Eclogae

Ἵνα ἀγάγωσιν, οὐχ ἵνα ἄξωσιν.

Καρποὺς ξηροὺς καὶ ὑγρούς, οὐ γεννήματα.

Ὑπήντησε, συνήντησε.

Ὀνυχίζειν καὶ ἐξονυχίζειν ἐπὶ τοῦ ἀκριβολογεῖσθαι τίθεται· τὸ δ'

ἀπονυχίζειν τὸ τὰς ὑπεραυξήσεις τῶν ὀνύχων ἀφαιρεῖν.

Φλέϊνα τὰ ἀπὸ τοῦ φλέως πλεκόμενα.

Πεποίθησις οὐκ εἴρηται, ἀλλ' εἴ τι πιστεύειν ἢ πεποιθέναι.

Ἔγγειον μὴ λέγε, ἀλλ' ἐγγύτερον· ἐπὶ δὲ τοῦ ἐν τῇ γῇ, οἷον

„ἔγγυον κτῆμα“, εἴ τις χρῷτο, ἄριστα ἂν χρήσαιτο, ὡς καὶ Δη-

μοσθένης ”ἔγγειον τόκον” λέγει.

Ἐξάδελφος ἀποδιοπομπητέον, ὁ ἀνεψιὸς δὲ ῥητέον.

Πανδοκεῖον, πανδοκεύς, πανδοκεύτρια.

Ἐκτενῶς μή, δαψιλῶς δέ.

Πρώτως μὴ λέγε, ἀλλὰ πρῶτον.

Παρακαταθήκην, οὐ παραθήκην.

Ἀπαράβατον μή, ἀπαραίτητον δέ.

Ἀγωγὸν οἱ παλαιοὶ ἐπὶ τοῦ ἡγουμένου τινὰ ὁδόν· οἱ δὲ νῦν ἀγω-

γοὺς καλοῦσιν τοὺς ὀχετοὺς τῶν ὑδάτων.

Καρῆναι καὶ ἐκάρην ἐπὶ προβάτων, κείρασθαι δὲ ἐπὶ ἀνθρώπων.

Δεξαμενὴ καὶ δεξαμένη καὶ κολυμβήθρα.

Εὐσχήμων ὁ καλὸς καὶ σύμμετρος, οὐχ ὁ πλούσιος.

Ἐπίτεξ γυνή, οὐκ ἐπίτοκος.

Θετός, οὐκ ἐγκάθετος, ἢ εἰσποιητὸς ἢ ὑποβλητός.

Ἡμίκακον μὴ λέγε, ἀλλ' ἡμιμόχθηρον.

Κόρυδον, οὐ κορυδαλόν.

Καταμύειν, οὐ καμμύειν.

Καρατομεῖν· κεφαλοτομεῖν.

Λάκαιναν γυναῖκα, Λακωνικὴν δὲ τὴν χώραν.

Μιαρὸς ἀρχαῖον.

Γαμῴη μὴ λέγε, ἀλλὰ γαμοίη· τὰ γὰρ τῆς πρώτης καὶ τρίτης συ-

ζυγίας τῶν περισπωμένων εὐκτικὰ διὰ τῆς οι λέγεται, τὰ δὲ τῆς

δευτέρας διὰ τοῦ ω, γελῴη.

Τεχνικῶς, οὐκ ἐντέχνως.

Τοῦ δίδωμι τὸ μὲν εὐκτικὸν διὰ τῆς οι διφθόγγου, τὸ δὲ ὑποτα-

κτικὸν διὰ τοῦ ω μεγάλου.

Ἔδομαι, κατέδομαι, οὐ βρώσομαι.

Ἄγαγε, ἀγαγών, ὡς ἄνελε, ἀνελών.

Ἀναίσθητος λέγε, τὸ δὲ ῥῆμα οὔ, τὸ ἀναισθητεύομαι· λέγε οὖν οὐκ

αἰσθάνομαι.

„Τὸν παῖδα τὸν ἀκολουθοῦντα μετ' αὐτοῦ“, ὡς Λυσίας λέγει, μὴ

εἴπῃς, ἀλλὰ τὸν ἀκολουθοῦντα αὐτῷ.

Βιωτικόν· ἀειδὴς ἡ λέξις· λέγε οὖν χρήσιμον ἐν τῷ βίῳ.

Ἐκλιπών, οὐκ ἐκλείψας.

Χρηστὸς τὸ ἦθος, οὐ τὰ ἤθη.

Οὐ δήπου καὶ μὴ δήπου λέγε· ἀπόβλητον δὲ τὸ οὐχ οἷον καὶ μὴ

οἷον.

Οἰκίας δεσπότης, οὐχ ὡς Ἄλεξις οἰκοδεσπότης.

Οὐδηποτοῦν μὴ λέγε, ἀλλ' ὁντινοῦν.

Πτώματα νεκρῶν ἢ οἴκων.

Περίστασις· ἡ συμφορὰ κατὰ Στωϊκούς, οἱ δὲ ἀρχαῖοι τὴν διά τινα

τάραχον παρουσίαν πλήθους. ”τίς ἥδε κραυγὴ καὶ δόμων περί-

Σώματα ἐπὶ τῶν ὠνίων ἀνδραπόδων, οἷον „σώματα πωλεῖται“,

οὐ χρῶνται 〈***〉 (357) τὰ πρόσωπα.

Σύαγρος οὐ ῥητέον, ἀλλὰ σῦν ἄγριον.

Συγγνωμονῆσαι οὐ χρὴ λέγειν, ἀλλὰ συγγνῶναι.

Σιτομετρεῖσθαι μὴ λέγε, ἀλλὰ σῖτον μετρεῖσθαι.

Στηθίνιον ὀρνιθίου οὐχ ὑγιῶς, ἀλλὰ στηθίδιον.

Φρονιμεύεσθαι μὴ λέγε, φρονεῖν δὲ τὰ ὄντα.

Πεντετηρὶς καὶ πεντετηρικὸς ἀγών.

Πεντάμηνον καὶ πεντέμηνον· πεντάπηχυ καὶ πεντέπηχυ· (388)

ἑξάπηχυ καὶ ἕξπηχυ, καὶ ἕξπλεθρον, καὶ ἕξπλευρον.

Περιεσπάσθην ἐπὶ τοῦ ἐν ἀσχολίᾳ πάνυ κίβδηλον· τὸ γὰρ περι-

σπᾶν καὶ περισπᾶσθαι ἐπὶ τοῦ παραινεῖν καὶ παραινεῖσθαι λέγου-

σιν· δέον οὖν ἄσχολος λέγειν.

Πορνοκόπος καὶ πορνότριψ.

Λίθαργος καὶ ἐπιλήσμων.

Οἰκοδόμημα, οὐχὶ οἰκοδομή.

Ὄναρ ἰδὼν ἢ ἐξ ὀνείρου ὄψεως, οὐ κατ' ὄναρ, ὥσπερ οὐδὲ καθ'

ὕπαρ.

Λιθίδιον, οὐ λιθάριον.

Καθό, οὐ καθώς.

Κακάβην, οὐ κάκαβον.

Θριαλλίς, οὐκ ἐλύχνιον.

Τὰ ἐμαυτοῦ πράττω καὶ τὰ σαυτοῦ πρᾶττε, οὐ τὰ ἴδια πράττω

καὶ τὰ ἴδια πρᾶττε.

Ἐγκρατεύεται, οὐκ ἀκρατεύεται.

Αἰχμάλωτον γενέσθαι, οὐκ αἰχμαλωτισθῆναι.

Ὠνησάμην· ἔνθα ἂν μὴ δυνηθῇς τὸ πρίασθαι ἢ τὸ ἐπριάμην θεῖναι,

ἐκεῖ τὰ ἀπὸ τοῦ εω ῥήματα τάττε· ἔνθα δ' ἂν τὰ ἀπὸ τοῦ πρίασθαι,

φυλάττου θάτερα. οἷον ”ὤνημαι οἰκίαν”· ἐνταῦθα γὰρ ἐγχωρεῖ τὸ

ἐπριάμην, οὕτω χρήσῃ ἐπριάμην· καὶ ἀνάπαλιν „ἔτυχον ἐωνημέ-

νος οἰκίαν ἢ ἀγρόν“· ἐνταῦθα οὐδὲν ἐγχωρεῖ τῶν ἀπὸ τοῦ πρία-

σθαι· μένει τὸ ἐωνημένος· δεῖ γὰρ λέγειν πριάμενος· τὸ γὰρ ἐωνησά-

μενος ἀδόκιμον.

Ἀνυπόδητος σὺν τῷ η, οὐ σὺν τῷ ε, καὶ ὑποδήσασθαι.

Εὕρημα, οὐχ εὕρεμα.

Προσδεῖσθαι, οὐ προσδέεσθαι.

Ἀπηρτισμένον, ἀπήρτικα, καὶ τὰ ἀπὸ τούτων ἅπαντα σόλοικα·

ἀποτελέσθαι καὶ ἀποτελεσμένον.