Alexandri historia
- Edition reference
- Alexandri historia (e cod. Sabbaitico 29), FGrH #151: 2B:819–822.
- CTS identifier
urn:cts:greekLit:tlg1139.tlg006.local001- Rights
- Document TEI P5 local en UTF-8.
- Corpus release
- 2.2.0 · 2026-08-29
- Bibliographic authority
- View bibliographic record ↗
τοιούτου, οἱ μὲν ἐπὶ κακῶι ἔφασαν αὐτὸ γεγονέναι (ἀναρπασθήσεσθαι γὰρ τὴνἐσομένην πόλιν), ὁ δὲ Ἀλέξανδρος ἔφη αἴσιον εἶναι τὸ σημεῖον (δηλοῦσθαιγὰρ ὅτι ἐκ ταύτης τῆς πόλεως πολλοὶ τραφήσονται) ἔκτισέν τε εὐθὺς πόλινμεγάλην, ἣν ἀφ' ἑαυτοῦ ὠνόμασεν Ἀλεξάνδρειαν, εὐθέως τε ἐχώρει ἐπὶ Δαρεῖον. (12) ὁ δὲ Δαρεῖος ἡττημένος δυσὶ μάχαις πρὸς τὴν τρίτην παρε-σκευάζετο συνήθροισέν τε πάντα τὰ ὑποτεταγμένα αὐτῶι πλήθη, ὡςσυναχθῆναι μυριάδας ἑκατόν. ἦν δὲ πολὺ τῶν στρατιωτῶν ἱππικὸν καὶτοξευτικόν, ἅτε δὴ τῶν βαρβάρων μὴ ἠσκηκότων Ἑλληνικὴν παρασκευήν.ἦσαν δὲ αὐτῶι καὶ ἐλέφαντες ἠγμένοι ἀπὸ τῆς Ἰνδικῆς, ὧν ἡ παρασκευὴτοῦτον εἶχεν τὸν τρόπον· πύργοι ξύλινοι κατεσκευασμένοι ἐπετίθεντοτοῖς νώτοις αὐτῶν, ἀφ' ὧν ἄνδρες ἀπεμάχοντο ἐν ὅπλοις, ὡς συμβαίνειντοὺς ἀντιπαρατασσομένους διαφθείρεσθαι καὶ ὑπὸ τῶν ἀπομαχομένωνἀνδρῶν διαφθειρομένους καὶ ὑπὸ τῶν ἐλεφάντων πατουμένους. ἦν δὲτῶι Δαρείωι καὶ τέθριππα δρεπανηφόρα κατασκευασμένα τὸν τρόποντοῦτον· τοῖς τροχοῖς αὐτῶν εἰς τὸν κύκλον περικεχαλκευμένα δρέπαναἦν, συνέβαινέν τε ἐπερχομέ〈νων αὐ〉τῶν τὰς τάξεις διαλύεσθαι καὶ τοὺςπίπτοντας 〈οἰκτρ〉οτάτως ἀναιρεῖσθαι. ἐλαυνομένων γὰρ τῶν δρεπάνων,οἳ μὲν τῶν χειρῶν οἳ δὲ τῶν ποδῶν οἳ δὲ καὶ 〈τῶν ὅπ〉λων κρατούμενοιἐσύροντο ἐπὶ πολὺ καὶ ἀνηιροῦντο. (13) γενομένης οὖν τῆς συμβολῆς,ὁ μὲν Ἀλέξανδρος ἐτεχνεύ〈σατο π〉ρὸς μὲν τοὺς ἐλέφαντας τοιοῦτο· τρι-βόλους χαλ〈κοῦ〉ς κατασκευάσας ὀξυτάτους ἔρριψεν κατὰ τὸ μέρος ἐν ὧιτὰ θηρία ἦν, καὶ οὕτως περονώμενοι οἱ ἐλέφαντες εἰς μὲν τὸ ἔμπροσθενοὐ παρεγίνοντο, περονώμενοι δὲ ὑπὸ τῶν τριβόλων ἔπιπτον. τῶν δὲἁρμάτων τῶν 〈δρεπανηφόρων *** CIC. pro Archia poet. 24: quam multos scriptores rerum suarum magnusille Alexander secum habuisse dicitur. atque is tamen, cum in Sigeo ad Achillistumulum astitisset ‘o fortunate’ inquit ‘adulescens, qui tuae virtutis Homerumpraeconem inveneris’. ARRIAN. Anab. I 12, 1—2: καὶ εὐδαιμόνισεν ἄρα, ὡς λόγος, ἈλέξανδροςἈχιλλέα, ὅτι Ὁμήρου κήρυκος ἐς τὴν ἔπειτα μνήμην ἔτυχε. καὶ μέντοι καὶ ἦνἈλεξάνδρωι οὐχ ἥκιστα τούτου ἕνεκα εὐδαιμονιστέος Ἀχιλλεύς, ὅτι αὐτῶι γεἈλεξάνδρωι, οὐ κατὰ τὴν ἄλλην ἐπιτυχίαν, τὸ χωρίον τοῦτο ἐκλιπὲς ξυνέβη οὐδὲἐξηνέχθη ἐς ἀνθρώπους τὰ Ἀλεξάνδρου ἔργα ἐπαξίως, οὔτ' οὖν καταλογάδην οὔτετις ἐν μέτρωι ἐποίησεν· ἀλλ' οὐδὲ ἐν μέλει ἤισθη Ἀλέξανδρος .... ὥστε πολὺμεῖον γιγνώσκεται τὰ Ἀλεξάνδρου ἢ τὰ φαυλότατα τῶν πάλαι ἔργων. ——prooem. 2: ἄλλοι μὲν δὴ ἄλλα ὑπὲρ Ἀλεξάνδρου ἀνέγραψαν, οὐδ'ἔστιν ὑπὲρ ὅτου πλείονες ἢ ἀξυμφωνότεροι ἐς ἀλλήλους. STRABON XI 5, 5: (Kleitarch. 137 F 16) καὶ τὰ πρὸς τὸ ἔνδοξον θρυλη-θέντα κἂν ὡμολόγηται παρὰ πάντων, οἵ γε πλάσαντες ἦσαν οἱ κολακείας μᾶλλον ἢἀληθείας φροντίζοντες· οἷον τὸ τὸν Καύκασον μετενεγκεῖν εἰς τὰ Ἰνδικὰ ὄρη καὶτὴν πλησιάζουσαν ἐκείνοις ἑῶιαν θάλατταν ἀπὸ τῶν ὑπερκειμένων τῆς Κολχίδος καὶτοῦ Εὐξείνου ὀρῶν. ταῦτα γὰρ οἱ Ἕλληνες [καὶ] Καύκασον ὠνόμαζον, διέχοντα τῆςἸνδικῆς πλείους ἢ τρισμυρίους σταδίους, καὶ ἐνταῦθα ἐμύθευσαν τὰ περὶ Προμηθέακαὶ τὸν δεσμὸν αὐτοῦ· ταῦτα γὰρ τὰ ὕστατα πρὸς ἕω ἐγνώριζον οἱ τότε. ἡ δὲ ἐπὶἸνδοὺς στρατεία Διονύσου καὶ Ἡρακλέους ὑστερογενῆ τὴν μυθοποιίαν ἐμφαίνει, ἅτετοῦ Ἡρακλέους καὶ τὸν Προμηθέα λῦσαι λεγομένου χιλιάσιν ἐτῶν ὕστερον. καὶ ἦνμὲν ἐνδοξότερον τὸ τὸν Ἀλέξανδρον μέχρι τῶν Ἰνδικῶν ὀρῶν καταστρέψασθαι τὴνἈσίαν ἢ μέχρι τοῦ μυχοῦ τοῦ Εὐξείνου καὶ τοῦ Καυκάσου· ἀλλ' ἡ δόξα τοῦ ὄρουςκαὶ τοὔνομα καὶ τὸ τοὺς περὶ Ἰάσονα δοκεῖν μακροτάτην στρατείαν τελέσαι τὴνμέχρι τῶν πλησίον Καυκάσου καὶ τὸ τὸν Προμηθέα παραδεδόσθαι δεδεμένον ἐπὶτοῖς ἐσχάτοις τῆς γῆς ἐν τῶι Καυκάσωι, χαριεῖσθαί τι τῶι βασιλεῖ ὑπέλαβον, τοὔνοματοῦ ὄρους μετενέγκαντες εἰς τὴν Ἰνδικήν.STRABON XV 1, 28: πάντες μὲν γὰρ οἱ περὶ Ἀλέξανδρον τὸ θαυμαστὸνἀντὶ τἀληθοῦς ἀπεδέχοντο μᾶλλον (Onesikr. 134 T 10). —II 1, 6: οὐδὲ τοῦτο δὲ ἀπίθανον τοῦ Πατροκλέους, ὅτι φησὶ τοὺςἈλεξάνδρωι συστρατεύσαντας ἐπιδρομάδην ἱστορῆσαι ἕκαστα, αὐτὸν δὲ Ἀλέξανδρονἀκριβῶσαι, ἀναγραψάντων τὴν ὅλην χώραν τῶν ἐμπειροτάτων αὐτῶι. P. OX. 13· η?ντ?[!!!! | !]ρ?ιω[!!!!] ἀνῆλθον. [ἃ τοί]|νυν περὶ τὴν σὴν βασι-λε[ίαν] | καὶ τὴν οἰκίαν τὴν τ?[ῶν] | σῶν ἑταίρων παρηνό[μη]|σαν, εἰ καὶ τυγχάνεις[εἰ]|δώς, ὅμως ἔδοξέ μο[ι γρά]|ψαι πρός σε διὰ βραχέω[ν, ἵ]|να μὴ δοκῆις ἀπο-λελε[ῖφθαί] | με τούτων. Θηβαῖοι γὰρ πρῶτον μὲν Ἀμύνταν [τὸν] | πατέρα τὸν Φιλίππουμ[ε]|τ' Ὀλυνθίων ἐπεχείρησα[ν] | ἐκβαλ[εῖ]ν μὲν ἐκ τῆς χώ|ρας, ἀπ[οστ]ερ[ῆ]σαι δὲτῆς βα|σιλεία[ς, καίπερ] οὔτε πρό|τερον ἀ?[δικηθ]έ?ντες ὑπ|[ὸ τοῦ βασιλέως ο]ὐδ?ὲν? ** STRABON XV 1, 35: ἐκδέδοται δέ τις καὶ Κρατεροῦ πρὸς τὴν μητέραἈριστοπάτραν ἐπιστολή, πολλά τε ἄλλα παράδοξα φράζουσα καὶ οὐχ ὁμολογοῦσαοὐδενί, καὶ δὴ καὶ τὸ μέχρι τοῦ Γάγγου προελθεῖν τὸν Ἀλέξανδρον· αὐτός τέ φησιν ἰδεῖντὸν ποταμὸν καὶ κήτη τὰ ἐν αὐτῶι καὶ μεγέθους καὶ πλάτους καὶ βάθους πόρρωπίστεως μᾶλλον ἢ ἐγγύς. ὅτι μὲν γὰρ μέγιστος τῶν μνημονευομένων κατὰ τὰς τρεῖςἠπείρους, καὶ μετ' αὐτὸν ὁ Ἰνδός, τρίτος δὲ καὶ τέταρτος ὁ Ἴστρος καὶ ὁ Νεῖλος,ἱκανῶς συμφωνεῖται· τὰ καθ' ἕκαστα δ' ἄλλοι ἄλλως περὶ αὐτοῦ λέγουσιν, οἱ μὲντριάκοντα σταδίων τοὐλάχιστον πλάτος, οἱ δὲ καὶ † τριῶν, Μεγασθένης (III) δέ,ὅταν ἦι μέτριος καὶ εἰς ἑκατὸν εὐρύνεσθαι, βάθος δὲ εἴκοσι ὀργυιῶν τοὐλάχιστον. INDEX LIBR. ARISTOT. HESYCH. 176—178: Περὶ Ἀλεξάνδρου η̅. | Περὶῥήτορος ἢ πολιτικοῦ. | Τέχνην ἐγκωμιαστικήν. THEMIST. or. 3 p. 55, 10 Dind.: .... ἀνακηρύττειν σε οὐκ ἀναίνεται μετὰπλείονος τῆς παρρησίας ἢ Ξενοφῶν Ἀγησίλαον καὶ Ἀλέξανδρον Ἀριστοτέλης καὶ τὰτελευταῖα δὴ ταῦτα ὁ Ζήνωνος ἐραστὴς τὸν καθ' ἑαυτὸν βασιλέα. RUTIL. LUPUS I 18 p. 11, 6 Halm: item Aristotelis (F 594 Rose): «Ale-xandro enim Macedoni neque in deliberando consilium neque in proeliando virtusneque in beneficio benignitas deerat, sed dumtaxat in supplicio crudelitas. namcum aliqua res dubia accidisset, apparebat sapientissimus: cum autem con-fligendum esset cum hostibus, fortissimus; cum vero praemium dignis tribuendum,liberalissimus; at cum animadvertendum, clementissimus.» SUID. s. Δίων ὁ Πασικράτους ... ὃν Χρυσόστομον ἐκάλεσαν ...... ἔγραψεν.... Περὶ τῶν Ἀλεξάνδρου ἀρετῶν η̅. P. FREIB. 7—8: col. I—II ]Ι?[ | Μ?νήσιππος. | [τί ὀξ]ὺ? φε?[ρ]όμενος, ὦΚα〈λ〉λίστρατε, πυκ?νό?τερα | [περι]σκ?έπ?τηι καὶ τύπτεις ἑαυτοῦ τὴν κεφαλήν; | [τίνυ]νε[ὶ ο]ὐ?[κ] ἀνθ?ο?ρᾶις μὰ Δι' ἀλγ?ε?ι?νότερός τε ἢ κατ' ἀ|[ξί]α?ν προελήλυθας; ἐπί-στησον οὖν κατὰ τὸ γενναῖον | [καὶ] λέγε μοι θαρρῶ?ν?, τί σοι συμβεβή?κ?ει. τῆι γὰρΜακεδό|[νω]ν εὐψυχείαι πρέπον ἐστὶν ἐν μὲν ταῖς πράξεσι τ?ὰ? | [ἀπὸ] τ?ῶν ὅ?πλων, ἐνδὲ ταῖς ψ?υχαῖς τὰ ἀπὸ τῆς εὐγνω|[μ]ο?σύν?ης μαρ?τυρ?ε[ῖ]σ?θαι, ἵνα τ?ὰ? μὲν τρόπαιακηρύσσηι | [τὴ]ν? τοῦ σώματος ἀρετήν, τὰ δὲ δόγματα μαρτυρῆι | [τὴ]ν? τ?ῆς? ψυχῆςεὐγένειαν. Κ?αλλ?ί?στρατος. | [περ]ισ?κ?όπει, περισκόπει πανταχοῦ, Μνήσιππε, μή τις |