Ad Leucippem

ἄνθρωποι, κοινῇ τὴν μετὰ ταῦτα τέχνην. Λαβόμενος χαλκόν τε εἰς τὴνἰγδὴν ἐλαιῶδες φάρμακον, κατάθου εἰς πυξίδα καὶ σῆψον ἡμέρας μαʹ,ἢ καʹ, ἢ ιεʹ, μάλιστα μὲν οὖν ἐν ἱππείᾳ κόπρῳ, εἶτα ἀνε-λόμενος ἔχε· λείωσον ἰατρικῶς, προσβάλλων 〈εἰς〉 τὸ σύνθεματοῦτο μίσεως ὁμοῦ, χαλκάνθου ἱκανοῦ, κρόκου, ἐλυδρίου τούτωνὑφ' ἓν ἐξίσου, γινόμενον μέρος ἓν πρὸς μέρη δʹ τοῦ σαπέντος ἰοῦ.Ἔπειτα χώνευσον μοσχίᾳ ὅλῃ κόμμι ξανθοῦ μικρὸν, λείου ἀπὸ τῆςσήψεως τῆς τηρησάσης τὸ πρᾶγμα ἀμετάβολον. Ὁπηνίκα δὲ λειώ-σεις ἰατρικῶς, ἐπίβαλλε ἐκ τοῦ ὑγροῦ τῶν βοτανῶν μετὰ ἁλὸςἀνθείου, καὶ πράσου χυλόν. Εἶτα ἀνελόμενος εἰς τρούλλιον ἕψειἰατρικῶς σπαθίζων, τρίβων δὲ ἕψει ἐπὶ ἡμέρας γʹ, ἐκ τριῶν ἑψή-σεων, διΐες τὰς ἡμέρας ὡρῶν δʹ· ὁπηνίκα δὲ ἐκτελέσεις τὴν ἕψη-σιν, τηρῶν τὸ σύνθεμα μὴ ξηρανθῇ, ἀλλὰ ἐλαίου πάχος ἔχῃ, βάλλεεἰς τεῦχος ὑέλινον, ἕψει ὀλίγον βολβίτοις ἕως παγῇ· ἄρον καὶ λείω-σον καὶ ἔχε· καὶ λαβὼν γῆς ἀργύρου οὐσίας τῆς ἁπαλωτάτης ἥντινες γῆν χίαν 〈ἢ〉 ὦχραν καλοῦσιν, ταύτης μέρη δύο, σινοπίδοςποντικῆς μέρος ἓν, καὶ τοῦ ... ἐν τῷ ληκυθίῳ μέρη δύο, λείου ὁμοῦτὸ ὑγρὸν τοῦ θείου καὶ ὄπτα ἐπιστάσιμον, καὶ εὑρήσεις σῶμα ῥωσ-τικὸν, ἢ κινναβαρίζον, ἢ κοραλλικὸν, ἢ σινωπιτικόν. Ἀδιήγητον,μέγιστον θαῦμα τοῦτο καλοῦσιν χρυσοκόραλλον, καὶ τὰ ἄλλα ὀνό-ματα ἅπερ ὀνομάζονται, οὐκ ἴσασιν. Τοῦτο ἐπίβαλλε καὶ καῖε ἄργυ-ρον, καὶ τὸ ἀφ' ἡμῶν λευκανθὲν κρύβε, ὦ Λεύκιππε, τὸ πᾶν· ἐφθό-νησαν. Ἔρρωσο. DIOG. LAERT. 9, 49 (THRASYLLOS ?): τάττουσιδέ τινες κατ' ἰδίαν ἐκ τῶν Ὑπομνημάτων καὶ ταῦτα· Περὶ τῶν ἐν Βαβυλῶνι ἱερῶνγραμμάτων· Περὶ τῶν ἐν Μερόηι· Ὠκεανοῦ περίπλους· Περὶ ἱστορίης· Χαλδαικὸς λόγος·Φρύγιος λόγος· Περὶ πυρετοῦ καὶ τῶν ἀπὸ νόσου βησσόντων· Νομικὰ αἴτια· Χερνικὰ (?)ἢ προβλήματα. τὰ ἄλλα δ' ὅσα τινὲς ἀναφέρουσιν εἰς αὐτὸν τὰ μὲν ἐκ τῶν αὐτοῦ διε-σκεύασται, τὰ δὲ ὁμολογουμένως ἐστὶν ἀλλότρια. DIOG. LAERT. 9, 34: οὗτος μάγων τινῶν διήκουσε καὶ Χαλδαίων, Ξέρξουτοῦ βασιλέως τῶι πατρὶ αὐτοῦ ἐπιστάτας καταλιπόντος ἡνίκα ἐξενίσθη παρ' αὐτῶι, καθάφησι καὶ Ἡρόδοτος (—)· παρ' ὧν τά τε περὶ θεολογίας καὶ ἀστρολογίας ἔμαθεν ἔτι παῖς ὤν. DIOG. LAERT. 9, 35: φησὶ δὲ Δημήτριος ἐν Ὁμωνύμοις (IV)καὶ Ἀντισθένης ἐν Διαδοχαῖς (III B) ἀποδημῆσαι αὐτὸν καὶ εἰς Αἴγυπτον πρὸς τοὺςἱερέας γεωμετρίαν μαθησόμενον, καὶ πρὸς Χαλδαίους εἰς τὴν Περσίδα, καὶ εἰς τὴνἘρυθρὰν θάλασσαν γενέσθαι· τοῖς τε Γυμνοσοφισταῖς φασί τινες συμμῖξαι αὐτὸν ἐν Ἰνδίαι,καὶ εἰς Αἰθιοπίαν ἐλθεῖν. SUID. s. Δημόκριτος· .... μαθητὴς κατά τινας Ἀναξαγόρουκαὶ Λευκίππου, ὡς δέ τινες καὶ μάγων καὶ Χαλδαίων Περσῶν. ἦλθε γὰρ καὶ εἰς Πέρσαςκαὶ Ἰνδοὺς καὶ Αἰγυπτίους, καὶ τὰ παρ' ἑκάστοις ἐπαιδεύθη σοφά. AELIAN. VH 4, 20:ἧκεν οὖν πρὸς τοὺς Χαλδαίους καὶ εἰς Βαβυλῶνα καὶ πρὸς τοὺς μάγους καὶ τοὺς σοφιστὰςτῶν Ἰνδῶν. HIPPOLYT. Refut. 1, 13: πολλοῖς συμβαλὼν γυμνοσοφισταῖς ἐν Ἰνδοῖςκαὶ ἱερεῦσιν ἐν Αἰγύπτωι καὶ ἀστρολόγοις καὶ ἐν Βαβυλῶνι μάγοις. PLIN. NH 25, 12: primus enim omnium, quos memoria novit, Orpheus(F 319 Kern) de herbis curiosius aliqua prodidit. ⟦post eum Musaeus et Hesioduspolium herbam in quantum mirati sint diximus (21, 44; 145); Orpheus et Hesiodus suffi-tiones commendavere; (13) Homerus et alias nominatim herbas celebrat, quas suis locis di-cemus⟧. ab eo Pythagoras clarus sapientia primus volumen de effectu earum composuit,Apollini Aesculapio et in totum dis immortalibus inventione et origine adsignata, com-posuit et Democritus, ambo peragratis Persidis Arabiae Aethiopiae Aegypti magis;adeoque ad haec attonita antiquitas fuit, ut adfirmaverit etiam incredibilia dictu. COLUM. D. r. r. 7, 5, 17: sed Aegyptiae gentis auctor memorabilisBolus Mendesius (IV), cuius commenta quae apellantur Graece Χειρόκμητα sub nomineDemocriti falso produntur .... CLEM. AL. Strom. 1, 69, 4:Δημόκριτος γὰρ τοὺς Βαβυ-λωνίους λόγους †ἠθικοὺς πεποίηται· λέγεται γὰρ τὴν Ἀκικάρου στήλην ἑρμηνευθεῖσαντοῖς ἰδίοις συντάξαι συγγράμμασι· κἄστιν ἐπισημήνασθαι †παρ' αὐτοῦ «τάδε λέγει Δη-μόκριτος» γράφοντος. (5) ναὶ μὴν καὶ περὶ αὑτοῦ ἧι σεμνυνόμενός φησί πουἐπὶ τῆι πολυμαθίαι· «ἐγὼ δὲ τῶν κατ' ἐμαυτὸν ἀνθρώπων γῆν πλείστην ἐπλα-νησάμην ἱστορέων τὰ μήκιστα, καὶ ἀέρας τε καὶ γέας πλείστας εἶδον, καὶλογίων ἀνθρώπων πλείστων ἐσήκουσα, καὶ γραμμέων συνθέσιος μετὰ ἀπο-δείξεως οὐδείς κώ με παρήλλαξεν, οὐδ' οἱ Αἰγυπτίων καλεόμενοι ἁρπεδονάπται,σὺν τοῖς δ' ἐπὶ πᾶσιν ἐπ' ἔτεα πέντε ἐπὶ ξείνης ἐγενήθην». (6) ἐπῆλθε γὰρΒαβυλῶνά τε καὶ Περσίδα καὶ Αἴγυπτον τοῖς τε μάγοις καὶ τοῖς ἱερεῦσι μαθητεύων.Ζωροάστρην δὲ τὸν μάγον τὸν Πέρσην ὁ Πυθαγόρας ἐζήλωσεν .... PLIN. NH 30, 7: Orphea putarem e propinquo artem primum intulis-se ...., si non expers sedes eius tota Thrace magices fuisset. (8) primus, quod extet,ut equidem invenio, ... Osthanes Xerxen regem Persarum bello quod is Graeciae intulitcomitatus ac velut semina artis portentosae sparsit .... diligentiores paulo ante huncponunt Zoroastren, alium (?) Proconnensium. quod certum est, hic maxime Osthanesad rabiem .... scientiae eius Graecorum populos egit. quamquam animadverto sum-mam literarum claritatem gloriamque ex ea scientia antiquitus et paene semper peti-tam. (9) certe Pythagoras Empedocles <Democritus> Plato <ad hanc dis-cendam navigavere, exiliis verius quam peregrinatio-nibus susceptis; hanc reversi praedicavere, hac in ar-canis habuere. Democritus Apollobechen Coptiten et Dar-danum e Phoenice (?) inlustravit, voluminibus Dardaniin sepulcrum eius petitis, suis vero ex disciplina eorumeditis.> quae recepta ab ullis hominum atque transisse per memoriam aeque ac nihilin vita miradum est; (10) in tantum fides istis fasque omne deest, adeo ut qui cetera inviro probant, haec opera eius esse infitientur. sed frustra. hunc enim maxime adfixisseanimis eam dulcedinem constat .... (11) est et alia magices factio a Mose et Janneet Lotape ac Judaeis pendens, sed multis milibus annorum post Zoroastren. tanto recen-tior est Cypria. non levem et Alexandri Magni temporibus auctoritatem addidit pro-fessioni secundus Osthanes, comitatu eius exornatus, planeque (quod nemo dubitet)orbem terrarum peragravit.{ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΕΚ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΕΩΣ ΤΩΝ ΙΣΤΟΡΙΩΝ ΕΙΣ ΕΠΙΣΤΑΣΙΝ ΗΜΑΣ ΑΓΟΝΤΩΝ.} APOLLON. Mirabil. 31... ἔστι καὶ εἶδος φυτοῦ περὶ οὗ Βῶλος ὁ Δημο-κρίτειος, ὅτι Θεόφραστος ἐν τῶι Περὶ φυτῶν ἐνάτωι· ‘τὰ πρόβατα τὰ ἐν τῶιΠόντωι τὸ ἀψύνθιον νεμόμενα οὐκ ἔχει χολήν’.