Fragmenta

οὐκ οἶδα· δεινὸν δ' ἐστὶν ἡ μὴ 'μπειρία

ξυναυλίαν ×–⏑ Οὐλύμπου νόμον

λεπτή τις ἐλπίς ἐστ' ἐφ' ἧς ὀχούμεθα

Ἑλλάνιε Ζεῦ, σὸν τὸ νικητήριον

? ὦ φίλτατος σὺ καὶ μόνος τούτων ἀνήρ

τί μοι σκυθρωπὸς ἐξελήλυθας δόμων;

ναὶ ναί, καταιδέσθητι πατρῷον Δία

τί δ' ἢν ἐς ὑγρὸν πόντιον πέσῃ βάθος;

ὃς θεσπιῳδεῖ τρίποδος ἐκ χρυσηλάτου

τί δῆτα Φοῖβος ἔλακεν ἐκ τῶν στεμμάτων;

τῆς συμφορᾶς

ταύτης σε παύσειν, ἧς ἔχεις ×–⏑–

Πυθικὴν σείσας δάφνην

ποθεῖς τὸν οὐ παρόντα καὶ μάτην καλεῖς

οὐ γὰρ δόλου νῦν ἔργον, ἀλλ' ἁπλῶν τρόπων

×–⏑–× στρέψον ἀνταυγεῖς κόρας

ἐχθρῶν παρ' ἀνδρῶν δυσμενῆ ×–⏑–

ἄγ' ὦ μεγαλώνυμα τέκνα

τοῦ θαλασσίου 〈θεοῦ〉

νόσῳ βιασθεὶς ἢ φίλων ἀχηνίᾳ;

{ΑΜΦΙΑΡΕΩΣ}ἀλλ' ὦ θύγατερ,

ἔλεξ', Ἰασοῖ, πρευμενής

μαρτύρομαι δὲ Ζηνὸς ἑρκείου ⏑–

ἄκων κτενῶ σε, τέκνον

οὐδεὶς ἑκὼν πονηρὸς οὐδ' ἄκων μάκαρ

ἅλις ἐγὼ δυστυχῶν

ἄνθρωπον ὄντα δεῖ φρονεῖν ἀνθρώπινα

×–⏑–× μόχθος οἱ τηλοῦ φίλοι

οἵ τοι πέρᾳ στέρξαντες οἵδε καὶ πέρᾳ

μισοῦσι

ἀθάνατον ὀργὴν μὴ φύλασσε θνητὸς ὤν

εἴπερ γὰρ οὐδὲ τοῖς κακῶς δεδρακόσιν

ἀκουσίως δίκαιον εἰς ὀργὴν πεσεῖν,

οὐδ' ἢν ἀναγκασθείς τις εὖ δράσῃ τινά,

προσῆκον εἶναι τῷδ' ὀφείλεσθαι χάριν

καὶ σὸς μὲν οἰκτρὸς παῖδας ἀπολέσας πατήρ·

Οἰνεὺς δ' ἄρ' οὐχί, {τὸν Ἑλλάδος} κλεινὸν ἀπολέσας γόνον;

πολλοῖς ὁ δαίμων οὐ κατ' εὔνοιαν φέρων

μεγάλα δίδωσιν εὐτυχήματ', ἀλλ' ἵνα

τὰς συμφορὰς λάβωσιν ἐπιφανεστέρας

λιμένας εἰς Ἀχαϊκούς

ἄχορδον (μέλος)

ἄλυρον μέλος

δυσμαὶ βίου

σπείρων θεοκτίσταν φλόγα

Ἀχιλλέως πέρι

στέψατε δώματα

οὐ κατθανεῖν γὰρ δεινόν, ἀλλ' αἰσχρῶς θανεῖν

οὐκ ἔστι δ' ἐν σοὶ πόλεος ἡγεμὼν ἀνήρ

καὶ τὴν μὲν ἐξηντλοῦμεν, ἡ δ' ἐπεισρέει

×–⏑– εὔσημος ἀστέρων χορός

ἀλλὰ ξενῶνας οἶγε καὶ ῥᾶνον δόμους

στρῶσόν τε κοίτας καὶ πυρὸς φλέξον μένος,

κρατῆρά τ' αἴρου καὶ τὸν ἥδιστον κέρα

ἀπόλωλα· πέπλων μ' ὤλεσαν περιπτυχαί

τῶν Ἑλλήνων πολὺ πρῶτοι

κακός σε δαίμων καὶ κακὴ τύχη λάβοι

χαριτογλωσσεῖν ἡμᾶς θέμις 〈-〉

μέλη πάραυλα κἀκρότητα κύμβαλα

πᾶσιν δὲ θνητοῖς βούλομαι παραινέσαι

τοὐφήμερον ζῆν ἡδέως· ὁ γὰρ θανών

τὸ μηδέν ἐστι καὶ σκιὰ κατὰ χθονός·

μικροῦ δὲ βιότου ζῶντ' ἐπαυρέσθαι χρεών

ἴσχειν κελεύω χεῖρα διψῶσαν φόνου

λαβὼν ἀριστόνικον ἐν μάχῃ κράτος

πῶς οὖν τάδ' εἰσορῶντες ἢ θεῶν γένος

εἶναι λέγωμεν ἢ νόμοισι χρώμεθα;

πόντου πλάνητες Λευκοθέαν ἐπώνυμον,

σεμνὸς Παλαίμων ναυτίλοις κεκλήσεται

τάχ' ὡς ἔοικεν ἡ φρενῶν ἐναλλαγή

τοῖς εὐποροῦσι κἂν ⏑–×– ἀπῇ,

τοῖς πενομένοις δὲ καὶ παροῦσα λανθάνει

οὐκ οἶδ' ὅπως χρὴ [τὸν] σαφῶς κατειδότα

[τ]ῆς Ἡρακλείας φροντίδος κατηγορεῖν

οὐκ οἶδα· τἀληθὲς γὰρ ἀσφαλὲς φράσαι

οὐκ ἀξιῶ μικῶν σε, μεγάλα δ' οὐκ ἔχω

ἄλλοις ἐπ' ἐσθλοῖς τόνδ' ἀπωθοῦνται ψόγον

ὀλίγῳ ποδὶ ἐφαπτόμενοι τῆς γῆς

χθὼν πόντου τε βένθη

{καὶ} ἀέρος 〈τ'〉 ἀμέτρητον εὖρος

ἄπερρε· μή μοι στέφανον ἀμφιθῇς κάρᾳ

Μιλησία

σμάραγδος, ἐμπόλημα τιμηέστατον

ἐμοὶ μὲν οὐδ' ὁ πᾶς ἂν ἀρκέσαι χρόνος

× γήϊνοι γῆς ὄντες ἐργάται ⏑–

μαλθακὴν ἐμάλαξε σάρκα

μεγαλόκλονος

{ΑΙΑΣ}· οὐκ ἦν ἄρ' οὐδὲν πῆμ' ἐλευθέρου δάκνον

ψυχὴν ὁμοίως ἀνδρὸς ὡς ἀτιμία.

οὑγὼ πέπονθα καί με †συμφοροῦσα†

βαθεῖα κηλὶς ἐκ βυθῶν ἀναστρέφει

λύσσης πικροῖς κέντροισιν ἠρεθισμένον

οὗτοι γάρ, οὗτοι καὶ διὰ σπλάγχνων ἔσω

χωροῦσι καὶ κυκῶσιν ἀνθρώπων κέαρ

ἃ δ' ἐκπυθέσθαι τῆς ἐμῆς χρῄζεις φρενός,

οὔτ' ἂν καταίθων οὔτε κρατὸς ἐξ ἄκρου

δεινοὺς καθιεὶς πρίονας εἰς ἄκρους πόδας

πύθοι' ἄν, οὐδ' εἰ δεσμὰ πάντα προσβάλοις

τοῦ σώματος γὰρ οὕνεχ' οἱ πολλοὶ πόνοι,

τοῦδ' οὕνεχ' οἶκον στεγανὸν ἐξηυρήκαμεν

λευκόν τ' ὀρύσσειν ἄργυρον σπείρειν τε γῆν,

τά τ' ἄλλ' ὅς' ἡμεῖς †ὀνόμασι† γιγνώσκομεν

ἄγαλμα θεῖον καὶ θεῷ προσεμφερές

×– ἐγώ σε προσκυνήσω, βάρβαρε;

ὦ παντὸς ἔργου καὶ θεηγόρου λόγου

ἀπλανῆ τρίβον

ταμίαν νότου

κακαγγελεῖν μὲν ἴσθι μὴ θέλοντά με

μὰ γῆν, μὰ κρήνας, μὰ ποταμούς, μὰ νάματα

σμικροῖς τὰ μεγάλα 〈–⏑〉 πῶς ἕλοι τις ἄν

πόνοισιν; ἀμαθὲς καὶ τὸ βούλεσθαι τάδε

τοῦτ' ἔστ' ἐκεῖνο τὸ ποτὸν 〈–⏑〉 ἄφθονον

σοφὴ μὲν ἤμην, ἀλλὰ πάντ' οὐκ εὐτυχής

×–⏑ αἰσχρὰ κερδανεῖ θεάματα

{ΗΡΑΚΛΗΣ}· ποῖ μεταστρέφεσθ', ὦ κακοί

κἀνάξιοι τῆς ἐμῆς σπορᾶς,

Αἰτωλίδος ἀγάλματα μητρός;

χαλκέων περιβόλων ἐφρούρησαν εἱρκταῖς

φρονεῖτέ νυν αἰθέρος ὑψηλότερον

καὶ μεγάλων πεδίων ἀρούρας,

φρονεῖθ' ὑπερβαλλόμενοι

†δόμων† δόμους, ἀφροσύνᾳ

πρόσω βιοτὰν τεκμαιρόμενοι.

ὁ δ' ἀμφιβάλλει ταχύπους

κέλευθον ἕρπων σκοτίαν,

ἄφνω δ' ἄφαντος προσέβα

μακρὰς ἀφαιρούμενος ἐλ-

πίδας θνατῶν πολύμοχθος Ἅιδας

Κόρινθος ἄστρον οὐκ ἄσημον Ἑλλάδος

ὦ χρυσέ, βλάστημα χθονός,

οἷον ἔρωτα βροτοῖσι φλέγεις,

πάντων κράτιστε, πάντων τύραννε.

πολεμοῦσι δ' Ἄρε͜ω͜ς

κρείσσον' ἔχων δύναμιν

πάντα θέλγεις· ἐπὶ γὰρ Ὀρφείαις μὲν ᾠδαῖς

εἵπετο δένδρεα καὶ θηρῶν ἀνόητα γένη,

σοὶ δὲ καὶ χθὼν πᾶσα καὶ

πόντος καὶ ὁ παμμήστωρ Ἄρης

πότνια σοφία, σύ μοι ἅνδανε·

ὄλβου δ' ἐμοὶ μὴ χρυσέου φαεννάν

ἀκτῖνα δαίμων διδοί-

η πάρος σοφίας ἢ τυραννίδα.

Διὸς ἀπωτάτω

κεῖται καλὸς θησαυρὸς ὅτῳ προσέβα

ποίαν δῆθ' ὁρμάσω, ταύταν

ἢ κείναν, κείναν ἢ ταύταν;

ἐπεὶ σχολὴ πάρεστι, παῖ Μενοιτίου

πτερωτὸν οἶστρον ἄφετος ἐν μορφῇ βοός

ὦ τόνδ' ἐποπτεύουσα καὶ κεκτημένη

Βραυρῶνος ἱεροῦ θεοφιλέστατον τόπον,

Λητοῦς Διός τε τοξόδαμνε παρθένε

ἀλλ' ἀντόμεθα πρὸς Ζηνὸς Ὀλυμπίου

ἄραρε γὰρ 〈×〉 ὅρκος ἐκ θεῶν μέγας

ἀντίον δορὸς ὀρνύμενος Ἀχιλλέως

ὦ πᾶσιν ἀρχὴ καὶ πέρας κακῶν ὄφις,

σύ τ' ὦ βαρὺν τίκτουσα θησαυρὸν κακῶν

πλάνη, τυφλοῦ ποδηγὲ ἀγνοίας βίου,

χαίρουσα θρήνοις καὶ στενάγμασι βροτῶν,

ὑμεῖς ἀθέσμους εἰς ὕβρεις ὁμοσπόρων

τὰς μισαδέλφους ὁπλίσαντες ὠλένας

Κάϊν μολῦναι φοινίῳ πρῶτον λύθρῳ

ἐπείσατον γῆν, καὶ τὸν ἐξ ἀκηράτων

πεσεῖν αἰώνων πρωτόπλαστον ἐς χθόνα

ὑμεῖς ἐτεκτήνασθε

οὗτος πατὴρ τῆς παιδός; εἰ γὰρ ὤφελεν

×–⏑–×–⏑ ἀκταῖνον μένος

ἦ γὰρ βέβηκε χεῖρας ἀρτάμων φυγών;

ὕδωρ δὲ πίνει, τὸν δὲ Βίβλινον στυγεῖ

δίφρου τέτυκται βλῶσις, εὔζυγον τέρας

ὦ Ζεῦ, γενέσθαι τῆσδέ μ' ἐξάντη νόσου

τὸν σὸν κατέκταν παῖδα

μισῶ παρ' ἐχθρῶν θῶπας εὐειδεῖς λόγους

Χρυσεὺς δ' ὁ μάντις

φυγὰς γένοιτο μηδὲν οἴκοθεν λαβών

ἐπεὶ δ' ὁ λαμπρὸς ἐξέλαμψεν ἥλιος

ἀνὴρ ἐς οὐδὲν χρεῖος

×–⏑– πανοῦχον ἅψαντες φλόγα

πόθεν τὸ φῖτυ; τί τὸ γένος; τίς ἡ σπορά;

χρόαν δὲ τὴν σὴν ἥλιος λάμπων φλογί

αἰγυπτιώσει

Κίλιξ δὲ χώρα καὶ Σύρων ἐπιστροφαί

ἄτρυτος ἐν πόνοις

ἕξιππα καὶ τέθριππα καὶ ξυνωρίδας

ὃς τόνδ' ἔχεις τὸν σηκόν, ἵλεως γενοῦ

ἡ δὲ προυκαλεῖτό με

βαυβᾶν μεθ' αὑτῆς

μικρόν γ' ἔλεξας βασιλικοῦ σηκὸν τάφου·

διπλάσιος ἔστω. τοῦ καλοῦ δὲ μὴ σφαλείς

δίπλαζ' ἕκαστον κῶλον ἐν τάχει τάφου

τῶν εὐτυχούντων ἀνταγωνιστὴς φθόνος

φοιτᾷ γὰρ ἐπ' οἶδμά τε πό[ντο]υ

γᾶν τε καὶ λειμῶνας εὐ-

φύλλους διαπε!!α![!]!ο?ιον ὕδωρ

Ζεὺς ὁ πάντ' ἐποπτεύων

εἷς μοῦν[ος] ἀνθρώποις θεὸς? [!!!!]το κοιν[άν]

ἁλίο[υ] μοῖραν φυλάττων τάνδε

×–⏑ μῶρος δ' ὅστις ἀνθρώπων πόλιν,

κείναν σεβίζειν μοῦνον ἐλπίζει καλοῖς***

εἰσὶν γάρ, εἰσὶν ἀξιοπάμονες ἄλλαι

κ?αὶ μέλονται

πρός τινος, ἢ Διὸς ἢ γλαυκᾶς Ἀθάνας

θε͜ὸ͜ς οὐ〈χὶ〉 ληπτός· εἰ δὲ ληπτός, οὐ θεός

σιγᾶν γε μέντοι πολλὰ πολλαχοῦ καλόν

τὴν εὐγένειαν, ἢν θέλῃς ἀνασκοπεῖν,

ἐν τοῖς καλῶς φρονοῦσιν εὑρήσεις βροτῶν

τοῦ λαμβάνειν γὰρ πάντες ἡσσῶνται βροτοί

οὐκ ἔστιν ἐπιτήδευμα χρησιμώτερον

τῆς πραότητος

{〈ΕΛΕΝΗ?〉} εἴθ' ὤφελεν τὸ κάλλος ὅ με διώλεσεν

κακῶς ὀλέσθαι

ὁ θυμὸς αὐτὸν τῶν φρενῶν ἐξῇρ' ἄνω

πηδῶν δ' ὁ θυμὸς ἔνδοθεν μαντεύεται

σὺ μὲν βάδιζε τὰς ἐπ' Ἰνάχου ῥοάς,

σὺ δ' ἀμφὶ Θήβας στεῖχε τὰς Καδμηί〈δ〉ας

εἰ μή σε Λητὼ καλλίπαις ἐγείνατο

ἔα με κερδαίνοντα κεκλῆσθαι κακόν·

κρεῖσσον γὰρ ἢ σέβοντα τοὺς θεῶν νόμους

πένητα ναίειν δόξαν ἠμποληκότα

ὀπισθόπους δίκη

οὗτος μὲν οὖν μοι δεῦρ' ἀεὶ τείνει λόγος

κλύειν μαίεται*

τὸν ἐγχώριον

Πάν, Πελασγικὸν Ἄργος ἐμβατεύων

πλήρει γὰρ ὄγκῳ γαστρὸς αὔξεται Κύπρις

ὦ Ζεῦ, γένοιτο καταβαλεῖν τὸν σῦν ἐμέ

τόξων τε πλήθει

λαγβατὰ ὅρκια

Αἴσωνος υἱὸς Κρηθέως ἀφ' αἵματος

νεοσσιὰν τέκνων

Αἴαντε δ' ὁρμήσαντες ἐκ ξυνωρίδος

ἦλθε〈ν〉 δὲ λαοὶ μυρίοι πρὸς ᾐόνα

χεῖρας δὲ Τρώων ὅπλ' ἔδωκαν Ἑλλάδος

τιμᾶν Μακεδόνων οὕνεκ' εὐανδρησίας

ἐγάμησεν Ἑλένη τὸν θεοῖς στυγούμενον

γαμεῖ δ' ὁ μὲν δὴ Τυνδάρεω κόρην μίαν

αὐλῶνά θ' ἣν ἄρδουσι

τοίων γὰρ ἀνδρῶν σπέρμ' ἔδωκεν Ἑλλάδος

Ἄπολλον Ἀγρεῦ

ἀεινεφὴς τύφλωσις

ἀεροκέλαδοι πιτυοκάμπται

ἄμφω μὲν ἤστην τὴν ὁδὸν ποιουμένω

ἀργῆν ἔπεφνεν

ἄσειρος ἵππος

αὐτόχθον' ἑστίαν

ἀφάρμακον χρῶμα

Ἀχίλλειον πλάκα

βαθυρρίζου πέτρας

Βάκχου Διώνης

βᾶριν †ακέδα†

δεσπότην κεκαρμένοι

ἐκ λάρνακος

×–⏑–× ἐμπεδὴς 〈δὲ〉 γαμόρος

〈ἔ〉μαρψεν Ἅιδης

×–⏑– οἱ δ' ἀ〈μ〉φινίσονται Νέδαν

ἐσκληκότα

ἐς μέσον συνῄεσαν

εὔπλουτον κανοῦν

θαλάμων ἄνασσα

ἱππικὴ βάσις

θώμιγγα νευρῶν ἱππικὴν

? ×– καταῖθυξ ὄμβρος

καταλλαγὴν δορός

κενῶν φάους

κεχήλευμαι πόδας

Κιμμερὶς θεά

κλῃδοῦχος γυνή

κλύετ' οἰμωγῆς

κνάπτειν κελεύω γλῶσσαν

Κνώσια κῶλα

οὔτ' εἶπον οὐδὲ〈ν〉 πρὸς 〈σὲ〉 κῦρον, ὦ γύναι

πισσοκώνητον μόρον

λαιθάργῳ ποδί

λακὶς χθονός

λάσκουσι κύνες

λεκτρίτῃ θρόνῳ

λεόντειος πόρος

〈? ὅπλον〉 λεοντόκρανον

λεπάργου βοός

λιβρὸν σέλας

Λίβυς τ' ἀηδών

λιτῆρα θαλ〈λ〉όν

Λυδίῳ νόμῳ

λύθρον ˈ μαστιγόφορον

? × λωτοβοσκὸν φῦλον

μέγ' ἀχήσεται

ὡς οἰνοπλῆγες 〈–〉 μεθυστάδες γάμων

μονοστραβὴς ὄχος

ναυκληρώσιμοι

στέγαι

Νεμεάδες πύλαι

νεόφθιτος κόρη

οἰο〈σ〉φάγῳ

... σιδήρῳ

ὀρείοις ποσί

ὀρσίπους βοή

ὁσίους θαλάμους

ὄτοβος ἅλιμος

οὐκ ἄμοιρος ἦν

×– ὀχᾶσθαι ...

οὐ βαρυσκελῆ ποεῖ

ὀχεία ποντία

παμβῶτις †τύχη† ˈ ἐλπίς

παρεμβάλοιτο κλῆρον

περισπερχοῦς βοῆς

πηκτὸς θάνατος

Ποιναῖς ἐφικταῖς

πολλὴ φαρέτρα

πόντια ῥάκη

πρέμνον ἑστίας

×– προσαιθρίζουσα πόμπιμον φλόγα

〈νοτὶς〉 προσαυρίζουσα χερσαίᾳ τροχῇ

Πυθίων ἀνακτόρων

ῥυσίοισιν ἐν ταφαῖς

σαρκήρη στάχυν

? × σαυροβριθὲς ἔγχος

σηματίζονται πέδον

τετραέλικτον ἅλμαν

τέχνης γὰρ οὐχ ἥμαρτες

τίεσκε μύθους

Τιρύνθιον πλίνθε〈υ〉μα

Κυκλώπων ἕδος

τραπεζίτην Πάριν

φοινικελίκτην καὶ λόγων ἀλαζόνα

χαλκόδοντας στόλους

χθονίαν λώβαν

χθονίους Ἰναχίδας

× χρωματισθεὶς εὐθὺς ἐξ εὐνῆς φόνῳ

χυτλὸς δὲ κρατὸς ὄγκος εὔσκιος παρῆν

ὥσπερ ὀφθαλμὸς Διός

†μία μία χαρεις·† καὶ κάτω θεοὺς ἔχεις

ἐν τοῖς ἱεροῖς τοῖς παχυδένδροις

ἄλσεσι ––

πτερῷ πορεύσιμος

ὁρᾷ τε δεινὰ θιγγάνει τ' ἀηδόνων

καλὸν Διὸς φῶς

Διὸς κεραυνόν, ὅπλον α[***

ἔπος δ' ἐφώνη⸤σεν τόδ⸤ε 〈?***

ἐπεὶ λιπόντες τὰς ἱερὰς Χίω〈ν

×–⏑–×] πολεμικωτέρα θεός***

αυτη γ!λ!!κωλυσι αυτη δείματα***

ἀλλ' οὔτε μ[ε]ί[ζ]ω κόμπον ἐξοίσω λόγων

οὔτ' ἐνδέοντα τῆς ἀληθείας ἐγώ***

ἐπεὶ γὰρ ἔξω α!λολους σκηνωμάτων***

***[]υ· τὸν καθ' αὑτὸν τύμβον !σ!!υνει δόμος***

⏔]ων ἀκοῶν ˈ ἀλλὰ τόδ' έξω***

×–⏑–× συμ]φορὰ θεήλατον

βραχὺς ὁ βίος, μακρὸν δέ

τὸν κατὰ γᾶς αἰῶνα τελε〈υ〉τῶμεν βροτοί·

πᾶσι δὲ μοῖρα φέρεσθαι δαίμονος

αἶσαν, ἅτις ἂν τύχῃ

μάτην, Προμηθεῦ,

ἔνατον ἀπολέσας γένος

φιλ! δ' ἐμαυτὴν †πιστευσας† ἀπωλόμην

παλίμπους τύχη

ἐν γῆς φίλης ὄχθοισι κρυφθῆναι καλόν

ἔξεστ' ἐρωτᾶν πότνιά ς' ἢ σιγὴν ἔχω;

γύναι, τί μοι τραχεῖα κοὐκ εἰθισμένως

λαλεῖς;

τάδ' ἔστ' ὀνείρων νερτέρων φαντάσματα

ὡς Πριαμίδαισιν ἐμφερὴς ὁ βουκόλος

οὐ μνημονεύω· μὴ λίαν μ' ἡγοῦ σοφόν

ἐξῆλθον Ἕκτορές τε καὶ Σαρπηδόνες

? ⏔ ἔλιπον γᾶν,

βαίνω δ' ἐς Ὄλυμπον ⏑–– ‖?

λακιστὸν ἐν πέτραισιν εὑρέσθαι μόρον

×–⏑ πολλὰ πολλάκις δινουμένη

χαῖρ', ὦ δυνάστα τῆσδε γῆς Τιρυνθίας

οὐκ οἶσθ', ἐπεί τοι κἂν ἐκώκυες μέγα

χρυσὸς γάρ ἐστιν ὃς βροτῶν ἔχει κράτη

δεινόν γε τὴν μὲν μυῖαν ἀλκίμῳ σθένει

πηδᾶν ἐπ' ἀνδρῶν σώμαθ', ὡς πλησθῇ φόνου,

ἄνδρας δ' ὁπλίτας πολέμιον ταρβεῖν δόρυ

γλυκὺς ὀδοὺς ὁ τοῦ πόθου

ὅταν γὰρ ὀργὴ δαιμόνων βλάπτῃ τινά,

τοῦτ' αὐτὸ πρῶτον, ἐξ〈αφ〉αιρεῖται φρενῶν

τὸν νοῦν τὸν ἐσθλόν· εἰς δὲ τὴν χείρω τρέπει

γνώμην, ἵν' εἰδῇ μηδὲν ὧν ἁμαρτάνει

οὐδ' ἀγρία γὰρ ὄρνις, ἢν πλάσῃ δόμον,

ἄλλην νεοσσοὺς ἠξίωσεν ἐντεκεῖν

οὐχ ὁρᾷς

ὑπερηφάνως μοι τὴν θυγατέρα χρωμένην;***

τὸν μηδὲν ὠφέλημα, τὸν ὑπὸ τὰς στέγας

τὸ κοῖλον Ἄργος δωρεὰν θέλοντ' ἔχειν;

θεῶν βοηθῶν καὶ τύχης δεῖται ⏑–

μὴ συνεπιθρηνεῖν, μὴ σφύζειν

θεόθεν δὲ πνέοντ' οὖρον ἀνάγκη

τλῆναι καμάτοις ἀνοδύρτοις

δοῦλος πέφυκας, οὐ μέτεστί σοι λόγου

ἀγαθὴν τιθήνην καὶ τροφὸν γνώμης νέας

×– ὄλοιτο κεῖνος ἐξ ἀνδρῶν ⏑–

οὐκ ἂν γένοιτ' ἐρῶντος ἀθλιώτερον

οὐδὲν γέροντος

ὦ δαῖ]μον, ὃν βα[!!!]ν[

!!!]!![!]αρα[

ἄνθρωπος· ὑπ?[***

ἀπροσδοκήτου πράγμα[τος] κ?α?ὶ α?[

εἰ δ' ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς νόμοις

ἐφ' οἷσπερ ἡμεῖς ἔσπασας τὸν ἀέρα

τὸν κοινόν, ἵνα σοι καὶ τραγικώτερον λαλῶ

δεινὸς σοφιστής, τῶν ἀγυμνάστων σφαγεύς

ἴσασι〈ν〉 Ἀργείων 〈⏑〉 οἱ πεπληγμένοι

τρωθεὶς ἀκάνθῃ τρυγόνος θαλασσίας

πολλῷ δὲ κρεῖσσόν ἐστι μὴ δεδοικότα

παθεῖν τὸ μέλλον δεινὸν ἢ δεδοικότα

πάσης μὲν ὠμότητος ἀνάπλεων φόνον,

παντὸς δὲ θανάτου δυσποτμώτερον μόρον

οὐ γὰρ μετεῖναι τῶν νόμων δούλοις ἔφυ

ἐγὼ δ' ἐμαυτοῦ καὶ κλύειν ἐπίσταμαι

ἄρχειν θ' ὁμοίως, τἀρετῇ σταθμώμενος

τὰ πάντα

τό τοι γενόμενον κατθανεῖν ὀφείλεται

παιδοφόνται

{ΑΙΓΙΣΘΟΣ (Soph. fr. 26 Pears.)

ΜΥ[ΣΟΙ (Eur. p. 531 Nck.2)

ΟΙ[ΝΕΥΣ (Soph. fr. 470 Pears.)}

ἡλιωπός

×– [κε]ραυνοῦν πυ[ρι]βόλους μέλ?[λω] πλάκας

ῥ]ύεντα νά[ματα

ἔξω βέβηκε κ[ρατὸς] ὀφθαλμοῦ [κ]ύκλ?[ος

ὡς] ἡμιόπτο[υ] μ[–⏑–×] ἰχθύ[ος

κα]λῶς τε θερμανθέντος

σπιν]θῆρες Ἁφαίστου σταλαγμοί

ἐν 〈 〉 ἡμέρας βραχεῖ μέρει

ἀ?εὶ τε[!!!!!!!!] θεὸς ποιεῖν

χαμαί, γυναικῶν ἔργον ἐκ 〈θεοῦ〉 μέγα

αἱμόφθορος θέσπις

ὦ δέσποτ' Ἀμφιάραε, πολυτίμητ' ἄναξ

ἀτερπὲς ἔργον

ἄτρυτον λῆμα

ἄφιμος ἵππος

γνώσῃ δὲ τέχνην τὴν ἐμὴν ἐτητύμως

ἀψευδόμαντιν οὖσαν

τὸν πλησσόμενον

ἐμβριθῆ νοῦν

? –⏑ ἐξέλεψε μήτηρ

×– ἔοικα βοῦς ἐπὶ σφαγὴν μολεῖν

μηδὲ σὺ ζήτει {τι} πυθέσθαι

οὐκ ἂν δύναιο γαστρὶ πενθῆσαι νεκρόν

ἄνδρες Ἑλλήνων ἄριστοι

περισφάτως ἔχων

ταχυβάμονας ὅρκους

τὴν ἐμὴν κάμνεις νόσον

τυφλῶν ὀνείρων

ἀκύματος δὲ πορθμὸς ἐν φρίκῃ γελᾷ

ἄψοφον 〈 〉 ἔχειν στόμα

ἀνίερος τύχη

ἄψυχον ἄνδρα λαμβάνειν συνέμπορον

δημεχθής

δισχιδὴς ὁδός

δυσμάραντον κακόν

δυσπρόσωπα ὄμματα

δυσήλιον θέρος

δημοφανὲς πρᾶγμα

διχόρροπος γνώμη

ἐλαφρὸν παραινεῖν 〈τῷ〉 κακῶς πεπραγότι

εὔορνις τύχη

λόγοις πιαίνειν

οὐδὲν κακὸν 〈×〉 ῥᾳδίως ἀπόλλυται

σκοτεινὸς ὀργήν

χωρὶς γὰρ οἰκοῦς' ἁρεταὶ τῶν ἡδονῶν

ὁ βάρβαρος δὲ τῷ λόγῳ καὶ τῷ τρόπῳ

χαλκῷ διελέσθαι τὰ πατρῷα τοὺς ὑεῖς

τοιοῦτος ὢν τύραννος οἰκήσεις μόνος

φίλων ἔρημος, ὦ τάλας, ἀπόλλυμαι

τοῖς νοῦν ἔχουσιν οὐ κακῶς ἔχειν δοκεῖ

πολλάκις ἄρα εἷς φρονῶν μυρίων μὴ φρονούντων κρείττων ἐστίν

τὴν εἱμαρμένην οὐδ' ἂν εἷς ἐκφύγοι

οὔτ' ἀκούομεν

ἀκριβὲς οὐδὲν οὔθ' ὁρῶμεν

ἐμὲ δὲ νῦν ἤδη καλεῖ !!! ἡ εἱμαρμένη

ἐκπεσὼν οἰχήσεται

μὴ τήν γε πρώτην χάριν ἀπαρνηθεὶς γένῃ,

τοσόνδε δ' ἡμῖν φράζε

× Ζεὺς κυβερνᾶν θε͜ῶ͜ν τε κἀνθρώπων ⏑–

×–⏑– οὔτ' ἦλθεν οὔθ' ἥξει ποτέ

{τῷ} θνητῷ γένει δωρηθὲν ἐκ θεῶν ⏑–

ὦ μηχάνημα λυγκὸς αἰολώτερον

ὦ Ζεῦ, τίς εἶναί φησι σοῦ σοφώτερος;

εἱμαρμένον δὲ τῶν κακῶν βουλευμάτων

κακὰς ἀμοιβάς ἐστι καρποῦσθαι βροτοῖς

Ζεὺς γὰρ τὰ μὲν τοιαῦτα φροντίζει βροτῶν,

τὰ μικρὰ δ' ἄλλοις δαίμοσιν παρεὶς ἐᾷ

τόδ' ἐστὶ τὸ ζηλωτὸν ἀνθρώποις, ὅτῳ

τόξον μερίμνης εἰς ὃ βούλεται πέσῃ

{〈Α.〉} πρὸς θῆλυ νεύει μᾶλλον ἢ ἐπὶ τἄρσενα;

{〈Β.〉} ὅπου προσῇ τὸ κάλλος, ἀμφιδέξιος

φόβος τὰ θεῖα τοῖσι σώφροσιν βροτῶν

τῆς δειλίας γὰρ αἰσχρὰ γίγνεται τέκνα

ἰὼ τυραννὶ βαρβάρων ἀνδρῶν φίλη

ἡ βροτῶν τ' εὐπραξία

τῶν τἀλάχιστα γίγνεται λυπουμένων

κινοῦσα χορδὰς τὰς ἀκινήτους φρενῶν

οὐ παῖς Ἀχιλλέ͜ω͜ς, ἀλλ' ἐκεῖνος αὐτὸς εἶ

σύνθημ' ἐρωτῶν, ἄλλο μαστεύων χρέος

λισσάδα πέτραν

φιλοκέρτομον ὣς παρανηχομένους

αὐτός τε πράσσων εὖ τίθησιν εἰς μέσον

τοῦ δυστυχοῦς τε λαγχάνων οὐκ ἄχθεται

ἀλλ' ἓν διδοῦσα πάντα μαλθάσσει τάδε

τό τοι χρεὼν οὐκ ἔστι μὴ χρεὼν ποεῖν

τροχοῦ περιστείχοντος ἄλλοθ' ἁτέρα

ἁψὶς ὕπερθε γίγνετ', ἄλλοθ' ἁτέρα

λιμὴν Ἀίδας ἀνιᾶν

ὦ θάνατε παιάν, 〈–⏑ ?〉 ἰατρὸς μόλοις

Ἅιδην δ' ἔχων βοηθὸν οὐ τρέμω σκιάς

μηδεὶς φοβείσθω θάνατον ἀπόλυσιν πόνων

ποῦ γὰρ τὰ σεμνὰ κεῖνα, ποῦ δὲ Λυδίης

μέγας δυνάστης Κροῖσος, ἢ Ξέρξης βαρύν

ζεύξας θαλάσσης αὐχέν' Ἑλλησποντίας;

? ἅπαντες Ἅιδαν ἦλθον καὶ Λάθας δόμους

{〈ΧΟΡΟΣ〉} ἀλλ' εἴ ς' ἔνυπνον φάντασμα φοβεῖ

χθονίας θ' Ἑκάτης κῶμον ἐδέξω

δεινή τις ἀνδρὶ καὶ γυναικὶ συμφορά

δούλοις γενέσθαι δεσπότας τε δυσχερεῖς

λαβεῖν

πτεροῖς ἐλαφρίζουσα κούφοισιν δέμας

ἀκρώνυχον καθεῖς' ὑπὲρ σφαίρας ἴχνος

εἴκει γὰρ ἤδη θυμὸς οὐδ' ἔτ' ἀντέχει

θινῶδες ὡς ἄγκιστρον ἀγκύρας σάλῳ

ναῦς ὥς τις ἐκ μὲν γῆς ἀνήρτηται βρόχοις,

πνεῖ δ' οὖρος, ἡμῖν δ' οὐ κρατεῖ τὰ πείσματα

οὔτοι πρέπει τὸ σχῆμα· τοὺς αὐλοὺς μέθες

καὶ θὦπλα λάζευ καὶ γνάθους εὐθημόνει

ἄνδρ' ἠδίκησας· ἄνδρ' ἀνεκτέον τόδε;

καὶ γὰρ κάπρον φριξαύχεν' οὐ μόνον γυνή,

παῖς δ' ἂν νεογνὸς χειρὶ προσκνήθων νέᾳ

κλίνοι παλαιστοῦ παντὸς εὐμαρέστερον

φίλων γε μέντοι χρῆσις ἡ πρὸς αἵματος

μόνη κακοῦ ῥέοντος ὠφελεῖν φιλεῖ

–⏑ Ἀσκραίῳ Διί

Λυδίων καρπῶν ἀπαρχὰς

οἴμοι, τὸ κακὸν τῆς εὐτυχίας

ὡς μᾶλλον ἐς οὖς φέρεται θνητῶν

ὄλοιο θνητῶν ἐκλέγων τὰς συμφοράς

θύννος βολαῖος πέλαγος ὣς διαστροβεῖ

{ΗΡΑΚΛΗΣ·} Ἀργεῖος ἢ Θηβαῖος· οὐ γὰρ εὔχομαι

μιᾶς· ἅπας μοι πύργος Ἑλλήνων πατρίς

σκληρὰν ἄκαρπον καὶ φυτεύεσθαι κακήν

λήγει δὲ Κύπρις θαλίαι τε νέων

οὐδ' ἔτι θύρσος †φῦλα Βακχίου†

〈ὦ〉 γλῶσσα, μέτριον εἴ τι κομπάσαι θέλεις,

ἔξειπε

τὸν παῖδά μοι τόνδ' ἀξίως Ἡρακλέους

ἡμῶν τε θρέψαι

ἐγένοντο, τοῦ μὲν Ἡρακλῆς, τοῦ δ' Ἴφικλος

μισεῖς· ἐγὼ δὲ ῥᾳδίως μισήσομαι

πρὸς κέρδος ἕλκων τὴν ἐμὴν ἀτιμίαν

βίᾳ δ' ἔπραξας χάριτας ἢ πείσας κόρην;

τόδ' ἐξοπλίζει τοὔπος Ἀργεῖον λεών

{〈ΘΑΝΑΤΟΣ·〉} οὐ γάρ με Νὺξ ἔτικτε δεσπότην λύρας,

οὐ μάντιν οὐδ' ἰατρόν, ἀλλὰ †θνητὸν ἅμα†

ψυχαῖς

τί[ς καλλί]καρπον θύρσον ἀνασείει θεῶν;

ἐφέσπερον δαίουσα λαμπτῆρος σέλας

πῦρ καὶ θάλασσαν καὶ πνοὰς τὰς αἰθέρος

περᾶν ἕτοιμος

ἔπτηξ' ἀλέκτωρ δοῦλον ὣς κλίνας πτερόν

ὕβρις τάδ', οὐχὶ Κύπρις ἐξεργάζεται

πολλοῦ σε θνητοῖς ἄξιον τίκτει πατήρ

καὶ μή τι παυσώμεσθα δρῶντες εὖ βροτούς

δεινὸς κολαστὴς πέλεκυς αὐχένος τομεύς

μικρὸν δὲ ποδὸς

χαλάσαι μεγάλῃ κύματος ἀλκῇ

στείχει πολίταις ὄμμ' ἔχων ἰδεῖν πικρόν

πολλοῖς μὲν ἐνάλου,

ὀρείου δὲ πολλοῖς ἄγρας ἀκροθινίοις

ἀγλαΐσας

×– κραταιῷ περιβαλὼν βραχίονι

εὕδει πιέζων χειρὶ δεξιᾷ ξύλον

στῆναι μὲν οὐ θέμις

οὐδὲ παύσασθαι φορᾶς

φλοιὸς ἐβρώθη ξύλου

***ἄγρωστιν εὑρεῖν βλαστάνουσαν ἢ φλεώ

ὡς γῇ προσέξων {τὸ} σῶμα

Κρητικοὺς αὐλοὺς θανοῦσι κῶλα ποικίλης νεβροῦ

σύμμικτον ὥστε γλεῦκος αὐλητήριον

ἔστιν Δίκης ὀφθαλμός, ὃς τὰ πάνθ' ὁρᾷ

σοφοὶ σοφοὺς σῴζουσιν, ἢν ὦσιν σοφοί

ἄδοξον, ἄκραν γλῶσσαν ἠκονημένον

ἁγνὸν εἰς σηκὸν θεοῦ

×–⏑ ἔργων μυστικῶν προφάντιδες

ῥινηλάτην κύνα

στηρίγματ' οἴκου

χωρίτης λεώς

ἀπτέρῳ τάχει

γένοιτο παῦλα τῶν ἐνεστώτων κακῶν

ἀναδρομὴ γένοιτο, κοὐ σφαλούμεθα

πύργους εἴκοσι μιᾷ στολῇ, πεζοῖς μὲν ἕνδεκα, ναυσὶ δὲ δυώδεκα

ἢν καλὰς ἀρχὰς λάβῃ,

καλῶς τελευτᾶν 〈καὶ〉 μεσοῦν φιλεῖ βροτοῖς

κυρταύχενα

πρὸς μάντιν οὐδεὶς εὐτυχὴς ἀπέρχεται

Ἔρως μέθη ζῆλός τε καὶ δαίμων ἴσα

ἃ δεῖ γενέσθαι, ταῦτα καὶ γενήσεται

τοῖς δευσοποιοῖς φαρμάκοις ξανθίζεται

χρημάτων τε γάργαρα

πασῶν δ' ἀρίστη γαῖα Μεσσήνη 'λάχεν,

εὔδενδρος, ὡς οὐδείς τις Ἑλλάδος χθονός

ἵππων κυβερνητῆρες

Ἀγαμέμνονος πέρι

ἔνδον γένοιτο

ἐν πρώτοις ἄγω

ἠδ' ἄγκος ὑψίκρημνον ὄρεσι περίδρομον

ὡς αἰσχρόν ἐστι †μὴ καλῶν† ἀπ' ὀμμάτων

κλᾶον πρόσωπον καὶ δακρυρροοῦν ὁρᾶν

θεὸς †γὰρ† ἐπὶ σμικροῖσ〈ιν〉 οὐ θερμαίνεται,

ἀλλ' ὡς λέβης τις μείζονος δεῖται πυρός

ὅ τοι θρασὺς πρὸς ἔργον ἐκ πολλοῦ κακός

τραύματ' ἐξόπισθ' ἔχων

τῆς δειλίας σημεῖα κοὐχὶ τοῦ θράσους

ὠκυάλοις ποδῶν ἀναρρήγμασιν

ἄνθρωπον ἦθος

ἥλιος,

ὅτου δι' αὐγῆς πάντα βλαστάνει βροτοῖς

φθίνει τε

καὶ παιδὶ καὶ γέροντι προσφέρων τρόπους

[ ] ἢ τιμᾶν χάριν

ἢ [–⏑–× τὴν] ἀλήθειαν πάρα

τὰ λανθάνοντα [–⏑–×–] μόνος

σφαγὰς δὲ Δαναοῦ παρθένων Λυγκεὺς φυγών

Ἄβαντα φύει διάδοχον τυραννίδος

ὅταν δ' ὁ δαίμων ἀνδρὶ πορσύνῃ κακά,

τὸν νοῦν ἔβλαψε πρῶτον ᾧ βουλεύεται

μόνος οὐ δέχεται γλυκερᾶς μέρος ἐλπίδος

〈×–〉 λαλεῖν δεῖ μηδὲ μηκύνειν λόγον

{〈ΕΤΕΟΚΛΗΣ〉 vel 〈ΠΟΛΥΝΕΙΚΗΣ〉}†ἀεὶ δ' ὁρῶντί τ' ὀξὺ καὶ τυφλὸς ἦν†

θυσίας {γὰρ} ἀπαρχὴν γέρας ἐπέμπομεν πατρί

περισσὸν ἀρνῶν ὦμον, ἔκκριτον κρέας.

τὸ δή γε συγκόψαντες, οὐ μεμνημένοι,

λήσειν δοκοῦντες, ἀντὶ τοῦ κεκομμένου

ἐπέμψαμεν βόειον· ὁ δὲ λαβὼν χερί

ἔγνω 'παφήσας εἶπέ τ' ἐκ θυμοῦ τάδε·

‘τίς μοι τόδ' †ἀντόμοιον† μισητὸν κρέας

πέμπων; γέλωτα δή με ποιοῦνται κόροι

θύοντες, ὕβρει „τυφλός· οὔ τι γνώσεται“,

οὕτω λέγοντες. ὦ θεοί, μαρτύρομαι

ἐγὼ τάδ' ὑμᾶς καὶ κατεύχομαι κακά

αὐτοῖσιν ἀντὶ τῶνδε δὶς τόσα σχεθεῖν.

χαλκῷ δὲ μαρμαίροντες ἀλλήλων χρόα

σφάζοιεν ἀμφὶ †κτήμασι βασιλικοῖς†

καὶ τοῦτο τοὔπος ἐστὶν ἀνδρὸς ἔμφρονος,

ὅταν καλῶς πράσσῃ τις, ἐλπίζειν κακά

ὁ γὰρ τύραννος

δεινόν γε ταὐτὸν τοῖς μὲν ἁνδάνειν βροτῶν,

τοῖς δ' ἔχθος εἶναι

σωτῆρες εὐσέλμων νεῶν

κάλλιστα μουσῶν φθέγγεται πλουτῶν ἀνήρ

λυπουμένων

παρηγόρημα

τολμῶ κατειπεῖν, μήποτ' οὐκ εἰσὶν θεοί·

κακοὶ γὰρ εὐτυχοῦντες ἐκπλήσσουσί με

σημεῖα γάρ τοι ταῦτα γίγνεσθαι φιλεῖ,

ὅταν τι ναοῖς ἐγκατασκήψῃ μύσος

Ἀκτῖτις πέτρα

Βαρκαῖον αἶπος

Φασιανὸν νάπος

ὁ γὰρ θεὸς μέγιστος ἀνθρώποις νόμος

θεοῦ θέλοντος †μετὰ† πάντα γίγνεται

τί δ' οὐ γένοιτ' ἂν θεοῦ †ἐφιέντος τύχῃ;

γεννᾷ τὸ θεῖον εὐτυχῆ δωρήματα

Ζεὺς ἔσθ' ὁ πέμπων τὴν ἐφήμερον τροφήν

ἄνευ θεοῦ γὰρ οὐδὲ εἷς ἀνὴρ σθένει

θείᾳ προνοίᾳ πάντ' ἐγέννησεν φύσις

θεὸς νόμος πέφυκεν ἐν βροτοῖς μέγας

πάντῃ πάρεστι πάντα τε βλέπει θεός

θνητοῖσιν ἀνθρώποισι καταφυγὴ θεοί,

καὶ τἀμπλακήματ' ἔρχεται θεοὺς ἔπι·

ὅθεν λαβόντες οἱ κακῶς πεπραγότες

σωτηρίαν ἀπῆλθον ἐκ δυσπραξίας

νῦν οὐκέτι μοι δίχα θυμός,

ἀλλὰ †σαφὴς† ὅτι πάντα βροτοῖς

Ζεὺς ἐπικάρσια τέμνει,

καθελὼν μὲν δοκέοντ',

ἀδόκητον δ' ἐξαείρων

ὁρῶ γὰρ χρόνῳ

δίκαν πάντ' ἄγουσαν εἰς φῶς βροτοῖς

φθείρει γὰρ ἡ πρόνοια τὴν ἀβουλίαν

οὐχ εὕδει Διός

ὀφθαλμός, ἐγγὺς δ' ἐστὶ καίπερ ὢν πρόσω

οὐ γάρ τις οὐδὲ χρημάτων ὑπεργέμων

νόμον μιαίνων ἀσφαλῶς γηράσεται,

ἀλλ' ἡμέρας ἢ νυκτὸς ἡ Δίκη ποτέ

τῷ δυσσεβοῦντι σῖγ' ἔχους' ἐνήλατο

τὸ μὴ δίκαιον ἔργον οὐ λήθει θεούς

δαίμων βροτοῖσι πόλλ' ἀνευρίσκει κακά

λύπας μὲν ἀνθρώποισιν, ὦ γύναι, θεοί

τοῖσι〈ν〉 διδοῦσιν οὓς ἂν ἐχθαίρως', ἐπεί

οὔ σφιν πονηρόν ἐστιν

τιμωρίαν ἔτεισεν ὧν ἦρξε〈ν〉 κακῶν

ὀξὺς θεῶν ὀφθαλμὸς εἰς τὰ πάντ' ἰδεῖν

ἔσθ', ὡς ἔοικεν, ἔστιν οὐχ ὁρώμενον

τοῖς ζῶσιν ἡμῖν οὐδὲ προσδοκώμενον

δαιμόνιον, ᾧ μέλει τι τοῦ θνητοῦ βίου

ὁρᾷς Δίκην ἄναυδον οὐχ ὁρωμένην

εὕδοντι καὶ στείχοντι καὶ καθημένῳ·

ἑξῆς δ' ὀπαδεῖ δόχμιον, ἄλλοθ' ὕστερον

οὐδεὶς παρανομῶν πρὸς θεοὺς ἐχέγγυος

μόνη 'στὶν ἀπαραίτητος ἀνθρώποις Δίκη

μὴ μουσοποίει πρὸς τὸ νηπιώτερον·

πόρρω γὰρ ἑστὼς ὁ θεὸς ἐγγύθεν κλύει

ὅστις λέγει †κακὰν† φρονῶν σιγῇ στένει

ἄγει τὸ θεῖον τοὺς κακοὺς πρὸς τὴν δίκην

τὸ δὲ θεῶν κράτος μέγα κατ' ἀνθρώπους·

ἄφρονες δ' ὁπόσοι τὸ δίκαιον ἄγους'

ὑπὸ τᾶς ἀδίκου βιοτᾶς ἀφανές·

μέγα γὰρ ὄμμα δαιμόνων, οἷς τίνους'

ἀμοιβὰς κακῶν

Δίκας δ' ἐξέλαμψε θεῖον φάος

Ὁσίᾳ δ' Ἀνάγκη πολεμιωτάτη θεός

οὐδεὶς ἀνάγκης μεῖζον ἰσχύει νόμος

μόνη γὰρ ἐν θεοῖσιν οὐ δεσπόζεται

Μοῖρ' οὐδ' ἐν ἀνθρώποισιν, ἀλλ' αὐτὴ κρατεῖ

ὦ Μοῖρα κεδνῶν καὶ κακῶν κυνηγέτι

πάντων τύραννος ἡ τύχη 'στὶ τῶν θεῶν,

τὰ δ' ἄλλ' ὀνόματα ταῦτα πρόσκειται μάτην·

μόνη διοικεῖν γοῦν ἅπαντα βούλεται

ὦ δέσποτ', ἀλλ' ἔξεστι τοῖς σοφοῖς βροτῶν

χρόνῳ σκοπεῖσθαι τῆς ἀληθείας πέρι

μετὰ τὴν σκιὰν τάχιστα γηράσκει χρόνος

χρόνος αὖ χρόνος ἁ κραταιά τε χρησμοσύνα βίου

πόλλ' ἀνευρίσκει σοφὰ μαιομένοις

οὐκ ἔστι πράσσοντάς τι μοχθηρὸν λαθεῖν·

ὀξὺ βλέπει γὰρ ὁ χρόνος, ὃς τὰ πάνθ' ὁρᾷ

χρόνος τὰ κρυπτὰ πάντα †εἰς φάος† ἄγει

ἀλλὰ ταῦτα μὲν χρόνος

δείξει· μόνος γάρ ἐστιν ἀνθρώπων κριτής

ἐμοῦ θανόντος γαῖα μιχθήτω πυρί·

οὐδὲν μέλει μοι· τἀμὰ γὰρ καλῶς ἔχει

τῷ λόγῳ μὲν εὖ διέρχῃ πάντα, τῷ δ' ἔργῳ κακῶς

ἐπεὶ πέπρακται πᾶν τὸ τοῦ θεοῦ καλῶς,

χωρῶμεν ἤδη, παῖδες, εἰς τὰ τῶν σοφῶν

διδασκαλεῖα μουσικῆς· παιδεύματα

προσλαμβάνειν δὲ δεῖ καθ' ἡμέραν ἀεί,

ἕως ἂν ἐξῇ μανθάνειν βελτίονα.

παῖς δ' ὢν κακὸν μὲν δρᾶν τι προῖκ' ἐπίσταται,

αὐτὸς παρ' αὑτοῦ μανθάνων ἄνευ πόνου·

τὰ χρηστὰ δ' οὐδ' ἢν τὸν διδάσκαλον λάβῃ

ἐμνημόνευσεν, ἀλλὰ κέκτηται μόλις.

ταῦτ' οὖν φυλαξώμε〈σ〉θα καὶ μοχθητέον,

ὦ παῖδες, ὡς ἂν μήτ' ἀπαιδεύτων βροτῶν

δοκῶμεν εἶναι κἀποδημοῦντος πατρός

ἀεί τι βούλου χρήσιμον προσμανθάνειν

ἃ δεῖ παρὼν φρόντιζε, μὴ παρὼν ἀπῇς

οὐχ ὡς νομίζεις, τὸ φρονεῖν εἶπας κακῶς

οὐ χρὴ ποδώκη τὸν τρόπον λίαν φορεῖν

ἔμβα πορθμίδος ἔρυμα

θάλλουσα λυπῇ τοὺς ἄγαν ὑπέρφρονας

πόλλ' ἐστὶν ὀργῆς ἐξ ἀπαιδεύτου κακά

ὡς οὐδὲν ἂν βίαιον ἐξ ἀνδρὸς πάθοι

ἅπανθ' ὁ τοῦ ζητοῦντος εὑρίσκει πόνος

θεὸς δὲ τοῖς ἀργοῦσιν οὐ παρίσταται

κακὴ γὰρ αἰδώς, ἔνθα τἀναιδὲς κρατεῖ

αἰσχρόν γ' ὅταν τις †ἐπὶ γλώσσῃ φυείς†

γλώσσῃ ματαίους ἐξακοντίσῃ λόγους

ἀεὶ τὰ σεμνὰ πάντα κέκτηται φθόνον

ἅπαν τὸ λίαν συνετόν ἐστ' ἐπίφθονον

ἀδικώτατον πρᾶγμ' ἐστὶ τῶν πάντων φθόνος

εἰσίν τινες νῦν οὓς τὸ βασκαίνειν τρέφει

οὐδεὶς ἂν εἴποι κεῖνον ἀνθρώπων κακῶς,

οὐδ' εἰ Φθόνου γένοιτο δυσμενέστερος

χρὴ δ' ἢ λέγειν τι χρηστὸν ἢ λέγουσιν εὖ

μὴ δυσμεναίνειν τῷ φθόνῳ νικώμενον

μέτοικε σύ

〈οὐ〉δ' ἐγγενὴς ὢν τήνδε δουλώσας ἔχεις

κρεῖττόν τ' ἀμύνειν· κατθανεῖν γὰρ εὐκλεῶς

ἢ ζῆν θέλοιμ' ἂν δυσκλεῶς †γε κατθανών†

γνῶμαι γὰρ ἔργων τῶν ἐν ἀνθρώποις τροφοί

βουλαὶ τάδ' ἐξέπραξαν, οὐ χερῶν σθένος

οὐκ ἐν γυναικὶ φύεται πιστὴ χάρις

τοῦ γὰρ πατρὸς κρατεῖν μὲν αἰσχύνην φέρει,

ἡσσημένῳ δὲ δόξα νικητήριος

τοῖς εὐπλοοῦσιν ἀντιπνεύσας' ἡ τύχη

ἅπαντα συγχεῖ, κᾆτα ναυαγεῖν ποιεῖ

σὺ δ', ὦ τεκοῦσα, μή τι σήν

λιβάσι κατάσπενδε †ας† παρηίδα

γέροντι δ' οὐχ οἷόν τε μηκύνειν χρόνον

×– πολύς τοι μόχθος ἐν μακρῷ χρόνῳ

ἐσθλοῦ γὰρ ἀνδρὸς γῆρας εὐπροσήγορον

ἔχω· τὸ γὰρ πρᾶγμ' αὐτό μοι καλῶς ἔχον

καλοὺς παρασχεῖν τοὺς λόγους δυνήσεται

αἰδὼς ἀπώλες' αὐτόν, ἐρρέτω, κακή·

πολλὴν γὰρ αὐτὴν δειλὸς ὢν ἐκτήσατο

τοῖς γὰρ κακῶς πράσσουσιν οἱ σεμνοὶ λόγοι

κόσμον μὲν ἂν δοίησαν· ἡ δ' εὐπραξία

ξὺν τοῖς ἀναισχύντοισιν ὥρισται βροτῶν

ὦ παῖ, τὸ δεῖσθαι τῶν πέλας θνητοῖς μέγα

διδασκαλεῖον τῆς ἀναιδείας ἔφυ

εἰς Φᾶσιν, ἔνθα ναυσὶν ἔσχατος δρόμος

{ΤΗΛΕΦΟΣ·} χωρὶς τὰ Μυσῶν καὶ Φρυγῶν ὁρίσματα

ᾗ μήποτ', ὦ παῖ Ζηνός, ἐς ταὐτὸ〈ν〉 μόλῃς

γλώσσαργον ἦθος

εὐφημία γὰρ εὐκολώτατος πόνων

Ἰνάχειον ἄστυ

εὐεργετῆσαι γὰρ τὸ σῶμ' οὐ βούλομαι

ποῦ γῆς πέφευγεν;

ἐγὼ δὲ φεύγω γῆν πρὸ γῆς φοβούμενος

τὸν ἄγριον 〈 〉 δεσπότην,

ᾧ μᾶλλον ἵππων ἢ 〈⏑〉 ἀνθρώπων μέλει

ὦ πλεῖον †ἴλως† αἱμύλης ἀλώπεκος

δεινὸν κακοῦ παρόντος ἀρρωδεῖν βροτόν

τὸ μὲν μέλειν οὐκ ἦν, τὸ μεταμέλειν δ' ἐνῆν

αὔρα, θεῶν ὄχημα τιμιώτατον

πάντας σοφὸς νοῦς ἐξ ἀμηχάνων ἄγει

καὶ πάντα κηλεῖ, κἂν ἀπώμοτός τις ᾖ

ῥᾷον γένηται καὶ βιῷ

μάντιδος πρὸ Πυθίας

φοίνικι λίνῳ

ἕως οὗ〈 〉 αὐγάσῃ τὸ φῶς

δάκˈρεϊ χειμαινομένῳ

αἴθωνι βελέμνῳ

γέροντι βάκτρῳ

ἐθάδων ἐδεσμάτων

ἱπποτᾶ〈ν〉 φηρῶν

ὅρκων ἐρῶσιν οὐδὲν εὐχερέστερον

κλύδωνα σαυτῷ προσφέρεις αὐθαίρετον

Τεῦκρος δὲ τόξων χρώμενος φειδωλίᾳ

ὑπὲρ τάφρου πηδῶντας ἔστησε〈ν〉 Φρύγας

Οἶνός μ' ἔπεισε δαιμόνων ὑπέρτατος

παρ' οὐδενὸς γὰρ οὐδὲν ἡρμηνεύμεθα

τοῖς καιρίοις γὰρ δεῖ λέγειν τὰ 〈καίρια〉

οὐ συμπαρέστης, οὐ σύνεργος εὑρέθης

†κέαρ πεπονημένον ἀρετῆς†

ὅστις καθ' ἑτέρου δόλια μηχανεύεται,

αὐτὸς καθ' αὑτοῦ τοῦτο λανθάνει ποιῶν

εἰς ἀσθενοῦντας ἀσθενῶν ἐλήλυθας

κουρήτων στόμα

φόνου πτερόν

κεῖται δ' ὁ τλήμων

ἀγαί

ἀλεκτορίς

ἀλκηστής

ἀμυντής

ἀμφίκρανον

ἀπαυλία

βούπρῳρον

ἐπιτάξ

ἐριούνης

εὐναία

Ἥρυλλος

ἡφαιστόδαπτα

θεωρίδες

καθηγητής

καῦστις

λικνοστεφεῖ

λωπιστός

μαγείαν

μαδαγένειον

μαίμακον

μασχαλίσματα

μοιρολογχεῖν

νεηλάτης

οἰκοδέγμων

ὄμπνιος λειμών

ὀροτύπους

ὄσσος

πέλλη

περίστασις

πολυβέλεμνοι

ταλαπείριος

χορταιοβάμων

ψυχορροφεῖν

ψυχορ〈ρ〉όφους

χώριζε θνητῶν τὸν θεὸν καὶ μὴ δόκει

ὅμοιον ἑαυτῷ σάρκινον καθεστάναι.

οὐκ οἶσθα δ' αὐτόν· ποτὲ μὲν ὡς πῦρ φαίνεται

ἄπλατος ὁρμῇ, ποτὲ δ' ὕδωρ, ποτὲ γνόφος·

καὶ θηρσὶν αὐτὸς γίνεται παρεμφερής,

ἀνέμῳ νεφέλῃ τε καὶ ἀστραπῇ, βροντῇ, βροχῇ.

ὑπηρετεῖ δ' αὐτῷ θάλασσα καὶ πέτραι

καὶ πᾶσα πηγὴ καὶ ὕδατος συστήματα·

τρέμει δ' ὄρη καὶ γαῖα καὶ πελώριος

βυθὸς θαλάσσης καὶ ὀρέων ὕψος μέγα,

ἐπὰν ἐπιβλέψῃ γοργὸν ὄμμα δεσπότου.

πάντα δυνατὴ γὰρ δόξα ὑψίστου θεοῦ

εἷς ταῖς ἀληθείαισιν, εἷς ἐστὶν θεός,

ὃς οὐρανόν τ' ἔτευξε καὶ γαῖαν μακράν

πόντου τε χαροπὸν οἶδμα καὶ ἀνέμων βίας.

θνητοὶ δὲ πολλοὶ καρδίᾳ πλανώμενοι

ἱδρυσάμεσθα πημάτων παραψυχήν

θεῶν ἀγάλματ' ἐκ λίθων ἢ χαλκέων

ἢ χρυσοτεύκτων ἢ ἐλεφαντίνων τύπους·

θυσίας τε τούτοις καὶ κενὰς πανηγύρεις

στέφοντες οὕτως εὐσεβεῖν νομίζομεν

τὴν τοῦδε γάρ τοι Ζεὺς ἔγημε μητέρα

οὐ χρυσόμορφος οὐδ' ἐπημφιεσμένος

πτίλον κύκνειον, ὡς κόρην Πλευρωνίαν

ὑπημβρύωσεν, ἀλλ' ὁλοσχερὴς ἀνήρ***

ταχὺς δὲ βαθμοῖς νυμφικοῖς ἐπεστάθη

ὁ μοιχός***

ὁ δ' οὔτε δαιτὸς οὔτε χέρνιβος θιγών

πρὸς λέκτρον ᾔει καρδίαν ὠδαγμένος·

ὅλην δ' ἐκείνην εὐφρόνην ἐθόρνυτο

ἔσται γὰρ ἔσται κεῖνος αἰῶνος χρόνος,

ὅταν πυρὸς γέμοντα θησαυρὸν σχάσῃ

χρυσωπὸς αἰθήρ· ἡ δὲ βοσκηθεῖσα φλόξ

ἅπαντα τἀπίγεια καὶ μετάρσια

φλέξει μανεῖσα***

ἐπὰν †δὲ† ἐκλίπῃ τὸ πᾶν,

φροῦδος μὲν ἔσται κυμάτων ἅπας βυθός,

γῆ δ' ἑδράνων ἔρημος, οὐδ' ἀὴρ ἔτι

πτερωτὰ φῦλα βαστάσει πυρουμένη.

κἄπειτα σώσει πάνθ' ἃ πρόσθ' ἀπώλεσεν

οὐδὲ θεοῖσι αὐθαίρετα πάντα πέλονται

νόσφι Διός· κεῖνος γὰρ ἔχει τέλος ἠδὲ καὶ ἀρχήν

θεὸν δὲ ποῖον, εἰπέ μοι, νοητέον;

τὸν πάνθ' ὁρῶντα καὐτὸν οὐχ ὁρώμενον

ποῖος δ' ἂν οἶκος τεκτόνων πλασθεὶς ὕπο

δέμας τὸ θεῖον περιβάλοι τοίχων πτυχαῖς;

ὁρᾶθ' ὅσοι νομίζετ' οὐκ εἶναι θεόν,

δὶς ἐξαμαρτάνοντες οὐκ εὐγνωμόνως;

ἔστιν γὰρ ἔστιν. εἰ δέ τις πράσσει καλῶς

κακὸς πεφυκώς, τὸν χρόνον κερδαινέτω·

χρόνῳ γὰρ οὗτος ὕστερον δώσει δίκην

{ΟΙΝΕΥΣ vel ΜΕΛΕΑΓΡΟΣ?}

frr. a + d + c

×– σί]δηρον μη?[⏑–×]τες φόνωι

[ ]ν? ἀνέξοντ?[!!!!]![!!]οι

×–⏑– ]ς γὰρ τῶν ἐ[μ]ῶν λόγων ἔχεις

×–⏑– ]ει πρᾶξιν [ὁ]ρμήσω ποδί

×– αδ]ελφ[ω]ι Μελ[ε]άγρωι δ[ωρ]ήματα

ὅ]π?ω?ς [γ]ένητ|αι κἀποπληρωθῆι τά?φος,

τύχηι δ' ἀγώ|νων τῶν κεκαλλιστευμ?[ένω]ν

ὥσπερ τυρ[ά]ν|νοις ἀνδράσιν? [×–⏑–

<χοροῦ μ|έ[λος>

{〈 〉} ὅσον ταραγμ[ὸ]ν? [–⏑– δυ]σπρ?α?ξίας

ψυχαῖσιν ἐμ[×–⏑]{ν} τλημόνων βροτῶ[ν·

ἐγὼ γὰρ? [εἶδ]ον? [–⏑–]ν τεθνη?κότ?α

σ?τ?!!τε![ ]ων ζώντων φίλων

τ?ίς ἐστι !![ ] ε?ὔ?νους ἐμοί;

ὀ]χλεῖ![ ]!οι? πλήρης δ' ὅταν

!!]ο?ς? θυ[ ]μονης

[ ] κ?ακοῖς

[ ]ος βλέπει

[ ]ος...quot vss. desint incertum

τί ποτ' ἄρ' ἀκοῦσαι προ[

ὡς ἐκπεπλη[

εἶἑν· τιν?[

ὅσον τάχος κ?[

φε[!!]νε[

{#} ⸏[

⸏[

τινα![...

fr. b

...⸏ἀθῶιος ὢν ![!]![!!!]π[

⸏οὐ μανθάνω σ?ου τ[ὸ]ν? λόγο?[ν

ἀλλ' ὡς συνήσεις ῥαιδίως ἐγὼ φ[ράσω.

ἐπεὶ γὰρ ἦλ[θ!!]!![ ]![

εὐχῆι προχ?[

fr. e

...[ ]ι?α?[!]απ[

[ ]ες

[]εται χρόνοις

[ ]ς γεγώς

[τ]υγχάνει

[ ]ε?ται?σ?ι?ν?ου[...

fr. f

...[]ι?ν!![

[ ]ησση![

[ β]ουλομ?[

[ ]![!]υ?[...

fr. g

...[ ]![!!!]α?γο?ντα γὰρ? [⏑–

[ ]γλ?[!]λ?ε?ν σε μαντε[–⏑–

×–⏑–×] ἄ?νδρες ὦ φρενοβλαβεῖ?[ς

×–⏑–]ειρουσιν ὡς κακὸν μέ[γα

×–⏑–×] ἐμπολῶσιν ἡδονῆς

×–⏑–×]ι πρός σε δεξιᾶς χερ[ός

[ ]σ?τ?[ ]λ?[...

fr. h

[]με τλημ[

[]ημελ?[

[]![!]γ?α?![...

fr. i

...vestigia 3 vss.?[ ]α[

[ ]σ?ς?!!!!

[ ]ι? κλύων

[ μέ]γα σθένει

[ ]λ?ε

[ ]α?

[ βο]ύ?λεται

[ ]!

ἀνά]κ?τορον

[ ]!όμην

[ ]!!![...

...!![

κα![

ν?![

τι?[

[

τλ?[

τιν?[...

{ΤΥΡΩ?}

frr. a—c

[ ἱσ]τ?ο?ρεῖς

[ ]ε? χρῶμ' ἅπαν

[ ]

4 vss. desunt

[ ]σ?ωσαν[

×–⏑–× δ]ε?ῖ?μα νύκτερον? [⏑–

×–⏑– ]μεν οὐδ' ἂν εἷς ἔλθοι πέλας

[ ]!υσ?του δέμας

[ ]!υ? π?ό?τ?μος

[ ] [

[ ]π?ων[

[ ] πάθος

[ ]!μενον

[ ] π?[ο]ρσυνῶ...quot vss. desint incertum

[ca. 13 ll. ]τ?ου χάριν φοβου![!]!![

[ca. 8 ll. ]λλοισο?υσε![!!] τ?ε?ταγμ[έ]ν?α?

ἄ?π?οιν|' ἐ?ὰ?ν μὴ βρ?![!!!!!]!π?ε?ς? λ?όγοις

ὁρᾶις γ?' ἄρ', ἆ δέσπο[ινα, ca. 8 ll. ]!ματα

στείχει?ν ὀτρυν![ ca. 15 ll. ]

×]ρ?ει θυρῶνος ει![]τ? ca. 16 ll. ]

ἀ?μφοῖν ἀ?κ?ο?ῦσαι τ![ ca. 12 ll. ]ε?ν![

τὴν ἐντὸς οἴκων ![]!ς![ ca. 9 ll. ]

εὔνους δὲ καὶ τάσδ' εἰσορᾶις πε?ν?[θητρί]ας·

ὁρῶ τ?[!!!!!!]δ?α!!!! μήτε πήματι

μή[τ ca. 9 ll. ]!!ουσαν ἀλγεινῶν π![

[ ca. 18 ll. ]ναν μόνον λε?[

[ ca. 17 ll. ]!τε κ?αὶ κακο?![

καιν![ ca. 10 ll. ]!ον ὡς τὸ σὸν? [⏑–

εἰ καὶ θανεῖν χρὴ π?ρ?ῶ?τον ἐκ?π?ρά?[ξ–⏑–

×–⏑]δ?οιτ[!!]ν?τ' αὐτὸν εὖ φερ?ο?ν?[⏑–

[ ]!!!μ?η κ?ενοῦ χ[...

fr. d

...!!]ρ?!ν?δ[

!!!]!ως χαρίζ?ει? τ?ῆ?ς π?[!!!!!!]!![

φό]β?ος τις αὐτὴν δεῖμά τ' ἔννυχον πλανᾶι

ca. 8 ll. ]!!!εν? τῶιδε κοινωνεῖ τά?δ?ε

ca. 10 ll. καλ]λίρουν ἐπ' Ἀλφειοῦ πόρον

[ ]!!γ?άνος...

...λίαν γὰρ? ης![

/ἀλλ' ἐκ κακῶν !![

ἀλλ' ὦ τέκνον [!!]!![

κούφως φέρειν· ἐγὼ? δ?ὲ τ[

[ ]!!!!! δεσπο[...

fr. e

...[]!ικ![

[]κα καὶ σὺ γνη?σ?ι?[

[ ] ἄ?γαν ὀδυρμα[

[ ]θων τρύχει ![

[ ]!οτ?[!!]!!![...

fr. f

...!!! !!!]!!ωσιν αἱ μετοι?[

!!]!! ἀρωγὸν πατέρα λίσσομα[ι μολεῖν

ἄν]α?κτα πόντου μητρὶ τη?σ?τε![

!!]!!τα παῖδας εἴ?περ? [!]χ?[...

fr. g

... ![!!!!!!!]!!ε?τ?ο?ς? ο?ὐ?κ? ἐνες[

τιδ!![!]!!!!ετενδει?σ?ε κυρι?!![

[]ἑλικ?τὸ[ς] !![!!!βόσ]τρυχος [

νέ?α πρ?ο?ς?![

ετ!!![...

fr. a

×–⏑–×] ο?ἶμον ὥρισα?[ς] πόν[ων

[ ]οιδε τοὺς αὐθαιρέτ[ους

[ ]!ε κινδύνους ἄρα

[ ]ς ἤθληται μάτην

[ ]π?ας δετ[!]! Ἀχιλλέω?[ς

[ ]!α?των ἐλέ?γχεται

[ ]νοκ[

[ ]έψευστα?[ι ⏑–

[ ]ας ὑ?περ[⏑–

[ ] κ?ηδεύεις![ (⏑) –

[ ]ησδε ἐπι[

[ ]α συγγαμο?[

[ ] οὐχ ἁπλοῦ?[⏑–

[ ]ε?νους ὑ?π?ε?[ρ ⏑–

[ ]ωνταγες?[

[ ]τος οἰκτις[–⏑–

[ ]τ?αμεσθ' ὑπ?[–⏑–

[ μν]ῆ?μα λάϊν?[ον ⏑–

[ ]σδ' ἀφιδρυ[–⏑–

[ ]α?ντα προὐ![×–⏑–

[ τ]ἀ?πιτύμβι[(α) –⏑–

[ ]τ?ασδεκαζ[×–⏑–

[ ]ωρα τονδε?[–⏑–

[ ]κ?ισαν?[

[ ]γ?α[]ρο[

[ ]!ν?ους![

[ ]των ε!![

[ ]!ειλισσω[⏑–

[ ]!![...

fr. b

...[ ]!!!!!![

×– νο]μίζειν ἴ?σ?α ![⏑–×–⏑–

×– ὁ]μ?οίως ὡς ἐμ[–×–⏑–

×–⏑ ]!ε?ι?α?ς? ειπα?[!!!]!![

×–⏑–]!οι τἀξ ἐ?μο?[ῦ σ]υ?νάπ[τεται

×–⏑ ]τ?ο?ι?ς? ἄπωθ?εν? ἀ?ν?τειπ?[–⏑–

×–⏑– ]τ?ης ἐκγόνο?ις ἐψευ?[σμέ]ν?[–

×–⏑ ]α?ντα τασδε δαιμόνω?[ν ⏑–

×–⏑ ]ιπεις συμφοραῖς δ[×–⏑–

×–⏑–]!ξ?ων ἐστὶν ὧι πεπρ?[–⏑–

×–⏑]!!χ?ε?ι περγάμων κατ?[–⏑–

×–⏑–×]ν κρυπτὸ?ς? α?!!τ?![

×–⏑– ]ν ἔβλαστε μ?[–×–⏑–]

[ ]!!![...

fr. c

...[ ]![

[ ]!ε?ριμ?[

[ ]ν?χρη[

[ ]μεμη[

[ ]τε?οπ[

[ ]δεθυμ?[

[ ]στινα?[

[ ]ρηξ[

[ ]μ?α?ρ[

[ ]α?τ?[

[]!ο?ν?[...

fr. d

...[]τε![

[]!α?ξ[

[]ν?ε?υ?[

[]αλλ[

[] περι[

[]!π?[

[]ρ?α?β?α?[...

fr. a

...[ ]!! ο?ὐ?κ? ἐ?μ?[

×–⏑–]!ωι Ζεὺς α[–×–⏑–

[ ] πάροιθεν ο?!!!![

[ ] ἀ?π?ο?τρέψειε τα![

[ ]!ο?![!]!ι?ας ὑπερλ![

[ ]ν?ω?νται δ' Ἰλίαν γα?ιο?[

[ ] Πλούτ?ω?νος εὐχ?[

[ ]ν ἀκτ?ῖ?να δε[ρκ

[ ἄν]δρα τό?νδετε?[

[ ]! καὶ τ?ὸ?ν ἡβη?[

[ ]!!τοτ?[...

fr. b

...[ ]!!!τω[

×–⏑–]κεν ἐγγ[⏑–×–⏑–

[ ]!ενθα!![

[ ]οχθος ου[

[ ] μάστιγος [

[ ]!ο?ι πα[

[ ]τ?ουδ[

[ ]υ?ε?σο![

[ ]ηδε[...

...[ ]!οργ[!!!!!!(!)]!α?ν[

[]!ρο!! μ?αλακῆι? σ?υνωι?δά

[]

⏔]ους ὁκόσαις ˈ θεὸς ἡ μεγάλ?η? ˈ

⏔]ης αὐλὸς ˈ κελαδεῖ Φρύγι?[ος ˈ

[ ]! ˈ χ?ορ?ὸν ἐγκύκλιον ˈ νομίμως

[ ]!!!!!!α?χ?ί?η? π?α?λ?άμας

[ ]!!!!! κ?ροτάλων ἱέ?τω

[ ]! ˈ τύμπανον ἰ?ά?χε?[ι ˈ

[ ⏔ ἐ]μβαίνει ˈ ποσὶν? ἀ?θανάτοις ˈ

[]![!]ο?σιην θ' ὑποπ?[!]!σετε παρθενι?κάς

fr. a

...[ ]λ?ωτον εσα[

[Ἀ]κταίων[

[τ]ῶι Κιθαιρῶ[ν

vac.

[ ]ε?ιας πεδ?[

[ ]ικνει [

vac.

[ ]ς? Πενθε[...

fr. b

... vestigia

[ ]ν στρατὸν [

[ ]αι τὴν γῆν [

[ ]ερως ἑλ?ὼ?ν? [

[ ] πύλαι δ' ἡμῖ[ν...

fr. c

vestigia 8 fere vss.

fr. 1

[ ]βλέψας ἐπεί

[ ]ει κακουργίας

[ ]!![!!]α?σμένου

[ ]τε

[ ]ε?ι?ν

[ ]!σ?τρας κόρην

[ ] κακῶς

[ ]ως

deest 1 vs.

[ ]![!]!!

[ ]ρας θανεῖν

[ ]ε?λων

[ ] γένος

[ ]λ?ητον τέφραν

[ ]ενοι

[ σ]υ?ν?α?ρμόσας

deest 1 vs.

[ ]!ς

[ ]ν...

ἀσυλλογι?σ?[τ

εἰ δὴ μολ[

{Α} βάψας?[

λ?α?βὼν [

[!]!ιμ?[

⸏ὡστε[

⸏θετ?[spat. 4 vss. vac.

⸏μος?[

μο?![

π[

επ[

⸏ἐστ?ω?[

{Β} επ[

εκτ[

!η[...

fr. 2

vest. incerta...⸏!ιηι![

νόμος ![

ἥρωες !![

τοῖς ὀρφα?[ν

ἐξ ὧν ς![

μηθεὶς τ[

[!]![!]!ε?π?η?[...

{frr. a—c}

{fr. a} []σβολην

[]!!τ?ο?

[]νόμους

[]π?ολας

[ ]!αισ?θ?α?!!

[ ] ⎫

[ ] ⎪ vestigia

[ ] ⎬ incerta

[ ] ⎭...

fr. b ...[ ]νεο?[

[ ]!!ω?!κ![!!]![

[ ] vestigia 9 fere Il.

[]μ?ου?δ?ε!!

[ ]!ο?ς? δ?αλ?!!![!]!!!...fr. c ...

[]!!!ε?ι?ν

[ ]ψ?α?σ?α?

[ ]

[ ]

[ ]ν

[ ]

⸏ποῖος κυ![

⸏σ?κε?ῦος τι?[

⸏πέραινε β?[

⸏!!!(!)υ?![!]!![

ο!ψ!![!!!(!)]δ?[

⸏δ?α?μα[!!]!α?σ?τ?ι?[

προσ[!]!!η? ψυ?[

δίκαιον εἰπεῖν? [

!!![!]!!![!]!![...

...εὑρεῖν ἐμαυ?[τ

διαρκέσαι μ?[

υ?[!!!]![...

...![!!]!!!!α?[

κ?η?μ!!τι?!![

![!]τ?[!!!]τι?ς?[

!μ?ε?γ?!!![]![

!!!ε!!!!α!![

⸏ὑ?πε?φ?θ?!!ρ?ε?θ?η?![

fr. d

sub margine vestigia incerta 10 versuum; dispiciuntur:

[] (ca. 14 ll.) α?γαθ[

[] (ca. 13 ll.) λ?λ?α?σει?[

[] (ca. 12 ll.) η?γ?ε?π?τ?[...

fr. a

[]π?οισι με?!!![

[]!!ει?!!!![

[]!ο?πασδ?ε![

[]γ?χσ?ει δωρ?[

[]α?νθρ!!![

[]πι?σερω![

[]τιμ!φ?ης[

[]!!η?κ?ειτ[

[ ]!!!!!![

[ ]!!α?!!(!)[

[]!ζ?α?ν?τ?α?![

[]ωμον!!![

[]κ?αγ?ν?!!![

[]!![!]!![...

fr. b

...[ ]!!!σλαβ![

τα]ῦτα οὖν [] π?ρέπε?[ι

[!!]γ?ά?ρ? τι τοι?[ό]νδε οτ![

[!!]!ι?ω?τον ε?!!ι?αισ?ιν ε?τ?[

ἀλ]λὰ? ὦ διοικῶν τὰς βρο[τῶν ×–⏑–

εἴ]τ?ε οὖν ἔχ[ε]ις τι σῶμα [

[!!]!!!!!!!!τ!! πν?ευμ?[

εἴ]τ?ε οἶστρος ἢ κερα[υνὸς

εἴ]σελθε π?ρ?ᾶος τασδ?[

αἰ]σ?χρὸν δὲ μηθὲν ἐρ?!![

[!!]ι?σ?ην γ' ἔγωγε Θεσσα?[λ

[!!]!νοισιν εἶναι τῶ?ν? ι?ω?[

[!!!]!!!ν Ἀθῆναι πα!![

[ ] [...

fr. c

...[ ]!!![

... ]ν?α!!![

[ ]ε?ς![ ]α γάρ

[ ]λ?α?!!![ ]! σώφρονα

[]!υσανπ?[ ] πολύν τινα

...[ ]η?ς ⟦!⟧ ῥα?ι?δ[ι

[ ]τις συμ[

[ ]μ?παντ?[

[ ]!ν ἐκπο[

[]!ς προσεκ[

[]ν?αυστολ?[

[]θ?εσφατο[...

{ΜΕΛΕΑΓΡΟΣ?}

×–⏑–×–] τόδ' αἰτιώμενος

[ ]ν· κεῖν[ο] δ' εἰδέναι θέλω

[ ]!ν? ἀγρίου δέρος;

{(Β)} [ ]α?, δέσπ[ο]τ', εἰδέναι

[ ] χ?ρήιζω δόμοις·

{(Α)} [ ] εἰπεῖν ἔχεις

desunt lineae 2

{(Β)} [ ]ί?νεται

[ ]! αὖ

[ ]

[ ]λαβεῖν

[ δ]εδεγμένη·

{(Α)} [ ] Ἀταλάντη, γέρον;

{(Β)} [ κεῖ]ν' οὔπω πάλαι

[ ]ο?υ τινος

[ ]!α?θα?ι

[ ]ης

!!!!!!]!σειται σ?υν?[

τ?[!!!!!!]κ[!!]!αις![

ευ[!!!!!]ειη μᾶλλον ![

το[!!!!] γ?ερόντω?ν δες?[!!]![

[ ]ος κέντρ' αντι!![

[ ]!ρητοιστε![

[ ]δ?ιώκειν τοὺς ε!!!![

[ ]νιους ⟦νιους⟧ οντα![

πεσ![!!!]ων χρή μ' ο?υν!![

τάς τ?[οι] μ?αταίους ἀφρο?σ?[ύνας ×–⏑–

πεφυ[κ!!]ντι τους[

χρὴ χρ[!!!]νοισι και[

ὁρᾶν τ[ὰ] πάνταοι![

!!λ?α] ]ναμ?[

[ ]τ?ων?[

ὅτ' ἐχθρ[

ἀλλ' ερ![

ἐγὼ δ' ἀπ?[

μολὼν ἐπ?[

...[ ]κ?αι?[

[ ]φ?[

[ ]!!![

×–⏑–×–⏑]ωι π?ρ?ά?ξει![⏑–

[ ]ωτα πολλα[

[ ]πονη μο?νος[

[ ]υ?δ' ἐπράχθημ[

[ ]!α πιστεύειν [

[ ]τεως ἀπιστ[

[]! πρᾶγμα κα?[

[]α π?ρομη![

[ ]!η μηθεν[

[]ε?ισ?ι? χρήσιμ?[ο]ς? ![

[]ο?ι?τι μὴ πειρω[

[ ]ς ἢ κακοῦ μι[

[ ]!ν ἐν μνήμ[ηι

[] πολλάκις γὰρ ![

[ ]αλλον ἐγκαλ?[

[ ] εὐφήμως θυ?[

[]ινως τι?μ?ῆ?ς? ν?[

...×–⏑–×]υσε τὸν δυσώνυμον

[ ] δ' ἐμφανῆ παιδὸς μόρον

[ Με]νέ[λ]εω συνάορον

[ ]υς δὲ καί φησιν κτανεῖν

[ σ]αφῶς ποινὰς ὅπως

[ ἐ]κλέγοιεν ἄ[ν

[ ]ει!οις!!!![

[ ]ος ταυτ[

[…

..…