδα π?α?[ρελε]ύ?-

σεται καὶ τὴν? [δεκ]ά?-

ποδα καὶ δω?[δεκά-]

ποδα καὶ τε[σσαρεσ-]

καιδεκάπο[δα καὶ]

πεντεκαιδ[ε]κ[άπο-]

δα. καὶ γὰρ το?ύτω?[ν]

ἑκάστη, εἰ κα?ὶ μ[ή]

ἐστιν ἴση ἰσάκι[ς, ἀ]λ-

λὰ δύναταί γε διαι-<

ρεῖσθαι εἰς ἴσα. μή?-

ποτε δὲ οὐ διὰ τοῦ-

το, ἀλλὰ διὰ τὸ εὔκο-

λον· ῥάιδι?ον γ?ὰ?ρ? τοῦ

ἐκτεθέντος δ?[ι]π?λά-

σιον ἀναγράψαι τὸ

ἀπὸ τῆς διαγωνίου.

⸏/ἡ δὲ τρίπους καὶ<

πεντάπους καὶ ὅ-

σαι τοιαῦται π[ρ]α-

γματείαν ἔχουσιν

πρὸς τὸ φανῆναι ἀ-

σύμμετροι τῆ[ι] π?ο-

διείαι. ἔστιν μ[έ]ν-<

τοι αὐτὰς ἀνα?[γ]ρ?ά-

φειν οὕτως· ἔστω

⸏τετράγωνον τὸ α̅ β̅ γ̅

πλευρὰν ἔχο?ν? πο-

δὸς ἑνὸς τὴν α̅ β̅· δηλονότι

τὸ ἀπὸ ταύτης ποδὸς

ἔσται ἐνπλατοῦς· ἅπαξ

γ?ὰρ ἓν ἕν. κα[ὶ] ἐκβεβλή-<

σθω ἐπ' εὐθείας τῆς α̅ β̅

[ε]ὐ?θεῖά τις κα?ὶ ἀφῃρήσθω

[ἀ]π' αὐτῆς τῆι α̅ β̅ ἴση ἡ

[β̅] δ̅?̅ καὶ ἀναγεγράφθω

[ἀπ]ὸ τῆς β̅ δ̅ τὸ β̅ γ̅ δ̅ ε̅ τε-

[τράγ]ωνον· γίνεται δὴ

[ἴσο]ν? τὸ ἀπὸ τῆς β̅ δ̅<

[τῶι] ἀπὸ τῆς α̅ β̅· ὅλον

δ?[ὲ] τὸ α̅ ε̅ οὐκέτι τετρά-

γωνον, ἀλλὰ παραλλη-

λόγραμμον. πάλιν ἐκ-

βεβλήσθω ἐπ' εὐθείας

τῆς α̅ δ̅ εὐθεῖά τις καὶ

ἀφῃρήσθω τῇ β̅ δ̅ ἴση

ἡ [δ̅] ζ̅ καὶ ἀναγεγρά-<

φ[θω ἀ]π?ὸ ταύτης τε-

τ?[ράγ]ωνον τὸ δ̅ ζ̅ ε̅ η̅.

γ[ίνε]τ?αι δὴ τὸ δ̅ ζ̅ ε̅ η̅

τ[ετρά]γωνον ἴσον

[ὁποτε]ρ?ῳοῦν τῶν<

π[ροε]κτεθέντων

τε[τρ]α?γώ?νων, ὅλον

δὲ τ?ὸ α̅ η̅ χωρίον παρ-

α?λληλόγραμμον. πά-

[λ]ιν ἐκβεβλήσθω ἐ-

π?' ε?[ὐ]θείας τῆς α̅ ζ̅ εὐ-

[θεῖά τ]ι?ς καὶ ἀφῃρή-

[σθω τ]ῇ δ̅ ζ̅ ἴση ἡ ζ̅ θ̅

κ?[α]ὶ? διῃρήσθω ἡ α̅ θ̅

δίχα κατὰ τὸ δ̅ ση-<

μ?ε?ῖον καὶ κέντρῳ

μ?[ὲ]ν τῶι δ̅, διαστή-

ματι δὲ τῶι δ̅ α̅ ἡμι-

κύκλιον περιγεγρά-

φθω τὸ α̅ κ̅ θ̅ καὶ ἤχθω

[π]ρὸς ὀρθὰς τῆι η̅

[ε̅] ἡ ζ̅ κ̅, καὶ ἐπεζεύ-

χθω ἡ κ̅ δ̅. ἐπεὶ εὐ-

θεῖα ἡ α̅ θ̅ διῄρηται

εἰς μὲν ἴσα κατὰ τὸ

δ̅?̅ σημεῖον, εἰς δὲ ἄ-

[ν]ισα κατὰ τὸ ζ̅ τ?ὸ? ὑπὸ

τῶν α̅ ζ̅ ζ̅ θ̅ με?τὰ τοῦ

ἀ?πὸ [τ]ῆ?ς μεταξὺ τῶν

[τ]ο?μ?ῶν τοῦ δ̅ ζ̅, ἴσον

[ἐστ]ὶν τῶι ἀπ[ὸ] τῆς δ̅ θ̅. ἀλλὰ τῆι

δ̅ θ̅ ἴση ἡ [δ̅ κ̅]· τὸ ἄρα ἀ-

πὸ τῆς δ̅ [κ̅ ἴ]σον ἐστὶν

τῶι ὑπὸ [τ]ῶν α̅ ζ̅ ζ̅ θ̅

καὶ τῶι ἀ[π]ὸ τῆς δ̅

ζ̅. ἀλλὰ τ?[ῶι] ἀπὸ τῆς

δ̅ κ̅ ἴσα ἐ[στὶ]ν? τὰ [ἀπ]ὸ?

τῶν? [δ̅] ζ̅ [ζ̅ κ̅· τ]ὰ ἄρα ἀ?πὸ

τῶν [δ̅] ζ̅ [ζ̅ κ̅ ἴ]σα ἐστ?ὶν

τῶι ὑπὸ [τῶ]ν α̅ ζ̅ ζ̅ θ̅

καὶ τῶι? [ἀπὸ τῆς] δ̅ ζ̅.

κοινὸν [ἀφῃρήσ]θω

τὸ ἀπὸ τ?[ῆς δ̅ ζ̅· λ]ο?ι?-

πὸν [ἄρ]α [τὸ ἀπὸ τ]ῆς

ζ̅ κ̅ λο?ι?π?[ῶι τῶι ὑ]πὸ

τῶν [α̅ ζ̅ ζ̅ θ̅ ἴσο]ν ἐ[στί]ν.

τὸ δ' ὑ[πὸ τ]ῶ?ν? [α̅ ζ̅] ζ̅ θ̅

ἐστ[ὶ]ν? [τὸ ὑ]π?ὸ τ?[ῶ]ν

α̅ ζ̅ ζ̅ η̅· [ἴση γ]ὰ?ρ ἡ ζ̅?̅ θ̅

τῇ ζ̅ η̅· [τὸ ἄρα ἀπ]ὸ? τ[ῆ]ς

ζ̅ κ̅ ἴσ[ον ἐστὶν τῶι]

α̅ η̅ πα?ρ?[αλλη]λ[ογράμ-]

μωι. ἔ[σ]τ?[ιν δ]ὴ? ἀ[σύμ-]

μετρον τ[ὸ ἀ]π?[ὸ τῆ]ς

ζ̅ κ̅ τῶι α̅ η̅?̅ [π]αρ?αλ?-

ληλογράμ?[μωι ὃ] π?[ε-]

ριέχει ἐν ἑ?α?υτ?[ῶι γ̅]

τετράγων?α πο[διεῖ-]

<α ἴσ〈α〉 ἀλλήλο[ι]ς.

ὥσπερ δὲ οἱ περὶ Θεαί-

τητ?ο?ν μετέβησαν ἐ-<

πὶ τοὺς ἀριθμοὺς ὡς

σαφεστέρους, οὕτως<

καὶ αὐτοὶ προσχρησό-

μεθα αὐτοῖς εἰς ἔνδει-

ξιν? τοῦ προκειμένου.

πᾶς μὲν οὖν ἀριθμὸς

δύναται τετραγωνι-

σθῆναι· ἦν γὰρ τετρα-

γωνισθῆναι τὸ αὐτὸν

ἐφ' ἑαυτὸν γενέσθαι·

οὐ μὴν πᾶς ἀριθμός

ἐστιν τετράγωνος· ἐ-

κεῖνος γάρ ἐστιν τε-

τράγωνος ὁ ἰσάκις ἴ-

σος. ἡ μὲν οὖν μονάς

ἐστιν τετράγωνον,

καὶ ὁ τέσσερα· δὶς γὰρ

δύο τέσσερα. καὶ ὁ ἐν-

νέα· τρὶς γὰρ τρία ἐν-

νέα. καὶ ὁ ἑκκαίδεκα·

τε?τράκις γὰρ τέσσερα

δέ?κα ἕξ· καὶ ἀεὶ ὁ γει-

ν[ό]μενος ἀπὸ τῶν

ἑξῆς ἀριθμῶν οἷον

ἀπὸ τοῦ πέντε, ἀπὸ<

τοῦ ἕξ, καὶ τοῦτο ἐ-<

π' ἄπειρον. οἱ δὴ με-

ταξὺ τούτων τῶν

τετραγώνων πεί-

πτοντες ἀριθμοί

εἰσιν προμήκεις· ἀνι-

[σ]άκις γὰρ ἄνισοι, ὡς

ο?ἱ μεταξὺ τοῦ ἑνὸς

κ?αὶ? τ?ῶν τεσσάρων

[ὁ] δύο καὶ ὁ τρία, καὶ ⟦ο⟧

μ?εταξὺ τῶν τεσσά-

ρ?ων κα〈ὶ〉 ἐννέα ὁ πέν-

τε, ἕξ, ἑπτά, ὀκτώ· με-

ταξὺ τῶν ἐννέα καὶ

ἑκκαίδεκα ὁ δέκα, ἕν-

δεκα, δώδεκα, δέκα

τρία καὶ δέκα τέσ?σε-

ρα καὶ πεντεκα[ί]δε-

κα. ἀντὶ τοίνυν τ?ῶν

ἀριθμῶν μετάλ?α-

βε τὰ τετράγωνα?, καὶ

εὑρ?ή?σ?εις πάντα μ?ὲν

τὰ [ἐ]πίπεδα σύμμε-

τρ[α] ἀλλήλοις καὶ τῇ

π[οδι]είαι, τινὰ δὲ αὐ-

τῶ?[ν] κ?αὶ τὰς πλευρὰς

ἔχ[ο]ντα συμμέτρους

π[ρὸς τ]ὴν π?οδιείαν

π[λε]υ?ράν. τὰ μὲ[ν ο]ὖν

κα?[τ' ἄ]μ?φω? σύμμετρα

<μή[κη]> ὠ?ν?[ό]μασαν?, τὰ

δὲ [κ]α?[τ]ὰ μ[ὲ]ν τὰ ἐπίπε-

δα σ?ύ?[μμετρα,] κατὰ δὲ

τὰς π?[λευρὰ]ς? ἀσύμμε-

τρ?α? δ?[υνάμ]εις τῷ κοι-

νῷ π?ρ?[οσ]χρησάμε-<

ν[ο]ι [ὀνόμα]τι. [ἐ]κκεί-

σ?[θω τ]ο[ίνυ]ν τὰ τετ?ρά-

[γων]α? τά?[ξ]ε?ι ἕκα[στ]ον

[ἔχον] ἐν ἑαυτῶι, ὅσων

[ἐστὶν τὸ ἐ]π[ί]π?εδο?[ν,]

τ?ο?ῖ?[ς δὲ κατὰ τὰς πλ]ευ-

ρὰ[ς συ]μμέτ[ρ]οις ἐ[πι-]

γε[γρά]φθ[ω ἡ] ἑκάσ?τ?η?ς?

ποσ?[ό]τ[ης·]<α β γ

α β γ δ ε Ϛ ζ η θ

ὡς [δὴ μετα]ξ?[ὺ] τ?οῦ ἑ-<

νὸς κ?αὶ? τ?[ῶν τ]ε[σ]σά?-

ρων δύο [προμήκει]ς

[εὑρ]έθ?ησ[αν] ἀρ?ι?θ?[μ]ο?ί,

[οὕτ]ως μετ?αξὺ τῶν<

[τεσσά]ρ?ων καὶ τῶν

[ἐν]ν?έα τέ[σσ]αρες προ-

μ[ή]κεις [δυά]δι περισ-

σεύοντ?[ες] τῶν πρὸ

ἑαυτῶν?· [καὶ] π[ά]λιν

οἱ [μ]ετα[ξὺ τ]ῶ?ν? ἑξῆς

τετραγώ?[ν]ω?ν δυά-

δι περισ[σε]ύ[ουσ]ι τ?ῶν

πρὸ αὐτῶν κ?α?ὶ? ἀ?εὶ<

προιόντων [κ]ατὰ ἕ-

καστον διάσ[τ]η?μα

δυὰς προστεθ?ή?σεται,

ὅσοσπερ ἦν ἀριθμὸς

τῶν προμηκῶ?ν, οἳ

μεταξὺ εὑρέθησαν

τοῦ τε ἑνὸς κα[ὶ] τ?οῦ

τέσσαρα τετρ?[αγ]ώ?νου.

ταῦτα μὲν οὖν [π]ροσ-

επιμεμετρήσθω δ?[ι]ὰ

τὸ γλαφυρόν· ὁ δὲ Θεό-

δωρος ἐδείκνυεν

αὐτοῖς, ὅτι τὸ τρίπουν

καὶ πεντέπουν τε-

τράγωνον ἀσύμμε-

τρά ἐστιν κατὰ τὸ μῆ-

κος τῆι πλευρᾶι τοῦ

ποδιείου τετραγώ-<

νου. <Καὶ οὕτως κατὰ

μίαν ἑκάστην προ-

αιρούμενος μέχρι

τῆς ἑπτακαιδεκά-

ποδος, ἐν δὲ ταύτηι

πως ἐνέσχετο.>

⸏Ὡς περὶ τὴν τρίποδα

καὶ πεντάποδα δύ-

ναμιν, οὕτως καὶ τὰς

ἄλλας δυνάμεις τὰς

ὁμοίας ἐκτιθέμε-

νος ἐδείκνυεν, ὅτι

τοῖς μὲν ἐπιπέδοις

εἰσὶν σύμμετροι, οὐ-

χὶ δὲ καὶ κατὰ τὰς<

πλευράς, οἷον τὴν

ἑξάποδα, ἑπτάπο-

δα, τὰς ἄλλας τὰς ἑ-

ξῆς τὰς μέχρι τῆς

ἑπτακαιδεκάποδος

ὑπεξηιρημένων

τῆς ἐννεάποδος

καὶ ἑκκαιδεκάπο-

δος. ζητοῦσιν διὰ

⸏τί μέχρι τῆς ἑπτα-

καιδεκάποδος προ-

ελθὼν ἔστη.…

νές…