Anonymi aulodia
- Edition reference
- Anonymi aulodia (P. Oxy. 15.1795), ed. D. Young, Theognis, Leipzig: Teubner, 1971: 119–121.
- CTS identifier
urn:cts:greekLit:tlg1836.tlg001.local001- Rights
- Document TEI P5 local en UTF-8.
- Corpus release
- 2.2.0 · 2026-08-29
- Bibliographic authority
- View bibliographic record ↗
t
{ΑΝΩΝΥΜΟΥ
ΑΥΛΩΙΔΙΑ}
1
[]κεφαλὴ στεφάνω[]
[]ν μετὰ τοῦ μέλαν[ος]
[]κω καὶ κλωνία []
[]ω μετά μου δύο κ[]
[]οις φανερῶ γὰρ ε![]
[]!οι καὶ σίσατε τω[]
[]κ?ων ἀνέμων ι?![]
[]ς περὶ δάκτυλον[]
πλοκάμους λευκούς
[]θ?ανεῖν ὅτι πα[]
[]ε γούνατα ν![]
[]σ?σ?ο?θε[]
[]![].....
2
[]ν
[]
[]ν?ω
[]υς αὔλι μο[ι]
[]ω[!!!!]ου
[]![!!!!!! ]
[]εσας
[]η?ς? αὔλι μο[ι]........
3
[Θ!!!!!!!!!!!!!!!!!!]μηδ' ἀδικ〈ε〉ῖν ζήτει, μηδ', ἂν ἀδι[κῆι, πρ]οσερίσηις·
φεῦγε φόνους καὶ φεῦγε μάχας, φ[ῖ]σαι δι?α?φ?ρ?ο?νε[ῖ]ν?.
εἰς δ' ὀλίγον πονέσεις, καὶ δεύτερον οὐ μεταμέληι.
αὔ[λ〈ε〉ι μοι].
Ἶδ{ι}ες ἔαρ, χειμῶνα, θέρος· ταῦτ' ἐστὶ διόλου·
ἥλιος αὐτὸς [ἔδυ], καὶ νὺξ τὰ τεταγμέν' ἀπέχει·
μὴ κοπία ζητεῖν, πόθεν ἥλιος ἢ πό?θ?ε?[ν] ὕδωρ,
ἀλλὰ π[ό]θεν τ?[ὸ] μύρον καὶ τοὺς στεφάνου[ς] ἀγοράσηις.
αὔλ〈ε〉ι μο[ι].
Κρήνας αὐτορύ[το]υς μέλ[ιτ]ος τρ〈ε〉ῖς ἤθελον ἔχειν,
πέντε γαλακτορύτους, οἴνου δέκα, δ[ώδε]κα μύρου,
καὶ δύο πηγαίων ὑδάτων, καὶ τρ〈ε〉ῖς χιονίνων.
παῖδα κατὰ κρήνην καὶ παρθένον ἤθελον ἔχειν.
αὔλ〈ε〉ι μο[ι].
Λύδιος αὐλὸς ἐμοί, τὰ δὲ Λύδια παίγματα λύρας,
κα?[ὶ] Φρύ?γ?[ιο]ς κάλαμος, τὰ δὲ τ?α?ύρε?α τύμπανα πονεῖ·
ταῦτα ζ?ῶ?ν? αἶσα?ί? τ' ἔρ〈α〉μαι, καὶ, ὅταν ἀποθάνω,
αὐλὸν ὑπὲρ κεφαλῆς θέτε μοι, παρὰ ποσ〈σ〉ὶ δὲ λύρ〈α〉[ν].
αὔλ〈ε〉ι μοι.
Μέτρα τί[ς] ἀ?ν? πλούτου, 〈τίς〉 ἀνεύρατο μέτρα πενίας,
ἢ τίς ἐν ἀνθρώποις χρυσοῦ πάλιν εὕρατο μέτρον;
νῦν γὰρ ὁ χρήματ' ἔχων ἔτι πλε[ί]ονα χρήματα θέλει,
πλούσιος ὢν δ' ὁ τάλας βασανίσ[δ]εται ὥσπερ ὁ πένης.
αὔλ[〈ε〉ι μοι].
Νεκρὸν ἐάν ποθ' ἴδηις καὶ μνήματα κωφὰ παράγηις,
κοινὸν ἔσοπτρον ὁρᾶι〈ς〉· ὁ θανὼν οὕτως προσεδόκα.
ὁ χρό[ν]ος ἐστὶ δάνος, τὸ ζῆν πικρός ἐσθ' ὁ δανίσας,
κἂν τότ' ἀπαιτῆσαί σε θέληι, κλαίων [ἀ]ποδίδοις.
αὔλ〈ε〉ι μοι.
Ξέρξης ἦν βασιλε[ὺ]ς ὁ λέγων Διὶ πάντα μερίσαι,
ὃς δυσ〈ὶ〉 πηδ?α?λ[ί]ο[ι]ς μόνος ἔσχισε Λήμνιον ὕδωρ.
Ὄλβι〈ο〉ς ἦν ὁ Μίδας, τρὶς δ' ὄλβιος ἦ?ν? ὁ [Κ]ι?ν?ύ?ρ?[α]ς?,
ἀλλὰ? τ?ί?ς? ε?ἰ?ς Ἀ?ΐ?δ?α? ὀβολοῦ πλέον ἤλυθεν ἔχων;
αὔλ〈ε〉ι μοι.