Fragmentum
- Edition reference
- Fragmentum (P. Oxy. 26.2442), ed. H. J. Mette, "Die 'Kleinen' griechischen Historiker heute," Lustrum 21 (1978) 27.
- CTS identifier
urn:cts:greekLit:tlg1450.tlg003.local001- Rights
- Document TEI P5 local en UTF-8.
- Corpus release
- 2.2.0 · 2026-08-29
- Bibliographic authority
- View bibliographic record ↗
41bis
PAP. OX. 2442 fr. 39, 7 Schol. (s. 3 p.; vol. 26, 1961, 57 f.
[Taf. 4]; Schol. Pind. Pai. 22, 7 p. 65 Snell—Mähler [1975]): ‘Κρονίου
Πέλοπος ...’] ‘Κρόνιο(ς)’ ὅτι ἀπὸ Διός· ἢ ὅτ?ι ὤ〈ι〉κη(σεν) [τ?ὸ Κρό]ˈνιο(ν)
ὄρος ἐν τῶι Ὀλυμπ〈ικ〉ῶι, [καθὼς] <Ἴ?[σ?τ?ρος ἐν !]ˈ Ἠλια?κῶ>(ν)
{ἈΤΤΙΚΑ.}{LIBER I.} Suidas v. Τιτανίδα γῆν: ... Ἴστρος ἐν αʹ Ἀττικῶν,Τιτᾶνας βοᾷν· ἐβοήθουν γὰρ τοῖς ἀνθρώποις ἐπα-κούοντες, ὡς Νίκανδρος ἐν αʹ Αἰτωλικῶν. Apostolius XVIII, 77: Τιτανίδα παροικεῖς, ἐπὶτῶν φιλοθέων. Οἱ μὲν τὴν πᾶσαν γῆν, οἱ δὲ τὴν Ἀτ-τικὴν ἀπὸ Τιτηνίου, ἑνὸς τῶν Τιτάνων ἀρχαιοτέρου,οἰκήσαντος περὶ Μαραθῶνα, ὃς μόνος οὐκ ἐστράτευ-σεν ἐπὶ τοὺς θεοὺς, ὡς Φιλόχορος ἐν Τετραπόλει καὶἼστρος ἐν πρώτῃ τῶν Ἀττικῶν. Harpocrat.: Λαμπάς. ... Τρεῖς ἄγουσιν Ἀθηναῖοιἑορτὰς λαμπάδας, Παναθη-ναίοις, καὶ Ἡφαιστείοις, καὶ Προμηθείοις, ὡς Πολέμωνφησὶν ἐν τῷ περὶ τῶν ἐν τοῖς προπυλαίοις πινάκων.Ἴστρος δ' ἐν πρώτῃ τῶν Ἀτθίδων, εἰπὼν ὡς ἐν τῇτῶν Ἀπατουρίων ἑορτῇ Ἀθηναίων οἱ καλλίστας στο-λὰς ἐνδεδυκότες, λαβόντες ἡμμένας λαμπάδας ἀπὸ τῆςἑστίας, ὑμνοῦσι τὸν Ἥφαιστον θύοντες,ὑπόμνημα τοῦ κατανοήσαντατὴν χρείαν τοῦ πυρὸς διδάξαι τοὺς ἄλλους. Photius in Lex. et Suidas v. Λαμπάδος:Ἴστρος δέ φησι λαμπάδα νομίσαι ποιεῖν πρῶτονἈθηναίους Ἡφαίστῳ θύοντας, Harpocrat.: Θεοίνια· Λυκοῦργος ἐν τῇ διαδικα-σίᾳ Κροκωνιδῶν πρὸς Κοιρωνίδας. Τὰ κατὰ δήμουςΔιονύσια Θεοίνια ἐλέγετο, ἐν οἷς οἱ γεννῆται ἐπέθυον.Τὸν γὰρ Διόνυσον Θέοινον ἔλεγον, ὡς δηλοῖ Αἰσχύλοςκαὶ Ἴστρος ἐν πρώτῳ Συναγωγῶν. Schol. Sophocl. Oed. Col. 1059: Τὸν ἐφέσπε-ρον. Τὸν Αἰγάλεών φησι (Σοφοκλῆς). Καὶ γὰρ τοῦτοἐπ' ἐσχάτων ἐστὶ τοῦ δήμου τούτου. Καταλέγουσιδὲ χωρία, παρ' ἃ μάλιστα εἰκάζουσι τὴν συμβολὴνγενέσθαι τοῖς περὶ τὸν Κρέοντα καὶ Θησέα. Πέτρας δὲνιφάδος ἂν εἴη λέγων (ὁ Σοφοκλῆς) τὴν οὕτω λεγο-μένην λείαν πέτραν, ἢ τὸν Αἰγάλεων λόφον, ἃ δὴπερίχωριά φασιν εἶναι, καθάπερ Ἴστρος ἐν τῇ πρώτῃτῶν Ἀτάκτων ἱστορεῖ, οὕτως· «Ἀπὸ δὲ τῆς παραλίαςἐπὶ μὲν λείαν πέτραν.» Καὶ μετ' ὀλίγα· «Ἀπὸ τού-του δὲ ἕως Κολωνοῦ παρὰ τὸν Χαλκοῦν προσαγο-ρευόμενον, ὅθεν πρὸς τὸν Κηφισὸν ἕως τῆς μυστικῆςεἰσόδου εἰς Ἐλευσῖνα· ἀπὸ ταύτης δὲ βαδιζόντων εἰςἘλευσῖνα τὰ ἐπαριστερὰ μέχρι τοῦ λόφου τοῦ πρὸςἀνατολὴν τοῦ Αἰγάλεω.»{LIBER III.} Harpocrat.: Παναθήναια. ... Ἤγαγε δὲ τὴν ἑορ-τὴν πρῶτος Ἐριχθόνιος ὁ Ἡφαίστου. ... Πρὸ τούτουἈθήναια ἐκαλεῖτο, ὡς δεδήλωκεν Ἴστρος ἐν τρίτῃ τῶνἈττικῶν. Suidas: Ταυροπόλον, τὴν Ἄρτεμιν, ὅτι ὡς ταῦροςπερίεισι πάντα, ὡς Ἀπολλόδωρος· Ἴστρος δ' ἐν τρίτῳἈτάκτων, ὅτι τὸν ὑπὸ Ποσειδῶνος ἐπιπεμφθένταἹππολύτῳ ταῦρον ἐξῴστρησεν ἐπὶ πᾶσαν γῆν.{LIBER IV.} Schol. Sophocl. Oed. Col. 42: Ἴστρος ἐν τῇτετάρτῃ μητέρα τῶν Εὐμενίδων Εὐωνύμην ἀναγρά-φει, ἣν νομίζεσθαι Γῆν.{LIBER XII.} Apostol. XIV, 40: Ὁμολώϊος Ζεύς. Ἴστρος ἐντῇ δωδεκάτῃ τῆς Συναγωγῆς, διὰ τὸ παρ' Αἰολεῦσι τὸὁμονοητικὸν καὶ εἰρηνικὸν ὅμολον λέγεσθαι. Ἔστι δὲκαὶ Δημήτηρ Ὁμολωΐα ἐν Θήβαις. Schol. Aristoph. Av. 1694: Κρήνη ἐν ἀκροπόλειἡ Κλεψύδρα, ἧς Ἴστρος ἐν τῇ ιβʹ μέμνηται, τὰ παρὰτοῖς συγγραφεῦσιν ἀναλεγόμενος· οὕτως δὲ ὠνόμασται,ἐπειδὴ ἀρχομένων τῶν ἐτησίων πληροῦται, παυο-μένων δὲ λήγει, ὁμοίως τῷ Νείλῳ, ὥσπερ καὶ τὴν ἐνΔήλῳ κρήνην. Εἰς ταύτην δέ φησιν ᾑματωμένηνφιάλην πεσοῦσαν ὀφθῆναι ἐν τῷ Φαληρικῷ, ἀπέχοντισταδίους εἴκοσι· φασὶ δὲ αὐτὴν ἀπέραντον βάθοςἔχειν, τὸ δὲ ὕδωρ ἁλμυρόν.{LIBER XIII.} Plutarch. Thes. c. 34: Ἴδιον δέ τινα καὶ πα-ρηλλαγμένον ὅλως λόγον ὁ Ἴστρος ἐν τῇ τρισκαιδε-κάτῃ τῶν Ἀττικῶν ἀναφέρει περὶ Αἴθρας, ὡς ἐνίωνλεγόντων Ἀλέξανδρον μὲν, τὸν ἐν Θεσσαλίᾳ Πάριν,ὑπ' Ἀχιλλέως καὶ Πατρόκλου μάχῃ κρατηθῆναι παρὰτὸν Σπερχειὸν, Ἕκτορα δὲ τὴν Τροιζηνίων πόλινλαβόντα διαρπάσαι, καὶ τὴν Αἴθραν ἀπάγειν ἐκεῖ κα-ταλειφθεῖσαν. Ἀλλὰ τοῦτο μὲν ἔχει πολλὴν ἀλο-γίαν. Harpocrat.: Ὀσχοφόροι. ... Ὁ δὲ Ἴστρος ἐν τῇιγʹ περὶ Θησέως λέγων γράφει οὕτως· «Ἕνεκα τῆςκοινῆς σωτηρίας νομίσαι τοὺς καλουμένους ὀσχοφό-ρους καταλέγειν δύο τῶν γένει καὶ πλούτῳ προὐ-χόντων.»{LIBER XIV.} Athen. XIII,: Θησεὺς Ἑλένην ἁρπάσας,ἑξῆς καὶ Ἀριάδνην ἥρπασεν. Ἴστρος γοῦν ἐν τῇ τεσ-σαρεσκαιδεκάτῃ τῶν Ἀττικῶν καταλέγων τὰς τοῦΘησέως γενομένας γυναικὰς, φησὶ τὰς μὲν αὐτῶν ἐξἔρωτος γεγενῆσθαι, τὰς δ' ἐξ ἁρπαγῆς, ἄλλας δ' ἐκνομίμων γάμων· ἐξ ἁρπαγῆς μὲν Ἑλένην, Ἀριάδνην,Ἱππολύτην καὶ τὰς Κερκυόνος καὶ Σίνιδος θυγατέ-ρας· νομίμως δ' αὐτὸν γῆμαι Μελίβοιαν, τὴν Αἴαν-τος μητέρα. Photii Lex.: Θεὸς ἡ Ἀναίδεια. Ἐτιμᾶτο δὲ καὶἈθήνησιν ἡ Ἀναίδεια, καὶ ἱερὸν ἦν αὐτῆς, ὡς Ἴστροςἐν ιδʹ.{LIBER XVI.} Harpocrat.: Γραπεζοφόρος. Λυκοῦργος ἐν τῷπερὶ τῆς ἱερείας ὅτι ἱερωσύνης ὄνομά ἐστιν ἡ τρα-πεζοφόρος· ὅτι αὐτή τε καὶ ἡ κοσμὼ συνδιέπουσιπάντα τῇ τῆς Ἀθηνᾶς ἱερείᾳ, αὐτός τε ὁ ῥήτωρ ἐντῷ αὐτῷ λόγῳ δεδήλωκε καὶ Ἴστρος ἐν ἕκτῃ καὶδεκάτῃ τῶν Ἀττικῶν συναγωγῶν.{FRAGMENTA INCERTAE SEDIS.} Scholiast. Aristoph. Lysistr. 642: Τῇ Ἔρσῃπομπεύουσι, τῇ Κέκροπος θυγατρὶ, ὡς ἱστορεῖ Ἴστρος. Hygin. Astron. II, 35, canis: «Hic dicitur abJove custos Europae appositus esse, et ad Minoapervenisse. Quem Procris Cephali uxor labo-rantem dicitur sanasse, et pro eo beneficio ca-nem muneri accepisse, quod illa studiosa fueritvenationis, et quod cani fuerat datum, ne ullafera praeterire eum posset. Post ejus obitum ca-nis ad Cephalum pervenit, quod Procris ejusfuerat uxor: quem ille ducens secum, Thebaspervenit, ubi erat vulpes, cui datum dicebaturomnes canes effugere posse. Itaque quum inunum pervenissent, Jupiter, nescius quid face-ret, ut Ister ait, utrumque in lapidem con-vertit.» Harpocrat.: Ἐπενεγκεῖν δόρυ ἐπὶ τῆς ἐκφορᾶς καὶπροαγορεύειν ἐπὶ τῶν μνημάτων. Δημοσθένης κατ'Εὐέργου καὶ Μνησιβούλου ταῦτα φησιν ἐπὶ τοῦβιαίως ἀποθανόντος. Ἴστρος δὲ ἐν τῇ συναγωγῇ τῶνἈτθίδων περὶ Προκρίδος καὶ Κεφάλου εἰπὼν γράφειταυτὶ· «Τινὲς δὲ ἐπὶ τοῦ τάφου δόρυ καταπεπηχότα τὸνἘρεχθέα φασὶ πεποιῆσθαι παρακαταθέμενόν τε καὶτὸ πάθος σημαίνοντα, διὰ τὸ νόμιμον εἶναι τοῖςπροσήκουσι τοῦτον τὸν τρόπον μετέρχεσθαι τοὺςφονέας.» Tzetz. ad Lycophr. 1327: Εὔμολπος, οὐχ ὁΘρᾲξ κατὰ τὸν Ἴστρον ἐν τῇ Συναγωγῇ, ἀλλ' ὁ θεὶς τὰμυστήρια, ἐκέλευσε ξένους μὴ μυεῖσθαι· ἐλθόντος δὲτοῦ Ἡρακλέους ἐν Ἐλευσῖνι, καὶ θέλοντος μυεῖσθαι,τὸν μὲν τοῦ Εὐμόλπου νόμον φυλάττοντες, θέλοντεςδὲ καὶ τὸν κοινὸν εὐεργέτην Ἡρακλέα θεραπεῦσαι,οἱ Ἐλευσίνιοι ἐπ' αὐτῷ τὰ μικρὰ ἐποιήσαντο μυστή-ρια· οἱ δὲ μυούμενοι μυρσίνῃ ἐστέφοντο. Scholiast. Soph. Oed. Col. 1046 (1108): Ζη-τεῖται, τί δήποτε οἱ Εὐμολπίδαι τῶν τελετῶν ἐξάρ-χουσι, ξένοι ὄντες. Εἴποι δ' ἄν τις, ὅτι ἀξιοῦσινἔνιοι, πρῶτον Εὔμολπον ποιῆσαι τὸν Δηϊόπης τῆςΤριπτολέμου τὰ ἐν Ἐλευσῖνι μυστήρια, καὶ οὐ τὸνΘρᾷκα, καὶ τοῦτο ἱστορεῖν Ἴστρον ἐν τῷ περὶτῶν ἀτάκτων.