De margaritis

εὑρήσεις παγέντας. Ἔστωσαν δὲ καὶ τὰ προσπλασθέντα ἔχοντα ἐν τῇφυράσει αὐτῶν ὑδρόκομι λευκόν· καὶ οὕτω ξήραινε, ἵνα καὶ εὐκόλωςπαγῶσι καὶ ἐν τῇ μίξει τῆς κατασβεννυμένης ἀσβέστου, ὅταν ἐνθῇςαὐτὰ σύστασιν ἔχοντα ἐλαίῳ ὥραν, ἀπόπλυνον καθαρῷ λευκῷ ἐκμυζῶν.Εἶτα ἐρεύνησον ἐὰν μὴ ὦσι στίλβοντες, καὶ βάλε αὐτοὺς ἐν τῇ βολβῷτῇ κριθίνῃ· καὶ πλάσσε αὐτὴν, καθαρὸν ἀρτὸν ποιήσας· καὶ ὄπτα ἐνκλιβάνῳ· οὕτω σμῆχε καὶ στίλβου, καὶ θαυμάσεις· τρίχιζε δὲ πρὸ τοῦπαγῆναι. ΛΕΥΚΩΞΙΞ ΜΑΡΓΑΡΩΝ ΚΙΡΡΩΝ. —Σκίλλης τῆς ἀκροτάτης καὶἐκλεύκου, ταύτης ἐκμέσου φύλλων, καὶ στρούθιον βοτάνην λύε ἐξί-σου· καὶ ποιήσας φάρμακον, βάλε τοὺς μαργαρίτας, καὶ ἔγκρυπτεεἰς αὐτό· ἐὰν δὲ ὦσι στερεοὶ, πρόσμιγε οὖρον παρθένουκαὶ ὀλίγον μέλι λευκόν. ΣΜΗΞΙΞ ΜΑΡΓΑΡΩΝ. —Λαβὼν σκόροδα, λείωσον μεθ' ὕδα-τος, καὶ βάλε εἰς βησσίον· καὶ τὸν μάργαρον διαίρων τριχὶ, ἐπέμ-βαλε κάτω ἐμβρέχεσθαι ἐπὶ ἡμέραν καὶ νύκτα· καὶ ἀνάμενε ὡςκατανοεῖς· καὶ εἰ οὔπω γέγονε, τότε λείωσον μετ' ὀλίγης τέφραςλεπτοτάτης, καὶ ἔμπλασον εἰς ῥάκος λινοῦν· καὶ περίφερε ἐν τῷθερμῷ κάτω, ἕως λυθῇ ἡ σποδὸς καὶ μοσχευθῇ ὁ μάργαρος, καὶεὑρήσεις αὐτὸν λευκὸν καὶ ἄσπρον. Ἔστω δὲ πάντοθεν ὑγιής. ΣΜΗΞΙΣ ΒΡΕΤΑΝΙΚΟΥ. —Λαβὼν ὀπὸν κυρηναϊκὸν, λείωσονμεθ' ὕδατος, καὶ ἔμβαλε εἰς βησσίον μικρόν. Οὐ λύεται δὲ ὁ ὀπὸς,ἀλλὰ μένει ἐν τῷ ὕδατι ὡριζός. Καὶ λαβὼν τὸν μάργαρον, διέλετριχὶ ἱππείᾳ. Ἔστω δὲ μὴ ἔχων κλάσμενα ὁ μάργαρος. Καὶ ἔμβαλεαὐτὸν ὀπῷ, καὶ εὐθέως συμπλέκεται αὐτῷ ὁ ὀπός· καὶ ἔασον αὐτὸνμεῖναι ἡμέραν καὶ νύκτα· καὶ ἀνερχόμενον, ἀπόμαξον, καὶ εὑρήσειςαὐτὸν ἐσμηγμένον καὶ ὄντα λευκόν· εἰ δὲ καὶ ἐπιπλέον χρήζει σμή-ξεως, ἔμβαλε αὐτὸν ἐπὶ νύκτα καὶ ἡμέραν μίαν· καὶ πάλιν ὁμοίως,καὶ ποίει κατανοῶν, ἕως ἂν γένηται καλῶς. ΣΜΗΞΙΣ ΜΟΝΑΧΟΥ ΤΩΝ ΜΟΛΙΒΔΙΖΟΝΤΩΝ. —Λαβὼν σκό-ροδα, λείωσον μετὰ οὔρου ἀφθόρου· καὶ βαλὼν εἰς ληκύθιον, βάλεκάτω τὸν μαργαρίτην, καὶ ἔα βρέχεσθαι νυχθήμερα γʹ. Καὶ λαβὼνὀπὸν κυρηναϊκὸν καὶ ἔλαιον ἰσπανὸν, θέρμαινε· καὶ διάρας τὸνμαργαρίτην τριχὶ, περίφερε ἕως ἂν ἴδῃς αὐτὸν λευκόν. Πρῶτον οὖνβαλὼν σκόροδα, πάλιν τε ἐμβαλὼν εἰς τὸ ἔλαιον, καὶκαχλάσαντα ἀναλαβὼν τὰ σκόροδα, οὕτω βάλε ὀπὸν, ἐὰν δὲ μὴ.{ΠΕΡΙ ΖΥΘΩΝ ΠΟΙΗΣΕΩΣ} Λαβὼν κριθὴν λευκὴν, καθαρίαν, καλὴν, βρέξον ἡμέραν αʹ, καὶἀνάσπασον ἢ καὶ κοίτασον ἐν ἀνηνέμῳ τόπῳ ἕως πρωΐ· καὶ πάλινβρέξον ὥρας εʹ· ἐπίβαλε εἰς βραχιώνιον ἀγγεῖον ἠθμοειδὲς, καὶ βρέχε.Προαναξήρανε ἕως οὗ γένηται ὡς τύλη· καὶ ὅτε γένηται, ψῦξον ἐν ἡλίῳἕως οὗ πέσῃ· τὸ μαλίον γὰρ πικρόν. Λοιπὸν ἄλεσον καὶ ποίησον ἄρτουςπροσβάλλων ζύμην ὥσπερ ἄρτου· καὶ ὄπτα ὠμότερον· καὶ ὁτ' ἂνἐπανθῶσιν, διάλυε ὕδατι γλυκεῖ καὶ ἤθμιζε διὰ ἠθμοῦ ἢ κοσκίνουλεπτοῦ. Ἄλλοι δὲ ὀπτῶντες ἄρτους βάλλουσιν εἰς κλουβὸν μετὰὕδατος, καὶ ἑψοῦσι μικρὸν, ἵνα μὴ κοχλάσῃ, μήτε ᾖ χλιαρὸν, καὶἀνασπῶσι καὶ ἠθμίζουσιν· καὶ περισκεπάσαντες, θερμαίνουσι καὶἀνακρίνουσιν.{ΣΤΑΚΤΗΣ ΠΟΙΗΣΙΣ} Τέφρας ξύλων τῶν σῶν μόδια δʹ μερίζονται εἰς δύο γαστέραςτετρυπημένας ἀπ' ἄκρων. Περὶ δὲ τὴν τρύπην ἔσωθεν τὴν λεπτὴνὑποτίθει χορτάριον ὀλίγον, ἵνα μὴ ἀποφράξῃ τὴν τρύπην ἡ τέφρα. Καὶἐν μιᾷ τῶν γαστερῶν ὕδατος γέμισον· καὶ τῆς γαστέρας τὸ ἀπόσταγμαλάβε τὸ γενόμενον ἐν τῇ νυκτὶ πάσῃ, καὶ ἐπίβαλλε εἰς τὴν δευτέρανγαστέραν· καὶ τότε 〈τὸ〉 ἀπ' ἐκείνης στάξαν ἔχε. Καὶ βαλὼν πάλινἄλλην τέφραν, ἀποσείρου· καὶ γίνεται ὡς νάρδον χρυσίζον. Ἐπάγαγεἐπὶ τὴν τετάρτην γαστέρα· καὶ γίνεται δριμὺ καὶ ἰσχυρόν· καὶαὕτη ἡ μερικὴ στάκτη. Τινὲς δὲ τὴν καθολικὴν ἐποίησαν, προσβάλλοντες ἄσβεστον θειώδηκαὶ φέκλην, καὶ στυπτηρίαν, καὶ τὰ ἑξῆς. Καὶ μᾶλλον οὕτως εἰργάσαντοαἱ τῶν ὑδάτων θείων (?) αὗται λευκὸν ὕδωρ· εἰς δὲ τοὺς Μο Μο λύσαντεςτῆς ζύθου πολλῆς, καὶ ὁπῶν δενδρικῶν συκαμίνου, καὶ συκῆς καὶ καλπά-σου, καὶ βοτανῶν ἀπὸ τιθυμάλου, αἵματος τραγείου καὶ ζύμης τῆς αὐτῶν. Ἐν δὲ τῇ βαφῇ τῶν κρυστάλλων, εὐθέως ἐπιβάλλεται χρωϊζό-μενον· ὕστερον γὰρ ἐτήρησε τὸ μέλι καὶ τὸ ἔλαιον καὶ τὸ βάλσαμον. Ἵνα μὴ ἐν τῇ στάκτῃ ὑπὸ τῆς τέφρας ἀναλωθῇ, τινὲς ὄξοςἔβαλλον, ἄλλοι καὶ οὖρον· ἄλλοι ὕδωρ τινὲς ἀποστάξαντες πάνταἰδίως ἔμιξαν, καὶ κάλλιον ἐποίησαν, ἢ οὔρῳ καὶ ὄξει ποιήσαντες· καὶτὸ ὅλον ἔφησαν <στάκτην.> Τινὲς τούτῳ τῷ ὕδατι τὰς οἰκείας βοτάναςβαλόντες καὶ ζυμῶσαι καλέσαντες, κρόκον καὶ ἐλύδριον καὶ μηλέαςφύλλα καὶ τὰ ὅμοια λειώσαντες ὄξει νίτρῳ. Ἄλλοι καὶ στυπτηρίαν καὶμύσι ὀπτὸν καὶ κυανὸν καὶ ὕδωρ θεῖον· καὶ ποιήσαντες μάζαν, καὶμετὰ τὸ συνιδρῶσαι καὶ τὸ ζωμῶσαι, ἐχάλασαν εἰς τὸ ξανθὸν ὕδωρ καὶἥψησαν τὸ σύνθεμα, ὕστερον κεράσαντες μέλιτι καὶ βαλσάμῳ καὶὄξει· ἐν δὲ τῇ λειώσει οὕτως καὶ ἐν τῷ ὄξει ὀλίγον ζύμης δριμυτέραςκαὶ μοσχίου χολήν. Τινὲς καὶ σκόρδα καὶ κρόμμυα ἔβαλον.Ἔνθεν διδάσκει ὅτι τὰ φεύγοντα τοῖς μὴ φεύγουσι μιγέντα βάπτει τὴνψυχροβαφήν.{ΠΟΣΟΣ Ο ΤΩΝ ΒΑΠΤΟΜΕΝΩΝ ΕΡΙΩΝΣΤΑΘΜΟΣ ΩΦΕΙΛΕΝ, ΚΑΙ ΠΟΣΟΣ Ο ΤΗΣ ΚΟΜΑΡΕΩΣ, ΚΑΙΠΟΣΟΣ Ο ΤΩΝ ΒΕΒΑΜΜΕΝΩΝ ΥΔΑΤΩΝ} Χρὴ μέντοι διπλάσιον εἶναι τὸν σταθμὸν τῶν ὑδάτων τοῦ σταθ-μοῦ τῶν ἐρίων· ἡ δὲ μνᾶ τῶν βεβαμμένων ὑδάτων δέχεται κομά-ρεως τὸ τριακοστόδυον, ὅπως κάλλιον πλεονάζῃ ἢ ἐλαττοῦσθαι τὸβαπτόμενον τοῦ βαπτομένου. Μόνον γὰρ τὴν ἑαυτοῦ χρείαν τὸβαπτόμενον· ἔνθεν οὐδὲ φέρειν ἐπίσταθμιν δέχεται βαφὴν ἀληθῆ,τουτέστιν ἄφευκτον:{ΤΙΣ Η ΤΟΥ ΜΕΛΑΝΟΣ ΞΗΡΙΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ} Ἐπὶ χρώματος ἐβενίνου τὸ σποδίον οὐ πλύνεις, ἀλλ' ἑνώσαςκατὰ λόγον τοῖς ὕδασι τοῖς λευκοῖς, ποιεῖς τὸ διὰ τῶν βολβίτωνχριστήριον ἐν ἐβδομάσιν ἡμέραις δυσὶν ἢ τρισίν. Ἔνθεν ἔλεγεν<Ζώσιμος> οὕτως· μηδὲν κυρκανευθῇς, μελαίνειν γὰρ ἀντὶ τοῦμελαίνεσθαι, καὶ πάλιν βάπτει μέλαν ἔλαττον ἄφευκτον.{ΤΙΣ Η ΤΗΣ ΚΟΜΑΡΕΩΣ ΣΥΝΘΕΣΙΣ} Ἡ κράσις τοῦ φαρμάκου σύνθεσιν ἔχει ἀπὸ στερεοῦ σώματος καὶὑγροῦ· τῇ 𐆄 τοῦ στερεοῦ κομάρεως ὕδατος μιγνυμένης.{ΤΙΣ Η ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΙΩΣΙΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ} Ἐξαιθριώσαι μετὰ τὴν ἴωσιν ἡμέρας εʹ τὸ φάρμακον, κατὰ τὴνπαραίνεσιν <Ἴσιδος.> Εἰ μὲν ξηρίον βούλει σκευάζειν, μῖξον ἀλλήλοιςτὰ μόρια τοῦ συνθέματος, σεσηπός φημι καὶ τὸ ἄσηπτον, ὑγρὸν καὶξηρόν. Καὶ λειώσας ἐν ἡλίῳ ἢ σκιᾷ, κατάθου ἐν ἱππείᾳ. Εἰ δὲὑγρὸν ἐπείγῃ φάρμακον ἐκτελεῖν, μίξας ἄμφω τὰ ὕδατα, καὶ ἀσφα-λισάμενος ἐν τοῖς ἄγγεσιν, ἀπόδος τῇ τῶν βολβίτων πυρίᾳ τρεῖς ἢπέντε μόνον ἡμέρας, καὶ λειοτριβήσας, ἔχε τέλειον τὸ ξηρίον.{ΕΙ ΘΕΛΕΙΣ ΠΟΙΗΣΑΙ ΦΟΥΡΜΑΣ ΚΑΙ ΤΥΛΟΥΣΑΠΟ ΒΡΟΝΤΗΣΙΟΥ, ΠΟΙΕΙ ΟΥΤΩΣ} Λαβὼν νόμισμα οἷον θέλεις, ἔπαρον τὸ ἐκτύπωμα αὐτοῦ διὰτεαφίου τοῦ κοινοῦ τοῦ ἑψητοῦ· καὶ χρίσον ἐλᾴδιον τὸνόμισμα· καὶ ἐπαίρεις τὴν ἀποτύπωσιν αὐτοῦ, μικρὰν δὲ πυρὰν θέλειςπαρέχειν τῷ τεαφίῳ, ἵνα μὴ καῇ. Ἐὰν γάρ ἐστιν ἡ πυρὰ ἐλαφρή,