The Greek Library Catalogue

Anonymous

Anonymi aulodia

Edition reference
Anonymi aulodia (P. Oxy. 15.1795), ed. D. Young, Theognis, Leipzig: Teubner, 1971: 119–121.
CTS identifier
urn:cts:greekLit:tlg1836.tlg001.local001
Rights
Document TEI P5 local en UTF-8.
Corpus release
2.2.0 · 2026-08-29
Bibliographic authority
View bibliographic record ↗

t

{ΑΝΩΝΥΜΟΥ

ΑΥΛΩΙΔΙΑ}

1

[]κεφαλὴ στεφάνω[]

[]ν μετὰ τοῦ μέλαν[ος]

[]κω καὶ κλωνία []

[]ω μετά μου δύο κ[]

[]οις φανερῶ γὰρ ε![]

[]!οι καὶ σίσατε τω[]

[]κ?ων ἀνέμων ι?![]

[]ς περὶ δάκτυλον[]

πλοκάμους λευκούς

[]θ?ανεῖν ὅτι πα[]

[]ε γούνατα ν![]

[]σ?σ?ο?θε[]

[]![].....

2

[]ν

[]

[]ν?ω

[]υς αὔλι μο[ι]

[]ω[!!!!]ου

[]![!!!!!! ]

[]εσας

[]η?ς? αὔλι μο[ι]........

3

[Θ!!!!!!!!!!!!!!!!!!]μηδ' ἀδικ〈ε〉ῖν ζήτει, μηδ', ἂν ἀδι[κῆι, πρ]οσερίσηις·

φεῦγε φόνους καὶ φεῦγε μάχας, φ[ῖ]σαι δι?α?φ?ρ?ο?νε[ῖ]ν?.

εἰς δ' ὀλίγον πονέσεις, καὶ δεύτερον οὐ μεταμέληι.

αὔ[λ〈ε〉ι μοι].

Ἶδ{ι}ες ἔαρ, χειμῶνα, θέρος· ταῦτ' ἐστὶ διόλου·

ἥλιος αὐτὸς [ἔδυ], καὶ νὺξ τὰ τεταγμέν' ἀπέχει·

μὴ κοπία ζητεῖν, πόθεν ἥλιος ἢ πό?θ?ε?[ν] ὕδωρ,

ἀλλὰ π[ό]θεν τ?[ὸ] μύρον καὶ τοὺς στεφάνου[ς] ἀγοράσηις.

αὔλ〈ε〉ι μο[ι].

Κρήνας αὐτορύ[το]υς μέλ[ιτ]ος τρ〈ε〉ῖς ἤθελον ἔχειν,

πέντε γαλακτορύτους, οἴνου δέκα, δ[ώδε]κα μύρου,

καὶ δύο πηγαίων ὑδάτων, καὶ τρ〈ε〉ῖς χιονίνων.

παῖδα κατὰ κρήνην καὶ παρθένον ἤθελον ἔχειν.

αὔλ〈ε〉ι μο[ι].

Λύδιος αὐλὸς ἐμοί, τὰ δὲ Λύδια παίγματα λύρας,

κα?[ὶ] Φρύ?γ?[ιο]ς κάλαμος, τὰ δὲ τ?α?ύρε?α τύμπανα πονεῖ·

ταῦτα ζ?ῶ?ν? αἶσα?ί? τ' ἔρ〈α〉μαι, καὶ, ὅταν ἀποθάνω,

αὐλὸν ὑπὲρ κεφαλῆς θέτε μοι, παρὰ ποσ〈σ〉ὶ δὲ λύρ〈α〉[ν].

αὔλ〈ε〉ι μοι.

Μέτρα τί[ς] ἀ?ν? πλούτου, 〈τίς〉 ἀνεύρατο μέτρα πενίας,

ἢ τίς ἐν ἀνθρώποις χρυσοῦ πάλιν εὕρατο μέτρον;

νῦν γὰρ ὁ χρήματ' ἔχων ἔτι πλε[ί]ονα χρήματα θέλει,

πλούσιος ὢν δ' ὁ τάλας βασανίσ[δ]εται ὥσπερ ὁ πένης.

αὔλ[〈ε〉ι μοι].

Νεκρὸν ἐάν ποθ' ἴδηις καὶ μνήματα κωφὰ παράγηις,

κοινὸν ἔσοπτρον ὁρᾶι〈ς〉· ὁ θανὼν οὕτως προσεδόκα.

ὁ χρό[ν]ος ἐστὶ δάνος, τὸ ζῆν πικρός ἐσθ' ὁ δανίσας,

κἂν τότ' ἀπαιτῆσαί σε θέληι, κλαίων [ἀ]ποδίδοις.

αὔλ〈ε〉ι μοι.

Ξέρξης ἦν βασιλε[ὺ]ς ὁ λέγων Διὶ πάντα μερίσαι,

ὃς δυσ〈ὶ〉 πηδ?α?λ[ί]ο[ι]ς μόνος ἔσχισε Λήμνιον ὕδωρ.

Ὄλβι〈ο〉ς ἦν ὁ Μίδας, τρὶς δ' ὄλβιος ἦ?ν? ὁ [Κ]ι?ν?ύ?ρ?[α]ς?,

ἀλλὰ? τ?ί?ς? ε?ἰ?ς Ἀ?ΐ?δ?α? ὀβολοῦ πλέον ἤλυθεν ἔχων;

αὔλ〈ε〉ι μοι.