Fragmenta
- Edition reference
- Fragmenta, ed. E. Heitsch, Die griechischen Dichterfragmente der römischen Kaiserzeit, vol. 1, 2nd edn., Göttingen: Vandenhoeck & Ruprecht, 1963: 52–54.
- CTS identifier
urn:cts:greekLit:tlg1555.tlg001.local001- Rights
- Document TEI P5 local en UTF-8.
- Corpus release
- 2.2.0 · 2026-08-29
- Bibliographic authority
- View bibliographic record ↗
1
[]! π?αρέξω
[]!!ν?οησαι
[]!!! διδάξω
[]!σα?!
[]!ρ?ωμ!
[Ἀν]τινόοι?ο?
[]!!πυκασ?σ?ας
[ ]υδα?ρ?
[]!!ο!ρ?
Ἀδρια?ν?ὸ?ς? καὶ δ?[
μυθ?η?σ?!!!μα[
ὃς δ' ἱ?δρῶτα? κ?[
πῶς ἦν τ?ις? κα?[
ὃς δ' ἵππον θαρσ?[
ἄλλος {δ'} ἐπιστάμ?[ενος
αὐ?χένα?ς ἐστ?εφ[
κάλλος ὅπως καὶ δ?[
Ἀντίν?ο?ος χλαιν?![
ποσσὶ π?έ?διλα ![
δ?ε?ι?ρετ?!!α?υ?![
[ ]δ?εικ[
[ ]!!![
2col1
circa 27 versus perditi
[]ν?
2col2
ἵππου] δ' Ἀδρ[ή]στοιο θοώτερον, ὅς ποτ' ἄνακτα
ῥηιδί]ως φεύγοντα κατὰ κλόνο?ν? ἐξεσάωσε·
τοῖ]ο?ν ἐφεζόμενος δαμ?ασήν[ο]ρα μίμνε λ?έ?ο?ντα
Ἀ]ντίνοος λαιῇ μὲν ἔχων ῥυτῆρα χαλινόν,
δεξιτερῇ δ' ἔγχος κεκορυθμένο[ν] ἐξ ἀδάμαντος.
πρῶτος δ' Ἀδριανὸς προιεὶς χαλκήρεον ἔγχος
οὔτασεν, οὐδὲ δάμασσεν, ἑκὼν γὰρ ἀ?πή?μβροτε σ?[ίντου·
ε]ὐστοχίης γὰρ πάμπαν ἐβούλετο πειρηθῆναι
Ἀ]ργειφοντιάδαο μεγηρ?ά?τ?[ου Ἀντι]νόοιο.
θ]ὴρ δὲ τυπεὶς ἔτι μᾶλλο?ν? [ὀ]ρ?ίνετο, ποσσὶ δ' ἄμυσσ[ε
γαῖαν τρηχαλ[έ]η[ν] θυμούμ[ε]νος, ἐκ δὲ κονίη
ὡ?[ς ν]έφ[ος] ἱσταμένη φ?[άος ἤ]χ?λυεν ἠελίοιο.
μαίνετο δ' ὡς ὅτε κῦμ[α] πολυκλύστο[ι]ο θαλάσσης
Στρυ[μ]ονίου κ[α]τόπισθεν ἐγειρομένου Ζεφύρ[οιο.
ῥί]μ?[φα δ' ἐ]π' ἀμφοτέροισιν ἐπώρορε, μάσ?τ?ι?ε δ' ο?ὐ?ρ?[ῇ
ἰσχία κ]α?ὶ? πλευρὰς σφετερῇ μάστιγι κε[λαινῇ
!!!!!!]ο?ς· ὄσσε δὲ δεινὸν ὑπ' ὀφρύσι πῦρ φ?[λεγέθεσκον,
ἐκ δ' αὖ λ]α?βροβόρ[ω]ν στομάτων πο[λὺν ἀφρὸν ὀδόντων
ἐξανίει] συναρασσομένων ἔντοσθεν ἐ?ς? [αἶαν·
κρατὸς δ'] ἐκ μεγάλοιο καὶ αὐχένος ἐκ λασιο[ῖο
χαίτη] ἀ?ειρομένη κατεσείετο, ἡ μὲν ἀπ' ἄ[λλων
δάσκιος] ἦ?ν μελέων ἅτε δένδρεα, ἡ δ' ἀπὸ ν[ώτου
φρισσο]μένη θηκτοῖσιν ὁμοίιος ἦεν ἀκω[καῖς.
ὣς ὅ γ' ἔβη] κατέναντα θ[εο]κ?λ?ύτου Ἀντι[νόοιο,
οἷα γιγαντ[ο]λ?[έταο] Διὸ?ς πά[ρο]ς ἄντα Τυφωεύ[ς.
τὸν δὲ θοῶς ῥα? μαθ?ὼν? ἐ?σ?σε?[υμ]ένον [
ἵππῳ ἐπ' Ἀν[τ]ινο!!α?κ?!υ?[!!!!!!!!!]ρ?ομ[
ῥῆξεν μὲν στομάχο?ιο θε?[μείλιά τ' ἠδ]ὲ? τ?[ένοντας
αὐχενίους κ?α?ὶ? π?άν?τ?α δι?[έσχισε
ὄφρα κατὰ χθονὸς ὦκα π?αγ?[
αὐτ?[οῦ θ]η?ροφόνοιο θ?εοῦ [
!!!!!!!]! πύμ?ατον βρυ[κώμενος
!!!!!!!!]μνομενοις? σκ?[
!!!!!!!!] ἐν κονίῃσι πέσε?ν προπε?τ?ῶ?[ς
!!!!!!!!ἱ]ππείοισι βάλεν πλατὺ ν[
!!!!!!!!!!ὁ]πλαῖσιν ἑαῖς κατέτυπ[τε
!!!!!!!!!!!]ι?α κατ' ἀντία π?υ?γμ?αχο?[
!!!!!!!!!!!]μ?ενος προς? ε?[!!!!]κ?οσ[
!!!!!!!!!!!!!!!]!οσαπ[
!!!!!!!!!!!!!!!!]σ?α?τ?[
2col3
[
φ?[
δ?ου?ρι ζ[
2inc
fr. loci incerti[ ]χετο?[
[]ατ' ![
3
οὔλην ἕρπυλλον, λευκὸν κρίνον ἠδ' ὑάκινθον
πορφυρέην γλαύκου τε χελιδονίοιο πέτηλα
καὶ ῥόδον εἰαρινοῖσιν ἀνοιγόμενον ζεφύροισιν·
οὔπω γὰρ φύεν ἄνθος ἐπώνυμον Ἀντινόοιο.
4
αὐτὰρ ὅ γε σπείσας ἐκ κόνδυος ἀργυφέοιο
νέκταρ ἐπ' ἀλλοδαπὴν οἶμον ἔβαινε πόδα.
ATHEN. 15, 21 p. 677 D—F: καὶ Παγκράτης τις τῶν ἐπιχωρίων ποιητής,ὃν καὶ ἡμεῖς ἔγνωμεν, Ἀδριανῶι τῶι αὐτοκράτορι ἐπιδημήσαντι τῆι Ἀλεξανδρείαι μετὰπολλῆς τερατείας ἐπέδειξεν τὸν ῥοδίζοντα λωτόν, φάσκων αὐτὸν δεῖν καλεῖν Ἀντινόειον,ἀναπεμφθέντα ὑπὸ τῆς Γῆς, ὅτε τὸ αἷμα ἐδέξατο τοῦ Μαυρουσίου λέοντος, ὃν κατὰ τὴνπλησίον τῆι Ἀλεξανδρείαι Λιβύην ἐν κυνηγίωι καταβεβλήκει ὁ Ἀδριανός, μέγα χρῆμαὄντα καὶ πολλῶι χρόνωι κατανεμηθέντα πᾶσαν τὴν Λιβύην, ἧς καὶ πολλὰ ἀοίκητα ἐπε-ποιήκει οὗτος ὁ λέων. ἡσθεὶς οὖν ἐπὶ τῆι τῆς ἐννοίας εὑρέσει καὶ καινότητι τὴν ἐν Μουσῶναὐτῶι σίτησιν ἔχειν ἐχαρίσατο .... ὁ δὲ Παγκράτης ἐν τῶι ποιήματι οὐκ ἀγλαφύρωςεἴρηκεν «οὔλην ἕρπυλλον, λευκὸν κρίνον ἠδ' ὑάκινθον / πορφυρέην γλαυκοῦ τε χελιδονίοιοπέτηλα / καὶ ῥόδον εἰαρινοῖσιν ἀνοιγόμενον ζεφύροισιν· / οὔπω γὰρ φύεν ἄνθος ἐπώνυμονἈντινόοιο».
4
ATHEN. 11, 55 p. 478 A: Παγκράτης δ' ἐν πρώτωι Βοκχορηίδος «αὐτὰρ ὅ γεσπείσας ἐκ κόνδυος ἀργυφέοιο / νέκταρ ἐπ' ἀλλοδαπὴν οἶμον ἔβαινε πόδα»